Showing posts with label ArdraSatheesanMaalutty. Show all posts
Showing posts with label ArdraSatheesanMaalutty. Show all posts

ഒരു തേപ്പുകഥ

ഒരു തേപ്പുകഥ
****************
"എല്ലാരും ഹാളിലേക്ക് വാ എല്ലാവരോടും കൂടി എനിക്ക് കുറച്ചു സംസാരിക്കാനുണ്ട് "
പറ അച്ഛാ,
ഉണ്ണി നീ മിണ്ടരുത്, കമലേ നീയും, എനിക്ക് ചോദിക്കാനും പറയാനുമുള്ളത് എന്റെ മോൾ പൊന്നൂന്റെ അടുത്താണ്, പൊന്നു ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന ചോദ്യങ്ങൾക്കെല്ലാം സത്യമായ മറുപടി മാത്രേ പറയാവു. !
'ആം ചോദിക്കു അച്ഛേ '
"നിനക്ക് ആരെയെങ്കിലും ഇഷ്ടാണോ അല്ലെങ്കിൽ നിന്നെ ആർക്കെങ്കിലും ഇഷ്ടാണോ, നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കണമെന്നു പറഞ്ഞു ചിലർ നടക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ ഒരു ശ്രുതി കേട്ടല്ലോ രണ്ടുമൂന്നുപേർ വന്നു എന്നോട് പറയാതെ പറഞ്ഞു,
അത് ആരേലും വെറുതെ പറഞ്ഞതാവും ഏട്ടാ, നമ്മുടെ മോളെ നമുക്ക് അറിഞ്ഞുടെ.
"കമലേ നിന്നോട് മിണ്ടരുത് എന്നല്ലേ ഞാൻ പറഞ്ഞത്, അവൾ പറയട്ടെ "
'സഞ്ജുന്റെ കാര്യമാണോ അച്ഛൻ പറയുന്നത് ?'
"അപ്പോ നിനക്കവനെ അറിയാം അല്ലേ ? എങ്ങനെ അറിയാം, എത്രനാളായി അറിയാം, അവന്റെ വീട് എവിടാ, വീട്ടിൽ ആരൊക്കെയുണ്ട്, എത്രവരെ പഠിച്ചു ഇതൊക്കെ അറിയാമോ ?"
'ഞാൻ ഹൈസ്കൂളിൽ പഠിക്കുന്ന സമയത്തു മുതൽ അറിയാം, സ്കൂളിൽ വച്ചു കണ്ടിട്ടുണ്ട്, എന്റെ സീനിയർ ആയിരുന്നു. കുറെനാളായിട്ടു അറിയാം, സ്കൂളിന്റെ അടുത്തു തന്നെയാണ് വീട്, അവന്റെ വീട്ടിൽ അച്ഛൻ അമ്മ അനിയത്തി ഉണ്ട്, അവൻ ഇപ്പോൾ എംബിഎ കഴിഞ്ഞു ബാംഗ്ലൂർ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
"അവന്റെ വീട്ടുകാർ പറയുന്നത് നിങ്ങൾ തമ്മിൽ പത്തുവർഷമായി പ്രണയത്തിലാണ് എന്നാണല്ലോ ?"
' അവനു എന്നെ ഇഷ്ടാണ് '
" അപ്പോൾ നിനക്കോ ?
' എനിക്കു ഇഷ്ടക്കുറവൊന്നുമില്ല, എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോഴൊക്കെ വീട്ടിൽ വന്നു സംസാരിക്കാനാ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. '
" അവനെ കാണാറൊ സംസാരിക്കാറോ ഫോൺ വിളിക്കാറോ മറ്റോ ഉണ്ടോ ?"
' ഇല്ലച്ഛാ കാണാറും സംസാരിക്കലും കറക്കവും ഫോൺ വിളിയും ഒന്നും ഇല്ലാ.. അവന്റെ അമ്മയും അനിയത്തിയും വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു ഇടയ്ക്ക്. എന്റെയും അവന്റെയും പഠിത്തമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു രണ്ടുപേരും സ്വന്തം കാലിൽ നിന്നിട്ടു വീട്ടിൽ വന്നു സംസാരിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു.
" പിന്നെ പത്തുവർഷം !!! അത് എങ്ങനെ ?
അന്ന് നീ ചെറിയ കുട്ടിയല്ലേ ?? കാണാതെയും പറയാതെയും മിണ്ടാതെയും എന്ത് പ്രണയമാണുണ്ടാവുന്നത് ! നീ എന്താ ഞങ്ങളെ കളിപ്പിക്കുകയാണോ ? ഇതൊക്കെ വിശ്വസിക്കാൻ ഞങ്ങൾ മണ്ടന്മാരൊന്നുമല്ലെന്ന് നീ മനസിലാക്കണം ".
' ഞാൻ ഇനി എന്തു പറഞ്ഞാണ് അച്ഛനെ വിശ്വസിപ്പിക്കേണ്ടത് എന്നറിയില്ല, അതെന്താ കാണാതെയും പറയാതെയും മിണ്ടാതെയും പ്രണയിക്കാൻ പറ്റില്ലേ ?? പരസ്പരം വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കിൽ നടക്കാവുന്ന കാര്യമേയുള്ളു. പിന്നെ ഇഷ്ടം മനസ്സിൽ തോന്നുന്നതല്ലേ . കുറെ കറങ്ങി നടന്നു ചീത്തപ്പേര് കേൾപ്പിക്കാനോ പൈങ്കിളി പ്രേമം കാണിച്ചു ഒലിപ്പിച്ചു നടക്കാനോ ഒന്നും ഞങ്ങൾക്ക് രണ്ടുപേർക്കും താല്പര്യമില്ലാ.. എനിക്ക് ഒരുപാട് ആൺകുട്ടികൾ കൂട്ടുകാരായിട്ടുണ്ട്. അവരെയെല്ലാം നിങ്ങൾക്കറിയാല്ലോ. അവരോടൊക്കെ റോഡിൽ നിന്നും സംസാരിക്കാറുമുണ്ട്. അല്ലാതെ എന്നെ ആരുടെയെങ്കിലും കൂടെ സംശയാസ്പദമായി എവിടെയെങ്കിലും വച്ചു കണ്ടതായി ആരെങ്കിലും പറയുകയോ മോശമായി സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ഇതുവരെ ??
"അതൊക്കെ ശരിയാണ് ഇതുവരെ നിന്നെപ്പറ്റി ആരും മോശമായി ഒന്നും എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. കല്യാണക്കാര്യം പറയുമ്പോഴൊക്കെ നാലഞ്ചുകൊല്ലം കഴിഞ്ഞിട്ട് മതിയെന്നും പറഞ്ഞു നീ ഒഴിഞ്ഞുമാറിയത് അവനെ മനസിൽവച്ചു കൊണ്ടാണോ ?? നീ ഞങ്ങളെയെല്ലാം ചതിക്കുകയാണോ!! നിന്നിലുള്ള എന്റെ വിശ്വാസമാണ് നീ ഇന്ന് തകർത്തത്, ഉണ്ണിയേക്കാൾ ഞാൻ കൊഞ്ചിച്ചതും സ്നേഹിച്ചതും നിന്നെയല്ലേ പൊന്നു, അതിന്റെ പേരിൽ അവൻ വഴക്കുണ്ടാക്കിയപ്പോഴും ഞാൻ നിന്റെ കൂടെ തന്നെയല്ലേ നിന്നത്. ഇപ്പോൾ നീ അതിനെല്ലാം കൂടിയുള്ള പ്രതിഫലം തരുകയാണോ മോളെ, എനിക്കിതു കിട്ടണം . താഴത്തും തലയിലും വയ്ക്കാതെ വളർത്തിയതിന്റെ ശിക്ഷ, നാട്ടിൽ എനിക്കുള്ള നിലയും വിലയും, എന്ത് ആവശ്യത്തിനും ഈ മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നാണ് എല്ലാരും സഹായം ചോദിക്കാറുള്ളെ. അങ്ങനെയുള്ള ഈ ബാലചന്ദ്രന്റെ മകൾ തന്നെ ഇങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്നു നാട്ടിൽ അറിഞ്ഞാൽ ഞാൻ എങ്ങനെ നാട്ടുകാരുടെ മുഖത്ത് നോക്കും ??''
'അച്ഛൻ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ അതിനു ഞാൻ എന്ത് തെറ്റാണ് ചെയ്തത്, ഒരാൾക്ക് എന്നെ ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ വീട്ടിൽ വന്നു ആലോചിക്കാൻ പറഞ്ഞതാണോ ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ് ? ഈ കാലം വരെ അച്ഛന്റെ പേരിനും കുടുംബത്തിനും കളങ്കം വരുന്നതൊന്നും ഞാൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഇനി ചെയ്യുകയുമില്ല, പ്രേമിച്ചു നടന്നിട്ടുമില്ല ഒരിക്കലും ഞാൻ ഇറങ്ങി പോവുകയുമില്ല. അച്ഛന് അച്ഛന്റെ പൊന്നുവിനെ വിശ്വസിക്കാം. പക്ഷേ അച്ഛേ ഒരു കാര്യം .. എനിക്ക് സഞ്ജുവിനെ ഇഷ്ടാണ്, അവനെയല്ലാതെ മറ്റൊരാളെ ഞാൻ വിവാഹം കഴിക്കില്ല ! എന്നെ നിർബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യരുത് ! "
"പൊന്നൂ , നീ ഇത് എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നേ. അച്ഛനോടാ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് ഓർമ്മവേണം, നാവടക്കൂ, നിന്റെ ശബ്ദം ഇനി പൊങ്ങരുത്, നീ ഒരുപാട് സംസാരിക്കാൻ പഠിച്ചിരിക്കുന്നു . മോളെ അമ്മ അറിഞ്ഞില്ല കേട്ടോ ഇതൊന്നും... "
"കമലേ അവൾ പറയട്ടെ . ഇത്രയും നാൾ വളർത്തികൊണ്ടുവന്നതിന്റെ നന്ദി അവൾ കാണിക്കുന്നതാണ്, മക്കൾ ഒരുപാട് വളർന്നിരിക്കുന്നു നമ്മൾ അറിയാതെ പോയി ! "
"അച്ഛൻ ഉണ്ണിയേട്ടനോട് ചോദിച്ചു നോക്ക്, ഏട്ടന്റെ പ്രായമാണ് സഞ്ജുവിനും. പിന്നെ എന്റെ പഠിത്തം തീരാറായപ്പോൾ തന്നെ സഞ്ജു പോയി ഏട്ടനോട് സംസാരിച്ചിരുന്നു . അത് കഴിഞ്ഞ് എനിക്കിപ്പോ ജോലി ആയപ്പോൾ വീണ്ടും എന്നോട് അവൻ ചോദിച്ചു. അപ്പോഴാ അച്ഛനോട് വീട്ടിൽ വന്നു സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ പറഞ്ഞത്. അതിൽ എന്താ തെറ്റ് ? "
"അപ്പോ എല്ലാരും കൂടി അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് എന്നെ കോമാളിയാക്കുവായിരുന്നല്ലേ ??"
" അല്ലച്ഛാ.. എന്നോട് വന്നു സംസാരിച്ചപ്പോഴേ താല്പര്യമില്ലാത്ത രീതിയിൽ സംസാരിച്ചു ഞാൻ അവനെ പറഞ്ഞു വിട്ടതാ.
''അവനു എന്താ നിങ്ങൾ കാണുന്ന കുറവ് ? വിദ്യാഭ്യാസം, ജോലി, കുടുംബം നോക്കാനുള്ള കെല്പ് , ആരോഗ്യം , സൗന്ദര്യം, നല്ല കുടുംബം . ഇതിനെല്ലാത്തിനേക്കാളും എന്നെ പൊന്നുപോലെ നോക്കുമെന്നുള്ള വിശ്വാസമുണ്ട്, ഒരിക്കലും എന്റെ കണ്ണുനനയ്ക്കില്ല. ''
'' അവന്റെ കുടുംബമഹിമ, നിനക്കവൻ ഏതു കുലത്തിലുള്ളതാണെന്നു അറിയാമോ . ഇവിടെ കുടിയാളനായി പണി എടുത്തിരുന്ന കുടുംബത്തിലേക്ക് ഈ ബാലചന്ദ്രന്റെ ഒരേയൊരു മകളെ അയക്കാനോ .. ഒരിക്കലും ഞാൻ നടത്തിത്തരുമെന്ന് നീ കരുതണ്ട . അതിലും ഭേദം എന്റെ ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുന്നതാ. എന്റെ മോൾ അവനെയേ കെട്ടു എന്ന വാശിയിലാണെങ്കിൽ ഇവിടെ നിന്നോളൂ. ഞാൻ ചിലവിനു തന്നോളാം. കുറെ കഴിയുമ്പോൾ നിനക്ക് പെൻഷൻ വാങ്ങിക്കാം. "
" അച്ഛൻ എന്തിനു ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കണം, ഞാൻ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതല്ലേ കൂടുതൽ നല്ലത്, ജാതിയും മതവും നോക്കാതെ അച്ഛൻ ഓരോരുത്തർക്കും എന്തൊക്കെ ചെയ്തുകൊടുക്കുന്നു, പ്രസംഗിക്കുമ്പോഴൊക്കെ നല്ല ആവേശമാണല്ലോ, അപ്പോൾ പറയുന്ന ആദർശമൊന്നും സ്വന്തം മക്കളുടെ കാര്യം വരുമ്പോൾ ഉണ്ടാവില്ലല്ലോ, ഉണ്ണിയേട്ടൻ ചേട്ടത്തിയെ വിവാഹം കഴിച്ചത് ഈ പറഞ്ഞ ജാതിയും മതവും നോക്കിയിട്ടല്ലല്ലോ, സ്നേഹിച്ചാൽ സ്വന്തമാക്കണം, .ആ ബന്ധം എതിർത്തപ്പോൾ ഏട്ടൻ ആത്മഹത്യക്കു ഒരുങ്ങിയതല്ലേ, ഏട്ടനെങ്കിലും എന്റെ ഭാഗത്തു നിന്ന് ചിന്തിക്കാമല്ലോ. ഏട്ടന് എന്നെ മനസിലാവില്ലേ, ആഗ്രഹിച്ച ജീവിതം കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്ത് ജീവിതമാണ് ഏട്ടാ, ചായകുടിക്കാൻ വരുന്ന പരിചയത്തിൽ എങ്ങനെയാ ഒരാളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടുന്നത് ?"
" നിർത്തിക്കോ നിന്റെ വലിയവായിലെ സംസാരം, അച്ഛൻ അവളെ പുന്നാരിച്ചു വഷളാക്കി വച്ചിരിക്കുവല്ലേ രണ്ടുപൊട്ടിക്കാൻ എന്റെ കൈ തരിക്കുന്നുണ്ട്. "
" നിർത്തൂ ഉണ്ണി.. അവളെ തല്ലാനും ഉപദേശിക്കാനും നിനക്ക് എന്ത് യോഗ്യതയാണ് ഉള്ളത്, നീയും ഇത് തന്നെയല്ലേ കാണിച്ചത്, എന്റെ കൃഷ്ണാ എന്റെ രണ്ടുമക്കളുമെന്താ ഇങ്ങനെ ആയിപോയതു, ഇനി വളർത്തു ദോഷമാണെന്നു നാട്ടുകാർ പറയുമല്ലോ.. "
" അമ്മ കരയല്ലേ, വളർത്തു ദോഷമെന്നു പറയാൻ ഉണ്ണിയേട്ടൻ ആരേം വിളിച്ചോണ്ടും വന്നിട്ടില്ല ഞാൻ ആരുടേം കൂടെ ഇറങ്ങിയും പോയിട്ടില്ല, നന്നായി വളർത്തിയത് കൊണ്ടല്ലേ ആരേം വേദനിപ്പിക്കാതെ എല്ലാരുടേം സമ്മതത്തോടെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യം നടത്തണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ചത്, അതുകൊണ്ടല്ലേ തുറന്നു പറഞ്ഞതും, ഞങ്ങൾക്ക് എല്ലാരേം വേണം, ജാതിയും മതവുമൊക്കെ മനുഷ്യന്മാർ തമ്മിൽ തല്ലാൻ വേണ്ടി ഉണ്ടക്കിയതല്ലേ, സമ്മതിച്ചൂടെ ???
" ഡീ. നിർത്തടി നിന്റെ പ്രസംഗം, ഇപ്പോൾ തന്നെ നിന്നെക്കുറിച്ചു എന്തൊക്കെ കഥകളാണ് നാട്ടുകാർ പറഞ്ഞുനടക്കുന്നതെന്നു അറിയാമോ, നീ പുറത്തിറങ്ങാത്തത് കൊണ്ട് ഒന്നും അറിയേണ്ടല്ലോ. അച്ഛൻ എല്ലാത്തിനും മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ആൾ ആയതുകൊണ്ട് അച്ഛനെ കരിവാരിതേക്കാൻ കിട്ടുന്ന ഒരു അവസരവും പാഴാക്കാത്ത കുറച്ചുപേരുണ്ട് ഇവിടെ, നീ ഒന്നിനും പോവാഞ്ഞിട്ടു തന്നെ പറയുന്നത് കേൾക്കണം.. അവന്റെ വീട്ടുകാരോട് നിന്നെ വിളിച്ചിറക്കാൻ വരെ അവരു പറഞ്ഞു, ന്നിട്ട് കല്യാണം നടത്തികൊടുക്കത്രെ, അതും നിന്നോടും അവനോടുമുള്ള സ്‌നേഹം കൊണ്ടല്ല. നമ്മുടെ അച്ഛനോടുള്ള ദേഷ്യം ഒന്നുകൊണ്ടു മാത്രമാണ്. ''
'' അതിനു ഞാൻ നാട്ടിൽ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടു തന്നെ കൊല്ലം എത്രയായി ?''
" നീ ഇവിടെ ഇല്ലന്നുള്ളതും വല്ലപ്പോഴും മാത്രേ വരൂ എന്നും എല്ലാർക്കും അറിയാവുന്നതോണ്ട് ആരും വിശ്വസിക്കില്ല. "
"ഉണ്ണി മതി,പൊന്നു നീ വേറെ വല്ല വീട്ടിലും ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇപ്പൊ മുടിക്ക് കുത്തിപിടിക്കലും ഉപദ്രവം ഒക്കേ ആയിരുന്നേനെ, ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല, എനിക്കു നിന്റെ തീരുമാനം അറിയണം, ആ ചെക്കന്റെ വീട്ടുകാർ അടുത്ത പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി നാറ്റിക്കുംമുമ്പ് എല്ലാം ഒതുക്കിത്തീർക്കണം "!
"അച്ഛൻ എന്തിനാ അവളോട്‌ ഇനി അഭിപ്രായം ചോദിക്കുന്നത്, എത്രയുംപെട്ടെന്നു ഇവളുടെ കല്യാണം നടത്താൻ നോക്കണം ."
"മണ്ടത്തരം പറയാതെടാ. ഇപ്പൊ കുറച്ചുപേരെ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ളു, ഇനി വേഗം കല്യാണം നടത്താൻ നോക്കിയാൽ നാട്ടുകാർ വേറെ കഥകൾ മെനയും, എല്ലാം ഒന്ന് തണുക്കട്ടെ. അവൾക്ക് പ്രായം ആവുന്നതേയുള്ളല്ലോ. "
'' എന്റെ തീരുമാനത്തിന് മാറ്റമില്ലച്ഛാ . ഇറങ്ങി പോവില്ല, അച്ഛന്റെ സമ്മതത്തിനായി എത്രനാൾ വേണെങ്കിലും കാത്തിരിക്കാം... എന്നോട് മറ്റൊന്നിനായി നിർബന്ധിക്കരുത്, ചിലപ്പോൾ ഞാൻ.... ''
" നിന്നോട് ഇനി ഞാൻ ഒന്നും പറയില്ല, എനിക്ക് ഉണ്ടായ നാണക്കേടൊന്നും മാറില്ല, നീ ഇപ്പോൾ അവന്റെ വീട്ടിൽ വിളിച്ചു സംസാരിക്കണം, ഇനി അവർ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു വന്നു എന്റെ നിലയും വിലയും കളയരുത്.. " ഇന്നാ ഫോൺ വിളിക് സംസാരിക്കു, നമ്പർ അറിയില്ലേ ?''
"അറിയാം അച്ഛാ, വിളിച്ചു ഞാൻ എന്താ പറയേണ്ടത്....... ''
"ചുമ്മാ കിടന്നു കരയാതെ പെട്ടന്നു സംസാരിച്ചു വയ്ക്കണം.. "
'ആം..
ട്രിം ട്രിം..
സഞ്ജു ഇത് ഞാനാ പൊന്നു ;
നീ ഇത് എവിടായിരുന്നു, ഞാൻ എത്രവട്ടം വിളിച്ചു, നിന്നെ ലൈനിൽ കിട്ടുന്നതേയില്ലല്ലോ, നിന്റെ അച്ഛനെ സംസാരിക്കാൻ വിളിച്ചിട്ടും പുള്ളി കാൾ അറ്റൻഡ് ചെയ്യുന്നില്ലല്ലോ, അവിടെ എന്തെങ്കിലും പ്രശ്നം ? പറ മോളെ.. നീ കരയുവാനോ, എന്തുപറ്റി ? "
'സഞ്ജു.. അത് നമ്മുടെ ബന്ധത്തിന് എന്റെ വീട്ടുകാർ ഒരിക്കലും സമ്മതിക്കില്ല... ഞാൻ ഒരുപാട് പറഞ്ഞു നോക്കി.. ഇനി എന്ത്.... എനിക്കറിയില്ല.. ശരി..
പൊന്നു........ ."
'
'' അവളെ ഇനി കാണാനോ വിളിക്കാനോ സംസാരിക്കാനോ ശ്രമിക്കരുത്. ഇവിടം കൊണ്ട് എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചോണം ഹും "
(NB ; പല പ്രണയകഥകളും അവസാനിക്കുന്നതല്ല... അവസാനിപ്പിക്കുന്നത് ഇങ്ങനെയാവാം . കാത്തിരിപ്പും പ്രതീക്ഷകളും പലരും തുടരുന്നു.. നമുക്കായി വിധിച്ചതാണെങ്കിൽ എല്ലാ പ്രതിബന്ധങ്ങളെയും തരണം ചെയ്തു നടക്കുക തന്നെ ചെയ്യും.. പെൺകുട്ടികളെ തേച്ചിട്ടും ചതിച്ചിട്ടുമൊക്കെ പോകുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളായി മാത്രം സൃഷ്ടിക്കരുത്. പലയിടത്തും ഇങ്ങനെയും ചില പിന്നാമ്പുറങ്ങൾ അവശേഷിക്കാം. . ഇവിടെ ആരും കുറ്റക്കാരല്ല സ്നേഹിച്ചുവളർത്തിയവരേയും സ്നേഹിച്ചവനേയും ഒരേ തുലാസിൽ തൂക്കുമ്പോൾ... നിസ്സഹായരായിപോകുന്നവർ.. ഇവിടെ ചതിക്കുകയല്ല. സ്നേഹത്തിനു തുല്യ പ്രാധാന്യം കൊടുക്കുമ്പോൾ രണ്ടു സ്നേഹവും ഒഴിവാക്കാൻ പറ്റാതെ വീർപ്പു മുട്ടി ബാക്കിയുള്ള ജീവിതം ഒരു പ്രതീക്ഷയും ഇല്ലാതെ കരഞ്ഞു തീർക്കേണ്ടി വരുന്നവരുണ്ട്. അങ്ങനെയുള്ളവർക്കായി സമർപ്പിക്കുന്നു )
ആർദ്ര (മാളൂട്ടി )

വിനുവേട്ടൻ്റെ ഗൗരീകുട്ടി

Written By Unnikrishnan Thachampara& Ardra Satheesan Maalutty
ബൈക്ക് അപകടത്തിൽ പരിക്കേറ്റു അരക്കു താഴെ തളർന്ന അയാളുടെ കാലുകളെ അവൾ പതുക്കെ തലോടി കൊണ്ടിരുന്നു... വയ്യെങ്കിലും ഭർത്താവിൻ്റെ മടിയിൽ ഇങ്ങനെ തലവച്ചു കിടക്കാൻ എന്തു രസമാണ്.. ഓരോന്നോർത്ത് അവളങ്ങനെ കിടന്നു. എപ്പഴോ രണ്ടു കണ്ണീർതുള്ളികൾ അവളുടെ നെറ്റിത്തടത്തിൽ വന്നു പതിച്ചു, പൊടുന്നനെ അവൾ മുഖമുയർത്തി നോക്കി..
"വിനുവേട്ടാ.., എന്തുപറ്റി ?അയ്യേ എന്തിനാ എന്റെ വിനുവേട്ടൻ കുട്ട്യോളെ പോലെ കരയുന്നെ ?
എന്റെ ഏട്ടനെ ആരൊക്കെ ഉപേക്ഷിച്ചാലും ഈ ഗൗരി ഉണ്ടാവും എന്നും കൂട്ടിന്, വിനുവേട്ടന് ഒരു അപകടംപറ്റി എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഇത്രയും നാളും എന്നെക്കാളും നമ്മുടെ മോളെക്കാളും സ്നേഹിച്ചവരൊക്കെ ഇപ്പോ എവിടെ ?ആരും ഒന്നു തിരിഞ്ഞുപോലും നോക്കിയില്ലലോ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയില്ലേ ?എന്നും സ്വന്തം കുടുംബമേ കൂടെ ഉണ്ടാവുള്ളൂ എന്നു ഇപ്പോഴെങ്കിലും മനസിലായില്ലേ, ദീപ്‌തി ഹും അവൾ പോട്ടെ, ഇനി നമുക്കിടയിൽ ആ പേര് വേണ്ട, എന്റെ ആത്മാവും ശരീരവും വേർപെടും വരെ ഞാൻ എന്റെ വിനുവേട്ടനെ ഒരു കുറവും കൂടാതെ നോക്കും."
"ഗൗരിക്കുട്ടി... നിനക്കെങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു, നിന്നെ ഇത്രയും വഞ്ചിച്ചിട്ടും മനസ്സിനെ മുറിവേൽപ്പിച്ചിട്ടും നീ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു തോൽപ്പിക്കുകയാണല്ലോടാ.. ഞാൻ പാപിയാണ് ഒരുപാട് തെറ്റുകൾ ചെയ്തിട്ടുണ്ട് എന്നിട്ടും നീ എന്നെ... ഞാൻ കഴിഞ്ഞ ജന്മത്തിൽ എന്തു പുണ്യമാണ് ചെയ്തത് നിന്നെ ഭാര്യയായി കിട്ടാൻ ?"
"എത്രനാളായി വിനുവേട്ടാ എന്നെ ഗൗരികുട്ടീന്നു വിളിച്ചിട്ടു ?വിനുവേട്ടന് ഓർമ്മയുണ്ടോ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നകാലത്തു എന്നെ വിനുവേട്ടൻ ഗൗരിക്കുട്ടി എന്നല്ലാതെ എപ്പോഴെങ്കിലും വിളിച്ചിട്ടുണ്ടോ... പിന്നെ ഒരുമിച്ചു ജീവിതം തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആ വിളിയിലൊക്കെ മങ്ങലേറ്റു, എന്റെ ബെസ്ററ് ഫ്രണ്ട് ആയിരുന്ന, എന്നോട് എല്ലാം മറയില്ലാതെ തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്ന വിനുവേട്ടൻ പയ്യെ പയ്യെ മാറുകയായിരുന്നു... ഒരിക്കൽപോലും എന്നോട് മുഖം കറുത്ത് സംസാരിച്ചിട്ടില്ലാത്ത വിനുവേട്ടൻ നിസ്സാര കാര്യങ്ങൾക്കുപോലും എന്നോട് ദേഷ്യപ്പെടാൻ തുടങ്ങി....'' അവൾ വിതുമ്പി...
''എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു ഒരുദിവസം ചെയ്ത തെറ്റുകൾ തിരുത്തി, എന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിഞ്ഞു എന്റെ വിനുവേട്ടനായി മടങ്ങിവരുമെന്ന്, എന്റെ പ്രാർത്ഥന വെറുതെയായില്ല, ഈ നിമിഷത്തിനായാണ് ഞാൻ ഇത്രയും കാലം ഒരു ഊമയെപോലെ എല്ലാം സഹിച്ചു ഈ വീട്ടിൽ കാത്തിരുന്നത്,
പക്ഷേ ഈ അവസ്ഥയിലുള്ളൊരു മടങ്ങിവരവ് ഞാനൊരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല, സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും ആഗ്രഹിച്ചില്ല വിനുവേട്ടാ..''അവൾ ഏങ്ങിയേങ്ങി കരഞ്ഞു..
വിനുവിശ്വനാഥ് അറിയപ്പെടുന്ന മുൻനിര യുവ എഴുത്തുകാരിൽ ഒരാൾ, മുഖപുസ്തകത്തിലെ സാഹിത്യ ഗ്രൂപ്പുകളിലെ നിറസാന്നിദ്ധ്യം, ആരാധികമാരുടെ ആരാധനാപുരുഷൻ.. വിവാഹിതനാണെങ്കിലും പെൺകുട്ടികൾക്ക് അയാളെ അത്രക്കും ഇഷ്ടായിരുന്നു. കാരണം അയാളുടെ എഴുത്തു തന്നെ. വിനുവിന് കമൻ്റിടാൻ ആരാധികമാർ മത്സരിച്ചു...
സിവിൽ എഞ്ചിനീയർ ആയിരുന്നു വിനു
ജോലിത്തിരക്കുകൾക്കിടയിലും കുടുംബത്തിനായി ഒഴിവുദിനങ്ങൾ മാറ്റിവച്ചു, നാൾക്കുനാൾ ജോലിഭാരം കൂടി വന്നു അതിനൊപ്പം മാനസിക സമ്മർദ്ദവും കുടികൊണ്ടേയിരുന്നു, അതിനിടയിലാണ് മനഃസമാധാനത്തിനായി അയാൾ ഓൺലൈൻ വായനയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞതും അതിനായി സാഹിത്യ ഗ്രൂപ്പുകളിൽ അംഗമായതും, കലാലയജീവിതത്തിനിടയിൽ അല്പസ്വല്പം കുത്തിക്കുറിക്കുന്ന ശീലമുണ്ടായിരുന്ന അയാളോട് ഗൗരിയാണ് ഒരുദിവസം ചോദിച്ചത് വിനുവേട്ടന് പഴയതുപോലെ എഴുതിക്കൂടെ എന്ന് അങ്ങനെയാണ് അയാൾ വീണ്ടും തൂലിക പിടിച്ചുതുടങ്ങിയത്, തൻ്റ രചനകൾ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയതോടെ പിന്നീട് ആവേശമായിരുന്നു കൂടുതൽ എഴുതാനും അഭിപ്രായങ്ങൾ അറിയുവാനും, സൗഹൃദങ്ങൾ ദിനംപ്രതി വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു, ഉൾപെട്ടിയിലേക്ക്‌ ബന്ധങ്ങൾ വളർന്നു, ആരാധികമാരായിരുന്നു കൂടുതലും.....
ദീപ്‌തി, എന്നുമുതലാണ് താൻ അവളെ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങിയതെന്നറിയില്ല, തൻ്റെ രചനകളോട് അവൾക്കു ആവേശമായിരുന്നു...അവൾക്കു എന്നും തൻ്റെ കഥകളെല്ലാം ആദ്യം വായിക്കാനും അഭിപ്രായം പറയാനും വാശിയായിരുന്നു, ഉൾപെട്ടിയിലെ ബന്ധം മുഖപുസ്തകത്തിൽ നിന്നും വാട്സപ്പിലേക്കും ഫോൺ കാളുകളിലേക്കും മാറി, എഴുത്തുകളെകുറിച്ചായിരുന്നു അവരുടെ സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഏറെയും, അവളുടെ പുസ്തകങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് അയാൾക്ക് എന്നും അത്ഭുതമായിരുന്നു.
അവളിലെ ആരാധികയിൽ നിന്നും സൗഹൃദത്തിൽ നിന്നും പ്രണയത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റം ആദ്യം അയാൾ കാര്യമായെടുത്തില്ല, പ്രായത്തിന്റെ ചാപല്യമായി തള്ളിക്കളഞ്ഞു, ഗൗരിയും മോളുമടങ്ങുന്ന ആ കൊച്ചുവീടായിരുന്നു അയാളുടെ ലോകം..
എങ്കിലും എപ്പോഴോ അയാളുടെ മനസ്സിലും ചെറിയൊരു ഇളക്കം തട്ടിയോ...
നേരിട്ട് കാണണമെന്നുള്ള ദീപ്തിയുടെ നിരന്തരമായ വാശിക്കുമുന്നിൽ ഒരുനാൾ അയാൾ സമ്മതം മൂളി , അങ്ങനെ ഒരു വൈകുന്നേരം അവർ പാർക്കിൽ കണ്ടുമുട്ടി.., ആദ്യകുടിക്കാഴ്ചയാണെങ്കിൽ പോലും അകലങ്ങളൊന്നും അവർക്കിടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല, വർഷങ്ങളുടെ മുൻപരിചയം ഉള്ളപോലെ അവർ ഭൂമിക്കുകീഴിലെ സർവ്വചരാചരങ്ങളെപ്പറ്റിയും വാതോരാതെ സംസാരിച്ചു, സംസാരത്തിനിടയിൽ അയാൾ ദീപ്തിയെ നന്നായി ശ്രദ്ധിച്ചു വെളുത്തുമെലിഞ്ഞ ഒരു ശാലീനസുന്ദരി...
ഒരുദിവസം ദീപ്‌തി അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു അയാളെ ക്ഷണിച്ചു, ക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു അവിടെ എത്തിയ അയാൾ കണ്ടത് ശൂന്യമായൊരു വീടായിരുന്നു...
''അമ്മയെവിടെ...?''
''അമ്മാവൻ്റെ വീട്ടിലേക്കു പോയി വിനുവേട്ടാ..''അവൾ കൊഞ്ചി..
''അമ്മയെ പരിചയപ്പെടുത്താം എന്നു പറഞ്ഞല്ലേ വിളിച്ചത് ഇങ്ങനെയാണെങ്കിൽ ഞാൻ വരില്ലായിരുന്നു....'' അയാൾക്ക് ദേഷ്യം വന്നു..
''എടാ കള്ള വിനുവേട്ടാ പിണങ്ങല്ലേടാ....'' അവളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ സംസാരത്തിൽ അയാൾ അയഞ്ഞു...
അവളുടെ പുസ്തകശേഖരമെല്ലാം ഒരു കൊച്ചുകുട്ടിയുടെ ആവേശത്തോടെ അവൾ അയാൾക്ക് കാണിച്ചുകൊടുത്തു... അതെല്ലാം വീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനിടയിൽ പെട്ടന്ന് പുറകിൽ നിന്നു രണ്ടു കരങ്ങൾ അയാളെ പുണർന്നു.. അവളുടെ കൈകൾ വേർപെടുത്തി അയാൾ അവളെ മുന്നിൽ നിർത്തി.... നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ഒഴുകുന്ന പുഴപോലെ കണ്ണീർതുള്ളികൾ ധാരധാരയായി മത്സരിച്ചു ഒഴുകുകയായിരുന്നു . അവളുടെ കവിൾത്തടത്തിലെ കണ്ണീർ അയാൾ പതിയെ തുടച്ചു. തേങ്ങൽ നിർത്താൻ അയാൾ പറഞ്ഞെങ്കിലും പൊടുന്നനെ വിനുവിൻ്റ മാറിലേക്ക് മുഖമമർത്തി അവളുടെ കരവലയത്തിനുള്ളിൽ അയാളെ ബന്ധിച്ചു, കുഞ്ഞുങ്ങളെപോലെ തേങ്ങുന്ന അവളുടെ കൈകൾ വേർപെടുത്താൻ ആ നിമിഷം അയാൾക്ക് തോന്നിയില്ല, മന്ദം അയാൾ അവളുടെ മുടിയിഴകളെ പതിയെ തലോടി....
എപ്പഴോ അവർ ഒന്നായി. അപ്പോൾ പുറത്ത് നല്ല മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു....
പെട്ടന്ന് അയാൾ സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്തു ദുഃസ്വപ്നം കണ്ടതുപോലെ ചാടി എണീറ്റു, അയാളിൽ കുറ്റബോധമുണർന്നു, ഒരുനിമിഷത്തിൽ പറ്റിപോയ തെറ്റോർത്തു അയാൾ അവളോട് മാപ്പപേക്ഷിച്ചു,
അവൾ അയാളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവളിലേക്ക്‌ അടുപ്പിച്ചു, ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപോലെ മടിയിൽ കിടത്തി ആശ്വാസിപ്പിച്ചു...
"വിനുവേട്ടാ എന്തിനാ കരയുന്നത് ?ഏട്ടൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ല, എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെയല്ലലോ ഏട്ടൻ എന്നെ....
ഞാനാണ് വിനുവേട്ടനെ എന്നിലേക്ക്‌ അടുപ്പിച്ചത്, എല്ലാം എന്റെ ഭ്രാന്ത് ഏട്ടനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത ഭ്രാന്ത്, ഞാൻ തന്നെയല്ലേ വിനുവേട്ടന്റെ മനസിന്റെ നിയന്ത്രണം തെറ്റിച്ചത്, ഇന്ന് ഇവിടെ സംഭവിച്ചത് നമ്മളിൽ ഒതുങ്ങണം, മറ്റൊരാൾ അറിയരുത്, വിനുവേട്ടന്റെ കുടുംബം ഞാനൊരിക്കലും തകർക്കില്ല, ഒരു ശല്യമായി ഞാൻ ഒരിക്കലും വരില്ല,ശേഷിച്ചനാളുകൾ കഴിച്ചുകൂട്ടാൻ ഈ ഓർമ്മകൾ മാത്രം മതിയെനിക്ക്. ."
"ദീപ്‌തി... എന്റെ ഗൗരി, എന്റെ വൈഗമോൾ.. എനിക്കിനി.. ഞാനെങ്ങനെ അവരുടെ മുഖത്തുനോക്കും ? എന്റെ കുടുംബം.. ഞാൻ പാപിയാണ്.. "
"വിനുവേട്ടാ ഇവിടെയൊന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കരുതിക്കോളൂ, ഏട്ടൻ നേരം വൈകാതെ വീട്ടിൽ പോവാൻ നോക്കു....'
അയാൾ വീടെത്തി..
'ഹാ വിനുവേട്ടൻ വന്നോ, ഇന്ന് നേരത്തെയാണല്ലോ, ഞാൻ ഇപ്പോ കാപ്പി തരാട്ടോ "
മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അയാൾ മുറിയിൽ കയറി, ബാത്റൂമിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു അകത്തുകയറി ധാരധാരയായി വരുന്ന ജാലകണങ്ങൾക്കടിയിൽ നിന്നും ചെയ്ത തെറ്റുകൾ ഓർത്ത് നിശ്ശബ്ദമായി കരഞ്ഞു...
"വിനുവേട്ടാ കുളികഴിഞ്ഞെങ്കിൽ ഇങ്ങോട്ടു വാ ഞാൻ ചപ്പാത്തിയും കറിയും ടേബിളിൽ എടുത്തു വച്ചിരിക്കുന്നു "
"എനിക്കു വിശക്കുന്നില്ല, ഇന്നൊരു മീറ്റിങ് ഉണ്ടായിരുന്നു അതുകൊണ്ട് പുറത്തുനിന്നും കഴിച്ചു, നല്ല ക്ഷീണമുണ്ട് എനിക്കൊന്നുറങ്ങണം "
"ബെഡ് ഞാൻ വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്, വയ്യെങ്കിൽ വിനുവേട്ടൻ പോയി കിടന്നോളു, ഞാൻ പണി എല്ലാം ഒതുക്കിയിട്ട് വേഗം വരാവേ,
മുഖമെന്താ വല്ലാതിരിക്കുന്നെ, തലവേദനയോമറ്റോ ആണോ, ഞാൻ ബാം പുരട്ടി തരട്ടെ "
"വേണ്ട ഒന്നും വേണ്ട, ഒന്നുറങ്ങിയാൽ എല്ലാം ശരിയാവും "
ഗൗരിയുടെ സ്നേഹത്തിനും പരിചരണത്തിനും മുന്നിൽ തോറ്റുപോവുകയാണെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി...
"വിനുവേട്ടാ ഉറങ്ങിയോ ? ഞാൻ മോളെ തെക്കേമുറിയിൽ കിടത്തി, പാവം കുട്ടി അച്ഛൻ മിഠായി വാങ്ങികൊണ്ടുവരുന്നതും കാത്തിരിപ്പായിരുന്നു, വിനുവേട്ടനോട് പിണങ്ങിക്കിടന്നവൾ ഉറങ്ങിപ്പോയി, മോളൊന്നും കഴിച്ചുപോലുമില്ല "
"സാരമില്ല നീ ഇപ്പോ ഉറങ്ങാൻ നോക്കു, എനിക്കു നാളെ നേരത്തെ പോവണം, പെന്റിങ് വർക്സ് ഉണ്ട് "
കഷ്ടപ്പെട്ടു അത്രയും അയാൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു, കുറ്റബോധത്താൽ ആ രാത്രി അയാൾ വെളുപ്പിച്ചെടുത്തു എന്ന് വേണം പറയാൻ.. തൻ്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ രാത്രി, ഓരോ സെക്കന്റ് സൂചി ചലിക്കുമ്പോഴും യുഗങ്ങൾ കടക്കുന്നതുപോലെ അയാൾക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു...രാവിലെ പതിവിലും നേരത്തെ റെഡിയായി അയാൾ പോയത് ദീപ്തിയെ കാണാനായിരുന്നു....
"വിനുവേട്ടൻ ഇന്നലെ ഉറങ്ങിയില്ല അല്ലേ എനിക്കുറപ്പുണ്ടായിരുന്നു അത്, പക്ഷേ ഞാൻ ഇന്നലെ കുറെ നാളുകൾക്കുശേഷം നന്നായി ഉറങ്ങി സമാധാനത്തോടെ, ആഗ്രഹിച്ചതെന്തോ നേടിയ നിർവൃതിയിൽ "
"ദീപ്‌തി,.. എനിക്കൊന്നും മറക്കാനാവുന്നില്ല, ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ എന്നു പോലും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു, എന്റെ ഗൗരിയുടെയോ മോളുടെയോ മുഖത്തു നോക്കാനോ അവർക്കു മുന്നിൽ ഒന്നു പുഞ്ചിരിക്കാൻ പോലുമാവുന്നില്ല "
"വിനുവേട്ടാ ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലെ ഒന്നുമില്ല, ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ല, നമ്മളിലെ രഹസ്യം നമുക്കിടയിൽ കുഴിച്ചുമൂടണം, മൂന്നാമതൊരാൾ അറിയരുത്, ഞാൻ ഇനി ഒരിക്കലും ബുദ്ധിമുട്ടിക്കാൻ വരില്ല, വിനുവേട്ടനെ അക്ഷരങ്ങളിലൂടെയാണ് സ്നേഹിച്ചത്, എഴുത്തിനോടും എഴുത്തുകാരനോടുമുള്ള ആരാധന എപ്പോഴാണ് പ്രണയത്തിലേക്കും പിന്നെ ഏട്ടനോടുള്ള ഭ്രാന്തിലേക്കും പരിണമിച്ചതെന്നറിയില്ല, എനിക്കിന്ന് മറ്റെന്തിനേക്കാളും വിലപ്പെട്ടത് എന്റെ വിനുവേട്ടൻ തന്നെയാണ്, ഏട്ടനോടൊത്തുള്ള ഓരോ നിമിഷങ്ങളും പകരംവയ്ക്കാനാവാത്തതാണ്, വിനുവേട്ടന്റെ കഥകളെ സ്നേഹിച്ചു, ഏട്ടന്റെ ഓർമകളെ പ്രണയിച്ചു ഞാൻ ജീവിച്ചോളാം, ഒരപേക്ഷയുണ്ട് വിനുവേട്ടന് വല്ലപ്പോഴും കുറച്ചുസമയം എനിക്കായി മാറ്റിവച്ചുടെ, ഈ പൊട്ടിപെണ്ണിനോട് അത്രയെങ്കിലും കരുണ കാണിച്ചുകൂടെ.. '
"ദീപ്‌തി, നീ എന്തൊക്കെ പ്രാന്താണ് പുലമ്പുന്നത്, അറിയാതെ പറ്റിയ തെറ്റോർത്തു മനസ്സ് വിങ്ങുമ്പോൾ നീ എന്ത് വിഡ്ഢിത്തമൊക്കെയാ പറയുന്നേ "
"ഞാൻ സീരിയസ് ആയിട്ടു പറഞ്ഞതാ വിനുവേട്ടാ, ഗൗരിചേച്ചിയെയും വൈഗമോളെയും ഏട്ടൻ എത്രത്തോളം സ്‌നേഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാം, ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ഒരംശം മാത്രമേ ഞാൻ ആവശ്യപെടുന്നുള്ളു...
"ഞാൻ പോകുന്നു പെണ്ണെ, നിന്നെ ചങ്ങലയിൽ ഇടേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇനിയൊരിക്കലും ഞാൻ നിന്റെ കണ്മുന്നിൽ വരാതിരിക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കാം, എനിക്കെന്റെ കുടുംബമാണ് വലുത്
ആ കണ്ടുമുട്ടൽ അവിടെ അവസാനിച്ചു, പക്ഷേ ബന്ധം അവസാനിപ്പിക്കാൻ അയാൾക്കായില്ല... അളവറ്റ സ്നേഹവുമായി ദീപ്‌തി വിടാതെ പിന്തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു.. ഇടക്കുള്ള കണ്ടുമുട്ടലുകൾ പലപ്പോഴും അവരെ തെറ്റിലേക്കു നയിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു...
അയാൾക്ക് ഓഫീസ് കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാനാവാതെയായി, വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കാതെയായി,ഗൗരിയോടും മോളോടുമുള്ള സംസാരം കുറഞ്ഞു, എല്ലാ മാസവും വീട്ടുചിലവിനുള്ള തുക മാത്രം കൃത്യമായി ഗൗരിയുടെ പക്കൽ ഏൽപ്പിക്കും, സംഭാഷണങ്ങൾ ഇല്ലാതെയായി എന്തിനു ഒരു കട്ടിലിന്റെ രണ്ടു അതിരുകളിൽ രണ്ടു അപരിചിതരെപോലെ കിടക്കാൻ തുടങ്ങി,
ദീപ്‌തി ഓരോദിവസവും കഴിയുതോറും അയാളിലേക്ക് കൂടുതൽ അടുത്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ജോലിക്കുപോവാനിറങ്ങുമ്പോൾ ഗൗരി പറഞ്ഞു....
"വിനുവേട്ടാ വൈകിട്ടു നേരത്തെ വരണം നമുക്കൊന്ന് ബീച്ച് വരെ ഒന്നു പോവണം "
"എനിക്കു സമയമില്ല, ഓവർ വർക്കുള്ള ടൈം ആണ് "
"എന്ത് ന്യായം പറഞ്ഞാലും വിനുവേട്ടൻ ഇന്ന് വന്നേ പറ്റൂ,
"ഓകെ സമ്മതിച്ചു, നീയും മോളും റെഡിയായി ഇരുന്നോളു, ഞാൻ വന്നിട് ഉടനെ പോവാം''
വൈകീട്ട് അവർ ബീച്ചിലെത്തി
'എന്താ ഇപ്പോ ബീച്ചിൽ വരാൻ, ഇവിടെ ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും "
'വിനുവേട്ടനെപോലെ കാണാനും ലോഹ്യം കൂടാനുമൊന്നും എനിക്കാരാധകരൊന്നുമില്ലല്ലോ "
അയാൾ ശരിക്കും ഞെട്ടി....
"എന്താ വിനുവേട്ടാ ഞെട്ടിയതുപോലെ ഞെട്ടണ്ട എനിക്കെല്ലാം അറിയാം, ഈ മുഖമൊന്നുവാടിയാൽ എനിക്കറിയാം, പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ആരേം ഒന്നുമറിയിച്ചിട്ടില്ല, എന്റെ കഴുത്തിലെ താലിയിൽ കളങ്കം വീഴ്ത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല, ആരാ വിനുവേട്ടാ ഈ ദീപ്‌തി ? എന്നെയും മോളെക്കാളും എന്ത് പ്രത്യേകതയാ അവൾക്കുള്ളത്, ഞങ്ങളെക്കാളേറെ വിനുവേട്ടനെ മനസ്സിലാക്കുന്നുണ്ടോ അതോ ഞങ്ങളെക്കാളേറെ സന്തോഷവും സമാധാനവും അവൾ നൽകുന്നുണ്ടോ, അവൾക്കു വേണ്ടിയാണോ ഏട്ടൻ ഞങ്ങളിൽ നിന്നകന്നത് ?
"ഗൗരി... ഞാൻ.. അത്.. തെറ്റുപറ്റിപോയടാ, ഇടയ്ക്കെപ്പഴോ എന്റെ മനസ് എന്റെ പരിധി വിട്ടു പോയി, ഞാൻ തെറ്റുകാരനാണ്, എന്റെ മനസിലെ കുറ്റബോധമാണ് നിങ്ങളിൽ നിന്നു ഒളിച്ചോടാൻ എന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്, അതിനായി മനഃപൂർവം കാരണങ്ങൾ കണ്ടെത്തി ഞാൻ അകലുകയായിരുന്നു, മാപ്പു ചോദിയ്ക്കാൻ പോലും എനിക്കർഹതയില്ല, എന്നോട് ക്ഷമിക്കു ഗൗരി, നിനക്കും മോൾക്കും രക്ഷപെടാം.. ഒരിക്കലും ഞാൻ ഒരു തടസ്സമാവില്ല " അയാൾ ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപോലെ കരഞ്ഞു..
"വിനുവേട്ടൻ എന്നെയും മോളെയും ഒഴിവാക്കാൻ നോക്കുവാണോ ? ഏട്ടൻ എന്താ വിചാരിച്ചേ ഇത്രയും കാലം എല്ലാം അറിഞ്ഞിട്ടും ഒരു ഊമയെപോലെ മിണ്ടാതിരുന്നു നമ്മുടെ കുടുംബം തകരരുത് എന്നു കരുതിയിട്ടാണ്, എനിക്കു എന്റെ വിനുവേട്ടനെ അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ്....'' അവൾ അയാളുടെ കണ്ണു തുടച്ചു...
''ഞാൻ എല്ലാം ക്ഷമിക്കാം എല്ലാം മറക്കാം എന്റെ പഴയ വിനുവേട്ടനായി വൈഗമോളുടെ അച്ഛനായി തിരിച്ചുവരാൻ പറ്റുവോ വിനുവേട്ടന് ?'
"ഗൗരി... നിനക്കെങ്ങനെ എന്നെ..?''
''വിനുവേട്ടാ ഈ കണ്ണുനീർ ഇതിലറിയാം ആ മനസ്സ് വേദനിക്കുന്നത്... അതോർത്തു പശ്ചാത്തപിക്കുന്നത്... അത് മതി ഇനി ഒരിക്കലും ഞങ്ങളെ വിട്ടുപോവില്ല വഞ്ചിക്കില്ല എന്നതിനുള്ള ഉറപ്പാണ് ഏട്ടന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നുതിരുന്ന ഓരോ കണ്ണുനീർതുള്ളിയും, ഒരു ദുഃസ്വപ്നം കണ്ടുണർന്നു എന്നു കരുതുക എന്നിട്ട് എല്ലാം മറക്കുക...''
ബീച്ചിലെ ആ ഒഴിഞ്ഞ കോണിൽ അകന്നുപോയ രണ്ടു ഹൃദയങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുക്കുകയായിരുന്നു
ഇതൊന്നും അറിയാതെ വൈഗ മോൾ മണലിൽ കളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അപ്പോൾ...
അവിടെ വച്ചു തന്നെ അയാൾ ഫേസ്ബുക്ക് അക്കൗണ്ടും വാട്സപ്പ് അക്കൗണ്ടും ഒഴിവാക്കി.. മൊബൈലിൽ നിന്ന് സിം കാർഡ് ഊരി അവളുടെ കൈയ്യിൽ കൊടുത്തു. അവളതു രണ്ടായി പൊട്ടിച്ച് കടലിലേക്കെറിഞ്ഞു...
തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ അയാൾ പുതിയൊരു മനുഷ്യനായിരുന്നു.. പക്ഷേ മറ്റൊരു വിധി അയാളെ കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....
ബൈക്കിൻ്റെ സൈഡ് സ്റ്റാൻ്റ് തട്ടാൻ അയാൾ മറന്നിരുന്നു. അപകടത്തിൽ ഗൗരിയും മോളും അത്ഭുതകരമായി രക്ഷപെട്ടു... നട്ടെല്ലിന് സാരമായി പരിക്കേറ്റ അയാളുടെ അരക്കു താഴെ തളർന്നു....
*********************************************
അയാളുടെ ഇരു വശങ്ങളിലുമായി ഗൗരിയും വൈഗമോളും കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു... അയാൾ അവരെ ചേർത്തു പിടിച്ചു... കവിളിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന കണ്ണീർ തുള്ളികൾ തലയിണയെ നനക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു അപ്പോൾ....
* * * *
രചന
Unnikrishnan Thachampara& Ardra Satheesan Maalutty

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo