പെൺകുഞ്ഞിന്റെ അമ്മ

കുറച്ചു നാളുകളായി ചില പേക്കിനാവുകൾ എന്റെ ഉറക്കത്തെ പാതിവഴിയിൽ തടയുന്നു,പകലുകളെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്നു. ഉള്ളിലെ ആകുലതകളാകാം വെറുക്കപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങളായി എന്നെ വേട്ടയാടുന്നത്. അതേ ഞാനുമൊരു പെണ്കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാണ്.

ഞങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഗൾഫിലാണ്.ഇവിടുത്തെ നിയമങ്ങൾ അതിശക്തമാണ്. ഇവിടെയെന്റെ കുഞ്ഞു സുരക്ഷിതയായിരിക്കും,ഒന്നുമേ പേടിക്കാനില്ല എന്നൊക്കെയുള്ള എന്റെ ധാരണകൾക്ക് അടിയേറ്റ ഒരു സംഭവം ഇന്നലെയുണ്ടായി.എന്റെയൊരു സുഹൃത്തിനോട് ലിഫ്റ്റിൽ വച്ച് ഒരു ഞരമ്പ് രോഗി അപമര്യാദയായി പെരുമാറുകയുണ്ടായി.എൻറെയാ സ്ത്രീ സുഹൃത്ത് ശക്തമായി തന്നെ പ്രതിഷേധിച്ചു. പക്ഷെ ഈ സംഭവം വിവരിക്കുമ്പോഴും വിറയ്ക്കുന്ന അവളുടെ ശബ്ദമായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാനായത്. സ്കൂൾ വിട്ട് വരുമ്പോഴും ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു വരുമ്പോഴും ലിഫ്റ്റിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് വരുന്ന ഞങ്ങളുടെ പെണ്കുഞ്ഞിനെയോർത്തു പേടി തോന്നി തുടങ്ങി ഞങ്ങൾക്ക്.

നാലുമാസം പ്രായമുള്ള പിഞ്ചുമേനിയിൽ പോലും കാമമടക്കുന്ന അധമന്മാർ മാത്രമുള്ള ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വന്നു പിറന്നല്ലോ കുഞ്ഞേ നീ ..

വിധിയെ ഖണ്ഡിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒരു വജ്രായുധവും കയ്യിലില്ലാത്ത സാധാരണ ഒരമ്മ മാത്രമാണ് ഞാൻ.
വിടർന്നു തുടങ്ങണം എന്ന വിചാരം പോലും മുളയ്ക്കാത്ത മനസ്സുമായി പൂമൊട്ടു പോലെ പെണ്കുരുന്നുകൾ.. അതിൽ എന്റെ മകളുമുണ്ട്..

ആറു വയസ്സ് മാത്രം പ്രായമുള്ള മകൾക്ക് ഇന്നത്തെ സമൂഹം ഇങ്ങനെയാണ് എന്നു ഞാൻ എങ്ങനെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കിക്കൊടുക്കും?
ഇത് എന്റെ മാത്രം സമസ്യയല്ല. നെറികേടുകളെ പറ്റി പറഞ്ഞാൽ തിരിയാത്ത പെണ്കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉള്ള എല്ലാ അമ്മമാരുടെയും പ്രശ്നമാണ്.

ഓരോ അനിഷ്ടസംഭവങ്ങൾ വാർത്തകളിൽ നിറയുമ്പോഴും നമ്മളിൽ പലരും വല്ലാതെ രോഷം കൊള്ളാറുണ്ട്. ഞാനടക്കം പലരും സ്വന്തം കുഞ്ഞിനെയോർത്തു വേവലാതിപ്പെടാറുണ്ട്.പീഡിപ്പിച്ചവനെതിരെ കണ്ണ് പൊട്ടുന്ന തെറിയും ഹാഷ് ടാഗും,കത്തുന്ന കവിതയും ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റും ബഹളവും എല്ലാം ഒരാഴ്ത്തേയ്ക്ക്...പിന്നീട് ഓർമ വരണമെങ്കിൽ മറ്റൊരു പെണ്പൂവ് കൂടി ഇതേ വാർത്തയുടെ വഴിയിൽ എത്തണമെന്ന് മാത്രം.

പക്ഷെ,

ഓരോ പെണ്കുഞ്ഞിന്റെയമ്മയുടെ നെഞ്ചിലും അണയാത്ത ഒരു തീയുണ്ട്. സ്കൂളിൽ പോയ കുഞ്ഞു മടങ്ങിയെത്തുന്നത് വരെ,ട്യൂഷൻ കഴിഞ്ഞു സുരക്ഷിതയായി എത്തുന്നത് വരെ, കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം കളിക്കാൻ പോയിക്കഴിയുമ്പോൾ
ആളിക്കത്തുന്ന തീ.. എന്ന് കരുതി ചിറകിനടിയിൽ തന്നെ അവളെ ഒളിപ്പിച്ചു വയ്ക്കാനാകുമോ? ഒരു കഴുകന്റെയും ദൃഷ്ടി പതിയാതെ മറച്ചു പിടിക്കാനാകുമോ.. ഇല്ല കാരണം നാളെയുടെ ആകാശം അവളുടെ കൂടെ അവകാശമാണ്.

എന്റെ കുഞ്ഞിനിത് സംഭവിക്കില്ല എന്ന അമിത ആത്മവിശ്വാസം നമുക്ക് മാറ്റിവയ്ക്കാം .ഓരോ അമ്മയും മനസിലാക്കണം നാളെ എന്റെ മകൾക്കോ/മകനോ ഇത്തരത്തിൽ സംഭവിക്കാം. അതിനെ തടുക്കാൻ എന്റെ കുരുന്നിനെ എങ്ങനെ പ്രാപ്തയാക്കണമെന്ന്.

അശ്ലീലം നിറഞ്ഞ ഒരു കഥ പറച്ചിൽ നടത്തി കുഞ്ഞു മനസ്സിനെ വേവലാതിപ്പെടുത്താതെ,അവർക്ക് മനസിലാകുന്ന ലാളിത്യം കലർത്തി സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു മനസിലാക്കേണ്ടത് ഓരോ അമ്മയുടെയും ഉത്തരവാദിത്വമാണ്.

നമ്മുടെ ശരീരം ഏറെ വിലയേറിയതാണെന്നും അതിന്മേൽ പൂർണ്ണ അവകാശം നമുക്ക് മാത്രമാണെന്നും അവരെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുക.അച്ഛനും അമ്മയുമൊഴികെ ഒരാളും അനുവാദമില്ലാതെ ശരീരത്തിൽ സ്പർശിക്കാൻ പാടില്ലെന്നും അഥവാ ആരെങ്കിലും അതിന് ശ്രമിച്ചാൽ ഉറക്കെ പ്രതികരിക്കാനും അവരെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുക.

അരുത് എന്ന വാക്കിന്റെ ശക്തി വളരെ വലുതാണ്. എതിരാളിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കി ചുണയോടെ ഉച്ചത്തിൽ പറയുന്ന ‘നോ’ എന്ന വാക്കിന് അയാളുടെ പകുതി ധൈര്യം ചോർത്തിക്കളായനാകും.
ആളനക്കമില്ലാത്ത ഇടങ്ങളിലോ അടച്ചിട്ട മുറികളിലോ ഒരാൾക്കുമൊപ്പം പോകാൻ പാടില്ല എന്ന് നിർബന്ധപൂർവം പറഞ്ഞു ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.

ദിവസവും അവർ സ്കൂളിൽ നിന്ന് എത്തുമ്പോൾ അന്ന് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ കഥപോലെ പറയുന്ന ഒരു ശീലം ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക.നല്ല കേഴ്‌വിക്കാരിയായ അമ്മയോട് കുഞ്ഞുങ്ങൾ ഒന്നും ഒളിച്ചു വയ്ക്കില്ല.. തന്നെയുമല്ല ഒരു ദിവസം മുഖം വാടിയാൽ, അമ്മയ്ക്കത് പെട്ടന്ന് തിരിച്ചറിയാനാകും.

അച്ഛനും അമ്മയും അധ്യാപകരും കുട്ടികൾ പറയുന്നത് മാത്രമേ വിശ്വസിക്കൂ എന്നൊരു ധാരണ അവരിൽ വളർത്തുക. എന്തും തുറന്നു പറയാനും ആരെയും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാനും അവർക്ക് ധൈര്യമുണ്ടാകട്ടെ.ആത്മവിശ്വാസമുള്ള ചുണക്കുട്ടികൾ/ചുണക്കുട്ടന്മാർ ആകട്ടെ നമ്മുടെ മക്കൾ.

ഇനി ,

ഒരു പെണ്കുട്ടിയോട് പറഞ്ഞു മനസിലാക്കുന്നത് പോലെ തന്നെ ഉത്തരവാദിത്വമുണ്ട് അമ്മയ്ക്ക് അവരുടെ ആണ്കുട്ടിയെയും ബോധവാനാക്കേണ്ടതിൽ.
അവന്റെ വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടത്തിലും സ്ത്രീയെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുക. ഒരു സ്ത്രീയോട് ബഹുമാനം പ്രകടിപ്പിക്കുമ്പോൾ സ്നേഹപൂർവം അഭിനന്ദിക്കുക.. അവന്റെ അമ്മയെയും സഹോദരിയെയും ഓരോ സ്ത്രീയിലും കാണാൻ അവനെ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുക.

ഒരു സമൂഹം മുഴുവൻ നന്നാക്കാൻ കെൽപ്പുള്ള സ്ത്രീയല്ല ഞാൻ.. എനിക്കുള്ളത് അടുത്ത തലമുറയിലേക്ക് വിവേകമുള്ള , മിടുക്കരായ രണ്ട് മക്കളെ നൽകാൻ കഴിയും എന്ന ആത്മവിശ്വാസം മാത്രമാണ്

രമ്യ രതീഷ്
18/05/2018