അമ്മ പോയി

അന്നും മഴ പെയ്തിരുന്നു...
പുറത്ത് ആറാൻ ഇട്ട വസ്ത്രങ്ങൾ അയലിൽ തൂങ്ങി
ന്നനഞ് കണ്ണീരൊഴുക്കുന്നുണ്ട്...

പുലർച്ചക്ക് പുകയുന്ന അടുപ്പിൽ
പുക പടലം നിലച്ചു ,
എല്ലാം വെണ്ണീരായി വെന്തമരുന്നു.

എണീറ്റ ഉടൻ അമ്മ മടക്കി വെക്കാറുള്ള പുതപ്പകൾ
ചുരുണ്ടു കൂടി ശ്വാസം മുട്ടുന്നു.

അമ്മയുടെ സ്പർശനം നിലച്ചതിൽ
അടുക്കളയിൽ
പത്രങ്ങൾ തമ്മിൽ കലഹിക്കുന്നു .

അമ്മയെ തിരക്കി മുറ്റത്തേക്ക് കാടുകയറുന്നു,
കാടരിഞിടാൻ
അരിവാൾ മൂലയിലിരുന്ന്
അമ്മകൈ തിരയുന്നു.

ഓട് പൊളിച്ച് അകത്തേക്കെന്നും മഴ വെള്ളം വിരുന്നെത്തുന്നു,
പാള
കോരി ഒഴിക്കാൻ അമ്മയെ തിരഞ്
മുഖം കുനിക്കുന്നു.

ദാനം കിട്ടുന്ന ആ
പിടി വറ്റിനായ്
കോഴിയും പൂച്ചയും അടുക്കള പുറത്ത് ആരെയോ തിരക്കുന്നു.

അന്നും
ഉറക്കമുണർന്ന് ഞാൻ കരഞ്ഞില്ല,
കുഞ്ഞനിയൻ ഉറക്കൊഴിച്ച് ചീറി കരയന്നു.

ഇതെല്ലാം കണ്ട് മുകളിൽ നിന്ന് അമ്മ കരയുന്നതായിരിക്കാം,

അന്നും മഴ പെയതിരുന്നു....

ആസിഫ് കൂളിമാട്