ഉഷസ്സ്

അഴകേ പ്രഭാതമേ, യണയുക -
യെന്നിലെ കനവിൻ ചിമിഴിനെ
തങ്കം പൊതിയുക, കരളിലൊ
രിത്തിരി മധുരം തളിക്കുക.

അഴകിന്റെ കുങ്കുമം വാരി
വിതറുകീ മഴ കൊണ്ട മണ്ണിന്റെ
ആത്മ രേണുക്കളിൽ.
രാവിനെ പങ്കിട്ടെടുത്ത
പുഷ്പങ്ങൾതൻ
ചുംബനം വാങ്ങി
പൊലിയുന്നുണ്ടമ്പിളി.

വാനത്തിൻ തേനറ ചുരന്നു
പൊഴിയുന്ന നീരദം കാത്തു
നിൽക്കുന്നു ലതാദികൾ
ആഴങ്ങളിൽ വേരൂന്നി
പ്പരക്കുന്നൊരാഹ്ളാദമായി
വിടരൂ പ്രഭാതമേ.

സൂര്യാംശു തൊട്ടുണരാൻ,
മനസ്സിലെ നീലാംബരം
കുങ്കമം തേച്ചൊരുങ്ങിയിട്ട
ൽഭുതവർണ്ണങ്ങൾ പെയ്തു
നിറയുവാനീ, ദിവസത്തെ
സുഗന്ധത്തിൽ മുക്കുവാൻ
സ്നേഹതീർത്ഥം തൂവിയെത്തൂ
പ്രഭാതമേ, തൊഴുകൈകൂപ്പി
വണങ്ങുന്നു, വിസ്മയം.

By DevaManohar