Showing posts with label ShaliAboobacker. Show all posts
Showing posts with label ShaliAboobacker. Show all posts

കരിമുകിലുകൾ

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses

മണിമുണ്ടക്കൻ കോളനിയിൽ ഒരു കുഞിന്റെ ശവസംസ്കാര ചടങുകൾ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു....
അത് രാധെടെ ചേറുക്കനാണ് അഞ്ചു വയസ്സകാരൻ....
"ഓന് ദീനം വന്ന് ഒരാഴ്ചയായി....
റവി ഡോക്ടര്‍ടെ ചികിത്സേയിരുന്നു....."
"ഇന്നലെ രാവിലെ വല്യാസ്പത്രീക്ക് മാറ്റി രാത്രീൽ മരിച്ചൂ...."
കാരണവരായ രാമൻ കയ്യിലെ തോർത്തുമുണ്ട് തോളിൽ വെച്ച് സുകുമാരന്‍ നായരുടെ പലചരക്കുകടയുടെ ബഞ്ചിലിരുന്നു....
"ഓൾക്ക് ഒറ്റ ചെറുക്കനല്ലേ രാമാ...."
ഈ ചേർക്കന്റെ തന്ത ആരാണ്ന്ന് ആർക്കെന്കിലും അറിയോ....."
"ഇന്നാലും ഓള് മാനം മര്യാദയായിട്ടാണ് ഈ ചെറുക്കനെ പോറ്റീർന്നത്.....
ഓൾക്ക് പറ്റിയ തെറ്റില് ഇണ്ടായതാണു് ചെക്കൻ....
പിന്നെ ആണുങളെ കാണുമ്പോ കലിയാണ്.....
ഓള് ന്നാലും ഒരൊന്നൊന്നര പെണ്ണാണ്..."
സുകുമാൻ നായർ കടയിലെ സാധനങ്ങള്‍ അടുക്കിപെറുക്കി വെക്കുന്നതിനിടയിൽ രാമനോട് അടക്കം പറഞു...
രാധയുടെ പതിഞകരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദവും ഒപ്പം കൂടിനിന്നവരുടെ കരച്ചിലിന്റെ ശക്തിയും ആ കോളനിയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു് ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു....
അപ്പോഴേക്കും പാലോട് ജയകൃഷ്ണന്‍ മുതലാളി തന്റെ അംബാസഡർ കാറിൽ വന്നിറങ്ങി കോളനീടെ അടുത്ത മണ്ണിട്ട റോഡിൽ ഒപ്പം കാര്യസ്ഥൻ ആലികോയയും......
ജയകൃഷ്ണന്‍ രാധടെ ചെറുക്കനെ കാണാന്‍ കോളനീകേറിയപ്പം ആലികോയ തൊട്ടടുത്ത പീടികയിൽ രാമനോട് വിശേഷം പറഞിരിക്കണ സുകുമാരേട്ടനോട് ഒരു സോഡ ചോദിച്ചു....
"എന്താ ഒരു ദാഹം....?"
"രാമ അണക്ക് വേണെടോ...."
"ച്ച് വേണ്ട...."
"എപ്പളാടോ ശവ അടക്ക്?....
അതിന്‍റെ തന്ത ആരാണ്ന്ന് വല്ല പിടീം ഉണ്ടടോ...."
ആലി കോയ ട്രൌസറിനുള്ളിൽ നിന്നും പേഴ്സ് എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ രാമനോട് ചോദിച്ചു ...
"അക്കാര്യം തന്നെ ഞാനും രാമനോട് പറഞിരുന്നത്......"
സുകുമാരന്‍ നായർ മറുപടി കൊടുത്തു...
ബാക്കി സോഡകൊണ്ട് മുഖം കഴുകി ആലികോയ മുണ്ടിന്റെ അറ്റം കൊണ്ട് തൊടച്ച് പേഴ്സിറ്ന്ന് രണ്ടു ഉർപ്പിക നീട്ടി....
"ഇന്നലെ ഓള് അവിടെ വന്നീർന്നു...
പൈസേം ചോദിച്ചിട്ട്....
മൊതലാളി എന്തോ എടുത്തു കൊടുക്കൂം ചെയ്തു....."
പറഞ്ഞു തീരുന്നതിനു മുമ്പേ ജയകൃഷ്ണന്‍ മണിമുണ്ടകോളനീന്ന് ഇറങിവരുന്നതു കണ്ട ആലികോയ ഇറങ്ങി ഓടി....
"നല്ല ആളാ...പൈസ കൊടുക്കണത്....
ആഭാസനാ...."
"ഈ രാധടെ പുരേല് എത്ര രാത്രി വന്ന് ശല്യണ്ടാക്കിയോനാ ഈ ജയകൃഷ്ണന്‍ ....."
"പക്ഷേ ഓളെ തൊടാന്‍ കിട്ട്വോ....
ഓള് ഇങനെ ഒക്കെ ആണെങ്കിലും ഉശിരുള്ള പെണ്ണാണ്...."
"പിന്നെ കറുത്തിട്ടണെങ്കിലും ഓളചന്തള്ള പെണ്ണ്വീ പ്രദേശത്ത് ആരെങ്കിലും ഉണ്ടോ?...."
സുകുമാരന്‍ നായർ ചാമീനോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കണ ഇടയിൽ ചാമി ചുമലിലെ തോർത്തെടുത്ത് കയ്യില്‍ പിടിച്ച് ഇറങി നടന്നു ....
"ശവം കുഴിച്ചിടാൻ സമയായി....."
ജയകൃഷ്ണന്‍റെ മനസ്സൂക്ഷിപ്പുകാരനാണ് ആലികോയ....വളരെ ചെറുപ്പത്തില്‍ തന്നെ അച്ഛനമ്മമാരെ നഷ്ടപ്പെട്ട ജയകൃഷ്ണന്റെ ജീവിതം ഒറ്റപ്പെട്ടതാണ്....
കള്ളുകുടിയും പെണ്ണുപിടിയുമാണ് ആഭാസത്തരവുമാണ് എപ്പോഴും ....
അതിന് സൌകര്യങൾ ആദ്യമൊക്കെ തീർത്തുകൊടുത്തിരുന്ന ആലികോയയെ കാര്യസ്ഥ പദവിയില്‍ എത്തിച്ചത് ഈ വിഷയത്തില്‍ ആലികോയുടെ പാടവം തന്നെ ആയിരുന്നു...
തന്റെ തോട്ടങളുടെ വരുമാനവും വരവ് ചിലവുകളും ഒക്കെ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ മനസ്സു കൊണ്ടു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന പെണ്ണുങ്ങളെ തരപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാനും മറന്നില്ല ആലികോയ....
തിരിച്ചു പോകുന്നതിനിടയില്‍ ജയകൃഷ്ണന്‍ ആലിക്കോയയെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു....
"ഇനി ഓൾക്ക് ആരൂല്ല..."
"ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്..."
"ഓളെ നമ്മടെ തോട്ടത്തിലെ പെരേല് താമസം ശരിയാക്കി കൊടുക്ക് ആലികോയ...."
"ങക്ക് ഓളെ നല്ലോം കേറി പിടിച്ചിരിക്കുണൂ അല്ലേ...." ആലികോയ പഴയ ആ കാലം ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്ന തരത്തില്‍ ആവേശഭരിതനായി...
"പിന്നല്ലാണ്ട് ഓളെ ആർക്കാ ഇഷ്ടല്ലാത്തെ....
കുറെ കാലയ് ഓളെ ആടും തുപ്പൂം സഹിക്ക്ണ്....
അ ചെക്കന് ദീനം വന്നത് ഒരു കണക്കിന് നന്നായി ....
പൈസക്കുവേണ്ടി ഇന്നലെ വീടുമുറ്റത്ത് നിൽക്കണ കണ്ട് പകച്ചുപോയി...
തനി കല്ലിൽ കൊത്തിയ രൂപം..."
"ആലികോയ ഞാനിന്നലെയാണ് ഒരു പെണ്ണിന്‍റെ സുഖം ഇത്രക്കങട് അറിയണത്....."
ജയകൃഷ്ണന്‍ അതോലോചിച്ച് വികാരഭരിതനായി
"അതിനെന്താ ഓളെ നമക്ക് അങട് സ്വന്താക്കാ...."
ആലികോയ ചിരിച്ചു...
ഒപ്പം ജയകൃഷ്ണനും....
കാറ് മണ്ണിട്ട റോഡിലൂടെ പൊടിപറത്തി തന്റെ തോട്ടങളുടെ ഇടയിലൂടെ ബംഗ്ലാവ് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങികൊണ്ടിരുന്നു.....
**********;**********************
മരുന്നു കമ്പനിയുടെ റീജിയണൽ സെയിൽസ് മാനേജര്‍ മുകുന്ദന്‍ നായർ ,
കൂടെ ഏരിയാ സെയിൽസ് മാനേജർ പവിത്രന്‍,
ഒപ്പം ഈ വർഷത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ വൈറ്റമിൻ മരുന്നുകുളും വിലപിടിപ്പുളള പിൽസുകളും മരുന്നുകളും വിറ്റഴിച്ച് കമ്പിനിയുടെ പ്രശംസയും ഒപ്പം ഏറ്റവുമധികം സെയിൽസ് കമ്മീഷന്‍ നേടി ഇന്ത്യയില്‍ ഒട്ടുക്കും തിരഞെടുക്കപ്പെട്ട രാജീവും ....
രവി ഡോക്ടറുടെ വീടിനു ചേർന്ന നേഴ്സിംഗ് ഹോമിനരികിലായ് ഒരു ബിഎം ഡബ്ല്യു കാറു മായ് ഡോക്ടര്‍ രവിയെ കാത്തു നിൽക്കുന്ന സമയത്താണു് രാധ കോന്തലിൽ ചോരയും നീരും പണയംവെച്ച് ജയകൃഷ്ണന്‍ വലിച്ചു നീട്ടിയ നോട്ടുകൾ തിരുകി പൊള്ളുന്ന പനിയുമായ് തന്റെ കുഞിനെ തളർന്ന് വിവശയായി... തോന്നിവാസിയുടെ കാമകൂത്തുകളുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളൾ പേറി ടോക്കൺ നമ്പറുമായ് കാത്തുനിൽക്കുന്നു....
മുറ്റത്ത് കേൾക്കുന്ന സന്തോഷങളുടെയും പൊട്ടിച്ചിരികളുടെയും കേൾവി അരോചകമായി കുറെ അസുഖങ്ങളും പേറി രോഗത്തിന്റെ കനപ്പിൽ രവിയെന്ന പണാപഹാരനെ കാത്ത് ഒരിറ്റാശ്വാസത്തിനായ് കാത്തുനിൽക്കുന്നവരിൽ കമലാക്ഷിയമ്മ മുന്നോട്ട് വന്ന് ശാന്തയോട് പറഞ്ഞു ....
"ചെക്കന് നല്ല സുഖല്യാന്ന് തോന്നുണൂ....."
"ഇയാളെ കാത്തു നിന്നാല്‍ ഈ ചെക്കന് വല്ല ആദീം വന്ന് ചാകും...."
"അയാളാ ഉമ്മറത്ത് നിപ്പ്ണ്ട്...ഇയ്യ് വേഗം ചെല്ല്.....കാര്യങ്ങള്‍ പറ.."
"ഈ ഗ്രാമത്തിന്‍റെ തലവിധിയാണ് ഈ ദുഷ്ടനെ കാവലുകെടക്കണ്ട ഗതികേട്....."
"ഈ കാറാണ് ഡോക്ടര്‍ രവി കംമ്പനിയുടെ ഈ വർഷത്തെ ഞങളുടെ സമ്മാനം...."
"നിങ്ങള്‍ എഴുതുക മാത്രമല്ല നിങ്ങള്‍ മേധാവിയായ ഐഎം എ യുടെ മുഴുവന്‍ ഡോക്ടര്‍മാരെ കൊണ്ടും പലവിധത്തില്‍ പലരീതിയിലും മാധ്യമങ്ങള്‍ തകർക്കാൻ ശ്രമിച്ച ഈ കംമ്പനിയുടെ ഏറ്റവും ഡോസേജുകൂടിയ വിലപിടിപ്പുളള പ്രൊഡക്ടുകൾ രോഗികളെ മൊത്തം കഴിപ്പിച്ചതിനും കംമ്പനിയെ വലിയൊരു ലാഭത്തിലേക്ക് നയിച്ചതിനും മാനേജിംഗ് ഡയറക്ടറുടെ പ്രത്യേക ഉപഹാരം....."
എല്ലാവരും കയ്യടിച്ചു...
ഡോക്ടര്‍ രവി തന്നെ വിശ്വിസിച്ച് തന്റെ കർമ്മങൾക്ക് ഇറങും മുമ്പേ ചെയ്ത ശപദങൾ കാറ്റിൽ പറപ്പിച്ച്....
തനിക്കുകിട്ടിയ സംവരണത്തിലൂടെ നേടിയെടുത്ത സൌജന്യ വിദ്യാഭ്യാസവും താഴ്ന്ന ജാതിയുടെ ആനുകൂല്യങൾ സ്നേഹത്തോടെ നേടുമ്പോൾ..... വലിയ പുച്ഛം സ്വന്തം ജാതിയോട്, സമൂഹത്തോട് ,
എല്ലാം തട്ടി തെറുപ്പിച്ചെടുത്ത നേട്ടങ്ങള്‍ ....
അതിലുപരി നേടിയെടുത്ത സാമ്പത്തും...
എല്ലാം കൂടി അഹങ്കാരത്തിന്റെ ആ ചളിപുരണ്ട മുഖത്തിന്റെ മുകളിൽ തേച്ചു പിടിപ്പിച്ച വെളുത്ത എണ്ണമയമുള്ള ക്രീമും പൌഡറും കലർത്തി വെളുപ്പെന്ന് സ്വയം വിശ്വസിച്ച് ആ ബിഎംഡബ്ല്യ കാറിൽ കയറി കണ്ണാടിയില്‍ നോക്കി ഊറിചിരിക്കുമ്പോ....
മുന്നില്‍ നിൽക്കുന്ന ജയകൃഷ്ണന്റെ കാമകേളികൾക്കടിപ്പെട്ട്...
ക്ഷീണിതയായ് തളർന്ന് ആധിക്കടിപ്പെട്ട്
ഡോക്ടര്‍ രവിയുടെ പണകൊതിയിലേക്ക് തികക്കാനായ പണം മടികുത്തിൽ കേറ്റി ....
ചുട്ടുപൊള്ളി മുരളുന്ന ചെക്കനേം തൊളിൽ വെച്ച് രാധ...
"നാശം....
"ഒരു സൌര്യോം തരില്ല...."
ഇന്ന് തന്‍റെ ജീവിതത്തിന്‍റെ അതിപ്രധാനമായ ദിനമാണ്....
ഇന്ന് ക്ലബ്ബ് മീറ്റിംഗിൽ തനിക്കുകിട്ടാൻ പോകുന്ന പ്രശംസകളിൽ വിഹരിക്കുന്ന രവിക്ക് രാധയുടെ ആ വരവ് പിടിച്ചില്ല....
"ടോക്കൺ സമയാസമയങ്ങളില്‍ നോക്കും??"
"ഇവിടെ വരാന്‍ ആരു പറഞ്ഞു ...."
രവി കയർത്തു...
"ഡോക്ടര്‍ ചെക്കന് തീരെ വയ്യ....
നോക്കണം .."
"ദയവുണ്ടാകണം....."
തന്റെ പുത്തൻ കാറിന്റെ മുകളിൽ രാധയെപോലെ പാവങ്ങളെ അരുതാത്ത മരുന്നുകൾ കുത്തിവെച്ച് നേടിയ അഹങ്കാരത്തിനു മേൽ കൈവെച്ച് രവി പറഞ്ഞു ...
"അത്രക്ക് ദീനമാണേൽ വല്ല ടൌണിലും കൊണ്ടോണം..."
"ഞാൻ തിരക്കിലാണ്...
ഡോക്ടര്‍ ന്റെ കുട്ടിക്ക് തീരെ വയ്യ..."
"പൈസ എത്ര വേണെലും തരാം..."
"ഇതാ കുറെ ഇണ്ട്...
"മടിയില്‍ നിന്നും അവൾ നീട്ടി...."
നിസ്സഹായതയോടെ രാധ കെഞ്ചി...
"ഇയ്യ് ന്നെ പൈസകാട്ടി വീഴ്ത്താന്‍ മാത്രം വളർന്നോ...."
"അന്റെ ഈ പൈസകൊണ്ടൊന്നും എന്നെ മെരട്ടാൻ നോക്കണ്ട ...."
"കടന്നുപോ ഇവിടുന്ന്...."
ഡോക്ടര്‍ രവി അവളെ അലറി വിളിക്കുമ്പോ ചെക്കൻ അവളുടെ മാറത്തു കിടന്നു ശ്വസോച്ഛാസത്തിനു വേണ്ടി ഉറക്കെ നിലവിളിക്കുകന്ന ശബ്ദം കേട്ട് പതച്ചു നിൽക്കുകയാണ് മൊത്തം രോഗികൾ ആ ഏകപ്പെട്ട നഴ്സിംഗ് ഹോമിന്റെ ഉള്ളിൽ....
തിരിച്ച് കുഞുമായ് ഓടുന്ന ഇടയിൽ രാധ തിരിഞ് ഡോക്ടര്‍ രവിയോട് ഉറക്കെ നിലവിളിച്ചു....
"ഈ കുട്ടിക്ക് എന്തെന്കിലും സംഭവിച്ചാ...."
"അണക്കുമുണ്ട് കുട്ടികള്‍ ...."
"നശിച്ചു നാറാണകല്ലാകും..."
"മുണ്ടക്ക ദേവ്യാണേ സത്യം ....."
യൂ കാര്യു ഓൺ ഡോക്ടര്‍ തന്റെ അതിഥികളിലേക്ക് ഒന്നുമറിയാത്തതുപോലെ തിരിഞ്ഞു ....
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞപ്പോ ആലികോയ വീണ്ടും ശാന്തയുടെ വീടിനടുത്ത് വന്നു...
സുകുമാരന്‍ നായരുടെ കടയില്‍ കയറി...
ഒരു സോഡ വാങി പൊട്ടിച്ച് അകത്താക്കുന്ന ദൃതിയിൽ കുശലമന്വേഷിച്ചു....
"നായരേ ശാന്ത അവിടില്ലെ...."
"ചെറുക്കൻ ചത്തിട്ട് മൂന്നു ദിവസായില്ലേ...."
"എന്താ ഓളെ ഹാല്..."
"ഒന്നും പറയണ്ട...ന്റെ ആലികോയേ"
"ഓള് ആരൊഇടും മിണ്ടിണില്ല ന്നാണ് രാമൻ പറയണത്...."
"ഓള് രവി ഡോക്ടറെ ഉറക്കെ പിരാകി പറയണത് രാത്രീല് കേക്കാമെന്ന് ഇവിടെ കൂടുണോര് പറയണ് കേട്ടു...."
"എന്ത് ദുഷ്ടനാണ് അവൻ...
ഈ പ്രദേശത്ത് വരുംമ്പോ രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി വന്നോനാ...
ഇപ്പോള്‍ കാറായി ബംഗ്ലാവായി....കണ്ണുകണ്ടുകൂട...
ദീനം വരുമ്പോ മാർഗ്ഗമില്ലല്ലോ....
ഡോകടറാത്രെ....
സുകുമാരന്‍ നായരുടെ മൂക്കു ചുകന്നു...
"ഉം..."
"ഞാനൊന്നു പോയ് നോക്കട്ടെ...."
സുകുമാരന്‍ നായര്‍ കടയില്‍ ഗ്ലാസ് കഴുകി വെക്കുമ്പോ ആലികോയ മണിമുണ്ട കോളനിയിലേക്ക് കയറി രാധയുടെ പെരയിലേക്ക് പാഞുപോകുന്നതാണ് കാഴ്ചയിൽ....
കുറച്ചു നേരം കഴിഞപ്പോ ആലികോയ ഇറങി പോകുന്ന കാഴ്ച കച്ചവടത്തിന്റെ ഇടയിൽ സുകുമാരന്‍ നായർ കാണാനിടയായി ....
"എന്താവോ ഇവനിനിവിടെ കാര്യം...."
"ആ...
ജയകൃഷ്ണന്റെ വാലല്ലേ...
അവന്റെ എന്തെങ്കിലും കാര്യങ്ങള്‍ പറയാനാകും...."
"അല്ലാതെ ഈ കൂട്ടികൊടുപ്പുകാരന് ഈ ആലയിൽ എന്തുകാര്യം ......"സുകുമാരന്‍ നായർ കിട്ടിയ സമയത്തിന് ആലികോയയുടെ കുറ്റം വിളമ്പി...
പിറ്റേന്നു രാവിലെ രാമൻ വീണ്ടും തോർത്തുമായി സുകുമാരന്‍ നായരുടെ കടയിൽ ബെഞ്ചില്‍ ഇരിക്കുന്നു....
"എപ്പോഴാണ് ശവമടക്ക്...."
"പൊലീസ്കാര് വന്ന് ശവം മരത്തിന്റെ മോളിന്ന് ഇറക്കി..."
"അങാടീലെ ആശുപത്രീ കൊണ്ടോയി...."
"ഓളെടെ ശവം ഇനീം കൊണ്ടു വന്നിട്ടില്ല...."
"ചെക്കന്മാരൊക്കെ പോയി
കാരണവരായ ന്നെം വിളിച്ചും
നിക്ക് വയ്യ ...."
"ദുർമരണമല്ലേ...
ഓര് ഇനി കീറി മുറിച്ചൊക്കെ വരുമ്പോഴേക്കും സമയാകും...."
രാമൻ ബഞ്ചിലിരുന്ന് കാലുകൾ ആട്ടി തലതാഴ്ത്തി തെല്ലു ദുഖത്തിൽ പറഞു തീർത്തു...
"എന്താ രാമാ ഓൾക്കു പറ്റീ....
ആ ചെക്കൻ പോയതാണോ കാരണം..."
സുകുമാരന്‍ നായര്‍ പിന്നയും രാമനെ വീണ്ടും ചോദ്യം ചെയ്തു
ആ രാമന്‍ പതിഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞൂ....
"തൂങിയ കൊമ്പിൽ നിന്നും ശവം ഇറക്കുമ്പോ പോലീസ് വന്ന് ഇവിടേം ചോദിച്ചു...."
"ഞാനും പറഞ്ഞു എനിക്കറിയില്ല..."
"ചെക്കൻ മരിച്ചതിന്റെ വെഷമാകുമെന്ന് പറഞ്ഞു ...."
"ഒരാഴ്ചയായി ജയകൃഷ്ണനും ഓന്റെ കൂട്ടികൊടുപ്പുകാരൻ ആലികോയയും ഈ പരിസരത്തൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു ...."
"ഞാന്‍ ഒന്നും പോലീസിനോട് പറയാന്‍ പോയില്ല...
പിന്നെ അതിന്റെ പിന്നാലെ തൂങും...
എന്തൊക്കെ അനർത്ഥാകും ഉണ്ടായിരിക്കുക ദൈവത്തിനറിയാം...രാമാ...."
"ശവമെത്തി...."
രാമൻ തന്റെ തോർത്തെടുത്ത് ചുമലിൽ വെച്ച് തിരിഞ്ഞു നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ പറഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു നടന്നു....
അപ്പോഴേയ്ക്കും ടൌണിൽ നിന്നും ആംബുലൻസ് ചീറിപാഞ് ആ മണിമുണ്ട കോളനിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞു വരുന്നത് കാണാന്‍ തിടുക്കത്തില്‍ സുകുമാരന്‍ നായർ കടയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു ഓടി.....
ഗതികേടുകൊണ്ട് ഒരിക്കല്‍ അകപ്പെട്ട പടുകുഴിയിൽ നിന്നും പിടിച്ചുകയറി അടുത്ത കുഴിയിലേക്ക് ചാടി ഇനി ഇത്തരം കുഴികളിൽ നിന്ന് കരകയറി ജീവിതം മുന്നോട്ടു നയിക്കാൻ ഒരു പ്രതീക്ഷയുമില്ലെന്ന സ്വയം തിരിച്ചറിവിൽ....
ആ പ്രദേശത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ ശരീരവും ഉറച്ച മനസ്സിനും ഉടമയായവളുടെ കീറിമുറിച്ച ശരീരം പുറത്തേക്കു ആംബുലൻസിൽ നിന്നും ഇറക്കിയപ്പോൾ പെണ്ണുങളുടെ മൊത്തം അലർച്ച ആ മണിമുണ്ടകോളനിയും കടന്ന് കാറ്റിലൂടെ പറന്നപ്പോൾ ....
കണ്ണുകൾ തുടച്ച് സുകുമാരന്‍ നായർ തന്റെ കടയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.....
#ഷാലി അബൂബക്കര്‍ #

കൂടാൻ വൈകിയ കൂട്ടുകാർ - New Video Kavitha

''കൂടാൻ വൈകിയ കൂട്ടുകാർ ''

Click here to hear this wonderful Kavitha -
https://www.youtube.com/watch?v=OKCpWYN6UGk


ഷാലി അബൂബക്കറിന്റെ മനോഹര രചന - നരേൻ പുലാപ്പറ്റയുടെ മികച്ച ആലാപനം

കേൾക്കുക, ഒരു നോവ് ഉള്ളിലേക്ക് തറഞ്ഞിറങ്ങുന്ന പോലെ

ഈ കവിത ഷെയർ ചെയ്യുക --


ചിതറിതെറിച്ച മുത്ത്

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses

അയാള്‍ നടന്നുതുടങി....
വരണ്ടുകീറിയ പാടശേഖരങളിലൂടെ...
പുൽ മേടകളിലൂടെ...
പാറകെട്ടിലൂടെ...
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മണലാര്യങളിലൂടെ...
കല്ലും മുള്ളും നിറഞ ഇരുണ്ട വനവീഥികളിലൂടെ.....
ഒരു ഡിസംബര്‍ മാസമായതിനാൽ
പെട്ടെന്നു് ഞൊടിയിടയിൽ സകലമരങളും പൂത്തുലഞ്ഞു ...
ആകാശത്ത് നക്ഷത്രങ്ങളും ചന്ദ്രനും പുഞ്ചിരി തൂകി....
എല്ലാ തെരുവീഥികളും അലന്കരിച്ചിരിക്കുന്നു....
ചെറിയ കുളിർകാറ്റിൽ ഓരോ വീടുകളിലെ മുന്നിലും മത്സരിച്ചലന്കരിച്ച നക്ഷത്രങ്ങളും പുൽകൂടുകളെയും നോക്കി അയാള്‍ വേഗത്തില്‍ നടന്നു....
പള്ളിമണികൾ നിർത്താതെ ചെവിട് അടപ്പിക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ ആ പ്രദേശങളെ ഈ രാത്രി പോലും ഉറങാൻ അനുവദിച്ചില്ല....എല്ലാവരും ഉണർന്നിരിക്കുന്നു....മുറ്റങളിൽ പടക്കങ്ങള്‍ക്ക് തീ പിടിക്കുന്നു ...
കുട്ടികള്‍ ചിലര്‍ ആർത്തുവിളിക്കുന്നു...ചിലര്‍ അമ്മമാരുടെ തോളത്തിരുന്നു കരയുന്നു.....
എല്ലാവരും ആ പ്രഭാതത്തില്‍ പള്ളിയിലേക്ക് ശാന്തരായി കുറുബാനക്ക് വരിയായി പോകുന്നു.....
പള്ളിയുടെ മുൻപിലൂടെ അയാള്‍ കടന്നുപോകുമ്പോഴും ആഘോഷങൾ തകൃതിയായി തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും വേഗതകുറക്കാതെ നടന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു ....
ഉണങ്ങി വരണ്ട പാടവരമ്പിലെത്തി
ഭുമിക്ക് ചൂടുപിടിച്ച് തുടങ്ങി അലക്ഷ്യമായ് വേഗത്തിൽ നടക്കുമ്പോൾ ഒറ്റപ്പെട്ട ഒരു വീട് ദൂരെ കൺദൃഷ്ടിയിൽ പതിയുന്നു....
അവിടെ നിന്നും ഇറങിവരുന്ന ഭൂതവും തറയും താളമേളങളും....
കോമ്പല്ലുകൾ പുറത്തേക്കു നീട്ടി ചോര വലിച്ചുകുടിച്ച് ഭീതിപരത്താൻ ....
ഉണങ്ങിയ പച്ച മാംസത്തിന്റെ കഷ്ണങ്ങള്‍ ചുണ്ടിനരികിൽ എച്ചിലാക്കി ഭൂതം അതിനോടപ്പം ആരവങളും നടന്നു വന്നപ്പോള്‍ അയാള്‍ വരമ്പിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വഴിമാറികൊടുത്തു.....
ആ ഓലപ്പെരയിൽ നിന്നും ഒരു കരച്ചില്‍ കേൾക്കാമായിരുന്നു.....
വേഗത്തില്‍ നടക്കുമ്പോഴും ഭൂതവും തറയും മേളങളും ആരവങളും താളത്തിൽ ചുവടുകൾവെച്ച് മറഞകലുമ്പോൾ ആ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം അടുത്തേക്കു അടുക്കുന്നു....
പുരയുടെ മുന്നിലൂടെ നടന്നു നീങുമ്പോൾ കീറിപറിഞ് ചോരയൊലിപ്പിച്ച് ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചു കീറി ശരീരത്തൽ പലയിടങ്ങളിലും കടിച്ചു കീറിയ വൃണങളുമായി ഒരു കൊച്ചു പെൺകുട്ടി കിണറിനരികിലേക്ക് ദാഹജലത്തിനുവേണ്ടി ഞരങി നീങുന്നു....
എന്തിനു നിൽക്കണം....
എന്തിനു സഹായിക്കണം...
ഞാന്‍ അതി വേഗം നടന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു....
"അടിച്ചു കൊല്ലണം..."
"ആരായാലും ..."
"സ്വന്തം അച്ഛന്‍ ആയിരിക്കും..."
പിറുപിറുത്തയാൾ ആ നട്ടുച്ചക്ക് നടവരമ്പിലൂടെ പറന്നു....
തലച്ചോറിലെ ഞരമ്പുകളിലൂടെ അരിച്ചു കയറിയ വൈദ്യുതി പ്രവാഹത്താൽ വീണുചിതറിയ മുത്തുകള്‍ക്ക് പലതരത്തിലുള്ള ചായങ്ങള്‍ മിന്നിമറഞു....മനസ്സിൽ ഒരായിരം മഴവില്ലുകൾ തലങ്ങും വിലങുമായി വിരിയാൻ തുടങ്ങി ...
ഇത്രയും വർണ്ണങൾ അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ അയാള്‍ പല്ലുകൾ കടിച്ച് കണ്ണുകള്‍ ചിമ്മിയടച്ച് മായാലോകത്തെക്ക് സ്വയം ഇറങിചെല്ലും...
എന്നിട്ട് വേഗത്തില്‍ നടക്കാന്‍ തുടങും
മായ കാഴ്ചകളിലൂടെയുള്ള സഞ്ചാരമാണ് പിന്നീട് ..
ആരും കാണാത്തത് കാണും...
ആരും കേൾക്കാത്തത് കേൾക്കും....
ചിരിക്കും....
ചിലപ്പോൾ പ്രാർത്ഥിക്കും......
ചില ഇഷ്ടപ്പെട്ട ആഘോഷങളിലൂടെ യാത്രചെയ്തു സ്വയം ഉന്മാദനകും....
മനസ്സില്‍ വിരിയുന്ന വർണ്ണകാഴ്ചകൾ പുറത്തുപറയാനാകാതെ ആരെന്കിലും കണ്ടാല്‍ തുറിച്ചു നോക്കി നില്കും....
ഈ ചെറിയ പെൺകൊടിയെ പിച്ചി ചീന്തി രക്തം കുടിക്കാനാണോ നീ ജന്മം നല്കിയത്.....നീ ഒരു അച്ഛന്‍ ആണോ....
നിനക്കു നിന്റെ കാമവെറികൾ തീർക്കാൻ ഈ കുഞിനെ മാത്രമാണോ കിട്ടിയത്....
ഞരങി നീങി അവൾ കിണറിലേക്ക് ചാടികാണും...
വെള്ളം മതിയാവോളം കുടിച്ച് അവള്‍ മുങിപ്പൊങി ഒരു ജഡമായി കാണും....
ആ തന്ത ആരുമറിയാതെ അവളെ ആ പാടത്ത് കുഴിച്ചിടും....
അങ്ങനെ അയാള്‍ വീണ്ടും വിശുദ്ധനായി സമൂഹത്തില്‍ മാന്യതയുടെ പുറം മോടിയിൽ ഇനിയും ക്രൂരതകള്‍ ചെയ്തു കൂട്ടും....
മഴവില്ലുകൾ തമ്മിൽ പരസ്പരം കോർത്തുവലിച്ചു...
ചായങൾ ഒലിച്ചിറങി...മുത്തുമണികൾ ചിതറിയതൊക്കെ ഒരുണ്ടിറങാൻ തുടങ്ങി ......
അയാള്‍ വീണ്ടും പല്ലുകള്‍ ശക്തമായ് കടിച്ചു ....
ഇടവഴിയിലൂടെ കരിയിലകൂട്ടത്തെ കാലുകള്‍കൊണ്ട് വലിച്ചു മുന്നോട്ടു തള്ളി നടന്നു ....
ദൂരെ എതിര്‍ വശത്തായി രണ്ടു രൂപങ്ങള്‍ മെല്ലെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപോലെ തോന്നി...
ഒരു അച്ഛന്‍ മകളുടെ കൈ പിടിച്ച് വരുന്നു....
പന്ത്രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കും....
അയാള്‍ ഒരു ക്രൂരനാണ്...
മുഖത്തെ ആ പരുക്കൻ മീശയും ചോരചിതറുന്ന കണ്ണുകളും....
അയാള്‍ ഈ കുഞിനെ കൊണ്ട് ഈ കാട്ടു പ്രദേശത്ത് എന്തിനാണ് ഈ സന്ധ്യാ സമയത്തു് ....
അവളുടെ കണ്ണുകളില്‍ ഭയത്തിന്റെ പാടുകൾ...
പേടിയോടെയാണ് അവൾ അയാളുടെ കൈകള്‍ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത്....
അവള്‍ എന്നെ കണ്ടപ്പോള്‍ ആശ്വസിച്ചിരിക്കുമോ.....
ഇനി ഇത് കണ്ടുനിൽക്കാൻ എന്നെ കൊണ്ടാവില്ല.......
അയാള്‍ മെല്ലെ നിന്നു ....
ഊടുവഴിയിലെ മുള്ളുവേലി ഒരു ചവിട്ടിന് പൊളിച്ച് അതിലെ വലിയ മുളകുറ്റി പറിച്ചെടുത്തു.....
നല്ല കൂർത്താഗ്രമുള്ള കത്തിയേക്കാൾ മൂർച്ചയുള്ള മുള കുറ്റി...
മീശ പിരിച്ച് നെഞ്ചും വിരിച്ചു നില്കുന്ന കാട്ടാളനെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി മുളകുറ്റിയുടെ അഗ്രം അയാളുടെ നെഞ്ചിനുകണക്കാക്കി ഓടാൻ തുടങ്ങി ....
"എടാ നായേ....
സ്വന്തം മകളെയാണോ ഈ കാട്ടിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ കൊണ്ടു വന്ന് നശിപ്പിക്കാൻ കൊണ്ടു വന്നിരിക്കുന്നത്...."
"ഒരുത്തന്‍ ഇപ്പോള്‍ ഇതുപോലെ ഒരു പിഞ്ചുമകളെ കുഴിച്ചിട്ടു മാന്യനായതെയുള്ളൂ...."
"ഇനി ഇത് തുടരാന്‍ ഞാൻ അനുവദിക്കില്ല...."
അയാളുടെ നെഞ്ചുതകർത്ത് മുളം കുറ്റിയും ആ മനുഷ്യനും മണ്ണില്‍ മലർന്നടിച്ചു വീണു...
ചോര ചീറ്റി ഒരക്ഷരം ഒരിയാടാതെ അയാള്‍ മരിച്ചു വീണു...
പെൺകുട്ടി ചിരിച്ചു ....
അവളുടെ കണ്ണുകള്‍ക്ക് തിളക്കം ...
അയാള്‍ മുട്ടുകുത്തി അവളെ രണ്ടു കൈകൾ നീട്ടി വിളിച്ചു....
അവൾ കൈകളിലൂടെ അയാളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ചിരിച്ചു ....
അയാള്‍ അവളെ തുരുതുരാ ചുംബിച്ചു ....
ഇനി നിന്നെയാരും ശല്യം ചെയ്യില്ല.....
ആരും...
വർണ്ണങൾ വാരിവിതറിയ ഒരു ആകാശമാണ് അപ്പോള്‍ അയാള്‍ കണ്ടത്...
മുത്തുകളുടെ നിറങളെല്ലാം ഒലിച്ചിറങി...
വെളുത്ത മുത്തുകൾ ...
തിളങ്ങുന്ന വെളുത്ത മുത്തുകള്‍ .....
#ഷാലി അബൂബക്കര്‍ #

ന്യൂനമർദ്ദം

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses

“ഇരുന്നൂറ്റി മുപ്പത്താറ് പേർ മൊത്തം കടലില്‍ പോയി...
അതിൽ ഇരുന്നൂറ്റി മുപ്പത്തഞ്ചു പേരേയും രക്ഷപ്പെടുത്തി....”
“ഒരാള്‍ മാത്രമാണ് തിരിച്ചു വരാത്തത്.....”
“കോസ്റ്റൽഗാഡിനെയും നേവിയേയും രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിൽ ഇറങ്ങിയവരെയും മൊത്തത്തില്‍ പ്രശംസിക്കുന്നു.....”
“കേരള ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായാണ് ഇത്തരിൽ മുഴുവന്‍ ആളുകളെയും രക്ഷപ്പെടുത്താന്‍ കഴിയുന്നത്.....
തിരച്ചില്‍ അവസാനിപ്പിച്ചു”
മുഖ്യമന്ത്രിക്ക് പ്രശംസയുടെ പെരുമഴ....
പത്രക്കാര്‍ വളഞ്ഞിട്ടു നടത്തിയ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നും ഒരുവിധം തടിയൂരി കാറില്‍ കയറി യാത്രയായി...
അഭയാർത്ഥി ക്യാംപ്
താല്കാലികമായി വെച്ച ടെലിവിഷൻ സെറ്റിന്റെ മുന്നില്‍ ആളുകള്‍ആർത്തു വിളിച്ചു ....
“മുഖ്യമന്ത്രി കീ ജയ്....
മുഖ്യമന്ത്രി കീ ജയ്...”
തകർത്തുപെയ്യുന്ന മഴയുടെ ആരവത്തിനു പുറമെ ആ ക്ലാസ് മുറികൾ ആഘോഷത്തിന്റെ അലയൊലിയിൽ അടുത്ത് ആർത്തട്ടഹസിക്കുന്ന കടലിന്റെയും കലിയോടെ കരയെ വിഴുങുമെന്ന ഭാവത്തോടെ തിരകളുടെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദവും ആ സന്തോഷകടലിൽ മറഞിരുന്നു കുറച്ചുനേരത്തിനെന്കിലും.....
കോരിച്ചൊരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മഴയുടെ നിലവിളിയിൽ ആ ഗവർമെന്റെ് സ്കൂളിന്റെ ഓടിട്ട മേൽകൂരകളിലൂടെ ചോർന്നൊലിച്ച ഒറ്റിവരുന്ന വെള്ളം ഒരു മൂലയില്‍ ഒരു പുതപ്പുചുറ്റി തന്റെ വിധിയെ പഴിച്ച് പിറുപിറുത്തു വിറച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മുഖത്തിലേക്ക് തിരഞുപിടിച്ച് വീണുകൊണ്ടിരുന്നു .....
മനസ്സിൽ ഭാരങൾ വന്നു വീഴുമ്പോൾ
അനാഥാലയത്തിന്റെ ഇരുട്ടുള്ള മുറിയില്‍ പുതപ്പുചുറ്റി സ്വയം ഒരു വിറയിലിൽ അകപ്പെടാറുള്ള അവള്‍ .....
കരയാറില്ല....
കരഞിട്ട് കാര്യമില്ല....
ദൈവം ഒരുപാട് കരയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു....
പക്ഷേ കരഞില്ല......
“ഒരാള്‍ മാത്രം രക്ഷപ്പെട്ടില്ല....”
“ഒരാള്‍ മാത്രം....”
അവൾ പിറുപിറുത്തു ....
ആർപ്പു വിളികൾ
ആഘോഷങൾ....
“ഒരാളുടെ എന്താ ജീവനല്ലെ....”
“അയാള്‍ക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവര്‍ ഉണ്ടാവില്ലെ.....”
“അവരവർക്ക് എല്ലാം കിട്ടി....”
“ആഘോഷിക്കട്ടെ....”
“എല്ലാവരും ആഘോഷിക്കട്ടെ.....”
ഇരുട്ട് നിറഞ്ഞ ആ ആഘോഷ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും അവള്‍ പതുക്കെ ഇറങ്ങി ....
ഇതുവരെ കഴിഞ്ഞ ആഴ്ചയിൽ നടന്ന വിവാഹത്തിന്റെ അവന്റെ കല്യാണ വസ്ത്രം മാത്രം അവള്‍ ചുറ്റിപിടിച്ച് അവളുടെ പുതപ്പിന്‍റെ അടിയില്‍ ഒളിപ്പിച്ച് പ്രാർത്ഥനയിലായിരുന്നു....
ഒരോ രക്ഷാബോട്ടുകൾ വരുമ്പോഴും ആരവങളിൽ അവനെ അന്വേഷിച്ചു ....
അവസാനം ബോട്ടും വന്നപ്പോള്‍ പിന്നെയും പ്രതീക്ഷ .....
പക്ഷേ ഉറപ്പാണ്
അവൻ വരും....
എന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ ചൂടറിഞവനാണ്....
അത് അവനെ ഓർമ്മകൾ നല്കി
അവസാനം വരെയും പിടിച്ചു നിർത്തും ....
അവൻ കരുത്തനാണ്.....
അവൻ എന്റെതുമാത്രമാണ്.....
അവള്‍ ചെറുതായി വിതുമ്പി.....
അവസാന കണക്കെടുത്തപ്പോൾ എല്ലാവരും വന്ന് എന്റെ ചുറ്റും കൂടിയപ്പോഴും....
അഴിച്ചിട്ട മുടികൾ ചുമരില്‍ പതിച്ച് പുതച്ചു
ചാരിയിരിക്കുന്ന ഞാൻ എല്ലാവരോടും അലറി പറഞ്ഞു ....
"അവൻ വരും...
അവന് ഈ ഭൂമിയിൽ ഞാന്‍ മാത്രമേ ഉള്ളൂ....
അവന് ആരുടെയും സഹായം വേണ്ട...
അവൻ കരുത്തനാണ്...."
അച്ഛന്മാരോടും അമ്മമാരോടും അവൻ തന്റെ ആഗ്രഹം പ്രകടിപ്പിച്ചപ്പോൾ
അനഥാലയത്തിന്റെ അഴികളിലൂടെ പ്രകൃതിയോടും ദൈവത്തിനോടും സംസാരിച്ചപ്പോൾ ...
ഒരിക്കലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത കുടുംബ ജീവിതം അടുത്തെത്തിയപ്പോള്‍ .....
എല്ലാവരും സമ്മതം തന്നു......
പുറത്ത് കനത്ത മഴ പെയ്ത് തമർക്കുന്നു....
പുതപ്പിനടിയിൽ അവന്റെ വസ്ത്രം നനയാതിരിക്കാൻ പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിച്ച് അവള്‍ ആ മഴയെ മുഴുവന്‍ ആവാഹിച്ചു ആ ഇരുട്ടിലൂടെ മണലിലൂടെ അലറുന്ന കടലിനോട് പ്രതികാരം ചോദിക്കാനുള്ള ഭാവത്തോടെ കലിയോടെ നടന്നു നീങി.....
കല്യാണം തീരുമാനിച്ചതു മുതല്‍ അവനെ കാണാതിരിക്കാന്‍ കഴിഞില്ല....
കല്യാണ ക്വയറുകളിൽ ഞാൻ പാടുമ്പോൾ, പ്രാർത്ഥനക്കായ് ദൈവത്തിന്റെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി നിൽകുമ്പോൾ,
കൂട്ടുകാരികളൊത്ത് ബൈബിള്‍ ക്ലാസിന് പോകുമ്പോൾ.....
എല്ലായിടത്തും അവന്‍ ഒളിഞിരുന്നെന്നെ കണ്ണിറുക്കി......
രാത്രികളിൽ അനാഥാലയത്തിന്റെ ജനലഴികളിൽ ഒളിച്ചുചാടി വന്ന് മെല്ലെ എന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ അവനമരുമ്പോൾ ....
പെട്ടെന്നു് മറ്റുള്ളവരുണരുമ്പോൾ എന്റെ ചുണ്ടുകളെ അടർത്തി ഓടി മതിൽചാടുന്ന കിറുക്കൻ.....
കല്യാണം കഴിക്കുന്നതിന് മുൻപ് അവളെ കാണുകയോ വർത്തമാനം പറയുകയോ ചെയ്യരുതെന്ന കർശന നിർദ്ദേശം അവനങ്ങനെ പലപ്പോഴായി ആരും കാണാതെ തെറ്റിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.....
കടൽ തിരകളുടെ ഉയരങ്ങള്‍ അവള്‍ക്ക് ആ ഇരുട്ടില്‍ വളരെ ദൂരത്തുനിന്ന് കണ്ടു തുടങ്ങി ....
"എവിടെ അവൻ...."
അവളുടെ കൈപിടിച്ചു നടന്ന് മധുവിധുനാളുകളിൽ അവളിൽ പടർന്ന്
അവളുടെ മുടികളെ കുത്തിപിടിച്ച്
അധരങളെ ഊറ്റികുടിച്ച്
പരസ്പരം ഇണചേർന്ന്
രാവുകളിൽ ഇരിക്കാറുള്ള ആ കരയിലെ പടുവൃക്ഷം പോലും ചെരിഞു വീഴാറായി.....
"എനിക്കു് ഈ ഭൂമിയിൽ ആരുമില്ല...
ഇതുവരെ എന്തിനോ വേണ്ടി ജീവിച്ചു....
ഇപ്പോള്‍ നീ വന്നത് എന്റെ ഹൃദയത്തെ പിളർന്നാണ്....
ചോരയൊലിക്കുന്ന എന്റെ ഹൃദയത്തില്‍ കുഞു നാമ്പുകൾ മുളപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു....
ജീവിക്കാനുളള കൊതിയുടെ....
അമ്മ മരിച്ചപ്പോള്‍ പിന്നെ ഒറ്റക്കായിരുന്നു....
എല്ലാം ഒറ്റക്ക്...."
ആ പടു വൃക്ഷത്തിന്‍റെ ചുവട്ടില്‍ എന്റെ മടിയില്‍ കിടന്ന് വിതുമ്പുന്ന അവന്റെ ചെറിയ താടിരൊമങളിൽ എന്റെ നീളൻ മൂക്കുകളുടെ അഗ്രം പതുക്കെ തടവിയപ്പോൾ അവനെന്നെ പുണർന്ന നിമിഷങ്ങള്‍....
തെളിഞ ആകാശം...
"പത്തു ദിവസമായി പണിക്കു പോയിട്ടു് ..."
"ഇങ്ങിനെ നിന്റെ അവിട്ടിലിരുന്നാൽ അടുപ്പു പുകയില്ല...."
"ഇന്നു ഞാന്‍ പോകും കടലില്‍ ..."
രാവിലെ ഉണർന്നപ്പോൾ കാപ്പി കൊടുത്ത എന്നെ വലിച്ചു അവന്റെ രോമാവൃതമായ ശരീരത്തിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചപ്പോൾ...
ഞാന്‍ അവന്‍റെ മാറത്തെ രോമം തടഞ്ഞു ചിണുങി...
"പോയാല്‍ എപ്പൊ വരും ...."
"ഉച്ചക്ക് പോയാല്‍ നാളെ പുലർച്ചയാവുമ്പൊ എത്തും...."
അവന്‍ യാത്രപറഞ്ഞിറങി
രണ്ടു പ്രാവശ്യം തിരിച്ചു വന്ന് ഉമ്മറത്തെ വാതിലിന്റെ മറവില്‍ രണ്ടു പ്രാവശ്യം പുണർന്നു.....
പിന്നെയും തിരിച്ചു വരാന്‍ നോക്കിയപ്പൊ ഞാനിറങിചെന്നു ആ മണലിലൂടെ എന്റെ കാലുകള്‍ പൂഴ്ത്തി അവനൊപ്പം
അവനെകൊണ്ട് പുറപ്പെടാന്‍ പോകുന്ന ആ ബോട്ടിനടുത്തേക്ക്....
ദൂരെ നിന്നും എനിക്കു കേൾക്കാമായിരുന്നു അവനെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്ന അവന്‍റെ കൂട്ടുകാരുടെ ബഹളം...
അതിഭയാനകശബ്ദം.....
കൂരാകൂരിരുട്ടിൽ കൊടും മഴയിൽ...
ആഞുവീശുന്ന കാറ്റിൽ...
അതിഭയാനകമായ തിരകൾ ആഞടിക്കുന്ന തീരങ്ങളില്‍ ....
ഒരോന്നായി കടപുഴകി വീഴുന്ന ആ ഭികരരാത്രിയിൽ...
അനാഥത്വത്തിൽ നിന്ന് ഒരാഴ്ച അവധി തന്ന് വീണ്ടും അനാഥത്തിലേക്ക് വലിച്ചഴിക്കപ്പെട്ട മുറിഞ മനസ്സുമായ്
അവൾ അവനെ അന്വേഷിച്ചു ആ തിരകളുടെ ഇടയിലേക്കു് നടന്നു കയറി.....
"അവനെ ഒന്നുകില്‍ നീ കാണിക്കുക അല്ലെങ്കില്‍ അവൻ പോയിടത്ത് എന്നെയും എത്തിക്കുക ...."
ആ പുതപ്പിന്റെ അടിയില്‍ ഒളിപ്പിച്ച അവന്റെ വസ്ത്രങ്ങള്‍ മാറോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് അവള്‍ ആ അലറുന്ന തിരകളുടെ ഇടയിലേക്കു് പാഞുകയറുമ്പോൾ.....
തിരകൾ കലിയടങാതെ സർവ്വതിനേയും സംഹാരതാണ്ഢവമാടി ഒരുവളുടെ കരളിന്റെ നൊമ്പരമറിയാതെ ആഞടിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു...
-ഷാലി അബുബക്കർ-

#വിശുദ്ധപ്രണയം (love jihad)

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses


"എല്ലാം റെഡിയാക്കി പാക്ക് ചെയ്യ്....
നാളെ രാവിലെയാണ് ഫ്ലൈറ്റ്.....
ഇനി  മണിക്കൂര്‍ പോലും ഇല്ല.....
എല്ലാം രഹസ്യമായി ഇരിക്കട്ടെ ..."

"നമ്മുടെ ഫ്രന്ഡസ് സറ്കിളില് പോലും പറയരുത് അനിതാ...."

റിയാസിന്റെ മനസ്സില്‍ തീ ആളാന് തുടങ്ങി ....

ഇവിടുന്ന് കടന്നു കിട്ടിയാല്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു .....
പിന്നെ സ്വസ്ഥമായി  ജീവിക്കാം...
നമ്മള്‍ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങള്‍ ...
നമ്മുടെ പ്രണയത്തിന്റെ സാക്ഷാത്കാരം ...
എത്ര വര്‍ഷത്തെ കാത്തിരിപ്പാണ്.....
നേഴ്സറി മുതല്‍ ഒരേ ക്ലാസ്സില്‍ പഠിച്ചു വളര്‍ന്നു സ്കൂള്‍ യാത്രയില്‍ എവിടെയൊ ഒരു വഴിയിലൂടെ നമ്മള്‍ ചേര്‍ന്നു്നിന്നു സഞ്ചരിച്ചു ഇന്നിവിടെ വരെ എത്തികഴിഞൂ നമ്മുടെ ജീവിതം .....

"സുദേവന്റെ ഫോണ് ...".അനിത പറഞ്ഞു ...
റിയാസ് വെപ്റാളത്തില് ഫോണെടുത്തു....

"സുദേവാ?..."
"റിയാസ് നീ നിന്റെ മെയില്‍ ചെക്ക് ചെയ്യ്....."
"രണ്ടു പേരുടെയും വിസിറ്റ് വിസ അയച്ചിട്ടുണ്ട് ....."
"നാളെ രാവിലെ  നാലുമണിക്കാണ് ഫ്ലൈറ്റ്....ടിക്കററും ഉണ്ട് ....."
"ഞാന് വിസാ മെസ്സേജും കൊടുത്തിട്ടുണ്ടു് ..."
"ഇവിടെ ഒരു റൂമും തരപ്പെടുത്തീട്ടുണ്ട്....."
"ഒന്നു കൊണ്ടും പേടിക്കേണ്ട ഞങളെല്ലാവരും ഇവിടുണ്ട്....."

"സുദേവാ....."റിയാസിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി...

"ഇപ്പോള്‍ ഒന്നും പറയണ്ട എല്ലാം നേരിട്ടു കാണാം ...."
"അനിതയോട് പറയുക..."

"സുദേവന് എന്തു പറഞ്ഞു ...." അനിതയ്ക് ആകാംക്ഷയായി...

"എല്ലാം ശരിയാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന്....മെയിലില്‍ അയച്ചിട്ടുണ്ട് ....."
"എല്ലാം ശരിയായി...."

അനിത റിയാസിന്റെ നെഞ്ചിലേക്കു ചാരി....
റിയാസ് അവളുടെ നെറുകയില്‍ ചുമ്പിച്ചു.....
അവളുടെ മുതുകില്‍ കൈകള്‍ കൊണ്ട് മെല്ലെ തടവി....
അനിത റിയാസിന്റെ അധരങ്ങളില് അമര്ത്തി ചുമ്പിന്ച്ചു.....
പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചു കൊതിതീരാത്ത രണ്ടുപേരുടെ പ്രണയത്തിന് മീതെ വികാരങ്ങള്‍ വേലിയേററം ശ്രിഷ്ഠിക്കുവാന് തുടങുമ്പോള് പള്ളിയില്‍ നിന്നും ബാന്ക് മുഴങി....
പൊടുന്നനെ അനിത കുതറിമാറി...

"റിയാസ് പള്ളീല് പോ...."
"ഇപ്പോള്‍ ഈ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം നടന്നു കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി പ്രാര്ഥ്തനയാണ് വേണ്ടത്..."

"അനിതാ?...ച്ചെ..."
റിയാസ് ചിണുങി....

"ഞാനും പ്രാര്ത്ഥിക്കുന്നുണ്ട് എന്റെയും എല്ലാ ദൈവങളെയും...."

"റിയാസ് ഇന്റെര്നെറ്റ് കഫയില് പോയി പ്രിന്റു കൂടി എടുത്തോളൂ...."
വാതിലടക്കുന്നതിനു മുന്പ് അനിത ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു.....

അനിത ആ വാടക മുറിയില്‍ മൂലയിലെ പൂജാമുറിയില് കയറി സകല ദൈവങളോടും ഉള്ളുരുകി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു ....ഒരു അപകടവും വരുത്താതെ കടല്‍ കടത്തണേ....

"മൂന്നുമണിക്കൂര്‍ മുന്പെ എയറ്പോര്ട്ടില് എത്തണം എന്നാണ് സുദേവന് പറഞത് ഇപ്പോള്‍ സമയം എട്ടു മണിയായി...."
"രണ്ടു മണിക്കൂറിനുളളില്‍ യാത്ര പുറപ്പെടണം....."
റിയാസ് ഓര്മ്മിപ്പിച്ചു

അനിതയ്ക്ക് മനസ്സില്‍ ആദി തുടങ്ങി ...

ആദ്യമായി വിമാനയാത്ര 
അന്യ രാജ്യത്തേക്ക്...
പക്ഷേ ഒരു സൌകര്യം എന്തെന്നാല്‍ കൂടെ പഠിച്ചവരില് അധികവും അവിടെയുണ്ട് .....
നാളെ എല്ലാവരും കൂടും.....
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു മൂന്നുമാസമായെന്കിലും ഒരു ഗംഭീര സ്വീകരണം ഒരുക്കുന്നുണ്ടാവും.....
റിയാസാണെന്കില് കോളേജില് എസ് എഫ് ഐ യുടെ നേതാവായിരുന്നു ....
ഒരുപാട് പേരുമായി കണക്ഷന്‍ ...
വിവാഹം റജിസ്ടറ് ചെയ്യാന്‍ എത്രപേരായിരുന്നു .....
അച്ഛനും ഏട്ടനും കുറെ പ്രശ്നക്കാരുമായി വന്നപ്പോള്‍ അവരെല്ലാമാണ് ഇടപെട്ട് കല്യാണം നടത്തി തന്നത്.....
എന്തൊരു ബഹളായിരുന്നു....
അങിനെയൊന്നും നീ സുഖമായി ഒരു ഹിന്ദു പെണ്ണിന്റെ കൂടെ പൊറുക്കാം എന്നു കരുതണ്ടെടാ....എന്ന് ആക്രോശിച്ച ചേട്ടനോട് 
ഇവളും ഞാനും മനുഷ്യന്മാരായി ജീവിക്കുമെടാ മരണംവരെയും അതും നിന്റെ മുമ്പില്.....
എന്ന് എന്നെ കൈപിടിച്ച് നടത്തിയവന്...

അതുംകഴിഞ്
സ്വന്ത വീട്ടുകാര് മതം മാറ്റാതെ വീട്ടില് കയറ്റില്ലാ എന്കില്
അങനെയാണെന്കി ഒറ്റക്കു ജീവിച്ചുകാണിക്കാം എന്ന് ഉപ്പാനോട് തിരിച്ചടിച്ച് നട്ടെല്ല് നിവര്ത്തി പിടിച്ച്  പോന്നതാണ്...

ചുറ്റും ശത്രുക്കള് 
മത കഴുകന്മാര്.....

കമ്മ്യൂണിസ്ററ് ചിന്താഗതിക്കാരന് ആയതുകൊണ്ട് റിയാസിന് ഒരു നിര്ബന്ധം .....
ജാതി മാറാന്‍ ഞാന് റെഡിയായപ്പോഴും അവന്റെ വാക്കുകള്‍ എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറച്ചു....

"മനുഷ്യന്‍റെ ജാതികളും മതങളും ദൈവങ്ങളും ഒക്കെ ഒന്നാണ് അനിതാ..."
"നീ ജനിച്ചു ജീവിച്ചുപോന്ന സംസ്കാരത്തില് നീ ഇനിയും ജീവിക്കുക...."
"ഒരു വിവാഹ ബന്ധത്തിന്റെ പേരില്‍ നമ്മള്‍ രണ്ടുപേരും ഒരേപോലെ തന്നെ വിഷമിക്കുന്നുണ്ട് ..."
"അതിന്റൊപ്പം ഇനിയൊരു വിഷമം കൂടി നീ അനുഭവിക്കേണ്ട....."
അനിത പോയകാലങള് അയവിറക്കിയിരുന്നു

"നീ എന്താ ചിന്തിച്ചുകിടക്കുന്നത്..."
"പോകാന്‍ സമയമായി..."
അനിത പെട്ടെന്നു് സ്വബോധത്തിലേക്ക് മടങ്ങി ....

"റിയാസ് എന്തെന്കിലും പ്രശ്നങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകുമോ?...."

അനിതക്ക് ആദി പെരുക്കാന് തുടങ്ങി ...
അവള്‍ വീണ്ടും പൂജാമുറിയില് കയറി പ്രാര്ത്ഥിച്ു..

പെട്ടികള്‍ എല്ലാം പാക്ക് ചെയ്തു അവര്‍ ഇറങി.....
കാറ് റെഡിയായി നില്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ആ വിജനമായ തെരുവില്‍ ...
തെരിവു വിളക്കുകള്‍ക്ക് ചുറ്റും ഇയ്യാമ്പാറ്റകള് വട്ടമിട്ടു പറക്കുകയും കുറെ ചത്തു വീഴുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
അവള്‍ മെല്ലെ റിയാസിന്റെ മാറില്‍ തലചായ്ച്  വിജനമായ വഴിയിലൂടെ എയറ്പോര്ട്ടിലേക്ക് യാത്രയായി .....

ലഗേജുകള് എല്ലാം കൊടുത്ത് ബോഡിംഗ് പാസും കിട്ടിയപ്പോള്‍ അനിതയ്ക്ക് ആശ്വാസമായി....
റിയാസ് അനിതയുടെ കൈ പിടിച്ചു എമിഗ്രേഷന്‍ ലക്ഷ്യം ആക്കി നടക്കുമ്പോള് .......
പുതിയ ലോകത്തെക്ക് ആരും ശല്യം ചെയ്യാത്ത എന്റെ എന്റെതുമാത്രമായ ലോകത്തിലേക്ക് പത്തു വര്‍ഷത്തെ ഒരുപാട് യാഥനകളും പഴികളും സഹിച്ചു മുന്നോട്ടു നടത്തി....
സകല പ്രതിസന്ധിയിലും തളരാതെ ജീവിതത്തില്‍ വളരെ ചെറുപ്പത്തിലേ എനിക്ക് ഏകിയവന് ഇവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി ആ വഴിയെ നടന്നു നീങി അവന്‍റെ കൈകളില് സുരക്ഷിതത്വം അനുഭവിക്കുന്ന സുഖം ഈ ആയുസ്സു മുഴുവനും ജീവിച്ചു മതിവരാതെ പിന്നെയും അടുത്ത ജന്മത്തില്‍ ഇവനെതന്നെ തനിക്കു ഇണയാകിടും എന്ന വിശ്ാസത്തില് അവള് പുതിയലോകത്തിന്റെ വാതിലിലേക്ക് നടന്നു നീങി....

പാസ്പോര്‍ട്ട് കൌണ്ടറില് ആദ്യം കയറിയതു് അനിതയായിരുന്നു....

ഓഫീസറ് വിശദമായി പാസ്പോര്‍ട്ട് അങോട്ടും ഇങോട്ടും മറിച്ചു നോക്കി അനിതയുടെ മുഖത്തേക്കു തുറിച്ചുനോക്കി ....
ഓഫീസറ് ആരെയോ ഫോണില് വിളിച്ചു....അനിത പേടിച്ചു റിയാസിനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോള്‍ റിയാസ് അതേ കൌണ്ടറില് എത്തി ഓഫീസറോട് ചോദിച്ചു ....
"സാര്‍- എന്താണ് പ്രശ്നം? ...."
"ഗെറ്റ് മി യുവറ് പാസ്പോര്‍ട്ട്? ..."
റിയാസിന്റെ പാസ്പോര്‍ട്ട് വാങിവെച്ച് ഓഫീസറ് ആജ്ഞാപിച്ചു....
മാറിനില്ക്ക്....
അപ്പോഴേക്കും പോലീസ് വന്നു കഴിഞ്ഞു ....
റിയാസിന്റെയും അനിതയുടെയും പാസ്പോര്‍ട്ട് വാങി പോലീസ് ഓഫീസറ് റിയാസിന്റെ കോളറില് പിടിച്ച് ശക്തമായി തള്ളി....
"കഴുവേറി മോനെ...."
"ഈ പെണ്ണിനെയും കൊണ്ട് എവിടേക്കാ..."
"സിറിയയിലേക്കോ അതോ യെമനിലേക്കോ ആടുമേക്കാനൊ.....?..."

"ടീ സ്വന്തം തന്തേം തള്ളേനേം വിട്ടിട്ടു നീ ഇവന്റെ കൂടെ എവിടെ പോകുന്നു...."

"നടക്കെടീ....."

റിയാസിനെ വലിച്ചിഴച്ച് പോലീസുകാര്‍ കൊണ്ടു പോകുമ്പോള് അനിത അലറി വിളിച്ചു ...

"കൊണ്ടു പോകരുത്...."
"അവനെ കൊണ്ടുപോകരുത്....."
"അവനെ കൊണ്ടു പോകരുത്..."

മുട്ടുകുത്തി വീണ അവളെ രണ്ടു വനിതാ പോലീസുകാര്‍ താങിയെടുതത് കൊണ്ടു പോകുമ്പോള് അവരുടെ യാത്രചെയ്യേണ്ട ഫ്ലൈറ്റ് യാത്രക്കാരെയും കൊണ്ട് ഉയര്‍ന്നു പൊങികഴിഞു....

#Shali Aboobacker#

ബന്ധം

ബന്ധം
-----------
"ജോസഫേ 20 വര്‍ഷം.....
എത്രപെട്ടെന്നാടൊ കഴിഞ്ഞു പോയത്....മുപ്പത്തി രണ്ടാം വയസ്സില്‍ ആണ് അവിടെ എത്തിപ്പെടുന്നത്....ബിസിനസ്സ് പരാജയം ആയപ്പൊ പിന്നെ രക്ഷയില്ല ചുറ്റും കടക്കാര്...മൂന്നു വയസ്സുള്ള ആമിയെയും അവളുടെ തള്ളയേയും ആദ്യമായ് പിരിഞിരുന്ന നിമിഷങ്ങള്‍ ...."
"ഡോ നിനക്കു ഓര്മ്മയുണ്ടോ സ്കൂളില്‍ വെപ്പുകാരി ശാന്തയെ....പണ്ടു് അവളെ വഴിയില്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി കാറില്‍ കയറ്റി കൈരളി ലോഡ്ജിലെ ഈ 106 നംബര്‍ റൂമില് കൊണ്ടു വന്നത് ഒരു സന്ധ്യാസമയത്ത് ......"
"എങനെ ഇതൊക്കെ മറക്കും വിജയേട്ടാ ....."
ജോസഫ് മദ്യം ഗ്ലാസിലേക്ക് പകര്ന്നുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോള് തിരിഞ്ഞു മറുപടി പറഞ്ഞു .....
വിജയന്‍റെ സ്കൂള്‍ തലം തൊട്ടു കൂട്ടുകാരനാണ് ജോസഫ് ...
ജോസഫിന് കുടുംബം ഒന്നുമില്ല ഒറ്റത്തടി...
ഇതുപോലെ വേറെയും കുറെ കൂട്ടുകാര്‍ ഉണ്ട് പക്ഷെ വിജയന്‍ നാട്ടില്‍ വന്നാല്‍ പിന്നെ ഒരു തിരിഞ്ഞു നോട്ടം ഇല്ല....
വിജയന്റെ കൂടെ ബിസിനസ് കാലഘട്ടത്തിലും ജോസഫ് ഒപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു...
ജീവിതത്തിന്‍റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും ഉയര്ച്ചതാഴ്ചകളിലും ജോസഫ് വിജയനൊട് ചേര്‍ന്നു് നിന്നു ....
വിളംബിയ മദ്യകുപ്പി വിജയന്റെ മുന്നില്‍ ഒരു അടിയാളനെപ്പോലെ കൊണ്ടു വെച്ച് ജോസഫ് കാലുകള്‍ മടക്കി വെച്ച് തറയിലിരുന്ന് ആവേശത്തോടെ പഴയ ശാന്തയെ കുറിച്ചു് വേഗത്തില്‍ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ...
"നല്ല ആളാ.....
ശാന്ത മുറിയില്‍ വരുന്നതുവരെ എന്തൊരാവേശമായിരുന്നൂ.....
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പൊ മുങി.....
ഹാഹാ....
"അവളെ ഇവിടെ കിടത്തി നേരം വെളുപ്പിക്കാന് പെട്ട പാട് എനിക്കേ അറിയൂ.....""
"രാത്രിക്ക് ഇത്രയും നീളമുണ്ടെന്നു് മനസ്സിലാക്കിയത് അന്നാണു് ...."
വിജയന്‍ അത്രയേയുള്ളൂ....
എല്ലാം ഒരാവേശത്തിലിറങും പിന്നെ അവസാനിപ്പിക്കാന്‍ കാണില്ല ...
പക്ഷെ എല്ലാ ബാധ്യതകളും ഏറ്റെടുക്കും.....
"നിനക്കോര്മ്മയുണ്ടോ ഒരു രാത്രിയില്‍ ഞാനും നീയും കൂടി എല്ലാ ജോലിയും കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു് വരുമ്പോള് നമ്മുടെ മുന്നിലേക്കു ചാവാന്‍ ചാടിയ ആ സ്ത്രീയും കൈകുഞും...."
വിജയന് പെട്ടെന്നു് നിശബ്ദനായി
"വിജയേട്ടാ നിങ്ങള്‍ ദൈവമാണ്...
അതായിരിക്കാം നല്ല കുടുംബത്തില് പിറന്നു നല്ല വിവരമുളള പെണ്‍കുട്ടി കുടുക്കി കടന്നു കളഞവനെ തിരഞുപോകാതെ നിങ്ങളുടെ മുന്പില് വന്നു പെട്ടത്....അവളുടെ സൌഭാഗ്യം .."
"പിന്നെ ഭൂമിയില് ജനിക്കുമ്പൊഴേ അവളില്‍ നല്ലൊരു ജീവിതം ദൈവം അനുഗ്രിച്ചിട്ടുണ്ടാകും....."
ജോസഫ് വികാരീതനായി
"ആ നിഷ്കളന്കമായ കുഞിനെ വിടാന്‍ തോന്നിയില്ല ..അവളുടെ കണ്ണിന്റെ തിളക്കം ഇന്നും മനസ്സില്‍ ഉണ്ട് ..."
"ഞാനും കരുതി ഇനിയൊരു കല്യാണം വേണ്ട ...കുട്ടീം വേണ്ട..."
"അവളെയും ആ കുഞ്ഞിനെയും ഈ നിമിഷം വരെ എന്റെതു മാത്രമാണ് എന്ന നിലയില്‍ വളര്ത്തി...."
"ആമിക്ക് ഇതൊന്നും അറിയില്ല...
അവള്‍ അച്ഛന്‍ എന്നു നീട്ടിവിളിക്കുമ്പോള് ജന്മം നല്കണ്ട കാര്യം ഒന്നും വേണ്ട ജോസഫ്....മനസ്സാണ് എല്ലാററിനും വലുത്...."
"എല്ലാം അറിയുന്ന നീ മാത്രം...."
വിജയന് നിശ്വാസം വിട്ടു
ജോസഫ് വിജയനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു രഹസ്യ സൂക്ഷിപ്പുകാരനും കൂടിയാണു് ....
തലപൊയാലും ഒന്നും പറയില്ല....
ആമി കല്യാണം കഴിഞ്ഞു പോണസമയത്ത് വിജയേട്ടന്റെ മാറില് കിടന്നുഒരു കരച്ചില്‍ ...
അന്നു് കല്യാണത്തിനു കൂടിയവര് മൊത്തം സഹിക്കവയ്യാതെ കരഞ്ഞു ....
ജോസഫ് രണ്ടെണ്ണം അകത്തു ചെന്നപ്പപോള് കൂടുതല് വികാരീതനായി
"പക്ഷെ ഞാന് ആ തൂണിന്‍റെ മറവില്‍ നിന്നും നിങ്ങളെ നോക്കുകയായിരുന്നു വിജയേട്ടാ....
എന്തൊരു മനുഷ്യനാണ് നിങ്ങള്‍ ...
കഥകള്‍ മൊത്തം അറിയുന്ന എനിക്കു് സഹിക്കാനായില്ല.....
നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഭാഗവാക്കാവാന് കഴിഞ്ഞത് ഒരു പുണ്യമാണ്....."
വിജയന്‍ താടിയില് തടവി പറഞുതുടങി
"അവള്‍ ദുബൈലേക്ക് എന്നെയും വിളിച്ചതാണ് ..
ഞാന് പോയില്ല ...
ഇത്രയും കാലം അന്യദേശത്ത് കിടന്നു വീണ്ടും ഒരു യാത്ര....
അവളെ പറഞ്ഞു വിട്ടു ...
കുറച്ചു ദിവസം മരുമകന്റെ കൂടെ കഴിയട്ടെ ...
അവളെ തള്ളി വിട്ടതാണ് പോകാന്‍ ഒരു താല്‍പര്യം ഇല്ല..."
"പക്ഷേ എല്ലാവരും പോയപ്പോള്‍ ഒരു വിഷമം...
ഞാനാരുമല്ലെന്ന തോന്നല്‍ ...."
ജോസഫ് പെട്ടന്ന് ഇടപെട്ടു
"ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഇരിക്കിന്...എല്ലാവരും ഉണ്ട് ...ഞാന് എന്നും ഉണ്ട് ..."
"എന്നെ നോക്കിന്...ഒരു നാള് എവിടെയെങ്കിലും വീണു മരിക്കണം...ആരെന്കിലും എടുത്തു കൊണ്ടു പോയി കുഴിച്ചിട്ടാമതിയായിരുന്നു...."
അയാള്‍ ഉറക്കെ ചിരിച്ചു...ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുന്നു ...അവസാനം മെല്ലെ കരച്ചിലില് വീണു....പക്ഷെ പതിഞകരച്ചില്....കണ്ണുകള്‍ തുടച്ച് ഗ്ലാസ് തരിന് ....
"ഒന്നു കൂടി ഒഴിക്കട്ടെ..."
വിജയന് ഒരാഗ്രഹം ...രണ്ടെണ്ണം അകത്തായപ്പോള് പഴയെ ശാന്തയുടെ ഓര്മ്മ വന്നു....
"ജോസഫേ ആ പഴയ ശാന്തയുടെ ആ കളി നമുക്ക് ഇന്നങട് ഫിനിഷ് ചെയ്താലോ?"
"ഏതു ശാന്താ?"
"മ്മടെ പഴയ വെപ്പുകാരി?..."
"ഓള് കഴിഞ്ഞ തുലാമില് മയ്യത്തായി...ഹാഹാ"
"അതെനിക്കറിയാം...എനിക്കു് ആവശ്യം അതുപോലെത്തെ പണി ഇപ്പോള്‍ ഒന്നു നൊക്യാലൊ...."
"ഇങഴ് മിണ്ടാണ്ടിരിക്ക്..വെറുതെ മനുഷ്യനെ മെനകെടുത്താന്..ഈ പാതിരാത്രി...ഇനി കൊണ്ടന്നാ തന്നെ ഇങള് മെല്ലെ മുങും...നിക്കറിയാം...ങളെ കുടുബത്തെ വിട്ടു ങളൊന്നും ചെയ്യ്യൂലാ....."
"നീ പോടാ ജോസഫേ...എനിക്കു ഒരാഗ്രഹം വന്നാല്‍ നിനക്കു പറ്റില്ലെന്കി പറാ...."
ജോസഫ് മെല്ലെ ഷര്‍ട്ടും ഇട്ട് റൂമിന്റെ പുറത്തു ഇറങ്ങി ...വാതിലടച്ച് അയാള്‍ ലോഡ്ജില് നിന്നും വിജയേട്ടനു വേണ്ടിയുള്ള ഇരയെ തിരിഞ്ഞിറങി....
വിജയന് നല്ല ഉറക്കത്തിലായി....
വാതില്‍ തുറക്കുന്ന ശബ്ദത്തിലും അയാള്‍ എണീറ്റില്ല...
"അകത്തേക്കു കയറ്..."
ജോസഫ് ആരും കാണാതെ അവളെ മുറിയുടെ ഉള്ളിലാക്കി കതക് അടച്ചു് ...
നല്ല വെളിച്ചത്തില്‍ അതികായികനായ മനുഷ്യന്‍ കിടന്നു കൂര്ക്കം വലിച്ചുറങുന്നു...
പത്തമ്പത്തഞ്ചു വയസ്സ് പ്രായം തോന്നിക്കുമെന്കിലും കരുത്തുള്ള കൂറ്ക്കം വലി.....
മദ്യകുപ്പി ഏകദേശം കാലിയായികിടക്കുന്നു....
ഒപ്പം ഭക്ഷണപൊതികളും ആകെ വ്രിത്തികേടായക്കിയ നല്ല മുറി....
ജോസഫ് എല്ലാം പെറുക്കി വേഗം വൃത്തിയാക്കി വിജയേട്ടനെ തട്ടി വിളിച്ചു....
മെല്ലെ കണ്ണുകള്‍ തുടച്ച് ഞെട്ടി എണീററ വിജയന് പെട്ടെന്നു് പരിസരബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട പോലെ തോന്നി ....
മുന്പില്‍ വെളുത്ത സുന്ദരിയായ അപ്സരസിനെപോലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ....
"ഇതാരാണ് ......"
ജോസഫ് മെല്ലെ വിജയനെ വിളിച്ചു ബാത്ത്റൂമില്‍ കൊണ്ടുപോയി വാതിലടച്ചു.....
"ഇവള്‍ കോളേജില് പഠിക്കുന്നവളാണ് ...
പുതിയ പീസാണ്....
എന്റെ ഒരു പാര്‍ട്ടി മുഖാന്തരം സംഘടിപ്പിച്ചതാണ്.....
വയസ്സ് 19.....
അയാളെ ഇവള് അറിയിച്ചതാണ് ഇത്തരത്തില് പോകാന്‍ ....
അയാളും നല്ലൊരു പാര്‍ട്ടിയെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു....
ഞാന് എല്ലാം പറഞ്ഞു ഉറപ്പിച്ചു ...."
"ഞാന് പോകുന്നു ...എല്ലാം പറഞപൊലെ....."
അയാള്‍ കതകടച്ചു പോയി....
പുറത്തുകട്ടിലില് ഒരു പെണ്‍കുട്ടി രാത്രിയില്‍ അയാളുടെ കിടപ്പറയില്.....
അയാള്‍ വേഗം ഷര്‍ട്ടു ധരിച്ചു....
കണ്ടാല്‍ ആമിയിയുടെ പ്രായം....
ഇത്രയും ചെറുപ്പത്തില്‍ ....
അയാളുടെ കൈകാലുകള്‍ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
ഈ ജോസഫ് എവിടെ പോയി....
അയാള്‍ മെല്ലെ പുറത്തേക്കു പോകുന്ന മട്ടില്‍ എണീററു പോകാന്‍ തുനിഞപ്പോള് അവള്‍ അയാളെ പുറകില്‍ നിന്നും ബലമായി കെട്ടിവരിഞു.....
"എന്നെ ഇഷ്ടമായില്ലെ...."
"ജോസഫ് "അയാള്‍ ഉറക്കെ ശബ്ദിച്ചു....
അയാള്‍ അവളെ ബലമായി തള്ളിയിട്ടു...
അവളെ ശക്തമായി അടിച്ചു...
അയാള്ക്ക് അവളെ മകളുടെ പ്രായത്തില്‍ ആയതുകൊണ്ട് ആമിയുടെ ഇഷ്ടം വരുമ്പോളുള്ള സ്നേഹ പ്രകടനമായി മാത്രമെ തോന്നിയുള്ളൂ....
അവള്‍ കരയുകയായിരുന്നു....
അയാള്‍ വീണ്ടും വിളിച്ചു
"ജോസഫ്....."
ആരും വാതില്‍ തുറന്നില്ല...ജോസഫ് പുറത്തു നിന്നും ലോക് ചെയ്താണ് പോയത്....
അയാള്‍ വാതിലില് ചാരി ചോദിച്ചു ..
"ഇത്രയും ചെറുപ്രായത്തില്‍ ..."
"നിന്നെ വളര്തതി വലുതാക്കാന് പാടുപെടുന്ന അച്ഛന്‍ അമ്മമാരെ കുറിച്ചു് നീ എന്തെന്കിലും ചിന്തിച്ചൊ....?"
കരച്ചിലിനിടയില്....."അച്ഛന്‍ "...."അമ്മാ".....ഹാഹാ അവള് ചിരിച്ചു....
"എന്തെ അവരൊന്നും ഇല്ലെ....."
"അച്ഛന്‍ ...."
"എനിക്കു് 13 വയസ്സ് മുതല്‍ തൊട്ടുരുമ്മി എന്നെ പേടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയില്‍ നോക്കുക.."
"സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിച്ചു അരികത്തിരിക്കുക കെട്ടിപ്പിടിക്കാന് ശ്രമിക്കുക....."
"അസഹ്യമായപ്പോള് അമ്മയോടു പറഞ്ഞു ..."
അമ്മ പറഞു കാര്യമാക്കേണ്ട അച്ഛന്‍ അല്ലേ..."
പേടിക്കേണ്ട എന്ന രീതിയില്‍ അതിനോടു സഹകരിക്കാന്‍ പറയുന്ന രീതിയില്‍ രണ്ടു പേരു് ചേര്ന്ന് നാടകം .....
സ്കൂളിലെ ടീച്ചറൊടു പറഞ്ഞപ്പോള് അമ്മയെ സ്കൂളില്‍ വിളിപ്പിച്ചപ്പോള്‍ അവരുടെ മറുപടി
"ടീച്ചര്‍ എനിക്കു ഇവളുടെ താഴെ രണ്ടു പേരുണ്ടു് ...
ഈ വിഷയത്തില് അങേര് എന്തെന്കിലും പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു പോയാല്‍ ഞാന് വഴിയാധാരമാകും....."
"അതാണ് നിങ്ങള്‍ പറഞ അമ്മ...."
"അവസാനം എനിക്കു് ഈ ഭൂമിയില് ഇഷ്ടമുളളതെല്ലാം വാങിത്തരാന് തുടങ്ങി അയാള്‍ ...
എവിടെയും രക്ഷയില്ലെന്ന ഞാന് അയാളുമായി സമരസപ്പെട്ടു...."
"അപ്പോള്‍ ടീച്ചര്‍ ..." അയാള്‍ക്ക് ഇത് വിചിത്രമായി
"അപ്പോഴേക്കും എന്നെ ആ സ്കൂളില്‍ നിന്നും മാറ്റിയിരുന്നു...."
"പിന്നെ നിരന്തരം ഭീക്ഷണി....
അച്ഛനമ്മമാര്‍ .....
എനിക്ക് നിവിര്ത്തികേട്....
പിന്നെ ഒന്നും നൊക്കിയില്ല...
ഉറക്കം അച്ഛനൊടൊപ്പം....."
ഇതു പറയയുമ്പോള് അവളുടെ ശബ്ദം വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...
ഒരു പക ജീവിതത്തൊട് വായിച്ചെടുക്കാന് കഴിഞ്ഞു .....
"ഇപ്പോള്‍ അയാള്‍ ചിലപ്പോള്‍ അനിയത്തിയുമായ് രതി ക്രിയകള്‍ ആരംഭിച്ചു കഴിഞ്ഞു കാണും....."
"ഒരു സത്രീയുടെ ശത്രു സ്ത്രീ തന്നെയാണ് ....അമ്മ എന്നവള്‍ അവരുടെ സൌകര്യങള് ഉപേക്ഷിക്കാന്‍ തയ്യാറായാല്‍ ഞാനും എന്റെനുജത്തിയും......."
"ഇത്തരം സ്ത്രീകള്‍ കാണും ഓരൊ പീഡന കഥകളുടേയും പിന്നില്‍ ....."
"ഇന്ന് ഞാന് തുനിഞ്ഞതു് അവരെയൊക്കെ സമൂഹത്തിന്‍റെ മുന്പില്‍ കൊണ്ടു വരാന്‍ ....അവരുടെ മകള് ഒന്നാന്തരം വേശ്യയാകാന്......"
അവളുടെ കണ്ണുനീര്‍ അയാളെ വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി.......
അയാള്‍ അവളുടെ തലയില്‍ തലോടി വിളിച്ചു
"മോളേ......"
അയാളുടെ ശബ്ദം ഇടറിയിരുന്നു.....
"22 വര്‍ഷങള്ക്കു മുന്പ് എനിക്കു് ഇതേപോലെ ഒരുവള് എന്റെ മുന്നില് ഒരു പിഞ്ചുകുഞുമായി മരിക്കാന്‍ വന്നവളെ ഞാനെന്റെ ജീവിതത്തിന്‍റെ ഭാഗമാക്കി....
ആ കുഞിനെ....
കുഞാമിയെ എന്റെ മകളെപോലെ വളര്ത്തി ഇന്നേവരെ അവളെന്നെ അച്ഛന്‍ എന്നല്ലാതെ വിളിച്ചില്ല....."
"നീ പഠിക്കണം ....നിനക്ക് പ്രിതികാരം ചെയ്യേണ്ടതു് ഇത്തരത്തില്‍ അല്ലാ...
ഈ സമൂഹത്തില് ഇരയായി നില്കുന്നവര്ക്ക് ആശ്രിതമായ് നിന്റെ ജീവിതം കാണിച്ചു കൊടുക്കണം ....."
"അബദ്ധവശാല് എനിക്കു് ഇന്ന് ഇങനെയൊക്കെ തോന്നിയതിനു പിന്നില് ദൈവങ്ങളുടെ കരങളുണ്ടെന്ന് കൂട്ടിക്കൊ.....
ഞാനന് ഉണ്ടാകും നിന്നെ ആ ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ എന്നും....
ഇന്നുമുതല് നിനക്കും ഞാനച്ചനാണ്...."
അവള്‍ അയാളെ കേട്ടിപിടിച്ചു കരഞു......
അയാള്‍ക്കും അത് സഹിക്കാന് കഴിഞില്ല.....
*****
അച്ചനിന്ന് കോളേജില് വരണം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ട വിഷയമുണ്ട്....ഒരു മെസ്സേജ്
"ജോസഫ് ഇന്ന് കോളെജില് പോണം രാവിലെ തന്നെ ....
"വിജയന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു ....
ആമിയും ഉണ്ടിവിടെ അവള് അമ്മയോടപ്പം ഒരുങി തയ്യാറായി.....
എല്ലാവരും പ്രോഗ്രാം നടക്കുന്ന പന്തലില്....
ഏറ്റവും മാര്ക്ക് വാങിയ ആ മകളുടെ സമ്മാനം വാങാന് വിജയേട്ടന്‍ സ്റ്റേജില്....
അയാള്‍ നിറകണ്ണുകളോടെ അതു വാങുമ്പോള് ആമിയും അമ്മയും വിതുമ്പിയിരുന്നു...
ഇതെല്ലാം കണ്ട് ജോസഫ് ഒരു തൂണിന്‍റെ മറവില്‍ നിന്നും വിജയേട്ടനെ നോക്കി.....
നിങ്ങള്‍ ദൈവമാണ്....
ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്തവരെ മക്കളായി കരുതി ജീവിതം മുഴുവന്‍ അവര്‍ക്കു വേണ്ടി രണ്ട് യഥാര്ത്ഥ അച്ചന്മാരുടെ കടും പീഡനത്തില്നിന്നും അവരെ പിടിച്ചുയര്ത്തിയ എന്റെ വിജയേട്ടന്‍ ....
നിങ്ങള്‍ ദൈവമാണ് വിജയേട്ടാ .....
ജോസഫ് വിതുമ്പി.........
++++++++++++++++++++++++

കലികാലം

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses

"അമ്മിണി ടീച്ചറെ പിടിച്ചു കേറിക്കൊ ....പോത്തിന്റെ പുറത്തു ...സമയം കഴിഞ്ഞു ഭൂമീലെ...."
കാലന് ആജ്ഞാപിച്ചു
"എനിക്കു കുറച്ചുകൂടി സമയം തരണം കാലാ....എന്റെ മക്കളും കുഞുമക്കളും ഒക്കെ ഒന്നു വന്നോട്ടെ...അവര്‍ക്കു ആര്ക്കും ഒരു സമയവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എല്ലാവരും തിരക്കിലാണ് ...നല്ല നിലയിലും .....കുറേ കാലയ്ക്കുണു കണ്ടിട്ട്....എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയണത് ഒന്നു കാണട്ടെ ഞാന്‍......"
അമ്മിണി ടീച്ചറുടെ വിഷമം കണ്ടപ്പോള്‍ കാലനും വിഷമം
"ചിത്രാ...ഇവരുടെ മക്കളുടെ അവസ്ഥ എന്താണ് എപ്പോഴാണ് വരുന്നതു് ഒന്നു സെറ്ച് ചെയ്തു നോക്ക്"
കാലന്‍ ഉത്തരിവിറക്കി....
"ബോസ്സ് ലാപ് ടോപില് കാണുന്നതു് ഇവരുടെ മൂത്തമോള് സിന്ഗപ്പൂരിലെ ഒരു ഡാന്സ് ബാറിലാണ് ......"
എന്റെ രമാദേവി.....മാഷടെ നിര്ബന്ധായിരുന്നു ആപേരിടാന്....പേച്ചി വന്ന് പേറെടുക്കുമ്പോ മഴയും ഇടിവെട്ടും വൈകുന്നേരം സമയാ....ഞാനും മാഷും ഒറ്റക്ക് ആ ചെറിയ വീട്ടില്...ഞാനിങനെ മലര്‍ന്നു് കിടന്നു നിറവയറുകൊണ്ട് പുളയുകയാണ് ...ഇത്തിരി നേരെം ആയപ്പോ സുന്ദരിയായ പെണ്‍കുട്ടി പുറത്തു വന്നു...എന്തായിരുന്നു വേദന...
"ചിത്ര നീയെന്താ ചിരിക്കണത്....."
"ഇതു കാണു ബോസ്സ്...."
ലാപ്ടോപിലെ ലൈവ് വീഡിയൊ വെച്ചുനീട്ടി ചിത്രഗുപ്തന്‍ .....
"Anybody can dance with me belley dance?....
Why not?
പാതി ബൊധത്തില് രമാദേവി
തപ്പിതടഞു ഡാന്സ് ഫ്ലോറില് എത്തി...മുട്ടിനുമുകളില് ട്രൌസറും ഒരു ബനിയനും ....അവള്‍ ബനിയന്‍ പൊക്കിപിടിച്ച് തന്റെ അര കുലുക്കി അവളൊടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്യുന്നു....
കാലനും കുലുങി ചിരിച്ചു ....
"മീര where is rema...." "she is not answering my calls"
രമയുടെ ഹസ്ബെന്റ് സുരേഷ്...
"Darling she is dancing ...belly dancing ....u wants pictures ...."
സിപ് എടുക്കുന്നതിനിടെ രമയുടെ ഫ്രണ്ഡ് മീര
"no ഒരു അര്ജന്റ് ന്യൂസ് ഉണ്ട് ....അവളുടെ old lady അമ്മ died today....can you pack up her right now.... I will send ticket...."
"Oh dear tripന്റെ രസം കളയരുത്....we are enjoing....hus ആയ സുരേഷിന് പകരം പൊയ്കൂടെ...."
"No dear pack up her immediately ..അവള്‍ പോയാല്‍ ഞാന്‍ വരാം അവിടേക്ക് പെട്ടെന്നു് ....പോരെ I will give you funny time baby.....love you...."
"ഞാന്‍ മക്കളെ വിവരം അറിയിക്കുന്നില്ല...ഞാനൊരു പോസ്ററ് ഇടാം തള്ളയുടെ പിക്ചര്‍ തപ്പട്ടെ...മക്കള്‍ അങനെ അറിയും ...അവര്‍ fbയുലൂടെ imotions share ചെയ്യട്ടെ ....bye we will see you tomorrow ....take care"
😄 😄 കാലനും ചിത്രനും കൂടി ചിരിയൊ ചിരി....
ഇതൊന്നും അറിയാതെ അമ്മിണി ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു.....
"ചെറിയവന് രമേഷ് വലിയ നിലയിലാണ്...അവനും ഒന്നിനൂം സമയല്ല...പക്ഷെ അവനറിഞാല് എന്താകും പുകില്?...."
ചിത്രാ ഇനിയിപ്പോ അതുകൂടി കാണാം ഒന്നുകൂടി ലൈവ് എടുക്ക്....
ബാംഗ്ലൂരില്‍ ഓഫീസ്....
ബോസ്സ് ആയ രമേഷ് ടേബിളില് വിഷമത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു ....ചുറ്റും തന്റെ ടീമിലെ ഓരോരുത്തരും വന്ന് condolences അറിയിക്കുന്നു....രമേഷ് തികച്ചും പ്രൊഫഷണലാണ് ...ഇമൊഷന്സ് അയാളെ ബാധിക്കാറില്ല ....അപ്പോഴേക്കും അമേരിക്കയില്‍ നിന്നും കാള്....o my god...രമേഷ് പെട്ടെന്നു് എഴുന്നേററ് എല്ലാവരെയും അഡ്രസ് ചെയ്തു ...
"common team we have to finish this project today before 12 ...that is the dead line otherwise cotract will eliminate...be quick ഞാനിവിടെതന്നെ കാണും അതു കഴിഞ്ഞേ പോകൂ......"
എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു നടന്നു...അവര്‍ കൊണ്ടു വന്ന ബൊക്ക അയാള്‍ എടുത്ത് നിലത്തിട്ടു....
വീട്ടില്‍ നിന്നും ലത വിളിച്ചു ...
"നിങ്ങള്‍ അറിഞ്ഞോ അമ്മ expired ...ഞാന്‍ ജിമ്മിലായിരുന്നു...സുരേഷ് സിന്ഗപ്പൂര് പോകുകയാണ് അത്യാവശ്യ മീറ്റിംഗിനെന്ന് അതുകൊണ്ട് പോകാന്‍ പറ്റില്ലാന്ന് പറഞ്ഞു ....."
ഇതുകേട്ടു് ചിത്രന് പതുങ്ങി ചിരിച്ചു..."അവന്റെ അമ്മേടെ മീറ്റിംഗ്...".കാലന് ദേഷ്യം....
പോത്തിന്‍റെ മുകളിലിരുന്ന് അയവിറക്കുന്ന അമ്മിണി ടീച്ചറെ നോക്കി കാലന് നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു .....
"ലത യു ബി റെഡി ....after 12 നമുക്ക് പൊകാം എനിക്കൊരു urgent work ഉണ്ട് ....."
"രമേഷ് I am not comings tomorrow I have a pre fixed appointment is there ...എനിക്ക് ഒരിക്കലും മാറ്റാന് പറ്റില്ല...പിന്നെ സുരേഷ് ഇപ്പോള്‍ fb യില് പോസ്ററ് ഇടും children's അങനെ അറിഞോളും......sorry dear..."
"ഒകെ നിന്റെ ഇഷ്ടം ഞനെന്തായാലും പോകും....സി യു...."
"ഇനി കാത്തിരുന്നിട്ട് കാര്യല്ല ബോസ്സ് അമ്മയെ എങനെയെന്കിലും പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കി കൊണ്ടു പോകാം...."
അവര്‍ മെല്ലെ യാത്ര പുറപ്പെട്ടു മുകളിലേക്കു പറന്നു തുടങ്ങി വീടിനും പറമ്പിനും മുകളിലൂടെ....
"ഈ വീടും പറമ്പും ഞാനും മാഷും കൂടി വെള്ളതുള്ളികള് കൂട്ടിവെച്ച് ഉണ്ടാക്കണപോലെ ഇണ്ടാക്കിയതാ....ഞങളെ രണ്ടാളടെ വീട്ടിലും ഒരു സൌകര്യോം ഇല്ല്യെ....മാഷ് പറഞ്ഞു നമ്മുടെ പോലെ ആകരുത് കുട്ട്യോള് ...നമ്മള് കൊറച്ച് ചെറുതായി ജീവിക്കാം അവരു വലുതാകുമ്പൊ നമ്മളെ നോക്കിക്കോളുംന്ന്...."
"അതാ ആ വലത്തെ മൂലെലാണ് മാഷെ വെച്ചിരിക്കണത് അതിന്റെ അപ്പറത്ത് ആരൊ കുഴിവെട്ടുണുണ്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞീരുന്നു....എ്ന്നെം അവിടെ വെച്ചാമതീന്ന്....."
അവര്‍ കാര്മെഘങളുടെ ഇടയിലൂടെ ദൂരത്തേക്കു പാഞുകയറി ഒന്നുമറിയാതെ അമ്മിണിടീച്വറ് മക്കളും കുട്ട്യോളും വരുന്നതും നിലവിളിച്ചു കരയന്നതില് മനം നൊന്ത് കണ്ണുകള്‍ തുടച്ചു കാലന്റെ കൂടെ അന്തിമയിലെക്ക് മാഞുപോയി....
#shali Aboobacker #

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo