Showing posts with label AneeshKunnathu. Show all posts
Showing posts with label AneeshKunnathu. Show all posts

ഈയാംപാറ്റകൾ I ShortStory I Anish Kunnathu


 "ഇനിയെൻ്റെ അമ്മച്ചിയെ തല്ലിയാൽ ഞാൻ വെട്ടും... അപ്പനെ ഞാൻ വെട്ടും..! "
ആ ഓലഷെഡ്ഡിൻ്റെ ഇറയിൽ തിരുകി
വച്ചിരുന്ന വാക്കത്തി കൈയെത്തിച്ച് വലിച്ചൂരിയെടുത്ത് അവൻ പാഞ്ഞടുത്തു.
ഒരു പത്തുവയസുകാരൻ്റെ ധീരമായ നിലപാടിലും ദൃഢമായ ശബ്ദത്തിലും വിജനമായ ചെറിയ കപ്പത്തോട്ടവും അതിലെ ഓലമേഞ്ഞ കുഞ്ഞ് ഷെഡ്ഡും ഒരുനിമിഷമൊന്ന് വിറങ്ങലിച്ചു.
കയ്യാലയിൽ നിന്നുമെടുത്ത കല്ലുകൊണ്ട്
മൂന്നാമത്തെ ഇടിയുടെ ആഘാതത്തിൽ
ബോധം മറഞ്ഞ ആ സ്ത്രീയുടെ പുറത്ത് നിന്നും അയാൾ കവച്ചുവച്ചിരുന്ന തൻ്റെ കാലുകളിലൊന്ന് നിവർത്തിയ ശേഷം
പതിയെ എണീറ്റു.
" അത്രക്കായോടാ... കഴുവേറീ... ?
നീ എൻ്റെ ചോരയാ.. എൻ്റെ ചോറ് തിന്ന് വളർന്ന നീ എന്നെ കയ്യോങ്ങുന്നോടാ....
ചവിട്ടിയരക്കും നിന്നെ ഞാനിന്ന്..."
" എനിക്കൊന്നും കേൾക്കണ്ട...
എൻ്റമ്മച്ചീടെ മേത്തുന്നും എണീറ്റില്ലേൽ ഞാനിന്ന് വെട്ടും... "
അവൻ്റെ,,ആ കൊച്ചു ചെറുക്കൻ്റെ
നിശ്ചയദാർഢ്യത്തിനു മുന്നിൽ അയാൾ
ഒന്ന് പരുങ്ങിയെന്നത് വ്യക്തം..
അതും പോരാഞ്ഞ് അവൻ തൻ്റെ
കയ്യിലിരുന്ന വാക്കത്തി തലങ്ങും വിലങ്ങും
രണ്ട് വീശങ്ങ് വീശി..
അപ്പോഴേക്കും അവൻ്റെ അമ്മയുടെ ഇടത്കൈയിൽ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ച്, എണ്ണത്തിരിപോലെ ചുരുണ്ട അമ്പത് രൂപയുടെ നോട്ട് അയാൾ തൻ്റെ കൈവശപ്പെടുത്തി.
ബ്ലൗസിനകത്ത് നിന്നും പുറത്തേക്ക് നിന്ന ഒന്നു രണ്ട് നോട്ടുകളുടെ തുമ്പ് കണ്ടതും അയാളുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി..
അതെടുക്കാനായി കുനിയാൻ തുടങ്ങിയ സമയം തന്റെ കയ്യിലിരുന്ന വാക്കത്തി നീട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരടി കൂടി അവൻ മുന്നോട്ട് കയറി നിന്നു.
കേട്ടാലറക്കുന്ന കുറെ തെറികൾ അവന് നേരെ ചൊരിഞ്ഞ ശേഷം അയാൾ മെല്ലെ
ആടിയാടി മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി..
വേച്ച് വേച്ച് നടക്കുമ്പോഴും അയാൾ എന്തൊ വിളിച്ചലറുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
അയാൾ പോയ പുറകെ തൻ്റെ കയ്യിലിരുന്ന വാക്കത്തി താഴെയിട്ട് അവൻ തൻ്റെ അമ്മയെ കുലുക്കി വിളിക്കാൻ തുടങ്ങി...
ഇതൊക്കെ കണ്ടിട്ട് ഒന്നും മനസിലാവാത്ത
ഒരു നാലുവയസുകാരി അവൻ്റെ ബട്ടൺസ് പൊട്ടിയ ഷർട്ടിൻ്റെ മൂലക്ക് തെരുപ്പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നുണ്ട്.. വരണ്ടുണങ്ങിയ മുഖം.
അവിടെയിവിടെയായി തുന്നലുവിട്ടു പിഞ്ചി
തുടങ്ങിയ പെറ്റിക്കോട്ടിനുള്ളിൽ അവളുടെ കഴുത്തിലെ വളയസ്ഥികൾ തെളിഞ്ഞു കാണാം...
അവളുടെ കൈവിടുവിച്ച് അവൻ തൻ്റെ
ഓലപ്പുരക്കകത്തേക്കോടി. ആകെ ചളുങ്ങി
നാശമായ ഒരു സ്റ്റീൽമൊന്തയിൽ കുറച്ച് വെള്ളം കലത്തിൽ നിന്നും മുക്കിയെടുത്ത് വേഗത്തിൽ തിരിച്ച് വന്നു..
ഇടത് കൈയിൽ പാത്രം പിടിച്ച്, തൻ്റെ വലത് കൈയുടെ കുമ്പിളിലേക്കൊഴിച്ച് അവൻ അമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് തളിച്ചു. പലതവണ അവനത് തുടർന്നു.
ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അമ്മ
കണ്ണു തുറന്നു. ദേഹം മുഴുവനും മണ്ണാണ്.
തലമുടി മണ്ണിൽകുളിച്ച് ജടപിടച്ചതു പോലെ..
മേൽചുണ്ടിൻ്റെ ഇടതുഭാഗം ഇടികൊണ്ട് ചതഞ്ഞു വീർത്തിട്ടുണ്ട്.വേദന കണ്ടു നിൽക്കാനാവാതെ കരഞ്ഞുകൊണ്ട്
" എണീക്കമ്മച്ചീ.. അമ്മച്ചീ, എണീക്ക്.."എന്നും പറഞ്ഞ് കയ്യിൽ പിടിച്ച്
എഴുന്നേൽപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട്.
"പിടിച്ചേടി അമ്മച്ചിയെ... എണീപ്പിക്ക്.. "
അവൻ പെണ്ണിനെ നോക്കി സഹായിക്കാൻ
വിളിച്ചു.. അവളും കൂടി ഇടത്കയ്യിൽ പിടിച്ച്
വലിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. എങ്ങനെയോ ഒരു ആയംവന്നപ്പോൾ അമ്മയെ അവര് എഴുന്നേറ്റ് ഇരുത്തിച്ചു.കയ്യിലിരുന്ന പാത്രത്തിൽ നിന്നും കുറച്ച് വെള്ളം കൊടുത്തു..
വെള്ളം കുടിച്ചതിൻ്റെ ആശ്വാസത്തിൽ
കണ്ണു തുറന്ന് ചുറ്റും നോക്കി. സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളുടെ ഏകദേശരൂപം ഇപ്പോഴാണ്
ധാരണയായത്.
" അമ്മക്കൊന്നൂല്ലടാ... മക്കള് വിഷമിക്കണ്ട...കരയണ്ട ട്ടോ.."
അത്ര മാത്രം വേദനക്കിടയിലും അവർ കരയാതിരിക്കാനുംവിഷമിക്കാതെയിരിക്കാനുമായി ആ അമ്മ കിതച്ചു കൊണ്ടാണ് അങ്ങനെ അത്രയും പറഞ്ഞെത്.
വല്ലപ്പോഴുമാണ് ഒരു പണികിട്ടുന്നത്.
കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ റോഡുപണിക്ക് വേണ്ട മണ്ണ് ചുമക്കാൻ പോയതിന് കിട്ടിയ രൂപയാണ്. അത് കള്ള് കുടിക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾക്ക് കൊടുക്കാത്തതിലുള്ള കലി തീർത്തതാണ് കണ്ടത്.
ഈ സമയം അമ്മയെ വീഴാതെ പിടിക്കാൻ
തൻ്റെ കുഞ്ഞനുജത്തിയെ ഏൽപ്പിച്ച്
അവൻ കുടിലിനകത്തേക്ക് കയറി. എവിടോ തപ്പി നടന്ന് ഒരു വിക്സ് ബാമിൻ്റെ കുപ്പി തപ്പിയെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് വന്നു.
അമ്മയുടെ പുറത്ത് ഇടി കിട്ടിയ ഭാഗത്ത്
മെല്ലെ മെല്ലെ ബാം പുരട്ടി വച്ചു. വേദനയാൽപുളയുന്നത് കണ്ട് അവൻ കരയുന്നുണ്ട്...
കുറച്ച് നേരം കൂടി അവിടിരുന്നു.നേരം ഇരുട്ടാവാൻതുടങ്ങുന്നു.
രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെയും കൈ പിടിച്ചു ഏങ്ങിവലിഞ്ഞാണ് കുടിലിനുള്ളിലേക്ക്
അവൾ കയറിയത്.
ഒരു മൂലക്ക് ചുരുട്ടിവച്ച തഴപ്പായയെടുത്ത് അവൻ നിവർത്തി, അതിലേക്ക് അമ്മയെ മെല്ലെ കിടത്തി.
കുടിലിന് പുറത്ത് അടുപ്പുകൂട്ടിയതിൽ അരി വേവിക്കാൻ വെച്ചിരുന്നു. അടുപ്പിൽ കുറച്ച്
തീക്കനലുകൾ മാത്രം. കുറച്ച് ചുള്ളിവിറക്
അതിലേക്ക് തിരുകി , ഒരു ചെറിയ തീക്കുമ്പം വച്ച് അവനതിലൂടെ ഊതാൻ തുടങ്ങി. വിറക് പതിയെ കത്താനാരംഭിച്ചു.
കലത്തിൻ്റെ മൂടി തുറന്ന് അതിലേക്ക് കുറച്ച്
വെള്ളവും ഒഴിച്ചു. അപ്പോൾ ചെറുതായി
തിളക്കാൻ തുടങ്ങി.പെറ്റിക്കോട്ടുകാരി
എവിടുന്നോ കുപ്പിവിളക്ക് തപ്പിയെടുത്ത്
കുടിലിന് പുറത്തേക്ക് വന്ന് അവനു നേരെ
നീട്ടി. അടുപ്പിൽ നിന്നും ഒരു കത്തുന്ന ചുള്ളി
എടുത്ത് വിളക്കിലേക്ക് തീ പകർന്നു കൊടുത്തു...അതുമായി ആ കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണ് അകത്തേക്ക് കടന്നു.
പുറത്തു കിടന്ന ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് ബക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചിരട്ടത്തവിയും ഒരു പിഞ്ഞാണവും എടുത്ത് അതിലേക്ക് അവൻ കഞ്ഞിയുടെ
വെള്ളം കോരിയൊഴിച്ചു. കുറച്ച് ഉപ്പുകല്ല് വാരിയിട്ട് തവി കൊണ്ട് ഇളക്കി. ശേഷം മറ്റൊരു ചെറിയ പിഞ്ഞാണിയിൽ ഒഴിച്ച് വച്ച ശേഷം..
"ചൂട്കുറഞ്ഞിട്ട് കുടിച്ചോട്ടോ.." എന്നവൻ തൻ്റെ കുഞ്ഞനുജത്തിയോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.
മറ്റേ പാത്രവും, ഒരു സ്പൂണും എടുത്ത് അകത്ത് കടന്ന ശേഷം അമ്മയുടെ ചാരത്തിരുന്നു.
താങ്ങിയെഴുന്നേൽപിച്ച് ഇരുത്തിയ ശേഷം
ചൂടുള്ള കഞ്ഞി വെള്ളം സ്പൂണിൽ കോരികൊടുത്തു. കുറച്ച് കഴിച്ച ശേഷം മതിയെന്നും പറഞ്ഞ് അമ്മ വീണ്ടും കിടന്നു.
അവൻ പാത്രങ്ങളുമെടുത്ത് പുറത്തേക്ക് കടന്നു. ചിരട്ടത്തവി കലത്തിലിളക്കി
കുറച്ച് വറ്റുകൾ എടുത്ത് ഒന്നുരണ്ട് വറ്റ്
ഞെക്കി നോക്കി. അമ്മ അതുപോലെ ചെയ്യുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്.. കാര്യമായി ഒന്നും
മനസിലായില്ലങ്കിലും ഒരു പഴന്തുണികൊണ്ട്
ആ കലം അടുപ്പിൽ നിന്നും വാങ്ങി
താഴെ മാറ്റിവച്ചു. ഒരു അടപ്പെടുത്ത് മൂടി...
മറ്റൊരു പ്ലേറ്റെടുത്ത് ബക്കറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ കഴുകി അതിലേക്ക് കുറച്ച് കഞ്ഞി കോരി ചൂടാറാൻ വച്ചു. വക്ക് പൊട്ടിയ കറിച്ചട്ടിയുടെ മൂടി മാറ്റിയപ്പോൾ ഏതാനും ഉണക്കപ്പയറിൻ്റെ മണികൾ മാത്രമാണ് കണ്ടത്.അത് തവിക്ക്
ചിരണ്ടി കോരി പ്ലേറ്റിലേക്കിട്ടശേഷം തന്റെ
കുഞ്ഞു പെങ്ങളോട് കഴിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
ബക്കറ്റിലെ വെള്ളത്തിൽ തന്നെ കൈ കഴുകിവന്ന് ആ പ്ലേറ്റ് വാങ്ങി അവൾ കുറേശെ വാരി തിന്നാൻ തുടങ്ങി. കൂടെ ഓരോ പയറു മണിയും ഇടക്ക് പെറുക്കി തിന്നു.
തൻ്റെ കുഞ്ഞു കൈയിൽ ഒരു പിടി വാരിയ
ശേഷം അവൾ അവന് നേരെ നീട്ടി. അവൻ
തുളുമ്പി വന്ന കണ്ണുകൾ തോളിൽ തൂത്തേച്ച് വേണ്ടെന്ന മട്ടിൽ തലയാട്ടി.
അപ്പോൾ നേരിയ നിലാവെളിച്ചത്തിൽ തൻ്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വയൽ വരമ്പിലൂടെ ഒരാൾ ആടിയാടി വരുന്നത് കാണാം. അപ്പനാണ്. കുടിച്ച് വീണും വേച്ചും വരുന്ന വരവാണ്.
കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ മുറ്റത്തിന് അരികെ കിടന്ന ഒരു കല്ലിനുമേലെ ഇരുത്തിയിട്ട്, അവിടിരുന്ന് കഴിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞ ശേഷം കുടിലിന് അകത്ത് കയറി, അവൻ നേരത്തെയെടുത്ത വാക്കത്തിയും കയ്യിൽ കരുതി.
അപ്പൻ വരുന്നതിൻ്റെ ശബ്ദം അടുത്തടുത്ത് കേൾക്കാം. കൂടെക്കൂടെ
കാറിത്തുപ്പുകയും എന്തൊക്കെയോ അസഭ്യങ്ങൾ പുലമ്പുന്നുമുണ്ട്''.
മുറ്റത്ത് കല്ലിലിരുന്ന് കഴിക്കുന്ന
കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിൻ്റെ നേരെ നോക്കി ഒന്നിരുത്തി മൂളിയ ശേഷം അകത്തേക്ക് കടന്നു.
അമ്മയെ വീണ്ടും ഉപദ്രവിക്കുമെന്ന ഭയം അവനെയലട്ടിയിരുന്നു.
"എൻ്റെ നേരെവാക്കത്തിയോങ്ങാറായോടാ
കള്ള *@</#... cൻ്റെ മോനേ.. " എന്നൊരു
ആക്രോശവും തൊഴിയും ഒരു സെക്കൻ്റിൽ
കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കയ്യിലിരുന്ന വാക്കത്തി തെറിച്ച് താഴെ വീണ സമയം അവൻ ഓലകൊണ്ട് തന്നെയുള്ള മറ തുളച്ച് പുറത്തേക്ക് തെറിച്ച് പോയി..
എങ്ങനെയോ തപ്പിത്തടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ
അവൻ കുടിലിന് പിന്നിലുള്ള ഒരു മരത്തെ മറഞ്ഞ് നിന്നു. അപ്പോഴേക്കും അവനെ പിടിക്കാൻ വേണ്ടി അയാൾ കുടിലിന് പിന്നിലേക്കെത്തി.അവിടൊക്കെ തിരഞ്ഞ് നോക്കിയെങ്കിലും കാണാതെ വന്നപ്പോൾ
കലിയോടെ അയാളലറി.
"എൻ്റെ കൺമുന്നിൽ നിന്നെ കണ്ടാല് വെട്ടിക്കീറും ഞാൻ... ഓർത്തോടാ *# o @ & *%^ മോനെ..."
പേടിച്ച് ശ്വാസം വിടാൻപോലും ഭയന്ന് അവൻ അവിടത്തന്നെ നിന്നു. ഇതേസമയം
വീണ്ടും കുടിലിനകത്തേക്ക് കടന്ന അയാൾ താഴെ വീണു കിടന്നിരുന്ന വാക്കത്തി
തപ്പിയെടുത്ത്, പാതിബോധത്തിൽ കിടന്ന അവളെ നോക്കി അലറി...
" ഞാനാരാന്ന് ഇപ്പം നിനക്ക് മനസ്സിലായോടി...*.">.. #%.ളെ നിനക്ക്.?
കാശ് ചോദിച്ചാൽ തന്നോണം. ഇല്ലങ്കി
നിന്നെ കൊന്നിട്ടായാലും ഞാൻ വാങ്ങും... "
ഇതും പറഞ്ഞ് ഒന്ന് കുനിഞ്ഞ് ,കയ്യിലിരുന്ന വാക്കത്തി കൊണ്ട് കുടിലിൻ്റെ ഓലമറ
ബലപ്പെടുത്താൻ കുത്തിയുറപ്പിച്ചിരുന്ന കമ്പിലേക്ക് ഒറ്റ വെട്ടായിരുന്നു.
പേടിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതായിരുന്നു.
പക്ഷെ,, ആ വെട്ട് കമ്പ് മുറിഞ്ഞിട്ടും നിന്നില്ല.നിലത്ത് കിടന്നവളുടെ കഴുത്തും
തൊണ്ടയും പൊളിച്ചാണ് നിന്നത്..
അയാള് ഒന്ന് പകച്ചു.. ഉടനെ പുറത്തിറങ്ങി.
മരത്തിനുമറവിൽ ഇതെല്ലാം കണ്ടു കൊണ്ട് വിറങ്ങലിച്ച് നിന്ന അവൻ, ഓലമറയുടെ വിള്ളലിൽ കൂടി തന്നെ ഓടി അകത്ത്
കയറി. സഹിക്കാനാവാതെ അവൻ നെഞ്ച് പൊടിഞ്ഞ് കരഞ്ഞു..രക്തം വാർന്നൊഴുകി പരക്കുന്നു. അവൻ അമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്
കരഞ്ഞു. അവസാനത്തെ പിടച്ചിലാണ്.
വെള്ളം വേണമെന്ന അസ്പഷ്ടമായ സ്വരം
അവന് മനസിലായി. മൊന്തയിൽ എടുത്ത
വെള്ളം അമ്മയുടെ വായിൽ അൽപാൽപം
ഒഴിച്ചു കൊടുത്തു... അതിൽ പാതിയും മുറിഞ്ഞ തൊണ്ടക്കുഴലിലൂടെ പുറത്തേക്ക്
ഒഴുകി..
അമ്മയുടെ അവസാനത്തെ ഞരക്കവും
കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പേടിച്ച് വിളറിക്കരയുന്ന
കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെ അവൻ ചേർത്തുപിടിച്ചു.
ഇതിനോടകം പുറത്തേക്കു പോയ അയാൾ
കൈലി മടക്കിക്കുത്തി,ഇടറുന്ന കാലുകളുമായി അകത്തേക്ക് കയറി.. മരിച്ചു കിടന്ന അമ്മയുടെ ദേഹത്ത് കാലുകൊണ്ടിളക്കിക്കൊണ്ട് 'ചത്തോടി, ... നീ ചത്തോ...' എന്നൊക്കെ പുലമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ശേഷം താഴെക്കിടന്നിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്കിൻ്റെ കുടം തൊഴിച്ചു തെറിപ്പിച്ചു. അതു പക്ഷെ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിനെയും തട്ടിമറിച്ചാണ് ഉരുണ്ടത്. ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് തീപിടിച്ച്
ആളിക്കത്തുന്ന കുടിലാണ് കാണുന്നത്.
തീപിടിച്ച മനുഷ്യരൂപം അതിനകത്ത് വട്ടം കറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.എന്ത്ചെയ്യണമെന്ന്
അറിയാതെ പകച്ചുപോയ അവൻ തൻ്റെ
കുഞ്ഞനുജത്തിയുടെ കൈപിടിച്ച് ചൂടിൽ
നിന്നും അകലേക്ക് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു..
എല്ലാം കത്തിവെണ്ണീറാകുമ്പോൾ,
ഇനിയെന്ത് എന്നറിയാതെ വിരൽതുമ്പിൽ
തൂങ്ങി നടക്കുന്ന കുഞ്ഞിപ്പെണ്ണിനെയും കൊണ്ട് ആ നേരിയ വെളിച്ചത്തിൽ വയൽ വരമ്പിൽ കൂടെ അവൻ നടക്കാൻ തുടങ്ങി... ദിശയറിയാതെ..

Written by Anish Kunnathu

നിയമലംഘനം

Image may contain: Anish Kunnathu, indoor
പലതവണ ഞാൻ അവളുടെ വീടിന്റെ മതിലിന് സമീപം വരെ ചെന്നിട്ട് തിരിച്ച് പോന്നു.ഭയം എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല.
ഏറെ നാളത്തെ ശ്രമങ്ങൾ വിജയിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് ഞാൻ കൂട്ടുകാരോട് അത് പറഞ്ഞ്. കുറച്ച് പേര് എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.കുറച്ച് പേര് എന്നെ തള്ളി പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും കഴുതക്കോടൻ ബിജു എനിക്ക് ശക്തമായ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവൻ എനിക്ക് കൂട്ട് പോന്നു. സൈക്കിളിൽ ആ വലിയ മതിലിന്റെ പരിസരം മൊത്തം ചുറ്റികറങ്ങി. അനുകൂലമായ അവസരം വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കയ്യുയർത്തി കാണിച്ച് സിഗ്നൽ തന്നു.ഞാൻ പതിയെ നടന്നടുത്തു. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രശ്നം എന്നെ ചിന്താകുലനാക്കിയിരുന്നു.
എന്നാലും ഇതിലും നല്ലൊരു അവസരം കിട്ടാനില്ല. ബിജു എന്നോട് " വേഗം.. വേഗം" എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.പിന്നെ എന്നിലെ ധൈര്യശാലി ഉണർന്നു.ചെയ്യാൻ പോകുന്ന കൃത്യത്തിനെയത് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു.
അധികം ആലോചിക്കാതെ ഞാനത് നിർവഹിച്ചു. ഭാഗ്യം... ആരും കണ്ടില്ല. പെട്ടന്ന് തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. അപ്പോൾ ആ മതിലിൽ പായലും, പൂപ്പലും പിടിച്ച് മങ്ങി കിടന്ന അക്ഷരങ്ങൾ തെളിഞ്ഞ് വന്നിരുന്നു. പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.ഇപ്പോൾ അത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. " ഇവിടെ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പാടില്ല " എന്നുള്ള ആ എഴുത്ത്...🙃🙃
✍🏻കുന്നു.

നിയമലംഘനം

Image may contain: Anish Kunnathu, indoor
പലതവണ ഞാൻ അവളുടെ വീടിന്റെ മതിലിന് സമീപം വരെ ചെന്നിട്ട് തിരിച്ച് പോന്നു.ഭയം എന്നെ അനുവദിച്ചില്ല.
ഏറെ നാളത്തെ ശ്രമങ്ങൾ വിജയിക്കാത്ത അവസ്ഥയിലാണ് ഞാൻ കൂട്ടുകാരോട് അത് പറഞ്ഞ്. കുറച്ച് പേര് എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിച്ചു.കുറച്ച് പേര് എന്നെ തള്ളി പറഞ്ഞു. അപ്പോഴും കഴുതക്കോടൻ ബിജു എനിക്ക് ശക്തമായ പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു. അവൻ എനിക്ക് കൂട്ട് പോന്നു. സൈക്കിളിൽ ആ വലിയ മതിലിന്റെ പരിസരം മൊത്തം ചുറ്റികറങ്ങി. അനുകൂലമായ അവസരം വന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കയ്യുയർത്തി കാണിച്ച് സിഗ്നൽ തന്നു.ഞാൻ പതിയെ നടന്നടുത്തു. ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഉണ്ടായേക്കാവുന്ന പ്രശ്നം എന്നെ ചിന്താകുലനാക്കിയിരുന്നു.
എന്നാലും ഇതിലും നല്ലൊരു അവസരം കിട്ടാനില്ല. ബിജു എന്നോട് " വേഗം.. വേഗം" എന്ന് ആംഗ്യം കാണിച്ചു.പിന്നെ എന്നിലെ ധൈര്യശാലി ഉണർന്നു.ചെയ്യാൻ പോകുന്ന കൃത്യത്തിനെയത് പ്രോൽസാഹിപ്പിച്ചു.
അധികം ആലോചിക്കാതെ ഞാനത് നിർവഹിച്ചു. ഭാഗ്യം... ആരും കണ്ടില്ല. പെട്ടന്ന് തന്നെ സ്ഥലം കാലിയാക്കി. അപ്പോൾ ആ മതിലിൽ പായലും, പൂപ്പലും പിടിച്ച് മങ്ങി കിടന്ന അക്ഷരങ്ങൾ തെളിഞ്ഞ് വന്നിരുന്നു. പോകുമ്പോൾ ഞാൻ ഒന്നുകൂടി തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.ഇപ്പോൾ അത് വളരെ വ്യക്തമാണ്. " ഇവിടെ മൂത്രമൊഴിക്കാൻ പാടില്ല " എന്നുള്ള ആ എഴുത്ത്...🙃🙃
✍🏻കുന്നു.

മുറിപ്പാടുകൾ

Image may contain: Anish Kunnathu, indoor
ഊർദ്ധൻ വലിക്കുന്നുണ്ട്
സ്നേഹ സംഭാഷണങ്ങൾതൻ ശ്വാസനിശ്വാസങ്ങൾ.
അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു വിളക്കാനാവാത്തപോൽ സാഹോദര്യത്തിൻ ചങ്ങലക്കണ്ണികൾ .
മതസൗഹാർദ്ദഗീതങ്ങൾ കുളിരണിയിച്ച കാതുകളിലിന്നു
മുഴങ്ങുന്നു,ലഹളയുടെ രണഭേരികൾ .
കൊലക്കത്തിയുടെ മൂർച്ചയളന്നിടുന്നു
സന്ധിയില്ലാതെ രാഷ്ട്രീയ പോർവിളികൾ.
ചരിത്രവും പറയുന്നു
കനകത്തിനും,കാമത്തിനുമായി
പൊലിഞ്ഞ ജീവനെപറ്റി.
ഒരുമയുണ്ടെങ്കിൽ ഉലക്കമേലും
കിടക്കാമെന്നു മൊഴിഞ്ഞയിടം വിഭാഗീയത കയ്യടക്കി.
വിയർപ്പ് ചിന്തുവാൻ മടിക്കും
ജനങ്ങൾ
'വൈറ്റ്കോളർ'തേടിപ്പോകുന്നേരം,
നട്ടാൽ കനകം വിളയുന്ന നാട്ടിൽ
വിലയ്ക്ക് വാങ്ങുന്നു
ഉപ്പു മുതൽ കർപ്പൂരം വരെ.
ഓർമ്മതൻ മുറിപ്പാടുമാത്രമായ്
അറുത്തുമാറ്റുന്നു ബന്ധങ്ങളും..
✍🏻 കുന്നത്ത് -

സാക്ഷി

Image may contain: Anish Kunnathu, indoor
അങ്ങ് മലമുകളിൽ നിരനിരയായി നിൽക്കുന യൂക്കാലിപ്റ്റസ് മരങ്ങളിൽ ഒരുതരം വരണ്ട കാറ്റ് വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
അരണ്ട നിലാവെളിച്ചം യൂക്കാലിമരങ്ങളുടെ
ഇലകളിൽ തട്ടി ഒരു വിളറിയ പ്രതിഫലനം സൃഷ്ടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാറ്റത്ത്
ഇളകുന്ന നീളൻ ഇലകൾ പ്രത്യേക തരത്തിൽ ശബ്ദങ്ങൾ പുറപ്പെടുവിച്ചു. നക്തഞ്ചരനായ ഒരുവന് മാത്രം ആസ്വദിക്കാനാവുന്ന വിധം, ആ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് രാത്രിയുടെ നിശബ്ദത
വഴിമാറിക്കൊടുത്തിരുന്നു.ചെതുക്കലിച്ച് നിന്ന ഒരു വയസൻ മരം ആ കാറ്റിൽ നിന്ന് വിറച്ചു.വിണ്ടുകീറിയ വിരൽ തുമ്പുകൾ പോലെയുള്ള വൃദ്ധനായ ആ മരത്തിന്റെ
ശിഖരത്തിൽ ഒന്നിലിരുന്ന് കാലൻകോഴി
കൂവി...
താഴ്‌വാരത്തിലുള്ള ആ ചെറിയ വീട്ടിലെ ഒറ്റമുറിയിൽ ഒരു ഓട്ടു വിളക്ക് മുനിഞ്ഞ് കത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇളം ചെമ്പിച്ചതായ വെളിച്ചത്തിൽ സുമുഖനായ ഒരു യുവാവ് ഏതോ തടിച്ച ഒരു പുസ്തകം വായിക്കുന്നു.ഏറ്റവും മൂല്യമായ ഏതോ വരികൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴാവും
അദ്ദേഹം ഏറെ ഊർജ്ജം കൊള്ളുന്നുണ്ട്. മുഷ്ടികൾ ചുരുളുകയും, നിവരുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട്...
തൊട്ടടുത്ത് വെച്ചിരിക്കുന്ന വെള്ളപേപ്പറിൽ എന്തൊക്കെയോ കുറിപ്പുകൾ അവൻ കുറിക്കുന്നുമുണ്ട്. ഇടക്ക് അവൻ ഓട്ടു വിളക്ക് ഒന്നു കുനിച്ച് നിവർത്തി.അപ്പോൾ
അതിലെ തിരി ഒന്ന് ആളിക്കത്തി.
അവൻ ഇരുന്നതിന് ഇടത് വശത്ത് തന്നെ ഒരു മരത്തിന്റെ കട്ടിലുണ്ട്. അതിൽ ഒരു യുവതി കിടക്കുന്നുണ്ട്.അവൾ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല.അവൾ നിറവയറുമായിട്ട് ഏറെ ക്ലേശത്തോടെ തിരിഞ്ഞ് മറിഞ്ഞു.
അക്ഷമയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു..
"കിടക്കുന്നില്ലേ... എത്ര നേരായി.എനിക്ക്
ഈ വെളിച്ചം അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കുന്നു... "
അവൻ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പുസ്തകം മടക്കി വച്ചു.അനന്തരം കൂജയിൽ നിന്നും
ഒരു ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്ന ദാഹജലം കുടിച്ചു.ശേഷം വിളക്കണച്ച് ആ കട്ടിലിൽ പതിയെ കയറി കിടന്നു... അവളുടെ നിറവയറിൻമേൽ അവൻ അരുമയോടെ തഴുകി.. അവളുടെ നെറുകയിലും തലോടി.അവളുട മൂർദ്ധാവിൽ
ഏറെ സ്നേഹത്തോടെ ചുംബിച്ചു.തുടർന്ന് ദീർഘനിശ്വാസംഎടുത്തു.കോട്ടുവായുടെ
അകമ്പടിയോടെ കണ്ണുകളടച്ച് അവൻ ഉറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിലേക്ക്
മെല്ലെ മെല്ലെ കടന്നു....
നല്ല ഉറക്കത്തിലേക്ക് കടന്നപ്പോഴാണ് ആരോ വാതിലിൽ മുട്ടിവിളിക്കുന്നത് കേട്ടത്. അവൻ ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
" രാജേഷേ... വാതിൽ തുറക്കെടാ.. വളരെ അത്യാവശ്യമായ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്. "
നല്ല പരിചയമുള്ള ശബ്ദം. ഉറക്കത്തിലായത് കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് മനസിലായില്ലങ്കിലും, പിന്നെ മനസിലായി, അത് കൂട്ടുകാരൻ മനോജിന്റെ
ശബ്ദമാണെന്ന്. അവൻ തപ്പിത്തടഞ്ഞ്
എഴുന്നേറ്റു. പക്ഷേ അവനൊപ്പം ഉറക്കത്തിൽ നിന്നും ഉണർന്ന അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽപിടിച്ചു. കൈവിടുവിച്ച്
വിളക്കിൽ തീ കൊളുത്തി.ആ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ അവനവളുടെ ചോദ്യഭാവം
നിറഞ്ഞതും, വിഹ്വലതയോടു കൂടിയതും
ആയ മിഴികളാണ് കണ്ടത്..
അവൻ പറഞ്ഞു..
"നീ കിടന്നോ.. ഞാനിപ്പോ വരാം..."!.
അവൻ വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തേക്കിറങ്ങി .
ശേഷം മനോജിനോട് ആരാഞ്ഞു .
"എന്താടാ ഈ പാതിരായ്ക്ക്. .എന്താ പ്രശ്നം...?"
"അതെല്ലാം പറയാം.. നീ വാ.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് തീരുമ്പോഴേക്കും ഇരുളിൽ നിന്നും വന്ന ബലിഷ്ഠമായ വേറെ രണ്ട് കരങ്ങൾ അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചകൊണ്ട് മുറ്റത്തിന് താഴെ ഉള്ള പാതയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. അവിടെ വേറെ രണ്ടുപേരുകൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അതിൽ കറുത്തുതടിച്ച് കുറുകിയ ചെമ്പൻ
കണ്ണുളുമായിട്ടുള്ള ഒരു മധ്യവയസ്ക്കൻ അതിൽ നിന്നും മുന്നോട്ട് വന്നു.അയാൾ
രാജേഷിനോട് ചോദിച്ചു..
"രാജേഷേ... നീ ഞങ്ങൾക്കെതിരായി സാക്ഷിപറയും ,, അല്ല്യോടാ... [bleep] ** മോനെ...?
" അതേടാ.. ഞാൻ ഒരു കൊലപാതകമാണ്
കണ്ടത്. അത് ഞാൻ ഏത് കോടതിയിലും
തുറന്ന് പറഞ്ഞിരിക്കും. ഒരു ഭീഷണിക്കും
വഴങ്ങില്ല... ഒന്ന് പോയിനെടാ നായ്ക്കളേ.. "
തടിയൻ മെല്ലെ മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ചേർന്ന് നിന്ന് പറഞ്ഞു ..
" എന്നാ നീയങ്ങ് ഒണ്ടാക്ക്.. കാണട്ടെ ഞാൻ "
തടിയൻ വിരൽ കൊണ്ട് ഒന്ന് ഞൊട്ടയിട്ടു.
ഒരു കാല് കലുങ്കിൽ ചവിട്ടിനിന്ന് പുകവലിച്ച് ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട്‌ നിന്ന
നാലാമൻ അവർ നിന്നിടത്തേക്ക് വന്നു. എളിയിൽ നിന്നും ഒരുകഠാര വലിച്ചെടുത്തു. അവന് നേരെ നോക്കി തടിയൻ തന്റെ തലയൊന്ന് വെട്ടിച്ച് കാണിച്ചു.രാജേഷിന് അപകടം മണത്തു..
പക്ഷേ അപ്പോഴേക്കും അവനെ പിന്നിൽ നിന്നും കൈകൾ പിണച്ച് പിടിച്ചു.അത്രക്കും ശക്തമായിത്തന്നെ. ഒന്ന് കുതറാൻ പോലും
ആകാതെ.. "നീ ചതിക്കുകയായിരുന്നല്ലേടാ
,മനോജേ... ". രാജേഷ് ഏറെ ദയനീയമായി ചോദിച്ചു. മനോജിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ഗൂഢഭാവം വന്ന് നിറഞ്ഞു.അവൻ
മറുപടി ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല..
നേർത്ത നിലാവെളിച്ചത്തിൽ നാലാമന്റെ കയ്യിലിരുന്ന കഠാര വെട്ടി തിളങ്ങി.അവൻ മുന്നോട്ട് വളഞ്ഞ് രാജേഷിന്റെ തല തന്റെ കക്ഷത്തിൽ
ഒതുക്കി. അവന്റെ മുലക്കണ്ണിന് താഴെയായി കത്തിയുടെ മുനകൊള്ളിച്ചു. കൈകളിലേക്ക് മുഴുവൻ ശക്തിയും ആവാഹിച്ച് ഒറ്റക്കയറ്റൽ.അങ്ങനെ വച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ ഒന്ന് കറക്കി.
ഹ് ഗ്വാ..ഹ് .. എന്നൊരു നിലവിളി അവന്റെ
തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി നിന്നു. ഒരു മഷിത്തണ്ട് ഒടിക്കുന്ന ലാഘവത്തിൽ ഹൃദയം പൊട്ടിച്ചു.അവനെ പൂട്ടി പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ എല്ലാം കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞുകൊണ്ട് രാജെഷ് മുന്നോട്ട് ഓടി.നാലഞ്ച് ചുവടുകൾ അപ്പുറത്ത് ചെന്ന് അവൻ വീണു.അവിടെ കിടന്ന് പിടഞ്ഞു.നിമിഷങ്ങൾക്കകം അവനിൽ നിന്നും പ്രാണൻവിട്ടകന്നു.അവർ
നാലു പേരും ദ്രുതഗതിയിൽ അവിടെ നിന്നുംചലിച്ചു..
കൂട്ടിലിട്ട വെരുകിനേപ്പോലെ നിറവയറും
താങ്ങിപ്പിടിച്ച് കിടപ്പ് മുറിയിൽ നിന്നും മുൻ
വശത്തെ ജനലിലേക്കും,, തിരിച്ചും അവൾ
നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.അശനിപാതത്തൻ
സൂചനകളുമായി ആ കാലൻകോഴി വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി മരത്തിലിരുന്ന് കൂടി നീട്ടി കൂവി...
✍🏻 കുന്നത്ത് -

പട്ടിനക്കിയ കാമുകഹൃദയം

Image may contain: Anish Kunnathu, smiling
കാമുകിയുടെ വീടിന്റെ കുറേ പിൻവശത്ത്
മാറിയുള്ള വലിയ മരത്തിന്റെ മറവിൽ ഞാൻ പമ്മി നിന്നു.അവൾ ഇപ്പോ വരും. ഫോൺ വിളിച്ചിട്ട് പത്ത് നിമിഷമായി.ഞാൻ വളരെ അക്ഷമനായി കാത്തു നിന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് കരിയിലകൾ ഞെരിയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടുകൊണ്ട് ഞാൻ പമ്മി നോക്കി. അവൾ
വരുന്നുണ്ട്. എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി വന്നു...
മനസ്സ് , സന്തോഷം കൊണ്ട് ഞാനിപ്പം
മാനത്ത് വലിഞ്ഞ് കേറും എന്നയവസ്ഥ.
ആദ്യമായിട്ടാ ഇങ്ങനെ അടുത്ത് ഒന്ന് കാണാൻ അവസരം കിട്ടുന്നത്..
അവൾ എല്ലായിടവും നിരീക്ഷിച്ച് കൊണ്ട് മരത്തിനടുത്ത് നടന്ന് എത്തി.
ഞാൻ ചാടി കയ്യിൽ പിടിച്ചു വലിച്ച്
അടുപ്പിച്ചു...ഇറുക്കെ കെട്ടി പിടിച്ച് ഉമ്മവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചു... ഫൂലൻ ദേവി
ആക്രമിക്കുന്നത് പോലല്ലായിരുന്നോ അവൾ ആക്രമിച്ചത്. മാന്തും ഇടിയും.. എന്നിട്ട് അവൾ പറഞ്ഞു " ദർശനം പുണ്യം.. സ്പർശനം പാപമാണത്രേ... " എവിടൊക്കെയോ നീറ്റൽ അനുഭവപ്പെട്ടു എനിക്ക്...
" ഇത്ര നേരം എവിടാർന്നുടി മാക്കാച്ചീ... ഫോൺ ചെയ്ത്ട്ട് ഒരുമണിക്കൂറായല്ലോ..."?
" അങ്ങനങ്ങ് ഇറങ്ങി വരാൻ പറ്റോ... താഴെ വീട്ടിലെ ചേച്ചിലുണ്ടായിരുന്നവിടെ. ആ ചേച്ചി പോയിക്കഴിഞ്ഞാ വരാൻ പറ്റിയത്.. എന്നെ കാണണമെങ്കിൽ കുറച്ച് കാത്തിരിപ്പ് ഒക്കെ വേണ്ടി വരും.. വേണങ്കി മതി.. ഹും.. ആരേലും കണ്ടാൽ,, വീട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ വെട്ടി രണ്ട് പീസാക്കും..". അവൾ വലിയ ഭാവമൊക്കെ മുഖത്ത്
വരുത്തിക്കാണിച്ചു.
അപ്പോഴേക്കും മൽപ്പിടിത്തത്തിനിടക്ക് എന്റെ കയ്യിൽ അവളുടെ വാച്ച് കൊണ്ട് ചെറിയ ഒരു മുറിവ് വന്നതിൽ രക്തം കിനിഞ്ഞു. ഞാനത് നോക്കിയപ്പോഴാണ് അവളും കണ്ടത്. അവൾ എന്നോട് കുറെ
സോറിയൊക്കെ പറഞ്ഞിട്ട് ,അടുത്ത് നിന്ന കമ്മൂണിസ്റ്റ് പച്ചയുടെ ഇല പറിച്ചെടുത്ത് ചതച്ച് തേച്ചു. ആ ഗ്യാപ്പിൽ ഞാൻ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു. മിഴികളിൽ മാറി മാറി ഞാൻ ചുംബിച്ചു. അവൾ നിന്ന് കുറുകി, ഒരു വെൺ പ്രാവിനെപ്പോലെ...! എനിക്കും കിട്ടി ഉമ്മകൾ രണ്ട് കവിളിലും.. രണ്ട് പ്രണയ ഹൃദയങ്ങളും ദ്രുതവേഗത്തിൽ മിടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു...
ആരോ നടന്ന് വരുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് ഞങ്ങൾ രണ്ടും ഞെട്ടി. അവൾ പമ്മി നോക്കി. അവൾടെ വീടിന്റെ മുകളിലെ വീട്ടിലെ ചേച്ചി പശുവിന് പുല്ല് ചെത്താൻ പോകുന്നു.ഞാൻ അവൾടെ കയ്യിൽ പിടിച്ച്, ആ ചേച്ചിയുടെ നടത്തത്തിന് അനുസരിച്ച്
മരത്തിന് വട്ടം കറങ്ങി വന്നു..
ആ ചേച്ചി പോയിക്കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങൾ രണ്ടും ദീർഘനിശ്വാമെടുത്തു. അവൾ എന്റെ മൂക്കിൽ പിടിച്ച് വലിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
"കള്ളൻ.."!! ഞാനും തിരിച്ച് വിളിച്ചു..
"കളളി.. "!!.
അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ നിൽക്കുമ്പോഴാണ്
വീണ്ടും രണ്ടു പേര് സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് വരുന്നത്. ഇത്തവണ അവൾ ശരിക്ക് ഞെട്ടി....
"ദൈവമേ.. പപ്പാ..! പപ്പ കണ്ടാൽ ഇന്ന് തന്നെ നമ്മളെ രണ്ടിനേം കൊല്ലും... ഉറപ്പാ..!
അവൾ നിന്ന് കൈ കുടഞ്ഞു. വിയർക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാൻ പറഞ്ഞു. "നീ പേടിക്കാതെ. കുഴപ്പം ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല. ഞാൻ മുങ്ങാം.. "
ഞാൻ നിന്ന നിൽപിൽ മണ്ണിലേക്ക് കമഴ്ന്ന്
കിടന്നു.. മുന്നോട്ട് ഇഴഞ്ഞ് ഏലച്ചെടികളുടെ
അടിയിൽ മറഞ്ഞു.അവളുടെ പപ്പ അവളെ കണ്ടു.അവളോട് ചോദിച്ചു "എന്താ കൊച്ചേ
പറമ്പിൽ കൂടി നടക്കുന്നെ.. "എന്ന്. അവൾ പറഞ്ഞു " തുമ്പികളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ വന്നതാ പപ്പേ... പ്രോജക്റ്റ് ചെയ്യാനുണ്ട്... " എന്ന് .ഞാൻ എലക്കാട്ടിൽ ഒച്ചയില്ലാതെ കൈപൊത്തി ചിരിച്ചു.. പ്രോജക്റ്റേ... അതും തുമ്പി.. ഹി ഹി.
"എന്നാൽ എടുത്തിട്ട് വേഗം വാ.. " പപ്പ അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു...
അപ്പോഴാണ് അത് സംഭവിച്ചത്. അവൾടെ ശബ്ദം കേട്ട്, അവളുടെ പപ്പയുടെ കൂടെ വന്ന അവരുടെ
പട്ടി അവൾക്കരികിലേക്ക് വന്നത്.അത് അവളുടെ ചുറ്റും നടന്നിട്ട് മണം പിടിച്ച് പിടിച്ച് ഞാൻ കിടന്നിടത്തേക്ക് വന്നു."പണി പാളി"ഞാൻ മനസിൽ പറഞ്ഞു. അവൾ വിളിച്ചിട്ടും പട്ടി പോണില്ല. എന്റെയടുത്ത് തന്നെ നിന്നു. ഭാഗ്യം.. അവൻ കുരക്കുന്നില്ല. ഞാനാണെങ്കി ചത്തതുപോലെ മലർന്ന് കിടന്നു.പട്ടി മണത്ത് മുഖത്തിനടുത്തെത്തി. രാവിലെ തിന്ന ബീഫിന്റെ മണം കിട്ടിയിട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു അവൻ മുഖമാകെ നക്കാൻ തുടങ്ങി. ഞാനാണെങ്കി വിസ് അച്ചുതാനന്ദൻ പ്രസംഗത്തിനിടക്ക്
മുഖം വലിക്കുന്നത് പോലെ വലിച്ച് പിടിച്ചു.
മിണ്ടാൻ പറ്റില്ലല്ലോ. അനങ്ങിയാൽ പട്ടി കുരക്കും.കുരച്ചാൽ പണി പാളും.ഉറപ്പ്..
ഞാൻ ഒരു കണ്ണ് പാതി തുറന്ന് നോക്കി. അവൾ വീണു കിടന്നാ ചിരിക്കുന്നത്. നിന്നെ ഞാൻ പിന്നെ കണ്ടോളാടി എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞ് പല്ല് ഞെരിച്ചു. അവൾ പട്ടിയുടെ പേര് വിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓടിപ്പോയി. അന്നേരമാണ് പട്ടി എന്നെ വിട്ട് പോയത്.അതും പാതി മനസുമായിട്ടാണ്. ഒന്ന് രണ്ട് തവണ അവൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കുകയും ചെയ്തു. പണ്ടാരം.
അങ്ങനെ പട്ടി നക്കിയ ശരീരവും മനസും കൊണ്ട് കാമുകൻ എണീറ്റ് വീട്ടിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു.ബാർ സോപ്പും, കുളി സോപ്പും എടുത്ത് പുഴയിലേക്ക്. രണ്ട് മണിക്കൂർ നേരം സോപ്പ് തേച്ച് ഉരച്ച് കുളിച്ചു.
മുഖമെല്ലാം അങ്ങ് നീറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോ നിർത്തി. തിരിച്ച് വീട്ടിൽ എത്തി. എന്നാലും ഇപ്പോഴും ആ ഫീല് ഉണ്ട് മുഖത്ത്...പട്ടി നക്കുന്ന ഫീല്. സാരമില്ലല്ലേ..?
----------
കുന്നത്ത് -

ആ ഉരുൾപൊട്ടലിൽ സംഭവിച്ചത് .

Image may contain: Anish Kunnathu, smiling
നോബിൾ....പേര് പോലെ തന്നെ സ്വഭാവം. എപ്പോഴും ചിരിക്കുന്ന ഭാവമാണ് മുഖത്ത്.
ആരെയും സഹായിക്കുന പ്രകൃതം. ഇരുപത്തെട്ട് വയസുണ്ട് നോബിളിന്.
അവിവാഹിതനാണ്.ഇടുക്കിയിലെ കൂട്ടാർ എന്ന ഗ്രാമപ്രദേശത്ത് ഇടത്തരം കർഷക കുടുംബത്തിലെ ഏക മകൻ. സ്വന്തം പറമ്പിലെ അത്യാവശ്യം ഏലം കൃഷികളും, കൂടെ സ്വന്തം ജീപ്പുമായി ഇടക്ക് ഓട്ടം പോയിട്ടും ഒക്കെ ജീവിക്കുന്നു...
നോബിളിന്റെ സന്തത സഹചാരിയാണ്
പാപ്പി. സ്വന്തം അനിയനേപ്പോലെയാണ്
നോബിളവനെ കാണുന്നത്. രണ്ടു വർഷം
മുൻപെ പറമ്പിലെ ജോലികൾക്ക് വേണ്ടി തമിഴ്നാട് അതിർത്തി ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നും വന്ന് കിട്ടിയതാണ് പാപ്പിയെ..!
ഒരു സാധുവായ അനാഥനാണ് അവൻ.
വളരെ എളിമയും, സ്നേഹവും ഉള്ളവനാണ് പാപ്പി.
ഒരിക്കൽ നോബിൾ വീട്ടിൽ ഇല്ലാതിരുന്ന സമയം,,പറമ്പിൽ പണി ചെയ്യുവായിരുന്നു പാപ്പി. അപ്പോഴുണ്ട്‌ വെട്ടിക്കീറിയിട്ട വിറക്
അടുക്കളയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുക
യായിരുന്ന അമ്മച്ചി വിറകുമായി വീഴുന്നത്.
ഒച്ച കേട്ട് ഓടിച്ചെന്ന പാപ്പി, അമ്മച്ചിയെയും
എടുത്ത് മുറ്റത്ത് കിടന്ന ജീപ്പിൽ കയറ്റിയിട്ട്
എങ്ങനെയോ ജീപ്പോടിച്ച് ആശുപത്രിയിൽ
എത്തിച്ചു. രക്തസമ്മർദ്ദം അപകടകരമായി ഉയർന്നതായിരുന്നു കാരണം. ഉടനെ തന്നെ
ആശുപത്രിയിൽ എത്തിക്കാൻ പറ്റിയ
കാരണം മാത്രമാണ് അമ്മച്ചിയുടെ ജീവൻ
രക്ഷിക്കാൻ സാധിച്ചത്.
വാഹനമോടിക്കാൻ അത്ര വശമില്ലാത്ത പാപ്പി ,, തക്കസമയത്ത് ചെയ്തത് ധീരമായ
പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു.അതിനുശേഷം
ആ കുടുംബത്തിലെ ഒരംഗം തന്നെയായി
മാറി അവൻ.പാപ്പിക്ക് നോബിൾ സ്വന്തം ഇച്ചായനും. നോബിളവനെ കൂടെ കൊണ്ടു
നടന്ന് ഇപ്പോ നല്ലത് പോലെ ജീപ്പ്
ഓടിക്കാറായി. എവിടെ പോയാലും ഒരു
വാലായി പാപ്പിയുമുണ്ടാകും ...!
കഴിഞ്ഞ വർഷം ആഗസ്റ്റ് മാസം.
ആഴ്ചകളായി മഴ നിർത്താതെ പെയ്യാൻ
തുടങ്ങിയിട്ട്. പറമ്പിലെ ജോലികൾ എല്ലാം
അവതാളത്തിലായിരിക്കുന്നു. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ അൽപം മണ്ണ് ഇടിഞ്ഞ് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്. മഴയൊന്ന് കുറഞ്ഞിട്ട്
വേണം എല്ലാം ഒന്ന് നേരെയാക്കാനെന്ന് നോബിൾ ചിന്തിച്ചു.
രാവിലെ തന്നെ ഓരോന്നാലോചിച്ച്
നോബിൾ പാപ്പിയോട് പറഞ്ഞു...
" പാപ്പീ ..നമുക്ക് തമിഴ്നാട് വരെ പോവാം.
കുറച്ച് വേപ്പിൻ പിണ്ണാക്കും,, കുറച്ച് വളവും
മറ്റും വാങ്ങണം. അത്രയും കാര്യമെങ്കിലും നടക്കട്ടെ..... "
" പോയേക്കാം ഇച്ചായാ.. മഴയായിട്ട് നമ്മൾവീട്ടിലിരുന്നും മുഷിവായി തുടങ്ങി... "
പാപ്പിക്ക് സന്തോഷമായി.
അവർ തേനിയിൽ ചെന്ന് കാര്യങ്ങളെല്ലാം
നടത്തി.സ്ഥിരം വാങ്ങാറുള്ള തമിഴന്റെ കടയിൽ തന്നെ എല്ലാം പറഞ്ഞ് ഉറപ്പിച്ചു.
രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഒരു പിക്കപ്പിൽ
കയറ്റി വിട്ടിട്ട് വിളിച്ച് പറയാം എന്ന് പറഞ്ഞു
തമിഴൻ.ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് തേനിയിൽ നിന്നും തിരിച്ചു പോന്നു അവർ...
"തമിഴ്‌നാട്ടിൽ ഒരു മഴക്കാറ് പോലും ഇല്ല
അല്ലേ ഇച്ചായോ..?മഴ മൊത്തം നമ്മുടെ
കേരളത്തിൽ തന്നെ ... എത്ര ദിവസമായി തുടങ്ങിയിട്ട്.. വെറുതെയിരുന്നിട്ട് ആകെ
മുഷിപ്പായിത്തുടങ്ങി... എന്നാ ഒരു മഴയാ ഇച്ചായാ... അല്ലേ..?
" അതേടാ പാപ്പീയേ ... മഴ നമ്മളെ വല്ലാതെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നുണ്ട് ഇത്തവണ. എന്നാഒരു മഴയാ... ഉരുൾപൊട്ടാൻ വരെ സാധ്യതയുണ്ട്.ഒന്നുംസംഭവിക്കാതിരുന്നാ
മതിയാർന്നു.. "
കമ്പംമെട്ട് കയറിയപ്പോഴേക്കും ഇരുട്ടായി
തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു തട്ടുകടയിൽ നിർത്തി
അവർ കാപ്പി കുടിച്ചു. വീണ്ടും യാത്ര തുടങ്ങി.തമിഴ്നാട് അതിർത്തി കഴിഞ്ഞതും വളരെ ശക്തമായ മഴ തുടങ്ങി. സമയം എട്ടു മണി കഴിഞ്ഞു.ഇനി ഒരു മണിക്കൂർ യാത്ര കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ വീട് എത്താം.....!
വീടിനടുത്ത് എത്താൻ രണ്ടുകിലോമീറ്റർ
മാത്രം ബാക്കിനിൽക്കെ അവിടത്തെ ഇടവക പള്ളിയുടെ സമീപം കുറച്ചധികം ആളുകൾ കൂടി നിൽക്കുന്നത് കണ്ട നോബിൾ ജീപ്പ് നിർത്തി.അവിടെ നിന്ന തോമാച്ചനോട് കാര്യം തിരക്കി...
" എന്താ തോമാച്ചായാ.. സംഭവം ...? "
"നോബിളേ... നീ അറിഞ്ഞില്ലേ...?. നമ്മുടെചാക്കോച്ചന്റെ വീടിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് ചെറുതായി ഉരുൾപൊട്ടി.... അവിടെക്ക് ചെല്ലാനാകുന്നില്ല.അവരെ എങ്ങനെ രക്ഷിക്കുമെന്ന് അറിയില്ല.
പോലീസും ഫയർഫോഴ്സുമൊക്കെ വരുമ്പോ ഒരുപാട് സമയമാവും.. നമ്മുടെ ഫ്രാൻസിസ് അച്ചനും, കപ്യാരും കുറെ ചെറുപ്പക്കാരുമായി അവിടെ റോഡിന്
മുകളിൽ നിൽപ്പുണ്ട്. കുറെ ടോർച്ച് സംഘടിപ്പിക്കണം. ഞാൻ അതിന് വേണ്ടി തിരികെ വന്നതാ... നീ അങ്ങോട് ചെന്ന് നോക്ക്.. ഞാൻ ഉടനെ വരാം..."
"ശെരി തോമാച്ചായോ.. ഞാൻ പോയി നോക്കാം.. നിങ്ങൾ വേഗം ടോർച്ച് എടുത്ത് വായോ .."
കുറച്ച് പേര് അവിടെ കൂടി നിൽക്കുന്നു.
ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മാത്രം പൊട്ടിയിടിഞ്ഞ്
താഴെക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.ഇരുട്ടായതിനാൽ
താഴേക്ക് കാണാനാവുന്നില്ല. അവിടേക്ക്
ഇറങ്ങിപ്പോവുന്നത് അപകടമാണ്. ഏത്
നിമിഷവും വൻതോതിൽ ഉരുൾപൊട്ടാൻ
സാധ്യതയുണ്ട്. എങ്കിലും അവരെ എങ്ങനെ
യെങ്കിലും രക്ഷിക്കണം.നോബിൾ ചിന്തിച്ചു.
ജീപ്പ് ഫോർവീൽ ഡ്രൈവാണ്. ആ ഒരു
ധൈര്യത്തിൽ പോയി നോക്കുക തന്നെ. അവൻ തീരുമാനിച്ചു....
"പാപ്പീ .. നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്.ഞാൻ താഴെ പോയി നോക്കാം. തിരിച്ച് വന്നാൽ ഞാൻ അവരേം രക്ഷിച്ച് കൊണ്ടേ വരൂ. നീ വരണ്ട. അപകടം പതിയിരുപ്പുണ്ട് ... "
"ഒന്ന് പോ ഇച്ചായാ...മരണമാണെങ്കിലും
ഞാൻ ഇച്ചായന്റെ കൂടെത്തന്നെ കാണും.. "
പാപ്പി ജീപ്പിൽ കയറിയിരുന്നിട്ട് പറഞ്ഞു.
അവർ പള്ളീലച്ചനോട് പഞ്ഞു..താഴേക്ക്
തങ്ങൾ ജീപ്പുമായി പോയി നോക്കാമെന്ന്.
അച്ചൻ നോബിളിന്റെ ശിരസിൽ കൈവച്ച്
ഒരു നിമിഷം പ്രാർഥിച്ചു. അവൻ ജീപ്പുമായി
താഴേക്കുള്ള മൺ വഴിയിലേക്ക് ഇറങ്ങി. മൊത്തം തെന്നിക്കിടക്കുന്ന വഴി.ഏകദേശം
മുന്നൂറ് മീറ്റർതാഴെ ചെല്ലണം.ചാക്കോച്ചന്റെ
വീടിന് അമ്പത് മീറ്റർ വരെ വണ്ടി ചെന്നു. ഇനി മുന്നോട്ട് പോകാനാവില്ല. ഉരുൾപൊട്ടി വന്ന് വഴി നശിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ വണ്ടി നിർത്തി.വണ്ടിയിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പഴയ ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.ഒരു തോട് പോലെയായിരിക്കുന്നു വീട്ടിലേക്ക് കടക്കുന്ന ഭാഗം .അരക്കൊപ്പം ചെളിയും കല്ലുകളുമാണ്. അവർ രണ്ടും
ആ ചെളിയിലൂടെയിറങ്ങി പാട് പെട്ട്
ചാക്കോച്ചന്റെ വീടെത്തി...
അവിടെ അവർക്ക് കാണാമായിരുന്നു ഭയന്ന് വിറച്ച അഞ്ചുമുഖങ്ങൾ.ചാക്കോയും
ഭാര്യയും,മകൾ നാൻസിയും, ഇളയ മകൻ പ്രിൻസും പിന്നെ ചാക്കോച്ചന്റെ വയസ്സായ അപ്പച്ചനും....
" ചാക്കോച്ചായാ.. എത്രയും വേഗം നമുക്ക് ഇവിടെ നിന്നും മാറണം. ഏത് നിമിഷവും വലിയ ഉരുൾപൊട്ടൽ സംഭവിക്കാം."നോബിൾ പറഞ്ഞു.
"മോനേ.. എങ്ങനെയെങ്കിലും ഇവിടെ നിന്ന് പോകണമെന്നുണ്ട്. വെളിച്ചക്കുറവും, പിന്നെ അപ്പച്ചനെ എങ്ങനെ ആ തോട് കടത്തുമെന്ന് എനിക്കറിയത്തില്ല. ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കണം"
"അതിനല്ലേ ചാക്കോച്ചായാ ഞങ്ങൾ വന്നത്.നിങ്ങൾ അത്യാവശ്യം വേണ്ട വസ്ത്രങ്ങളും,സ്വർണവും, പണവും, പിന്നെ മറ്റു രേഖകളും, പ്രമാണങ്ങളും ഒക്കെ വേഗം എടുക്ക്.ഞാൻ അപ്പച്ചനെ അപ്പോഴേക്കും അപ്പുറത്ത് ജീപ്പിൽ ആക്കാം .. " നോബിൾ പറഞ്ഞ് നിർത്തി.
" എല്ലാം എടുത്തു വച്ചുകഴിഞ്ഞു .ഇവിടന്ന്
രക്ഷപ്പെട്ടാൽ മാത്രം മതി നോബിളേ..." പേടിച്ചരണ്ട ശബ്ദത്തിൽ ചാക്കോച്ചൻ അവനോട് പറഞ്ഞു....
ചാക്കോച്ചന്റെ വയസ്സായ അപ്പച്ചൻ വറീതിനെ നോബിൾ ഒരു കൊച്ചു കുഞ്ഞിനെ വാരിയെടുക്കും പോലെ എടുത്ത് കൊണ്ട് നടന്ന് നീങ്ങി. പാപ്പി വെളിച്ചം കാണിച്ചു കൊണ്ട് കൂടെ നടന്നു.ഏറെ പ്രയാസപ്പെട്ട് കിതച്ച് അവൻ ജീപ്പിനടുത്ത് എത്തി.പിൻവശത്തെേ
ഡോർ തുറന്നു പിടിച്ചു പാപ്പി. അവൻ അകത്തേക്ക് കയറിയിട്ട് അപ്പച്ചനെ
നോബിളിന്റെ കൈയിൽ നിന്നും ജീപ്പിന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ഇരുത്താൻ സഹായിച്ചു.
ചാക്കോഏറ്റവും പിന്നിൽ ടോർച്ച് തെളിച്ച് തന്റെ ഭാര്യയെയും മക്കളെയും "വേഗം പോ... വേഗം നടക്ക് " എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്....
അവർ തെന്നിയും തെറിച്ചും ,വീണും വേച്ചും ഒക്കെ ജീപ്പിനടുത്ത് എത്തി.
ചാക്കോച്ചൻ അപ്പച്ചനെയും ചേർത്ത് പിടിച്ച് പിന്നിലെ ചാര്സീറ്റിൽ കയറിയിരുന്നു. ഭാര്യ മേരിയും, ഇളയ മകനായ പ്രിൻസും പിന്നാലെ കയറി. ബാഗുകളും രണ്ട് സൂട്ട് കേസും കയറ്റിവച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
നാൻസിക്ക് പിന്നിൽ ഇരിക്കാൻ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല." മുൻ സീറ്റിൽ കയറിക്കോ ചേച്ചീ..." യെന്ന് പാപ്പി നാൻസിയോട്
പറഞ്ഞു. ഉടനെ നാൻസി മുൻ സീറ്റിൽ കയറി. നോബിൾ ഡ്രൈവിങ്ങ്സീറ്റിൽ
കയറിയിരുന്നു. അപ്പോഴേക്കും മഴ ഇരച്ച്
പെയ്യാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു...
പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഒരു ഇടിമിന്നിയത്.
ഇരുണ്ട നീല നിറത്തിൽ ഉള്ള വെട്ടം ഒരു നിമിഷം ആ പ്രദേശം മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചു.
ചെവി പൊട്ടുന്ന ഉച്ചത്തിൽ ഇടിയുടെ മുഴക്കം.പുറത്ത് നിന്ന പാപ്പി ഫുട് ബോർഡിൽ കാല് തൊടാതെ പറന്ന് കയറി മുൻ സീറ്റിൽ. പിന്നിൽ നിന്നും "എന്റെ മാതാവേ..." എന്ന് വിളിച്ച് ഭയന്ന് പ്രാർഥിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു മേരി. നാൻസിയും ഞെട്ടി കൈപ്പടം നെഞ്ചിൽ വെച്ചു. അങ്ങ് ദൂരെ ചാൻസിലർ റിസോർട്ടിൽ നിന്നും തെളിഞ്ഞു കാണാമായിരുന്ന വൈദ്യുത ദീപങ്ങൾ അണഞ്ഞു.പ്രദേശം മുഴുവൻ ഇരുളും, ചന്നം പിന്നം മഴയും.ആകെ
ഭീതി പടർത്തുന്ന ആ അന്തരീക്ഷത്തിൽ
പൊടുന്നന്നെ ഒരു ഗന്ധം വ്യാപിച്ചു. എന്തോ
കെമിക്കൽ മണം പോലെ തോന്നിക്കുന്ന ഒരുവൃത്തികെട്ട നാറ്റം. പിന്നിൽ ശ്വാസം
എടുക്കാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നതിനിടയിൽ
വിറക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ അപ്പച്ചൻ പറഞ്ഞു. " ഉരുൾ.. ഉരുൾപൊട്ടാൻ പോകുന്നു... അതിന്റെ മണം....പോകാം..."
മഞ്ഞിനോടും, മഴയോടും, മലയോടും മല്ലടിച്ച് ജീവിച്ച ആ കുടിയേറ്റക്കാരൻ കർഷകൻ വറീതിന് അത് വളരെ വ്യക്തമായി മനസിലായിരുന്നു.
നോബിൾ ജീപ്പ് സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു. ഫോർ വീൽ ഡ്രൈവിലേക്ക് ഗിയർ ചേഞ്ച് ചെയ്തു.നിന്നിടത്തു തന്നെ കറങ്ങിയത് മാത്രം.ഒരു ഇഞ്ച് പോലും മുന്നോട്ട് നീങ്ങാനായില്ല... നോബിൾ ജീപ്പ് അൽപം
പിന്നോട്ടെടുത്തു...
ഒരു നിമിഷം....ഫസ്റ്റ് ഗിയറിൽ ഇട്ടു.
ആക്സിലേറ്റർ ഞെരിഞ്ഞു... നന്നായി ഇരമ്പിച്ച ശേഷം ക്ലച്ചിൽ നിന്നും കാൽ എടുത്തു. മൊത്തത്തിൽ ഒന്ന് കുലുങ്ങിയ ശേഷം ജീപ്പ് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു.നാല് ചക്രങ്ങളിൽ നിന്നും ചെളിക്കട്ടകൾ പിന്നോട്ട് തെറിച്ചു. ആടിയും കുലുങ്ങിയും
മുന്നോട്ട് പോകുന്ന വണ്ടിയുടെ ഹെഡ്
ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ അകലെ
കണ്ട കാഴ്ച്ചയിൽ നോബിൾ നടുങ്ങി...
മുന്നോട്ട് പോകാൻ ഉള്ള വഴി ഇടിഞ്ഞ് താഴെ പറമ്പിൽ പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു പത്തടിയോളം ദൂരം ഇടിഞ്ഞ് പോയിക്കാണും.. അവൻ വണ്ടി നിർത്തി. ടോർച്ച് തെളിച്ച് പാപ്പി ചാടിയിറങ്ങി.
"പണിയായല്ലോ ഇച്ചായാ.. ഇനി എന്നാ ചെയ്യും..." അവൻ ചോദിച്ചു. നോബിൾ ടോർച്ച് വാങ്ങി ആ മൺവഴിയുടെ ഇടത് വശം ഉള്ള പറമ്പിൽ കയറി. ഒരു അഞ്ചോ ആറോ ചെറിയ മുരിക്ക് നട്ടത് ചവിട്ടി ഒടിച്ചു. ഒടിഞ്ഞ് കിടന്ന ഒരു ചെതുക്ക് പിടിച്ച തടി അവൻ ഉന്തി വഴിയിലേക്കിട്ടു... ചവിട്ടിയൊടിച്ച മുരിക്കിൻ തണ്ടുകളും വഴിയിലേക്ക് ഇട്ടു. ശേഷം പാപ്പിയെ വിളിച്ച് ടോർച്ച് കൊടുത്തിട്ട് കുറച്ച് കല്ല്പെറുക്കാൻ
പറഞ്ഞു. അവൻ ലൈറ്റ് തെളിച്ച് കുറെ കാട്ടുകല്ലുകൾ പെറുക്കിയിട്ടു.ജീപ്പിന്റെ
ഹൈഡ് ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ
ആ കല്ലുകൾ അടുക്കി വച്ചും തടിക്കഷണം നിരത്തിയും ഇടത് വശത്തെ പറമ്പിലേക്ക്
ജീപ്പ് ഓടിച്ച് കയറ്റാൻ പറ്റുന്ന പോലെ ചെറിയ ഒരു ചെരിവുണ്ടാക്കിയെടുത്തു.
പാപ്പി കാല് കൊണ്ട് മണ്ണ് ചവിട്ടിയിടിച്ച് കുറച്ച് കൂടി എളുപ്പത്തിൽ ജീപ്പ് ഓടിച്ച് കയറ്റാൻ പറ്റിയ വിധമാക്കിത്തീർക്കാൻ ശ്രമം നടത്തുന്നു... അവർ രണ്ടും ആ മഴയത്ത് ആകെ നനഞ്ഞ് ഒരു പരുവമായി.
തണുത്തിട്ട് പല്ലുകൾ തമ്മിൽ കൂട്ടിയിടിക്കുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കാം..
പെട്ടന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് അവർ ഞെട്ടി.
അവർ നിൽക്കുന്നതിന് കുറേ മുകളിൽ നിന്നും ഉരുൾപൊട്ടി. യൂക്കാലി മരങ്ങളും, ചൗക്ക മരങ്ങളും ഒക്കെ ഞെരിയുന്ന ഭീകര ശബ്ദം.ജീപ്പ് കിടക്കുന്ന വഴിക്ക് കുറച്ച് വലത് വശത്തേക്ക് മാറി മണ്ണും ,കല്ലും, മരങ്ങളും എല്ലാം അതിശക്തമായി തകർത്തെറിഞ്ഞ് ഉരുൾപൊട്ടി ഒലിച്ച്
പോകുന്ന ഭീകരമായ ദൃശ്യം... ജീപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും വേവലാതിയിൽ മേരിയും, ചാക്കോയും കർത്താവിനെ വിളിച്ച് പ്രാർഥിക്കുന്നു. അവരുടെ വീടിരുന്ന ഭാഗം പൂർണമായിട്ടും ഒലിച്ച് പോയിട്ടുണ്ടാകും എന്നത് നോബിൾ മനസിൽ ഓർത്തു. അവർ ഓടിച്ചെന്ന് ജീപ്പിൽ കയറി.
"ഒന്ന് മുറുകെ പിടിച്ചോളു കമ്പിയിൽ... "
നോബിൾ പറഞ്ഞു. ശേഷം ജീപ്പ് മുന്നോട്ട് എടുത്തു. തികഞ്ഞ അഭ്യാസിയെപ്പോലെ
അവൻ ആ വണ്ടി ഓടിച്ച് ഇടത് വശത്തുള്ള
തിട്ടയിലേക്ക് കയറ്റി. ഒരു വശത്തേക്ക് ഒരിക്കൽ കുത്തനെ ചെരിഞ്ഞ ജീപ്പ് രണ്ട് സെക്കന്റിനുള്ളിൽ പറമ്പിലേക്ക് കയറി നേരെ നിവർന്നു.ജീപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും എല്ലാരുടെയും ദീർഘനിശ്വാസം ഉയർന്ന് കേട്ടു. കാപ്പിച്ചെടി നിറഞ്ഞ പറമ്പിൽ കൂടി ഇടിച്ച് തകർത്ത് കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയതിന് ശേഷം അവൻ വീണ്ടും താഴെ വഴിയിലേക്ക് ജീപ്പിന്റെ മുൻവശം പതിയെ ഇറക്കി. പിൻവശത്തെ ഡോറും സ്പെയർ ടയറും മൺതിട്ടയിൽ ഉരഞ്ഞ് പതിയെ വഴിയിലേക്ക് ഇറക്കി. കുറച്ച് മണ്ണ് വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തെറിച്ച് വീണു.
വഴിച്ചാലിൽ ജീപ്പ് ഇറങ്ങിയെങ്കിലും വീണ്ടും ടയറുകൾ സ്ലിപ്പായി. അവൻ കുറച്ച് പിന്നോട്ട് എടുത്ത ശേഷം വണ്ടി റേസ് ചെയ്തത് മുന്നോട്ട് എടുത്തു. കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയിട്ട് വീണ്ടും സ്റ്റക്കായി.പാപ്പി ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് എവിടെ നിന്നോ ഒരു വലിയ കല്ല് തപ്പിയെടുത്ത് പിൻചക്രത്തിന്റെയടിൽ ഊട് വച്ചു. നോബിൾ വിണ്ടും റേസ് ചെയ്ത് മുന്നോട്ട് എടുത്തു.അങ്ങനെ പല തവണ ചെയ്ത് എങ്ങനെയൊക്കെയോ ആ ജീപ്പ്
മെയിൻറോഡിൽ എത്തിച്ചു....
അവിടെ കാത്ത് നിന്ന പള്ളീലച്ചനും, കുറെയധികം വരുന്ന നാട്ടുകാരും ആർപ്പ് വിളികളുമായി ഓടിയെത്തി. നോബിൾ അവർക്ക് ഒരു ആരാധനാപാത്രമായി മാറാൻ അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.
ചാക്കോച്ചൻ ഇറങ്ങി വന്ന് നോബിളിനെ
കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പാപ്പിയുടെ കൈപിടിച്ച് തോളിൽ തട്ടി തന്റെ സ്നേഹം അറിയിച്ചു.
മേരിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഒഴുകി..
"എന്റെ മോനേ... നീയും പാപ്പിയും വന്നില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ അഞ്ചു പേരുടെ മരണം ഉറപ്പായിരുന്നു. നിങ്ങളെ കർത്താവ് അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ ... "
അവർ കണ്ണ് തുടച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
തിരക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് നോബിൾ തന്റെ കാല് ജീപ്പിന്റെ മുൻവശത്തെ ബമ്പറിൽ എടുത്തു വച്ചു നോക്കി. നീളത്തിൽ ഒരു കീറൽ.. ഇരുട്ടിൽ തട്ടി തടഞ്ഞ് നടന്നപ്പോൾ സംഭവിച്ചതാവും .ഇത് അപ്പുറത്ത് നിന്ന് കാണുന്നുണ്ടായിരുന്ന നാൻസി ഓടിവന്നു..
എന്നിട്ട് അവൾ ജീപ്പിന് പിന്നിലെ ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ഫസ്റ്റ് എയ്ഡ് കിറ്റ് എടുത്തു
അവൾ തന്നെ മുറിവ് ഡ്രസ് ചെയ്തു കൊടുത്തു..
" നാളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ഒന്ന് കാണിക്കു ട്ടോ. ഒരു റ്റി റ്റി ഇൻജക്ഷൻ
എടുക്കണം.." അവൾ പറഞ്ഞു...
നോബിൾ അവളെ നോക്കി ചിരിച്ചു.. നാൻസിയും ഒന്നു മനോഹരമായി ചിരിച്ചു... ഈ കാഴ്ച കണ്ട പാപ്പി.. ഒന്ന് അർഥം വച്ച് ചുമച്ചു....
"പോടാ.. മരപ്പട്ടീ ... നിനക്ക് ഞാൻ വച്ചിട്ടുണ്ട്." നോബിൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി... നാൻസി താഴെക്ക് നോക്കി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മാറിപ്പോയി.
ചാക്കോച്ചനെയും കുടുംബത്തെയും പള്ളിമേടയിലെ ചെറിയ കെട്ടിടത്തിലാക്കി
അവർ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.
കുറേ നാളുകൾക്ക് ശേഷം ഒരു ദിവസം
പാപ്പി തന്നെ തമാശ രൂപേണ അമ്മച്ചിയോട് സംസാരിച്ചു ഇച്ചായന് നാൻസിയെ ഇഷ്ടമായിയെന്ന്. അമ്മച്ചിക്കും നാൻസിയെ അറിയാം. പളളിയിൽ വച്ച് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. അച്ചൻ മുഖാന്തിരം വിവാഹാലോചന നടന്നു.
നാൻസി നോബിളുമായിവിവാഹത്തിന്
സമ്മതം അറിയിച്ചു.ഏറെ താമസിയാതെ നാൻസിയും നോബിളുമായിട്ടുള്ള വിവാഹം
ആഘോഷമായി തന്നെ നടന്നു...
ശുഭം.
Written by Anish Kunnath

പേട്ടതുള്ളലും വെള്ളിവീഴലും..

Image may contain: Anish Kunnathu, smiling
കേരള-തമിഴ്നാട് അതിർത്തിയിലെ ഒരുകൂട്ടം തമിഴ് സ്വാമിമാരുടെ ശബരിമല ഓട്ടത്തിന് വേണ്ടി ഒരു ട്രാവലറുമായി ചെന്നതായിരിന്നു ഞാൻ. വൈകുന്നേരം മൂന്ന് മണിയോടെ യാത്ര തിരിച്ചു.ശരണം വിളിയും റിക്കാർഡും ആഘോഷമായ്ട്ട് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. വണ്ടിയേലും വലിയ രണ്ട് സ്പീക്കർ കെട്ടിവച്ചു.നിറയെ വാഴയും തോരണങ്ങളും ,അടക്കാമരവും എല്ലാം വച്ച്കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്. ഭയങ്കര ഭക്തി. ശരണം വിളി,പാട്ട് എല്ലാം മുറക്ക് നടക്കുന്നുണ്ട്...
അര മണിക്കൂർ കൂടുമ്പോൾ നാല് തവണ എങ്കിലും വണ്ടി നിർത്തിക്കും. സമയം വെറുതെ കളയാൻ.. എനിക്ക് ദേഷ്യം വന്ന് തുടങ്ങി.... ആകെ ബോറടിച്ചു.. ശരണം വിളി ആദ്യത്തെ അത്രയും ഇല്ല. കുറഞ്ഞു വന്നു...
അപ്പോൾ പെരിയ സാമി ഒന്ന് മൂപ്പിച്ചു..
" ഡേയ്... ശരണം വിളിങ്കെടാ ചാമീ ... "
ശരണം വിളി വീണ്ടും തുടങ്ങി. ഇത്തവണ ഏതോ വെളിവില്ലാത്ത ഒരു ചാമി... ശെ സാമി ഊർജിതമായി വിളി തുടങ്ങി...
"സാമിയേയ്...ശരണം അയ്യപ്പാ..."
"അയ്യപ്പനേയ്..... ( ഏറ്റു വിളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സാമിമാർ പരസ്പരം നോക്കി)
ശരണം അയ്യപ്പാ.. "
വില്ലാളിവീരനേയ്.......ശരണമയ്യപ്പാ....
വീര കണി മണ്ടനേയ് .....
പെരിയസാമി വരെ ചിരിച്ചു പോയി..
എന്റെ സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ടു.
ചിരി നിർത്താൻ പറ്റാതെ വന്നപ്പോ ഒരു തേങ്ങാക്കൊത്ത് എടുത്ത് കടിച്ച് പിടിച്ചു.
പിന്നെ അവിടന്ന് വിളിച്ചത് പായസം കൂട്ടി ഉള്ള വിളിയായിരുന്നു ...
പായസ പ്രിയനേയ്.....
കടും പായസ പ്രിയനേയ് ....
കൂട്ടു പായസ പ്രിയനേയ്....
പാൽപായസ പ്രിയനേയ്.....
സേമിയ പായസ പ്രിയനേയ്...എന്ന് വരെ വിളിച്ചു....
അവസാനം ഞാൻ ശരണം വിളിച്ചു..
സാമിയേയ്.... ആ സാമിയെ ഒന്ന് നല്ല ബുദ്ധി കൊടുക്കണേ എന്ന്.
അവസാനം ഏതോ സാമി അവന്റെ വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ചു.അപ്പോഴാണ് കുറച്ചു സമാധാനമായത്.
സമയം സന്ധ്യയാവാറായി.വാഹനം നേര്യമംഗലം എത്തി. സ്വാമിമാർ വാഹനം നിർത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. പെരിയ സാമി
ഒരു നാളികേരത്തിന് മേലെ കർപ്പൂരം കത്തിച്ച് ദീപാരാധന നടത്തി. സാമിമാർ ശരണം വിളിച്ച് ദീപം തൊഴുതു. ഞാൻ വീരമണിയുടെ " പള്ളിക്കെട്ട് ശബരിമലക്ക് "എന്ന മനോഹരമായ ഭക്തിഗാനം വച്ചു.
ഒരു സാമി വന്ന് എന്നോട് വോളിയം കൂട്ടാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഞാൻ ശബ്ദം കൂട്ടി. വലിയ സന്തോഷമായി അവർക്ക്....
അപ്പോൾ ആദ്യം ശരണം വിളിച്ച വെളിവില്ലാത്ത സാമി ചെറിയതായിട്ട് തുള്ളലിന് തുടക്കമിട്ടു. ബാക്കി സാമിമാരും ആ കൂടെ കൂടി.
മറ്റൊരു സാമി വണ്ടിയുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും ചെണ്ടയും എടുത്തു വന്നു.
പിന്നെ ഒന്നും പറയണ്ട...ചെണ്ടയടിയും മേളവും,, തുള്ളലും തകൃതി മേളം. ഇനിയൊരു സ്വാമി ചാഞ്ഞു നിന്ന ഒരു മരക്കൊമ്പിൽ നിന്നും നാലഞ്ച് ചെറിയ ശിഖരങ്ങൾ ഒടിച്ച് എടുത്തു വന്നു....
പിന്നെ കണ്ടത് എരുമേലി പേട്ടതുള്ളൽ മാറിനിൽക്കുന്ന തരം തുള്ളലായിരുന്നു. കൊമ്പും ഇലയും എല്ലാം വച്ച് അങ്ങോടും ഇങ്ങോട്ടും അടിയും തുള്ളലും.. ഒരു അഞ്ച് മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല... തുള്ളല് നിന്നു.കൊമ്പും ഇലയും എല്ലാം കളഞ്ഞു എല്ലാവരും. തുള്ളൽ മാത്രമായി.
ചെണ്ടകൊട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന സാമി
ചെണ്ട ഊരി എറിഞ്ഞിട്ട് തുള്ളുന്നത് കണ്ട്
എനിക്കെന്തോ പന്തികേട് തോന്നി.. ഞാൻ ഉടനെ പാട്ട് നിർത്തി ഇറങ്ങി ചെന്നു.....
"ങേ....പാട്ട് നിർത്തിയിട്ടും തുള്ളലോ ...? "
ഞാൻ ആലോചിച്ചു.
ഇപ്പോ ചെറിയതായിട്ട് നിലവിളിയുടെ അകമ്പടിയോടെയാണ് തുള്ളൽ... ഒരു സാമീനെ പിടിച്ച് നിർത്തി ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് കാര്യം പിടികിട്ടിയത്.ഞാൻ തുള്ളലാണെന്ന്
തെറ്റിദ്ധരിച്ചതായിരുന്നു.സാമി ഒടിച്ചെടുത്ത ചുള്ളിക്കമ്പിന്റെ ഇലയുടെ അടിയിൽ
മൊത്തം ചൊറിയൻ പുഴുക്കളായിരുന്നു...
ചൊറിഞ്ഞിട്ട് ചാടിയതാണ്.അവിടന്ന് എല്ലാത്തിനേം ഒരു കനാലിൽ
ഇറക്കി കുളിയെല്ലാം കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും യാത്രതിരിച്ചു......
ആ യാത്രയിൽ വിളിച്ച ശരണംവിളികൾ ആത്മാർഥതയുള്ളതായിരുന്നു ...
Anish kunnathu -

സംതൃപ്ത കുടുംബം.

Image may contain: Anesh Kunnathu, smiling

"ഇന്ന് ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടുവല്ലേ...?", "സാരമില്ല. ഇന്നത്തെ കഷ്ടപ്പാട് കൂടിയല്ലേ ഒള്ളു. ഇനി ഇത്രയും അധ്വാനം വേണ്ടല്ലോ ..!.
അവളെന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.....!
മറുപടി ഒരുമൂളലിലൊതുക്കി ഞാൻ .
ഇന്നായിരുന്നു പാടത്ത് വിത്ത്
വിതയ്ക്കൽ.ആറുപറ കണ്ടവും, പത്തുപറകണ്ടവും വിത്തു വിതച്ച്
കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കുംവൈകുന്നേര
മായിരുന്നു. ഞവുരി വലിച്ച് ചെളി
നിരപ്പാക്കി വിത്തു വിതക്കുമ്പോൾ
അതുവരെ പെട്ട കഷ്ടപ്പാടെല്ലാം മറക്കും ..!
വിതയും കഴിഞ്ഞ് മുറിയെല്ലാം കെട്ടിയപ്പോഴേക്കും മയക്കലാവാൻ തുടങ്ങി.
അതിനു മുന്നേ തന്നെ,,രാവിലെ മുതൽ എന്റെ ഒപ്പം തന്നെ സഹായിച്ച് കൂടെ നിന്ന പത്നിയെ വീട്ടിലേക്ക്
പറഞ്ഞയച്ചു.
ചെറിയ കലക്കലുള്ള തോട്ടിലെ വെള്ളത്തിൽ ദേഹം കഴുകിയ ശേഷം
ഞാനും വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു.....
അവളിന്ന് ഒരുപാട് കഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാൻ ഓർത്തു...!
വിത്തെടുത്ത് തരാനും, ആഹാരം
കൊണ്ടുത്തരുവാനും, ഇതിനിടയിൽ പാടത്ത് ഇറങ്ങുകയും ചെയ്തവൾ. ഇടക്കിടക്ക് ചെളിയിൽ പൊങ്ങി പുൽനാമ്പുകൾ നിന്നത്
ചവിട്ടി താഴ്ത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ കാലുകൾ വേദനിച്ചിരിക്കാം...!.
തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി ഉറക്കിയ മോളുടെയടുത്തേക്ക് ഇടക്കവൾ
ഓടിപ്പോകുന്നതുംശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു.
അല്ലെങ്കിലും കുടുംബം നോക്കാൻ സ്ത്രീകൾ ചില്ലറ കഷ്ടപ്പാടല്ല ചെയ്യുന്നത്.ഇടക്കൊന്ന് മാറിനിന്ന്
ശ്രദ്ധിച്ചാൽ എല്ലാം വ്യക്തമാവും.
കുളിയുംകഴിച്ച് ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ
മുറ്റവും വൃത്തിയാക്കി കുളിയും കഴിഞ്ഞ്, നെറ്റിയിൽ ഭസ്മക്കുറിയും വരച്ചവൾ സന്ധ്യാനാമം ജപിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
കുഞ്ഞുമോളെയും മടിയിൽ വച്ച്, നിലവിളക്കിന്റെ പ്രഭയിൽ അവളെ കാണാൻ എത്ര ഭംഗിയാണ്..
നല്ല ശരീരവേദനയുണ്ട്. ഞാൻ പഴയ മരക്കസേരയിൽ ഇരുന്നു. തെല്ല് നേരം മൗനമായ് ഞാനും പ്രാർഥിച്ചു...
നാമജപം കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞനെ
എന്റെ കൈകളിൽ ഏൽപിച്ച് അവൾ അടുക്കളിൽ പോയി...
എത്ര വേഗത്തിലാണ് അവൾ ഓരോ
കാര്യങ്ങൾചെയ്യുന്നത്.ഞാനോർത്തു..!
മോളോട് കുറച്ച് സമയം കളിചിരി വർത്തമാനങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്നപ്പോൾ സമയംപോയതറിഞ്ഞില്ല.
ചെറിയ പാത്രത്തിലവൾ കുഞ്ഞിന്
ആഹാരവുമായി വന്നു. അവൾ
കുഞ്ഞിനെ കഴിപ്പിക്കുന്നത് കാണാൻ ഒരു പ്രത്യേക രസമാണ്....
അമ്മയും,, കുഞ്ഞും,...അവരുടെ
മാത്രമായ ഒരു സ്വർഗ്ഗീയ ഭാഷയും.
കഴിച്ച് വയർ നിറച്ചപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ മുഖത്തെ ചിരി.... എന്റെ വയറും
നിറഞ്ഞു... കണ്ണും നിറഞ്ഞു ...!
തളയിട്ട ആ കുഞ്ഞു പാദങ്ങളിൽ ഞാൻ ചുംബിച്ചു. കരിവളയിട്ട കൈയിൽ ഞാനെൻമുഖത്താൽ,
കുറ്റിത്താടിയാൽ താലോലിച്ചു.
ആ ചിരി കാണണം.. മറ്റെല്ലാ വിഷമങ്ങളും മറക്കാൻ എനിക്കത്
ധാരാളം മതിയായിരുന്നു....
"മതി അച്ഛനും, മോളും കൂടെ കളിച്ചത്. ഇനി കിടന്നുറങ്ങിക്കോണം....
അച്ഛൻ ജോലിയും കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ച് വന്നതാ..."
"കേട്ടോടി... ചക്കീ.. കുഞ്ഞു കളളീ.... "!
മോളുടെ ആ ചിരിയിൽ ഞങ്ങളും പങ്ക് ചേർന്നു.അവൾ കുഞ്ഞിനെ തൊട്ടിലിൽ കിടത്തിയുറക്കാനായ് പോയി..
ഞാൻ വീണ്ടും കസേരയിലേക്ക്
ചാരിയിരുന്നു....
ഞാൻ മുറ്റത്തിനപ്പുറത്തെ വയലിലേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു...
മുറി കെട്ടിയപ്പോൾ നിറത്ത് കിടക്കുന്ന
വെള്ളം.
ചെറിയ കാറ്റടിക്കുന്നുണ്ട്.
നേർത്ത വെളിച്ചത്തിൽ വയലിലെ ഓളങ്ങൾ...
ഒരു സുന്ദരമായ കാഴ്ചയാണത്.
തൊട്ടടുത്ത് നിൽക്കുന്ന ഇല്ലിത്തുറുവിൽ കാറ്റടിക്കുമ്പോൾ
ചെറിയ മർമ്മരങ്ങൾ..,, ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മിഴികൾ പൂട്ടി. മറ്റൊരു ശബ്ദങ്ങളുമില്ലാ....!
ഇല്ലിയിലകളുടെ മർമ്മരങ്ങളുടെ അകമ്പടിയിൽ പാടത്ത് മിന്നിത്തിളങ്ങുന്ന ഓളങ്ങൾക്ക്
പറയാൻ ഉപമകളില്ലാത്ത
സൗന്ദര്യമാണ്...
അത് ഒന്ന് നുകരേണ്ടത് തന്നെ....!
അവൾ ഇടക്ക് വന്ന് നിലവിളക്ക് കെടുത്തി അകത്ത്കൊണ്ടുവച്ചിരുന്നു.
മോൾ ഉറങ്ങി.താരാട്ടിന്റെ ഈണം നേർത്ത് നേർത്ത് വന്നു...
പിന്നിലൂടെ വന്ന് അവൾ ചേർന്ന് നിന്ന് എന്റെ തോളിൽ തഴുകി. ഞാനവളുടെ കൈവിരലുകളിൽ പതിയെ പിടിച്ചു....
" കഴിക്കാം .... കഞ്ഞി വിളമ്പട്ടെ ...? "
ഞാൻ വീണ്ടും മൂളി.
അവൾ പോയി ഭക്ഷണം വിളമ്പി.
പിഞ്ഞാണത്തിൽ പകർന്ന ചൂടു കഞ്ഞി ഞാൻ പ്ലാവിലക്കുമ്പിളാൽ കോരി കഴിക്കുകയായിരുന്നു.
മാങ്ങയിഞ്ചിയും..., തേങ്ങയും, പച്ചക്കാന്താരിയും ചേർത്തരച്ച ചമ്മന്തി കൂട്ടി കഴിച്ചാൽ കിട്ടുന്ന സംതൃപ്തി ഗംഭീരമാണ്.....!
ഞാനിരിക്കുന്ന പുൽപ്പായയിൽ എന്റെ പ്രിയ പത്നിയെയും ഞാൻ ചേർത്തിരുത്തി. ഒരു കുമ്പിൾ കഞ്ഞി അവളുടെ ചുണ്ടിലേക്ക് പകർന്നു......
തെല്ല് നാണത്തോടെ അവളത് സ്വീകരിച്ചു.
ഞാൻ കഴിച്ചതിനുശേഷം പാത്രത്തിൽ തന്നെ ബാക്കി വച്ച ആഹാരവും..,, കലത്തിൽ കിടക്കുന്ന ബാക്കി കഞ്ഞിയും കഴിക്കാനാണ് അവൾക്കിഷ്ടം....!
എങ്കിലും കഴിക്കുമ്പോ ഞാൻ കുറച്ച്
അവൾക്കും കൊടുക്കും...അത് എന്റെ സന്തോഷമാണ് ...!
കഴിച്ചെല്ലുന്നേറ്റു ഞാൻ.
പലകയടിച്ച കട്ടിലിൽ ഒന്ന് നീണ്ട് നിവർന്ന് കിടന്നു. നല്ല ശരീരവേദന..
പണികളെല്ലാം ഒതുക്കി അവൾ തലമുടി ചുറ്റിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട് വരുന്നുണ്ട്...
തൊട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന മോളുടെ ശ്വാസ നിശ്വാസ ശബ്ദം കേൾക്കാം... നല്ല ഉറക്കമായിക്കാണും...!
തൊട്ടിൽ പതിയെ ഒന്നുകൂടി ആട്ടിവിട്ടവൾ.ശേഷം എന്റെ സമീപം
വന്നു കിടന്നു.വലം കൈയാൽ ഞാൻ ചേർത്ത് പിടിച്ചു... നേർത്ത
ചിമ്മിനി വെളിച്ചത്തിൽ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ,,
ഞങ്ങളുടെ ചെറിയ ഭവനത്തിലെ വലിയ കഷ്ടപ്പാടിനിടയിലും
സ്നേഹത്തിന്റെയും കരുതലിന്റെയും,
പരസ്പര സഹായത്തോടെ മുന്നോട്ട്
കുതിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ ചെറുവഞ്ചി
സ്നേഹതീരം ലക്ഷ്യമാക്കുമ്പോൾ,,
മയങ്ങിയ രണ്ട് ശരീരങ്ങൾ ഒരുമനസായിതീർന്നിരുന്നു.... !
പരസ്പരം ചുറ്റിവരിഞ്ഞിരുന്നു.
ചിമ്മിനി വിളക്ക് അപ്പോഴും നേർത്ത പ്രകാശം പൊഴിച്ചിരുന്നു..
ഒരു ശ്രീകോവിലിൽ നിന്നും ഉതിർന്നു വരുന്ന തേജസ്സുള്ള പ്രകാശം പോലെ.......!
******* അനീഷ് കുന്നത്ത് *******

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo