Showing posts with label ChathothPradeepVengara. Show all posts
Showing posts with label ChathothPradeepVengara. Show all posts

ഞാനും എന്റെ പിച്ചക്കാരൻമുതലാളിയും. :

Image may contain: 1 person, text

പണ്ട് പണ്ട് വളരെ പണ്ട് എന്നുവെച്ചാൽ ആയിരത്തി തൊള്ളായിരത്തി തൊണ്ണൂറ്റിയാറിൽ ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ ഒരു മുതലാളി ഉണ്ടായിരുന്നു വെറും എട്ടു മാസം മുതലാളിയുടെ കുപ്പായമിട്ട് നടന്നിരുന്ന മഹാമനസ്കരായ ഒരു പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി ......!
ഇത്തവണ ഞാൻ ആ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയുടെ കഥയാണ് നിങ്ങളോടു പറയുന്നത്
നട്ടദാരിദ്ര്യത്തിന്റെ് ബാല്യവും കൗമാരവും കടന്നുപോയത് കൊണ്ടാകണം യൗവനാരംഭം മുതൽ ഒരു വലിയ മുതലാളിയാകണം എന്നതായിരുന്നു നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സ്വപ്നം......!
വെറുമൊരു സാദാ മുതലാളിയല്ലാം പത്തോ ഇരുപതോ പേർക്ക് തൊഴിൽ കൊടുക്കുന്ന സദാസമയവും കാറിലും ബൈക്കിലും കറങ്ങിനടക്കുന്ന പണം കൊണ്ട് അമ്മാനമാടുന്ന വലിയൊരു മുതലാളി.......!
അങ്ങനെയൊരു മുതലാളിയാകുവാൻ വേണ്ടിയാണ് നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി എങ്ങനെയോ തട്ടിമുട്ടി പത്താംതരം പാസായയുടനെ 1991ൽ ബോംബെയിലേക്ക് വണ്ടികയറിയത്......!
അന്നത്തെ കാലം മഹാരാഷ്ട്രയിലെവിടെ ജോലി ചെയ്താലും നാട്ടുകാർക്കും വീട്ടുകാർക്കും ബോംബെ ക്കാരനാണ്.....!
" നിൻറെ മൂത്തമോനിപ്പം ഏട്യാണേ കമലേ...."
എന്നാരെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ മുതലാളിയുടെ അമ്മ അഭിമാനത്തോടെ പറയും
"ഓനിപ്പം ബോംബെയിലാണ് ......."
നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയാണെങ്കിൽ മഹാരാഷ്ട്രയിലെ സാംഗ്ലി ജില്ലയിലുള്ള എരുമച്ചാണകത്തിന്റെയും കഴുതകഷ്ടത്തിന്റെയും മനുഷ്യ വിസർജനങ്ങളുടെയും ദുർഗന്ധമുള്ള തെറവുകളോടു കൂടിയ നാന്ദ്രേ എന്നൊരു കുഗ്രാമത്തിലെ ബേക്കറിയിലും......!
സിനിമയിൽ കാണുന്നതുപോലെ സ്വർണ്ണക്കള്ളക്കടത്ത് നടത്തി വലിയ പണക്കാരനായി ആറുമാസത്തിനുള്ളിൽ സ്വന്തം കാറിൽ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു വരാമെന്ന് അതി മോഹത്തോടെ നാടുവിട്ട നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയാകട്ടെ ചെന്നുപെട്ടത് തൊഴിലാളികളെക്കൊണ്ട് ഏറ്റവും കൂടുതൽ പണിയെടുപ്പിച്ചു കൊണ്ടു ഏറ്റവും കുറവ് കൂലി എങ്ങനെ കൊടുക്കാം എന്ന വിഷയത്തിൽ ഗവേഷണം നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന എറണാകുളത്തെ പറവൂരിലുള്ള ശിവദാസൻ എന്ന് പേരുള്ള വലിയൊരു പെരുച്ചാഴിയുടെ ഉദയ ബേക്കറിയെന്ന മടയുടെ മുന്നിലാണ്.....!
സ്വർണ്ണ കള്ളക്കടത്ത് നടത്തി അധോലോകത്തിലെ രാജാവായി വലിയ പണക്കാരനാകാമെന്നു പ്രചോദനം കിട്ടിയത് അക്കാലത്ത് റിലീസായ പ്രിയദർശൻ-മോഹൻലാൽ കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ ആര്യൻ എന്ന സൂപ്പർഹിറ്റ് സിനിമയാണെന്ന് മുതലാളി ഇപ്പോഴും ഓർക്കാറുണ്ട് .....!
കടയുടെ പുറത്ത് കീറിയ ജെട്ടികളും തുന്നിക്കൂട്ടിയ കൈലികളും ബട്ടൻസ് ഇല്ലാതെ ഷർട്ടുകളും നിറച്ചപെട്ടിയും തൂക്കി നിൽക്കുന്ന നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയെ കണ്ടയുടനെ കടയുടെ മുതലാളിയായ ശിവദാസൻ പുന്നെല്ലു മുന്നിൽ കണ്ട പെരുച്ചാഴിയെപ്പോലെ നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരിചിരിച്ചുകൊണ്ട് കടയുടെ പുറത്തിറങ്ങി.....!
പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി താഴ്മയോടെ ആഗമനോദ്ദേശം അറിയിച്ചയുടനെ പെരുച്ചാഴി കെട്ടിയൊരു പിടുത്തമായിരുന്നു.....!
അപ്പോൾ മുതൽ തന്നെ ജോലിയും തുടങ്ങി.....!
രാവിലെ 5 മണിക്ക് ബ്രഡിന്റെയും ബണ്ണിന്റെയും കേക്കുകളുടെയും അച്ചുകൾ തുടച്ചുകൊണ്ടുള്ള തുടങ്ങുന്ന ജോലി അവസാനിക്കുന്നത് രാത്രി 12 30 നു ശേഷം പിറ്റേന്ന് ബ്രഡിൽ ചേർക്കുവാനുള്ള മൈദയും ഈസ്റ്റും ചേർത്ത പുളിക്കാനുള്ള കമീർ കുഴയ്ക്കുന്നതുവരെയാണ്.....!
പുളിക്കാനായി കുഴച്ചുവയ്ക്കുന്ന വെയ്ക്കുന്ന പ്രസ്തുത മാവ് മിനിമം ഇരുപത് കിലോയെങ്കിലും കാണും ......!
പലപ്പോഴും ഇറ്റിറ്റുവീഴുന്ന വിയർപ്പു തുള്ളികൾ മുഴുവൻ നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി പകയോടെ വടിച്ചെടുത്ത് മാവിൽ ചേർക്കുക പതിവാണ്......!
അങ്ങനെയൊക്കെ ജോലിചെയ്യുമ്പോഴും നമ്മുടെ മുതലാളിക്ക് മാസം ചുരുങ്ങിയത് മൂവായിരം രൂപയെങ്കിലും ശമ്പളം കിട്ടുമെന്ന പ്രതീക്ഷയുണ്ടായിരുന്നു......!
ഇനി അഥവാ അധോലോകത്തിൽ എത്തിപ്പെടാനും സ്വർണ്ണക്കള്ളക്കടത്ത് നടത്തുവാനും ഗുണ്ടാപ്പിരിവ് നടത്തുവാനുമൊന്നും പറ്റിയില്ലെങ്കിലും മൂവായിരം രൂപ ശമ്പളത്തിൽ രണ്ടു വർഷം ജോലി ചെയ്താൽ ഇപ്പോഴുള്ള ചോർന്നൊലിക്കുന്ന ചെറ്റപ്പുര പൊളിച്ചുമാറ്റി ചെറിയൊരു ഓടിട്ട വീടുണ്ടാക്കി അച്ഛനെയും അമ്മയെയും അനിയനെയും ചോർന്നൊലിക്കാത്ത വീട്ടിൽ ഒരു ദിവസമെങ്കിലും അന്തിയുറക്കണമെന്നതു അക്കാലത്തെ വല്ലാതൊരുസ്വപ്നമായിരുന്നു....!
എങ്കിലും അധോലോകത്തിൽ എത്തിപ്പെണമെന്ന മോഹം മുതലാളി ഒഴിവാക്കിയിട്ട് ഒന്നുമില്ല കെട്ടോ......!
ചില സമയങ്ങളിൽ ബേക്കറിയിലുണ്ടാക്കുന്ന പലഹാരങ്ങൾ അതിനടുത്തുള്ള മറ്റു കടകളിൽ ഹോട്ടലുകളിലും സപ്ലൈ ചെയ്യാൻ പെരുച്ചാഴി പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയെ പറഞ്ഞു വിടുമായിരുന്നു .
അപ്പോൾ ആര്യൻ സിനിമയിലെ മോഹൻലാലിനെ പോലെ ഷർട്ടിന്റെ കൈകൾ തെറുത്തുകയറ്റി ശ്വാസം വിടാതെ നെഞ്ചുംവിരിച്ചു കൈകൾ ആഞ്ഞുവീശിക്കൊണ്ടൊരു നടത്തമാണ് ......!
"എടാ ഇങ്ങനെ നടന്നാൽ മറാത്തികൾ നിന്നെ തല്ലിക്കൊല്ലുവാനുള്ള എല്ലാ സാധ്യതകളുമുണ്ട്..... അല്ലെങ്കിൽതന്നെ ഞാഞ്ഞൂൽ പോലെയാണുള്ളത് നടക്കുന്നത് കണ്ടാൽ തോന്നും ധാരാസിംഗ് ആണെന്ന് ....
അതുകൊണ്ട് ഏയർ പിടിക്കാതെ ശ്വാസം വലിച്ചുവിട്ടു നടന്നോളൂ അതാണ് നിന്റെ ആരോഗ്യത്തിന് നല്ലത് പെരുച്ചാഴി ഇടയ്ക്കിടെ ഉപദേശിക്കും....."
അങ്ങനെ ഒരുമാസം കഴിഞ്ഞു ....
പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിക്ക് ആദ്യത്തെ ശമ്പളവും കിട്ടി ......
ചിലവും കഴിഞ്ഞ് 450 ഉലുവ .......!
പിച്ചക്കാരും മുതലാളി കരഞ്ഞുപോയി .....!
ഓടിട്ട വീട് .......
അമ്മയ്ക്കൊരു സ്വർണ്ണക്കമ്മൽ....! അധോലോകം ......!
എല്ലാം നിമിഷനേരം കൊണ്ടു വെറുമൊരു പുകയായി മാറുകയാണെന്ന് മുതലാളിക്കു മനസ്സിലായി.....!
മാറാത്ത ഭാഷ ശരിക്കും പിടിതരാത്തതു കാരണം മറ്റെങ്ങും പോകുവാനും വയ്യ .....
എല്ലാമാസവും 250 രൂപ വീട്ടിലായിരിക്കും 200 രൂപയാണ് നിക്ഷേപം.....!
അങ്ങനെ ശമ്പളം വർദ്ധിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി 11 മാസം അവിടെ പിടിച്ചു നിന്നു ......!
പക്ഷേ ......
കഹി നഹി....
ഒന്നുമില്ല ......
എങ്ങനെയെങ്കിലും പണക്കാരനാകണം .....
കുറെ പേർക്ക് തൊഴിൽ നൽകണം.....
പുതിയ വീട് ഉണ്ടാക്കണം.....
കാർ വാങ്ങണം....
അമ്മയ്ക്ക് സ്വർണ്ണത്തിന്റെ കമ്മൽ.....
തുടങ്ങിയ അതിമോഹങ്ങളുമായി മുംബൈയിലേക്ക് വണ്ടികയറിയ പാവം മുതലാളി "ഊട്ടിക്കുട്ടൻ കൊല്ലത്തു പോയതുപോലെ ..."എന്ന പഴഞ്ചൊല്ലു പോലെ നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചുപോകാൻ തീരുമാനിച്ചു.....!
മിന്നുന്ന ഷർട്ടും ജീൻസ് പാന്റും കൂളിംഗ് ഗ്ലാസും വെളുത്ത ഷൂസൂമൊക്കെ ധരിച്ചുകൊണ്ട് കയ്യിൽ ഒരു പെട്ടിയിൽ നിറയെ ബേക്കറിസാധങ്ങളുമായി മോഹൻലാലിനെപ്പോലെ ഒരുവശം ചരിഞ്ഞു അപ്രതീക്ഷിതമായി വീട്ടിലേക്ക് കയറിയ നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയെ ആദ്യം അമ്മപോലും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല......!
ഒട്ടിയ കവിളും മെലിഞ്ഞ കൈകാലുകളും എക്സ്-റേ പോലെ പുറത്തുകാണുന്ന വാരിയെല്ലുകളും ആയി പടവലങ്ങ പോലെ വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിപ്പോയ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളി തടിച്ചു കൊഴുത്തുരുണ്ട മത്തങ്ങപോലെ തിരിച്ചുവരുമെന്ന് അമ്മപോലും ഒരിക്കലും പ്രതിക്ഷിച്ചില്ല..!
പിച്ചക്കാർ മുതലാളി അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ ഒമ്പതാം തരത്തിൽ പഠിക്കുന്ന അനിയൻ തലേദിവസത്തെ മീൻചട്ടിയിൽ ചോറുവാരിയിട്ട് നിലത്തിരുന്നുകൊണ്ടു പെരക്കി തട്ടി കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
അകത്തേക്ക് കയറി വന്നിരിക്കുന്ന ഗ്ലാമർ താരത്തെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ ചവയ്ക്കുന്നത് നിർത്തി വായ അടക്കാൻ മറന്നു കൊണ്ട് ഏട്ടനെ തന്നെ വാ പൊളിച്ചു നോക്കി നിന്നുപോയി.....!
രണ്ടുമൂന്ന് ഈച്ചകൾ വായയ്ക്ക അകത്തേക്കും പുറത്തേക്കും പറന്നുകളിക്കുന്ന കാര്യംപോലും അവൻ അറിഞ്ഞില്ല ..…..!
" വായ അടക്കെടാ.......
ഈച്ചകൾ കയറുന്നതു കാണുന്നില്ലേ......."
പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയായ ഏട്ടന്റെ ആക്രോശം കേട്ടപ്പോഴാണ് കടയുടെ ഷട്ടർ താഴ്ത്തുന്നതുപോലെ അവൻ പെട്ടെന്നു വായ പൂട്ടിയത് ......!
തന്നെക്കാളും ആരോഗ്യമുള്ള മകനെ കണ്ടപ്പോൾ അച്ഛൻ അഭിമാനത്തോടെ ആനന്ദ കണ്ണീരൊഴുക്കി.....!
ബോംബെകാരൻറെ പൊങ്ങച്ചം കാണിച്ചുള്ള നടത്തത്തിനിടയിൽ നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിയുടെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ആകെ സമ്പാദ്യമായ 2000 രൂപയും രണ്ടാഴ്ച കൊണ്ടു തന്നെ പുക പോലെയായി .......!
ഇനിയുള്ളത് പഞ്ഞ മാസകാലമാണ് കൂലിപ്പണിക്കാരായ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും പണിയൊന്നും കാണില്ല..... അങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴാണ് പുതിയങ്ങാടിയിലെ ഒരു റേഷൻ കടയിൽ ആരാച്ചാരുടെ ഒഴിവുണ്ടെന്ന് കേൾക്കുന്നത്.....!!
ബില്ലനുസരിച്ച് അരിയും പഞ്ചാരയും ഗോതമ്പുമൊക്കെ തൂക്കികൊടുക്കുക അതുമാത്രമാണ് ജോലി.....!
അതുകൊണ്ടാണ് ആരാച്ചാർ എന്നുപറയുന്നത്.....
കേട്ട പാതി കേൾക്കാത്ത പാതി മുതലാളി നേരെ പുതിയങ്ങാടി യിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു....!
മാസം 300 രൂപ ശമ്പളം ദിവസം 5 രൂപ ബത്ത ആഴ്ചയുടെ അവസാനം തൂക്കത്തിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന അരിയുടെ കാശിൽനിന്നും വിഹിതവും കിട്ടും .......
അങ്ങനെ കരാറുറപ്പിച്ചു പിറ്റേന്നു മുതൽ മുതലാളി ആരാച്ചാരുടെ പണിതുടങ്ങി.....!
ആറുമാസം അവിടെ ജോലിചെയ്തപ്പോൾ മുതലാളിക്ക് താൻ അവിടെനിന്നും ബിസിനസ് മാനേജ്മെൻറ് ഡിഗ്രി പാസായതായി തോന്നിതുടങ്ങി.....!
്ആറുമാസത്തിനുശേഷം അവിടെ നിന്നും മുങ്ങിയ മുതലാളി പിന്നെ പൊങ്ങിയത് അതിനടുത്ത് ചൂട്ടാടിലുള്ള സ്റ്റോൺ ക്രഷറിലാണ്.....!
അവിടെ ദിവസക്കൂലി 25 രൂപ ......!
അവിടെയും ആറേ ആറു മാസം മുതലാളി ജോലി ചെയ്തു...!
90 അടിi മെറ്റൽ കൊണ്ട് എങ്ങനെ 100 അടിമെറ്റൽ കൊള്ളുന്ന വണ്ടിയിൽ നൂറടി പോലെ ലോഡ് ചെയ്യാം തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളൊക്കെ ആറുമാസംകൊണ്ട് അവിടെനിന്നും പഠിച്ചെടുത്തു.....!
അങ്ങനെ വീണ്ടും ആറുമാസംകൊണ്ട് താൻ ബിസിനസ് മാനേജ്മെൻറ് മാസ്റ്റർ ഡിഗ്രിയും തനിക്കു കിട്ടിയതായി മുതലാളി മനസിലുറപ്പിച്ചു....!
എന്തായാലും ജോലിയുടെ ആത്മാർത്ഥത കൊണ്ടാകണം ആറു മാസത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ നമ്മുടെ മുതലാളി സ്റ്റോൺ ക്രഷറിലെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വേതനം പറ്റുന്ന തൊഴിലാളികളിൽ ഒരാളായി മാറിയിരുന്നു ദിവസക്കൂലി 37 രൂപ 50 പൈസ......!
അവിടെനിന്നും മുതലാളി നേരെ വണ്ടികയറിയത് വയനാട് ജില്ലയിലെ വൈത്തിരിയിലുള്ള ഒരു കാപ്പിത്തോട്ടത്തിൽ സെക്യൂരിറ്റിയാകുവാനാണ്....!
ആറുമാസംകൊണ്ട് അവിടെനിന്നും കൊയിലാണ്ടിയിലെ കീഴരിയൂർ പഞ്ചായത്തിലെ അകലാപ്പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള പൊടിയാടിയിലെ ഒരു തെങ്ങിൻ തോട്ടത്തിലെ സെക്യൂരിറ്റിയായി സ്ഥലംമാറ്റംകിട്ടി.
അവിടെവച്ചാണ് മുതലാളിക്ക് അന്നുമിന്നും മുതലാളിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കിട്ടിയതിൽ വച്ചേറ്റവും വലിയ ലോട്ടറിയടിച്ചത്......!
ആദ്യം കാമുകിയും പിന്നീട് ഭാര്യയുമായി മാറിയ ഹൃദയം പോലെ സ്നേഹിക്കുന്ന മഞ്ഞുതുള്ളിയുടെ നൈർമല്യമുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ തൂവൽസ്പർശം.....!
പതിനഞ്ച്കാരിയായകാമുകിയെ കിട്ടിയതോടുകൂടി 19കാരനായ നമ്മുടെ പിച്ചക്കാരൻ മുതലാളിക്ക് ലോകം പിടിച്ചടക്കിയ സന്തോഷമായിരുന്നു.......!
അതോടുകൂടെ മുതലാളി തന്റെ പ്ലാനുകൾ ഒന്നുകൂടി പുതുക്കിപ്പണിതു ...
എത്രയും പെട്ടെന്ന് അവളെ വിവാഹം കഴിച്ചു ഒരു കുടുംബ ജീവിതം തുടങ്ങണം ......
പൊടിമീശ പോലും മുളക്കാത്തതുകൊണ്ട് വീട്ടുകാരെ ഇക്കാര്യം ഇപ്പോഴൊന്നും അറിയിക്കാനും പറ്റില്ല.....!
ഏതായാലും 21 വയസ്സ് പൂർത്തിയായടനെ അവളെ കല്യാണം കഴിച്ചിട്ടു തന്നെ ബാക്കിക്കാര്യം....!
മുതലാളി തന്റെ തീരുമാനം മനസ്സിൽ അരക്കിട്ടുറപ്പിച്ചു....!
അതിന് 800 രൂപ ശമ്പളമുള്ള ഈ സെക്യൂരിറ്റി പണിയൊന്നും ശരിയാവില്ല .....
എന്തെങ്കിലും ബിസിനസ് തുടങ്ങണം...!
മറ്റൊന്നും ആലോചിച്ചില്ല രണ്ടുവർഷത്തിനുള്ളിൽ വിവാഹം കഴിക്കാമെന്ന് കാമുകിക്ക് വാക്കും കൊടുത്തുകൊണ്ട് മുതലാളി വീണ്ടും നാട്ടിലേക്ക് തന്നെ വണ്ടി കയറി ...!
മനസ്സിൽ മുഴുവൻ വിവിധ ബിസിനസുകളുടെ പ്ലാനുകൾ ആയിരുന്നു ....
എല്ലാം ലക്ഷങ്ങളുടെയും കോടികളുടെയും വമ്പൻ പ്രോജക്ടുകൾ .......!
പക്ഷേ എന്തുചെയ്യാനാണ് തുടങ്ങുവാൻ കൈയ്യിലാണെങ്കിൽ ഓട്ടകാലണ പോലുമില്ല .....!
നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ മുതലാളി മുതലാളിയാകണമെന്ന മോഹം മനസിൽ അടക്കിനിർത്തികൊണ്ടു ഗതികേടുകാരണം രണ്ടുവർഷത്തോളം മനസില്ലാമാനസോടെ കൂലിപ്പണിക്ക് പോയി തുടങ്ങുകയും
അതിനു കിട്ടുന്ന കൂലികൊണ്ട് ഊരുചുറ്റി തെണ്ടി നടന്നു കാലം കഴിച്ചുകൂട്ടുകയും ചെയ്തു.....!
അങ്ങനെ മുതലാളിക്ക് 23 വയസ്സായി ...
കാമുകിക്ക് പത്തൊമ്പതും....
എല്ലാ ആഴ്ചയും രണ്ട് കത്തുകൾ വീതം കാമുകി മുതലാളിക്കും മുതലാളി കാമുകിക്കും അയക്കുമായിരുന്നു.
അതിൽ എല്ലാ വിവരങ്ങളും വിശദമായി പരസ്പരം എഴുതിയിട്ടുണ്ടാകും.....!
പ്രണയവും.....
വിരഹവും ...
ദാരിദ്ര്യവും .....
കഷ്ടപ്പാടും .
അതിനിടയിൽ കാമുകിക്ക വന്നിരിക്കുന്ന ഒരു വിവാഹാലോചന നടത്തിയേ പറ്റൂ എന്ന കാര്യം കാമുകിയുടെ ബന്ധുക്കൾ ഉറപ്പിച്ചു.
ചത്താലും സമ്മതിക്കില്ലെന്ന വാശിയോടെ കാമുകിയും ഉറച്ചുനിന്നു.....!
അങ്ങനെ നിൽക്കക്കള്ളിയില്ലാതായപ്പോൾ കാമുകി വിവരങ്ങൾ കാമുകനെയും കത്തുവഴി അറിയിച്ചു ..
ഒരേയൊരു കാര്യമേഅന്ന് മുതലാളിയോട് കാമുകി പറഞ്ഞുള്ളൂ.....
എത്രവേണമെങ്കിലും കാത്തിരിക്കാം പക്ഷെ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയി അമ്മയോട് മുതലാളി തന്നെ നേരിട്ട് കാര്യം പറയണം.....!
മുതലാളി മകളെ കല്യാണം കഴിക്കും കഴിക്കാമെന്ന് അമ്മയ്ക്ക് ഉറപ്പുകൊടുത്താൽ മതി അച്ഛൻ ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അമ്മ സമ്മതിച്ചാൽ ബന്ധുക്കൾ വേറെ വിവാഹത്തിന് നിർബന്ധിക്കുകയില്ല .....
അങ്ങനെ മുതലാളി യാതൊരു മടിയും കൂടാതെ കാമുകിയുടെ വീട്ടിൽ പോയി അമ്മയോട് കാര്യം പറഞ്ഞു അതിനിടയിൽ സമ്മതവും വാങ്ങിയിരുന്നു .....!
അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു ദിവസം വെറുതെ പാത്രം മറിച്ചുനോക്കികൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അതിലൊരു വാർത്ത മുതലാളിയുടെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടത് ......!
പി എം ആർ വൈ എന്നൊരു സ്കീമിൽ എസ്എസ്എൽസി പാസായ യുവതിയുവാക്കൾക്ക് ജാമ്യമില്ലാതെ ഒരു ലക്ഷം രൂപ വരെ സ്വയം തൊഴിൽ കണ്ടെത്തുവാൻ വായ്പ നൽകുന്നു .....!
വായ്പയുടെ അപേക്ഷാഫോറം ജില്ലാ വ്യവസായ കേന്ദ്രത്തിൽ നിന്നും ലഭിക്കും......!
രോഗി ഇച്ഛിച്ചതും വൈദ്യൻ കല്പിച്ചതും പാൽ....!
ഒന്ന്
രണ്ട്
മൂന്ന്
നാല്
അഞ്ച്
ഒന്നും രണ്ടുമല്ല മുതലാളിയുടെ മനസിൽ ഒരായിരം ലഡുക്കൾ ഒന്നിച്ചുപൊട്ടി.....!
മുതലാളി പിന്നെ ഒരുനിമിഷംപോലും സമയം പാഴാക്കിയില്ല അപ്പോൾ തന്നെ കണ്ണൂരിലേക്ക് വണ്ടി കയറി......
വ്യവസായ കേന്ദ്രത്തിൽ പോയി അപേക്ഷാഫോറം വാങ്ങികൊണ്ടുവന്നു
ഇംഗ്ലീഷിൽ അറിവുകൂടുതലായതുകൊണ്ടു തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ അധ്യാപകനായ കൂട്ടുകാരന്റെ സഹായത്തോടെ അന്നുതന്നെ പൂരിപ്പിച്ച ശേഷം പിറ്റേന്നു രാവിലെ കനറാ ബാങ്കിനെ സമീപിച്ചു ലോൺ തരാമെന്ന് ഉറപ്പു വാങ്ങിയശേഷമാണ് അച്ഛനോടും അമ്മയോടും പോലും മുതലാളി വിവരം പറഞ്ഞത് ......!
ഒരുദിവസം രാത്രിയിൽ എല്ലാവരും അത്താഴം കഴിക്കാൻ ചാണകമെഴുകിയ വെറും തറയിൽ ചമ്രം പിടഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴാണ് യാതൊരു മുന്നറിയിപ്പുമില്ലാതെ മുതലാളി ചരിത്രപ്രസിദ്ധമായ ആ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയത്.....!
"അച്ഛാ.....അമ്മേ.. ഞാനൊരു ബിസിനസ് തുടങ്ങുകയാണ്......"
അത് കേട്ടതും ഇതിനകം തന്നെ മകന്റെ ഒരുപാട് ഉടായിപ്പുകൾ കണ്ടിരിക്കുന്ന അച്ഛൻ ഞെട്ടിത്തരിച്ചുപോയി ......!
വാർത്ത കേട്ട ഞെട്ടലിൽ തൊണ്ടയിൽ കുടുങ്ങിയ അന്നം ചുമച്ചു തുപ്പികളഞ്ഞു വെള്ളം കുടിച്ച ശേഷമാണ് അച്ഛൻ മുതലാളിയെ മിഴിച്ചു നോക്കിയത് ......!
അനിയനാണെങ്കിൽ വായിലുള്ള ചോറ് ചവച്ചിറക്കാൻ പോലും മറന്നുകൊണ്ട് പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴിപ്പോലെ മുതലാളിയെ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു......!
തൊട്ടടുത്തുനിന്നും രാവിലേക്കുള്ള പ്രാതലിന്റെ അരി അരച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അമ്മ അരക്കുന്നത് നിർത്തിവച്ചുകൊണ്ട് മുതലാളിയെ നോക്കി വാപൊളിച്ചു......!
"എന്തു ബിസിനസാണ് തുടങ്ങുന്നത്.....'
ശ്വാസം വലിച്ചെടുത്തശേഷമാണ് അച്ഛൻ ചോദിച്ചത് .
"ഞാൻ ഒരു ഗാർമെൻറ്സ് തുടങ്ങുന്നു പത്തു പേർക്കെങ്കിലും ഞാൻ തൊഴിൽ കൊടുക്കും....
ഇപ്പോൾ തുണിയുടെ ബിസിനസ് വൻ ലാഭത്തിലാണ് അച്ഛാ......
ഇതോടെ നമ്മൾ രക്ഷപ്പെടും......."
മുതലാളി ഗൗരവത്തോടെ പ്രതിവചിച്ചു.
"ഗാർമെൻസ് തുടങ്ങാൻ നിനക്കെന്താ തുണിയുമായുള്ള ബന്ധം .....
തയ്യലും നിനക്കറിയില്ല .....
പിന്നെങ്ങനെയാണ് ബിസിനസ് തുടങ്ങുന്നത്.....
അറിയാത്ത പണിക്കുപോയി അവസാനം കുഴിയിൽ ചാടുവാൻ നിൽക്കരുത്......
ഉള്ള മനസമാധാനം വെറുതെ നശിപ്പിക്കരുത്......"
അച്ഛൻ മുന്നറിയിപ്പ് കൊടുത്തുകൊണ്ട് തടസ്സവാദം ഉന്നയിച്ചു.
"എന്റെ പൊന്നച്ഛാ ഒരു നല്ല കാര്യം തുടങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ നിങ്ങളിങ്ങനെ തടസ്സം പറയരുത് .... തുന്നുന്നതും എംബ്രോഡറി ചെയ്യുന്നതുമൊക്കെ ജോലിക്കാരാണ് ....
ഞാൻ മാർക്കറ്റിംഗ് മാത്രം ശ്രദ്ധിക്കും.....
അല്ലെങ്കിലും ഏതെങ്കിലും ബിസിനസ് ചെയ്യുവാൻ നമ്മൾ ആ മേഖലയിൽ അറിയവുള്ളവർ തന്നെയാകണം എന്നോന്നുമില്ല...
അക്കാര്യത്തെക്കുറിച്ച് നല്ല ശ്രദ്ധ ഉണ്ടായാൽ മതി .....
ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് കുറേ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു ഇപ്പോൾ ഇതിനെക്കുറിച്ചൊക്കെ വ്യക്തമായ മനസ്സിലാക്കിയതുകൊണ്ടാണ് ഈ മേഖലയിൽ തന്നെ കൈവയ്ക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചത്.......!
മുതലാളി ആധികാരികമായിത്തന്നെ മറുപടി കൊടുത്തപ്പോൾ കൂലിപണിക്കാരനും പണ്ടത്തെ അഞ്ചാംതരക്കാരനുമായ അച്ഛൻ അയഞ്ഞു.
"അപ്പോൾ എന്റെ മോൻ പുസ്തകം വായിച്ചിട്ടാണല്ലേ അതിന് ബിസിനസ് തുടങ്ങുന്നത്.....!
നല്ലതുതന്നെ....
അതിനു നിനക്കെവിടെ നിന്നാണ് ബിസിനസ് തുടങ്ങുവാനുള്ള പൈസ .....?
അച്ഛന് വീണ്ടും സംശയം .
"ഞാൻ ഒരു ലക്ഷം രൂപയുടെ ലോണിന് അപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട് തരാമെന്ന് കാനറാ ബാങ്കിലെ മാനേജർ ഉറപ്പു തരികയും ചെയ്തു....."
മുതലാളി അഭിമാനത്തോടെ മറുപടി കൊടുത്തു.
"ഒരുലക്ഷം രൂപയോ ......"
അച്ഛൻ കണ്ണുമിഴിച്ചുപോയി.
"ങും.....മാനേജർ തരാമെന്നും പറഞ്ഞു.
മുതലാളി ഒന്നുകൂടി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
"ഓഹോ അത്രയൊക്കെയായോ എങ്കിൽ തുടങ്ങിയിട്ട് പറഞ്ഞാൽ മതിയായിരുന്നല്ലോ അച്ഛൻ വീണ്ടും നീരസം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
"ഒരുലക്ഷംരൂപ വായ്പയെടുക്കുന്നതൊക്കെ ശരിതന്നെ പക്ഷേ വിരിച്ചിടത്തു കിടക്കാത്ത നിനക്ക് ബിസിനസ് അതേപോലെ കൊണ്ടുപോകുവാനും ലോൺ മുടക്കമില്ലാതെ തിരിച്ചടക്കാനും പറ്റുമോ ......"
അച്ഛനു വീണ്ടും സംശയം .
"അച്ഛാ....നിങ്ങൾക്ക് ലോക പരിചയം ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് ഞാൻ എങ്ങനെയായാലും ഈ ചാൻസ് ഒഴിവാക്കില്ല ......."
മുതലാളി ഉറച്ചു നിൽക്കുകയാണ്
"കാര്യമൊക്കെ ശരി തന്നെ പക്ഷേ ഒരു ലക്ഷം രൂപ കടം എടുത്തുകൊണ്ട് ബിസിനസ് തുടങ്ങിയശേഷം ഒരു ദിവസം എല്ലാം പൊളിഞ്ഞെന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഈ വീടിൻറെ പടി കയറിയേക്കരുത് പറഞ്ഞേക്കാം ......."
അച്ഛൻ അവസാനത്തെ ഐറ്റമായ ഭീഷണിയും പുറത്തെടുത്തു.
" ഇത് അങ്ങനെയൊന്നുമാവില്ല അച്ഛാ...
നിങ്ങൾ സമാധാനിക്കൂ......
എനിക്കുറപ്പുണ്ട് ഇതുകൊണ്ട് നമ്മൾ രക്ഷപ്പെടുമെന്നു........."
മുതലാളി ഉറച്ച ശബ്ദത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു.
പക്ഷേ ഇൻറർവ്യൂ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരുലക്ഷം രൂപയൊന്നും നിനക്കു എടുത്തു നടക്കുവാൻ ശേഷിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞു കൊണ്ട് കാനറാ ബാങ്കിലെ മാനേജർ ഔദാര്യപൂർവ്വം മുതലാളിക്ക് പാസാക്കി കൊടുത്തത് വെറും ഇരുപത്തിയഞ്ചായിരം രൂപ മാത്രവും.......!
എങ്കിലും ആത്മവിശ്വാസമുള്ള മുതലാളി ഒട്ടും പിറകോട്ടു പോയില്ല ബിസിനസൊന്നു ക്ലച്ച് പിടിച്ചിട്ട് വേണം കാമുകിയെ സ്വന്തമാക്കാൻ അതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ പെടാപ്പാടൊക്കെ അനുഭവിക്കുന്നതുതന്നെ അതുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് തന്നെ പോയി.......!
അങ്ങനെ പഴയങ്ങാടിയിലെ KTC. യുടെ മുകളിലെ നിലയിൽ വിസ്മയ ഗാർമെൻറ്സ് എന്നപേരിൽ മുതലാളി ബിസിനസ് സംരംഭം തുടങ്ങി .
മുതലാളിയുടെ അച്ഛാച്ചനാണ് ഉദ്ഘാടനം നിർവഹിച്ചത് ......
കുറ്റം പറയരുതല്ലോ പൊടിപാറിയ ഉദ്ഘാടനമായിരുന്നു .......
ഫോട്ടോഗ്രാഫർമാർ....
ബന്ധുക്കളും ചങ്ങാതിമാരും സഖാക്കളും എല്ലാവരും ചേർന്നുള്ള ഒരു പൂരം തന്നെ.
രണ്ടു തയ്യൽക്കാരികൾ ,ഒരു കട്ടർ ,ഒരു എംബ്രോഡറിക്കാരൻ ,പിന്നെ 1മുതലാളി അങ്ങനെ ആദ്യംതന്നെ അഞ്ചു പേർക്ക് തൊഴിൽ കൊടുക്കുവാൻ മുതലാളിക്കു സാധിച്ചു.
രണ്ടാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എംബ്രോഡറികാരൻ ചെങ്ങായി മുതലാളിയുടെ മുന്നിലേക്ക് ഒരു അപേക്ഷ വെച്ചു
അവന്റെ കൂട്ടുകാരൻറെ പെങ്ങൾ നല്ലൊരു തയ്യൽക്കാരിയാണ് മറ്റുള്ള മൂന്നു പെണ്കുട്ടികളുടെ കൂടെ അവൾക്കും അവൾക്കും അവിടെ ജോലി കൊടുത്താൽ വലിയ ഉപകാരമായിരിക്കും....!
" രണ്ടു തയ്യൽമിഷ്യൻ മാത്രമല്ലേ ഉള്ളൂ പിന്നെന്തു ചെയ്യും ........"
മുതലാളി തന്നെ തൻറെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ വെളിപ്പെടുത്തി.
"കുഴപ്പമില്ല അവളുടെ സഹോദരൻ ഇലക്ട്രോണിക് സാധനങ്ങളും തയ്യൽ മെഷീനുമൊക്കെ ഇൻസ്റ്റാൾമെൻറ് വ്യവസ്ഥയിൽ വിതരണം ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനത്തിലാണ് ജോലിചെയ്യുന്നത് അവിടെനിന്നും നമുക്കൊരു തയ്യൽ മെഷീൻ വാങ്ങാം .
അധികം ബാധ്യതയാകാതെ ആഴ്ചയിൽ എന്തെങ്കിലും ചെറിയ തുക നൽകിയാൽ മതിയാകും ....."
ചെങ്ങായിയായ എംബ്രോഡറിക്കാരന്റെ നിർദ്ദേശം കേട്ടപ്പോൾ കൊള്ളാമല്ലോ എന്നുതോന്നിയതുകൊണ്ടു മഹാമനസ്കനായ മുതലാളി അതും സമ്മതിച്ചു......!
ഒട്ടും താമസിച്ചില്ല പിറ്റേന്നുതന്നെ മുതലാളിയുടെ കടയിൽ പുതിയ ജോലിക്കാരിയും കൂടെ തയ്യൽ മെഷീനും ഹാജരായി.
ഇപ്പോൾ മുതലാളി അടക്കം ആറുപേർ ജോലി ചെയ്തുടങ്ങി.
നൈറ്റിയും ചുരിദാറും തയ്ക്കുവാൻ മൂന്ന് പെൺകുട്ടികളും അതിനാവശ്യമായ തുണിത്തരങ്ങൾ കട്ട് ചെയ്തു കൊടുക്കാൻ മറ്റൊരു പെൺകുട്ടിയും എംബ്രോഡറികാരനായ കൂട്ടുകാരനും പിന്നെ മുതലാളിയും.....!
"അൽപ്പന് അർത്ഥം കിട്ടിയാൽ അർദ്ധരാത്രിയിലും കുടപിടിക്കും " എന്നുപറഞ്ഞതുപോലെ അപ്പോഴേക്കും നമ്മുടെ മുതലാളിയും വലിയ പൊങ്ങച്ചക്കാരനായി മാറിയിരുന്നു ......!
എട്ടു രൂപയ്ക്ക് കടയുടെ താഴെയുള്ള ഹോട്ടലിൽനിന്നും ഊണ് കിട്ടുമ്പോൾ നമ്മുടെ മുതലാളി 15 രൂപ ചിലവാക്കി ഓട്ടോയിൽ വീട്ടിൽ പോയി ഭക്ഷണം കഴിക്കുക തുടങ്ങിതു പൊങ്ങച്ചങ്ങൾ......!
രണ്ടുമാസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുതലാളിക്ക് വീണ്ടും പരാഗണ ഒരാഗ്രഹം.....!
ബിസിനസ് ഒന്നുകൂടി ഡവലപ്‌ ചെയ്യണം.....!
അതു ഫീൽഡിൽ ഇറങ്ങുവാൻ മുതലാളിയുടെ കൂടെ ഒരു സഹായി കൂടെ വേണം ......!
ചിലവാകാതെ കെട്ടിക്കിടക്കുന്ന തുണിത്തരങ്ങൾ ഇൻസ്റ്റാൾമെൻറ് വ്യവസ്ഥയിൽ വീടുവീടാന്തരം വിൽപന നടത്തുകയാണ് പ്രധാന ഉദ്ദേശ്യം.
മറ്റൊരു കൂട്ടുകാരനോട് ഈ വിവരം പറയേണ്ട താമസം പിറ്റേന്നുതന്നെ മാർക്കറ്റിങിന് ഇറങ്ങുവാനുള്ള ജീവനക്കാരിയും കടയിൽ ഹാജരായി........!
ചൂട്ടാടിലെ സ്റ്റോൺ ക്രഷറിൽ കുറച്ചുദിവസം ഒന്നിച്ച് ജോലി ചെയ്തിരുന്നതിനാൽ മുൻപരിചയമുള്ള ഒരു യുവതി.....!
രണ്ടു ചെറിയ പെണ്കുട്ടികളുള്ള അവരെ ഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് .......
അല്ല കയ്യിലിരിപ്പുകൊണ്ടു ഭർത്താവിനെ ഉപേക്ഷിച്ചതാണോയെന്ന് മുതലാളിക്ക് ഇപ്പോഴും പിടിയില്ല കേട്ടോ......!
രണ്ടു ചെറിയ പെൺകുട്ടികളുള്ള ഭർത്താവുപേക്ഷിച്ച ആരോരും സഹായിക്കാനില്ലാത്ത സ്ത്രീയാണെന്നു അറിഞ്ഞതോടെ മനസ്സലിവുള്ള മഹാമനസ്കനായ നമ്മുടെ മുതലാളി ഇൻറർവ്യൂ പോലും നടത്താതെ ഭൂതവും ഭാവിയും വർത്തമാനവും മൂന്നും പിന്നും ഒന്നും നോക്കാതെ മൊത്തം കളക്ഷന്റെ 10 ശതമാനം തുക കമ്മീഷനായി നിശ്ചയിച്ചുകൊണ്ട് അന്നുതന്നെ നിയമനവും നടത്തി.....!
ഇരുപത്തിയഞ്ചായിരം രൂപയുടെ രൂപകൊണ്ടു തുടങ്ങിയ മുതലാളിയുടെ വിസ്മയ ഗാർമെന്റസിൽ അങ്ങനെ ആറു പേർക്കു ജോലിയായി ......
ബാക്കിഭാഗം നാളെ പറയാ

ഞാനും അച്ഛനും വെങ്ങര സ്കൂളിലേ കണക്കുടീച്ചറും..

Image may contain: 1 person, standing, beard and outdoor

വെങ്ങര ഹിന്ദു എൽ പി സ്കൂളിൽ അഞ്ചാംതരം ബി ഡിവിഷനിൽ 1st ഈയറിനു പഠിക്കുന്ന കാലം.
ഒന്നാമത്തെ പീരിയഡ് ക്ലാസ് മാഷായ കുഞ്ഞമ്പുമാഷുടെ വിഷയമായ മലയാളം കഴിഞ്ഞു.
രണ്ടാമത്തെ പീരിയഡിന്റെ വിഷയം കണക്കാണ്. ടീച്ചറാണ് കണക്ക് പഠിപ്പിക്കുന്നത്.കണക്കിൽ പണ്ടേ താൽപ്പര്യമില്ലാത്തതുകൊണ്ടു ടീച്ചർ പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ മുഖത്തേക്ക് തന്നെനോക്കിക്കൊണ്ടു കണ്ണുതുറന്നു ഉറങ്ങുകയാണ് പതിവുശീലം.
കണക്കുകൾ തെറ്റിച്ചതിനും ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാത്തതിനും ടീച്ചറുടെ കയ്യിൽനിന്നു ദിവസവും തല്ലുവാങ്ങണമെന്നു ക്ലാസ്സിൽ നേർച്ചയുള്ളവരിൽ ഒരാളായിരുന്നു ഞാനും.
(അന്നും ഇന്നും കണക്കുകൂട്ടലുകളിൽ വളരെ പിറകിലാണ്.എങ്ങനെ കൂട്ടിയാലും കിഴിച്ചാലും ഗുണിച്ചാലും ഹരിച്ചാലും അവസാനം ഞാനെന്ന പൂജ്യം മാത്രം ശിഷ്ടം വരുന്നതുകൊണ്ട് കുറച്ചുകാലമായി കണക്കുകൾ നോക്കാതെയാണ് ജീവിതം)
ടീച്ചർ പതിവുപോലെ ക്ലാസ്സിലെത്തി തലേന്നു നൽകിയ ഹോംവർക് പരിശോധിച്ചു.
പിൻവശത്തെ ബഞ്ചിലെ ഞാനടക്കമുള്ള തല്ലിപ്പൊളി തല്ലുകൊള്ളികൾക്ക് ഹോംവർക്ക് തെറ്റിച്ചതിനു മരത്തിന്റെ 30 ഇഞ്ച് നീളമുള്ള സ്കൈൽ ചെരിച്ചുപിടിച്ചുകൊണ്ടു പതിവു നേർച്ച തല്ലും കൊടുത്തശേഷമാണ് ടീച്ചർ ഉസാഘ യോ ലാസാഗു വോ (ഏതാണെന്ന് ഓർമ്മയില്ല)പഠിപ്പിക്കുവാൻ തുടങ്ങിയത്.
കുറച്ചുനേരം അതൊക്കെ പറഞ്ഞുതന്നത്തിൽ പിന്നെയാണ്് എല്ലാവരോടും കണക്കുബൗണ്ട് തുറക്കുവാനും പറയുന്ന നോട്ടെഴുതിയെടുക്കുവാനും ടീച്ചർ ആവശ്യപ്പെട്ടത്......!
നാലാംതരത്തിലേക്ക് പാസായപ്പോൾ വാങ്ങിയ മഷിനിറയ്ക്കുന്ന ഫൗണ്ടേൻ പേനയായിരുന്നു ഞാനപ്പോൾ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്....!
ആഴ്ചയിൽ രണ്ടു തവണ അഞ്ചുപൈസയ്ക്ക് വീതം മഷി നിറയ്ക്കും.....!
എഴുതുവാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുതോന്നുമ്പോൾ പത്തുപൈസ കൊടുത്തു പുതിയ നീബ്ബ് വാങ്ങിയിടും മറ്റൊരു മൈൻന്റെൻസിന്റെയും ആവശ്യമില്ല....!
വെറുതേയിരിക്കുമ്പോൾ നഖം കടിച്ചു തലങ്ങുംവിലങ്ങും തുപ്പുക......!
മാഷ് പഠിപ്പിക്കുമ്പോൾ കടലാസ് പെൻസിലിന്റെ മുനയില്ലാത്ത ഭാഗം കടിച്ചൊതുക്കുക തുടങ്ങിയ നല്ല ശീലങ്ങൾ കാരണം നാലാംതരത്തിൽ തന്നെ കണക്കുമാഷായ ശങ്കരന്മാഷ് പെൻസിൽ ഉപയോഗിക്കുന്നതിനു എനിക്ക് വിലക്കേർപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.....!
എന്നിട്ടും വലിയ മെച്ചമൊന്നുമില്ല.....!
ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഫൗണ്ടേൻ പേനയുടെ രണ്ടറ്റവും കടിച്ചൊതുക്കിയത് കാരണം വവ്വാൽ ചപ്പിയ കശുമാങ്ങ പോലെയുണ്ടായിരുന്നു.....!
ടീച്ചർ പറഞ്ഞുതുടങ്ങിയത് എഴുതിയെടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് പേന തെളിയാതെയാകുവാൻ തുടങ്ങിയത്.......!
പതിയെ ഒന്നു കുടഞ്ഞുനോക്കിയെങ്കിലും തെളിയുന്നില്ല......!
അടുത്തിരിക്കുന്ന മുരളീകൃഷ്ണനെ തോണ്ടി വിളിച്ചുകൊണ്ടു പേനയും കാണിച്ചു ദയനീയമായി അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ എന്തൊക്കെയോ എഴുതികൂട്ടുന്നതിനിടയിൽ എന്താണെന്ന അർത്ഥത്തിൽ ഒരു കീരിയെപ്പോലെ അവനെന്റെ മുഖത്തേക്ക് തുറിച്ചുനോക്കികൊണ്ടു പല്ലിളിച്ചു...!
"പെന്നിലെ മഷി തീർന്നു റണ്ടിറ്റ് മഷി കടം തര്വാ നാളെ വാങ്ങീറ്റ് തിരിച്ചുതെരാം...."
കാറ്റിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ മടിച്ചുമടിച്ചു പതിയെയാണ് ചോദിച്ചത്.
"ഇന്നലെ വൈന്നേരമല്ലേ നായിന്റമോനെ നിനിക്ക് നാലിറ്റ് മഷി തന്നത്...."
ഇടതു തുടയിൽ ഒരു നുള്ളുതന്നുകൊണ്ടു കൂട്ടിലുള്ള സിംഹത്തെപ്പോലെ അരിശത്തോടെ അവൻ മുരണ്ടു.
"റണ്ടിറ്റ് മതി നാളെ എന്തായാലും തെരും....."
അവനു കേട്ട ഭാവമില്ല..
"നിന്റെ കയ്യിൽ വേറെ പെന്നുണ്ടോ....."
ഇടതുവശത്തിരിക്കുന്ന രാജീവനോടാണ് ഇത്തവണ ചോദിച്ചത്.
പല്ലി ചിലയ്ക്കുന്ന രീതിയിൽ നാക്കിനെക്കൊണ്ടു പ്രത്യേക ശബ്ദമുണ്ടാക്കിക്കൊണ്ടു അവനും നിഷേധാർത്ഥത്തിൽ തലങ്ങും വിലങ്ങും തലയാട്ടി......!
"നിന്റെ കയ്യിൽ കടലാസ് പെൻസിലുണ്ടോ...."
മുന്നിലെ ബഞ്ചിലിരിക്കുന്ന ബൈജുവിന്റെ ഷർട്ടിൽ പിടിച്ചുവലിച്ചുചോദിച്ചപ്പോൾ അവനും കൈ മലർത്തി......!
2
പിൻനിരയിൽ ചെറിയ അനക്കവും കുശുകുശുക്കലും കേട്ടതുകൊണ്ടാകണം നോട്ടുപറഞ്ഞുകൊടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ടീച്ചറും ഇടംകണ്ണാലെ അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കുവൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് എന്റെ തുടയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടെ പകയോടെ അമർത്തിനുള്ളിയശേഷം മുരളീകൃഷ്ണൻ അവന്റെ പേന കുടഞ്ഞുകൊണ്ടു രണ്ടിറ്റു നീലമഷി ഡസ്കിലേക്ക് കുടഞ്ഞുതന്നത്.
മഷിയില്ലാത്ത എന്റെ പേനയുടെ നിബ്ബ്‌ മഷിയോട് ചേർത്തു വയ്‌ക്കേണ്ട താമസം.....!
ദാഹിച്ചുവലഞ്ഞ കന്നുകാലി കാടിവെള്ളം കുടിക്കുന്നതുപോലെ പകുതി വരണ്ടുണങ്ങി കിടക്കുന്ന ഡസ്കും ബാക്കി ഗതികെട്ട എന്റെ പേനയും ചേർന്നു നിമിഷനേരംകൊണ്ടു വലിച്ചുകുടിച്ചുതീർത്തു......!
ടീച്ചർ പറയുന്ന നോട്ടുകൾ വീണ്ടും എഴുതിതുടങ്ങി അഞ്ചുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല മഷിയില്ലാത്ത പേന വീണ്ടും പണിമുടക്കി....!
ഇനിയെന്തു ചെയ്യും.......!
നിരാശയോടെ ചുറ്റും നോക്കിയശേഷം പേടിയോടെ ടീച്ചറുടെ മുഖത്തേക്ക് മിഴികൾ പായിച്ചപ്പോൾ ടീച്ചർ എന്റെ ഓരോ നീക്കവും ഇടയ്ക്കിടെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടെന്നു മനസിലായതോടെ വീണ്ടും ഭീതികൂടി....!
അപ്പോഴാണ് ക്ലാസ്സിലെ മുഖ്യഉപദേശിയായിരുന്ന മുരളീകൃഷ്ണൻ എഴു്തുന്നതുപോലെ അഭിനയിക്കുവാൻ കണ്ണുകൾകൊണ്ടു നിർദ്ദേശിച്ചത്....!
അതൊരു നല്ല ഐഡിയ ആണെന്നുതോന്നിയതുകൊണ്ടു മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കാതെയും ടീച്ചറുടെ മുഖത്തേക്ക്‌നോക്കാതെയും തലയും താഴ്ത്തിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടു വരയില്ലാത്ത കണക്കുബൗണ്ടിൽ തെളിയാത്ത പേനകൊണ്ടുള്ള എഴുത്തുതുടങ്ങി.....!
വെള്ളത്തിനുമുകളിൽ പെയിന്റടിക്കുന്നത്പോലെ....!
"പ്രദീപ് സ്റ്റാന്റെപ്പ്....."
അഞ്ചുമിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞില്ല ഇടിവെട്ടുന്നതുപോലെ് കണക്ക് ടീച്ചറുടെ ശബ്ദം ചെവിയിൽ വന്നലച്ചപ്പോൾ വിറച്ചുപോയി.
അപ്പോഴേക്കും "നോട്ടിങ്....താ....."
എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ടു ടീച്ചർ എനിക്കുനേരെ കൈ നീട്ടിയിരുന്നു....!
കൊടുക്കുകയല്ലാതെ നിർവാഹമില്ല....!
മഷിവാങ്ങുവാൻ അഞ്ചുപൈസയില്ലാതെപോയ ഗതികേടിനെക്കാൾ അപ്പോഴേന്നെ അലട്ടികൊണ്ടിരുന്നത് കള്ളത്തരം കാണിച്ചതിന്റെ കുറ്റബോധവും പിടിക്കപ്പെട്ടത്തിന്റെ നാണക്കേടുമായിരുന്നു....!
ടീച്ചർ നോട്ടു ബുക്ക് വാങ്ങി ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ....
തൂവെള്ള കടലാസിൽ അമർത്തിയെഴുതിയ നിബ്ബിന്റെ അടയാളം മാത്രം....!
അവരുടെ മുഖം ദേഷ്യംകൊണ്ടു ചുവന്നു.....
കണ്ണുകൾ കലങ്ങി....
"മുട്ടയിൽ നിന്നും നിവരുംമുന്നേ കള്ളത്തരം കാണിക്കുന്നോ ......"എന്നുചോദിച്ചുകൊണ്ടു കയ്യിലുള്ള മരത്തിന്റെ സ്കൈൽ പൊട്ടുന്നതുവരെ തലങ്ങും വിലങ്ങും തല്ലികൊണ്ടേയിരുന്നു.
സ്കൈൽ പൊട്ടിയപ്പോൾ അതും വലിച്ചെറിഞ്ഞുകൊണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടായി പ്രഹരം.
ഓരോ അടി്തരുമ്പോഴും ടീച്ചർ ഒരേയൊരു വാക്കുമാത്രമാണ് ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്....
"പെന്നില്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് എന്നോട് പറഞ്ഞാൽപോരെ ......
ഇനി ഇതുപോലുള്ള കള്ളത്തരം കാണിക്കുമോ....
കള്ളത്തരം പടിക്കുവാനാണോ സ്കൂളിൽ വരുന്നത്......"
പ്രതിഷേധിക്കുകയോ പ്രതികരിക്കുകയോ ചെയ്യാതെ.......
ഒരുതുള്ളി കണ്ണീർപോലും വാർക്കാതെ ഓരോ അടിയും അക്ഷോഭ്യനായി നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ ഏറ്റുവാങ്ങുമ്പോൾ മറ്റുകുട്ടികളൊക്കെ പരിഹസിച്ചു ചിരിക്കുകയായിരുന്നു....!
അടിച്ചുമതിയായശേഷമാണ് ....
"ഇനി നീയെന്റെ ക്ലാസ്സിലിരിക്കേണ്ട ......"എന്നുപറഞ്ഞുകൊണ്ടു ടീച്ചർ ചെവിയിൽ പിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ടെന്നെ ക്ലാസ്സിനു വെളിയിലിറക്കി വിട്ടത്....
അപ്പോഴാണ് ആദ്യമായിട്ടെന്റെ കണ്ണുനിറഞ്ഞുപോയതും.....!
അപ്പോഴേക്കും ക്ലാസ്സിലെ പരിഹാസച്ചിരി കൂട്ടച്ചിരിയായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
എന്നെ വെളിയിൽ നിർത്തിയശേഷം ടീച്ചർ വീണ്ടും ക്ലാസ്സ്‌ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് ഇങ്ങനെ പഠിച്ചിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യവുമില്ലെന്നു എനിക്കും തോന്നിതുടങ്ങിയത്.....
ഇനി ക്ലാസ്സിൽ കയറിയാൽ തന്നെ ഇത്രയും അടിവാങ്ങിയ ഞാൻ മറ്റുകുട്ടികളുടെ മുഖത്തെങ്ങനെ നോക്കും.....!
അതുമാത്രമല്ല ഈ ടീച്ചറുടെ ക്ലാസിലിരിക്കുവാനും ഞാനിനി തയ്യാറല്ല.....!
തീരുമാനങ്ങളൊക്കെ വളരെപ്പെട്ടെന്ന് ആയിരുന്നു....
ഒരു കൊടുങ്കാറ്റുപോലെ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഓടിക്കയറി പിൻ ബഞ്ചിൽ അനാഥമായി കിടന്നിരുന്ന പുസ്തകകെട്ടുമെടുത്തുകൊണ്ടു അതേ വേഗത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
ടീച്ചർ വെളിയിലിറക്കി പിന്നിൽനിന്നും വിളിക്കുമ്പോഴേക്കും ഞാനെന്ന പത്തുവയസുകാരൻ സ്കൂളിന്റെ പരിധിവിട്ടിരുന്നു......!
ആ നടത്തം അവസാനിച്ചത് മാടായിപ്പാറയുടെ നിഗൂഢതകളിലാണ്.അവിടെയെത്തി ഒരുമാവിന്റെ കൊമ്പിൽ അള്ളിപ്പിടിച്ചു കയറിയിരുന്നു ദാരിദ്യത്തിന്റെ ഗ്തികേടോർത്തു കുറേനേരം കരഞ്ഞു മനസിലെ ഭാരം മുഴുവൻ തീർത്തപ്പോഴാണ് ഉച്ചവരെ കാത്തിരുന്നു ഉപ്പുമാവ് വാങ്ങിയശേഷം ഇറങ്ങിപ്പോയാൽ മതിയായിരുന്നെന്ന പുനർവിചിന്തനമുണ്ടായത്......!
(അന്നായിരിക്കണം ഏതുവേദനകളും പങ്കുവയ്ക്കുവാനുള്ള ഒരു അത്താണിയാണ് മാടായിപ്പാറയെന്നും ഏത് പ്രശ്നങ്ങളും ഏറ്റെടുക്കുവാനും പരിഹാരം നിർദ്ദേശിക്കുവാനുമുള്ള കഴിവുകൾ മടായിപ്പാറയിലെ ജീവനില്ലാത്ത ശിലകൾക്കും അറബിക്കടലും കടന്നു ഏഴിമലയെ തഴുകിയെത്തി മാടായിപ്പാറയിൽ മർമ്മരം തീർക്കുന്ന കാട്ടിനുമുണ്ടെന്നു ഞാൻ ആദ്യമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
അന്നുമുതൽ നാട്ടിലുള്ളപ്പോൾ ആരോടു പങ്കുവച്ചാലും ആർക്കും. മനസിലാകാത്ത ചില നൊമ്പാരങ്ങൾ മാടായിപ്പാറയോടാണ് ഞാൻ പങ്കുവയ്‌ക്കുന്നത്......!
മാടായിപ്പാറയിലെ ശിലകൾക്ക്. ജീവനുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ......
അവയ്ക്കൊരു ഹൃദയമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ സങ്കടങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ട് അവയൊക്കെ എപ്പോഴേ ഉരുകിയൊലിച്ചുപോകുമായയിരുന്നു......!)
അതിനൊരു കാരണവുമുണ്ടായിരുന്നു മൂന്നാംക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന അനിയനും എനിക്കും ഉപ്പുമാവ് കിട്ടുമെങ്കിലും ഒരാളുടേത് മാത്രം രണ്ടുപേരും പങ്കിട്ടുകഴിച്ചശേഷം മറ്റെയാളുടേത് അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും വേണ്ടി വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുകയാണ് പതിവ്.....!
അങ്ങനെ പറഞ്ഞാണ് കൊണ്ടുപോകുന്നതെങ്കിലും തേങ്ങയൊക്കെ ചേർത്തു ഒന്നുകൂടി വേവിച്ചു വറവുചേർത്തുകൊണ്ടു വൈകുന്നേരത്തെ ചായയുടെ പലഹാരമായി അമ്മയതുതന്നെയാണ് ഞങ്ങൾക്ക് നൽകിയിരുന്നത്..
അന്ന് ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ബാങ്ക് വിളികേട്ടയുടനെ മാടായിപ്പാറയുടെ കുന്നിറങ്ങി സാധാരണ സമയത്തു വീട്ടിലെത്തി കഞ്ഞികുടിച്ചു.....!
ഉച്ചകഴിഞ്ഞുള്ള സമയം കുറവായതുകൊണ്ടു പുസ്തകങ്ങൾ അനിയനെയേല്പിച്ചുകൊണ്ടു നേരെ പോയത് വെങ്ങര മുക്കിലേക്കായിരുന്നു.
അവിടെയുള്ള നിരപ്പലകയിട്ട അമ്പുനായരുടെ ടൈലറിങ് ഷോപ്പായിരുന്നു ക്യാമ്പായി തെരഞ്ഞെടുത്തത്.
അവിടെയാകുമ്പോൾ പരിചയക്കാർ ആരെങ്കിലും വരുന്നത് ദൂരെനിന്നും കാണാം അടുത്തെത്തുമ്പോൾ മൂത്രമൊഴിക്കാനെന്നപോലെ കടയുടെ പിറകുവശത്തെക്കു പതിയെ വലിയുവാനും പറ്റും.
അല്ലാത്ത സമയങ്ങളിൽ തയ്യൽ മെഷ്യന്റെ കടകടാ ശബ്ദത്തോടൊപ്പം അമ്പുനായരുടെയും ചെങ്ങായിമാരുടെയും കഥകൾ കേൾക്കാം....
കടവറാന്തയുടെ മൂലയിലിരുന്നു കുടനന്നാക്കുന്ന രമേട്ടന്റെ അടുത്തിരുന്നാൽ കുടയുടെ റിപ്പയറിങ്ങും പഠിക്കാം ഒരുപാട് തെയ്യങ്ങളുടെയും പ്രേതങ്ങളുടെയും യക്ഷികളുടെയും കഥകളും പറഞ്ഞുതരും തുടങ്ങിയ ഒരുപാട് ഗുണങ്ങൾ ആ നിരപ്പലകയിട്ട കട വരാന്തയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഇപ്പോൾ ഓർക്കുമ്പോൾ അത്ഭുതം തോന്നുന്നു......
കൃത്യമായി സ്കൂളിലേക്കെന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് വീട്ടിൽ നിന്നിറങ്ങിയും കൃത്യസമയം തിരിച്ചെത്തിയും ഒന്നും രണ്ടും ദിവസമല്ല നാലാഴ്ചയാണ് അങ്ങനെ ഉച്ചയ്ക്കുള്ള ബാങ്ക് വിളികേൾക്കുന്നതുവരെ മാടായിപ്പാറയിലും ഉച്ചയ്ക്കശേഷമുള്ള ബാങ്ക് വിളിവരെ അമ്പുനായരുടെ കടവരാന്തയിലുമായി ഒളിച്ചുനടന്നത്....!
ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാമേട്ടനു കുടതുന്നുന്നതിനുവേണ്ടി സൂചിയിൽ നൂൽകോർത്തുകൊടുക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കണ്ണട മൂക്കിൻതുമ്പത്തേക്ക് താഴ്ത്തിക്കൊണ്ടു അമ്പുനായരുടെ അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യമുണ്ടായത്....
"അല്ല വാല്യക്കാരാ....നിനിക്ക് സ്കൂളിലൊന്നും പോണ്ടേ.......
കൊറേ ദിവസായല്ലോ ഈട്ന്ന് ചുറ്റി കറങ്ങ്ന്ന് .....
ആ വയലപ്ര മോട്ടക്ക്ന്ന് ഇത്രേം നടന്നിറ്റ് നീയെന്തിനാ ഈടാ വെര്ന്ന്....."
അത്തരമൊരു ചോദ്യം എപ്പോഴായാലും ഉണ്ടാകുമെന്ന് അറിയുന്നതുകൊണ്ടു മറുപടിയും മുന്നേ മനസിൽ കരുതിയിരുന്നു.
" എനക്ക് മഞ്ഞപ്പിത്തൂണ്ട്.....അതുകൊണ്ട് സ്കൂളിൽ പോണ്ടെന്നു പറഞ്ഞിന്.....
വീട്ടിലാരും ഇല്ലാതോണ്ടാന്ന് ഈടവന്ന് നിക്കുന്നത്...."
"അയ്യോ....പാവം....മഞ്ഞപ്പിത്തം ഇണ്ടെങ്കിൽ തീരെ വെയിലുകൊള്ളാൻ പാടില്ല....
നീയാ സ്റ്റൂളിന്റെമേല ഇരുന്നോ...."
അദ്ദേഹത്തിനു ഭയങ്കര സഹതാപം തോന്നിയിരിക്കണം.
അപ്പോൾ അവരുടെ പഴയ ഓടിട്ട വീടുപൊളിച്ചുമാറ്റി പുതിയ കോണ്ക്രീറ്റ് വീടിന്റെ പണി നടക്കുന്ന സമയാമായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് പിറ്റേന്നു മുതൽ പണിക്കാർക്കുകൊണ്ടുവരുന്ന ചായയിൽ വൈകുന്നേരത്തെ ഓരോഹരി എനിക്കും കിട്ടിത്തുടങ്ങി.....!
മൂന്നാഴ്‌ച കഴിഞ്ഞശേഷം ഒരുദിവസം വൈകുന്നേരം അച്ഛൻ കള്ളുഷാപ്പിൽ നിന്നും മടങ്ങുമ്പോഴാണ് അമ്പുനായർ അച്ഛനോട് ചോദിച്ചത്......
"അല്ലെടോ കണ്ണാ.....
മഞ്ഞപ്പിത്തൂള്ള നിന്റെ മോനയെന്തിനാ സ്കൂളിൽപ്പോലും പറഞ്ഞയക്കാണ്ട് വെയിലുകൊള്ളിച്ചു അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടുമിങ്ങാന നടത്തിക്കുന്നത്......
ഓനിപ്പം രണ്ടുമൂന്നായ്ചയായി എന്റെ പീടിയേന്റെ എറയത്ത് തന്ന്യാന്നല്ലാ....
ഓന വീട്ടില് നിർത്തിയാ പോരെ....
പാവം അയിന്റെ മുഖം കാണുമ്പോ വെഷമം തോന്നുന്ന്....."
അച്ഛൻ ഞെട്ടിപ്പോയി......!
ഞാനറിയാതെ എന്റെ മോന് മഞ്ഞപ്പിത്തമോ....!
"അയ്യോന്റെ അമ്പുവേട്ട......
നിങ്ങക്ക് ആള് തെറ്റിയതായിരിക്കും....
ഓന് മഞ്ഞപ്പിത്തം വന്നുമാറീറ്റ് ഒരു കൊല്ലം കയിഞ്ഞു ഓനിപ്പം സ്കൂളിപ്പോലുണ്ടല്ലോ....."
മകനെ അത്രയും വിശ്വാസമുള്ള അച്ഛൻ അതു നിഷേധിച്ചു.
"അല്ലടാ....കണ്ണാ......
നിന്റെ മോൻ തന്നെയാ....
ഓനയെന്താ എനക്കറിയൂലെ...."
കുട തുന്നിക്കൊണ്ടിരുന്ന രാമേട്ടനാണ് ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത്.
വെങ്ങര പടിഞ്ഞാറു ഭാഗത്തുള്ള അച്ഛന്റെ തറവാട് വീടിനടുത്തു താമസിക്കുന്ന അദ്ദേഹവും ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛന് എന്തോ പന്തികേട് തോന്നിയിരിക്കണം.
"എന്നാലും ഓനങ്ങനെ ചെയ്യോ.....
വീട്ടില് മിണ്ടാപ്പൂച്ചയാന്ന് പോരാഞ്ഞിറ്റ് ചെറുതും ആട തന്ന്യാ പടിക്ക്ന്നത് അങ്ങനെയാന്നെങ്കിൽ ഓൻ വീട്ടിൽ പറയൂലെ....."
അച്ഛന് വീണ്ടും സംശയം.....!
"അയിന് അവര് ഏട്ടനും അനിയനും ഒത്താപ്പോരെ കണ്ണാ......
തംശയിച്ചു നിക്കണ്ടാ നീയൊരു കാര്യം ചെയ്യു...
ഇപ്പം വീട്ടിൽപ്പോയാൽ ഒന്നും അറിഞ്ഞതായി നടിക്കോ ചോയ്ക്കൂം പറയൂം ഒന്നും വേണ്ട.....
കുഞ്ഞമ്പു മാഷ് നിന്ന പഠിപ്പിച്ച മാഷും കൂടെയല്ലേ രാവിലെപ്പോയി മാഷേ കണ്ടുനോക്കൂ ....
എന്നിറ്റ് ഓറെന്നാ പറയിന്ന് എന്നുനോക്ക്....."
അമ്പുനായരാണ് അങ്ങനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചത്.
അന്നുരാത്രിയിൽ വീട്ടിലെത്തിയിട്ടും അച്ഛൻ അമ്മയോടടക്കം ആരോടും അധികമൊന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.....
സാധുബീഡിയും പുകച്ചു ദീർഘനിശ്വാസമുതിർത്തുകൊണ്ടു ഇടയ്ക്കിടെ എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടോ എന്നൊരു സംശയം തോന്നിയിരുന്നു.
ചോറുപോലും കഴിക്കാതെയാണ് അച്ഛനന്ന് ഉറങ്ങിയത്.രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് അമ്മയോടുപോലും ഒന്നും പറയാതെ എങ്ങോട്ടോ പോകുന്നതും കണ്ടു.
പതിവുള്ള ഒളിച്ചു കളിക്കുപോകുവാനായി കുളിക്കുവാൻ തുവർത്തുമെടുത്തുകൊണ്ടു ധൃതിയിൽ കിണറിന്റെ കരയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ഓടിയടുക്കുന്നതുപോലെ കയ്യിലൊരു ചീമക്കൊന്ന കമ്പുമായി അച്ഛനും കിണറിനടുത്തേക്ക് വരുന്നത് കണ്ടത്.....!
ഓടി മറയുവാനൊന്നും സമയം കിട്ടിയില്ല......
ഓടണമെന്നു ആലോചിക്കുമ്പോഴേക്കും അച്ഛൻ പിടികൂടിയിരുന്നു.....
പിടികൂടിയയുടനെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന തുവർത്തു പിടിച്ചുവാങ്ങി അതുക്കൊണ്ടു കൈകൾരണ്ടും പിറകുവശത്തെക്കു പിടിച്ചുകെട്ടി.....
കയ്യിലുള്ള വടി ഒടിഞ്ഞു നുറുങ്ങുന്നതുവരെ തലങ്ങുംവിലങ്ങും അടിയോടടിയായിരുന്നു......!
"നിങ്ങൾക്ക് പ്രാന്തായോ ......"
എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് പിടിച്ചുമാറ്റുവാനെത്തിയ അമ്മയ്ക്കും അതേ വടികൊണ്ടുതന്നെ കണക്കിനു കിട്ടി......
"മുട്ടയിൽ നിന്നും വളരുന്നതിനു മുന്നേ ഇത്രയും വലിയ തട്ടിപ്പു കളിക്കുന്ന ഇവൻ വളർന്നുവന്നാൽ ലോകം വെച്ചേക്കില്ല......"
എന്നു തൊണ്ടയിടറി പറഞ്ഞുക്കൊണ്ടായിരുന്നു ഓരോ അടിയും.......
കയ്യും കാലും ദേഹവും മുഴുവൻ തിണർത്തു പൊങ്ങി ചോരപ്പാടുകൾ വീണിട്ടും അച്ഛന്റെ സങ്കടവും അരിശവും അടങ്ങിയില്ല.
കിണറിന്റെ കരയിൽ നിന്നും പിന്നെയും വലിച്ചിഴച്ചുകൊണ്ടുപോയി ഇറയത്തു കിടത്തി ഓടി അകത്തെക്കുപോയി കറിക്ക് അരച്ചുവച്ചിരുന്ന മുളകെടുത്തു അതുകൊണ്ടു എന്റെ കണ്ണിൽ മഷിയെഴുതി......
പുകഞ്ഞു നീറിപ്പിടയുന്ന എന്നെയവിടെ വിട്ടുകൊണ്ടു "കള്ളനു ചൂട്ടുപിടിക്കുന്നവനെന്നു പറഞ്ഞു അനിയനെയും കൈകൊണ്ടു പൊതിരെ തല്ലിയനുശേഷമാണ് അച്ഛൻ രോഷവും സങ്കടവുമടങ്ങി ശാന്തനായത്.
പക്ഷെ അച്ഛനപ്പോഴും കരഞ്ഞുകൊണ്ട് പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
"കല്ലിനും പാറയ്ക്കും വീണുകൊണ്ടു വെയിലും മഴയുംകൊണ്ടു നയിച്ചു ......
ഞാനിവനെ ചോറുകൊടുത്തു വളർത്തുന്നത് നുണ പറഞ്ഞും കള്ളത്തരം കാണിച്ചും പടിക്കാനല്ല.....
കണ്ണുകൾ നീറിയും വേദാനകൊണ്ടുപുളഞ്ഞും അമ്മയെയും വാല്യമ്മയെയും സഹായത്തിനു വിളിച്ചു വാവിട്ടുകരയുമ്പോഴും ഞാനോർത്തുകൊണ്ടിരുന്നത് എന്നെയിങ്ങനെ കണ്ണിൽചോരയില്ലാതെ തല്ലുമ്പോഴും അച്ഛനെന്തിനാണ് കരയുന്നതെന്നായിരുന്നു.....!
അപ്പോഴേക്കും അമ്മയും വല്യമ്മയുമൊക്കെ ഓടിയെത്തി എന്നെപ്പിടിച്ചു കിണറിന്റെ കരയിലേക്കുകൊണ്ടുപോയി മുഖം കഴുകിച്ചു കുളിപ്പിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അന്നത്തെ ദിവസം അച്ഛൻ തന്നെയാണ് സ്കൂളിൽ കൊണ്ടുവിട്ടിരുന്നത്......
കവിളിൽ വിരൽപ്പാടുകളും കൈതണ്ടകകളിലും കാൽ വണ്ണകളിലും പുറത്തും നിറയെ വടികൊണ്ടുള്ള അടിയേറ്റ ചുവന്നു തിണർത്ത പാടുകളുമായി അച്ഛന്റെ പിന്നാലെ എങ്ങലടിച്ചും കണ്ണുകൾ തുടച്ചും നീങ്ങുമ്പോൾ ആ പത്തുവയസുകാരൻ പിന്നെയും പിന്നെയും തന്റെ ജന്മത്തെ ശപിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.....!
വഴിയരികിലെ കിട്ടേട്ടന്റെ കടയിൽനിന്നും അച്ഛൻ സ്നേഹപൂർവ്വം വാങ്ങിനല്കിയ മിട്ടായി അവനു തിന്നുവൻ തോന്നിയില്ല.....!
അച്ഛൻ നോക്കിനിൽക്കെ അവനത് തോട്ടിലേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു......!
അച്ഛൻ എന്നെയും കൊണ്ടു നേരെപോയത് എന്റെ ക്ലാസിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു.....
ടീച്ചറെ പുല്ലുവിലകൽപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സ്കൂളിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോയതുകാരണം ക്ലാസ്സിലെ മറ്റുള്ളവരുടെയൊക്കെ കൊച്ചുമനസുകളിൽ അപ്പോഴേക്കും എനിക്കൊരു ഹീറോയുടെ പരിവേഷം ലഭിച്ചതുകൊണ്ടു കൂട്ടുകാരൊക്കെ ആർപ്പുവിളികളോടെയാണ് ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചത്.....!
ചിലരൊക്കെ വീരാരാധനയുടെ നക്ഷത്രകണ്ണുകളോടെ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
3
അവരോടെല്ലാം അച്ഛനൊന്നേ പറയുവാനുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.....
"ഇവനെ കളിയാക്കരുത് ......
ആരെങ്കിലും കളിയാക്കിയാൽ ഞാൻ പോലീസിനെ വിളിക്കും അവർ വന്നു പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകും പറഞ്ഞേക്കാം....."
എല്ലാവരും സമ്മതഭാവത്തിൽ പേടിയോടെ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചപ്പോൾ എനിക്കു പകുതി സമാധാനമായി.
പിന്നീട് പോയത് ഓഫീസുമുറിയിലേക്കായിരുന്നു.
അവിടെയിരുന്നു എന്തോ കുത്തിക്കുറിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അച്ഛന്റെയും അധ്യാപകനായിരുന്ന ഹെഡ്മാസ്റ്റർ കുഞ്ഞമ്പുമാഷ് ഞങ്ങളെ കണ്ടയുടനെ കണ്ണടയൂരി മേശപ്പുറത്ത് വച്ചുകൊണ്ടു എന്നെ രൂക്ഷമായൊന്നു നോക്കി.
"ബ....ബ.... ബ.....ഓ പെരുങ്കള്ളൻ വന്നോ....."
അല്പം വിക്കുള്ള ക്ലാസ് ടീച്ചർ കൂടെയായ ഹെഡ്മാസ്റ്റർ അങ്ങനെ ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഞങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചത്.
"പോട്ടേ മാഷേ.....
ഒന്നും പറയേണ്ട
ഇനിയങ്ങനെയോന്നുമുണ്ടാകില്ല.....
എന്തോ സമയദോഷമാണ് പിന്നെന്തു പറയാനാണ്....."
അച്ഛൻ താഴ്മയോടെ അപേക്ഷിച്ചു കൊണ്ടു മാഷുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
"ങും .....ഒന്നും പറയുന്നില്ല പക്ഷേ ഒരുമാസത്തോളം അറ്റൻഡൻസ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഈ വർഷം എങ്ങനെ പഠിച്ചാലും പാസാക്കുവാൻ പറ്റില്ല......
അടുത്ത വർഷവും അഞ്ചിൽ തന്നെ ഇരിക്കേണ്ടിവരും....."
കണ്ണട തുടച്ചുകൊണ്ടു മാഷങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അച്ഛൻ സമ്മതഭാവത്തിൽ തലയാട്ടി.
"എങ്ങനെയെങ്കിലും പത്താംതരം വരെയെങ്കിലും പഠിപ്പിച്ചു പട്ടാളത്തിലോ പോലീസിലോ ചേർക്കണം എനിക്ക് അത്രയേ ആശയുള്ളൂ....
ഞാൻ കാഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെ കൈക്കോട്ട് പണിയെടുത്തുകൊണ്ടു ഇവരും കഷ്ടപ്പെടരുത്.....
എന്നാൽ ഞാനിറങ്ങട്ടെ മാഷേ....
മറ്റുള്ള മാഷന്മാരോടും ടീച്ചർമാരോടും കുട്ടികളോടും ഓന കളിയാക്കുവാനോ മറ്റൊന്നും പറയാനോ പറയണം മാഷേ....."
തൊണ്ടയിടറികൊണ്ടു അങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം എന്നെ അവിടെതന്നെയിരുത്തി ഉടുത്തിരുന്ന ലുങ്കിയുടെ കോന്തല ഉയർത്തി കണ്ണുതുടച്ചു ഓഫീസുമുറിയുടെ പടിയിറങ്ങുന്ന അച്ഛന്റെ രൂപം 34 വര്ഷങ്ങൾക്കുശേഷവും എന്റെ കണ്മുന്നിൽ ജീവനോടെയുണ്ട്.
മണിയടിച്ചപ്പോൾ മാഷുടെകൂടെ ക്ലാസ്സിലെത്തി ക്ലാസ്സിലെത്തി അസംബ്ലിയിൽ വരിവരിയായി നിൽക്കുന്നതിനിടയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു വഴിപോക്കനെപ്പോലെ അച്ഛൻ അതിലൂടെ ഒരു തവണ പോകുന്നതു കണ്ടു.....!
ക്ലാസ് തുടങ്ങി കുറച്ചുകഴിഞ്ഞു ജനലിലൂടെ നോക്കിയപ്പോഴും അച്ഛൻ അതിലൂടെ പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....!
മൂന്നാമത്തെ പിരീഡായിരുന്നു കണക്ക്....
ടീച്ചറെ അഭിമുഖീകരിക്കുവാൻ വല്ലാത്ത പ്രയാസം തോന്നി.....
അതിനെക്കുറിച്ചോർത്തു വ്യാകുലപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് 3 ബി യിലെ ആരോ വന്നുകൊണ്ട് ടീച്ചർ വിളിക്കുന്നു എന്നറിയിച്ചത്......
മറ്റുക്ലാസ്സുകളിലെ അധ്യാപകരെയും കുട്ടികളെയും അഭിമുഖീകരിക്കുവാൻ മടിയായതുകൊണ്ടു ക്ലാസ്സിനുവെളിയിലൂടെ തൊട്ടടുത്ത കെട്ടിടത്തിലുള്ള 3 ബി യിലേക്ക് വിറയ്ക്കുന്ന കാലടികളോടെ അവന്റെ പിന്നാലെ നടക്കുമ്പോൾ അറിയാവുന്ന ദൈവങ്ങളെ മുഴുവൻ മനസിൽ വിളിച്ചു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു.
പക്ഷെ......
എന്റെ പ്രതീക്ഷകളെ തകർത്തുകൊണ്ടു മൂന്നാംതരം A യുടെ വാതിൽക്കൽ തന്നെ ടീച്ചർ ഞങ്ങളെയും പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
എന്നെ കണ്ടയുടനെ അവർ ഉറക്കെച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു അടുത്തേക്ക് വന്നു "എന്താ കുട്ടീ.....നീ കാണിച്ചുകൂട്ടിയത്..... ""യെന്ന് ചോദിച്ചു എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടു സാധാരണ ടീച്ചർമാർ വിശ്രമിക്കുന്ന 3എ യുടെ മൂലയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.അവിടെ മറ്റുള്ള ടീച്ചർമാരെ കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ ലജ്ജകൊണ്ടും കുറ്റബോധംകൊണ്ടും ചൂളിപ്പോയി....!
"നീ പഠിക്കാത്തതുകൊണ്ടും കള്ളത്തരം കാണിച്ചതുകൊണ്ടുമല്ലേ ടീച്ചർ തല്ലിയത്.....
അതിനു ക്ലാസ്സിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോകുവാനൊക്കെ പാടുണ്ടോ....
അതൊക്കെ മോശമല്ലേ......"
വാത്സല്യത്തോടെ ടീച്ചർമാരുടെ അടുത്തുള്ള ബഞ്ചിൽ പിടിച്ചിരുത്തിയാണ് ടീച്ചറുടെ ഉപദേശം.....!
എന്തോ അപകർഷതയിൽ അധ്യാപകരോടൊക്കെ അകലം പാലിക്കുന്ന എനിക്കതൊക്കെ പുതിയൊരു അനുഭവമായിരുന്നു.....!
"നോക്ക് .....എനിക്കിപ്പോൾ ഈ സ്കൂളിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള കുട്ടി നീയാണ് കോട്ടോ .....
ഇനി നമുക്ക് നല്ലപോലെ പഠിക്കണം....
എന്നിട്ട് അച്ഛന്റെ പ്രതീക്ഷയ്ക്കൊത്തു വളരണം..."
ചുമലിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടു ടീച്ചർ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ കുറ്റബോധം കൊണ്ടു എന്റെ കണ്ണുകളിൽ കണ്ണീർപാടകൾ കെട്ടിയിരുന്നു....!
"നിന്നെ ഇവിടെയിരുത്തുവാൻ അച്ഛന് തീരെ സമാധാനമില്ല .....
അച്ഛൻ അപ്പുറം നിൽക്കുന്നുണ്ട് .....
അവർ പറയുന്നത് നിന്നെ ഇപ്പോൾ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി നാളെ അയക്കാം എന്നാണ്...
നീ ഇപ്പോൾ അച്ഛന്റെ കൂടെ പോകുന്നോ...."
ടീച്ചർ അങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയത്.....!
അച്ഛൻ ഇതുവരെ പോയില്ലേ ഇവിടെ ചുറ്റികറങ്ങുകയാണോ.....!
"ഇപ്പോൾ അച്ഛന്റെ കൂടെ പോകേണ്ട കേട്ടോ നമുക്കിവിടെയിരുന്നു അതുപോരെ......"
സ്നേഹത്തോടെയുള്ള ടീച്ചറുടെ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് വീട്ടിലുള്ള അമ്മയെ ഓർമ്മ വന്നുപോയി.....!
അമ്മയുടെ അടുത്തിരിക്കുന്ന സുരക്ഷിതത്വവും...!
ചോദ്യത്തെ എനിക്കു നിഷേധിക്കുവാൻ തോന്നിയില്ല.....!
അതുകൊണ്ട് സമ്മതത്തിൽ തലയാട്ടി.
"എന്നാൽ അച്ഛനോട് വരുന്നില്ലെന്നു പറഞ്ഞിട്ടുവാ എന്നിട്ട് നമുക്ക് ക്ലാസ്സിലേക്ക് പോകാം...."
പുറത്തിറങ്ങി നോക്കുമ്പോൾ ഓഫീസുമുറിക്കടുത്ത ആകാശമുല്ല ചോട്ടിൽ അച്ഛൻ നിൽക്കുണ്ടായിരുന്നു...!
അവിടെയിറങ്ങി അച്ഛനോട് ഇപ്പോൾ വരുന്നില്ലെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കൈകൾകൊണ്ടു മുടിയൊക്കെ മാടിയൊതുക്കിത്തന്നശേഷമാണ് മടങ്ങിയത്.
ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിക്കുവാൻ വീട്ടിൽപ്പോയപ്പോഴും "ഇന്ന് പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ പോകേണ്ട നാളെ പോയാൽമതിയെന്നു അച്ഛൻ പറഞ്ഞെങ്കിലും ഉച്ചയ്ക്കശേഷവും കണക്കിന്റെ പീരിയഡ് ഉള്ളതുകൊണ്ട് പോകാതിരിക്കുവാൻ തോന്നിയില്ല.
എന്നെയും അനിയനെയും സന്തോഷിപ്പിക്കുവാനും അച്ഛന്റെ കുറ്റബോധം തീർക്കാനുമൊക്കെ അന്ന് രാത്രിയിൽ പലഹാരങ്ങളും പായസവും അത്താഴത്തിനു രണ്ടുകൂട്ടം കറിയുമൊക്കെയുണ്ടായിരുന്നു.
എല്ലാം മൂക്കുമുട്ടെ കഴിച്ചതുകൊണ്ടും അടികൊണ്ട വേദനയും അലറി കരഞ്ഞതിന്റെ ക്ഷീണവുമൊക്കെയായി വേഗം ഉറങ്ങിപ്പോയിരുന്നു.
പാതിരാത്രിയിൽ ആരോ തടവുന്നതുപോലെ തോന്നിയപ്പോഴാണ് ഉറക്കം ഞെട്ടിയത്.
പതിയെ കണ്ണുതുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ വിങ്ങിപ്പൊട്ടിക്കൊണ്ടു അച്ഛൻ കത്തിച്ചുപിടിച്ച മണ്ണെണ്ണ വിളക്കുമായി അടികൊണ്ടു തിണർത്തു പൊങ്ങിയ ഭാഗങ്ങളിൽ വെളിച്ചെണ്ണ പുരട്ടിതരികയായിരുന്നു.
അതുകണ്ടതും അറിയാതെ എന്റെ കണ്ണുകളും നിറഞ്ഞൊഴുകിതുടങ്ങി....!
അച്ഛൻ കാണാതിരിക്കുവാൻ ഉറക്കത്തിലെന്നപോലെ ഞാൻ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു.
ഇതാണ് ഇതുമാത്രമാണ് അച്ഛൻ.....
അത്രയും പറയുവാനാണ് നിങ്ങളെയൊക്കെ മടുപ്പിച്ചുകൊണ്ടു എന്റെ അനുഭവം തന്നെ ഞാനിങ്ങനെ നീട്ടിവലിച്ചെഴുതിയത്.
ഫിഫ്ത്തിൽ 2nd ഈയർ പഠിക്കേണ്ടിവന്നെങ്കിലും എന്റെ പ്രീയപ്പെട്ട കണക്കു ടീച്ചർക്ക് പിന്നീടൊരിക്കലും എനിക്കുനേരെ നേരെ വടിയുയർത്തേണ്ടി വന്നില്ല.....
എന്റെ ആഗ്രഹം പോലെതന്നെ എന്റെ രണ്ടുമക്കളെ 5 വർഷം വീതവും ഒരാളെ 2 വർഷവും അതേ ടീച്ചറുടെ ശിഷ്യണത്തിൽ അതേ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിക്കുവാൻ പറ്റിയത് എന്റെയും മക്കളുടെയും അനുഗ്രഹമായും ഞാൻ കരുതുന്നു.
അതുപോലെ ടീച്ചറുടെ യാത്രയയപ്പ് ദിവസം മക്കളെയും കൂട്ടിപ്പോയി അനുഗ്രഹം വാങ്ങുവാൻ സാധിച്ചത് വലിയൊരു ഭാഗ്യമായും കാണുന്നു.
കൗമാരത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിലും യൗവനത്തിന്റ ആരംഭത്തിലുമൊക്കെയായി അച്ഛന്റെ അവസനകാലംവരെ എന്റെ ചില ശരികൾ അച്ഛന്റെ തെറ്റായും....
അച്ഛന്റെ ചില തെറ്റുകൾ എനിക്കു ശരിയായും തോന്നിയതുകൊണ്ടു ഞങ്ങൾ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആടുതോമായും ചാക്കോ മാഷുമായി മാറിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അച്ഛന്റെ വിലക്ക് ലംഘിച്ചുകൊണ്ടു ഞാനെന്തെങ്കിലും ചെയ്യുകയോ.....
ആദ്യം എതിർക്കുമെങ്കിലും പ്രണയവും വിവാഹവുമടക്കം എന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളെല്ലാം സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളാക്കി മാറ്റിക്കൊണ്ട് നിറഞ്ഞമനസോടെ അച്ഛൻ നടത്തിതന്നിട്ടുമുണ്ട്.
By
Chathoth Pradeep Vengara Kannur

കണ്ണൂരുകാരി അമ്മായിയമ്മയും തെക്കത്തി മരുമകളും

Image may contain: 1 person, smiling

(ചില അടുക്കളക്കാര്യങ്ങള്‍)
''എണേ മോളെ ആ തട്പ്പീങ്ങെടുത്തേ.....''
ഇന്നലെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞുവന്ന തെക്കന്‍ജില്ലക്കാരിയായ മകന്‍റ ഭാര്യയോടു കണ്ണൂരുകാരിയായ അമ്മയിയമ്മ പറയുന്നതുകേട്ടപ്പോള്‍ അമ്മയെന്താണ് പറഞ്ഞതെന്നു മനസിലാകാതെ നവവധു അന്തംവിട്ടു കുന്തംവിഴുങ്ങിയതുപോലെ നിന്നുകൊണ്ടു അമ്മയെ മിഴിച്ചുനോക്കി.
''തടുപ്പേന്നു പറഞ്ഞാലെന്താണമ്മേ.....''
ഒടുവിലവള്‍ അമ്മായിയമ്മയോടു നിഷ്ക്കളങ്കമായി ചോദിച്ചു.
ചുമരിലടിച്ച ആണിയില്‍ തൂക്കിയിട്ട ''തടുപ്പ'' അമ്മായിയമ്മ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു ചിരിപൊട്ടി.കാരണം അവളുടെ നാട്ടിലതിനു മുറം എന്നാണു പറയുന്നത്.....!!!!!
''നമ്മ മൂന്നാളല്ലെയില്ലൂ അതേണ്ടു തടുപ്പേല് കാസേറരിയളന്ന്ട്ടിററ് പാററി പൊറുക്കിക്കോ....''
തടുപ്പയെടുത്തുകൊടുത്തയുടനെ അമ്മായിയമ്മ അടുത്തജോലി ഏല്‍പ്പിച്ചതില്‍ അരിയെടുത്തു മുറത്തിലിടുവാനാണ് പറഞ്ഞതെന്നു മനസിലായെങ്കിലും ''കാസേറും,പാററിപ്പൊറുക്കലും''എന്താണെന്നു ഒരു പിടിയുംകിട്ടിയില്ല.....!!!!!
''കാസേറെന്നാല്‍ എന്താണമ്മേ .....''
അവളുടെ സംശയംകേട്ടയുടനെ അമ്മായിയമ്മ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു മുറം വാങ്ങി അരിയിട്ടുവച്ച ബക്കററുതുറന്നു മരത്തിന്‍റ ചെറിയ നാഴികൊണ്ടു അരിയളന്നു മുറത്തിലേക്കിട്ടു പൊടിയും കല്ലും കളയുവാന്‍ തേവുന്നതു കണ്ടു.
അപ്പോഴാണ് കാസേറെന്നാല്‍ നാഴിയാണെന്നും പാററിപ്പൊറുക്കുക തേവലാണെന്നും അവള്‍ക്കുമനസിലായത്.
''മോളെ നീയാ പാത്രല്ലെടുത്തിററ് വടിച്ചുവെച്ചോ....''
അരിയിടുന്നതിനിടയില്‍ അമ്മായിയമ്മ പറയുന്നതുകേട്ടു അവള്‍ വീണ്ടും ഞെട്ടി.
''പാത്രം കമിഴ്ത്തി വെച്ചോ എന്നൊക്കെ അവളുടെ നാട്ടില്‍ പറയാറുണ്ട്.....
പക്ഷേ വടിച്ചുവെച്ചോ ...
അങ്ങനെയൊന്നു കേട്ടിട്ടുപോലുമില്ല.....!!!!!
''ദാ ....അടുക്കളപ്രത്തെ ബക്കററിലെ വെളളത്തില്‍ കയ്കിക്കോ.....''
അവളുടെ പരുങ്ങല്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസായില്ലന്നു മനസിലായ അമ്മായിയമ്മ ഊറിച്ചിരിച്ചുകൊണ്ടു തിരുത്തി.
''പിന്നെ പാത്രംകയ്കിയ വെളളം മിററത്ത് മറിക്കണ്ട ആള് വെരുന്ന വയിമ്മലെല്ലം കൊത്തയാകും അതേണ്ടു അതെല്ലം ആടില്ലേ വായേന്‍റീം കൗങ്ങീന്‍റ മെരട്ട് ഒയിച്ചാമതി....
എല്ലം നിന്‍റ പുരുവന്‍തന്നെ നട്ടതാന്ന്....
അതുപോല അകൂംമിററൂം അടിച്ചിററ് കിട്ട്ന്ന കാട്ടെല്ലം ആടീംഈടീം ചാടാണ്ട് വീടിന്‍റ ബേക്കിലൊരു കുയീണ്ട് അയിലേക്ക് ചാടിയാമതീട്ടാ.....''
പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുന്നതിനിടയില്‍ അമ്മയുടെ നിര്‍ദ്ദേശം കേട്ടെങ്കിലും അവള്‍ക്കൊന്നും മനസിലായില്ല....!!!!!
''മോളെ ഞാലീന്‍റ മൂലേല് തേങ്ങേണ്ട് അയിന്‍റാത്ത്ന്ന് ഒന്നെടുത്തുരിച്ചിററ് അരമുറി ചെരണ്ടിക്കോ .....
അരക്കുമ്പം നല്ലോണം മുതിഞ്ഞോട്ട്ട്ടാ.....
കത്യാളും ചെരാപ്പെലീം തട്ട്മ്മല്ണ്ടാകും.....''
പാത്രം കഴുകി വന്നതുടനെ അമ്മായിയമ്മ പറഞ്ഞത് തേങ്ങ പൊതിച്ച് അരയ്ക്കാനാണെന്നു മനസിലായെങ്കിലും ഞാലി,മുതിഞ്ഞോട്ട്,കത്ത്യാള്,ചെരാപ്പല ഇതൊക്കെ എന്താണെന്നാരു പിടിയുമില്ല....!!!!!.
''തേങ്ങയെവിടെയാ അമ്മേ.....''
മടിച്ചുമടിച്ചാണെങ്കിലും അവള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അടുക്കളയുടെ താാഴ്ത്തികൊട്ടിയ ഭാഗത്തേക്കു കൈചൂണ്ടി.
''അപ്പോള്‍ ഇതാണു ഞാലി.....!!!!!!!.''
അവള്‍ മനസിലോര്‍ത്തു
''പൊതിക്കാനുളള വാക്കത്തിയോ.....''
വീണ്ടും ചോദിച്ചപ്പോള്‍ അമ്മായിയമ്മ അടുക്കളയുടെ തട്ടിലേക്കു വിരല്‍ ചൂണ്ടിക്കൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്
''കത്ത്യാളും ചെരാപ്പലീം ആടതന്നീണ്ടു....''
അവള്‍ തട്ടിമ്മേലേക്കു നോക്കി
വാക്കത്തിയും ചിരവയുമാണ് കത്ത്യാളും ചെരാപ്പലീം എന്നവള്‍ക്കു മനസിലായി.
ഇനിയറിയേണ്ടത് ''മുതിഞ്ഞേട്ട്....''
എന്നാലെന്താണെന്നാണ്.....!!!!!
''അമ്മേ അരപ്പ് നല്ലോണം മെതിയണോ......''
തേങ്ങയരയ്ക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അവളുടെ ചോദ്യം.
''അതല്ലെ ഞാന്‍ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് നല്ലോണം മുതിഞ്ഞോട്ടെന്ന്.....''
അമ്മായിയമ്മയുടെ മറുപടിയോടെ അതും പൂര്‍ത്തിയായി....!!!!!
2
''മോളെ ആ ചെറിയ കയീലിങ്ങെടുത്തേ....''
കറിക്ക് അരപ്പ് ചേര്‍ക്കുന്നതിനിടയിലാണ് അമ്മായിയമ്മ കൈ ചൂണ്ടിപ്പറഞ്ഞത്.
അവര്‍ കൈചൂണ്ടിയിടത്തേക്കു നടന്നെങ്കിലും അടുക്കളതട്ടിലുളളതില്‍ ഏതാണു കയീലെന്നു മനസിലാകാതെ അവരെ നോക്കി.
''ചെരട്ടേന്‍റ കറികോരുന്ന സാധനം ....''
അവര്‍ വിശദീകരിച്ചപ്പോഴാണ് കയീലെന്നാല്‍ തവിയാണെന്നു മനസിലായത്.....''
''നീന്തം അറിയാ....''
അമ്മായിയമ്മയുടെ ചോദ്യംമനസിലാകാാത്തതുകൊണ്ടു മറുപടികൊടുത്തില്ല.
''നീന്തം അറിയെങ്കില് ഈട്ത്തെ കെരണ്ട്ന്ന് വെളളംകോരി തിരുമ്പാനൊന്നും നിക്കണ്ട കെരണ്ടിന് നല്ലായൂണ്ട് ഒരുപാട് കോരണ്ടതല്ലെ അതേണ്ട്.....
ഈന്‍റപ്രം ചെറിയൊരു പൊയീണ്ട് ആടപ്പോയി തിരുമ്പിക്കോ.....''
അവള്‍ക്കൊന്നും മനസിലായില്ല ''തിരുമ്പലോ അതെന്താണ്...''
മനസിലോര്‍ത്തെങ്കിലും ചോദിച്ചില്ല.
പക്ഷേ ഒരുകാര്യം അവള്‍ക്കുറപ്പായി ഈ നാട്ടുകാര്‍ ''ഴ''എന്ന അക്ഷരം ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല പകരം''യ''എന്നതാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.....
വയി,വായ,കുയി,ആയം,മയ,പൊയ.....etc
കാസേറിനു തന്‍റ നാട്ടിലെപ്പോലെ നാഴിയെന്നുതന്നെയാണ് ഇവരും പറയുന്നതെന്നു വെറുതേയോര്‍ത്തുനോക്കിയപ്പോള്‍ അവള്‍ക്കു ചിരിവന്നു.
''മോളെ ചോറുവാര്‍ക്കാനറീലേ....''
ഇത്തവണത്തെ അമ്മയുടെ ചോദ്യം അവളെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു......!!!!!!
വീട് വാര്‍പ്പ്,ഷെഡ് വാര്‍പ്പ്,പീടിയവാര്‍പ്പ് പക്ഷേ ആദ്യമായാണ് ചോറുവാര്‍ക്കല്‍ കേള്‍ക്കുന്നത്....!!!!
ചോറും വാര്‍പ്പും തമ്മിലെന്താണു ബന്ധമെന്ന പലവിധ ചിന്തകള്‍ മനസിലൂടെ കടന്നുപോയി അതുകൊണ്ടു അതിനും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല.
'ചോറു വാര്‍ക്കുമ്പം കൈക്കലത്തുണി നല്ലോണം കൂട്ടിപ്പിടിക്കണം മേക്കൊന്നും മറിക്കാമ്പാടില്ല ....
അതുപോല അടിച്ചൂററി നല്ലോണം അടുപ്പിച്ചുവെക്കണം ഇല്ലെങ്കില് ചോറെല്ലം ബേറിപ്പോകും......
നല്ലൊരു മയപിടിച്ചിററ്ണ്ട് ഞാമ്പേകംപോയി ആറീട്ട തുണിയെല്ലം എടുത്തുകൊണ്ടച്ചിററ് കെര്‍ച്ചേരം നടുനീര്‍ക്കട്ട്......'''
ഇത്തവണ അവള്‍ക്കു കരയാനാണ് തോന്നിയത് കാരണം അമ്മായിയമ്മ പറഞ്ഞതൊന്നും അവള്‍ക്കു മനസിലായിരുന്നില്ല.....!!!!!
''പിന്നെ കേങ്ങിഷ്ടാന്നങ്കില് ആ മൂലക്കെ സഞ്ചീല് കേങ്ങ്ണ്ട് അതെട്ത്ത് പൂങ്ങിക്കോ.....''
പുറത്തെത്തിയ ശേഷം അമ്മായിയമ്മ വീണ്ടും പറയുന്നതുകേട്ടു.
''കേങ്ങോ അതെന്ത് കുന്തമാണ്......
പൂങ്ങലെന്നുവച്ചാലെന്താ......''
അവള്‍ക്കൊന്നും മനസിലായില്ലെങ്കിലും ചോറുവെന്തു പാകമായയുടനെ എന്തുംവരട്ടെയെന്നുകരുതി ചൂടുപാത്രങ്ങള്‍ പിടിക്കുവാനുളള തുണികൂട്ടിപ്പിടിച്ചു(കൈക്കലത്തുണി) ഇറക്കിവച്ചു.
ചോറിന്‍റ കലത്തിനുൂടിയ മൂടിയെടുത്തു നല്ലപോലെ തുടച്ചു വൃത്തിയാക്കിയശേഷം വീണ്ടും കലത്തിന്‍റ വായമൂടി തട്ടിന്‍മേലൂളള കഞ്ഞിക്കലത്തിനടുത്തേക്കുകൊണ്ടുപോയി.
കഞ്ഞിക്കലത്തിനു കണക്കായ വൃത്താകൃതിയിലുളള ഒരു പലകകൊണ്ടു ഭദ്രമായി മൂടിവച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു(ചോറൂററാന്‍ കലത്തിനു മൂടുന്ന അടിച്ചൂററി).അതെന്തിനാണെന്നു എത്രയാലോചിച്ചിട്ടും ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല......!!!!!
അതുകൊണ്ടു പലകമാററിവച്ചശേഷം തന്‍റ നാട്ടില്‍ ചെയ്യാറുളളതുപോല അലൂമിനിയം മൂടികൊണ്ടു തന്നെ അവള്‍ ചോറുകമിഴ്ത്തി.
പണിയൊക്കെയെരുങ്ങിയശേഷം അടുക്കളയിലെ തട്ടുതുടച്ചു വൃത്തിയാക്കുമ്പോഴാണ് പുറത്തെ അയയില്‍ അലക്കിയണക്കാനിട്ട തുണികളൊക്കെ അമ്മായിയമ്മ മടക്കിയെടുക്കുന്നതു ജനാലയിലൂടെകണാനായത്.
''ഓഹോ......ഇതായിരിക്കും അമ്മ പറഞ്ഞ ആറീട്ടതെട്ക്കല്.....''
അവള്‍ മനസിലൂഹിച്ചു.
''ഇതേവേഗം ചോറു വാര്‍ത്താ....''
അടുക്കളവശത്തൂടെ കൈതണ്ടയില്‍ ഉണങ്ങിയ തുണിയുമായി കയറിവന്ന അമ്മയുടെ സന്തോഷത്തോടെയുളള ചോദ്യംകേട്ടാണവള്‍ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയത്.
''അതോാടെ ചോറു വാര്‍പ്പിന്‍റ ഉത്തരവും കിട്ടി......!!!!!
3
''അല്ലപ്പാ....നമ്മള മോന്‍റോള് എത്രവരെ പഠിച്ച്ന്നാ നിങ്ങ പറഞ്ഞത്....''
അച്ഛന്‍ വന്നയുടനെ സ്വരം താഴ്ത്തി അമ്മ ചോദിച്ചു.
''പത്താംക്ലാസ് വരേയാന്ന്ന്നാ പറഞ്ഞീന് എന്തേ....''
അച്ഛന്‍റ മറുപടി.
''ഏതുസ്ക്കൂളിലാ ഓള് പഠിച്ചിന്....''
അച്ഛന്‍ കൈമലര്‍ത്തി എന്താണെന്നു വീണ്ടും ആഗ്യത്തില്‍ ചോദിച്ചു.
''ഞാമ്പറേന്ന ഒരു വസ്തൂം അയിന് തിരീന്നില്ല.....!!!!!
എന്തെങ്കിലും പറീമ്പം പൊട്ടത്തീനപ്പോല മീട്ടത്തേക്ക് മിര്‍മിറാ നോക്കോന്ന്.....!!!!!
പണ്ടത്തെ നാലാംക്ലാസില്‍ പഠിച്ച എനക്ക് അയിനാകാട്ടീം വിവരൂണ്ടെന്ന് തോന്ന്ന്ന്.....''
അതുകേട്ടപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ ചിരിയടക്കുവാന്‍ പാടുപെട്ടു.
''ഇവിടെയുളള അമ്മയെക്കെ ഏതുഭാഷയാണ് സംസാരിക്കുന്നത്.....!!!!!
ഇങ്ങനെയുമുണ്ടോ ഒരു ഭാഷ.....!!!!!
ഞാന്‍ ഒരു പുസ്തകത്തിലും ഇതുപോലൊരു ഭാഷ കണ്ടിട്ടുമില്ല വായിച്ചിട്ടുമില്ല.....!!!!
ഇതും മലയാളംതന്നെയാണോ.....!!!!!
മകന്‍ എത്തിയയുടനെ മരുമകള്‍ തമാശരൂപേണ കളിയാക്കി.
''എന്തുപററി.....?''
അയാള്‍ ചിരിയോടെ തിരക്കി.
''ഇവിടത്തെ അമ്മ പറയുന്നതൊന്നും എനിക്കുമനസിലാകുന്നില്ല.
ഇവിടെയുളളവര്‍ ''ഴ ''യും ''ഷ'' യും പറയുന്നേയില്ല പകരം ''യ'' യും ''ശ'' യും മാത്രം.....മയ,പുയ,വയി,കോയി,ആയം,കുയി.....
അതുപോലെ ഇവിടത്തെ ഓരോ സാധനങ്ങളുടെ പേര് പഠിക്കണമെങ്കില്‍ തന്നെ പത്തുവര്‍ഷമെങ്കിലും വേണ്ടിവരുമെന്നാണുതോന്നുന്നത്....
ചെരാപ്പല,കത്ത്യാള്,അടിച്ചൂററി,കൈക്കലത്തുണി,കയീല്കേങ്ങ്.....
പറഞ്ഞുകൊണ്ടവള്‍ മുത്തുകിലുങ്ങുമ്പോലെ ചിരിച്ചു.
''ഒരൊററ ദിവസംകൊണ്ടു നീയിത്രയും പഠിച്ചല്ലോ ഇനി വേഗം പഠിക്കും......''
പറഞ്ഞുകൊണ്ടു അവളുടെ തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളില്‍നോക്കി അയാളും ചിരിച്ചു.
by ചാത്തോത്തു പ്രദീപ് വെങ്ങര കണ്ണൂര്‍.

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo