Showing posts with label NizarVH. Show all posts
Showing posts with label NizarVH. Show all posts

ഉറങ്ങുന്ന പാവകൾ I Short Story I Nizar VH

 

ഉത്സവംകഴിഞ്ഞെങ്കിലും,കരിമരുന്നിന്റെയും, ആനപിണ്ഡത്തിന്റെയും സമ്മിശ്രഗന്ധം
ഇടയ്ക്ക് വീശുന്ന കാറ്റിലേറി കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഫാൻസി കടകളും, ബലൂൺ കച്ചവടക്കാരും അടുത്ത ഉത്സവപറമ്പിലേക്കുള്ള യാത്രയ്ക്ക് തിരക്കിട്ടു ഒരുങ്ങുന്നു..
പൊട്ടിയ ബലൂണിന്റെയും, ഉടഞ്ഞവളപ്പൊട്ടുകളും തിരഞ്ഞു ബാല്ല്യങ്ങൾ മണ്ണിൽ നോക്കി നടക്കുന്നുണ്ട്..
ഇനിയും പൊളിക്കാത്ത കടകളിൽ നിന്നും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങുവാൻ ചെറിയ ചെറിയ സംഘങ്ങൾ വന്നു പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നു.. വിലപേശി വാങ്ങുന്ന സാധനങ്ങൾ എന്തോ സാധിച്ച മട്ടിൽ കൊണ്ട് പോകുന്നവരുടെ മുഖത്ത് വിരിയുന്ന നിഗൂഢഭാവം കാണുമ്പോൾ കച്ചവടക്കാരുടെ ഉള്ള് പിടയുന്നത് കുടുബത്തിലുള്ളവരെ ഓർത്താവും.
തന്റെ കട എട്ടാംനാൾ കൊടിയിറക്കം കഴിഞ്ഞേ പൊളിക്കാറുള്ളു.വർഷങ്ങൾ ആയി തുടരുന്ന രീതിആണ്.
"ചേട്ടാ "
ചിന്തകളിൽ നിന്നുണർത്തിയ ശബ്ദം തിരഞ്ഞു മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന കൊച്ചു പയ്യനിൽ കണ്ണുകൾ ഉടക്കി നിന്നു. പാറിക്കളിക്കുന്ന മുടികൾക്കിടയിൽ ആഴത്തിലേക്ക് എത്തി നോക്കുന്ന കണ്ണുകളിലെ ദയനീയ ഭാവം..അഴുക്ക് പിടിച്ച വസ്ത്രങ്ങൾ, സേഫ്റ്റി പിന്നിനാൽ അലക്ഷ്യമായി ചേർത്ത് വച്ചിരിക്കുന്നു.
"എന്താടാ..?"..
തന്റെ ചോദ്യം അവനിൽ ഞെട്ടലുളവാക്കിയെന്ന് തോന്നി.
പിന്നിൽ മറച്ചു വെച്ചിരുന്ന കരടിപാവ അവൻ മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു..
"ഇത്.."
അവന്റെ വാക്കുകൾ പാതിയിൽ മുറിഞ്ഞു.
"ഇതിന് എന്ത് പറ്റി.. കേട് ആയോ?"
പാവ എടുത്ത് നോക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
തന്റെ കടയിൽ നിന്ന് വിറ്റുപോകാതെ കാണാതെ ആയത് എന്ന് ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു..
"കേട് ആയതല്ല.."അവൻ മുഖം കുനിച്ചു.
"പിന്നെ,ഇതിന്റെ പൈസ തിരിച്ചു വേണോ..?"
തന്റെ ചോദ്യം കേട്ട് അവൻ മുഖമുയർത്തി.. പേടിച്ചരണ്ട ആ കണ്ണുകളിൽ പൊടിച്ചു തുടങ്ങിയ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കണ്ടു...
"ഇത്, ഞാൻ വാങ്ങിയതല്ല.. "
അവൻ പിന്നെയും മുഖം താഴ്ത്തി.
"ഇത് ഞാൻ ഇന്നലെ ഇവിടെ നിന്ന് മോഷ്ടിച്ചതാണ് ചേട്ടാ.."
അവന്റെ കണ്ണുനീർ കവിൾത്തടങ്ങളിലൂടെ ഒഴുകി ഇറങ്ങി..
"ആഹാ.. കൊള്ളാല്ലോ..! പിന്നെ നീ എന്തിനാ തിരിച്ചുകൊണ്ട് വന്നേ?"
തന്റെ ശബ്ദം മയപ്പെടുത്തി ചോദിച്ചു. "അത്.. ചക്കി മോൾ എന്നെ ഒത്തിരി വഴക്ക് പറഞ്ഞു..തിരിച്ചു കൊടുക്കാതെ എന്നോട് മിണ്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞു.."
ചക്കി മോൾ പിണങ്ങിയതിന്റെ വേദന അവന്റെ മുഖത്തു നിന്നും വായിച്ചു.
"അല്ല.. നീ എന്തിനാ ഇത് എടുത്തത്? മോഷ്ടിക്കുന്നത് തെറ്റ് ആണെന്ന് നിനക്കറിയാമായിരുന്നില്ലേ?" അവന്റെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..
"അറിയാംചേട്ടാ.. ചക്കിമോൾക്ക് പാവ വേണമെന്ന് അമ്മയോട് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ..!"പതിയിൽ നിർത്തി,
അവൻ കടയുടെ തൂണിൽ കൈ വിരലിലെ നഖം കൊണ്ട് കോറി..
"ചക്കിമോൾ തളർന്ന് കിടക്കുവാ ചേട്ടാ,
എഴുന്നേൽക്കില്ല.അമ്മയോട് എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അപ്പോൾ എന്നെ പിടിച്ചു തല്ലും..വേദനിക്കുന്നത് എനിക്കാണെങ്കിലും അമ്മയാവും ആദ്യം കരയുക.." അവന്റെ മുഖത്തുതെളിഞ്ഞു
മായുന്ന ഭാവങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഇടയ്ക്ക് കയറി..
"അപ്പോൾ നിന്റെ അച്ഛനോ?" ഇടയിൽ കയറിചോദിച്ചു.
"അച്ഛൻ മരിച്ചു പോയെന്ന് അമ്മ പറയുന്നു. പക്ഷെ എല്ലാരും പറയണത് അച്ഛൻ ഞങ്ങളെ ഇട്ടേച്ചു വേറെ ഏതോ പെണ്ണിനോപ്പം പോയെന്ന്.."
അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചപോലെ തന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നും പ്രതികരണം ഇല്ലാതെ വന്നപ്പോൾ അവന്റെ ഭയം തെല്ലു കുറഞ്ഞ പോലെ തോന്നി.
"നമ്മളെ പോലെ മക്കൾ ചേട്ടനും കാണും,ഈ പാവതിരിച്ചു കൊടുത്ത് ചേട്ടനോട് മാപ്പ് ചോദിക്കണം എന്നാണ് ചക്കിമോൾ പറഞ്ഞത്.. ഇനി ഒരിക്കലും ഞാൻ മോഷ്ടിക്കില്ല ചേട്ടാ..സത്യം "
അവന്റെ വാക്കുകൾ ഉറച്ചതായിരുന്നു. പാറി പറന്ന ആ മുടിയിഴകളിൽ വാത്സല്ല്യ ത്തോടെ തലോടികൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
"മോനെ.. മോഷ്ടിക്കുന്നതൊന്നും ഒരിക്കലും നിലനിൽക്കില്ല..നേർ വഴിയിൽ നേടുന്നത് മാത്രമേ എന്നും നമുക്ക് സ്വന്തമാവൂ... കൂടാതെ കള്ളൻ എന്ന് പേര് ഒരിക്കൽ വീണു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ എത്ര നല്ലത് ചെയ്താലും, കള്ളൻ എന്ന പേരിലെ അറിയപ്പെടുകയുള്ളു."
അവൻ അത് കേട്ട് മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും വെറുതെ തലയാട്ടി.
"നേരം വൈകി ചേട്ടാ.. ഞാൻ
പൊയ്ക്കോട്ടെ?" അവൻ തന്റെ മുഖത്തു നോക്കി.
കൊണ്ട് വന്ന പാവയെ ഒന്ന്കൂടി നോക്കിയശേഷം അവൻ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
നടന്നകലുന്ന അവനെ തിരിച്ചു വിളിച്ചു. അവൻ കൊണ്ട് വന്ന പാവ അവന്റെ കയ്യിൽ വച്ചു കൊടുത്തു.
"ഇത് നിന്റെ ചക്കിമോൾക്ക് കൊടുത്തേക്ക്. ചേട്ടന്റെ സമ്മാനം ആണെന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതി.."
അവൻ ആശ്ചര്യത്തോടെ തന്റെ മുഖത്ത് കണ്ണുകൾ ഉറപ്പിച്ചു.
"ചക്കിമോൾ പിണങ്ങും ചേട്ടാ.. "അവൻ മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ പറഞ്ഞു.
“ഇല്ലെടാ.. ചക്കിമോൾ പിണങ്ങില്ല.ഇത് അവൾക്ക് വേണ്ടി ദൈവം പണിതതാണ്"
അവൻ സന്തോഷത്തോടെ തുള്ളി ചാടി നടന്നു പോകുമ്പോൾ പണ്ട് വിശപ്പ് സഹിക്കാൻ കഴിയാതെ അടുത്ത വീട്ടിലേ കപ്പതോട്ടത്തിൽ നിന്നും ഒരു ചുവട് കപ്പപറിച്ചതിന് മത്തായിമുതലാളി ബെൽറ്റിന് തല്ലിചതച്ച തന്റെ കാലിലെ ഇനിയും മായാത്ത വടുക്കളിൽ അറിയാതെ വിരലോടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ശുഭം.

പൂങ്കാവനം.


വഴിവിളക്കുകളെ പോലും ഇരുൾ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ നഗരത്തിലെ ഒഴിഞ്ഞ
കോണിലെ ബസ്സ്സ്റ്റോപ്പിൽ വാടിയ
മുല്ലപ്പൂവും ചൂടി,ഇടയ്ക്കിടെ തെന്നിവീഴുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ ഹെഡ്ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ
നിന്നുംഒഴിഞ്ഞുമാറിഇരുമ്പ്തൂണിന്റെ
മറവ് പറ്റി അന്നും പതിവ് പോലെ
പൂങ്കാവനംഅവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
കുട്ടിക്കൂറപൗഡറിന്റെ സുഗന്ധത്തിന്
മേൽ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ വാസനയാണ്
ആദ്യം നാസിക തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
തന്റെ വരവും,പരുങ്ങലും ശ്രദ്ധിച്ചത്
കൊണ്ടാവാം.
"പോലാമാ.." എന്നവൾആരോടെന്നില്ലാതെപറഞ്ഞത് .
"എവിടെയാ ..?"
വെള്ളംവറ്റിയ തൊണ്ടയിൽനിന്നും ചെറിയവിറയലോടെ മറുചോദ്യം
ചിന്നിച്ചിതറി..
വിലപേശി സ്വന്തമാക്കിയ നിഴലിന് പിന്നാലെ ബസ്സ്സ്റ്റോപ്പിന്റെ പിന്നിലെ കുറ്റിക്കാട്ടിലെക്ക് നടക്കവേ ഇരുളിന്റെ അവകാശികളാം ചീവിടുകൾ അല്പനേരം
മൗനം പാലിച്ചു.ഹൃദയമിടിപ്പിന്റെ ശബ്ദം
പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു.
★★★★
രാത്രി സഞ്ചാരികൾക്കായി തുറന്നു വെച്ചിരിന്ന പെട്ടിക്കടയിൽ നിന്നും
കുപ്പിവെള്ളത്തിന്റെ കൂടെവാങ്ങിയ
സിഗരറ്റ് കത്തിച്ചു ചുണ്ടിൽ വച്ച ശേഷം
പോക്കറ്റിൽ നിന്നും പൈസഎടുത്തു
കൊടുക്കുമ്പോൾ ചുണ്ടിൽ ഒരു ചിരി
വിരിഞ്ഞു ..
പൂങ്കാവനത്തിന് കൊടുത്തത് പണമല്ല ,
ഇന്ന് ഫലം പ്രഖ്യാപിച്ച ലോട്ടറിടിക്കറ്റ് ആയിരുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. ചുണ്ടിലെചിരി പതിയെ ലാഭത്തിന്റെ കുലുങ്ങിച്ചിരിയായ് ..
ചതഞ്ഞരഞ്ഞ രണ്ട് മുല്ലപ്പൂക്കൾ ആ സമയം എന്തിനെന്നറിയാതെ ദേഹത്ത് നിന്ന് ഉതിർന്നുതാഴെ ,റോഡിൽപതിഞ്ഞു
★★★
മൂന്ന് ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ്സുഹൃത്തിന്റെ
വായിൽ നിന്നും ഞെട്ടിക്കുന്ന ആ വാർത്ത കേട്ടത്.
'പൂങ്കാവനത്തിന് എയ്ഡ്‌സ് ആണത്രേ..!.'
ബോധം തെളിഞ്ഞപ്പോൾ ചുറ്റും നിന്ന
മുഖങ്ങളിൽനിന്നും ചോദ്യങ്ങൾവലിഞ്ഞു
മുറുക്കിയപ്പോൾ..ഉത്തരങ്ങൾ തേടി
ആരോടുംഒന്നുംമിണ്ടാതെലക്ഷ്യമില്ലാതെ
ഇറങ്ങി നടന്നു..
ആദ്യമായ്ആത്മഹത്യയെകുറിച്ച്
ചിന്തിച്ചു .മനസ്സ് കൊണ്ട് മരണം വരിക്കാൻ തയ്യാറെടുത്തു.
★★★
സുഗന്ധമില്ലാത്ത,വാടിയ മുല്ലപ്പൂക്കൾ നോക്കികുറച്ചുനേരം നിന്നു.കണ്ണുനീർ പറ്റിയ നോട്ട് പൂങ്കാവനത്തിന് നേരെ നീട്ടുമ്പോൾ കണ്ണുകൾ അവളോട് ഒരായിരം ക്ഷമപറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ ചെറിയ ചിരിയോടെ പതിയെ
പറഞ്ഞു തുടങ്ങി. തമിഴ്കലർന്ന മലയാളം മൗനമായികേട്ടിരുന്നു .
"അണ്ണെയ് , മൂന്ന് കൊച്ചുകുഞ്ഞുങ്ങൾ ഉണ്ട് അവർ വിശന്നു കരയും ... പെറ്റ
വയറിന് സഹിക്കാൻ പറ്റില്ല .ആ വയറ്
നിറയ്ക്കാനാണ്ചീത്തയാണെങ്കിലും
ഇന്ത തൊഴില് ചെയ്യുന്നത് . നിങ്ങൾ ... ഇപ്പടി ചെയ്യുമ്പോൾ .. നാങ്ക എന്നാ
സെയ്യും ? നീങ്ക സെഞ്ചത് തപ്പാ ശരിയാ
ഉങ്കളെ .. സൊല്ലുങ്കോ..?"
ഉത്തരമില്ലാതെ ആ ചോദ്യം പ്രതിദ്ധ്വനിച്ചു
കൊണ്ടിരുന്നു .
" തപ്പാണ് "
മുഖം കുനിച്ച് തെറ്റ് സമ്മതിച്ചു.
" അത് ഉങ്കളെ തെരിയവക്കത്ക്ക് താൻ
ഉങ്കഫ്രണ്ട് കിട്ടെ അപ്പടി ഒരു പൊയ്യ് സൊല്ലിയത് .." അവൾ കുണുങ്ങിച്ചിരിച്ചു.
"പൊയ്യാ ...?" വിക്കലോടെയാണ് വാക്കുകൾ പുറത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചത് .
നേരേവീണ ശ്വാസവുമായ്,
തലയുയർത്തി നടന്നകലുമ്പോൾ മുല്ലപ്പൂവിന്റെ ഗന്ധംതന്നെപൊതിഞ്ഞ്
നിൽക്കുന്നത് തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ടായി
രുന്നു.
ശുഭം..!!

Written by Nizar VH

അപരിചിതരുടെ ലോകം.


★---------------------★
"ഡാഡി,അറിഞ്ഞോഅടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ സൂസിയാന്റി മരിച്ചു."
ഓഫീൽ പോകുവാൻ,ഒരുങ്ങുന്ന
തിരക്കിനിടയിലുള്ള ഹരിയുടെ ശബ്ദംകേട്ടാണ്
വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന പത്രത്തിൽ നിന്നും മുഖമുയർത്തിയത്.
ലിഫ്റ്റിൽ കയറുവാൻ ഭയമുള്ളതിനാൽ
ആയാസപ്പെട്ട് പടികൾ കയറിവരുന്ന സൂസിയുടെ
ദയനീയമായമുഖം ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു.
"അവിടവരെ ഒന്നു പോകേണ്ടെ മോനെ ..?"
തന്റെ ചോദ്യത്തിനുത്തരം തേടി വീണ്ടും മുഖമുയർത്തിയപ്പോൾ ഹരിയുടെനോട്ടം
തന്നിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞു.
"അവർ ആരെന്നുപോലും അറിയില്ല. അപ്പോളാണ് ഡെഡ്ബോഡി കാണാൻ പോകുന്നത്..!ഹോസ്പിറ്റലിൽ നിന്നും നേരെ ഇലക്ട്രിക്ക് ശ്മശാനം.അത്രതന്നെ"
ഹരിയുടെ ശബ്ദം അകന്നു പോവുന്നതറിഞ്ഞു..
ഒരു ഭിത്തിക്കപ്പുറം നടക്കുന്ന ജനന,
മരണങ്ങൾപോലും ആരെയും ബാധിക്കുന്നില്ല. എന്നത്തേയുംപോലെദിവസം കടന്നുപോകുന്നു
എല്ലാവരും ഏതോ വാശിയിൽ ജീവിക്കുന്നു.
എന്തിനോടെന്നോ.. ആരോടെന്നോ അറിയാത്ത വാശി.
ഓർമ്മകൾ വാശിയോടെ എന്തോ തിരഞ്ഞു
ഒരു മഴക്കാലത്തിലെത്തിനിന്നു.
ചാറ്റൽമഴയ്ക്കിടയിലൂടെ അതിര് ലംഘിച്ച് കടന്ന് വന്ന മീൻവറുക്കുന്നതിന്റെ ഗന്ധം,
നാസികത്തുമ്പറിഞ്ഞപ്പോൾ ഒട്ടിയവയറ്
പ്രതിക്ഷേധം രേഖപ്പെടുത്തിയത്
തളർന്നുകിടന്ന വിശപ്പിനെ കുത്തിപ്പൊക്കി
യായിരുന്നു.
എഴുന്നേറ്റു അടുക്കളയിലെത്തി .
വെട്ടുകല്ലുകൾ ചേർത്തുവച്ച അടുപ്പിൽ
ഉണങ്ങാത്ത ചുള്ളിക്കമ്പുകൾ ആയാസപ്പെട്ട്
കറുത്ത പുകയുയർത്തി എരിയുന്നുണ്ട്. ചളുങ്ങിയ അലുമിനിയംകലത്തിൽ നിന്നും
ഇടയ്ക്കിടെ തിളച്ചു തൂവുന്ന തുള്ളികൾ
തീക്കനലുകളെ എന്തിനോശപിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .
ചാറ്റൽ മഴയിലേയ്ക്ക് കണ്ണുനട്ട് ,
അടുക്കളപ്പടിയിൽ അമ്മ ഇരിക്കുന്നത് കണ്ട്
അടുത്തു ചെന്നു.
" വിശക്കുന്നമ്മേ ,ചോറായോ ..? "
തന്റെ ദയനീയ ശബ്ദം കേട്ട് അമ്മ തിരിഞ്ഞു. ആ മുഖത്ത് ചാലുകൾ തീർത്തുകൊണ്ട് കണ്ണുനീർ
ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നത് കണ്ടു .
"അമ്മയെന്തിനാ കരയുന്നത് ?"
കരിന്തിരി കത്തി അണയാൻ വെമ്പുന്നമണ്ണെണ്ണ വിളക്ക് പോലെ മങ്ങിയൊരു ചിരി അമ്മയുടെ മുഖത്ത് തെളിഞ്ഞുമാഞ്ഞു..
"നീ കൈ കഴുകി വാ ,അപ്പോഴെയ്ക്കും
അമ്മ ചോറ് തരാം "
കൈകൾ രണ്ടും അമ്മയുടെനേരേ നീട്ടി ..
"നല്ല കയ്യാണമ്മേ .."
"എടാ മടിയാ, .. നീ ആള് കൊള്ളാല്ലോ ,
നല്ല കയ്യാണ് ,എന്നാലും ഒന്നൂടെ കഴുകിയേക്ക് "
അമ്മ, ചിരിയോടെ പറഞ്ഞത് കേട്ട്,
ഇറയത്തെയ്ക്ക് കൈ നീട്ടി.ഇറ്റ് വീഴുന്ന
മഴത്തുള്ളികൾ കൊണ്ട് കൈ കഴുകി .
സ്റ്റീൽപാത്രത്തിൽ ചൂട്ചോറിൽ നിന്നുള്ള ആവി ഉയർന്നു. നോട്ട്ബുക്കിന്റെപുറംചട്ടയാൽ വീശി
ചൂടകറ്റുന്നതിനിടയിൽ മുളക് ,ഉപ്പും കൂട്ടികല്ലിലിടിച്ച് വെളിച്ചെണ്ണയിൽചാലിച്ചത് സ്റ്റീൽപാത്രത്തിന്റെ ഒരു വശത്ത് വച്ചത്
കണ്ടു മുഖമുയർത്തി അമ്മയെ നോക്കി
" വറുത്തമീനില്ലെ ..അമ്മേ ?"
"ഇവിടെയൊന്നുമില്ല .. !" അമ്മ വേഗം തിരിഞ്ഞ് നിന്നു കണ്ണുനീർ തുടയ്ക്കുന്നത്
കണ്ടു .
"കള്ളം പറയല്ലെ അമ്മേ ,മണം വന്നല്ലോ ?"
"അത്‌ രാധാക്കയുടെ വീട്ടീന്നാമോനെ .. " അമ്മയുടെ ശബ്ദം നേർത്തിരുന്നു .
"എനിക്കിത് വേണ്ടമ്മേ.."
മുന്നിലിരുന്ന പത്രം കൈകൊണ്ട് തള്ളിനീക്കി
"രാവിലെയും, ഒന്നും കഴിച്ചില്ലല്ലോടാ.എന്റെ മോൻ
കഴിക്ക്‌."
അമ്മയുടെ കൈകൾ തന്റെ ശിരസ്സിൽ
വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി..പുറത്തു മഴയ്ക്ക് ശക്തികൂടി..
" മീൻ വറുത്തത് വേണം."
നിരാശയിൽ പൊതിഞ്ഞ പിടിവാശിയുടെ ശബ്ദം .
"അച്ഛന് പണിയില്ലമോനെ,..പണി ആവുമ്പോൾ നമുക്ക് മീൻ വാങ്ങി വറുക്കാം" അമ്മയുടെ വാക്കുകൾ മഴയുടെശബ്ദവുമായി മത്സരിച്ചു.
"മുളകിടിച്ചതും കൂട്ടിഎനിക്ക് വേണ്ട.."
പ്ലേറ്റ് പിന്നെയും അമ്മയുടെ നേരെ ശക്തിയിൽ തള്ളി.. കുറച്ചു വറ്റ് തറയിൽ വീണുരുണ്ടു.
അത് കണ്ടതും അമ്മയുടെ കണ്ണ് ചുവന്നു.
കൈകൾ ശക്തിയിൽ തന്റെ തുടയിൽ
പതിഞ്ഞു.
"പാടുപെട്ട് ഉണ്ടാക്കികൊടുത്തപ്പോൾ
നെഗളിപ്പ് കാട്ടുന്നോ.. കഴിക്കെടാ വേഗം"
അമ്മ അലർച്ചയോടെ പിന്നെയും കൈ ഓങ്ങി. തുടയിലെ പൊള്ളലിന്റെ വേദനയിൽ
കണ്ണുനീർ പതിഞ്ഞചോറ് വാരി വായിൽവച്ചു.
"കഴിച്ചുകഴിഞ്ഞോടാ ...?"
അടുക്കളവാതിലിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം
മറഞ്ഞു. കൈയിൽ ഒരു പാത്രവുമായി
മഴനനഞ്ഞു രാധാക്ക കയറിവന്നു.
"ഇത് അവനു കൊടുക്ക്.."
അമ്മയുടെ നേരെ രാധാക്കയുടെ കയ്യിലിരുന്ന പാത്രംനീണ്ടു.
"എന്താക്കെ ഇത്..?"
അമ്മയുടെ ചോദ്യം.
"കുറച്ചു മീൻ വറുത്തതാടി,പിള്ളേരുടെ
അച്ഛൻ മാർക്കറ്റിൽ പോയിരുന്നു.
അങ്ങേരുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരൻ ആയതു
കൊണ്ടു ഒരുപാട് മീൻ കൊടുത്തുവിട്ടു.."
അത് കേട്ട് അമ്മവിശ്വാസംവരാതെ തന്റെ
മുഖത്ത്‌ നോക്കി.കണ്ണുനീർവറ്റി പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞത് അമ്മ നോക്കിനിന്നു...!
കഷ്ടതകൾ പറയാതെ അറിയുന്ന ഒരു ഒരാത്മബന്ധം അയൽപക്കങ്ങൾ തമ്മിലു
ണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ കെട്ടിയുയർത്തിയ മതിലുകളില്ലായിരുന്നു.പണമോ,ജാതിയോ,
കൊടിയോ, നിറമോ അവരെ അകറ്റിയിരുന്നില്ല.
അവിടെ മനുഷ്യർ മാത്രംജീവിച്ചിരുന്നു..ആ നല്ല
നാളുകളുടെ ഓർമ്മകൾക്കു മുന്നിൽ...
സ്നേഹപൂർവം.
By,
Nizar vh.

മിന്നൽഒസ്യത്ത് .


★---------------★
"എനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാൽ .. ഏട്ടൻ മറ്റൊരു വിവാഹം കഴിച്ച്, സന്തോഷമായ്
ജീവിക്കണം. എനിക്ക് വാക്ക് താ "
ഇന്ദു തന്റെ നേരെ കൈകൾ നീട്ടി .കുട്ടികളെ
പോലെ വാശിപിടിച്ചു.
നിറഞ്ഞുതുളുമ്പുന്ന അവളുടെ മിഴികളിലേയ്ക്ക് നോക്കിനിൽക്കാനെ ആയുള്ളൂ ..
"എന്റെ പെണ്ണെ...അങ്ങിനെ ഒന്നും പറയല്ലേ .. "
ഇടറിയ ശബ്ദം കേട്ട് ,നേഴ്സ് തലയുയർത്തി
നോക്കി .
തന്റെ കൈകവർന്ന ശേഷം ,നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് പിടിച്ചവൾ പതിയെ ചിരിച്ചു .വെയിലേറ്റ് വാടിയ
ചെമ്പകപ്പൂപോലെ വിളറിയ അവളുടെ കണ്ണുകൾ പറയുവാൻ ഇനിയും ഒരുപാട്ബാക്കിയുണ്ടെന്നു
വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
പൊട്ടിക്കരയാതിരിക്കാൻ പരമാവധി ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടവൾ.കരഞ്ഞു പോയാൽ
തനിക്കത് താങ്ങുവാനാവില്ലെന്ന്
തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടാവണം വേദന കടിച്ചമർത്തി
ചിരി അഭിനയിക്കുന്നത് .
"നമ്മുടെമോളെ ,നല്ലതുപോലെ നോക്കണെ
അപ്പുവേട്ടാ ... അവൾക്ക് ഏട്ടനല്ലാതെ
മറ്റാരുമില്ലെന്ന് അറിയാല്ലോ ?ഏട്ടന്റെഡ്രസ്സുകൾ
എല്ലാം അലക്കി തേച്ച് ,അലമാരിയിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട് സമയത്തു ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. ..ഇനി .. "
പൂർത്തിയാക്കാനാവാതെ പാതിയിൽ നിർത്തി അവൾ ഏങ്ങലടിച്ചു .
"എന്റെ പെണ്ണിന് ഒന്നുമില്ല,നമ്മളാർക്കും ദ്രോഹമൊന്നുംചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ .ദൈവം കൈ വിടില്ല..!"
ശബ്ദം പിന്നെയും ഇടറി ..
വികാരസാന്ദ്രമായാരംഗത്തിനയവുവരുത്താൻ എന്നോണംകൂടെയുണ്ടായിരുന്ന സുഹൃത്ത് സേതു തന്റെ തോളിൽ തട്ടി ആശ്വസിപ്പിച്ചു .
ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ വാതിൽ
തുറക്കപ്പെട്ടു ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കി ഇന്ദു..,
" ഏട്ടാ .. എനിക്ക് പേടിയാവുന്നു .ഏട്ടന്റെ
ഭാര്യയായ് ജീവിച്ചു കൊതി തീർന്നിട്ടില്ല .. "
അവളുടെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം വർദ്ധിച്ചത്
കണ്ടു ,രക്തം വാർന്നു പോയപോലെ ..
"ഒന്നൂല്ലെടാ ... ധൈര്യമായിരിക്ക് .. ഞാനുണ്ട് കൂടെ..."
സ്ട്രെച്ചർ ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ ഉള്ളിലേയ്ക്ക് ഉരുണ്ട് തുടങ്ങവെ .തന്റെ കയ്യിലെ പിടുത്തം മുറുകി വന്നു .
"ഏട്ടാ.. എനിക്ക് പേടിയാ.. അടുത്ത ജന്മത്തിലും ഏട്ടന്റെ ഭാര്യായായ് .. "
ഇതിനോടകം തിയേറ്ററിന്റെ ഡോർ അടഞ്ഞു. ബാക്കി,അകലങ്ങളിൽ അലയൊലികളായ് പിടഞ്ഞൊടുങ്ങി .
ഡെറ്റോൾമണക്കുന്നഅശുപത്രിത്തിണ്ണയുടെ
നിർജ്ജീവമായ കുഞ്ഞുമൗനം ഭേദിച്ചു കൊണ്ടു തന്റെ ശബ്ദമുയർന്നു .
"എന്റെ ,ജീവൻ എടുത്തുകൊള്ളു..
പകരം അവൾക്ക് ജീവൻ നൽകൂ ..ദൈവമേ..."
ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു
പുറത്തേയ്ക്ക് വരികയായിരുന്ന നേഴ്സിനെ കണ്ടു ..
"എന്തായി സിസ്റ്ററെ..?"തന്റെ മുഖത്തെ
ആവലാതി കണ്ടു അവർ ഒന്നുനിന്നു.
"അറിയിക്കേണ്ടവരെയെല്ലാം അറിയിച്ചു കൊള്ളാൻ ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു "
അത് കേട്ട് പ്രപഞ്ചം വെറുങ്ങലിച്ചുനിന്നു. മോർച്ചറിയുടെവാതിൽ എന്തിനോ തുറന്നടഞ്ഞു. മുന്നിലെ അക്കേഷ്യാമരം ഭ്രാന്തമായി ആടിയുലഞ്ഞു..
------------------------------
ആ വാർത്തകേട്ട് ഞെട്ടിത്തെറിച്ചു.സേതു തന്നെ നോക്കി വാ പൊളിച്ചു .കൂടെ കണ്ണുംമിഴിച്ചു .
"സത്യായിട്ടും..?വെറുതെ ആശിപ്പിക്കല്ലേ
സിസ്റ്ററെ.."
നുരഞ്ഞു പൊങ്ങിയ ആഹ്ലാദമടക്കി.. ശോകം വരുത്തി ചോദിച്ചു..
"അകത്ത് ഹൃദയം മാറ്റിവയ്ക്കുന്ന ശാസ്ത്രക്രിയയൊന്നുമല്ലല്ലോ നടക്കുന്നത് ?കുഴിനഖം ക്ലീനിംങ്ങ് അല്ലെ ?ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ
ആളുകൾ ..? "
"അവൾക്കു ഭയങ്കര പേടിയാ സിസ്റ്ററെ..
ഒരു സപ്പോർട്ട് ആയിക്കോട്ടെന്നു കരുതി......"
തന്റെ വളിച്ച ശബ്ദം .
"ഇതു ഒരാശുപത്രിയാണ് മിസ്റ്റർ..അല്ലാതെ
ഓഡിയേഷൻ ഹാൾ അല്ല ,ഓവർ സീൻ
അഭിനയിച്ചു കാണിക്കാൻ.."
അവർ ഒരു ബക്കറ്റ് നിറയെ പുച്ഛം വിതറിയശേഷം ,എന്തോ പിറുപിറുത്തു കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ നടന്നു നീങ്ങി ...!
''ശ്ശെ ,ഹൃദയംമാറ്റി വയ്ക്കുന്ന ഓപ്പറേഷൻ ആയാൽ മതിയായിരുന്നു ആല്ലെടാ ?"
നിരാശയോടെയുള്ള തന്റെ ചോദ്യം കേട്ട്,
"അതെന്താടാ ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ തോന്നാൻ ?" സേതുവിന്റെ മറുചോദ്യമുയർന്നു .
"എന്നോട് മറ്റൊരുവിവാഹം കഴിക്കാൻ ഇന്ദു പറയുന്നത് നീയും കേട്ടതല്ലെ .? ഒരു മോചനം,ആരാണ് ആഗ്രഹിക്കാത്തത് സേതു ? "
ആശകൾ വറ്റിയ മുഖമുയർത്തി നോക്കുമ്പോൾ എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ച് ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ
വാതിൽ പാതി തുറന്ന് തല പുറത്തിട്ടു,
പല്ലുകടിച്ച് ,നാക്കു നീട്ടി നിൽക്കുന്ന ഇന്ദുവിനെ കണ്ടതും,മുഖത്തു വേഗം ശോകം വരുത്തി...
"അയ്യടാ.. എന്താ മോന്റെ ഒരു പൂതി..?വീട്ടിൽ ചെല്ലട്ടെ കാണിച്ചു തരാം.."
പിന്നെയും ഞെട്ടി .!
ചങ്കിൽ ഒരാറ്റൻ വെള്ളിടി വെട്ടി .
ശുഭം .
By ,
Nizar vh.

രണ്ടാംകെട്ട് .


★-----------★
"ചേട്ടന്റെ മക്കൾ ഇതിന് സമ്മതിക്കുമോ?'
ഭദ്രയുടെ പെട്ടെന്നുള്ള ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ
ഒന്നു പതറി.
"ഭദ്രേ..മക്കളാണ് എന്റെ എല്ലാം.അവർക്ക്ഞാനും
എനിക്ക് അവരും മാത്രമെ ഉള്ളു.അവരുടെ
ഇഷ്ട്ടങ്ങൾക്കു വേണ്ടിമാത്രമാണ് ഇതു വരെ
എന്റെ ജീവിതം മാറ്റി വച്ചത് .അവരുടെ
ചിറകുകൾക്കിപ്പോൾ ബലംവച്ചിരിക്കുന്നു."
ഭദ്രയുടെ കണ്ണുകൾ തന്റെ മുഖത്തുതന്നെ
ആയിരുന്നു.
"അച്ഛനൊരുകല്യാണം കഴിച്ചാലെന്താ ?എത്ര
നാളെന്നു വച്ചാ ഈ പരിപ്പുകറിയും ,ചോറും കഴിക്കുക..?"
ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ചില
നേരങ്ങളിൽ ഇളയവൻ രാഹുൽ തന്നോട്
ചോദിക്കാറുള്ളത് ഓർത്തു.
"പിന്നെ...! കല്യാണം. ഒന്നു മിണ്ടാതെഇരുന്നു
കഴിക്കെടാ."തിരിഞ്ഞു തന്നോട്
"പൊന്നച്ചാ വെറുതെ പോലും അങ്ങിനെ ഒന്നും ചിന്തിക്കല്ലേ..പുറത്തിറങ്ങി നടക്കാനുള്ളതാണ്.."
മൂത്തമകൻ ഋഷിയുടെ വാക്കുകളിൽ പരിഹാസ ത്തിൽ പൊതിഞ്ഞ മുന്നറിയിപ്പ് ഉണ്ടായിരുന്നു.
"പുറത്തിറങ്ങി നടന്നാലെന്താ ആളുകൾ പിടിച്ചു.
മിഴുങ്ങുമോ..?ഏട്ടനൊന്നും ഈ ലോകത്തല്ലേ
ജീവിക്കുന്നത് ..?എനിക്ക് 'അമ്മ'ന്നു
വിളിക്കാൻ ഒരാള് വേണം."
രാഹുലിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു. അതിൽ
നേർത്തൊരു നൊമ്പരവും കലർന്നിരുന്നു.
"അങ്ങിനെയെങ്ങാനും സംഭവിച്ചാൽ എന്നെ
പിന്നെ ആരും കാണില്ല.. "
ഋഷിയുടെ ഉറച്ചവാക്കുകൾ .
"നിങ്ങൾ വഴക്കു കൂടേണ്ട.ഇത്രയും നാൾ
നമ്മൾ മൂന്നുപേരല്ലേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു..
ഇനിയും അങ്ങിനെ മതി.."
മക്കൾ കഴിച്ച പാത്രങ്ങളും എടുത്തുകൊണ്ട്
പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങുന്നതിനിടയിൽ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.
ഏഴുവർഷത്തെ പ്രണയത്തിനോടുവിൽ
വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതമില്ലാതെ താനും സുധയും ഒന്നായി.സ്വന്തക്കാർ ശത്രുക്കളായപ്പോൾ നാട് വിടേണ്ടി വന്നു.
ആദ്യനാളുകൾകഷ്ട്ടപ്പാടിന്റെതായിരുന്നു. ചെറിയൊരുവാടകവീട്ടിൽ ജീവിതംതുടങ്ങി
പട്ടിണിആണെങ്കിലും സന്തോഷമായിരുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ കൊച്ചു മുറിയിൽ പ്രണയവും ,
വിശപ്പും മാത്രം നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു.
എല്ലുമുറിയെ പണിഎടുക്കാനുള്ള മനസ്സുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ കഷ്ട്ടപ്പാടുകൾ
പതിയെ അകന്നു.അതികം വൈകാതെ
സ്വന്തമായി സ്ഥലം വാങ്ങി.അതിൽ ചെറിയൊരു
വീടും ഉയർന്നു.
വീടിനോടു ചേർന്നു ഒരു കടമുറിതുറന്നു.
അടുത്തുസ്കൂൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് കുട്ടികൾക്കാ
വിശ്യമായ സാധനങ്ങൾവിൽക്കുവാൻവച്ചു..
ഇതിനിടയിൽ സുധയെ രണ്ടു കുട്ടികളുടെ അമ്മയായി കാലം മാറ്റിയിരുന്നു.
കച്ചവടം ലാഭകരമായ് മുന്നോട്ടു പോകവെ, സുധ ഒരുനാൾ കുഴഞ്ഞു വീണു.കുറച്ചു ദിവസമായി ഒരുപനിക്കോളുണ്ടായിരുന്നതുഅത്ര ഗൗരവമായി
എടുത്തില്ല.
ആശുപത്രിയിൽഎത്തിച്ചപ്പോൾ എലിപ്പനി എന്നു ഡോക്ടർസ്ഥിതികരിച്ചു.മൂന്നാം ദിവസം സുധയുടെ നിശ്ചലമായശരീരംഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ
നിറയുവാൻ തന്റെ കണ്ണുകൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായി
രുന്നുള്ളു..
സുധയുടെ വീട്ടിൽവിവരമറിയിച്ചിട്ടും അവിടെ
നിന്നാരും വരികയില്ലെന്ന് തീർത്തു പറഞ്ഞു. 'അവരുടെ സുധ മരിച്ചിട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞത്രേ.'
ചിതയെരിഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾതന്നെ
കാണികൾ പിരിഞ്ഞു.ബാക്കിയായ രണ്ടു
ജീവനുകൾ താനും ,ഋഷിമോനുംമാത്രമായി
രുന്നു.
അവളില്ല എന്ന സത്യം വിശ്വസിക്കാനാവാതെ ദിവസങ്ങൾ കടന്നു പോയി.വിശന്നുകരയുന്ന
ആറ് മാസം മാത്രം പ്രായമുള്ളരാഹുലിനെ എന്തുചെയ്യണമെന്ന് പോലും അറിയാതെ പകച്ചു നിന്നദിനങ്ങൾ.
അയൽവീടുകളിൽ മുലകൊടുക്കുന്ന അമ്മമാരുടെ മുന്നിൽ,അല്പം മുലപ്പാലിന്
വേണ്ടി യാചിച്ചു.
വീണ്ടും ചെന്നപ്പോൾ ചിരിച്ചമുഖങ്ങളിൽപതിയെ
നീരസത്തിൻ കറുപ്പ് പടരുന്നത് കണ്ടു മുഖം കുനിച്ചു.
"ഇവിടെയും കുട്ടികൾ ഉണ്ട്." അവർതുറന്നു
പറഞ്ഞു.
പക്ഷെ ഒരു മുഖത്ത്മാത്രം ചിരിയിൽഒളിപ്പിച്ച
നോവിന്റെ ശോണിമ കണ്ടു ഭദ്ര .
പ്രസവത്തിലെ അവളുടെ കുട്ടി മരിച്ചു.. ആർക്കും വേണ്ടാതെ കെട്ടികിടക്കുന്ന മുലപ്പാൽ ബോട്ടിലിലാക്കി തനിക്കു നൽകുമ്പോൾ അവളുടെ,മാറിലെ നനവ് വിഫലമായ പേറ്റുനോവിന്റെ അശേഷിപ്പുകൾ കാലത്തിന്റെ നെറുകിലെഒരിക്കലുമുണങ്ങാത്ത ശാപക്കറയാണെന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു
പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഭദ്രയുടെ വീടിന്റെ പടികൾ കയറുന്നത് പതിവായപ്പോൾ ഒരിക്കൽ അവളുടെ ഭർത്താവ് തന്റെ വഴിതടഞ്ഞു. അയാൾക്ക്‌
കള്ളുകുടിക്കാൻ പണത്തിനായി തന്റെ
നേരെ കൈ നീട്ടി... മുലപ്പാലിന്റെ വില .
ആ കൈകളിലേക്ക്പണം നൽകുമ്പോൾ
തന്റെ നോട്ടം ഭദ്രയുടെ ഒട്ടിക്കിടന്നിരുന്ന വയറിലേയ്ക്കായിരുന്നു.പിന്നീട് ആ പടികൾ കയറുമ്പോൾ അയാൾക്കുള്ളതും,ഭദ്രയുടെ വിശപ്പ്‌ മറ്റാനുള്ളതും കയ്യിൽകരുതിയായി
രുന്നു.
വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു .മദ്യപിച്ചു നില തെറ്റി ഓടയിൽവീണു ഭദ്രയുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു. അവളിലെ മുലപ്പാൽ വറ്റിയിട്ടും ഭദ്രയ്ക്ക് ചിലവിനുള്ളത് കൃത്യമായി അവളെ ഏൽപ്പിക്കുന്നത് ഇന്നു വരെ മുടക്കിയിട്ടില്ല .
വീട്ടിനകത്ത് കയറാതെ പടിക്കൽ നിന്നു ഏൽപ്പിച്ച് മടങ്ങുകയാണ് പതിവ് .
"ചിലവിനു കൊടുക്കാൻ ഇവൻ ആരാണ്
അവളുടെ ഭർത്താവോ, അതോ ....?"
നാട്ടുകാരുടെ പരിഹാസങ്ങൾ,കേൾക്കാത്ത ഭാവം നടിച്ചു.കഴിഞ്ഞ ഇടവപ്പാതിയിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയുന്ന ഭദ്രയെ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ആരോ കയറി പിടിച്ചു. സംഭവം നാടറിഞ്ഞു.
സ്കൂളിലെ മലയാളം അദ്ധ്യാപകനായ വിനയൻ മാഷാണ് ഭദ്രയെ വിവാഹംകഴിക്കുവാൻ തന്നോട് ആവിശ്യപ്പെട്ടത് .നിരാലംബയായ പെൺകുട്ടിക്ക് ഒരു ജീവിതവുമാവും ,തനിക്കൊരു തുണയുമാവുമെന്നെല്ലാം മാഷ് വിസ്തരിച്ചു
പറഞ്ഞു .
ഭദ്രയ്ക്ക് എതിർപ്പൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
തന്റെ മക്കൾ സമ്മതിക്കുമോ എന്നായിരുന്നു അവളുടെ ഭയം .
തന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ അവളെ അറിയിച്ച
ശേഷം ആദ്യമായ്അവളുടെമുഖത്ത്നോക്കി
ചിരിച്ചു .അവളുടെ മുഖത്ത്നാണത്തിന്റെ
നാരുകൾ മങ്ങലോടെതെളിഞ്ഞത് കണ്ടു .
---- ---------
ആരുമറിയാതെ അകലെയുള്ള ക്ഷേത്രത്തിൽ വച്ച് താലികെട്ട് .ശേഷം, ഭദ്രയുമായ് നേരെ വീട്ടിലെത്തുക .ഇതായിരുന്നു തീരുമാനം .മക്കൾ എതിർക്കുമെന്നകാര്യത്തിൽസംശയമില്ലവരുന്നത് എന്തായാലുംനേരിടാൻ തന്നെതീരുമാനിച്ചു.
കർമ്മിയുടെ കയ്യിൽ നിന്നും പൂജിച്ച താലിമാല വാങ്ങിഭദ്രയുടെകഴുത്തിലണിയിക്കാൻ
തുടങ്ങുമ്പോൾപെട്ടെന്നവിടെയക്ക് കയറി വന്ന ഋഷിയെയും ,രാഹുലിനെയും കണ്ടു ഞെട്ടി .
അവരുടെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടത്തിന്
മുന്നിൽ അറിയാതെ തല കുനിഞ്ഞു പോയ്.
ഭദ്ര ഭയന്ന് തന്റെ പിന്നിലൊളിച്ചു.
''എന്താ അച്ഛാ ഇത് ?"
ഋഷിയുടെ ചോദ്യം അല്പം ഉറക്കെ ആയിരുന്നു .
"ഞങ്ങൾ അച്ഛന്റെ മക്കളല്ലെ ? ഒരു വാക്ക്
പറയാമായിരുന്നില്ലെ ?"
രാഹുലിന്റെ ചോദ്യം തന്നെ തളർത്തി .
"ആരുമറിയാതെ ഇവിടെ വന്ന് കല്യാണം
നടത്താൻ അച്ഛന് എങ്ങിനെ തോന്നി ?
അച്ഛൻ വാ .. വന്ന് വണ്ടിയിൽ കയറൂ.. നമുക്ക് പോകാം " ഋഷി തന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
"അത് മോനെ .. ഭദ്ര" തന്റെ വാക്കുകളെമുറിച്ചു തന്നെയും കൊണ്ട് ഋഷി നടന്നു .
അറിയാതെ അവന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്ന ഭദ്രയെ മിന്നായം
പോലെ കണ്ടു മനസ്സു തകർന്നു .
പെട്ടെന്ന് ഋഷി ഒന്നു നിന്നു .ശേഷം തിരിഞ്ഞ്
ഭദ്രയോട് .
"അമ്മയോട് പ്രത്യേകം പറയണോ ?വേഗം വാ അമ്മേ ..''
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് വിശ്വാസം വരാതെ
പകച്ചു നിന്നു പോയ് .ഭദ്ര സന്തോഷത്താൽ
കരച്ചിലിന് ശക്തി കൂട്ടി .
"ഞങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെ വിവാഹം ഇങ്ങിനെ ആരുമറിയാതെ നടക്കേണ്ടതല്ല .! ഞങ്ങൾ
നടത്തും .. ഗംഭീരമായ് ."ഋഷിയുടെചിരിയിൽ അവന്റെ അമ്മ സുധയുടെ സന്തോഷംകണ്ടു .
''ആരെയെങ്കിലും അമ്മെന്ന് വിളിക്കുകയാണെ
ങ്കിൽ അത് ഈ അമ്മയ്ക്കല്ലാതെമറ്റാർക്കാണ് അവകാശമുള്ളത് ?അമ്മയുടെ മുലപ്പാലല്ലെ അമ്മേ ഈ ഞാൻ ?"
രാഹുൽ ഭദ്രയുടെ കൈ പിടിക്കുമ്പോൾഅവന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു .
"അച്ഛനോട് ഈ കാര്യം അങ്ങോട്ട് പറയാനിരിക്കു
കയായിരുന്നു ഞങ്ങൾ .പക്ഷെ അതിന് മുന്നെ
അച്ഛൻ പണിപറ്റിച്ചു കളഞ്ഞു " ഋഷി ഗൗരത്തിൽ പറഞ്ഞു .
"എന്തായാലും, ഇനി അച്ഛന്റെ പരിപ്പ് കറി
കൂട്ടേണ്ടല്ലോ .. '' രാഹുൽ ഒന്നു നിർത്തിയശേഷം തുടർന്നു .
"അച്ഛന്റെ വിവാഹം മക്കളായ ഞങ്ങൾ നടത്തി തരുമ്പോൾ ..മക്കളായ ഞങ്ങളുടെ വിവാഹവും
സമയത്തിന് മുന്നെ തന്നെ നടത്തി പകരം വീട്ടണമച്ഛാ .. "
അത് കേട്ടെല്ലാവരും ചിരിച്ചു .
"ആദ്യംമൊട്ടെന്ന് വിരിയട്ടെ എന്നിട്ട്
ആലോചിക്കാം "
ഭദ്രയുടെ നാവു ചലിച്ചപ്പോൾ പൊട്ടിച്ചിരിഉയർന്നു.
ശുഭം .
By
Nizar vh.

ഒളിഞ്ഞു നോട്ടം


★-----------------★
"സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യം കാണണമെങ്കിൽ
അയൽക്കാരന്റെ ജനലിലൂടെ ഒളിഞ്ഞു
നോക്കണം"
എന്നാരോ,പറഞ്ഞത് ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചുനോക്കണ
മെന്നു കുറെ നാളായി വിചാരിക്കുന്നു.ഒന്നും നോക്കിയില്ല നേരെ നടന്നു ജോർജ് ചേട്ടന്റെ വീട്ടിലെത്തി .
ജനൽ വിടവിലൂടെ തന്റെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് നോക്കി.. തുണി കഴുകുന്ന ശീതളിനെ കണ്ടു.അവളുടെ
മുഖം,കടന്നൽകുത്തേറ്റപോലെവീർത്തു
കെട്ടിയിരിക്കുന്നു.സ്ഥായിഭാവം അതായത് കൊണ്ടുകാര്യമാക്കിയില്ല.
താൻ നിൽക്കുന്ന ജനൽഭാഗത്തേക്ക്
ഇടയ്ക്കു പാളി വീഴുന്നഅവളുടെ നോട്ടം
ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു.താൻനിൽക്കുന്ന മുറിയിലെ ലൈറ്റ് ഓഫ് ആയതുകൊണ്ടു ആളെ തിരിച്ച
റിയാൻസാധിക്കില്ല എന്നുറപ്പിൽ അവിടെ തന്നെ
ചുറ്റിപ്പറ്റി നിന്നു.
അവളുടെ ഓരോ ചലനങ്ങളും ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടു നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ വീശിയകാറ്റിൽ ഒരു ജനൽ പാളി മലർക്കെ തുറന്നുപോയതും ശീതളിന്റെ നോട്ടംഅവിടേയ്ക്കെത്തിയതും
ഒന്നിച്ചായിരുന്നു.പെട്ടെന്നവൾ നിവർന്നു നിന്നതും
ജനൽനോക്കി കാർക്കിച്ചൊരു തുപ്പും,ഒപ്പം ഒരാട്ടും.. എല്ലാം നൊടിയിടയിൽ കഴിഞ്ഞു.
ഞെട്ടിപ്പോയി.തന്നെ കണ്ടു വന്നു ഉറപ്പിച്ചു.
ജോർജ് ചേട്ടനുമായി കൂട്ടുകൂടരുത് എന്നു
ഒരുപാട് തവണ അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതാ
ണ്.ഇനി അതിനു സമാധാനം പറയണമല്ലോ
എന്നോർത്തു വിയർത്തു.
തനിക്കു ഇവിടെ ആകെയുള്ള കമ്പനി ജോർജ്
ചേട്ടൻമാത്രമാണ്.വല്ലപ്പോഴും രണ്ടെണ്ണം
അടിക്കുന്നത് ചേട്ടനുമായിട്ടാണ്.അതാണ്
അവളെ ചൊടിപ്പിക്കുന്നത്.
പുള്ളിക്കാരനും,സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ
ആണ്. മോന്തയ്ക്കിട്ടു കുത്തിയാൽമിണ്ടാത്ത
മാന്യൻ. ആരോടും അധികം സംസാരിക്കില്ല. സംസാരിച്ചാൽ തന്നെഅതാരും കേൾക്കുകയും ഇല്ല. അത്ര ശബ്ദം താഴ്ത്തിയെ സംസാരിക്കൂ.
സ്ത്രീകളുടെയൊന്നും മുഖത്തു പോലും
നോക്കില്ല." തങ്കമാന മനിതൻ " തേപ്പുകാരൻ പാണ്ടി രംഗന്റെ പുകഴ്ത്തൽ .
ഇതൊക്കെയാണെങ്കിലും . രണ്ടെണ്ണം അകത്തു ചെന്നാൽ ....!
മറ്റൊരു ജോർജ് ചേട്ടനെ ആയിരിക്കും കാണുക. ശബ്ദമുയരും.വായിൽ നിന്നുവീഴുന്ന തെറി
കേട്ടാൽ അതിശയംതോന്നും .ആരും ഇതു വരെ കേൾക്കാത്ത പലതരംതെറികൾ അനർഗനിർഗ്ഗളം ഒഴുകും...
ഇയാളിതെക്കേ എവിടെ നിന്നും പഠിച്ചുവെന്നു ഇടയ്ക്കു ആലോചിക്കാറുണ്ട്.മുഖത്ത് നോക്കാത്ത പെണ്ണുങ്ങളുടെശരീരഘടന
വർണ്ണിക്കുന്നത് കേൾക്കുമ്പോഴാണ് അയാളിലെ കുറുക്കനെ തിരിച്ചറിയുന്നത് .ഇതാണ്
ഇയാളുടെ യഥാർത്ഥ മുഖമെന്നുതെളിയും
മാന്യതയുടെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞു നടക്കുന്ന നീലകുറുക്കൻ.
ഈ സ്വഭാവം അറിയാവുന്ന കൊണ്ടാവുമോ
ശീതൾ മതിൽ കെട്ടിഅടയ്ക്കണമെന്നു
ഇടയ്ക്കിടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്..?
"മതിൽ കെട്ടിയാൽ അതിനുള്ളിൽ നമ്മൾ മാത്രമാകും.ബന്ധങ്ങൾ വിച്ഛേദിക്കപ്പെടും.
ലോകം നമ്മളിലേയ്ക്ക് മാത്രമൊതുങ്ങും."
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ അവൾ തന്നെതുറിച്ചു
നോക്കും.
"നിങ്ങൾ പിച്ചും,പേയും പറയാതെ വേഗം മതിൽകെട്ടാൻ നോക്കൂ..ബുദ്ധിമുട്ട് അറിയണമെങ്കിൽ പെണ്ണായി പിറക്കണം"
അവളും കട്ടയ്ക്കു നിന്നു.
"പെണ്ണും,മതിലും തമ്മിൽ എന്താണ് പ്രിയേ
ബന്ധം..? ആകെയുള്ള ബന്ധം രണ്ടും
മനുഷ്യന്മാരെ തമ്മിലകറ്റും ."
അവളുടെ മുഖം ചുവന്നുതുടുക്കും.
"അറിയാത്ത പിള്ള ചൊറിയുമ്പോൾ അരിയും "
അവൾ ആരോടെന്നില്ലാതെപറഞ്ഞു.
"ചൊറിയുമ്പോൾ പിള്ള എന്തിനാ
അരിയുന്നത് ? ചൊറിഞ്ഞാൽ പോരെ?"
അവളുടെ അക്ഷരത്തെറ്റിനെ കളിയാക്കിയത് ഇഷ്ട്ടപ്പെടാതെ ചവിട്ടിത്തുള്ളി അകത്തേക്ക് പോയി അവളുടെ ഓരോ ചവിട്ടും തന്റെ നെഞ്ചിൽ ആണെന്ന് തോന്നും ...
ജോർജ് ചേട്ടനെ കാണുന്നില്ലല്ലോ...?
താൻ ഇങ്ങോട്ടു കയറി വന്നപ്പോൾ
തന്നോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടു കക്കൂസിൽ
കയറിയ കക്ഷിയാണ് അരമണിക്കൂർ ആയി.ഇതു വരെ ഇറങ്ങിയിട്ടില്ല.
ചേച്ചിയും, മകനും പള്ളിയിൽ പോകുന്നത്
കണ്ടിരുന്നു.സ്വസ്ഥത തേടി ജോർജ് ചേട്ടൻ
ബാത്റൂമിലും.
തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ
ആയിരുന്നു ജനലോരത്തു ഒരു മൊബൈൽ
ഫോൺ കണ്ണിലുടക്കിയത്.കൈ എത്തി
അതെടുത്തു. അതിലെ വീഡിയോ ക്യാമറ അപ്പോഴും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്
ശ്രദ്ധിച്ചു. റെക്കോർഡിങ്‌ സ്റ്റോപ് ചെയ്തു.
ഗാലറിയിൽ സേവ് ആയ വീഡിയോ
എടുത്തു പ്ലേ ചെയ്തു. അതു കണ്ടു
ഞെട്ടി. തന്റെ വീടിന്റെ അടുക്കള ഭാഗത്തെ
എല്ലാം ദൃശ്യങ്ങളും ഫോണിലെ ക്യാമറാ ഒപ്പിയെടുത്തത് അതിലുണ്ടായിരുന്നു.
മറ്റു വീഡിയോ ക്ലിപ്പുകൾ പരിശോധിച്ചു.
ശീതൾ വരുന്നതും കുനിഞ്ഞുനിന്നു പാത്രം കഴുകുമ്പോൾ വെളിവാകുന്ന നഗ്നത ,
സൂം ചെയ്തു എടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നത്
കണ്ടപ്പോൾ ആണ് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായത്. ശീതളിന്റെ ആട്ടും, മതിൽകെട്ടണമെന്ന ആവശ്യവും എല്ലാംഈ ജനലിലേയ്ക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി..
ജോർജ് ചേട്ടന്റെ മകൻ സാമിന്റെതാണ്
ഫോൺ എന്നു മനസ്സിലായി.അതിലുണ്ടായിരുന്ന
വീഡിയോ എല്ലാം ഡിലീറ്റ് ചെയ്തു.
മെമ്മറി കാർഡ് ഊരിയെടുത്ത ശേഷം
വീഡിയോ ക്യാമറ ഓൺചെയ്തു.
"മോനെ സാമേ.. നിന്റെ ഈ അസുഖത്തിനുള്ള മരുന്നു ഈ അങ്കിളിനു നന്നായി അറിയാം.അതു ചെയ്യാത്തത് പാവം നിന്റെ മമ്മിയെഓർത്തു മാത്രമാണ്.പ്രായത്തിന്റെ തിളപ്പിൽ ചെയ്യുന്ന ഈ
വൃത്തികേട്ട പരുപാടി ഇതോടെ നിർത്തിക്കോ. അല്ലെങ്കിൽ മോൻ വിവരമറിയും."
റെക്കോർഡ് ചെയ്ത വീഡിയോ ഒരിക്കൽ
കൂടി കേട്ട ശേഷം .ഫോൺ ഇരുന്ന പോലെ
വച്ചു.
പുറത്തിറങ്ങി നേരെ പോയത് ഷാജി
മേസ്ത്രിയുടെ വീട്ടിലേയ്ക്ക് ആയിരുന്നു കൈയ്യോടെ കൂട്ടികൊണ്ടു വന്നു .മതില് കെട്ടാൻ അളവ് എടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കെ ശീതൾ അടുത്തുവന്ന് സംശയത്തോടെ നോക്കി നിൽക്കുന്നത് ശ്രദ്ധയിൽ പെട്ടു .
"ലോകം നമ്മളിലേക്കു മാത്രം ഒതുങ്ങിയാൽ
നമുക്ക് എന്താല്ലേ?വളിച്ച ചിരിയോടെയോടെ
യുള്ള തന്റെചോദ്യം കേട്ട്.
നിഷ്ക്കളങ്കമായ ആ മുഖത്ത്മാറിമാറിയുന്ന
ഭാവവിത്യാസങ്ങൾ നോക്കി നിൽക്കവെ
തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു
സ്വന്തം ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യം കാണുവാൻ
അയൽവീട്ടിലെ ജനൽവഴിയല്ല നോക്കേ
ണ്ടത് അവളെ അടുത്തറിഞ്ഞാൽ മാത്രം മതി.
ശുഭം ,
By
Nizar vh.

വാട്ടർ ബോട്ടിൽ .

Image may contain: 2 people, including Nizar Vh, selfie and closeup
★----------------★
"അമ്മ,ദാ ഇവിടെ ഇരിക്കൂ. ഞങ്ങൾ ഒന്നു
കറങ്ങിയിട്ടു വരാം."
പാർക്കിലെ സിമന്റ് ബഞ്ച് ചൂണ്ടിപറഞ്ഞു.
തളർച്ചയോടെ അമ്മ ബഞ്ചിലിരുന്നു, കിതയ്ക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളു പിടഞ്ഞു
"ഇനി ഒരടി നടക്കാൻ വയ്യെടാ മക്കളെ..!
പണ്ട് നിങ്ങളുടെ വിശപ്പ് മാറ്റാൻ നെയ്ത പുല്ലുപായും കൊണ്ട് ഒരു പാട് നടന്നിട്ടുണ്ട് ഇപ്പോൾ ഒരടിവച്ചാലെ കിതയ്ക്കും .ഹാ .! അതെല്ലാം ഒരു കാലം .നിങ്ങൾ പോയിട്ട്
വേഗം വാ."
കിതപ്പിനിടയിലെ ഇടറിയവാക്കുകളിൽ കഴിഞ്ഞ
കാലവുമുണ്ടായിരുന്നു .
''ഓർമ്മക്കുറവാണെങ്കിലും ഇതൊന്നും ഒരു
കാലത്തുംമറക്കില്ല "ഭാര്യ സാലി നീരസത്തോടെ
മുഖം വെട്ടിച്ചു.
അമ്മയുടെ നോട്ടംതന്നിൽവീണു.
വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ ചുളിവ് വീണ മുഖത്തെ ദയനീയമായ നോട്ടത്തിൽ പതറി. ചെറുപ്പം തൊട്ടേ ഒരു കുറ്റവും ചെയ്തില്ലെങ്കിൽ പോലും അമ്മയുടെ നോട്ടംപതിഞ്ഞാൽ എന്തോ കുറ്റം ചെയ്തപോലെ തോന്നുമായിരുന്നു.
''വിനയാ വാ നമുക്ക് പോകാം "
സാലി തിടുക്കം കൂട്ടി .അത് കേട്ട് ഞെട്ടലോടെ
അമ്മയെ നോക്കി .അമ്മ തന്നെ നോക്കി
ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഉള്ളിലെവിടെയോ കൊത്തിവലിക്കുന്ന പോലെ
അല്പം ദൂരം നടന്നശേഷം തിരിഞ്ഞ് നോക്കി.
ഞങ്ങളെ തന്നെ നോക്കിയുള്ള അമ്മയുടെ
ഇരുപ്പ് കണ്ടു ഹൃദയം പൊട്ടുന്ന പോലെതോന്നി .
ജിനി മോളുടെ കയ്യിലിരുന്ന വെള്ളക്കുപ്പി
പിടിച്ചുവാങ്ങി തിരികെ നടന്നു. അമ്മയുടെ കയ്യിൽ വെള്ളക്കുപ്പി ഏൽപ്പിച്ചു .
" ദാഹം തോന്നുമ്പോൾ വെള്ളം കുടിച്ചോളൂ അമ്മെ .."
വേഗത്തിൽ നടന്ന് ബസ്സിൽ കയറി.
"ഹോ ..!ആശ്വാസമായ് .നാശത്തെ കളഞ്ഞു.
ഇനി സ്വസ്ഥമായ് ജീവിക്കാം ."
കാതിൽ പതിഞ്ഞ സാലിയുടെ ശബ്ദംകൊല്ലന്റെ
ആലയിൽ ഉരുകുന്ന തീക്കനൽ പോലെ
ചുട്ടുപഴുത്തിരുന്നു .
"മുത്തശ്ശിയെ കളയാൻ കൊണ്ട് വന്നതായി
രുന്നോ ?''
ജിനിമോളുടെ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു.
കണ്ണുനീർകാഴ്ചയെമങ്ങലേൽപ്പിച്ചെങ്കിലും
അവളുടെ മുഖം കാണാം.ആ കുഞ്ഞു
കണ്ണിണകൾ പല തവണ വെറുതെ ചിമ്മിയട
യുന്നത് വ്യക്തമായ് കണ്ടു .
ശുഭം.
(എല്ലാം ശുഭമായി എന്നു നമ്മൾ കരുതും.
പക്ഷെ ....തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു എന്നറിയുമ്പോൾ വൈകിയിട്ടുണ്ടാവും.
ഒന്നും അവസാനിക്കില്ല ..തുടർന്നു കൊണ്ടെയിരിക്കും .)
"ഇത് വേണോ ജിനി ? ഒന്നൂടെ ആലോചിച്ചിട്ട്
പോരെ ? മക്കളെ നോക്കാനെങ്കിലും...
വീട്ടിൽ ആളുണ്ടാവുമല്ലോ ? "
ജിനി തിരിഞ്ഞ് ഭർത്താവിനെ നോക്കി .
"നശിച്ച ഈ ചുമ കാരണം ഉറങ്ങിയിട്ടെത്ര
നാളായെന്ന് ജയനറിയോ ?കാണുന്നിടത്തെല്ലാം
തുപ്പി വയ്ക്കും നാശം ,എത്ര വേലക്കാരികളാണ് ഇട്ടിട്ട്പോയത്? ഇനി വയ്യ ഈ ഭാരംചുമക്കാൻ .
ഇപ്പോൾനടക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ട്.കിടപ്പായാൽ പിന്നെ ആരാ നോക്കുക ?"
ജിനിമോളുടെ ചോദ്യങ്ങൾക്കൊന്നും മരുമകൻ ജയന് ഉത്തരമില്ലായിരുന്നു.
ഒന്നും മിണ്ടാതെ എല്ലാം കേട്ടു നിന്നു .മകളും ,
മരുമോനും ചേർന്ന്തന്നെ കളയാൻകൊണ്ടുവന്ന
സ്ഥലം നോക്കി കണ്ടു .അവിടെ ,തന്നെ പോലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരുപാട് പേരെ കണ്ടു.
ജിനിയും ഭർത്താവും യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങും
മുന്നെ കൊച്ചുമോൾ സജിനി അവളുടെ
തോളിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന വാട്ടർബോട്ടിൽതന്റെ
കയ്യിൽ തന്നു .
" മുയുവനും ,മുത്തച്ഛൻ കുടിച്ചോട്ടോ " ആ വാക്കുകൾ മറവിലൊരു തരിവെട്ടം തെളിച്ചു.ആ കുഞ്ഞു വെട്ടത്തിൽ പാർക്കിലെ ബഞ്ചിലിരുന്നു കിതയ്ക്കുന്ന തന്റെ അമ്മയെ കണ്ടു
കണ്ണുകൾ വെറുതെ നിറഞ്ഞു .കണ്ണുതുടയ്ക്കു
മ്പോൾ കൊച്ചു മോളുടെ ചിമ്മിയടയുന്ന
കണ്ണുകൾ കണ്ടു പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തോന്നി ..
ജീവിതം തുടരും ...
ശുഭം .
By
Nizar vh

സുന്ദരവില്ലൻ.

★-------------------★
"ഭായി,കാർ വരുന്നുണ്ട് ,വട്ടപ്പാറ ബ്രിഡ്ജ് കടന്നു"
ഫോണിൽ അജയന്റെ വിറയാർന്നശബ്ദം .
ഫോൺകട്ട് ചെയ്തശേഷം കൂടെയുള്ളവരോട് തയ്യാറെടുക്കാൻ നിർദേശം നൽകി.ദൂരെ നിന്ന് ഒരു വാഹനത്തിന്റെ വെളിച്ചംഅടുത്തു വരുന്നത് കണ്ടു.വിളക്കിനടുത്തെയ്ക്ക് പറന്നടുക്കുന്ന
ഈയാം പറ്റയെപോലെ മരണത്തിലേക്ക്
ആ,വെട്ടംപതിയെഅടുത്തു കൊണ്ടിരുന്നു .
റോഡ്തീർത്തുംവിജനമാണ് .പിന്നിൽ എന്തോ ശബ്ദംകേട്ടു തിരിഞ്ഞു. ഇരുളിൽ നിന്നും ശബ്ദം അടുത്തു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു .
ഏതോപഴയസൈക്കിളിന്റെചെയിൻബോക്സ്പെഡലുമായ് ഉരയുന്ന ശബ്ദമാണെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു..
സൈക്കിളുമായ് ആ മനുഷ്യൻ ഇരുളിലേയ്ക്ക് തന്നെ മറയുന്നത് വരെ ചലനമില്ലാതെ വാഹനത്തിന്റെ മറപറ്റി നിന്നു.നഗരത്തിലെ ഏതോതട്ടുകടയുംഅടച്ചശേഷം വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്ന ആരോ ആണെന്ന് സൈക്കിളിനെ പിന്തുടരുന്ന ഗന്ധത്തിൽ നിന്നുംതിരിച്ചറിഞ്ഞു.
ഈ സമയം കാർഅടുത്തെത്തിയിരുന്നു .
പ്ലാൻ ചെയ്ത പോലെ മൂന്ന് പേർ റോഡിൽ കയറി നിന്ന് മദ്യപാനികളെ പോലെ അഭിനയിച്ച്കൊണ്ട്മാർഗ്ഗതടസ്സം സൃഷ്ട്ടിച്ചു .
കാറിന്റെ വേഗതകുറഞ്ഞതും വശങ്ങളിൽ നിന്നവർ ചാടി വീണ് ഡ്രൈവിംങ്ങ് സീറ്റിലിരുന്നാളെ വലിച്ച്പുറത്തിട്ടു.എല്ലാം നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞു.
അടുത്തത് തന്റെഊഴമായിരുന്നു .നീട്ടിപ്പിടിച്ച
വടിവാളുമായ്അവനരുകിൽഎത്തി .അയാളെ
ലക്ഷ്യമാക്കി വാള് ഉയർന്നു താഴുമ്പോൾവീശിയ കാറ്റിൽ മരണത്തിന്റെ ചിരികേട്ടു .
പിടഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ശരീരമുപേക്ഷിച്ച് ഞങ്ങൾ കയറിയവാഹനംഅതിവേഗംകുതിച്ചു
പാഞ്ഞു.
ഏറ്റെടുത്ത കൊട്ടേഷൻ ഭംഗിയായ് അവസാനിച്ചതിന്റെ സന്തോഷത്തോടെ അന്ന് ശാന്തമായ് ഉറങ്ങി .
മൈത്രി ലോഡ്ജിന്റെ നൂറ്റിഏഴാം നമ്പർ മുറിയുടെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ സമയം ഒമ്പതുമണി. ടൗണിന്റെതിരക്കിലേയ്ക്കിറങ്ങി .
മുകൾസ്ലാബുടഞ്ഞു മാലിന്യം പുറത്തേയ്ക്ക് പൊട്ടിഒഴുകുന്ന ഓടയ്ക്കരുകിലൂടെ ദുർഗന്ധം കൊണ്ടാവണം ജനങ്ങൾ മൂക്കുപൊത്തി മാറി
നടന്നുപോകുന്നത്കണ്ടു.അടുത്തെത്തിയിട്ടും
തനിക്ക് ഒരു ദുർഗന്ധവും അനുഭവപ്പെടാത്തതിൽ അതിശയം തോന്നി
അപ്പോൾ വീശിയ ഇളം കാറ്റിൽ നേരിയ ഗന്ധമറിഞ്ഞു .അത് ദുർഗന്ധമായിരുന്നില്ല.
പരിചിതമായ ഗന്ധം .അച്ഛൻ അടുത്ത് വരുമ്പോളുള്ള മണം .രാജാമൂക്കിപ്പൊടിയുടെ സുഗന്ധം .ചെറിയ പ്ലാസ്റ്റിക്ക് ടിന്നിൽ അച്ഛന്റെ
മടിശ്ശീലയിൽഎപ്പോഴും ഉണ്ടാവും.
താനും ,അനിയൻശ്രീനിയും വീട്ടിൽ നിന്നും നാണുചേട്ടന്റെ കടയിലേയ്ക്ക് ഇത് വാങ്ങാൻ ഓടുന്ന ഓട്ടം ഓർമ്മയിൽ തെളിഞ്ഞു .ഉള്ളം കയ്യിലേയ്ക്ക് അല്പം കുടഞ്ഞശേഷം .
തള്ളവിരലും, ചൂണ്ടുവിരലുംചേർത്തെടുത്ത് മൂക്കിനുള്ളിലേയ്ക്ക് കുത്തിനിറയ്ച്ച ശേഷം
ഒരു നിമിഷം നിശ്ചലമായിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ
നീളത്തിലുള്ള തുമ്മൽ ,തെറ്റാതെവിരൽ മടക്കി എണ്ണുമായിരുന്നു .ഞങ്ങൾക്ക് ജലദോഷം ,
മുക്കടപ്പ് എന്നിവ പിടിപ്പെടാൽ അച്ഛൻ ഒരു നുള്ള് പൊടി എടുത്ത് മുക്കിൽ മണപ്പിക്കും
മണിക്കൂറുകളോളം നിർത്താതെയുള്ള
തുമ്മലിനൊടുവിൽ തളർന്നിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളെ നോക്കി അച്ഛൻചിരിക്കും .അച്ഛന്റെ ആചിരിയിൽ സ്നേഹത്തിന്റെതലോടൽ കാണാം .
ഫോൺ ബെല്ല് മുഴങ്ങിയപ്പോൾ ഓർമ്മകൾ
മാഞ്ഞു .. അടുത്തപണിക്കുള്ള കൊട്ടേഷൻ വന്നിട്ടുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞശേഷം മുഴങ്ങിയസേട്ടിന്റെ ചിരിയിൽ മരണത്തിന്റെ സംഗീതമാണ്കേട്ടത് .
പെട്ടെന്നായിരുന്നു ഫോൺബാറ്ററിചാർജ് തീർന്ന് ഓഫായത്..
തിരികെ റൂമിലെത്തി ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്യാൻ ഇട്ട ശേഷം ബാത്ത്റൂമിൽ കയറിനന്നായ്കുളിച്ചു . എത്ര കുളിച്ചാലുംതന്റെമേൽപതിഞ്ഞ രക്തക്കറ
ഒരിക്കലുംമായില്ലെന്ന്മനസ്സ്ആവർത്തിച്ച്പറഞ്ഞു
കൊണ്ടിരുന്നു
ഡ്രസ്സ് മാറി വീണ്ടും കട്ടിലിലേയ്ക്ക്ചാഞ്ഞു .
മെല്ലെ ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് വീണു .
ഭയപ്പെടുത്തുന്നൊരു സ്വപ്നം കണ്ട്ഞെട്ടി ഉണർന്നു .താൻവിയർത്തു കുളിച്ചിരിക്കുന്നത് അറിഞ്ഞു ബോട്ടിലിലുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളം മുഴുവനും വെപ്രാളത്തോടെ കുടിച്ചു തീർത്തു.
സമയം നോക്കാൻ ഫോണെടുത്തു.സ്വിച്ച് ഓഫ് ആയിരുന്ന ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓൺചെയ്തു .
സമയംഅഞ്ചു മണി ആയിരിക്കുന്നു .പെട്ടെന്ന് ഫോൺ ശബ്ദിച്ചത് കേട്ട് ഞെട്ടി . ശ്രീനിയുടെ നമ്പർ തെളിഞ്ഞത് കണ്ടു .
"എടാ .. " ശ്രീനിയുടെ കരച്ചിൽവ്യക്തമായ് കേട്ടു
ചാടി എഴുന്നേറ്റു .
"എന്താടാ ..?"
''എടാ ..നമ്മുടെഅച്ഛൻപോയെടാ."വിങ്ങിപ്പൊട്ടൽ
മാത്രം കേട്ടു .
തന്നിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദമുയർന്നു .വാക്കുകൾ
തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി ശ്വാസംമുട്ടി ..
"നീ വേഗം വാ .. എനിക്ക് ..'' ശ്രീനിയുടെശബ്ദം
ഓടിയകലുന്ന ട്രെയിന്റെ ശബ്ദംപോലെ അകലങ്ങളിലെവിടെയോ നേർത്തടങ്ങി.
ഇരുളും തുരന്നുബസ്സ് ചീറി പാഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ മുഖം മനസ്സിലോർക്കെ അറിയാതെ കണ്ണുകൾനിറഞ്ഞൊഴുകി.എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും അമർത്തിയ നിലവിളിയുടെ ചീളുകൾഇടയ്ക്കിടെ
പുറത്തേയ്ക്ക് തെറിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു .
തൊട്ടടുത്ത സീറ്റിൽ ഇരിക്കുന്ന ആൾ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്. ഒടുവിൽ പ്രതീക്ഷിച്ച ആ,ചോദ്യം
അയാളിൽ നിന്നുയർന്നു.
"എന്തു പറ്റി സഹോദരാ..?"
നീരസം പ്രതീക്ഷിച്ച തനിക്കു തെറ്റി.
സ്നേഹത്തോടെയുള്ളാവാക്കുകൾ കേട്ടു പിടിച്ചു നിർത്തിയിരുന്നസങ്കടങ്ങളുടെ അണപൊട്ടി
യൊഴുകി.
"എന്റെ ..അച്ഛൻ മരിച്ചു പോയി സാർ..വീട്ടിലേക്കു
പോകുവാ.."
അതു കേട്ടു ആ അപരിചിതൻ അല്പനേരം മൗനമായിരുന്ന ശേഷം കൈ തന്റെ തോളിനു മുകളിലൂടെ ഇട്ട് തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ചു . ഒരു കൈക്കുഞ്ഞിനെപോലെപൊട്ടിക്കരഞ്ഞുപോയ് .
"മനുഷ്യൻ മരണം തിരഞ്ഞുപോകുന്നതല്ല
അതു നമ്മെ തേടിവരുന്നതാണ്..എവിടെ
ഒളിച്ചാലും അതു നമ്മുടെ അടുത്തെത്തും.
പ്രകൃതിദുരന്തം,അശ്രദ്ധഎന്നൊക്കെപേരുണ്ടെങ്കിലും അടുത്തെത്തുമ്പോൾ മരണം എന്ന ഒരു പേരെ ഉണ്ടാവൂ.വെട്ടി വീഴ്ത്തുന്നവൻ ഇപ്പോൾ ചിരിക്കും,നാളെ അവനും കരയും.."
അവസാന വാചകം കേട്ടു ഞെട്ടി.
വെട്ടിവീഴ്ത്തുന്നവൻ..!
അടുത്തിരിക്കുന്ന ആളുടെ മുഖത്തേക്ക്
സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. എതിരെ വന്നുപിന്നിൽ മറയുന്ന വാഹനങ്ങളുടെ പാളിവീഴുന്നവെട്ടത്തിൽ
സെക്കന്റുകൾതെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നഅയാളുടെ
മുഖം,പെരുമഴക്കാലംകഴിഞ്ഞമരുഭൂമിപോലെ
ശാന്തമായിരുന്നു..ഇടയ്ക്ക് സ്വയം ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. തന്നെ ചേർത്തു പിടിച്ച കൈപിൻ
വാങ്ങുമ്പോൾകഞ്ചാവിന്റെ തീക്ഷണഗന്ധ
മറിഞ്ഞു.
അയാൾ പിന്നെയും എന്തെക്കെയോ പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ഓർമ്മകൾഅയാളെ ഉപേക്ഷിച്ചു വേറെ വഴിയിലേക്ക്തിരിഞ്ഞു.
"ശ്രീക്കുട്ടാ അച്ഛന് മൂക്കിപ്പൊടി വാങ്ങിവന്നാൽ
മിഠായിവാങ്ങാൻപൈസതരാം.."
അച്ഛന്റെ ശബ്‌ദം കേട്ടു. താഴെയ്ക്കിടിഞ്ഞ നിക്കർവലിച്ചു കയറ്റി ,വായുവിൽ പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന വണ്ടി സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു യാത്രയ്ക്കൊരുങ്ങി.മിഠായി എന്നു കേട്ടതും
ശ്രീനിയും ചാടി പുറത്തിറങ്ങി.
"നീ വരണ്ടാ.."ദേക്ഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.
"വരും.."അവൻ മുഖംകറുപ്പിച്ചു.
ഈ സമയം അച്ഛൻ പുറത്തേയ്ക്ക് വന്നു.
"ആഹാ.. തുടങ്ങിയോ രണ്ടും..?"
അച്ഛനെ കണ്ടതും ശ്രീനി ചാടിഅകത്തുകയറി.
ചിരിയോടെ ഉറക്കെഹോൺ മുഴക്കിവണ്ടിവിട്ടു.
അകലെ എത്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കുമ്പോൾ ഇറയത്ത് തന്റെ പോക്ക് നോക്കിനിൽക്കുന്ന ശ്രീനിയെ കണ്ടു.
ശ്രീനിക്ക് അച്ഛനെ പേടിയാണ് .പക്ഷെ അച്ഛൻ ഇതുവരെ ഞങ്ങളിൽആരെയും നുള്ളി പോലും നോവിച്ചിട്ടില്ല .അതിനു കൂടി അമ്മതരുന്നുണ്ട് .
മരത്തിൽകെട്ടിയിട്ട് കലി അടങ്ങുന്നത് വരെ തല്ലും.
ഉറക്കത്തിൽ ശ്രീനി "അമ്മേ ,തല്ലല്ലെ " എന്ന് പറഞ്ഞ് എത്രയോ രാത്രികൾ ഞെട്ടി ഉണർന്നിട്ടുണ്ട് .അപ്പോൾചേർത്തണയ്ക്കുന്ന കൈകൾഅച്ഛന്റെതായിരുന്നു .എന്നിട്ടുംഅമ്മയെ
ശ്രീനിയ്ക്ക് പേടിയില്ല. ഏത് ആപത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്ന അച്ഛൻ ദൈവമായിരുന്നെങ്കിൽ അമ്മ ,പറഞ്ഞു കേട്ടകഥകളിലെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന കഥാപാത്രമായിരുന്നു .
മൂക്കിപ്പൊടി വാങ്ങിയശേഷം ബാക്കി വന്ന
പൈസയ്ക്കു വർണ്ണക്കടലാസിൽ പൊതിഞ്ഞ മിഠായി വാങ്ങി അവന്റെ മുന്നിൽ വച്ചുതന്നെ കൃത്യം രണ്ടായികടിച്ചുപൊട്ടിച്ചു പാതി അവനു നൽകിയ ശേഷമായിരുന്നു അവന്റെ മുഖം തെളിഞ്ഞത്..
വീട്ടിൽ നിന്നും ഇടയ്ക്ക് അമ്മയുടെ ഉറക്കെയുള്ള ശബ്ദം ഉയരും ഓലമേഞ്ഞവീടിന്റെ മേൽക്കൂരകൾക്കിടയിൽ എന്തോ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നതു കണ്ടത്രേ..!
ഇതു കേട്ടാൽ അച്ഛൻഞങ്ങളെരണ്ടിനെയും
വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടു പുറത്തുകടന്നിട്ടുണ്ടാവും .
ഇനി രണ്ടു ദിവസം അച്ഛൻ വീട്ടിനുള്ളിൽ കിടക്കില്ല.മുറ്റത്തെ മണലിൽ ഓല പാവിരിച്ചു ചുറ്റിനുംവെളുത്തുള്ളിഇടിച്ചു ചതച്ച വെള്ളവും തളിച്ചായിരിക്കുംകിടപ്പ്. വെളുത്തുള്ളിയുടെ മണമുണ്ടെങ്കിൽ ഇഴജന്തുക്കൾ അടുത്തുപോലും
വരില്ലെന്നായിരുന്നു അച്ഛന്റെ വിശ്വാസം.
അച്ഛന് ഇഴജന്തുക്കളെ ഭയമായിരുന്നു.പാറ്റ, പല്ലി, പഴുതാര, എട്ടുകാലിഇവ അടുത്തു കൂടി പോയാൽ ഓടിമാറിക്കളയും.അമ്മയ്ക്കുള്ള ധൈര്യംപോലും അച്ഛനില്ലെന്നു ഇടയ്ക്കു തോന്നിയിട്ടുണ്ട്.
ദ്രവിച്ച മേച്ചിൽ ഓലകൾക്കിടയിലൂടെ തീവണ്ടി പോലെ നിറയെ കാലുകൾ ഉള്ള ചുവന്ന അട്ടകളെ പേപ്പറിൽ എടുത്തു പുറത്തു കളയുന്ന അച്ഛനും, അതിനെ പേപ്പറിൽ എടുത്തു മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ നാളങ്ങളിൽ കത്തിച്ചു കൊല്ലുവാൻ കാണിച്ച അമ്മയും പഠിപ്പിച്ചു തന്നത് രണ്ടു
വശങ്ങൾ ആയിരുന്നു .ഹിംസയും, അഹിംസയും
ശ്രീനിഅച്ഛനെപോലെപേടിത്തൊണ്ടൻ ആയപ്പോൾ ,താൻ..?
ഒരുജോലിക്ക് വേണ്ടി ഒരുപാട് അലഞ്ഞു.
ഒത്തിരി വാതിലുകളിൽ മുട്ടി മടുത്തപ്പോൾ
വച്ചു നീട്ടിയ ജോലി കൈനീട്ടി വാങ്ങി.നീട്ടിയ കൈകളിലേക്ക് വച്ചു തന്നത് മൂർച്ചയുള്ള ഒരു ആയുധമായിരുന്നു.
സുന്ദരവില്ലൻ എന്നാണ് സേട്ട് തന്നെ ഇടയ്ക്കു വിളിക്കാറ്.പണി ഏറ്റെടുത്താൽവില്ലനും ,
അല്ലാത്തപ്പോൾ താൻ നായകനുംആണത്രേ..!
തന്റെ ജോലി എന്തെന്ന് ഇതുവരെ നാട്ടിൽ ആർക്കും അറിയില്ല.മാസത്തിലൊരിക്കൽ വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾമാസാവസാനം ജോലി കഴിഞ്ഞു ശമ്പളവും വാങ്ങി വരുന്ന സാധരണ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ മാത്രമായി മാറും.അച്ഛനുള്ള മൂക്കിപ്പൊടി പായ്ക്കറ്റ് വച്ചുനീട്ടുമ്പോൾ ചെറിയ കണ്ണുകൾ വിടരുന്നത് നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ
അറിയാതെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
"ഗതി കിട്ടാതെഅലയുന്ന ആത്മാക്കൾ
നമ്മെ മാടിവിളിക്കുന്നുണ്ടാവും.അവരവിടെ
തനിച്ചല്ലേ ? "
അടുത്തിരുന്നാളുടെ ശബ്ദം ഓർമ്മകളെ
തിരികെ ബസ്സിൽകൊണ്ടുവന്നു.
മരണം വേദനയാണ് എന്നു മനസ്സിലായത് ഇപ്പോൾ ആണ്.താൻ കൊന്നു തള്ളിയവരുടെ അച്ഛൻ ,അമ്മ, മക്കൾ, ഭാര്യ..ഇവരെക്കെ എത്ര വേദനിച്ചു കാണുമെന്നു ഓർക്കവേ കണ്ണുനീർ വീണ്ടുംഅണപൊട്ടി..മനസ്സിൽകുറ്റബോധത്തിന്റെ
ആടി ഉലയുന്ന തിരിനാളങ്ങൾ തെളിഞ്ഞു.
അച്ഛന്റെ ചിതയ്ക്കു തീ കൊടുക്കും മുന്നേ
ആ കാലുകളിൽ തൊട്ടു ഹൃദയം പൊട്ടി മാപ്പു ചോദിച്ചു..
ചടങ്ങുകൾ കഴിഞ്ഞു ആൾക്കൂട്ടം പിരിഞ്ഞു.
"പനി ആയിട്ടുഡോക്ടറെ കാണിക്കാൻ
കൊണ്ട് പോയ അച്ഛനാടാ.." എരിഞ്ഞടങ്ങിയ അച്ഛന്റെ ചിതയെനോക്കിബാക്കി
പറയുവാനാവാതെപൊട്ടിക്കരയുന്ന
ശ്രീനിയുടെ കയ്യിലപ്പോഴും അച്ഛന്റെ മൂക്കിപ്പൊടി കുപ്പി കണ്ടു. അതവൻ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു പിടിച്ചിരുന്നു.
കരച്ചിൽ അടങ്ങിയപ്പോൾ ശ്രീനി തുടർന്നു.
"ഡോക്ടർ ,അച്ഛനെപരിശോധിച്ചുകൊണ്ടിരി
ക്കവേ , രക്തത്തിൽ കുളിച്ച ഒരാളെയും സ്ട്രെച്ചറിൽ കിടത്തി കുറച്ചു പേർ അവിടേയ്ക്ക് വന്നു.വട്ടപ്പാറപാലത്തിനടുത്തുആരോവെട്ടിക്കൂട്ടിയതാണെന്നെക്കെ പറയുന്നത് കേട്ടു.സ്ട്രെച്ചറിൽ
കിടന്നാളെ അച്ഛൻ ഒന്നേനോക്കിയുള്ളൂ.കുഴഞ്ഞു
വീഴുകയായിരുന്നു.."ശ്രീനി ഒന്നു നിർത്തിയശേഷം തുടർന്നു.
"എന്റെ,കയ്യിൽ കെടന്നാടാ.. നമ്മുടെഅച്ഛൻ.
അവസാന ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോഴും നിന്റെ പേര് മാത്രമാണ് പറഞ്ഞത്"
ശ്രീനിയുടെ നിലവിളി കേട്ടില്ല. ഇറ്റ് വീഴുന്ന കണ്ണുനീർ മാത്രംകണ്ടു.കാതുകളിൽ എന്തോ വന്നു തറച്ചപോലെ,ഒരു മൂളൽ മാത്രം. തലകറങ്ങുന്നു.!
ബോധം മറഞ്ഞു പിന്നിലേക്ക് മറിയുമ്പോൾ
അച്ഛന്റെ ശബ്ദം വ്യക്തമായി കേട്ടു.
"ശ്രീക്കുട്ടാ.. ഇനി മൂക്കിപ്പൊടി വേണ്ടെ. അച്ഛനെ നീ കൊന്നില്ലേ ടാ ?"
ശുഭം.
By,
Nizar vh @ nallezhuth facebook group

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo