Showing posts with label Danish John Menacherry. Show all posts
Showing posts with label Danish John Menacherry. Show all posts

മീര.

Image may contain: 1 person, smiling, close-up and outdoor31st March 2018
Sign out. "
ഉച്ചകഴിഞ്ഞ്‌ സമയം ഒരു മൂന്നരയായപ്പോഴാണ്‌ നിരഞ്ചൻ മീരയുടെ വാട്ട്സപ്പ്‌ സ്റ്റാറ്റസ്‌ കാണുന്നത്‌.
എന്താണ്‌ ആ സ്റ്റാറ്റസിന്റെ അർത്ഥം എന്ന് നിരഞ്ചനു മനസ്സിലായില്ല.
സ്റ്റാറ്റസിനു നേരെ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നം നിരഞ്ചൻ അയച്ചുവെങ്കിലും മറുപടിയൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
പിന്നെ അയാൾ തന്റെ ജോലിയിൽ വ്യാപ്യതനായി.
സമയം പിന്നെയും ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങി.
വൈകുന്നേരം ഒരു ആറേമുക്കാലോടു കൂടി സിസ്റ്റം സൈനൗട്ട്‌ ചെയ്ത്‌ നിരഞ്ചൻ ഇറങ്ങി.
ഓഫീസിൽ അടുപ്പമുള്ള രണ്ട്‌ സഹപ്രവർത്തകർക്കൊപ്പം എന്നു കൂടാറുള്ള തട്ട്‌ കടയിൽ. ഈരണ്ട്‌ തട്ട്‌ ദോശയും ഒരു കട്ടൻ ചായയും.
കൂട്ടുകാരോടായി നിരഞ്ചൻ പറഞ്ഞു.
"വൈറ്റ്‌ കോളർ ജോലിയാണെങ്കിലും അതിനും അദ്ധ്വാനം ഉണ്ടല്ലോ? തലച്ചോറിനും മനസ്സിനും അതിലൂടെ ശരീരത്തിനും. പക്ഷേ ആരും ആ അദ്ധ്വാനത്തെ ഒരു അദ്ധ്വാനമായി കാണുന്നില്ല. "
"സ്കിൽട്‌ വർക്കർ അൺസ്കിൽട്‌ വർക്കർ, ഏത്‌ ഇഡിയറ്റ്‌ ആണ്‌ ഈ നിർവ്വചനങ്ങൾ ഉണ്ടാകിയതാവോ?"
അവരുടെ അന്നത്തെ പരദൂഷണവും കുറ്റം പറച്ചിലുകൾക്കുമൊടുവിൽ അവർ അവിടെ നിന്നും പിരിഞ്ഞു.
ബൈക്ക്‌ സ്റ്റാർട്ട്‌ ചെയ്ത്‌, അടുത്ത ലക്ഷ്യം വീട്‌. നിരഞ്ചൻ യാത്രയായി. യാത്രയിലുടനീളം ആ വാട്ട്സപ്പ്‌ സ്റ്റാറ്റസ്‌ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി അവന്റെ മനസ്സിൽ അങ്ങനെ കിടന്നു.
നിരഞ്ചൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു, "ബൈക്ക്‌ ഇതു മാറ്റി ബുള്ളറ്റാക്കണം."
പലപ്പോഴും തിരക്കുകൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള ബൈക്ക്‌ യാത്രകൾ ഓരോന്ന് ഓർമ്മിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.
ഇന്നലെയും മീരയുമായി വഴക്കിട്ടു. എന്തിനാണ്‌ എന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
മീര ഭാര്യയായി വന്നപ്പോൾ എല്ലാവരും അൽപം അസൂയയോടെയാണ്‌ അയാളെ നോക്കിയത്‌. എസ് പി ജേയിൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റുട്ടിൽ നിന്നും പോസ്റ്റ്‌ ഗ്രാജുവേഷൻ കഴിഞ്ഞു, യൂണിലിവറിന്റെ സൗത്ത്‌ റീജിയൺ എച്ച്‌ ആർ ഹെഡ്‌. താനോ ഒരു എം എൻ സി സ്റ്റാഫ്‌ ആണെലും മീരയുടെ പ്രൊഫഷനോളം പകിട്ട്‌ തന്റെ ജോലിക്കില്ല എന്ന ഒരു അപകർഷതബോധം അവനിൽ എപ്പോഴും ഒരു കരടായി കിടന്നു.
കല്യാണത്തിനു ശേഷം അതായത്‌ മൂത്തവനെ ക്യാരി ചെയ്യുമ്പോൾ അവൾ ആ ജോലി റിസൈൻ ചെയ്തു. അതിനും കാരണം തന്റെ അപകർഷതബോധം. ഇപ്പോ കാക്കനാട്ട്‌ ഇൻഫോ പാർക്കിലെ ഒരു എം എൻ സിയിൽ.
ആ ഒരു അപകർഷതബോധം എപ്പോഴും ആ ദാമ്പത്യത്തിൽ കല്ലുകടിയായി നിന്നിരുന്നു.
"പെണ്ണായാൽ ആണിന്റെ ചൊൽപ്പടിക്കു നിൽക്കണം, അല്ലാതെ ഭരിക്കാൻ നിൽക്കരുത്‌. "
"നിരഞ്ചൻ നിങ്ങളിപ്പോഴും ആ പഴഞ്ചൻ നാട്ടിൻപുറത്ത്‌ കാരനെപ്പോലെ പെരുമാറല്ലേ. വാട്ട്‌ കാൻ ഐ ഡൂ, ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ പഠിച്ചത് കേവലം ഒരു ഹോം മേയ്ഡ്‌ ആകാനല്ല. ബട്ട്‌ ഐ ആം ഷുവർ ആ ഒരു റോളും ഞാൻ മനോഹരമായി തന്നെ ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌. "
"ശരിയാണ്‌ നിനക്ക്‌ അത്‌ കേവലം അലങ്കാരത്തിനുള്ള ഒരു റോൾ മാത്രമാണ്‌."
മീര പറഞ്ഞു, " ഞാൻ നിർത്തി, പറഞ്ഞു കാട്‌ കയറണ്ട, രണ്ടു കുട്ടികളായി പോയി അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പണ്ടേ വേണ്ടാന്നു വച്ചേനേ!"
നിരഞ്ചൻ പുഛഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു, "നിന്നെപോലെ വെൽ എഡ്യൂക്കേറ്റായ, ഒരു എം എൻ സിയുടെ റ്റയർ വൺ ലെവൽ എംപ്ലോയിക്ക്‌ കിട്ടും കൊള്ളാവുന്ന ഒരുത്തനെ. "
മീര അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഒരു പരിഹാസ ഭാവം അവളുടെ മുഖത്ത്‌ വിരിഞ്ഞു.
മക്കൾ രണ്ടും ഈ വാക്ക്‌ തർക്കം ശ്രദ്ധിച്ചു നിൽക്കുന്നു എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ നിരഞ്ചൻ നിറുത്തി.
"സമയമൊത്തിരിയായി പോയി കിടന്നുറങ്ങട".
ബൈക്ക്‌ പെട്ടെന്ന് വളവ്‌ തിരിച്ചപ്പോഴാണ്‌ വീടെത്തി എന്ന് നിരഞ്ചൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌.
സിറ്റൗട്ടിൽ ലൈറ്റ്‌ ഉണ്ട്‌. മീര എത്തിയിട്ടുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. ബൈക്ക്‌ പോർച്ചിൽ വച്ച്‌ ഗേറ്റ്‌ അടച്ച്‌ വീടിനകത്ത്‌ കയറിയപ്പോൾ ഇളയ മകൻ അവിടിരുന്നു അവന്റെ ഹോം വർക്ക്‌ എന്തോ ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌.
നിരഞ്ചനെ കണ്ടതും അവൻ , മമ്മ അപ്പ വന്നു.
മീരയെ കണ്ടതും അയാൾ ചോദിച്ചു, "ഞാനൊരു മെസ്സേജ്‌ അയച്ചിരുന്നു,റിപ്ലൈ തന്നില്ല".
മീര വളരെ ലാഘവത്തോടെ പറഞ്ഞു. " ടുഡേ ഈസ്‌ മൈ ലാസ്റ്റ്‌ വർക്കിംഗ്‌ ഡേ!"
വാട്ട്‌ ? ആശ്ചര്യ ചകിതനായി നിരഞ്ചൻ.
"മീര വാട്ട്‌ യു മീൻ? "
മീര പറഞ്ഞു "വാറ്റ്‌ ഐ സെഡ്‌. "
"പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങനെ ഒരു മൂവ്‌മെന്റെ."
മീര പറഞ്ഞു,
"പെട്ടെന്നല്ല കുറച്ചു നാളായി ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നു. ലാസ്റ്റ്‌ മന്ത് ലെറ്റർ ഫോർവ്വേഡ്‌ ചെയ്തു. "
"മീര നിനക്ക്‌ എന്തു പറ്റി? "
"നിരഞ്ചൻ പ്ലീസ്‌ ഇതിൽ ഇനിയൊരു പോസ്‌ മോർട്ടം വേണ്ട. ദിസ്‌ ഇസ്‌ മൈ ഡിസിഷൻ. "
"കുഞ്ഞുങ്ങൾ വളരുകയല്ലേ? സോ അവർക്ക്‌ ഇനി അമ്മയുടെ കരുതൽ വേണ്ട സമയങ്ങളാ വരുന്നേ. "
നിരഞ്ചൻ പറഞ്ഞു "അവർ ആൺകുട്ടികളാ. അവർക്ക്‌ എന്തിനു അമ്മയുടെ കരുതൽ".
"ആണോ പെണോ അവർ എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളല്ലേ അവർക്ക്‌ വേണ്ടി ഒരു അമ്മ എന്ന നിലയിൽ സമയം സ്പെന്റ്‌ ചെയണ്ടേ. മാത്രമല്ല ഒരു ഭാര്യ എന്ന പദവിക്ക്‌ ഈ ജോലി ഇല്ലേലും വലിയ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല. "
ഒന്ന് നിർത്തിയിട്ട്‌ അവൾ പറഞ്ഞു,
"നിരഞ്ചനും അങ്ങനെയൊരു ഭാര്യയിലല്ലേ സാറ്റിസ്ഫൈഡ്‌ ആകാനൊക്കു. "
"നോക്കു നിരഞ്ചൻ ഇതിനേ പറ്റി ഒരു ഡിസ്ക്കഷൻ വേണ്ട. കുളിച്ചിട്ട്‌ വരു, ഞാൻ അത്താഴം വിളമ്പാം. "
നിരഞ്ചന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ഭാരം കടന്നു കൂടി.
തന്റെ പരുഷമായ വാക്കുകളാണ്‌ അവളുടെ ഈ തീരുമാനത്തിനു പിന്നിൽ.
കുളി കഴിഞ്ഞു അവൾ വിളമ്പിയ ചപ്പാത്തിയും ഉരുളകിഴങ്ങു കറിയും കഴിച്ചു. അവളോട്‌ വീണ്ടും ഇതിനേ പറ്റി ചോദിക്കാൻ തുനിഞ്ഞെങ്കിലും അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറി.
അത്താഴം എല്ലാം കഴിഞ്ഞു കുട്ടികൾ ഒക്കെ കിടന്നു. കുറച്ചു നേരം ടി വി യിലെ ചർച്ചകൾഒക്കെ കണ്ടിരുന്നു. സമയം രാത്രി പതിനൊന്നാകാറായപ്പോൾ ടി വി ഓഫ്‌ ചെയ്ത്‌ ബെഡ്‌ റുമിൽ കയറി ലൈറ്റ്‌ ഇട്ടു.
മീര കിടന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ്യപ്പോൾ ലൈറ്റ്‌ ഓഫാക്കി വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട്‌ വന്ന് കിടന്നു.
കുറ്റബ്ബോധം മനസ്സിനെ വല്ലാതെ ഉലയ്ക്കുന്നപോലെ നിരഞ്ചനു തോന്നി. ദിനം പ്രതിയുള്ള പരുഷ വാക്കുകളും കുറ്റപ്പെടുത്തലുകളും. ഒന്നും വേണ്ടിയിരുന്നില്ല എന്ന തോന്നൽ അയാളെ വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയിലാക്കി. അവളോട്‌ എന്തേലും ചോദിക്കാം എന്ന് വച്ചാൽ ശബ്ദം എവിടെയോ തടഞ്ഞു നിൽകുന്നപോലെ.
അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
അപ്പോഴും ഒരു ചോദ്യം ബാക്കി. ആരാണ്‌ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്‌. " ഞാനോ അതോ മീരയോ? "
നിസ്സംശയം പറയാം അത്‌ അവളാണ്‌. മീര.
ഇങ്ങനെ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ ഇവൾക്ക്‌ ഇതെങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു.
സാധിക്കും കാരണം അവൾ പെണ്ണാണ്‌, ഭാര്യയാണ്‌.
നിരഞ്ചൻ മെല്ലെ അവളെ വട്ടം ചേർത്ത്‌ പിടിച്ചു.
ഉറക്കത്തിലേക്ക്‌ പോയ അവൾ മെല്ലെ ഉണർന്നു. പുറത്തെ നിലാവ്‌ ചില്ലു ജാലകത്തിലൂടെ കടത്തി വിടുന്ന ചെറിയ പ്രകാശം ആ മുറിയിൽ പരന്നൊഴുകുന്നുണ്ട്‌.
അവൾ പറഞ്ഞു, "ഞാനീ ഡ്രസ്സ്‌ ഒന്ന് അഴിച്ചു മാറ്റട്ടെ".
പെട്ടെന്ന് ഷോക്കടിച്ചപോലെ നിരഞ്ചൻ കൈകൾ എടുത്ത്‌ മാറ്റി. " മീര ഞാൻ അതിനു വന്നതല്ല. "
ഒരൽപം ജാള്യത അവന്റെ മുഖത്തും ശബ്ദത്തിലും പ്രതിഭലിച്ചു.
അവൾ പറഞ്ഞു, സോറി. ഐ തിങ്ക്‌, സാധാരണ ഇങ്ങനെയ്യാണല്ലോ, ദാറ്റ്സ്‌ വൈ ഐ ആം...
അഡ്ജസ്റ്റ്‌മന്റ്‌, ഇവിടെ ഈ രൂപത്തിലും.
അവളെ കുറ്റം പറയുന്നില്ല സാധാരാണ ഇങ്ങനെയാണ്‌.
നിരഞ്ചൻ ചോദിച്ചു," മീര എന്തിനാ നീ റിസൈൻ ചെയ്തേ?"
"ഹേ മാൻ ലീവ്‌ ഇറ്റ്‌. അതിനെ പറ്റി ചിന്തിച്ചു കൂട്ടണ്ട. "
"എന്താ ഇപ്പോ പറയുക, അങ്ങനെ വേണമെന്ന് തോന്നി. "
“രണ്ടു പേരും ജോലിയും തിരക്കുകളുമായി നടന്നാൽ കുട്ടികളെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റോ? കുട്ടികളേക്കാൾ വലിയ ഇംപോർട്ടൻസ്‌ ഒന്നും ഞാൻ പ്രൊഫഷനു കൊടുക്കുന്നില്ല. “
ആ മറുപടി നിരഞ്ചനെ ത്യപ്തനാക്കിയില്ല.
അയാളുടെ മനസ്സിൽ തന്റെ അമ്മയെപോലെ കുടുംബിനിയായ ഒരു ഭാര്യ സങ്കൽപം ആയിരുന്നു.
പക്ഷേ പ്രൊഫഷൻ ഒരിക്കലും മീരയ്ക്ക്‌ തടസ്സമായിരുന്നില്ല. കുടുംബിനി എന്ന നിലയിലും അവൾ സക്സ്സസ്‌ ആയിരുന്നു.
ചിലപ്പോഴൊക്കെ തനിക്ക്‌ അവളോട്‌ തോന്നിയിട്ടുള്ള കുശുംമ്പ്‌, അത്‌ തന്നെകൊണ്ട്‌ പറയിച്ചിരുന്ന കുത്തുവാക്കുകൾ, എല്ലാം അവൾ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
സത്യത്തിൽ താനല്ല അവളാണ്‌ അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്തിരുന്നത്‌.
സ്ത്രീകൾക്ക്‌ ഇന്ന് ഓപ്പർച്ച്യൂനിറ്റീസ്‌ അധികമാണ്‌. എന്നിട്ടും അവർ എല്ലാം ഹാൽഡിൽ ചെയ്യുന്നു, അഡ്ജസ്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്നു.
കുറ്റബോധം അവന്റെ കണ്ണുകളെ താഴോട്ട്‌ നോക്കിച്ചു.
ചിന്തകൾ കാടുകയറി അവന്റെ കണ്ണുകൾ നിദ്രയ്ക്ക്‌ കീഴടങ്ങി.
"നിരഞ്ചൻ എഴുന്നേൽക്കു.... "ആ വിളി കേട്ടാണ്‌ രാവിലെ ഉറക്കമുണർന്നത്‌.
എന്നത്തേയും പോലെ ബെഡ്‌കോഫിയുമായി മീര.
ഇന്നുമുതൽ അവൾ സ്വതന്ത്ര്യയാണ്‌. ജോലിയുടെ പ്രഷറും തിരക്കുകളും ഒന്നുമില്ലാതെ തികച്ചും കുടുംബിനിയായി.
ജോലിക്കു പോകേണ്ട തിരക്കുകൾ ഉള്ളപ്പോഴും വീട്ടുജോലിക്കും മറ്റും ഒരു കോട്ടവുമില്ലാതെ നടന്നിരുന്നു. ഇന്നും അതുപോലെ തന്നെ.
അവന്റെ മനസ്സിൽ ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞു എങ്ങനെയാണ്‌ ഇവൾ ഇതു കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്നത്‌. വേണമെങ്കിൽ തനിക്കും പലതിലും സഹായിക്കാം പക്ഷേ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഉണ്ണാൻ നേരം ക്യത്യമായി മേശയ്ക്കരികിൽ വരും, വയറു നിറയെ കഴിച്ചു എന്തേലും കുറ്റം പറയും.
ഒരിക്കൽ പോലും ഒരു നല്ല വാക്ക്‌. അപകർഷതാ ബോധം ആയിരുന്നു. തന്നെക്കാൾ കോളിഫൈഡും പോരാത്തതിനു ബെറ്റർ ജോബും.
വീട്ടിലെത്തുമ്പോൾ ഭർത്താവിന്റെ അധികാരപ്രയോഗം. ഒരു തരം ചീപ്പ്‌ ഷോ. സത്യത്തിൽ പൊരുത്തക്കേടുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതല്ല, എല്ലാം സ്യഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവയാണ്‌.
ഓഫിസിലേക്ക്‌ പോകാനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ എല്ലാം തയ്യാർ. ഡ്രസ്‌ അയൺ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്‌. ഊണ്‌ എല്ലാം.
ഒന്നിനും മുൻപും ഒരു കോട്ടവും വന്നിട്ടില്ല ഇന്നും അതുപോലെ തന്നെ.
ഒരു പരിധി വരെ തന്റെ കോംപ്ലെക്സ്‌ ആണു യൂണിലിവറിലേ ജോബ്‌ വേണ്ടെന്ന് വച്ച്‌ ഇവിടെയുള്ള ഒരു കമ്പനിയിൽ ചെയ്തതിനു പിന്നിലെ കാരണം.
ഇടയ്ക്ക്‌ വഴക്ക്‌ കൂടുമ്പോൾ അത്‌ പറയുമെങ്കിലും ഒരു പരാതിയായി ഇതുവരെ ഈ കാര്യങ്ങളൊന്നും അവൾ പറഞ്ഞിട്ടില്ല.
തന്റെ സാറ്റിസ്ഫാക്ഷൻ അല്ലാതെ അവളെപറ്റി അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളേപറ്റി ചിന്തിച്ചിട്ടേയില്ല.
സത്യത്തിൽ എന്തായിരുന്നു അവളുടെ പോരായ്മ. ഒന്നുമില്ല. പോരായ്മകൾ ഉള്ള തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കാഞ്ഞതാണ്‌ അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ പോരായ്മ.
പതിവുപോലെ ഓഫിസിലേക്ക്‌. യാത്രയിലുടനീളം അവളുടെ മുഖം അവനെ അലട്ടികൊണ്ടിരുന്നു.
ഭാര്യ എന്നാൽ ഭരിക്കപ്പെടേണ്ടവളല്ല. ഒരു കുടുംബജീവിതത്തിൽ തുല്യ പങ്കാളികളാണ്‌ ഇരുവരും.
അംഗീകരിക്കാനാവാത്തത്‌ തന്റെ തെറ്റ്‌ അല്ലെങ്കിൽ പോരായ്മ, എന്തു പേരിട്ടു വേണമെങ്കിലും വിളിക്കാം.
അസ്വസ്ഥത നിറഞ്ഞ കുറ്റബോധം ആ ദിവസത്തെ ആകെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഒന്നിലും ശ്രദ്ധ നിൽക്കുന്നില്ല.
അവളെ തിരികേ കൊണ്ടുവരണം. അവളുടെ വളർച്ചയിൽ ആത്മാഭിമാനം കൊള്ളുന്ന ഭർത്താവാകണം, പങ്കാളിയാകണം.
അമ്മയ്ക്കായിരുന്നു നിർബ്ബന്ദം വിദ്യാഭ്യാസമുള്ള കുട്ടിയെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്ന്. കാരണം പത്താം ക്ലാസ്‌ പാസായപ്പോൾ താലി അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ബാധ്യതയായി വീണിരുന്നു.
അമ്മ ഒരു നല്ല കുടുംബിനിയായിരുന്നെങ്കിലും തങ്ങളുടെ പഠനകാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നും കാര്യമായി സഹായിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല.
അമ്മ എപ്പോഴും പറയും "പ്രീ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു നേഴ്സിങ്ങിനു പോണം എന്നുണ്ടായിരുന്നു, ങാ .. അപ്പോഴേക്കും താലി കഴുത്തേൽ വീണില്ലേ, പിന്നെ ഇതു തന്നെ പിഡിസിയും നേഴ്‌സിങ്ങും."
താലി ഒരിക്കലും ഒരു കുരുക്കാകരുത്‌ അതൊരു പിടിവള്ളിയാകണം.
അമ്മയേപോലല്ല മീര, നല്ല ഡിസിഷൻ മേക്കിംഗ്‌ കപ്പാസിറ്റിയുണ്ടവൾക്ക്‌.
തിരികേ കൊണ്ടുവരണം അവളെ. അവളുടെ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ അതിർവ്വരമ്പുകളിൽ ഓരോ കവാടങ്ങൾ മലർക്കേ തുറന്നിടണം.
അവൻ മനസ്സിൽ ഒരു നൂറാവർത്തി പറഞ്ഞു,
" ഐ ലൗ യു മീര."
Danish John Menacherry

അനാഥമായ സിന്ദൂരചെപ്പ്‌


അനാഥമായ സിന്ദൂരചെപ്പ്‌
••••••••••••••••••••••••••••••••••••••
കാലം മായ്ക്കാത്ത മുറിവുകളില്ല, പക്ഷേ എന്റെ മുറിവുകളുടെ ആഴം കാലം ചെല്ലുന്തോറും കൂടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്‌.
കൈകൾ ഫോണിലെ കോണ്ടാക്റ്റ്‌ ലിസ്റ്റിലെ നരേന്റെ നമ്പർ എടുത്തെങ്കിലും കോൾ ബട്ടൻ അമർത്താൻ ഒരു മടി.
അയാൾ ഫോൺ എടുത്തു കഴിഞ്ഞാൽ, എങ്ങനെ തുടങ്ങും.
മടി തോന്നുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ വിളിക്കാതിരിക്കാൻ നിവൃത്തിയില്ല.
കാരണം എന്റെ .. അല്ല ഞങ്ങളുടെ മകളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഒരു നിർണ്ണായക ഘട്ടമാണ്‌.
കോൾ ബട്ടൻ അമർന്നു.
റിംഗ്‌ ചെയ്യുന്നുണ്ട്‌.
മറുതലയ്ക്കൽ ...
ഹലോ .......
ഒരു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ഞാൻ പറഞ്ഞു.. ഹലോ ജയശ്രീയാണ്‌.
മറുതലയ്ക്കൽ ഒരു മൂളൽ....
പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ , മനസ്സില്ലായി..
വീണ്ടും മൗനം ....
ഹോപ്പ്‌ യു ആർ ഫൈൻ..
ഞാൻ മൂളി.
ആ മൂളലിനു ആണെന്നോ അല്ലെന്നോ അർത്ഥമില്ല...
ഞാൻ വിളിച്ചത്‌.......
ഉം .....
എനിക്ക്‌ നരേനെ ഒന്ന് നേരിൽ കാണണം..
ഉം കാണാം . വിശേഷിച്ചെന്തെങ്കിലും....
ഉണ്ട്‌ , നേരിൽ കാണുമ്പോൾ പറയാം....
വീണ്ടും നിശബ്ദത.
രണ്ടുപേർക്കുമിടയിൽ ഒത്തിരി അകലം വന്നു കഴിഞ്ഞു.
അഭിരാമി...
ഞാൻ പറഞ്ഞു, സുഖായിരിക്കുന്നു.
ഫോൺകോൾ അധികം നീളാൻ ഇടകൊടുക്കാതെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
എറണാകുളം സുബാഷ്‌ പാർക്ക്‌. വൈകീട്ട്‌ ഒരു 5.30. അവിടെ വച്ചാണല്ലോ നമ്മുടെ ലൈഫിലെ പ്രധാന തീരുമാനം അവിടെ വച്ചു തന്നെയാകാം ഇതും.
ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.
നെഞ്ചിൽ വലിയ ഭാരം കയറ്റി വച്ചിരിക്കുന്നതായി ജയശ്രീക്കു തോന്നി.
ഒരു ജീവിതം മുഴുവനും ഇങ്ങനെ ......
കണ്ണാടിയിലെ പ്രതിബിംബം നോക്കി കുറച്ചു നേരം നിന്നു.
കാലം ശിരസ്സിൽ പലയിടത്തും വെള്ളി വരകൾ വീഴത്തിയിരിക്കുന്നു.
കണ്ണുകളിൽ ദു:ഖഭാരം.
തൊലിക്കു ചുളിവുകൾ വീണു തുടങ്ങി.
വാർദ്ധക്യം പടിവാലിൽ എത്തി.
ഇനിയും മോഹങ്ങൾ അധികമൊന്നുമില്ല.
അഭിരാമിയുടെ കാര്യം ഭംഗിയായി നടത്തണം.
എന്റെ അനുഭവം ഒരിക്കലും അവൾക്കുണ്ടാകരുത്‌‌.
ജീവിതത്തിൽ പലതും പ്രതികൂലമായിരുന്നല്ലോ! ബലിയാടായത്‌ എന്റെ ആമിമോൾ മാത്രം. ഒരിറ്റ്‌ സ്നേഹത്തോടെ അവളെ ഒന്ന് തലോടിയിട്ടില്ല.
ഓർക്കാപുറത്ത്‌ ഒറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ മനസ്സാകെ പതറിപോയി.
പണവും സൗകര്യവും മാത്രമല്ലല്ലോ ജീവിതം.
ശരീരത്തിന്റെ ആസക്തിക്കപ്പുറം മനസ്സിന്റെ ചില തലങ്ങളില്ലേ?
"ജയശ്രീ എനിക്ക്‌ ഈ ബന്ധം കണ്ടിന്യൂ ചെയ്ത്‌ കൊണ്ടുപോകാനാകില്ല. നിന്നെ എനിക്ക്‌ അക്സപ്റ്റ്‌ ചെയ്യാനാകുന്നില്ല. "
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു എട്ട്‌ വർഷങ്ങൾ ശേഷമാണ്‌ നരേനു അത്‌ തിരിച്ചറിയാനായത്‌.
പിന്നെ എന്തിനു വേണ്ടി ഈ പ്രഹസനം. ആദ്യമേ വേണ്ടാനു വയ്ക്കാമായിരുന്നില്ലേ.
എന്തിനു ഒരു താലിചരടിൽ എന്നെ ബന്ധിച്ചു.
നരേനോടും പിന്നിടുള്ള ഏകാന്തതകളിൽ എന്നോട്‌ തന്നെയും പലവട്ടം ചോദിച്ച ചോദ്യം.
രണ്ടുമക്കളുടെ അമ്മയാക്കിയതെന്തിനു.
അരുണിന്റെ കാര്യത്തിൽ എനിക്ക്‌ പേടിയില്ല, അവൻ ആൺകുട്ടിയല്ലേ?
അവൻ അവന്റെ വഴി തിരഞ്ഞെടുത്തു.
ആമി മാത്രം ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിൽക്കുന്നു.
കളിചിരി മാറാത്ത പ്രായത്തിൽ ബോർഡിങ്ങിൽ ചേർത്തതാണ്‌. അന്നു വീണതാണ്‌ ആ മുഖത്ത്‌ ഒരു ദു:ഖം.
മനപ്പൂർവ്വം കണ്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു.
അവൾ കേപ്പബ്ബിൾ ആകണം, അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും നേരിടാൻ പഠിക്കണ്ടേ?
അവധിക്കാലങ്ങളിൽ വരുമ്പോൾ മനപ്പൂർവ്വം അവളുടെ മുന്നിൽ കണിശക്കാരി അമ്മയായി അഭിനയിക്കുമെങ്കിലും രാത്രികാലങ്ങളിൽ ഉറക്കത്തിൽ ആഴ്‌ന്നു പോയ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒത്തിരി കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.
സ്നേഹമില്ലാഞ്ഞിട്ടലാ മോളെ... അമ്മയുടെ അവസ്ഥകൾ അതായിരുന്നു.
ചില സമയങ്ങളിൽ അയാളോട്‌ വെറുപ്പ്‌ തോന്നുന്നു.
എന്റെ ശരീരത്തെ തഴുകി അയാളുടെ ഉപകരണമാക്കിയപ്പോഴെല്ലാം മനസ്സിൽ മറ്റൊരുത്തിയായിരുന്നു.
എന്റെ യൗവ്വനം വേണ്ടുവോളം ആസ്വദിച്ച ശേഷമാണ്‌ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌ എന്നെ അക്സപ്റ്റ്‌ ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നില്ലന്ന്.
പിന്നെയെന്തിനു എന്റെ യൗവ്വനം നശിപ്പിച്ചു.
ചെറുപ്രായത്തിൽ ബന്ധം വേർപ്പിരിഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന പെണ്ണിനെ സമൂഹം ഏതു കണ്ണില്ലാണ്‌ കാണുക.
ഒറ്റപ്പെട്ട നിമിഷങ്ങളിൽ പെണ്ണ്‌ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്‌ ശരീരത്തിന്റെ ഇന്ദ്രീയ സുഖം മാത്രമാണെന്ന് ഈ സമൂഹത്തിനോട്‌ ആരാണ്‌ പറഞ്ഞത്‌.
അർത്ഥം വച്ചുള്ള വാക്കുകളെ എത്ര നേരിട്ടു, കണക്കെടുത്തിട്ടില്ല.
എന്തൊക്കെയായാലും പഴി കേൾക്കാൻ വിധി അതു പെണ്ണിനാണ്‌.
കൊച്ചി കായലിന്റെ ഓളങ്ങളേ നോക്കി സുബാഷ്‌ പാർക്കിന്റെ ഒരു ഓരത്ത്‌ അങ്ങനെ നിന്നു.
ഒരുപാട്‌ ലൗവേഴ്സ്‌ പല മൂലകളിലായി പ്രണയ സല്ലാപങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. ചില ബുജികൾ പുസ്തകങ്ങളിലേക്ക്‌ കണ്ണുനട്ടിരിക്കുന്നു.
കപ്പലണ്ടിയും ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങയും വിൽക്കുന്നവരുടെ കൂട്ടം.
ഓടികളിച്ചു രസിക്കുന്ന കുട്ടികളേയും കാണാം.
ഉപ്പുരസമുള്ള കാറ്റ്‌ മുഖത്ത്‌ തലോടിക്കൊണ്ട്‌ പോകുന്നു.
ജയശ്രീ...
വിളികേട്ട ഭാഗത്തേക്ക്‌ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
നരേന്ദ്രൻ. അല്ല നരേൻ....
കുറച്ചു നേരം നിശബ്ദത.
പരസ്പ്പരം എന്തു സംസാരിക്കണം എന്ന് ഒരു ധാരണയില്ലാത്തപോലെ.
നരേൻ തുടങ്ങി വച്ചു.
ജയശ്രീ നിനക്ക്‌ സുഖമാണോ?
മുഖത്ത്‌ വിഷമം നടിക്കുന്നതാണോ അതോ തന്നോട്‌ ചെയ്ത്തിന്റെ കുറ്റബോധമാണോ?
മനുഷ്യരെ തിരിച്ചറിയാൻ പ്രയാസമാണ്‌. ഉള്ളിൽ ഒന്ന് വച്ചിട്ട്‌ പുറമേ മറ്റൊരാൾ ആകും.
വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുമ്പ്‌ ഇതുപോലൊരു സായാഹ്നത്തിൽ തന്റെ ഇടതൂർന്ന മുടിയേ തഴുകികൊണ്ട്‌ പറഞ്ഞ വാക്കുകളിലെ നാട്യം ഓർമ്മവന്നു.
ഇന്നിപ്പോൾ മുട്ടോളം മുടിയൊന്നുമില്ല. ചകിരിനാരു പോലെ കുറച്ച്‌മാത്രം.
അയാൾ തന്നെ അടിമുടി വീക്ഷിക്കുന്നു.
മുടിയൊക്കെ പോയല്ലോ!
അതിനു മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.
ഞാൻ വരാൻ പറഞ്ഞത്‌......
ആമിക്കു ഒരു നല്ല പ്രൊപ്പോസൽ വന്നിട്ടുണ്ട്‌.
അന്വേഷിച്ചിടത്തോളം തരക്കേടില്ല.
എന്റെ മകളേ പൊന്നുപോലെ നോക്കണം, ഒറ്റയ്ക്കാക്കി പോകരുത്‌.
ആ വാചകം അയാളോടുള്ള ഒരു പ്രതിഷേദവും കൂടിയായിരുന്നു.
പയ്യൻ എന്തു ചെയ്യുന്നു.
അപ്പൻ അമ്മ രണ്ടു സഹോദരങ്ങൾ, പയ്യൻ വാടിയ ഗ്രൂപ്പിന്റെ പ്ലാന്റേഷനിൽ ലീഗൽ ഓഫീസർ ആണു.
കാണാനും മിടുക്കൻ. ആമിയെ നേരത്തെ അറിയും. കണ്ട്‌ ഇഷ്ടപ്പെട്ട്‌ വീട്ടുകാരെ വിട്ട്‌ ആലോചിച്ചത.
നരേൻ ഒന്നു പയ്യനെ കാണണം.
വിവാഹം ഒന്നിച്ചു നിന്ന് നടത്തികൊടുക്കണം.
അവൾക്ക്‌ വേണ്ടി ഇത്രയൊക്കെ ഞാൻ ആവശ്യപെടുന്നുള്ളു.
ജയശ്രീ ആമി നമ്മുടെ മോളല്ലേ , ഞാൻ ഉണ്ടാകും.
ആ വാക്കുകളിലെ വൈകാരിക തലം ഞാൻ കണ്ടതായി ഭാവിച്ചില്ല.
ഓർമ്മകൾ പലതും കൈപ്പുനീർ കണക്കേ നാവിലേക്ക്‌ തികട്ടിവരൂന്നു.
ഒരു കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി എത്ര രാത്രികൾ ഞാൻ കാലുപിടിച്ചു.
രണ്ടു തവണ അബോർഷ്‌ൻ ആയപ്പോൾ ഡോക്ട്ടർ പറഞ്ഞ മുൻകരുതലുകൾ ഒക്കെ എടുത്തു.
അയാൾ കൂടി സഹകരിക്കാതെ ഒന്നും നടക്കില്ലല്ലോ?
ചില രാത്രികളിൽ കരഞ്ഞു കാലുപിടിച്ചിട്ടുണ്ട്‌.
തന്നെ ഉപയോഗിക്കു എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഒരു പെണ്ണും കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകില്ല.
ഒരു കുഞ്ഞ്‌ എന്നത്‌ എന്റെ നിലനിൽപ്പിനു ആവശ്യമായിരുന്നു.
ഈശ്വരാ പഴയതൊന്നും ഓർമ്മിപ്പിച്ച്‌ വെറുപ്പിന്റെ വേരുകളെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌ ഇറക്കിവിടല്ലേ!
യാത്രപോലും പറയാതെ അവിയടെ നിന്നും മടങ്ങി.
അയാൾ പയ്യനുമായി സംസാരിച്ചു, അവർ തമ്മിൽ വലിയ അടുപ്പത്തിലായി.
ഇതിനിടയിൽ ആമിയേ കോളെജിൽ ചെന്നു കണ്ടിരുന്നു.
എല്ലാം ശുഭമായി നടക്കട്ടെ.
ഞാൻ തിന്ന വേദനകളും , ഞാൻ അനുഭവിച്ച ഒറ്റപ്പെടലും ആരും മനസ്സില്ലാക്കുന്നുമില്ല, എന്റെ മകൾ ഒരിക്കലും അത്തരം അനുഭകങ്ങളിലേക്ക്‌ പോകാനും പാടില്ല.
ഈശ്വരാ കാത്തുകൊള്ളണേ?
വിവാഹപന്തലിലും മറ്റും വളരെ നല്ല ഒരു ആഥിദേയനായി അയാൾ നിന്നു.
അഭിനയിച്ചതാണോ എന്തോ?
അനുഭവങ്ങൾ എല്ലാം സംശയദൃഷ്ടിയോടെ കാര്യങ്ങളേ നോക്കാൻ എന്നെ ശീലിപ്പിച്ചു.
ഞാനും അയാളും മോളുംഅവളുടെ പയ്യനും ഒന്നിച്ചു നിന്ന് ഒരു ഗ്രൂപ്പ്‌ ഫോട്ടോയ്ക്ക്‌ പോസ്‌ ചെയ്യുമ്പോഴും അയാളോടുള്ള വെറുപ്പ്‌ ഒരു നീരാളി പിടുത്തം പോലെ മനസ്സിനെ അസ്വസ്ഥമാക്കികൊണ്ടിരുന്നു.
അനുഗ്രഹങ്ങളും ആശംസകളും ഏറ്റുവാങ്ങി ആമി പുതിയ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കൈപിടിച്ചു കയറി.
യാത്രയയക്കാൻ നേരം നരേൻ എന്റെ ചാരെ വന്നു നിന്നു.
മനസ്സ്‌ പ്രാർത്ഥിച്ചു, നാളെ എന്റെ മകൾക്കും എന്റെ വിധി വരുത്തരുതേ?
Danish John Menacherry

സൂര്യമാനസം


എന്റെ മകൻ, അവൻ കരുത്താനാണ്. എല്ലാം തികഞ്ഞ പോരാളി. അതിമഹാരഥി. ധനുർ വിദ്യയിൽ അതിനിപുണൻ.
പക്ഷേ അവന്റെ പിതാവായ ഞാൻ, എന്റെ ഹൃദയവേദന ആരോട് പറയും . അവന്റെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിനു മുന്നിൽ ഞാൻ പതറിപ്പോയി. ആകാശം ഇടിഞ്ഞുവീണാലും സ്വന്തം തീരുമാനങ്ങളിൽ നിന്നും അണുകിട പിന്മാറാതെ എന്റെ മകൻ. ലോകം അവനെ കീർത്തിക്കുന്നു ദാനശീലൻ. പക്ഷേ ആ ശീലം അത് അവന്റെ മരണത്തിനു കരണമായല്ലോ. വിധാതാവിന്റെ വിധിയെ തടുക്കാൻ ആർക്കുമാകില്ല.
ഒരു പിതാവെന്ന നിലയിൽ അവനെ ഓർത്തു മനസുരുകാൻ ഞാൻ അർഹനല്ല. സ്വന്തം പിതൃത്വം അവനു അജ്ഞാതമായിരുന്നു. സൂര്യന്റെ മകനായി ജന്മം എങ്കിലും സൂതന്റെ മകൻ ആയി വളർന്നു. അതിൽ അപമാനബോധം അല്ല അഭിമാനബോധം ആണ് എന്റെ മകനിൽ ഞാൻ കണ്ടത്. രാജസദസിന്‌ മുന്നിൽ അഭ്യാസ പ്രകടനം കാഴ്ചവച്ച വേളയിൽ സ്വന്തം കുലം ചോദ്യംചെയ്യപെട്ടു അപമാനിതനായെങ്കിലും അവൻ തളർന്നു പോയില്ല. പകരം സമൂഹത്തോടും സമുദായത്തോടും നാറിയ ഈ സാമൂഹിക വ്യവസ്ഥിതിയോടും പടവെട്ടി അവന്റെ എതിരാളികളുടെ മുന്നിൽ ഒരു പേടിസ്വപ്നമായി നിലകൊണ്ടു.
പരസ്യമായി അവനെ അധിക്ഷേപിച്ചവർ പോലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ അവനെ പേടിച്ചു. അവന്റെ ധനുർവിദ്യയിൽ അവർ ആശ്ചര്യം കൊണ്ടു.
ദൃഢനിശ്ചയവും എകാഗ്രമായ മനസും അവനെ കരുതാനാക്കി. പക്ഷേ ജീവിതം ശാപങ്ങളുടെ ഒരു പെരുമഴയായി എന്റെ മകനെ പിന്തുടർന്നു. സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥിതി അവനോടു കാണിച്ച അനീതികൾ ആരും കണ്ടതായി പോലും ഗൗനിച്ചില്ല.
ജീവിതം തന്നെ ആരുടെയോ ദാനമായി കണ്ടവൻ ജീവിതം ഒരു ദാനശീലമാക്കി. അവൻ ദാനശീലനായി.
ഏകാഗ്രവും നിഷ്ടയും ഉള്ള ജീവിതത്തിലൂടെ അവൻ സായത്തമാക്കിയ സാമർത്യ ശേഷി അവശ്യസമയത്തു അവനു ഉപകാരപ്പെടാതെപോയി.
ഭൂലോക സൃഷ്ടവായ ബ്രഹ്മദേവാ പറയു , ജന്മം കൊണ്ടു എന്റെ മകൻ ബ്രാഹ്മണൻ അല്ലെ. അങ്ങയുടെ പുത്രനായ എന്നിൽ നിന്നലെ എന്റെ അംശത്തിൽ നിന്നലെ അവന്റെ ജന്മം. പറയു ദേവാ? തേര് ചക്രം പൂഴിയിൽ ആണ്ടുപോയപ്പോൾ സായത്തമാക്കിയ വിദ്യ വിസ്മരിച്ചതോ , അതോ അവൻ സ്വന്തം അനുജനോടുള്ള വാത്സല്യം നിമിത്തം സ്വയം തോറ്റുകൊടുത്തതോ?
പറയു ദേവ? എന്റെ മകനോട് മാത്രമെന്ത്യേ ഈ അനീതി.
ജീവിതം എന്നും എന്റെ മകനോട് അനീതിയാണ് കാണിച്ചത്. ബാല്യചാപല്യത്തിന്റെ അറിവില്ലായ്മയിൽ നിന്നുമാണ് അവന്റെ ജനനം. സ്വന്തം പിതാവിനും മാതാവിനും അവനോടു നീതി കാണിക്കുവാൻ സാധിച്ചില്ല. ബ്രാഹ്മണന് ക്ഷേത്രീയ സ്ത്രീയിൽ ഉണ്ടായ അവൻ വളർന്നതോ സൂതന്റെ മകനായി. തന്മൂലം സമൂഹത്തിനു മുന്നിൽ അവൻ സൂതപുത്രനായി ഒരു തേരാളിയുടെ മകനായി.
ധനുർവിദ്യയിൽ എന്ന് എന്റെ മകൻ താല്പര്യം കാണിച്ചോ അന്ന് മുതൽ അവന്റെ ശനിദശ ആരംഭിച്ചു. എല്ലാം കണ്ടു നിസഹായനായി നിൽക്കാനേ നിന്റെ പിതാവിനായുള്ളു എന്റെ പ്രിയ മകനെ.
സൂര്യോദയം മാറ്റമില്ലാത്ത പ്രതിഭാസമാണ്. സൂര്യനുദിച്ചില്ലെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചത്തെ അതിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥ തന്നെ മാറിപ്പോകും. പ്രേതീക്ഷിക്കുന്ന സമത്ത് മഴ ലഭിച്ചില്ലെന്നുവരാം, പക്ഷേ സൂര്യോദയം അങ്ങനെയല്ല. എന്ത് തടസങ്ങൾ നേരിട്ടാലും സൂര്യൻ അതായതു നിന്റെ പിതാവ് പൂർണശോഭയോടെ ഉദിച്ചിരിക്കും. ആ പിതാവിന്റെ മകനായ നീ നിന്റെ വാക്ദാനത്തിൽ സുഹൃത്തിനു കൊടുത്ത വാക്കിൽ ഉറച്ചു നിന്ന് സൗഹൃദത്തിന്റെ ഉദയസൂര്യനായി ജ്വലിച്ചു നില്കുന്നു.
മകനെ നിശ്ചലമായ ശിരസ്സറ്റ നിന്റെ ശരീരത്തിന് മുന്നിൽ നിന്റെ പിതാവിന് കുറ്റബോധത്തോടെയാണ് നിൽക്കാൻ സാധിച്ചുള്ളൂ.
എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് നീ സ്വയം കീഴടങ്ങിയത്. നിന്നോട് ആരും തന്നെ കരുണ കാണിച്ചിട്ടില്ല. സമൂഹവും സമുദായവും എന്നും നിന്നെ പരിഹസിച്ചിട്ടുള്ളു. എന്നും നിന്നെ തരംതാഴ്ത്തി കണ്ടിട്ടേയുള്ളൂ. എന്നിട്ടും സ്വന്തം ജീവൻ ദാനമായി നല്കിയതെന്തേ.
ജഗത് പാലകനായ സാക്ഷാൽ വാസുദേവൻ നിനക്ക് മുന്നിൽ ഒത്തിരിയൊത്തിരി വാഗ്ദാനങ്ങൾ വച്ചപ്പോഴും ദുർബലനായ സുഹൃത്തിനെ നീ കൈവെടിഞ്ഞില്ല. സ്വയം വേദനകൾ ഉള്ളിലൊതുക്കി നീ മറ്റുള്ളവർക് വേണ്ടി പ്രവർത്തിച്ചു. എന്നിട്ടും മകനെ ...........
സാക്ഷാൽ വാസുദേവൻ പോലും നിന്റെ മുന്നിൽ ചെറുതായി, നിന്റെ ദൃഢമായ സൗഹൃതത്തിനുമുന്നിൽ........
സ്വന്തം താല്പര്യങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയാണ് ദുര്യോധനൻ നീയുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചത്. പക്ഷേ കാലം അയാളെ നിന്റെ ഉത്തമനായ കൂട്ടുകാരനാക്കി. ജീവിതത്തിൽ അയാൾ അന്തമായി ആരെയെങ്കിലും വിശ്വസിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ ആരെയെങ്കിലും ആത്മാർഥമായി സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് നിനെയാണ് മകനെ. ഒരാളെങ്കിലും ഉണ്ടാലോ എന്റെ മകന്റെ കൂടെ...
അക്ഷൗഹിണിജളുടെ ബലത്തിലല്ല കർണൻ എന്ന പോരാളിയുടെ ഒറ്റബലത്തിലാണ് അയാൾ കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധഭൂമിയിലേക്കു നടന്നുകയറിയതു.
സുഹൃത്തുനും സഹോദരനും ഇടയിൽ നിന്നും നിന്റെ മനസ് നൊന്തത് നിന്റെ പിതാവിന് മനസിലാക്കാൻ സാധിച്ചു.
മകനെ നിന്റെ കീർത്തി ലോകം വാഴ്ത്തും. എല്ലാറ്റിനും മൂകസാക്ഷിയായി ഈ സൂര്യൻ ഉതിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും.
മൃതുഞ്ജയകർണാ ......
നിന്നിൽ നിന്റെ പിതാവ് അഭിമാനം കൊള്ളുന്നു. എന്റെ മകനെ നിന്റെ ശക്തമായ അസ്ത്രങ്ങളേറ്റു അര്ജുനരഥം പിന്നോട്ടു നീങ്ങിയപ്പോൾ നീ പിന്നോട്ടു നീക്കിയത് അർജുനനെ മാത്രമല്ല സാക്ഷാൽ വാസുദേവനെയും ഹനുമാനെയുമാണ്. സാക്ഷാൽ വാസുദേവൻ വരെ ആശ്ചയരചകിതനായി സബാഷ് പറഞ്ഞത് നിന്റെ പിതാവിന്റെ കാതുകളിൽ മുഴങ്ങി കേൾക്കുന്നു.
നിരായുധനായ നിന്നെ കൊല്ലാൻ മാത്രമേ ശത്രുക്കൾക്കു സാധിക്കു. ആയുധമേന്തിയ കർണൻ അജയനാണ്. മൃത്യുഞ്ജയൻ.
- ഡാനിഷ് ജോൺ

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo