Showing posts with label AzeezArakkal. Show all posts
Showing posts with label AzeezArakkal. Show all posts

വിലങ്ങ് .

Image may contain: 1 person, eyeglasses and closeup
(കവിത)
..............
എന്റെ കൈകൾക്ക് വിലങ്ങു തീർക്കുന്നവരോട്.
ചിന്തകൾ ചങ്ങലകളിൽ
ബന്ധിക്കുന്നവരോടും ,
പറയാൻ ഒരു വേദാന്തവും
ഞാൻ പഠിച്ചു വെച്ചില്ല .!
പോത്തിനോട് വേദം
വേണ്ടാന്ന് പഴമൊഴി .
എന്റെ കുഴിമാടം
നുണകൾ കൊണ്ട് നിറക്കുക.!
അഭിനവ സദാചര
തമ്പുരാക്കൻമാർ
അയൽപക്കത്തുള്ളവരുടെ
അടിവസ്ത്രം മണപ്പിക്കുന്നത്
അതിൽ നിന്നുയരുന്ന
രൂക്ഷഗന്ധം ലഹരി
ആയതിനാലാണ്.!
അബലകളുടെ തലയിൽ
തബലകൊട്ടാനിറങ്ങുന്നവർ
തെമ്മാടിത്തരത്തിന്റെ
തിരു വസ്ത്രമണിഞ്ഞവരാണ്.!
അസ്ഥിത്വത്തിന്റെ അസ്തി
പെറുക്കാനെത്തുന്നവർ
ആദർശത്തെ വ്യഭിചരിക്കുന്നവരാണ് .!
ശവക്കുഴികളിൽ നിന്നും ,
ചിതകളിൽ നിന്നും
നിലവിളികളുയരില്ലയെന്ന
അഹങ്കാരമാണവരെ ഭരിക്കുന്നത് .!
നമുക്കിവിടെ കൈ കോർത്ത്
നില്കാൻ പോലും
ഭയം വളർത്തുന്ന
ഭരണകൂടങ്ങളുടെ നരഹത്യകൾ
നിരത്തുകൾ തോറും
സജീവമാകുകയാണ്.!
കാരാഗ്രഹങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.!
കുറ്റവാളികൾ വിഹരിക്കുന്ന
തെരുവുകളിൽ ,
പെണ്ണെന്ന വാക്കിനു പ്രസക്തിയേറുന്നു. !
പീഠിപ്പിച്ചവരല്ല കുറ്റവാളികൾ .
ഇരകളാണ് .!
വിചിത്രമായ നാടകങ്ങളുടെ
കുത്തരങ്ങാണ് കോടതികൾ .!
മുത്തശ്ശിക്ക് പറയാൻ കഥകൾ ഇല്ലാതായിരിക്കുന്നു.!
ശൂന്യമായ മച്ചിലേക്ക് നോക്കി
മുത്തശ്ശി പറഞ്ഞ കഥ കൾ,
വൃദ്ധസദനത്തിന്റെ
അരക്ഷിതാവസ്ഥയിൽ
അലിഞ്ഞു തീരുന്നു.!
ഞാനെന്റെ തൂലിക
എടുക്കാറേ ഇല്ല.
എഴുതാൻ തുടങ്ങിയാൽ
നമുക്കു പിണങ്ങേണ്ടി വരും.!
ഞാനീ തെരുവിൽ ഇറങ്ങി നില്കുന്നുണ്ട്.
പടവാളാക്കാനുള്ള
തൂലികയിൽ നിന്ന്
ഒഴുകുന്ന ചോരയും കൊണ്ട്. !
ജനാധിപത്യം ആവരണം ചെയ്ത എന്റെ നാട്ടിൽ
ഫാസിസത്തിന്റെ ചുറ്റിക കൊണ്ടുള്ള പ്രഹരവും കാത്ത്.!
......................
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

തൃഷ്ണ . (കവിത)

Image may contain: Azeez Arakkal, eyeglasses and selfie
*************
ഇനി വരാത്തൊരു ബാല്യത്തിലേക്കെന്റെ
ഓർമ്മകൾ കൊണ്ടു ബലിയർപ്പിക്കുന്നു ഞാൻ .
തലതല്ലിയാർത്തു കരഞ്ഞാലും ഒരു വേള
തഴുകി തലോടാൻ വരില്ല ബാല്യം .
കണ്ണൻചിരട്ടകൾ ,പൊട്ടിക്കരയുന്നു
വീടിൻതൊടിയിലെ മൺകുടിലിൽ.!
മണ്ണപ്പം മഴയിൽ ഒലിച്ചുപോയി മലർ
കൊണ്ടു വെച്ച കറി കുതിർന്നു പോയി.
പച്ചിലകൾ വാടിക്കരിഞ്ഞു പോയി
പച്ച വയലുകൾ എങ്ങും ഇല്ലാതായി.
നാവേറുതീർക്കുവാൻ പുള്ളോർ കുടമേന്തി ,
ആരുമീ നടവഴി വരാതെയായി.
കാലം ചിറകടിച്ചാർത്തു പറന്നു പോയി.
വസന്തങ്ങളില്ലാത്ത ലോകമൊരുക്കി , വാർദ്ധക്യ മിന്നു വിരുന്നിനെത്തി.
ഏകാന്തപർവ്വം ഒരുങ്ങി പാഥേയം
നിറച്ചിനി മെല്ലെ നടന്നു നീങ്ങാം.
പിൻവിളി ചൊല്ലി വിളിച്ചു നിർത്താൻ
പിന്നിലൊരാളും ഇല്ലാതായി.
തീഷ്ണമാം യൗവനം പുകഞ്ഞുനീറി ,
തിരശ്ശീലക്കുള്ളിൽ ഒതുങ്ങിയിന്ന്.!
ഉണ്ടായിരുന്നൊരു സൂര്യോദയം,
എനിക്കില്ലാതായാപൂർണ്ണോദയം.
പണ്ടാ ഊർജ്ജത്തിലാറാടി ജീവിച്ചു
ജീവിതം ആനന്ദ നൃത്തമാക്കി.!
നിഴൽ പോലും മരിച്ച ഈ
വൃദ്ധ സദനത്തിൽ ശിഷ്ടമാം
ജീവനെ മാറ്റി വെച്ച് ,
ആരും വരാനില്ലാ വഴിത്താരയിൽ ഞാൻ
മങ്ങുന്ന കാഴ്ച്ചയിൽ നോക്കി ഇരിക്കുന്നു,
വെള്ളപുതച്ചെത്തും മരണത്തെ ഇന്ന് .!
***********
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

പാഠം രണ്ട് . പ്രളയം .( കവിത )

Image may contain: Azeez Arakkal, sitting
.......... .........
ഒന്നാം പ്രളയത്തിലൊന്നിച്ചവർ നമ്മൾ .!
മതമില്ല.
ജാതിയില്ല .
രാഷട്രീയമേതുമില്ല .
വർണ്ണ വൈജാതിത്യങ്ങൾ
ഒന്നുമില്ല .!
മഹാപ്രളയം ഒന്നിച്ചു
വന്നപ്പോൾ
ഒന്നിച്ചു നിന്നു പോരാടിയോർ
നമ്മൾ.!
രണ്ടാം പ്രളയം വന്നപ്പോഴോ
നമ്മിൽ ജാതി ജനിച്ചു വന്നു.
ദേശവും ,ദോഷവും
ഒഴുകി വന്നു.
മതവൈര കൂട്ടമൊലിച്ചു വന്നു .!
കക്ഷി രാഷട്രീയങ്ങൾ
മത്സരിച്ചു.!
ഇരക്കുന്നവനെയും
തുരന്നു ജീവിക്കുന്ന
രാഷ്ടീയ താപ്പാൻമാർ
തള്ളി വന്നു.!
ദുരന്തം മറക്കാത്ത
ഉറ്റവരില്ലാത്ത ,
ഉടയവരില്ലാത്ത
പാവം ഇരകളെ പിഴിഞ്ഞു
പിരിച്ചവർ ഉപജീവനം
കഴിച്ച്ഹ്ളാദിച്ചീടുവോർ
ദൈവത്തിൻ നാട്ടിലെ
വൈതാളികൻമാരവരെക്കാൾ
കേമൻമാർ മറ്റാര് ഉലകിൽ.?
തെക്കും, വടക്കും,
കിഴക്കും ,പടിഞ്ഞാറും
പ്രളയത്തിൽ മുൻപ് നാമറിയാത്ത ദിക്കുകൾ ,
പ്രളയകാലത്തു
ഒലിച്ചു വന്നു .!
രാഷ്ട്രീയ ലാഭത്തിൻ
വേണ്ടി മാത്രം ചിലർ
തോണ്ടിയെടുത്ത
ശവമെന്നറിയുക ,
ഈ ദിക്കു "കിക്കുകൾ ".!!
നാണമില്ലാത്തവർ ,
നേരറിയാത്തവർ .
നേരിന്റെ നേരിനെ
കൊന്നു തിന്നുന്നവർ .
സഹായ മനസ്സുമായ്
എത്തും മനുഷ്യരല്ലോ
നിസ്സഹായരായ്നോക്കി
നിന്നിക്ഷിതിയിലായ്.!
ഇനിയും വരാനുണ്ട്
പ്രളയവർഷങ്ങൾ .!
ഇനിയും പൊരുതുക
മാളോരെ നാം '
ഒരു മെയ്യുമായ് നിന്ന്
പല മെയ്യു താങ്ങാം
ഒന്നിച്ചൊരുമയായ്
പുതു ലോകം പണിയാം.!
അതിനുള്ളിലൂടെ
പഴുതാര പോലെ
തിരുകി കയറുന്ന
രാഷ്ടീയ തെയ്യത്തെ
തല്ലിയോടിക്കുക.!
മദം പൊട്ടിയൊഴുകുന്ന
മതങ്ങളെ മാറ്റി
മനുഷ്യരായ് നിന്ന്
പൊരുതാം നമുക്കിനി. !!
..................
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

കണ്ണട .( കവിത )


Image may contain: Azeez Arakkal, eyeglasses, selfie and indoor
............
നീ എന്തെല്ലാമോ ആണ്
എന്ന് നീ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങുന്നതിനു മുന്നേ
ഞാൻ ചിന്തിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.!
നിന്റെ കറുത്ത ചട്ടയിട്ട
വെള്ള കണ്ണട
എനിക്കു ഇഷ്ടമല്ല.!
അതിനുള്ളിലൂടെ കാണുന്ന
നിന്റെ കണ്ണുകൾ
പഠിച്ച കള്ളിയുടേതാണ്.!
"ഞാനൊരു ബുദ്ധിജീവിയാണെന്ന്
നിങ്ങൾ വിചാരിച്ചോളൂ"
എന്നു പറയുന്ന ഭാവം!
വലിച്ചെറിയൂ.... !
നിന്റെ ഭൂതകണ്ണാടി !
നിന്റെ കണ്ണിലൂടെ
ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങൾ
വർണ്ണ ഭംഗിയില്ലാത്ത
ശവം നാറി പൂക്കളായിരുന്നു.!
പുഴുങ്ങിയ നെല്ലു ചീഞ്ഞ
മണമാണ് നിനക്ക് .!
എനിക്കു നിന്നോട്
പ്രണയം തോന്നുന്നില്ല!
വാചാലമായ മൗനം
മനസ്സിലൊളിപ്പിച്ച
ജരാനരകൾ ബാധിച്ച
പാഴ്ക്കിനാവാണ് നീ.
നിന്നെ കുറിച്ചു 
പ്രണയ പരവശമയ്
പറഞ്ഞ നാക്ക് ഞാൻ
മുറിച്ചെറിയുന്നു.!
നിന്നെ കുറിച്ചെഴുതിയ
തൂലിക കുത്തി ഒടിക്കുന്നു ഞാൻ.!
നിന്നെ പുണർന്ന എന്റെ കൈകൾ
ഞാൻ വിലങ്ങിട്ടു പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു.
നിന്നെ മാത്രം ചിന്തിച്ചിരുന്ന
എന്റെ മനസ്സ് ഞാൻ
വെണ്ണീറുകൊണ്ട് നിറക്കുന്നു.!
നിന്റെ ഓർമ്മകൾക്കു മീതെ
കറുത്ത പക്ഷം വിടർത്തിയ
കടവാവലുകളാകട്ടെ
ഇനിയെന്റെ ദിനരാത്രങ്ങൾ.!!
.....................
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

കർക്കിടകം - Kavitha By Azeez Arakkal


ചോദ്യം . (കവിത)


Image may contain: Azeez Arakkal, selfie and closeup
.................
മൗനങ്ങൾ ഭേദിച്ച്
മാറിടം പിളർന്ന് ,
മാനാഭിമാനം
മാറ്റി വെച്ച് ,
നിന്നെ കൈപിടിച്ചു
നടത്തിയത് ഞാനാണ്.!
വാനവും ,ഭൂമിയും
കറുത്തിരുണ്ട
സന്ധ്യയിൽ ,
മാനത്തു നിന്നും
പേമാരി വർഷിച്ചപ്പോൾ
എന്റെ നെഞ്ചിലെ ചൂടിൽ
നിന്നെ സംരക്ഷിച്ചതു
ഞാനല്ലേ .?
വിശന്നൊട്ടിയ വയറുമായ്
വഴിയരികിൽ
വീണു കിടന്ന നിന്നെ
ഈ കൈവെള്ളയിൽ
കിടത്തി ഊട്ടിയത്
മറന്നുവോ നീ. ?
വൃദ്ധസദനത്തിന്റെ
മുറിയിൽ കിടന്നാൽ
അസ്തമയ സൂര്യനെ
മാത്രമേ ഞാൻ
കാണാറുള്ളൂ.!
എന്റെ തലയിണ
നനഞ്ഞു കുതിരുന്നത്
ജാലകത്തിലൂടെ
തെറിച്ചു വീഴുന്ന
മഴത്തുള്ളികളേറ്റല്ല.!
എന്റെ നെഞ്ചു തകരുമ്പോൾ
കണ്ണുനീരായ്
പ്രവഹിക്കുന്ന
കണ്ണുനീർ കൊണ്ടാണെന്ന്
എന്നാണ് നീ തിരിച്ചറിയുക. ?
വേതാളത്തിന്റെ
ചോദ്യത്തിന്ന്
ഉത്തരമില്ലായെങ്കിൽ
ഞാനീ ശവമഞ്ചവുമായ്
മരത്തിലേക്കു തന്നെ
ചേക്കേറട്ടെ.!
....................
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടെ. (കവിത)


Image may contain: Azeez Arakkal, selfie and closeup
..............
നിനക്കെന്നെ പ്രേമിക്കാനാവുമോ .?
ചോര കിനിഞ്ഞിറങ്ങുന്ന
എന്റെ ചുണ്ടിലൊന്ന്
ചുംബിക്കാനാവുമോ.?
നിശ്ച്ചലമായ എന്റെ
ശരീരത്തിലേക്ക് ,
ഒന്നു കരഞ്ഞുകൊണ്ട്
പുണരാനാവുമോ .?
രാത്രിയുടെ ശ്രുതി ഗീത
താളത്തിലലിഞ്ഞ്
നാഗങ്ങളെ പോലെ പിണഞ്ഞ്
നമ്മൾ കഴിഞ്ഞ നാളുകൾ
നിനക്കു മറക്കാനാവുമോ
പ്രിയപ്പെട്ടവളെ......
നമ്മളെന്താണ് നമ്മളെ
തിരിച്ചറിയാതിരുന്നത് .?
എന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ
അവസാനിപ്പിക്കുന്നു
സഖീ..... നമുക്ക് ...
നമുക്ക് .... വയ്യ പെണ്ണേ ....
നിർത്തട്ടെ ...."!
.......................
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .

വയനാടൻ തേൻ

Image may contain: Azeez Arakkal, smiling, eyeglasses and closeup
.............
കൊച്ചിൻ ഇന്റർനാഷണൽ എയർപോർട്ടിലെ അഞ്ചാം നമ്പർ ഗെയറ്റിലെ ലോബിയിൽ ഞാനിരുന്നു. അബുദബിയിലേക്കുള്ള എയർ ഇന്ത്യ എക്സ്പ്രസ്സിൽ പറക്കാനായ് .!
എനിക്കഭിമുഖമായ് ഇരിക്കുന്ന ഒരു യുവാവ് എന്നെ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത് ഞാൻ കാണാനിടയായി
ഞാനൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു.
യുവാവും ചിരിച്ചു.
പിന്നെ യുവാവ് എന്റെ അരികിൽ വന്നു.
"ഞാൻ ബദറുദ്ധീൻ .
ഞാൻ താങ്കളുടെ FB ഫ്രണ്ടാണ്.
സാർ പത്രത്തിൽ എഴുതുന്ന ലേഖനങ്ങൾ ,
FB യിലെ
ഓൺ ലൈൻ കഥകൾ എല്ലാം വായിക്കാറുണ്ട്."
കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങൾ പല കാര്യങ്ങളും സംസാരിച്ചു.
പിന്നെ ചെറിയൊരു സങ്കോചത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞു
ഞാനൊരു കാര്യം പറഞ്ഞാൽ താങ്കളത് കഥയാക്കി എഫ് ബി യിൽ കൊടുക്കുമോ ?"
" കാര്യം കേൾക്കാതെ ഞാൻ ഉറപ്പുതരില്ല.
മറ്റൊന്ന് താങ്കളുടെ ടൈം ലൈനിൽ നിങ്ങൾക്കു തന്നെ പോസ്റ്റു ചെയ്തു കൂടെ.?"
"എനിക്കതിനുള്ള കഴിവില്ല. ഒരു സംഭവമോ ,മറ്റോ ഒരു വായനക്കാരനെ വശീകരിക്കുന്ന തരത്തിലെഴുതാനൊന്നും എനിക്കാവില്ല."
പുറത്തു റൺവേയിൽ നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന വിമാനങ്ങൾക്കു മേലെ കാലവർഷം പെയ്തൊഴിയുന്നതും
ജല നൂലുകൾ റൺവേയിൽ കുതിച്ചിറങ്ങുന്നതും വിമാനത്താവളത്തിലെ കട്ടിയുള്ള ചില്ലുകൾക്കിപ്പുറത്തിരുന്ന് ഞാൻ ആസ്വദിച്ചു .
അയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
ശക്തിയായ് പെയ്തിറങ്ങുന്ന പേമാരിയിൽ നോക്കി, ഞാൻ അയാളെ കേട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു.!
***************
ഒരാഴ്ച്ചയെങ്കിലും അവൾക്കായ് നല്കണമെന്ന ഒന്നര വർഷത്തെ നിരന്തര അപേക്ഷ പരിഗണിച്ചാണ് ഈ അവധിക്കാലത്ത് ഞാനാവളോടൊപ്പം വയനാട്ടിലെ ജംഗിൾ പാലസ് റിസോർട്ടിലെ അരുവിയോടു ചേർന്നുള്ള പതിനാലാം നമ്പർ റിസോർട്ടിൽ തങ്ങിയത്.
വയനാടൻ കാടിനെ തഴുകി തണുപ്പിച്ച് കുളിരായ് എത്തുന്ന കാറ്റ് കാടിനുള്ളിലെ ഞങ്ങളുടെ റൂമിനെയും കുളിരണിയിക്കുകയായിരുന്നു
വയനാടൻ ചക്കയും ,റുമാൻ പഴവും ഇട്ടു കാച്ചിയ നല്ല നാടൻ ചാരയത്തിന് പകരം ഷിവാസ് റീ ഗലിന്റെ ഫുൾ ബോട്ടിൽ കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു.
ഷിവാസ് റീ ഗൾ എനിക്കെപ്പോഴും കുടിക്കാം. പക്ഷേ വയനാടൻ സ്പെഷ്യൽ ചാരയം അതൊരു അപൂർവ്വക്കനിയാണ്.
അത് ഒരിക്കൽ കുടിച്ചവൻ ഒരുപക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വീര്യമുള്ളത് മറ്റെങ്ങും കണ്ടെത്തില്ല.
ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടത് വയനാടൻ തേനും ,വയനാടൻ പെണ്ണും ,വയനാടൻ പട്ടയും ആണ്.
അതിനേക്കാൾ വീര്യമുള്ളതൊന്നും ഞാനീ ലോകത്ത് കണ്ടിട്ടില്ല.
ഹരിദ്വാറിലെ ചില മുനികൾ കാട്ടുചെമ്പക ഇലയും കഞ്ചാവും മറ്റു ചില പേരറിയാത്ത ഇലകളും മിക്സ് ചെയ്ത് ഒരു തരം പുകകുമ്പിൾ ഉണ്ടാക്കി വലിക്കാറുണ്ട്
ആ ലഹരി കുറേ അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞവനാണ് ഞാൻ.
പിന്നെ സൗദി അറേബ്യയിലുണ്ടായിരുന്ന കാലത്ത് സുഡാനികൾ നിർമ്മിക്കുന്ന ഒരു തരം മദ്യവും ,യമനികൾ തിന്നുന്ന ലഹരി നല്കുന്ന "ഗാത്ത് " എന്ന പച്ചിലയും ഒരുപാടു തിന്നിട്ടുള്ള എനിക്ക് വയനാടൻ ചാരായം ഒരു കിട്ടാക്കനി തന്നെയാണ്.
ഈ വയനാടൻ റിസോർട്ടിന്റെ ഒരു മെയിൻ പാർട്ട്ണർ എന്ന നിലയിൽ ഇവിടെ ഒരിക്കൽ വന്നപ്പോഴാണ് മറ്റൊരു പാർട്ണർ ആയ അൻവർ സാദത്ത് ഈ ചാരയം രുചിക്കാൻ തന്നത്.
കരിന്തണ്ടന്റെ കഥ പറഞ്ഞിരുന്ന് ഉറങ്ങാതിരുന്ന രാത്രിക്ക് വീര്യം പകരാൻ മറ്റൊന്നിനുമായില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് എനിക്കീ വയനാടൻ ചാരായത്തോട് പ്രേമം തോന്നാൻ കാരണം .
ഫേസ്ബുക്കിലെ മെസഞ്ചർ കുളത്തിൽ ഞാൻ ചാറ്റൽ ചൂണ്ട ഇടാറില്ല എന്നിട്ടും ഒരു പാലാക്കാരി അച്ചായത്തി നിരന്തരം പച്ച വാതിലിൽ തട്ടി തുറപ്പിച്ചു .
നാലു വർഷത്തോളമായി .
ബാംഗ്ളൂരിൽ മെഡിസിന് അവസാന വർഷമാണിത്.
നേരിൽ ഒന്ന് കാണണമെന്ന്
ആഗഹം പറയാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്
വാശി പിടിച്ചു വാശി പിടിച്ചു
ഒടുവിൽ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു .
അബുദബിയിൽ നിന്ന് ഇൻഡിഗോ വിമാനത്തിൽ നേരെ ബാംഗ്ളൂരിലേക്ക് .
ലോകോത്തര പെർഫ്യൂമായ ബാർബിക് ഊതും ,ലേഡി ഇന്നും അവൾക്കായ് വാങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.
എയർപോർട്ടിൽ അവൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തമ്മിൽ ,ഫോട്ടോയിലൂടെയും ,വീഡിയോ ചാറ്റിലൂടെയല്ലാതെയും നേരിൽ കാണുകയാണ്.!
അതിന്റെ ഒരു എക്സൈറ്റ്മെൻറ് ഉണ്ട് എനിക്ക്.
ഡ്യൂട്ടി ഫ്രീ ഷോപ്പിൽ കയറി
ലിക്കറും ,കുറച്ചു നല്ല ചോക്ലേറ്റും, വാങ്ങി പുറത്തേക്കു വന്നു .
ദൂരേ നിന്നേ ഞാൻ കണ്ടു പനിനീർ പൂക്കൾ കൊണ്ടുള്ള മനോഹരമായ ഒരു ബൊക്കയുമായ് മറ്റൊരു പനിനീർ പുഷ്പം പോലെ മനോഹരിയായ് അവൾ.! ആകാശനീലിമ പടർത്തുന്ന ഒരു പട്ടുസാരിയിൽ തിളങ്ങുന്ന ... എന്താ പറയാ ...
അങ്ങനെത്തെ ഒരു യമണ്ടൻ ചരക്ക്'.!
ഞാൻ പുറത്തെത്തിയതും ,ഓടി വന്നവൾ എന്നെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു.!
എന്റെ ഭാര്യ പോലും പൊതുസ്ഥലത്ത് വെച്ച് ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കില്ല .!
എത്ര തവണ ഞാൻ കൊച്ചിയിൽ ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ ഭാര്യ എന്നെ കാത്തു നിന്നിട്ടു സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട് .
.സലാം ചൊല്ലി ഒരു ഷേക്ക് ഹാന്റ്.
അതിലപ്പുറം അവൾ അതിരുവിടാറില്ല .
ഇതു പിന്നെ ബാംഗ്ളൂർ .
അത് മറ്റാരും കണ്ടാലും കുഴപ്പമില്ലാന്ന് ഞാനങ്ങ് കരുതി.
ഞാനും നന്നായൊന്ന് ഹഗ്ഗ് ചെയ്തു. !
അവളെനിക്ക് ബൊക്കെ തന്നു.
ഞാനതിനു പകരം കുറേ ചേക്ളേറ്റുകളുടെ പേക്കറ്റ് അങ്ങു നല്കി.
അവൾ കൊണ്ടുവന്ന വണ്ടിയിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ വയനാട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.
വഴിയിൽ നിർത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
സന്ധ്യയോടെ ഞങ്ങൾ കല്പറ്റയിലെത്തി
ഞങ്ങളെ കാത്ത് റിസോർട്ടിലെ ജീപ്പ് കാത്തു നിന്നിരുന്നു.
വന്ന വണ്ടി തിരിച്ചു വിട്ട് ഞങ്ങൾ റിസോർട്ടിലേക്ക് നീങ്ങി.
റിസോർട്ടിലെ കോട്ടേജിനുള്ളിൽ കടന്നു വാതിലടച്ചതും കെട്ടിപ്പുണർന്ന് ചുംബനങ്ങൾ കൊണ്ട് പൊതിയുകയായിരുന്നു അവൾ.
എന്തൊരാവേശം.
പരസ്പരം ഒന്നും ഉരിയാടാതെ
എന്നാൽ ഒത്തിരി കാര്യങ്ങൾ കണ്ണുകളിലൂടെയും ,ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടുകളിലൂടെയും ,ശരീരം ശരീരത്തിനോടും പറഞ്ഞു തീർത്തുവെന്നറിയില്ല
റൂം ബോയ് വന്ന് ഡോർ ബെല്ലടിച്ചപ്പോഴാ രണ്ടു പേർക്ക് സ്വബോധം വന്നത്.
ഞാൻ സമയം നോക്കി രാത്രി 10 മണി കഴിഞ്ഞേ ഒള്ളൂ .
ഭക്ഷണം ഓർഡർ കൊടുത്തു
വസ്ത്രങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ലാതെ തന്നെ ബാത്ത് റൂമിലേക്ക് രണ്ടു പേരും നടന്നു.
വയനാടൻ അരുവിയിലെ തണുത്ത വെള്ളത്തിൽ
സുഖകരമായ കുളി കഴിഞ്ഞ് രണ്ടു പേരും ബെഡ് റൂമിലെ ടേബിളിനു അഭിമുഖമായിട്ടിരുന്നു .
" ഇനി പറയൂ ... ചെക്കാ എന്താണ് നിന്റെ വിശേഷം ...? "
അവൾ വയനാടൻ ചാരായം രണ്ടു ഗ്ലാസിലേക്കു ഒഴിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
ഞാൻ വയനാടൻ കഞ്ചാവിന്റെ ബീഡിക്ക് തീകൊളുത്തി .
പിന്നെ കൊണ്ടുവന്ന ചോക്ളേറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു ചോക്ളേറ്റ് എടുത്ത് നുണഞ്ഞിറക്കി കൊണ്ട് ആഞ്ഞ് ഒന്നു രണ്ടു പുകവലിച്ചു കയറ്റി.!
ഹോ ..!
തലക്കുള്ളിലൂടെ ആ കാശത്തേക്ക് ഒരു നീല റോക്കറ്റ് തൊടുത്തുവിട്ട അനുഭൂതി. !
ഞാനവളോട് പറഞ്ഞു
"നീ ഈ കഞ്ചാവിന്റെ ഒരു പഫ് വലിച്ചു നോക്ക്... നിനക്ക് ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ട കന്യകാത്വം തിരികെ കിട്ടും.ഹാ .ഹാ. ഹാ .! "
ഞാൻ എന്റെ കുടവയർ കുലു ങ്ങേ ചിരിച്ചു.
" വേണ്ട. ... ഈ മദ്യം ഒഴിച്ചു വെച്ചത് എനിക്കു കുടിക്കാനല്ല
നിന്നെ കുടിപ്പിക്കാനാ ...
എനിക്കു നിന്നെ എന്റെ സ്വബോധത്തോടെ ആസ്വദിക്കണം."
"എടീ പാലിക്കാരി പെണ്ണേ
എന്നെ കുടിപ്പിച്ച് പൂസാക്കാൻ നോക്കണ്ട.
ഈ മുന്നിലിരിക്കുന്ന കുപ്പിയും ,പുതിയ ഒരു കുപ്പിയും വെള്ളം ചേർക്കാതെ അടിച്ച്
വയനാടൻ കഞ്ചാവും വലിച്ച് ഒരു കുലുക്കവുമില്ലാതെ ഈ ചുരം ഇറങ്ങുന്നവനാ ഞാൻ."
"എടാ ചെക്കാ ... എന്റെ മുന്നിലാളാകാൻ നിലവിട്ട് മദ്യപിക്കുകയൊന്നും വേണ്ട പൊന്നെ.
എനിക്കിപ്പോൾ തന്നെ മനസിലായി താനൊരു കാരിരുമ്പാന്നെന്ന്. !
ചെക്കന് കമ്പനിക്കു വേണ്ടി ഒന്ന് രണ്ടു പെഗ്ഗ് ഞാനും തട്ടാംപോരെ..?"
അവളുടെ ആശ്വാസവചനം.
"എടീ പാലാക്കാരീ ... ഈ ബാഗ്ളൂര് മെഡിസിന് പഠിച്ച് ഡോക്റ്ററായിട്ടും, ഹോസ്റ്റൽ ജീവിതം ജീവിച്ചിട്ടും ഒരു തുള്ളി മദ്യം പോലും താൻ തൊട്ടട്ടില്ലേ.?"
"ഇല്ല ചെക്കാ... മെഡിസിന് ചേർന്ന് ആദ്യ വർഷം തന്നെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ട ഒരു ഫ്രണ്ട് താനായിരുന്നു. ബോയ് ഫ്രണ്ട്സ് പലതും ഉണ്ടെങ്കിലും തന്നോട് സംസാരിച്ചു ചാറ്റുമ്പോൾ, ഫോൺ ചെയ്യുമ്പോൾ എല്ലാം ഞാൻ വളരെ സുരക്ഷിത യാണെന്നു തോന്നി.
താൻ വിവാഹിതനാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും തന്നോടൊത്തുള്ള ഒരു ജീവിതം മാത്രം സ്വപ്നം കണ്ടു .
തന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ ,ആഗ്രഹങ്ങൾ ,പാവങ്ങളോടുള്ള അനുകമ്പ ,ആദിവാസി സമൂഹത്തോടുള്ള സ്നേഹം ,തന്റെ മറ്റു സോഷ്യൽ ആക്ടിവിറ്റീസുകൾ, എല്ലാത്തിലും തനിക്കൊപ്പം ഉണ്ടാകണം എന്ന് ഞാനാശിക്കുന്നു .
തന്റെ കൈയ്യിൽ ആവശ്യത്തിനുള്ള പണം ഉണ്ട്.
എന്റെ അപ്പച്ചന്റെ കൈയ്യിലും ,എന്റെ പേരിൽ ഉള്ള സ്വത്തുകളും നമ്മെ മൂന്നാട്ടു നയിക്കും.
" എടി അച്ചായത്തീ ... മതി നിന്റെ പ്രസംഗം ഇനി എനിക്കായ് ഒന്ന് നീ കുടിക്ക്.
എന്നിട്ട് കഥ പറയാം ... അവൾ രണ്ടു ഗ്ലാസിലും മദ്യമൊഴിച്ച് ഒന്ന് എനിക്കും ,ഒന്ന് അവൾക്കുമായ് കൈയ്യിൽ എടുത്തു.
**********
ഒരു ആഴ്ച്ചയുടെ മനോഹരമായ ഒർമ്മകളും കൊണ്ട് അവളെന്നെ ബാംഗ്ളൂർ വിമാനത്താവളത്തിൽ നിന്നും യാത്രയാക്കി.
അവളുടെ കണ്ണുനീർ വറ്റി ഉണങ്ങിയ ഷർട്ടും അണിഞ്ഞ് ഞാൻ കൊച്ചിയിലെത്തി.
വീട്ടിലേക്കെത്തുമ്പോൾ എന്റെ ഫോണിലേക്ക് ബാംഗ്ളൂർ പോലീസിന്റെ ഒരു കോൾ വന്നു.
എന്നെ യാത്രയാക്കി തിരിച്ചു പോയ കാർ അപകടത്തിൽ പെട്ടു .
ഡ്രൈവറും ,അവളും മരണപ്പെട്ടു.
ഞാനുടനെ ബാംഗ്ളൂരിലെത്തി.
അവളുടെ സുഹൃത്തുക്കളും ബന്ധുക്കളും, മാതാപിതാക്കളും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവൾ അവസാനമായി വിളിച്ചത് എന്നെ ആയിരുന്നു .
കണ്ടസ്വപ്നങ്ങൾ യാഥാർത്ഥ്യമാക്കാതെ അവൾ തനിയെ അകന്നുപോയത് ഹൃദയവേദനയോടെ എനിക്കു നോക്കി നില്ക്കേണ്ടി വന്നു.
ഞാൻ തിരികെ പോകുകയാണ് .
മനസ്സിലും ,എന്റെ കിനാവിന്റ സാമ്രാജ്യത്തിലും ഒരു നിലാവു പോലെ ഉദിച്ചുയർന്ന് ,
വിധിയുടെ യവനികക്കുള്ളിലേക്ക് അവൾ കടന്നു പോയപ്പോൾ ഞാൻ കരയാൻ പോലുമാകാതെ നിസ്സഹായനായി പോയി .!
അയാളുടെ കൈക്ക് മേലെ തല താഴ്ത്തിയിരുന്ന കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ ഇറ്റി വീണു കൊണ്ടിരുന്നു .
പുറത്ത് മഴ തോർന്നിരുന്നു .
യാത്രക്കാരോട് വിമാനത്തിലേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്യുന്ന അറിയിപ്പുയർന്നു
ആ യുവാവിന്റെ തോളിൽ ഒരാശ്വസമെന്നോണംചെറുതായി തട്ടികൊണ്ട് ഞാൻ വിമാനത്തിലേക്ക് തനിയെ നടന്നു .!
***********
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .
***********

മഴ പെയ്യുകയാണ് [ചെറുകഥ.]

Image may contain: Azeez Arakkal, eyeglasses, selfie, closeup and indoor
അന്ന് നല്ല മഴയുണ്ടായിരുന്നു.
ഒമാനിലേക്ക് പോകാനായ് ഞാനെന്റെ അർബാബിനോടൊപ്പം
അൽ ഐൻ അതിർത്തി ചെക്‌പോസ്റ്റിലെത്തിയപ്പോഴാണ് എന്റെ പാസ്പോർട്ട് എടുത്തട്ടില്ലാന്ന് ഓർത്തത്.
അബുദബിക്ക് തിരിച്ചു പോകാനും കഴിയില്ല .
എന്റെ അർബാബിന്
ഒമാനിൽ ഒരു സുഹൃത്തിനെ അത്യാവശ്യമായ് കാണാൻ
പോകാനാണ് .
എന്നെ സംസാരിച്ചിരിക്കാൻ കൂട്ടി എന്നേ ഉള്ളൂ .
ഞാൻ ചെക്ക് പോസ്റ്റിൽ നിന്നും
അവനെ യാത്രയാക്കി
തിരിച്ചു നടന്നു.
ഏകദേശം അഞ്ചുകിലോമീറ്റർ പോയാൽ ലുലു മാളുണ്ട്.
അവിടെ നിന്നാൽ സമയം പോകുന്നതറിയില്ല
അർബാബ് തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ
എന്നെ ഇവിടന്ന് പിക്ക് ചെയ്യും.
വല്ലതും ,തിന്നുകയും ആവാം.
ഞാനെന്റെ ടൈ ലൂസാക്കി
കോളറിന്റെ ബട്ടൺ അഴിച്ചു.
വണ്ടികളൊന്നും കൈ കാണിച്ചു നിർത്തുന്നില്ല. ഞാൻ മെല്ലെ മുന്നോട്ടു നടന്നു.
ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ നടന്നു കാണും
മഴ കനത്തു വരുന്ന പോലെ പ്രകൃതി കറുത്തു വരുന്നു.
ചീറിപ്പായുന്ന ഒരു വാഹനവും എന്നോട് ദയവു കാണിക്കുന്നില്ല.
അപരിജിതരെ വാഹനത്തിൽ കയറ്റി പുലിവാലു പിടിക്കണ്ടാന്ന് കരുതി ആരും റിസ്ക്ക് എടുക്കില്ല .
മഴ താഴേ വീണു തുടങ്ങുകയായി. 
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മഴയിൽ വെള്ളമാണ് പെയ്തിറങ്ങുക. ഇവിടെ പൊടി നിറഞ്ഞു മണലാണ് വെള്ളത്തോടൊപ്പം പെയ്തിറങ്ങുക..അതു കൊള്ളാൻ ഒരു സുഖവും ഉണ്ടാവില്ല എന്നറിയുന്നതു കൊണ്ട് ഞാനെന്റെ കോട്ട് തലക്കു മേലെ ഒരു കുട പോലെ ഉയർത്തി ചുറ്റും നോക്കുമ്പോഴാണ് എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു നിസ്സാൻ പെട്രോൾ ചവിട്ടി നിർത്തിയത് .
ഞാൻ വണ്ടിയിലേക്ക് നോക്കി .
സുന്ദരിയായ പൊന്നുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു പെണ്ണ്' !
" യള്ളാ..! സദീക് ...ഇർക്കബ് സയ്യാറാ ...!"
( വണ്ടിയിൽ കയറു സുഹൃത്തേ .)
രണ്ടുവട്ടം ചിന്തിച്ചില്ല .ഞാൻ വണ്ടിയിൽ പിൻസീറ്റിൽ കയറി
സലാം ചൊല്ലി ഇരുന്നു.
ഒപ്പം നന്ദിയും ആയുരാരോഗ്യ സൗഖ്യവും നേർന്നു.
എന്റെ പേര് ചോദിച്ചു .ഞാൻ പറഞ്ഞു.
അവളുടെ പേര് 
റഹീബ എന്നാണെന്നും, അതിർത്തി ചെക്ക് പോസ്റ്റിലെ എമിഗ്രേഷൻ ഓഫീസറാണെന്നും അവൾ പരിചയപ്പെടുത്തി.
സുന്ദരി .ഇരുപത് ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സു തോന്നിക്കുന്ന വെളുത്തു മെലിഞ്ഞ റഹീബ 
അവിവാഹിതയാണ്.
എമിഗ്രേഷൻ വകുപ്പിലെ ഉദ്യേഗസ്ഥയാണവൾ.
അവളുടെ ബാപ്പ എയറോ നോട്ടിക്കൽ എൻജിനീയർ.
ഒരു സഹോദരൻ മുൻ സിപ്പൽ ആരോഗ്യ വകുപ്പിലെ ഉന്നത പദവിയുള്ള ഓഫീസർ.മറ്റൊരു സഹോദരൻ പോലീസ്.
ഉമ്മ യൂണിവേഴ്സിറ്റി പ്രൊഫസർ .
ലുലുവിന്റെ കാർ പാർക്കിൽ നിർത്തി അവൾ എന്നോട് അവളുടെ കുടുംബത്തെ കുറിച്ചു പറഞ്ഞു.
ജന്മ ജന്മാന്തര ബന്ധം ഉള്ളവരെ പോലെ വളരെ തുറന്ന സംസാരം എന്നെ വല്ലാതെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.
റോഡ് ഏന്റ് സേഫ്റ്റി വകുപ്പിലാണ് എനിക്ക് ജോലിയെങ്കിലും സ്വന്തമായ് ബിസിനസ്സുകളും ഉണ്ടെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ദൈവത്തിനു സ്തുതി പറഞ്ഞു - 
ഞാനൊരു നന്ദിസൂചകമായ് ഒരു കാപ്പി കുടിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു .
ഒരു മടിയും ഇല്ലാതെ അവളത് സ്വീകരിച്ചു .
ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും സ്റ്റാർ ബക് സിലേക്ക് നടന്നു.
അന്ന് പിരിയുമ്പോൾ പരസ്പരം നമ്പറുകൾ കൈമാറി.
അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു'
ആഴ്ച്ചയിൽ ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ ഞാൻ റഹീബയെ അൽ ഐനിൽ പോയി കാണുമായിരുന്നു.
പിന്നെ പിന്നെ തമ്മിൽ കാണാതിരിക്കാനാവാത്ത രൂപത്തിലായി .
ഒരു അറബി പെണ്ണിന് അനറബിയോട് കടുത്ത പ്രേമത്തിലേക്ക് ആ കൂടിക്കാഴ്ച്ച മാറിയത് ഞങ്ങൾ പോലും അറിഞ്ഞില്ല എന്നതാണ് സത്യം .
ആയിടക്കുള്ള ഒരു റമളാനിനോടനുബന്ധിച്ച് ചൈനയിലേക്കും, ഇന്തോനേഷ്യയിലേക്കും സാധനങ്ങൾ ഓർഡർ ചെയ്യാനും , പർച്ചേസിങ്ങിനുമായ് ഞാൻ രണ്ടാഴ്ച്ച മാറി നിന്നു.
വാട്സാപ്പിൽ കോൺടാക്ട് ചെയ്യുമായിരുന്നു.
ഇന്തോനേഷ്യയിൽ ചെന്ന അന്നു കുറച്ചു നേരം ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു.
പിന്നീട് വിളിച്ചപ്പോഴൊക്കെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ് ആണ് എന്നറിഞ്ഞു.
പതിനഞ്ചാമത്തെ ദിവസം ,ദുബൈ എയർ പോർട്ടിലെ ലോങ്ങ് ടൈം പാർക്കിൽ നിന്നും എന്റെ കാറുമായ് നേരെ അൽ ഐനിലെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് കുതിച്ചു.
റഹീബയുടെ കൂട്ടുകാരിയുടെ ഒരു നമ്പർ എന്റെ പക്കലുണ്ടായിരുന്നത് ഞാനപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്.
കുറെ നേരം റിങ്ങ് ചെയ്തിട്ടാണ് കൂട്ടുകാരി ഫോൺ എടുത്തത്.
വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി കഴിയുന്നതിനിടയിൽ തന്നെ ഞാൻ ചോദിച്ചു 
" റഹീബ" എവിടെ. ?
അപ്പുറത്ത് ഒരു പൊട്ടിക്കരച്ചിൽ ആയിരുന്നു മറുപടി.
ഞാൻ എന്തു ചോദിക്കണം എന്നറിയാതെ ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ .... പിന്നെ അവൾ പറഞ്ഞു.
ഞാൻ പോയി രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് ജോലിക്കു പോകുന്ന വഴിയിൽ റഹീബയുടെ വണ്ടി എക്സിഡന്റായി. !
അഡ്മിറ്റാക്കപ്പെട്ട അവളെ വിശദമായ പരിശോധനയിൽ വളരെ കാലമായി തലച്ചോറിൽ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു മാരകമായ ട്യൂമറിനെ കുറിച്ച് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.
വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനാകാത്ത വിധം അത്രക്കു ഗുരുതരമായിരുന്നു അത്.
അപകടത്തിന്റെ യും ,രോഗത്തിന്റെ യും കാഠിന്യം അവളെ തളർത്തി.
ഒടുവിൽ എല്ലാവരെയും നിരാശരാക്കി ,അതിലേറെ എന്നെ തനിച്ചാക്കി റഹീബ മരണത്തിനു കീഴടങ്ങി.!
എന്റെ കാൽ ഞാനറിയാതെ ഒരാർത്തനാദത്തോടെ ബ്രേക്കിലമർന്നു.!
ഞാനിപ്പോൾ അൽഐനിലെ മഖ്ബറയിൽ റഹീബയുടെ ഖബറിനരികിൽ നില്ക്കുകയാണ്.!
കണ്ണുനീർ എന്റെ മുഖത്തിലൂടെ ഒഴുകുന്നു.
നെഞ്ച് തകർന്ന് പൊടിയുന്നു.
ഈ നിമിഷം ആ ഖബറിനുള്ളിലേക്ക് ആണ്ടിറങ്ങിയങ്കിലെന്ന് ഞാനാശിക്കുകയാണ്.!
എന്റെ റഹീബാ .... !
നീയില്ലാത്ത ഈ രാജ്യം ഇനി എനിക്കെന്തിനാണ്.?
പക്ഷേ ... റഹീബാ .. ഈ മണൽ കാട്ടിൽ നിന്നെ തനിച്ചാക്കി ഞാനെങ്ങു പോകും. ?
നിത്യവും നിന്റെ ഖബറിനരികിൽ ഒരു നേരമെങ്കിലും ഞാനെത്തും.
ഒരു വാക്കു പോലും പറയാതെ ഈ അജ്നബിയെ തനിച്ചാക്കി പോയതെന്തിനാണ് റഹീബാ ...?
റഹീബാ .... നീ അറിയുന്നുണ്ടോ ഇതാ മഴമേഘങ്ങൾ കുട ചൂടിയ ഭൂമിക്കു മേലെ മഴത്തുളളികൾ വീണു തുടങ്ങി.
നമ്മളന്ന് കണ്ടു മുട്ടുമ്പോൾ ഒരു മഴയായിരുന്നു.
നിന്നെ നഷ്ടമായ് ഈ ശ്മശാനത്തിൽ ഞാൻ നിന്റെ കുഴിമാടത്തിനരികെ നില്ക്കുമ്പോഴും മഴയാണ്.!
മഴ പെയ്യുകയാണ് .
റഹീബാ....
നിന്റെ സ്നേഹം പോലെ.!
**************
അസീസ് അറക്കൽ
ചാവക്കാട് .
********

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo