#ജിഗോള_അഥവാ_പുരുഷവേശ്യ

#ജിഗോള_അഥവാ_പുരുഷവേശ്യ
കുറച്ചു വർഷം മുമ്പാണ് ഞാനവനെ പരിചയപ്പെടുന്നത് അവൻ ഡാനി ആലപ്പുഴ സ്വദേശി ബാംഗ്ളൂരിലെ ചിക്ക്പേട്ടിലെ ഒരു ലോഡ്ജിൽ അടുത്ത മുറിയിലെ താമസക്കാരനായിരുന്നു അവൻ.... മൂന്നു ദിവസത്തെ കമ്പനി മീറ്റിങ്ങിൽ പങ്കെടുക്കാൻ അവിടെ എത്തിയതായിരുന്നു ഞാൻ. ഒരു ഇടത്തരം ലോഡ്ജിൽ ഞാൻ മുറിയെടുത്തു.. താഴെ ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് മലയാളം സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവനെ ശ്രദ്ധിച്ചത്. പിന്നീട് തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ അവനെ കണ്ടപ്പോൾ അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു.... ഞാൻ മീറ്റിങ്ങിനു പോയി വൈകുന്നേരം തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ അവൻ ഒരു സിനിമാ നടൻ്റെ ലുക്കിൽ റിസപ്ഷനിൽ ആരെയോ കാത്തിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ മുറിയിലേക്കു കയറാതെ അവന് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു....

ഞങ്ങൾ പരിചയപ്പെട്ടു സംസാരിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും ഒരു ആഡംബര കാർ പുറത്തുവന്നു നിന്നു. നാൽപത് വയസ്സു പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന കൂളിംഗ് ഗ്ളാസിട്ട യുവതിയായിരുന്നു അതിൽ. '' നമുക്ക് കാണാം '' എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ ആ കാറിൽ കയറി പോയി.... അവനിൽ എന്തൊക്കെയോ ദുരൂഹതകളുള്ളതായി എനിക്കു തോന്നി...

അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ മീറ്റിങ്ങിനു പോകാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ അവൻ്റെ മുറിയിലേക്കു നോക്കി അതു പൂട്ടിയിരുന്നു. ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം പോയവൻ ഇതുവരെയും വന്നിട്ടില്ല. എന്തേലും ആവട്ടെ എനിക്കെന്തു ചേതം എന്നു കരുതി ഞാൻ മീറ്റിങ്ങിനു പോയി. അന്ന് നേരത്തെ കഴിഞ്ഞു ഇനി ഒരു ദിവസം കൂടി ബാംഗ്ളൂരിൽ കമ്പനി ചെലവിൽ കഴിയാം. അവിടെ ചുറ്റികറങ്ങാൻ കമ്പനി അനുവദിച്ച ദിവസം.. ഓരോന്നു ഓർത്ത് ഞാൻ ലോഡ്ജിലെത്തി...

അവൻ്റെ മുറി തുറന്നു കിടക്കുന്നതു കണ്ടു
'' ഹലോ ചേട്ടാ ഫ്രഷ് ആയിട്ട് ഇങ്ങോട്ടു വാ നമുക്കിവിടെ ഇരിക്കാം '' ശരിയെന്നു തലയാട്ടി ഞാൻ എൻ്റെ റൂമിൽ കയറി. കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആയി ഒരു ടീ ഷർട്ടും ബർമുഡയും ഉടുത്ത് അവൻ്റെ റൂമിൽ പോയി..

അന്നത്തെ മുന്തിയ ഇനം മൊബൈൽ ആയിരുന്നു അവൻ്റെ കയ്യിൽ.. അവൻ്റെ സ്ഥിരം മുറിയായിരുന്നു അത്. വിലകൂടിയ ലാപ്പ്ടോപ്പ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു... റൂം ബോയിയെ വിളിച്ച് അവനെന്തൊക്കെയോ ഓർഡർ ചെയ്തു..

''ചേട്ടൻ കഴിക്കില്ലേ ?''

''എപ്പോഴെങ്കിലും ചെറുതായിട്ട് ''

റൂം ബോയി തണുത്ത സോഡയുമായി വന്നു കൂടെ ചെറുനാരങ്ങയും ഉപ്പും പച്ചമുളകും കണ്ടപ്പോൾ ഞാനൊന്നു പകച്ചു '' ഇതൊക്കെ എന്തിനാ ??''
എൻ്റെ ചോദ്യം അവനെ ചിരിപ്പിച്ചു. മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ബാഗിൽ നിന്നും ബക്കാർഡിയുടെ ഒരു ഫുൾ ബോട്ടിൽ അവൻ പുറത്തെടുത്തു അപ്പോഴാണ് എൻ്റെ മുഖത്തും ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നത്... അവൻ ബാഗിൽ നിന്നും ചെറിയൊരു കത്തിയെടുത്ത് ചെറുനാരങ്ങയും പച്ചമുളകും നടുവെ പിളർന്നു ഒരു നുള്ള് ഉപ്പും ചേർന്നപ്പോൾ സൂപ്പർ കോമ്പിനേഷൻ....
****************
''ഡാനീ പറയൂ അവർ ആരാണ് ?'' ഒരു ശരാശരി മലയാളിയുടെ എല്ലാ ജിജ്ഞാസയോടും കൂടി ഞാൻ ചോദിച്ചു....
''ആര് ഇന്നലെ കണ്ടവളോ ?''
''അതെ അവർ തന്നെ ''
''അവരെൻ്റെ കസ്റ്റമർ ആണ്...''
''What ? what you mean ? ''
അവൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.. രതിവൈകൃതങ്ങളുടെ മായാലോകത്തെപറ്റി പൈസ കൊടുത്ത് കാമം തീർക്കുന്ന സൊസൈറ്റി ലേഡീസിൻ്റെ കഥകളെ പറ്റി... പോൺ സൈറ്റുകളെ തോൽപ്പിക്കുന്ന രതികേളികളെപറ്റി.... ആശ്ചര്യത്തോടെയും അതിലേറെ ഞെട്ടലോടെയും ഞാനാകഥകൾ കേട്ടിരുന്നു....

വലിയ കമ്പനികളുടെ CEO മാർ വിദേശത്തുനിന്നും ജോലിക്കെത്തുന്ന വനിതകൾ ഡോക്ടർമാർ എഞ്ചിനീയർമാർ എന്നു വേണ്ട സമൂഹത്തിലെ ഉന്നത പദവിയിലിരിക്കുന്ന പലരും അവനെ വിളിക്കാറുണ്ടത്രേ.... മുപ്പതിനും നാൽപ്പതിനും ഇടയിൽ പ്രായമുള്ളവരാണ് കൂടുതൽ...

പതിനായിരം രൂപ വരെ അവൻ ഒരു ദിവസം സമ്പാദിക്കുന്നു. ചില സ്ത്രീകൾ കഴുത്തിലണിഞ്ഞ മാലവരെ ഊരികൊടുത്തിട്ടുണ്ടത്രേ... എല്ലാം അവരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനനുസരിച്ച്....!!

ജിഗോള എന്നാണ് ഇവർ അറിയപ്പെടുന്നത്... ഫ്ളാറ്റുകളിലൊക്കെ ഒറ്റക്കു താമസിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ.. അവരായിരുന്നു അവൻ്റെ കസ്റ്റമേഴ്സ്...

മെട്രോ സിറ്റികളിൽ മാത്രമാണ് ജിഗോളകൾ കൂടുതൽ കണ്ടുവരുന്നത്. നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളത്തിലും ചിലയിടങ്ങളിൽ പറയുന്നത് കേട്ടിട്ടുണ്ട്....

കൂട്ടുകുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നും അണുകുടുംബങ്ങളിലേക്കും അവിടെനിന്ന് വ്യക്തികളിലേക്കും ജീവിതം ചുരുങ്ങുമ്പോൾ ഇതല്ല ഇതിനപ്പുറവും സംഭവിക്കാം....

ബാംഗ്ളൂരിൽ നിന്നും തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ നിർവികാരമായിരുന്നു മനസ്സ്.. വല്ലാത്തൊരു ഭാരം മനസ്സിനെ അലട്ടികൊണ്ടിരുന്നു....!!

NB എല്ലാ വ്യക്തികൾക്കും അവരവരുടെ ഇഷ്ടം പോലെ ജീവിക്കാനുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം ഉണ്ടെന്നു മറക്കുന്നില്ല....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

#ആണത്തം

കുട്ടികളുണ്ടാവാത്ത സ്ത്രീകളുടെ കഥകൾ നമ്മളൊക്കെ ഒരുപാടു അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും വായിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. ആ സമയങ്ങളിലൊക്കെ അവൾക്ക് ഏറ്റവും തുണയാവുന്നത് അവളുടെ ഭർത്താവായിരിക്കും. എൻ്റെ ഭാര്യക്കും ഈ കാര്യത്തിൽ കുറച്ചു വൈകിയപ്പോൾ അവൾക്ക് താങ്ങും തണലുമായത് ഞാൻ തന്നെ പിന്നീട് ഞങ്ങൾക്കൊരു മോളെ കിട്ടി.....

ഈ അവസ്ഥയിൽ പെട്ടുപോകുന്ന പുരുഷൻ്റെ അവസ്ഥ പൊതുവെ ആരും പറയാറില്ല അറിയാറുമില്ല. നമുക്ക് വിനീതിൻ്റെ കാര്യം എടുക്കാം. സോഫ്റ്റ് വെയർ എഞ്ചിനീയറായ അവൻ്റെ വിവാഹം എത്ര ആർഭാടമായാണ് നടന്നത്. എല്ലാവരും അസൂയയോടെ നോക്കിയിരുന്ന കുടുംബ ജീവിതം... ആറുമാസത്തേക്ക് കുട്ടികൾ വേണ്ട എന്നത് രണ്ടുപേരുടെയും തീരുമാനമായിരുന്നു അതിനായി കൃത്രിമമായ യാതൊരു മാർഗ്ഗവും അവർ സ്വീകരിച്ചില്ല. അല്ലെങ്കിലും അറിവും ക്ഷമയുമുള്ള ആർക്കും ഗുളികയുടെയോ കോണ്ടത്തിൻ്റെയോ ആവശ്യമില്ലല്ലോ...

ആറുമാസം കഴിഞ്ഞ് ഒരു വർഷം ആയിട്ടും വിശേഷം ഒന്നും ആവാത്തതുകൊണ്ടാണ് അവർ ഒരു ഇൻഫെർട്ടിലിറ്റി ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയത്. അവിടത്തെ ആദ്യത്തെ ടെസ്റ്റ് തന്നെ കൗണ്ട് നോക്കുകയാണല്ലോ. നിർഭാഗ്യവശാൽ കൗണ്ട് കുറവായിരുന്നു തിരിച്ച് കാറിൽ വരുമ്പോൾ രണ്ടുപേരും ഒന്നും സംസാരിച്ചില്ല.

അതൊരു തുടക്കമായിരുന്നു മാനസികമായി അവളവനെ തളർത്തികൊണ്ടേയിരുന്നു. ആദ്യമായി കിടപ്പറയിൽ അവനൊരു പരാജയമായി. ലൈംഗികത എന്നത് ശരീരത്തിൻ്റെ മാത്രം കാര്യമല്ലല്ലോ മനസ്സിൻ്റെ പങ്ക് വളരെ വലുതാണ്. കൗണ്ട് കുറയുക എന്നത് ലൈംഗിക ശേഷിക്കോ ലൈംഗിക ആസ്വാദനത്തിനോ തടസ്സമല്ലെങ്കിലും മാനസികമായ കുറ്റപെടുത്തലുകൾ അയാളെ വിഷമവൃത്തത്തിലാക്കി..
'' നിങ്ങളൊരു ആണാണോ..?'' ഈ ചോദ്യം ആശ ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും അയാളോട് ചോദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഒരുമുറിയിൽ നിന്ന് ഇരു മുറിയിലേക്ക് അവരുടെ കിടത്തം മാറി.....

വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം....

കഴിഞ്ഞ ഏപ്രിലിൽ ഞാനവനെ കാണാൻ പോയിരുന്നു. അവിടെ അവൻ്റെ ഭാര്യയുമുണ്ട് ആശയല്ല കേട്ടോ സൗപർണ്ണിക....
ശ്ശോ ഞാൻ പറയാൻ മറന്നു ആശയും വിനീതും പരസ്പര സമ്മതത്തോടെ വിവാഹമോചനം നേടിയിരുന്നു. ഭർത്താവു മരിച്ച് ഒറ്റപ്പെട്ടുപോയ പാവപ്പെട്ട വീട്ടിലെ അംഗമായ സൗപർണ്ണികക്ക് വിനീത് ഇന്നൊരു നല്ല ഭർത്താവാണ്... വിനീതിൻ്റെ കുറ്റവും കുറവും മനസ്സിലാക്കി അവനെ സ്നേഹിക്കാൻ സൗപർണ്ണികക്കും കഴിയുന്നുണ്ട്.. ആദ്യബന്ധത്തിൽ അവൾക്ക് ഒരു മോനുമുണ്ട് നാലു വയസ്സുകാരൻ അമൽ.

വിനീതിൻ്റെ മടിയിലിരുന്ന് കളിക്കുന്ന അമലിനെ ഞാനൊന്നു എടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. സൗപർണ്ണികയാണ് പറഞ്ഞത്
'' അവനിപ്പോ അച്ഛ മതി വേറെ ആരും വേണ്ട...'' എത്ര സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഞാൻ ആ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ചത്.... തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ മനസ്സ് അറിയാതെ മന്ത്രിച്ചു....

''വിനീത് നീയാണെടാ ആണ് നല്ല ആണത്തമുള്ള ആണ്...''
കുറ്റങ്ങളും കുറവുകളും പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കി ജീവിക്കുമ്പോൾ ജീവിതം പ്രകാശ പൂരിതമാവും..

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

വിവാഹം

ഇന്ന് എൻ്റെ വീട്ടിൽ ഒരു വിവാഹം നടക്കുകയാണ് ആരുടെയാണെന്നല്ലേ അടുത്ത വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടിയുടെയാണ് അവളുടെ രണ്ടാം വിവാഹമാണ്. അവരുടെ വീട്ടിൽ മുറ്റം കുറവായതിനാൽ എൻ്റെ വീട്ടിലാണ് പന്തൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നത്. ദേ ആളുകളൊക്കെ വന്നു തുടങ്ങുന്നു. വരൻ്റെ വീട് ഈറോഡ് ആണ് തൊട്ടടുത്ത പള്ളിയിൽ വച്ച് നിക്കാഹ് വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം...

ആദ്യഭർത്താവ് ഉപേക്ഷിച്ചതാണ് അവളെ അതിലൊരു മോളുണ്ട് ആറുവയസ്സുകാരി.. വിവാഹം കഴിക്കാൻ വരുന്നത് ഒരു വിഭാര്യനാണ് അയാൾക്കും ഒരു മോനുണ്ട്...

സംഭവം എന്താണെന്നോ ആറുവയസ്സുകാരി മോൾക്ക് അറിയില്ല അമ്മ തന്നെ ഇവിടെ വിട്ടിട്ടാണ് പോകുന്നതെന്ന്. പുത്തനുടുപ്പൊക്കെയിട്ട് അവൾ ചിരിച്ചു കളിച്ചു നടക്കുന്നത് കണ്ടുകൊണ്ടാണ് ഞാനിതെഴുതുന്നത്..ആ കുട്ടി എങ്ങനെയാണ് ഇതിനോട് പ്രതികരിക്കുക എന്നോർക്കുമ്പോൾ എൻ്റെ ഹൃദയം പിടക്കുകയാണ്... അവളെ നോക്കാൻ ഉമ്മൂമ്മയും ഉപ്പൂപ്പയും ഉണ്ടെങ്കിലും എത്ര നാൾ...

വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് അമ്മ മരിച്ചതിനു ശേഷം ഇതുപോലൊരു ദിവസം ഏഴാം ക്ളാസിൽ പഠിക്കുന്ന എന്നെ വീട്ടിൽ തനിച്ചാക്കി അച്ഛൻ വിവാഹം കഴിക്കാൻ പോയതോർക്കുന്നു. ഒന്നുറക്കെ കരയാൻ പോലുമാവാതെ തളർന്നുപോയി അന്ന്...

ഇന്നിതാ അതേ കാഴ്ച അല്ലെങ്കിൽ അതിലും വേദനാജനകമായത് കൺമുന്നിൽ... മനസ്സു മരവിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ചിരികൾ ഇനി ഒരു വലിയ കരച്ചിലിലേക്ക് വഴിമാറും.. വയ്യ അതു കാണാൻ ... ഈശ്വരാ ആ കുഞ്ഞിന് നൻമകൾ വരുത്തേണമേ....!!

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

#പോസ്റ്റ്_മുതലാളി

#പോസ്റ്റ്_മുതലാളി
അവിചാരിതമായാണ് മുകുന്ദൻ മംഗലം ഒരു സാഹിത്യഗ്രൂപ്പിൽ അംഗമാകുന്നത്. അത്ര വായനാശീലമൊന്നും ഇല്ലാതിരുന്ന അയാൾ ഗ്രൂപ്പിൽ വരുന്ന കഥകളും കവിതകളും വായിക്കാൻ തുടങ്ങി. വായിച്ച കഥകൾക്കെല്ലാം നല്ല കമൻ്റുകൾ നൽകുന്ന ആളായിരുന്നു. ഏതാനും മാസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ തന്നെ അയാൾ ആ ഗ്രൂപ്പിൽ പ്രസിദ്ധനായി. എഴുത്തുകാരെല്ലാം അയാൾക്കു request അയച്ചു. മാത്രമല്ല അയാളുടെ കമൻ്റുകൾ കണ്ട് മറ്റു വായനക്കാരും കൂട്ടുകാരായതോടെ അയാളുടെ സൗഹൃദവലയം നാൾക്കുനാൾ വർദ്ധിച്ചു വന്നു. ആർക്കും മോശമായ ഒരു കമൻ്റ് അയാൾ നൽകിയിരുന്നില്ല. ആരെയും വേദനിപ്പിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. തനിക്ക് ഇഷ്ടപെടാത്ത പോസ്റ്റിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുക എന്നതാണ് അയാളുടെ ശീലം... കമൻ്റുകൾ കൊണ്ടുമാത്രം അയാൾക്ക് ഒത്തിരി ആരാധകരുണ്ടായി.

കൂട്ടുകാർ അയാളെ പല ഗ്രൂപ്പിലും ചേർത്തു. എല്ലാ ഗ്രൂപ്പിലും അയാൾ നിറഞ്ഞു നിന്നു...
ഇത്രയും നന്നായി കഥകൾ വിശകലനം ചെയ്യുന്ന ആൾക്ക് എന്തുകൊണ്ട് ഒരു കഥ എഴുതിക്കൂടാ എന്ന കൂട്ടുകാരുടെ നിരന്തര അഭ്യർത്ഥന അയാളെ ഒരു കഥയെഴുതാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു. തൻ്റെ ഓഫീസിൽ നടന്ന വേദന നിറഞ്ഞ ഒരനുഭവം ഒരു കഥയായി എഴുതി.

ഇനി ഇതൊന്നു പോസ്റ്റുചെയ്യണമല്ലോ ആദ്യമായി എൽകെജി പോകുന്ന കുട്ടിയെപോലെ അയാൾ ടെൻഷനടിച്ചു. ഉച്ചകഴിഞ്ഞ് പോസ്റ്റാം അതാണ് ഏറ്റവും നല്ല സമയം. അയാൾ ഓഫീസിൽ നിന്നും നേരത്തെ വന്നു. മൊബൈൽ ഫുൾ ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. അയാളുടെ മുഖഭാവം കണ്ട് ഭാര്യക്ക് ചിരിവന്നു. അതയാളെ കൂടുതൽ ടെൻഷനാക്കി. ഒടുവിൽ താൻ അംഗമായ പ്രധാനപെട്ട നാലു ഗ്രൂപ്പുകളിൽ അയാൾ കഥ പോസ്റ്റു ചെയ്തു...

കുറച്ചുനേരം അയാൾ നെറ്റ് ഓഫ് ചെയ്തു അരമണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് ഓൺ ചെയ്യണം നോട്ടിഫിക്കേഷൻ്റെ ബഹളമായിരിക്കും. ഹോ എന്തുമാത്രം അഭിനന്ദനങ്ങളാവും തനിക്ക് കിട്ടുക. എല്ലാവരോടും മനസ്സു നിറഞ്ഞ നന്ദി പറയണം.. ചിലരുണ്ട് കഷ്ടപെട്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്തു നല്ല കമൻ്റു കൊടുത്താലും അതിനെ കണ്ടഭാവം നടിക്കാത്തവർ താനൊരിക്കലും അങ്ങനെയാവില്ല.

അയാൾ നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്ത് ആകാംഷയോടെ നോട്ടിഫിക്കേഷനിൽ നോക്കി. നാലു ഗ്രൂപ്പിൽ നാലു ലൈക്ക് രണ്ടു ഗ്രൂപ്പിൽ രണ്ടു സ്റ്റിക്കർ കമൻ്റ്!!

അയാൾ പരിഭ്രാന്തനായി എന്തുപറ്റി തൻ്റെ എഴുത്ത് അത്രയും മോശമാണോ. കുറച്ചു നേരം കൂടി കാത്തിരിക്കാം. മൂന്നു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് നോക്കിയപ്പോഴും ഏതാനും ലൈക്കുകളും നാലോ അഞ്ചോ സ്റ്റിക്കർ കമൻ്റും വന്നിട്ടുണ്ട്...

എഴുത്തുകാരായ പല കൂട്ടുകാരും പച്ചയും കത്തിച്ചിരിപ്പുണ്ട് അവർക്കെല്ലാം നോട്ടി വന്നിട്ടുണ്ടാവും എന്നിട്ടും......

അയാൾക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി തൻ്റെ രചന മോശമാണെങ്കിൽ അതെങ്കിലും ഒന്നു തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ. വേണ്ട തനിക്ക് എഴുത്തു പറ്റില്ല ഇന്നത്തോടെ നിർത്തണം ഈ അവഗണന സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറമാണ്...

ആർക്കും വേണ്ടാത്ത തൻ്റെ രചന എന്തിനിവിടെ കിടക്കണം ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുകതന്നെ. മൂന്നു ഗ്രൂപ്പുകളിൽ നിന്ന് അയാൾ ആ കഥ ഒഴിവാക്കി. നാലാമത്തെ ഗ്രൂപ്പിൽ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യുന്നതിന് മുൻപ് മൊബൈൽ വിറച്ചു...

Rahul Meppadi commented on your post in....

മുകുന്ദൻ ആകാംഷയോടെ ആ കമൻ്റിലേക്ക് നോക്കി ഒരു പാരഗ്രാഫ് നീളുന്ന വലിയൊരു കമൻ്റ്. ഒരു തുടക്കകാരനു ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും നല്ല കമൻ്റ് വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതാനുള്ള പ്രചോദനം ഈ വാക്കുകളിലുണ്ട്. ഈശ്വരാ ഇദ്ദേഹത്തെയാണോ താൻ ഇതുവരെ അവഗണിച്ചത്. രാഹുലിൻ്റെ ഒരു പോസ്റ്റിൽ പോലും താനൊരു കമൻ്റ് നൽകിയില്ല എന്നിട്ടും തന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കാൻ ആദ്യം വന്നു.

രാഹുൽ കമൻ്റിട്ടതോടെ അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ കൂട്ടുകാരുടെ നല്ല നല്ല കമൻ്റുകൾ വന്നുതുടങ്ങി..
ഒരുമാസമായി വന്നുകിടക്കുന്ന രാഹുലിൻ്റെ ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് confirm ചെയ്യുമ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് ഇങ്ങനെ മന്ത്രിച്ചു....

''മാപ്പ് ഒരായിരം മാപ്പ് ''....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

എൻ്റെ പച്ചിലപശുവിന്

എൻ്റെ പച്ചിലപശുവിന്

മഴമേഘങ്ങൾ കാലിടറി ഭൂമിയിൽ പതിച്ചൊരു സന്ധ്യക്കായിരുന്നു മുഖപുസ്തകത്താളിലെവിടെയോ അവളെ ഞാൻ ആദ്യമായി കണ്ടത്. കുസൃതി നിറഞ്ഞ ആ കണ്ണുകൾ എന്നോടെന്തോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ജാലകവാതിലിലൂടെ മഴയുടെ നേർത്ത കുളിരിൽ ഞാൻ എന്നെ നഷ്ടപെടുത്തികൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നെനിക്കു തോന്നി. ആ ഒരു നോട്ടംകൊണ്ടെൻ്റെ ഹൃദയത്തിൻ ആഴങ്ങളിൽ അവളൊരു ചൈതന്യമായി പറ്റിച്ചേർന്നതാവാം.. ഞാൻ പതുക്കെ പുറത്തിറങ്ങി ചെറിയൊരു ചാറ്റൽ മഴ അതു നനഞ്ഞു ഞാൻ പുഴക്കടവിലെത്തി. പുഴവക്കിലെ ചേമ്പിലകളിൽ മഴതുള്ളികളുടെ നൃത്തം കാണാൻ എന്തു ഭംഗിയാണ്.. പുഴയിൽ കാലിട്ട് അവിടത്തെ കല്ലിൽ മഴ നനഞ്ഞിരുന്നു. പരൽ മീനുകൾ കാലിൽ വേദനയില്ലാതെ കടിക്കുമ്പോൾ ശരീരം ഇക്കിളി പൂണ്ടു. മഴച്ചാലുകൾ കവിളിണകളെ തഴുകി നെഞ്ചിലൂടെ ഉൗർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.

മനസ്സ് എന്നെ വിട്ട് പതുക്കെ അകന്നു. അകലെ വർഷങ്ങൾക്കകലെ ഒരു പത്താംക്ളാസുകാരനുണ്ടായിരുന്നു കൂടെ അവൻ്റെ അച്ചുവും അവൾക്കും ഇതേ കണ്ണുകളായിരുന്നു കുസൃതികണ്ണുകൾ. എപ്പഴോ എനിക്കു നഷ്ടമായ ആ കുസൃതികണ്ണുകൾ... ദാരിദ്ര്യം മൂടിയ ആ പകലുകളിൽ വിശന്നിരിക്കുമ്പോൾ ഭക്ഷണം പങ്കുവെച്ചവൾ, ബുക്കു വാങ്ങാൻ പൈസ തന്നവൾ, എൻ്റെ സങ്കടങ്ങളിൽ കണ്ണീരു പൊഴിച്ചവൾ... കവിളിലൂടൊഴുകുന്ന മഴച്ചാലുകളിൽ ഉപ്പുരസം കലർന്നിരുന്നു ഞാനറിയാതെ.. കുറെ നേരം അങ്ങനെയിരുന്നു പതുക്കെ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു വീണ്ടും അവളുടെ കുസൃതികണ്ണുകളോടു കളിപറഞ്ഞിരുന്നു......

ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം.....

ദേ ഇതെഴുതുമ്പോൾ ഞാൻ പിണക്കത്തിലാട്ടോ ആരോടാണെന്നോ അവളിലില്ലേ ആ കുസൃതികണ്ണുള്ളവൾ അതുതന്നെ എൻ്റെ പച്ചിലപശു.. എന്തിനാ പിണങ്ങിയെന്നോ ശ്ശോ ഞങ്ങൾക്കു പിണങ്ങാൻ എന്തെങ്കിലും കാരണം വേണോ ഞാനെന്തെങ്കിലും കളി പറയും അപ്പോളവൾക്കു ദേഷ്യം വരും പിന്നെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞ് എന്നോടു വഴക്കിടും എന്നാലും പാവാട്ടോ...
ഉടനെ മിണ്ടും എന്നിട്ടെന്നോടു പറയും വിഷമിക്കണ്ടാന്ന്.. ചിലപ്പോ രണ്ടു ദിവസം മിണ്ടാതിരിക്കും. അപ്പോ ഞാനനുഭവിക്കുന്ന ടെൻഷൻ അവൾക്കുണ്ടോ അറിയുന്നു ദുഷ്ടത്തി...

സുഹൃത്തുക്കളിൽ എൻ്റെ സങ്കടോം സന്തോഷോം എല്ലാം അവളോടാണ് ആദ്യം പറയുക എന്നിട്ടെന്താ കാര്യം ഒരിക്കലും ആശ്വസിപ്പിക്കില്ല പിന്നെയോ ഇയാൾക്കു മാത്രമല്ല എല്ലാവർക്കും വിഷമമുണ്ടെന്നു പറയും അപ്പോഴെൻ്റെ മുഖം വാടും. പക്ഷേ എനിക്കറിയാം ഞാൻ കൂടുതൽ വിഷമിക്കാതിരിക്കാനാണ് അങ്ങനെ പറയുന്നതെന്ന്...

അവളെപ്പോഴും പറയും ....
''I always wonder why are you so special about me ''
എന്ന്... അവളോട് ഞാനിതുവരെ പറഞ്ഞില്ല ആ കണ്ണുകൾ അതെനിക്ക് എത്രമാത്രം പ്രിയപ്പെട്ടതാണെന്ന്. ഇതു വായിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങളോടൊപ്പം അവളും അറിയും. എന്നിട്ടെന്തായിരിക്കും എന്നോടു പറയുക.? ചിലപ്പോൾ ആ കണ്ണുകൾ നിറയുമായിരിക്കും...

സൗഹൃദത്തിനും പ്രണയത്തിനുമപ്പുറം മഞ്ഞുതുള്ളിപോലെ പരിശുദ്ധമായ ഈ സ്നേഹം കണ്ണിലെ കൃഷ്ണമണിപോലെ കാത്തു സൂക്ഷിക്കണം. ഒരുപാടു സൗഹൃദങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ വന്നുപോയിട്ടുണ്ട് ആണായും പെണ്ണായും എന്നാലും ഇതുപോലെ ഒരെണ്ണത്തിനെ ദൈവം എനിക്കായ് കാത്തുവച്ചതാവാം... അവളെ ഓർക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം കൊണ്ടാവും എൻ്റെ കണ്ണുനിറയുന്നത് ആ ഉണ്ടക്കണ്ണി ഇതു വല്ലതും അറിയുന്നുണ്ടോ ആവോ.....?

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ....

മോളു

അഞ്ചു വയസ്സുകഴിഞ്ഞ മോളു കുളി കഴിഞ്ഞ് തോർത്തും ചുറ്റിവരുന്നതു കാണാൻ നല്ല ചേലുണ്ടാർന്നു. ശ്രീമതിയാണെങ്കിൽ അടുക്കളയിൽ തിരക്കിലുമാണ്. മോൾക്കുള്ള ഉടുപ്പും ജെട്ടിയുമെടുത്ത് ഞാനവളെ അണിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ അവൾ പറയുവാ

''അച്ഛയല്ലേ ഇന്നാളു പറഞ്ഞേ പൊന്നൂൻ്റെ 'സ്വത്തിൽ' ആൺകുട്ടികൾ ആരേലും തൊട്ടാൽ ആ കയ്യിൽ കടിച്ചു മുറിക്കണമെന്നും അവരെ അടിക്കണമെന്നും...''

''അതെ മോളെ അച്ഛനോടും അമ്മയോടും ഓടിവന്നു പറയുകയും വേണം കേട്ടോ...''

''ശരി അച്ഛാ അപ്പോ അച്ഛയും ആൺകുട്ടിയല്ലേ പൊന്നൂന് ജെട്ടി ഇടുമ്പോ 'സ്വത്ത് ' കാണൂലേ ഇനി അച്ഛ ഇട്ടുതരണ്ട മോളിട്ടോളാട്ടോ....''

ഒരു നിമിഷം എൻ്റെ കണ്ണുനിറഞ്ഞു. അവളോട് എന്തുപറയണമെന്നറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി.. പതുക്കെ എൻ്റെ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു ഞാനവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നെറുകയിൽ ചുംബിച്ചു...

''ഇതുമതി പൊന്നൂ അച്ഛക്ക് സന്തോഷായെടാ ഇങ്ങനെ വേണംട്ടോ ആരായാലും അതു സ്വന്തം അച്ഛനായാലും വേണ്ടാന്നു പറയണം. ''
അവൾ തലയാട്ടി....

ഞാൻ പതുക്കെ വാതിൽ ചാരി.. അകത്തവൾ ഡ്രസ്സ് മാറ്റുന്നുണ്ട്... ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഞാൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

അമ്മ

അമ്മിക്കല്ലിൽ ഞാൻ തേങ്ങയരക്കുന്നതും നോക്കി നിൽക്കുകയാണ് അമ്മ..
''മതിയോ അമ്മേ ? ''
''പോര മോനേ കുറച്ചു കൂടി അരയാനുണ്ട്...''
ഈ അമ്മ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെയാ എത്ര അരച്ചാലും അമ്മക്ക് തൃപ്തിയാവില്ല...ഞാൻ പരിഭവിച്ചു...എന്നാലും ഞാൻ അരച്ചു കൊടുക്കും പാവം അമ്മ... അമ്മക്ക് വയ്യാത്തോണ്ടല്ലേ..
ക്യാൻസർ വന്നതിനു ശേഷം അമ്മക്ക് കഠിനമായ ജോലികളൊന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. ഞാനെല്ലാം ചെയ്തുകൊടുക്കും. വിശാലമായ മുറ്റം അടിച്ചു വൃത്തിയാക്കുമ്പോൾ നിറകണ്ണുകളോടെ അമ്മ അത് നോക്കി നിൽപ്പുണ്ടാവും.

കിണറ്റിൻ കരയിൽ പാത്രം കഴുകുമ്പോഴാണ് ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും കുട്ടികളെ പോലെ പിണങ്ങുക...എത്ര ബക്കറ്റ് വെള്ളം കോരി ഒഴിച്ചാലും അമ്മക്ക് മതിയാവില്ല...
ഒരോ പാത്രവും പലവുരു കഴുകണം...
അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിയോട് അമ്മ പറയും

'' പോവേണ്ട സമയമൊക്കെ എന്നേ കഴിഞ്ഞു. ഇനി എത്ര നാളെന്നറിയില്ല..''

അപ്പോൾ ഞാൻ അമ്മ കാണാതെ കരയും
ഞാൻ കരയുന്നത് കണ്ടാൽ അമ്മക്ക് വിഷമം വരും. അന്നു പത്തു വയസ്സേ ഉള്ളൂവെങ്കിലും എനിക്ക് കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലായി തുടങ്ങി..അമ്മ ഇനി അധികനാൾ ജീവിച്ചിരിക്കില്ല...അത് അമ്മക്കും അറിയാം ....അതിൻ്റെ നിസ്സഹായവസ്ഥ ആ പാവത്തിൻ്റെ മുഖത്തുണ്ട്...ഏതു നിമിഷവും മരണം അമ്മയെ പുൽകാം...ഡോക്ടർമാർ പറഞ്ഞ കാലാവധി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ...

''മോനേ ഉണ്ണീ...''

''എന്താമ്മേ ? ''

''ഞാൻ പോയാൽ നീ നിൻ്റെ അനിയനെ നോക്കണംട്ടോ...''
ഞാൻ അമ്മയുടെ മടിയിൽ തലവച്ചു കിടക്കുകയാണ്...
''ഏട്ടൻമാരെല്ലാം ഒാരോ വഴിക്കു പോകും നീ വേണം അവനെ നോക്കാൻ ''

''അമ്മേ എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ പറയല്ലേ അമ്മ എങ്ങും പോകുന്നില്ല....''

അമ്മയുടെ കണ്ണുനീർ എൻ്റെ കവിളിൽ പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....മരണത്തെ കാത്തു കഴിയുന്ന ഒരാളുടെ വേദന അത് എത്ര ഹൃദയഭേദകമായിരിക്കും..

''മോനേ ഉണ്ണിക്കുട്ടാ ഞാനും കുറച്ചു നേരം നിൻ്റെ മടിയിൽ തലവച്ച് കിടക്കട്ടേടാ...''

''എന്താ അമ്മേ ഇത് അമ്മ കിടന്നോ എത്ര വേണേലും.... ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയെപോലെ അമ്മ എൻ്റെ മടിയിൽ തലവച്ചു കിടന്നു

അമ്മയുടെ മുടിയിഴകളെ ഞാൻ പതുക്കെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു...ആറു വർഷത്തെ ചികിത്സ ബാക്കിവെച്ച ആ കുറച്ചു മുടിയിഴകളെ.....!!

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

പ്രേയസീ

ഓർമ്മകളിലെവിടെയോ വിരിഞ്ഞ ചെമ്പകപൂവിൻ്റെ സുഗന്ധം ഇളംകാറ്റിലൂടൊഴുകിവന്നപോലെ...
നിൻ കവിളിണതഴുകിയ മഴതുള്ളിമണികൾ ഭൂമിയോടു പറഞ്ഞതെന്താണാവോ..?
കുപ്പിവളകൾതൻ നേർത്തനൃത്തത്തിൻ മർമ്മരങ്ങളെൻ കാതിലായ് പതിക്കവേ..
വിടർന്നനെറ്റിയിലിടറിവീണ പ്രവേണിതൻ
പരിഭവം കേട്ടു ഞാൻ..
കരിമഷിയെഴുതിയ കണ്ണിണകളിൻ പരിരംഭണങ്ങളിൽ പെയ്തൊഴിഞ്ഞ വർഷബിന്ദുക്കൾ...
പ്രേയസീ നിൻ മിഴിചാർത്തിലെൻ
നോവുകൾ ചേർത്തിടട്ടെയോ..?!

#ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ_തച്ചമ്പാറ

#വീണ്ടും_ചില_വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ

#വീണ്ടും_ചില_വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ
ഭാര്യ സീരിയലും കണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് ഞാൻ ജോലി കഴിഞ്ഞ് വീടണഞ്ഞത്..സമയം രാത്രി ഒൻപതു മണി..
''നിനക്ക് വേറെ പണിയൊന്നും ഇല്ലേ സീരിയലും കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്നു.''

''മോളിന്നു നേരത്തെ ഉറങ്ങി ഏട്ടൻ വരുന്നതുവരെ ഞാൻ പിന്നെന്തു ചെയ്യാനാ ഒരേ ഒരു സീരിയലല്ലേ ഞാൻ കാണുന്നുള്ളൂ...''

''ഉം അവരുടെ വഴക്കെന്തായി മിണ്ടിയോ രണ്ടാളും ?''

''ആരുടെ വഴക്ക് ?''

''നിൻ്റെ സീരിയലിലെ കാര്യാ പറഞ്ഞേ ''

''അമ്പട കള്ളാ നിങ്ങളും കാണുന്നുണ്ടല്ലേ..''

''നീ കാണുമ്പോൾ അറിയാതെ നോക്കുന്നതല്ലേ ''
''ദേ ഇപ്പഴും വഴക്കാ..''

''അല്ലാ അതുപോട്ടെ നമ്മൾ തമ്മിൽ പിണങ്ങിയിട്ടെത്ര നാളായി അല്ലേ ഉണ്ണിയേട്ടാ...?''

''എന്തേ നിനക്കിപ്പോ പിണങ്ങണോ..?''

''അയ്യോ വേണ്ടായേ ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ എന്നും ഇതുപോലെയങ്ങു പോയാ മതിയേ....''

''ഇത്രേം നല്ല സ്വഭാവമുള്ള ഭർത്താവിനെ കിട്ടാൻ നീയൊക്കെ ഭാഗ്യം ചെയ്യണം''

''ഓ പിന്നേ പറയുന്നത് കേട്ടാൽ തോന്നും എൻ്റെ സ്വഭാവം കൊള്ളില്ലെന്ന്. ഞാൻ വന്നതിനുശേഷമാ ഏട്ടന് ഈ കാണുന്ന ഉയർച്ചയൊക്കെ ഉണ്ടായത്...''

''ഒാ പിന്നേ കണ്ടാലും മതി എൻ്റെ കഴിവുകൊണ്ടാ ഞാൻ ഇവിടെവരെ എത്തിയേ.''

''എന്നിട്ട് കൈനോട്ടക്കാരി തമിഴത്തി പറഞ്ഞല്ലോ ഉങ്ക രാശിയിൽ താൻ ഉങ്ക പുരുഷൻ നല്ലാ ഇറുക്കു എന്ന്..''

''കൈ നോക്കിയോ നീ എന്നിട്ട് പറഞ്ഞില്ലല്ലോ ?''

''അടുത്ത വീട്ടിലെ ചേച്ചിമാരും ഉണ്ടാർന്നു. ഒരാളുടെ നോക്കിയപ്പോ നല്ല രസം അങ്ങനെ എല്ലാവരുടെയും നോക്കി..''

''ഉം ഈയിടെയായി നീ പലതും എന്നോടു പറയുന്നില്ല ''

''ഈശ്വരാ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയണേ എന്തു മറച്ചൂന്നാ...?''

''ഇന്നലെ നിൻ്റെ അമ്മ വിളിച്ചിട്ട് എന്നോടു പറഞ്ഞോ ?''

''ശ്ശെടാ ഇതാപ്പോ നന്നായേ.. എൻ്റെമ്മ എന്നും വിളിക്കുന്നതല്ലേ പ്രത്യേകിച്ച് പറയാനെന്തിരിക്കുന്നു..?''

''ഹഹ കണ്ടോ ഇങ്ങനെയാണ് പിണക്കം തുടങ്ങുന്നത്... നമ്മൾ കുറച്ചു നേരം ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചാൽ മതി പിണങ്ങാൻ.. ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞ് വലിയ വഴക്കിലേക്കെത്താൻ എന്തേ പിണങ്ങണോ..?''

''വേണ്ട സാറേ സാറുപോയി കുളിച്ചിട്ടു വാ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കാം...'' അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് പോയി...

ടിവിയും കണ്ട് ആഹാരം കഴിച്ചോണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് അവൾ അതു പറഞ്ഞത്...
'' ഏട്ടാ ഞായറാഴ്ച രശ്മിയുടെ കല്ല്യാണല്ലേ ൻ്റെ പുരികം പ്ളക്ക് ചെയ്യാൻ ബ്യൂട്ടിപാർലർ വരെ നാളെയൊന്നു പോണുണ്ട്ട്ടോ ചീത്ത പറയല്ലേ ''

ശരിയാ എനിക്കിഷ്ടല്ല ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത് അതവൾക്കും അറിയാം. കുളിച്ച് കണ്ണെഴുതി നെറ്റിയിലൊരു ചന്ദനകുറിയൊക്കെയിട്ട് ഒരു കോട്ടൺ സാരിയൊക്കെ ഉടുത്താൽ കിട്ടുന്ന ചന്തമൊന്നും ഓവർ മേക്കപ്പിൽ കിട്ടില്ല എന്നാലും അവളുടെ ചെറിയൊരു ആഗ്രഹല്ലേ....

''ഉം പൊയ്ക്കോളൂ കൂടെ ഫാൻസി ഷോപ്പിലും കേറിക്കോ നിനക്കും മോൾക്കും വേണ്ടത് എന്താച്ചാൽ വാങ്ങിക്കോ വളയോ മാലയോ പൊട്ടോ... ''

അവൾ സ്നേഹവായ്പ്പോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു. അതിലുണ്ട് ഒരു കടലോളം സ്നേഹം. പത്തു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഈ സ്നേഹം ഇതുപോലെ നിലനിൽക്കാൻ ഇത്രയൊക്കെയേ വേണ്ടൂ....

എപ്പോഴെങ്കിലും ഭാര്യയെയും കുട്ടികളെയും കൂട്ടി ഒന്നു പുറത്തേക്കിറങ്ങുക അടുത്തുള്ള ഡാമിലോ പാർക്കിലോ കുറച്ചു നേരം...

എപ്പോഴും വീട്ടിലേക്കുള്ള സാധനങ്ങൾ നമ്മളല്ലേ വാങ്ങുന്നത് .ഇടക്ക് അവരെയും കൂട്ടി ചെറിയൊരു ഷോപ്പിങ്ങ്...

എപ്പോഴെങ്കിലും ഹോട്ടലിൽ നിന്നും അവർക്കിഷ്ടമുള്ള ഭക്ഷണം...

ചോദിക്കാതെ തന്നെ അവർക്ക് ഒരു ജോടി ഡ്രസ്സ്..

ഭാര്യ പറയാതെ തന്നെ അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു പോയാലോ എന്നൊരു ചോദ്യം

ഒഴിവു ദിവസങ്ങളിലെങ്കിലും അടുക്കളയിലൊന്നു കയറി കറിയിലെ ഉപ്പൊക്കെ നോക്കി നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്നൊരു വാക്ക്..

ഒരു ശരാശരി മലയാളി ഭാര്യക്ക് സന്തോഷിക്കാൻ ഇതൊക്കെയേ വേണ്ടൂ. അല്ലാതെ താനാണ് പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന ഭാവത്തിൽ മസ്സിലും പിടിച്ചിരുന്നാൽ ജീവിതമങ്ങു തീരും...
ജീവിതം ഒന്നേ ഉള്ളൂ ആസ്വദിക്കുക. നഷ്ടപെടുന്ന ഓരോ നിമിഷവും നഷ്ടപെട്ടതു തന്നെ...

ദേ അവളു വിളിക്കുന്നു ഞാനങ്ങോട്ടു ചെല്ലട്ടെ അപ്പോ പറഞ്ഞതൊന്നും മറക്കല്ലേ....

#ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ_തച്ചമ്പാറ

#അമ്മ.....

#അമ്മ.....
സ്ക്കൂളിൽ അന്ന് ഉച്ചക്കഞ്ഞി ഇല്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ അവൻ്റെ മനസ്സൊന്നു പതറി.... രാവിലെയും ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല....സ്ക്കൂൾ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് വിടും എന്തു ചെയ്യും ? അമ്മ മരിച്ചതിനു ശേഷം ഇളയമ്മ വന്നതോടെ അവനെന്നും ദുരിതമായിരുന്നു.. അച്ഛനും ഇളയമ്മയും അനിയനും കൂടി ദൂരെയൊരു കല്ല്യാണത്തിന് പോയിരിക്കുകയാണ് പാവം അനിയനെങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടല്ലോ ....
സ്ക്കൂൾ വിട്ട് അവൻ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു ...
വീട്ടിൽ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കാതെയാണ് ഇളയമ്മ പോയിരിക്കുന്നത്..ആ ചെറിയ കുട്ടി വിശന്നു പൊരിഞ്ഞു......അടുത്ത വീടുകളിലെങ്ങാനും ഭക്ഷണം ചോദിച്ചാൽ അച്ഛൻ്റെ കൈയ്യിൽ നിന്ന് അടി ഉറപ്പാണ്...

അവന് ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ കൈവന്നു മോളിയാൻ്റിയുടെ വീട്ടിൽ പോവുക...
അമ്മയുടെ കൂട്ടുകാരിയാണ് മോളിയാൻ്റി അമ്മ പോയതിന് ശേഷം ചിലപ്പോഴൊക്കെ അവിടെ പോകാറുണ്ട്..വലിയ സ്നേഹമാണ് എപ്പോൾ പോയാലും ചായയും പലഹാരങ്ങളും തരും... നല്ല രുചിയാണ് അവിടത്തെ ഭക്ഷണത്തിന്...
പക്ഷേ കഴിക്കാനായിട്ടാണ് അവിടെ പോകുന്നതെന്നറിഞ്ഞാൽ മോളിയാൻ്റി എന്തു വിചാരിക്കും... ആദ്യം വേണ്ടാന്നു പറയണം അവൻ മനസ്സിൽ കരുതി.. മോളിയാൻ്റിയോട് പറയേണ്ട കൊച്ചു കൊച്ചു നുണകൾ അവൻ്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിൽ രൂപം കൊണ്ടു..

''എന്താ മോനേ സ്ക്കൂൾ നേരത്തേ വിട്ടോ?''

''അതേ ആൻ്റി ഉച്ചവരെയേ ക്ളാസുള്ളൂ...''

''അപ്പോ ബാഗ് എവിടെ കുട്ടാ...''

''ഞാൻ വീട്ടിൽ പോയി ബാഗ് അവിടെ വച്ച് ചോറും ഉണ്ടിട്ടാ വരുന്നേ....''

ആ കൊച്ചു കള്ളം മനസ്സിലാക്കാൻ മോളിയാൻ്റി എന്ന അമ്മക്ക് മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നില്ല...മോളിയാൻ്റീടെ മുഖം വല്ലാതെയായി..

അപ്പോഴാണ് തനിക്ക് പറ്റിയ അബദ്ധം അവന് മനസ്സിലായത്.... അവൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു....
മോളിയാൻ്റി അവനെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ...
അവൻ്റെ മിഴികൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു....
ഒന്നും പറയാനാവാതെ അവൻ വിതുമ്പി ..
മോളിയാൻ്റി അവന് വയറു നിറയെ ആഹാരം കൊടുത്തു ......
അവൻ ഉണ്ണുന്നത് അവർ നിറകണ്ണുമായി നോക്കി നിന്നു....

തിരിച്ചു വീടെത്തിയ അവൻ ചുവരിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ ഫോട്ടോ എടുത്ത് അതിൽ തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു...
മോളിയാൻ്റിക്കും അമ്മക്കും ഒരേ മുഖമാണെന്ന് അവന് തോന്നി .....
കണ്ണുനീർ പോലും അവനോട് പിണങ്ങിയപോലെ പുറത്തേക്ക് ഒഴുകികൊണ്ടിരുന്നു.......
എപ്പോഴോ അവനൊന്ന് മയങ്ങി...
നിറമില്ലാത്ത അവൻ്റെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ വിദൂരതയിലെവിടെയോ ചില നിറങ്ങൾ മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു......!!!

#ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ_തച്ചമ്പാറ

#നൻമമരങ്ങൾ.....

#നൻമമരങ്ങൾ.....
''അമ്മേ ദേ കുഞ്ഞേച്ചി ഫുഡ് കഴിക്കാൻ വരുന്നില്ല ഞാൻ കുറേ വിളിച്ചു ഹും..'' ആര്യ പറഞ്ഞതു കേട്ട് അമ്മ ഇടപ്പെട്ടു...

''എന്താ കുട്ടീ ഇത് കല്ല്യാണം നിശ്ചയിച്ച പെണ്ണാ ഇങ്ങനെ എപ്പോഴും ചടഞ്ഞു കൂടി ഇരിക്കാതെ വല്ലതും കഴിച്ചൂടെ ? ഒന്നും കഴിക്കാതിരുന്നാൽ കല്ല്യാണം ആവുമ്പോഴേക്കും മെലിയും നീയ് പറഞ്ഞേക്കാം..ഉയരോം ഇല്ല ഉള്ള വണ്ണം കൂടി കളയണോ...?''

''ദേ ടീച്ചറേ എന്നെ കളിയാക്കിയാലുണ്ടല്ലോ അമ്മയാണെന്നൊന്നും ഞാൻ നോക്കൂല.... ഹും...''
കുഞ്ഞു എന്നു വിളിക്കുന്ന അഹല്യ അമ്മയെ ടീച്ചർ എന്നേ വിളിക്കൂ. അവൾ അമ്മയുടെ അടുത്തു പോയി ചിണുങ്ങി...

'' ഇവിടെ ആരും എന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലല്ലോ...''

അമ്മ അവളുടെ മുടിയിൽ പതുക്കെ തലോടി ''എന്താ മോളേ നിനക്കൊരു വിഷമം അച്ഛൻ കല്ല്യാണ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് ഓടി നടക്കുന്നത് കാണുന്നില്ലേ അച്ഛനെ സഹായിക്കാൻ നിങ്ങൾ രണ്ടു പെൺകുട്ടികളല്ലേ ഇവിടുള്ളൂ... എന്താണെങ്കിലും പറ മോളേ...''

''ഇന്നു ഞാൻ പറയാം അമ്മേ എന്തായാലും അച്ഛൻ വരട്ടെ ''

എന്തായിരിക്കും ഇവളുടെ മനസ്സിൽ ? അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു ഭയം നിറഞ്ഞു...
ദൂരെയുള്ള ബന്ധുവീടുകളിൽ വിവാഹം ക്ഷണിക്കാൻ പോയ ജയകുമാർ വീടണഞ്ഞപ്പോഴേക്കും രാത്രിയായി....
അമ്മ എല്ലാകാര്യങ്ങളും അദ്ദേഹത്തോട് പറഞ്ഞു..

''അവളുടെ മനസ്സിൽ എന്തോ ഒരു വിഷമം ഉണ്ട്... ഒന്നു ചോദിക്കൂന്നേ...''

ചെറിയ കുട്ടികളെ പോലെ പരസ്പരം പുണർന്ന് രണ്ടാളും ഉറങ്ങുന്നത് അച്ഛനുമമ്മയും നോക്കിനിന്നു... അച്ഛൻ അഹല്യയുടെ അടുത്തു ചെന്നിരുന്നു മുടിയിഴകളെ പതുക്കെ തലോടി വാത്സല്യം അണപൊട്ടിയൊഴുകി...
എന്താ ൻ്റെ കുട്ടിക്കു പറ്റിയേ എല്ലാം എൻ്റെ മോളുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരമാണല്ലോ അച്ഛൻ ചെയ്യണേ... എന്നിട്ടും എന്താ എൻ്റെ കുട്ടനു പറ്റിയേ...? അച്ഛക്കു തെറ്റുപറ്റിയോ ആ മനസ്സു കാണാതെ പോയോ ഞാൻ..? നിറഞ്ഞു തുളുമ്പിയ കണ്ണീരിലെ രണ്ടു തുള്ളി അവളുടെ കവിളിൽ പതിച്ചു. അവൾ ഞെട്ടിയെഴുന്നേറ്റു..

''അച്ഛാ....'' അവൾ ആർദ്രതയോടെ വിളിച്ചു
''പറ കുഞ്ഞു എന്തുപറ്റി എന്താണെങ്കിലും പറഞ്ഞോളൂ ''
അവൾ തൻ്റെ കൂട്ടുകാരിയെപറ്റി പറഞ്ഞു. അമ്മ മാത്രമുള്ള നിഷയെപറ്റി. അച്ഛൻ ചെറുപ്പത്തിലേ മരിച്ചതിനു ശേഷം കൂലിപ്പണിയെടുത്താണ് അമ്മ നിഷയെ പഠിപ്പിച്ചത്. പത്താം ക്ളാസ് വരെ അഹല്യക്കൊപ്പമാണ് അവൾ പഠിച്ചത്. പ്ളസ് ടു വരെ പഠിച്ച അവൾ പഠനം നിർത്തി. ഇപ്പോൾ ഒരു സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു . അവൾക്കൊരു വിവാഹം ഒത്തുവന്നിട്ടുണ്ട് അമ്മക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിക്കുന്നതിന് മുമ്പേ അതു നടത്തണം. ആരുമില്ല സഹായിക്കാൻ...

''അച്ഛാ ഒത്തിരി ആഡംബരത്തോടെയല്ലേ എൻ്റെ കല്ല്യാണം നടത്താൻ പോണേ അതു വേണ്ടച്ഛാ എനിക്കു വേണ്ടി ചെലവാക്കുന്ന തുകയുടെ ഒരംശം മതി അവൾക്കൊരു ജീവിതം ഉണ്ടാവാൻ പ്ളീസ് അച്ഛാ...''

''അച്ഛൻ്റെ പൊന്നുമോൾക്ക് ഇങ്ങനെ ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുന്നല്ലോ അച്ഛൻ്റെ മോളു തന്നെ.... കേട്ടോടീ എൻ്റെ മോളു പറഞ്ഞത്... ''അച്ഛൻ അഭിമാനം കൊണ്ടു...

''എൻ്റെ വിവാഹദിവസം അതേ മണ്ഡപത്തിൽ വച്ചുതന്നെ നടത്താം അച്ഛാ ഒരുപാടു ചെലവുകൾ കുറക്കാമല്ലോ..അച്ഛനെനിക്കു തരുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം ഇതായിരിക്കും..''

''പൈസ കൊണ്ട് നമുക്ക് സഹായിക്കാം മോളെ പക്ഷേ ഒരുമിച്ച് വിവാഹം നടത്തുകയെന്നുവച്ചാൽ പയ്യൻ്റെ വീട്ടുകാരുടെ അനുവാദം കൂടി വേണം മോളെ.. മോളുറങ്ങിക്കോ അച്ഛൻ നാളെ സംസാരിക്കാം....''

അടുത്ത ദിവസംതന്നെ അച്ഛൻ രാഹുലിൻ്റെ അച്ഛനോട് വിശദമായി സംസാരിച്ചു. നേരിൽ സംസാരിക്കാൻ പയ്യൻ്റെ അച്ഛനുമമ്മയും ഇങ്ങോട്ടു വരാമെന്നേറ്റു... കാര്യങ്ങളെല്ലാം നല്ല രീതിയിൽ മുന്നോട്ടു പോവുന്നതായി അഹല്യക്ക് തോന്നി എങ്കിലും ഉള്ളിൽ ചെറിയൊരു ആധിയുണ്ടായി അപ്പോഴൊക്കെ ആര്യ അവൾക്ക് ധൈര്യം പകർന്നു.

നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ ശേഷം എപ്പോഴും വിളിക്കാറുണ്ട് ഏട്ടനെ എന്നാലും ഈ കാര്യം പറയാൻ എന്തോ ഒരു പേടി. ഒടുവിൽ അവൾ വിളിച്ചു രാഹുലിൻ്റെ മറുപടി പെട്ടന്നായിരുന്നു

'' ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും അങ്ങോട്ടു വരുന്നു നേരിട്ട് സംസാരിക്കാം ''
ഗൗരവത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് അവൻ ഫോൺ വച്ചു. സ്വതവേ ടെൻഷൻ പാർട്ടിയായ അഹല്യ, ഇതു കേട്ടതോടെ ബോധം പോയപോലെയായി...

ഉച്ചകഴിഞ്ഞതും രാഹുലും അച്ഛനും അമ്മയും കൂടി അഹല്യയുടെ വീട്ടിലെത്തി.
''എൻ്റെ മോളെവിടെ'' എന്നുപറഞ്ഞാണ് പയ്യൻ്റെ അമ്മ അകത്തേക്കു കയറിയത്. അഹല്യ അച്ഛൻ്റെയും അമ്മയുടെയും കാൽതൊട്ടുവന്ദിച്ചു.

''ഇത്രയും നൻമയുള്ള ഒരാളെതന്നെ ഞങ്ങൾക്കു മോളായ് കിട്ടിയല്ലോ ഒരുപാടു സന്തോഷായി....''

അമ്മ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു. ഈ സമയം അഹല്യ രാഹുലിനെ കുസൃതിയാൽ നോക്കി. ഇതിനാണോ ഫോൺ ചെയ്തപ്പോൾ ഇത്രേം ഗൗരവം കാണിച്ചതെന്ന് അവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു... അവൻ കണ്ണടിച്ചു കാണിച്ചു ആ സ്നേഹം മുഴുവൻ തന്നിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തുന്നതുപോലെ അവൾക്കു തോന്നി...

അച്ഛനമ്മമാരുടെ സംസാരത്തിനിടെ അഹല്യയും രാഹുലും മെല്ലെ പുറത്തുകടന്നു. തൊടിയിലെ മുവാണ്ടൻ മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്ക്... അതുകണ്ട് ആര്യ തലയാട്ടി
''ഉം ഉം നടക്കട്ടെ നടക്കട്ടെ ''

രണ്ടു കല്ല്യാണവും ഒന്നിച്ചു നടത്താൻ എല്ലാവർക്കും സമ്മതം... ഈ സന്തോഷവാർത്ത നിഷയെ അറിയിക്കാൻ അവളുടെ വീട്ടിൽ പോയാലോ രാഹുൽ പറഞ്ഞത് എല്ലാവർക്കും സമ്മതം.. ഒരു സർപ്രൈസ് ആയ്ക്കോട്ടെ പറയാതെ പോവാം.... അങ്ങനെ അവർ യാത്രയായി നിഷയുടെ വീട്ടിലേക്ക്....

വീട്ടിലേക്കു രണ്ടു കാറുകൾ ഒന്നിച്ചു വരുന്നതുകണ്ട് നിഷ പരിഭ്രമിച്ചു നോക്കി. ജോലി കഴിഞ്ഞു വന്നതേ ഉള്ളൂ അവൾ. അഹല്യയെ കണ്ടതും അവൾ ഒാടിവന്ന് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു...

വിവരങ്ങളൊക്കെ അഹല്യയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു..
നിഷയുടെ തൊണ്ടയിടറി...വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞു. അച്ഛൻ രണ്ടുപേരെയും ചേർത്തുനിർത്തി

''ഈ സൗഹൃദവും സ്നേഹവും എന്നും നിലനിൽക്കട്ടെ നിങ്ങളെപോലെ ഈ ഭൂമിയിൽ നിങ്ങൾ മാത്രമേ ഉള്ളൂ....''
സന്തോഷം കൊണ്ടു തുളുമ്പിയ നിഷയുടെ കണ്ണുനീർ അഹല്യ തുടച്ചുകൊടുത്തു....

അടുത്തയാഴ്ച അഹല്യയുടെയും നിഷയുടെയും വിവാഹം ഒന്നിച്ചു നടക്കുന്നു. എല്ലാവരും പങ്കെടുക്കണം വധൂവരൻമാരെ ആശീർവദിക്കണം.. കേട്ടോ കൂട്ടുകാരേ........

സമൂഹത്തിൽ ഒറ്റപ്പെട്ടുപോകുന്ന ഇതുപോലെയുള്ള നിഷമാർക്ക് തണലേകാൻ അഹല്യയെപോലെ അവളുടെ അച്ഛനെപോലെ ചിലർക്കെങ്കിലും പറ്റും. അതിനുള്ള മനസ്സുണ്ടായാൽ മാത്രം മതി.....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

ആറാമത്തെ പെണ്ണ്

ആറാമത്തെ പെണ്ണ്

അഞ്ചാം ക്ളാസിൽ എത്തിയപ്പോഴാണ് എൻ്റെ ആദ്യ പ്രണയം തുടങ്ങുന്നത്. 5B യിലെ രേഷ്മയായിരുന്നു ആദ്യപെണ്ണ്.. ചുരുണ്ടമുടിയുള്ള അവളുടെ ഒരു പുഞ്ചിരിക്കായ് കുറേ നടന്നു. ഒടുവിൽ അവളൊന്നു ചിരിച്ചപ്പോഴേക്കും ആ വർഷം കഴിഞ്ഞു..

ആറിൽ എൻ്റെ മനസ്സിൽ കയറിയ സുന്ദരി മിലി ഫിലിപ്പായിരുന്നു. വലിയ റബ്ബർ എസ്റ്റേറ്റൊക്കെ ഉള്ള ഫിലിപ്പേട്ടൻ്റെ മോള്. ഒരു പാവം കുട്ടി എപ്പോഴും ഒരു മന്ദസ്മിതം ആ മുഖത്തുണ്ടായിരുന്നു.. വിടർന്ന കണ്ണുകളായിരുന്നു അവളുടെ പ്രത്യേകത. എന്നെക്കാളും തണ്ടും തടിയുമുള്ള ഇടിയൻ ജേക്കബ്ബിൻ്റെ ആളായിരുന്നു അവളെന്നറിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും ഏഴാം ക്ളാസിലെ മൃദുല എൻ്റെ മനം കവർന്നിരുന്നു..

നന്നായി മോണോ ആക്റ്റ് ചെയ്തിരുന്ന മൃദുലയുടെ അഭിനയം തെല്ലൊരത്ഭുതത്തോടെ ഞാനെപ്പോഴും നോക്കിനിന്നു. തടിച്ചിപാറു ആണെങ്കിലും കാണാനൊരു ചേലൊക്കെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 'തക്കാളി ' എന്നവളെ കളിയാക്കിയപ്പോൾ അവളുടെ കവിളുകൾ തക്കാളിപോലെ തുടുത്തിരുന്നു..TC വാങ്ങി അവൾ മറ്റൊരു സ്ക്കൂളിൽ ചേർന്നു...(എന്നെ പേടിച്ചിട്ടൊന്നും അല്ലാട്ടോ...)

എട്ടാം ക്ളാസിലെൻ്റെ നെഞ്ചിൽ കൂടു കൂട്ടാൻ അവൾ വന്നു ചന്ദനത്തിൻ്റെ നിറമുള്ള മൊഞ്ചത്തി നസീമ... വാപ്പ കൊണ്ടുവരുന്ന അത്തറും പൂശി അവൾ ക്ളാസിൽ കേറുമ്പോൾ തന്നെ നല്ല രസമായിരുന്നു. തട്ടത്തിനുള്ളിൽ ആ വെളുത്ത മുഖവും നുണക്കുഴി കവിളും എൻ്റെ മനസ്സിൽ മാരിവില്ലു തീർക്കുന്നത് അവളറിഞ്ഞു...
ഉണ്ടക്കണ്ണുകൊണ്ട് തുറിച്ചൊരു നോട്ടം.. പോരേ പൂരം അന്നു നിർത്തി അവളോടുള്ള അനുരാഗം..

ഒൻപതിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും പ്രണയത്തെകുറിച്ച് ഏകദേശ ധാരണയായി
പക്ഷേ മനസ്സിനിണങ്ങിയ ആരേലും വേണ്ടേ..? ഒരുപാടു അന്വേക്ഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ആളെ കണ്ടെത്തി ആരാണെന്നല്ലേ ദിവ്യ കൃഷ്ണൻ.. അവളുടെ പേരിലും കൃഷ്ണൻ എൻ്റെ പേരിലും കൃഷ്ണൻ എന്തു നല്ല ചേർച്ച കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞാൽ പേരുപോലും മാറ്റേണ്ടല്ലോ.. എൻ്റെ ചിന്തകൾ കാടുകയറി. പക്ഷേ വിധി വീണ്ടും എനിക്കെതിരായിരുന്നു. ക്ളാസിലെ എല്ലാ കോന്തൻമാർക്കും അവളെ മതി. ഒടുവിൽ ഒരുപാടു വേദനയോടെ ആ മത്സരത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ പിൻമാറി...

ഇനിയാണ് ആറാമത്തെ പെണ്ണിൻ്റെ രംഗപ്രവേശം അവൾ അശ്വതി എല്ലാവരും അച്ചൂ എന്നു വിളിക്കും. ആ വർഷമാണ് അവൾ ഞങ്ങളുടെ ക്ളാസിൽ വന്നത് അതുവരെ 9E യിൽ ആയിരുന്നു പഠിക്കുന്ന കുട്ടികളെയെല്ലാം ഒരു ക്ളാസിൽ ആക്കി. അതാണ് അവൾ ഇങ്ങോട്ടു വന്നത്. ഞാൻ പണ്ടേ പഠിപിസ്റ്റാണല്ലോ...

സ്ക്കൂളിൽ നിന്നും വീട്ടിലേക്കുള്ള രണ്ടു കിലോമീറ്റർ നടത്തം എന്തു രസമായിരുന്നെന്നോ എൻ്റെ മുന്നിലായി അവളുണ്ടാവും ഞാനവളെ മറികടക്കാതെ പുറകിലായി നടക്കും. ഇടക്കിടെ അവളൊന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കും. ആ നോട്ടം മാത്രം മതിയായിരുന്നു മനസ്സൊന്നു പൂത്തുലയാൻ...

നെല്ലിക്കുന്നിലെ ആ വലിയ നെല്ലിക്കമരത്തിൽ നിന്ന് കല്ലെറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തിയ നെല്ലിക്ക വേഗത്തിൽ നടന്ന് അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ ആ മുഖത്തെ സന്തോഷമൊന്നു കാണണം... എൻ്റെ വീടു കഴിഞ്ഞ് അവളുടെ വീട്ടിലേക്കു വീണ്ടും പോകണം. അവൾ കണ്ണിൽ നിന്നും മായുന്നതുവരെ ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു കയറില്ല...

വീട്ടിൽ ആരുമില്ലാത്ത സമയത്ത് കണ്ണാടിക്കുമുമ്പിൽ അവളോട് സംസാരിക്കുന്നത് എത്ര തവണ അഭിനയിച്ചു നോക്കിയിരിക്കുന്നു അപ്പോഴൊക്കെ എന്തൊരുത്സാഹമാണ് അടുത്തു ചെല്ലുമ്പോൾ ചങ്കിടിക്കും.. അല്ലെങ്കിലും ഈ നാണംകുണുങ്ങി ചെക്കന് അതൊന്നും ചേരില്ല..

അങ്ങനെ ആ ദിനം വന്നെത്തി പത്താം ക്ളാസിലെ അവസാന ദിവസം
എല്ലാവരും ഓട്ടോഗ്രാഫ് വാങ്ങാനുള്ള തിരക്കിലാണ്. അന്നൊക്കെ അതായിരുന്നല്ലോ ആൺകുട്ടികൾക്കും പെൺകുട്ടികൾക്കും ആശ്വസിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത്... ഓട്ടോഗ്രാഫ് വാങ്ങാൻ പൈസയില്ലാതെ വിഷമത്തോടെയാണ് ഞാൻ ക്ളാസിലെത്തിയത്. എല്ലാകുട്ടികളും തങ്ങൾക്കിഷ്ടമുള്ള വരികൾ പരസ്പരം പങ്കുവെക്കുന്നു. അച്ചുവും ഓട്ടോഗ്രാഫുമായി അരികിൽ വന്നു. അതിൽ ഞാൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി...

''മറക്കില്ലൊരിക്കലും മണ്ണോടു ചേരും വരെ...''

എൻ്റെ ഓട്ടോഗ്രാഫ് എവിടെ എന്നവൾ കണ്ണുകൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാൻ തലതാഴ്ത്തി നിന്നു. തച്ചമ്പാറ ദേശബന്ധു ഹൈസ്ക്കൂളിലെ ഗ്രൗണ്ടിൽ അന്ന് വലിയൊരു മാവുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനവിടെ പോയിരുന്നു.. അറിയാതെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു വന്നു...
എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും കണ്ണീരടക്കാൻ ഞാൻ പാടുപെട്ടു. എൻ്റെ വിഷമങ്ങളൊക്കെ അവൾക്ക് അറിയാം എന്നാലും അവളുടെ മുന്നിൽ ഇങ്ങനെ..
ഈശ്വരാ....

പുറകിൽ നിന്നും ഒരാൾ പതുക്കെ എൻ്റെ മുതുകിൽ തട്ടി.. അത് അച്ചുവായിരുന്നു അവളൊരു ഓട്ടോഗ്രാഫ് എൻ്റെ നേർക്ക് നീട്ടി..

''കുട്ട്യോളെ പോലെ കരയാൻ നാണമില്ലേ ചെക്കാ നിനക്ക് ?''
''ഞാൻ ... എനിക്ക്...''
''ഞാനറിഞ്ഞു എല്ലാം പൈസയില്ലാത്ത വിഷമം എനിക്കറിയാം സാരല്ല്യടാ ഞാനല്ലേ പറയണേ
ഈ ചെക്കൻ എന്നേം കരയിക്കും...'' എന്നും പറഞ്ഞവൾ ഏങ്ങി കരഞ്ഞു...
അവളെയൊന്നു ചേർത്തു നിർത്തി ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എൻ്റെ ഉള്ളു തുടിച്ചു...

''ഇതു നിനക്ക് വേണ്ടി വാങ്ങിയതാ..
എൻ്റെ വരികൾ ഇതിൽ കുറിച്ചിട്ടുണ്ട് നോക്കിക്കേ..''

ഓട്ടോഗ്രാഫ് ഞാൻ തുറന്നു നോക്കി. അതിൽ ഇങ്ങനെ എഴുതിയിരുന്നു..

''എൻ്റെ മിഴിയിണകൾക്കുള്ളിൽ ഞാൻ കെടാതെ സൂക്ഷിക്കും ഈ ചെക്കനെ ൻ്റെ ഉണ്ണിച്ചെക്കനെ...''

ഞാൻ അവളെ നോക്കി അവൾ എന്നെയും. കുറച്ചു നേരം ഞങ്ങളങ്ങനെ നോക്കിനിന്നു...
ഞങ്ങൾ പതുക്കെ ക്ളാസിലേക്കു നടന്നു.. ഞങ്ങളറിയാതെ ഞങ്ങളുടെ കൈ വിരലുകൾ എപ്പോഴോ പരസ്പരം പുൽകിയിരുന്നു അപ്പോൾ....
പുറകിൽ ആ വലിയ മാവ് ഇതിനെല്ലാം സാക്ഷിയായി നിന്നു....!!

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

കുളിർമഴ

''അമ്മേ എന്തുപറ്റി അമ്മക്ക് കുറച്ചു നാളായി ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു ''

''ഏയ് ഒന്നൂല...'' ശ്യാമക്ക് ഉത്തരം മുട്ടി...

''അല്ല എന്തോ ഉണ്ട് അമ്മ വെറുതെ ദേഷ്യപെടുന്നു.... നല്ലൊരു ഭക്ഷണം പോലും ഉണ്ടാക്കുന്നില്ല അമ്മ വേറേ ഏതോ ലോകത്താണ്''

''ഇല്ല മോളെ എനിക്കൊന്നും പറ്റിയില്ലെടാ മോളു വിഷമിക്കാതെ സ്ക്കൂളിൽ പോ വരുമ്പോഴേക്കും എല്ലാം ശരിയാകും....''

''അമ്മേ ഞാൻ പത്തിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയാ കാര്യങ്ങളൊക്കെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധിയൊക്കെയുണ്ട്... എന്തായാലും എന്നോടു പറയണം ഞാനുണ്ട് കൂടെ എനിക്കിവിടെ നിങ്ങൾ രണ്ടാളും മാത്രല്ലേ ഉള്ളൂ നിങ്ങൾ പരസ്പരം മിണ്ടാതിരുന്നാൽ എൻ്റ അവസ്ഥ ഒന്നാലോചിച്ചു നോക്കൂ...''

''അയ്യോ മോളേ....എന്തായിത്...'' ശ്യാമയുടെ നിയന്ത്രണം വിട്ടു അവൾ മോളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു രണ്ടുപേരും കരഞ്ഞു....

അവൾ പോയതിനു ശേഷം ശ്യാമ ബെഡ്റൂമിൽ പോയി തൻ്റെയും ഗോപേട്ടൻ്റെയും ഒന്നിച്ചുള്ള ഫോട്ടോ കുറെ നേരം നോക്കി നിന്നു... തന്നെ ജീവനു തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന തൻ്റെ ഏട്ടൻ ഒരാഴ്ചയായി അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ ആഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടു നിൽക്കുകയാണ്..... ഒരുപാടു വിഷമിക്കുന്നുണ്ടാവും ഒന്നും ചോദിച്ചിട്ടില്ല താനും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല... തന്നെക്കാളും രണ്ടു വയസ്സു മാത്രം മൂത്തതാണ് ഗോപൻ...സ്നേഹിച്ച പുരുഷൻ്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വരുകയായിരുന്നു.... ഇന്നുവരെ പൊന്നുപോലെ നോക്കീട്ടേ ഉള്ളൂ ....
എന്നും ഒരു കാര്യത്തിൽ മാത്രമേ ഏട്ടനു നിർബന്ധമുള്ളൂ രാത്രിയിൽ താനെപ്പോഴും കൂടെ വേണം ...ഒരു കൈകൊണ്ട് തന്നെ ചുറ്റിപിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങും... ആ സ്നേഹവും സുരക്ഷിതത്വവും ആവോളം ആസ്വദിച്ചിട്ടുണ്ട്....

കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന വാസന്തി ചേച്ചിയാണ് പറഞ്ഞത് ആർത്തവം നിന്നാൽ നമ്മൾ വെറും പെണ്ണുങ്ങൾ മാത്രമാവുമെന്ന്....ഒരു വികാരവും ഇല്ലാത്ത വെറും പെണ്ണുങ്ങൾ... മുൻകോപം ,ശരീരവേദന, അകാരണമായ ഭയം ഇവയെല്ലാം ഉണ്ടാവുമത്രേ.....തനിക്കും ഇതൊക്കെയല്ലേ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്...
ഏട്ടനോട് എങ്ങനെ പറയും തൻ്റെ അവസ്ഥ ...
അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുമോ.....

കോളിംഗ് ബെല്ലിൻ്റെ ശബ്ദം ശ്യാമയെ ചിന്തയിൽ നിന്നുണർത്തി.......ഏട്ടൻ...
'നീയെന്താ കരയുകയായിരുന്നോ...''
''ഏയ് ഇല്ലാലോ ...''
അയാൾ അവളെ പിടിച്ച് സെറ്റിയിലിരുത്തി....
''പറയൂ ശ്യാമേ എന്താ നിൻ്റെ പ്രശ്നം കുറച്ചു ദിവസമായി ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു..തൊട്ടതിനും പിടിച്ചതിനുമൊക്കെ എന്നോടും മൊളോടും ദേഷ്യപെടുന്നു....രാത്രിയിലാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ ..
ശരിക്കും എന്താ നിൻ്റെ പ്രശ്നം ....''

''ഏട്ടാ അത്...'' അവൾ തൻ്റെ അവസ്ഥ അയാളോട് പറഞ്ഞു .....അയാൾ നിശ്ശബ്ദം കേട്ടിരുന്നു...ഒടുവിൽ ....

''ശ്യാമേ സെക്സ് എന്നത് വലിയ അപരാധമൊന്നുമല്ല മറിച്ച് അത്യാവശ്യമാണുതാനും....ആരോഗ്യകരമായ സെക്സ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും ഒഴിച്ചു കൂടാനാവാത്ത സംഗതിയാണ്... അതിനു പ്രായപരിധിയില്ല... ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയുന്ന കാലം വരെ ആസ്വദിക്കണം....എന്നുകരുതി അതു മാത്രമല്ല ജീവിതം

നീണ്ട ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു ഈ ചെറിയ കാര്യത്തിനു വേണ്ടി ഞാൻ നിന്നെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുമെന്ന് കരുതിയോ.... നമ്മൾ ഇനിയും സ്നേഹത്തോടെ ജീവിക്കും...ഞാനുണ്ടെടോ കൂടെ...'' അയാൾ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു ... അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകി.....

''പെണ്ണുങ്ങൾക്ക് മാത്രമല്ല ആണുങ്ങൾക്കുമുണ്ട് ഒരുപാടു വിഷമങ്ങൾ ഒരു തലോടൽ ഇത്തിരി സാന്ത്വനം അതൊക്കെ ഞങ്ങളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്....ഒരു കൈകൊണ്ട് നിന്നെ ചുറ്റിപിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങുമ്പോൾ കിട്ടുന്ന സന്തോഷത്തെ ഞാനെങ്ങനെയാണ് വിവരിക്കുക....'' അയാൾ വികാരാധീനനായി...
അവൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞു....
''ഏട്ടാ ഞാൻ....എന്നോട്......''
അയാൾ അവളുടെ വായ് പൊത്തി.....മൂർദ്ധാവിൽ ചുംബിച്ചു....

മോളെ കൂട്ടാൻ രണ്ടുപേരും കൂടി പോയി....
കാറിൽ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ പുറകിലെ സീറ്റിൽ അമ്മയും മകളും സ്നേഹത്തോടെ കുറുമ്പ് കാണിക്കുന്നത് അയാൾക്ക് കാണാമായിരുന്നു....
അയാളുടെ ഉള്ളിൽ അതൊരു കുളിർമഴയായി നിറഞ്ഞു....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

എല്ലാ അമ്മമാർക്കും നാളെ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നവർക്കും വേണ്ടി സമർപ്പണം

നേഴ്സറി കുട്ടികളെ കൊണ്ടുപോകുന്ന സ്ക്കൂൾ ബസ്സിൻ്റെ പുറകിൽ ആ ഇടുങ്ങിയ റോഡിലൂടെ ബൈക്കിൽ യാത്ര ചെയ്യുകയായിരുന്നു ഞാൻ..
പല സ്ഥലത്തും അമ്മമാർ കുഞ്ഞുങ്ങളെ യാത്രയാക്കുന്നത് ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.. ചിലരുടെയൊക്കെ മുഖം കാണണ്ടേ.. ശ്ശോ പാവം തോന്നും..ബസ്സ് കണ്ണിൽ നിന്നും മറയുന്നതുവരെ കൈ വീശി കൊണ്ടേയിരിക്കും. ചിലരുടെ കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞിരുന്നു.. ഈ കാഴ്ചകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കാണാൻ എന്തോ ഒരു കൊതി. അല്ലെങ്കിലും അമ്മയും മക്കളുടെയും സ്നേഹം എവിടെ കണ്ടാലും അതിപ്പോ സിനിമയിലായാലും ജീവിതത്തിലായാലും ഞാനിങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കും.. ആ കുട്ടിയായി സ്വയം സങ്കൽപ്പിക്കും ആ ഒരു നിമിഷം ഞാൻ മറ്റൊരു ലോകത്താവും.. ഉണ്ടക്കണ്ണൊക്കെ നിറഞ്ഞു കവിയും.. കുറെ നേരം ൻ്റെ അമ്മക്കുട്ടിയെ ഓർത്തിരിക്കും.. ആകാശത്തിരുന്ന് ഒരു കുഞ്ഞു നക്ഷത്രമായി അമ്മ പുഞ്ചിരി തൂവും... ശ്ശോ പറഞ്ഞു പറഞ്ഞു ഞാൻ കാടുകയറി ല്ലേ... സോറി ട്ടോ..

പറഞ്ഞുവന്നത് കുഞ്ഞുകുട്ടികളുള്ള അമ്മമാരെകുറിച്ചാണ്..അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റു അടുക്കളയിൽ കയറിയാൽ പിന്നെ ചെറിയ കുഞ്ഞുങ്ങളുള്ള അമ്മമാരുടെ ഒരവസ്ഥയേ... ശരിക്കും ഒരു യുദ്ധസമാനമായ അന്തരീക്ഷമായിരിക്കും... തലേന്നാൾ മുഴുമിപ്പിക്കാത്ത ഹോംവർക്കിൻ്റെ അവസാന മിനുക്കുപണികൾ നോക്കണം. യൂണിഫോം ഇസ്തിരിയിടണം ഷൂ പോളിഷ് ചെയ്യണം. രാവിലത്തെ ആഹാരം കൊടുക്കണം ഇളയ കുഞ്ഞുണ്ടെങ്കിൽ അതിനെ നോക്കണം അതിനിടയിൽ ഭർത്താവിൻ്റെ ഓരോ ശീലങ്ങൾ..

ഉച്ചക്കു കൊടുത്തു വിടുന്ന കറി ഇതു വേണ്ടമ്മേ എന്നുള്ള കുട്ടികളുടെ പരാതിയൊക്കെ ആ കണ്ണുരുട്ടലിൽ തീർന്നോളും. ഒടുവിൽ കണ്ണെഴുതി പൊട്ടു തൊട്ട് പൗഡറിട്ട് മുടി കെട്ടികൊടുത്ത് യൂണിഫോം ഇടുന്നതോടുകൂടി ആളാകെ മാറും.. എൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ എന്തൊരു ചേലാണെന്ന് സ്വയം കണ്ണുവെക്കും... ബാഗും ലഞ്ച് ബോക്സുമെടുത്ത് ഓടികിതച്ച് റോഡിൽ എത്തുമ്പോഴായിരിക്കും എന്തേലും മറന്നിട്ടുണ്ടാവുക. വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക്... എന്നിട്ടും മനസ്സു പതറും എന്തെങ്കിലും മറന്നോ എന്നോർത്ത്.. വല്ലാത്തൊരാധിയാണ് അപ്പോൾ..
ഇതിനിടയിൽ ഒരായിരം ചീത്ത പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും ആഹാരം കഴിക്കാത്തതിന് ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാത്തതിന് അങ്ങനെ എന്തിനൊക്കെയോ...

ഒടുവിൽ ആ ബസ്സു വരുമ്പോൾ കുഞ്ഞിളം കൈകൾ വീശി അവനോ അവളോ റ്റാറ്റ പറഞ്ഞുപോവുമ്പോൾ അറിയാതെ മനസ്സൊന്നു പിടയും. കണ്ണുകൾ ഈറനാവും. വേണ്ടിയിരുന്നില്ല വെറുതെ ചീത്ത പറഞ്ഞു എൻ്റെ കുഞ്ഞിനെ എന്നോർത്ത് പശ്ചാത്തപിക്കും. വികൃതി കാട്ടിയിട്ടല്ലേ പറഞ്ഞാൽ കേൾക്കാഞ്ഞിട്ടല്ലേ എന്നൊക്കെ സ്വയം ആശ്വാസം കൊള്ളും..

കുട്ടിയെ പറഞ്ഞയച്ച് വീടെത്തുമ്പോഴേക്കും ഒരാൾ കയറും പൊട്ടിച്ച് നിൽപ്പുണ്ടാവും. പിന്നെ പുള്ളിക്കാരനെ അയച്ചു വിട്ടിട്ടുവേണം ഒന്നു നടു നിവർത്താൻ...

നാലുമണിക്ക് ബസ്സ് വരാൻ കുറച്ചു വൈകിയാൽ വേവലാതിയാണ്. ബസ്സു വന്നാലോ എന്താ ഒരു സന്തോഷം വർഷങ്ങളോളം പിരിഞ്ഞിരുന്നവരാണെന്നു തോന്നും. ഒരു കെട്ടിപ്പിടുത്തോം ഉമ്മയും കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും ഗോദയിലേക്ക്... ഡിഷ്യും ഡിഷ്യും !!

എല്ലാ അമ്മമാർക്കും നാളെ അമ്മയാകാൻ പോകുന്നവർക്കും വേണ്ടി സമർപ്പണം...

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

മൺചട്ടിയിലെ ചിക്കൻകറി.... ഉണ്ടാക്കിയത് ഈ ഞാൻ തന്നെ....!!(നർമ്മകഥ)

മൺചട്ടിയിലെ ചിക്കൻകറി....
ഉണ്ടാക്കിയത് ഈ ഞാൻ തന്നെ....!!(നർമ്മകഥ)

ഒഴിവു ദിവസമായതിനാൽ ചിക്കൻ വാങ്ങി വന്നപ്പോഴാണ് പെണ്ണിൻ്റെ ഒരു പുന്നാരം..
''ഇന്ന് ഉണ്ണിയേട്ടൻ കറി വെക്ക്വോ പ്ളീസ് നല്ല കുട്ടിയല്ലേ...''

''ഈ പെണ്ണിൻ്റെ ഒരു കാര്യം നിനക്കങ്ങു വച്ചാലെന്താ..?''

''അതല്ല ഏട്ടൻ വച്ചാൽ നല്ല രുചിയാ അതല്ലേ ''

''എടീ ഇന്നു രണ്ടു കഥ എഴുതാന്നു കരുതീതാ.. നശിപ്പിച്ചു..''

'' ദേ വീണ്ടും കഥ ഒന്നു പോണുണ്ടോ അവിടുന്ന്. ആണുങ്ങൾ കറി വച്ചാ അതിനെപ്പോഴും നല്ല രുചിയാ അതോണ്ടു പറഞ്ഞതാ...''

''ശരി ഞാൻ വെക്കാം നീ ചിക്കനൊക്കെ കഴുകി ഉള്ളി വെളുത്തുള്ളി പച്ചമുളക് ഇഞ്ചി തക്കാളി എല്ലാം അരിഞ്ഞു വെക്ക് ഞാൻ വെച്ചോളാം..''
അവളെന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി

''ഹും എന്നാപിന്നെ ഞാൻതന്നെ വച്ചാൽ പോരേ ''

'' വേണങ്കി മതി '' ഞാൻ ഗൗരവം നടിച്ചു...

''ശരി ശരി എൻ്റമ്മോ നിങ്ങളെ കൊണ്ടു തോറ്റു ''

''പിന്നെ മൺചട്ടിയിൽ വിറകടുപ്പിൽ വെക്കാം ഒരു വെറൈറ്റി ആയ്ക്കോട്ടെ ''

''അതൊക്കെ നിങ്ങടെ ഇഷ്ടം ഇനി എന്നെ വിളിക്കേണ്ട...''

''മുക്കാല മുക്കാബുല ലൈല ഓ ലൈല..'' മൂളിപ്പാട്ടും പാടി ഞാനെൻ്റെ പണി തുടങ്ങി
അടുക്കളയിൽ സഹായിക്കുമ്പോൾ ചെറിയ തട്ടലും മുട്ടലുമൊക്കെ നടക്കും. അതല്ലേ അതിൻ്റെയൊരു രസം... അങ്ങനെ ചിക്കൻ അടുപ്പത്തു വച്ചു. ഗുമു ഗുമാന്നു മണം വരാൻ തുടങ്ങി...

ചിക്കൻകറി റെഡിയാവുമ്പോഴേക്കും കുറച്ചു നേരം ഫേസ്ബുക്ക് നോക്കാം.. ഇന്നലെ പോസ്റ്റ് ചെയ്ത ''അവളുടെ രാവുകൾ'' കഥക്ക് നല്ല ലൈക്കും കമൻ്റും ഉണ്ട്.. ചളി കഥയായിട്ടും അവളുടെ രാവുകൾ എന്ന പേരിട്ടത് നന്നായി.. അതുകൊണ്ടല്ലേ ഇത്രേം ആളും ബഹളോം...

ഗുമു ഗുമാ മണത്തിനു പകരം കരിഞ്ഞ മണം മുറിയിലാകെ പരന്നു പടച്ചോനേ പണി പാളിയോ ഫേസ്ബുക്ക് നോക്കിയിരുന്ന് എട്ടിൻ്റെ പണികിട്ടിയല്ലോ ഈശ്വരാ

തുണി അലക്കികൊണ്ടിരുന്ന ശ്രീമതി ഓടിവന്നു. ഒരു കൈയ്യിൽ മൊബൈലും പിടിച്ചു കറി ഇളക്കി കൊണ്ടിരുന്ന എന്നെ അവൾ രൂക്ഷമായി നോക്കി
''നിങ്ങടെ ഒരു ഫേസ്ബുക്കും കഥയും ക്ഷമിക്കുന്നതിനും ഒരതിരുണ്ട് ഹും....നന്നായി അങ്ങോട്ടു ഇളക്കു മനുഷ്യാ അടി കരിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും '' അവൾ മൊബൈലും വാങ്ങി പോയി....

ഞാൻ ഇളക്കലോ ഇളക്കൽ... അധികം ഇളക്കേണ്ടിവന്നില്ല അതിനൊരു തീരുമാനമായി..
മനസ്സിലായില്ലേ ചട്ടി പൊട്ടി കറി മുഴുവൻ അടുപ്പിൽ വീണു... കുറെ നാളായി ഉപയോഗിക്കാതിരുന്ന മൺചട്ടിക്ക് ചെറിയൊരു വിള്ളലുണ്ടായിരുന്നു എന്നാണ് അസൂയാലുക്കൾ പറയുന്നത് ....

എന്തായാലും വീട്ടിൽ പിന്നീട് നടന്നതൊന്നും പുറത്ത് പറയാൻ കൊള്ളൂലെന്നേ വേണെങ്കിൽ അതിൻ്റെ കോഡു ഭാക്ഷ തരാട്ടാ.....

%@$%^*)'\\$##$^&((()'|['\=!^&*((;,(^!#%&(*&%();][

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

ആദ്യരാത്രി

ആദ്യരാത്രി

ആദ്യമായിട്ട് ആദ്യരാത്രിയിൽ പങ്കെടുക്കുന്നതിൻ്റെ ഒരു ടെൻഷനേ...
താലി കെട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ തുടങ്ങി ആ ടെൻഷൻ.. ഈ സുദിനത്തിനു വേണ്ടി എത്ര നാളായ് കാത്തിരിക്കുന്നു...എന്നിട്ടും അടുത്തു വന്നപ്പോൾ.. തിരക്കെല്ലാം കഴിഞ്ഞു ബന്ധുക്കളെല്ലാം പോയി. ഇനി വീട്ടിൽ ഉള്ളവർ മാത്രം.. കുളികഴിഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്ത സുഖം ഡിയോഡ്രൻ്റ് സ്പ്രേ ചെയ്തു വിയർപ്പിൻ്റെ മണം ഒരു പക്ഷേ അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടില്ലെങ്കിലോ...
ഏടത്തിയമ്മമാരൊക്കെ അവളുടെ ചുറ്റും ഇരിപ്പുണ്ട് ഞാനൊന്ന് പാളി നോക്കി ഇപ്പോഴൊന്നും വിടുന്ന ലക്ഷണമില്ല. പുറത്ത് ഏട്ടൻമാരൊക്കെ ചെലവുകൾ നോക്കുന്നു. പന്തലുകാരനെയും ടാക്സിക്കാരെയുമൊക്കെ പറഞ്ഞുവിട്ടു...

ഞാൻ ബെഡ്റൂമിൽ വെറുതെ പോയി നോക്കി ജനലിൻ്റെ കൊളുത്തെല്ലാം ശരിയാണോന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി. വീടു പണി കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ അപ്പോൾ. പെയിൻ്റിൻ്റെ ഗന്ധം മുറിയിലുണ്ട്. റൂം സ്പ്രേ അടിച്ച് അതും ശരിയാക്കി..

നിശ്ചയം കഴിഞ്ഞ് ആറു മാസം കഴിഞ്ഞാണ് കല്ല്യാണം ഫോണിലൂടെ ശരിക്കും പ്രേമിക്കുകയായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ...എന്നാലും അവൾ ശരിക്കും അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ഒരു വെപ്രാളം....

അവളും കുളികഴിഞ്ഞെത്തി മുടിയിൽ തോർത്ത് ചുറ്റി അവൾ വരുന്നതു കാണാൻ എന്തൊരു ചേലാണ്. എല്ലാവരും ഭക്ഷണം ഒന്നിച്ചിരുന്ന് കഴിച്ചു. വീണ്ടും സ്ത്രീകളെല്ലാം ഒത്തുകൂടി..
ഇപ്പഴൊന്നും അവളെ വിടുന്ന ലക്ഷണമില്ല എൻ്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു...

''ഏടത്തിയമ്മേ എനിക്കുറക്കം വരുന്നു''

'' അതിനെന്താ മോൻ പോയി കിടന്നോ''

''അപ്പോൾ അവൾ....?''

''അയ്യടാ ചെക്കൻ്റെ ഒരു പൂതി കണ്ടോ...''

എല്ലാവരും ചിരിച്ചു ശ്ശോ ഞാൻ ചമ്മിപ്പോയി.
എല്ലാവരോടും ഗുഡ്നൈറ്റ് പറഞ്ഞ് ഞാൻ മുറിയിൽ പോയിരുന്നു.കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അതാ അവൾ വരുന്നു.
മനസ്സിൽ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങുന്നു....
അവൾ വന്നപാടെ എൻ്റെ കാൽ തൊട്ട് നെറുകയിൽ വച്ചു...ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല ഞാനത്....അവൾ കൊണ്ടുവന്ന ഇളം ചൂടുപാൽ ഞങ്ങൾ മാറി മാറി കുടിച്ചു.അവളെ പതുക്കെ അരികിൽ ചേർത്തിരുത്തി.

കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിയിരുന്നു കുറെ നേരം...അവളുടെ മൃദുവായ കൈയ്യെടുത്ത് എൻ്റെ നെഞ്ചിൽ വച്ചു..
മനസ്സിലെ ടെൻഷൻ എവിടെയോ പോയൊളിച്ചു....
നൈറ്റ് ലാമ്പിൻ്റെ ഇരുണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ.....
ആദ്യരാത്രിയെ പറ്റി ടെൻഷനടിച്ചവർ.....
ശ്ശോ ച്ച് നാണാ പറയാൻ....
പറയൂല.....!!!

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ.....

ഉമ്മയും അമ്മയും ഒന്നല്ലേടാ....!!!

കുറച്ചു വർഷങ്ങൾക്കു മുമ്പ് ചെന്നൈയില്‍ നിന്നും മംഗലാപുരത്തേക്കുള്ള ട്രെയിനില്‍ വില്ലുപുരത്തു നിന്നാണ് ഞാന്‍ കയറിയത്..പോണ്ടിച്ചേരിയില്‍ നിന്നും പാലക്കാട് എത്തുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
അര്‍ദ്ധരാത്രിയായിരുന്നു ജെനറല്‍ കംപാര്‍ട്ട്മെന്‍റില്‍ നല്ല തിരക്കുണ്ട്..പെട്ടന്നുള്ള യാത്രയായതിനാൽ ടിക്കറ്റ് മുൻകൂട്ടി ബുക്കു ചെയ്തിരുന്നില്ല.... ഞാന്‍ നില്‍ക്കുന്നതിനു സമീപം പര്‍ദ്ദയിട്ട കുറച്ചു താത്തമാരും ഒരു ഉമ്മയും ഇരിപ്പുണ്ട്..ഞാന്‍ മലയാളിയാണെന്ന് അവര്‍ക്കു തോന്നിയതു കൊണ്ടാവണം
ഉമ്മ കുറച്ചു നീങ്ങിയിരുന്ന് എന്നെ ഇരിക്കാന്‍ അനുവദിച്ചത്.

''മോന്‍റെ പേരെന്താ?''

''ഉണ്ണി...''
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു ...
'പാലക്കാട് ആണ് വീട് നാളെ ഒരു പെണ്ണുകാണല്‍ ഉണ്ട് ..''
കൂട്ടത്തിലുള്ള സ്ത്രീകളൊക്കെ അതുകേട്ട് പുഞ്ചിരിച്ചു.ഞാൻ പതുക്കെ ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു കരൂര്‍ എത്തിയപ്പോഴാണ് ഞാന്‍ ഉണരുന്നത് ..
ആ ഉമ്മയുടെ തോളില്‍ ചാരിയാണ് ഞാന്‍ ഉറങ്ങിയിരുന്നത്..

''സോറി ഉമ്മാ ഒന്നു വിളിക്കാമായിരുന്നില്ലേ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു..''

''ജ്ജ് ന്‍റെ മോനപ്പോലെയല്ലേ ന്‍റെ തോളില്‍ നീ കിടന്നാൽ എന്താ കുഴപ്പം ? പിന്നെ നാളെ അന്‍റെ പെണ്ണുകാണലും ജ്ജ് ഉറക്കം തൂങ്ങി പോയാ ശരിയാവോ''

എന്തോ എന്‍റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞു...

''ങ്ങ്ള് എന്‍റെ ഉമ്മ തന്നെയാ..എനിക്കാണെങ്കിൽ അമ്മയില്ലാട്ടോ...''..പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും എൻ്റെ കണ്ഠമിടറി....

''അയ്യേ ജ്ജ് ന്താ ഇങ്ങനെ കുട്ട്യോളെ പോലെ പോട്ടെ സാരല്ല്യ ഉമ്മയും അമ്മയും ഒക്കെ ഒന്നല്ലേടാ...''

പാലക്കാട് ഇറങ്ങുന്നതുവരെ അവരെല്ലാം എന്‍റെ ജീവിതം കേട്ടിരുന്നു...പലപ്പോഴും അവരുടെ കണ്ണുകള്‍ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു....ദീപ്തമായ മനുഷ്യസ്നേഹത്തിന് എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഒരുപാടു സംഭവങ്ങളുണ്ടെങ്കിലും ആ ഉമ്മയെയും താത്തമാരെയും ഒരിക്കലും മറക്കാന്‍ കഴിയില്ല...

''ഉമ്മയും അമ്മയും ഒന്നല്ലേടാ....!!!

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ

സ്നേഹമുള്ള ഒരു കുടുംബനാഥൻ

'' ഏട്ടാ എനിക്ക് പനിക്കുന്നു ഒന്നു വേഗം വരണേ..''

''രാവിലെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ ഇത് അതാണോ...?''

''ഉം ആണെന്നു തോന്നുന്നു പെട്ടന്നു വരണേ..''

''ഉം വരാം.. ''

മോൾക്കു ചിക്കൻപോക്സ് വന്ന് കുളി കഴിഞ്ഞതേ ഉള്ളൂ ഇതതുതന്നെ. യാത്ര മതിയാക്കി ഞാൻ വേഗം വീട്ടിലെത്തി. നല്ല പനിയുണ്ട് ചിക്കൻപോക്സിൻ്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടു തുടങ്ങി.. അവളുടെ അമ്മയും ഇതേ അസുഖം മൂലം കിടപ്പിലാണ്. വീട്ടിൽ വന്നു സഹായിക്കാൻ ആരുമില്ല ഈ പ്രതിസന്ധി തരണം ചെയ്തേ മതിയാവൂ.. സ്വന്തം അമ്മയില്ലാത്ത ദുഃഖം ശരിക്കും അനുഭവിച്ച ദിവസങ്ങൾ...

അടുത്ത ദിവസം ഞാൻ നേരത്തെ എണീറ്റു ഒത്തിരി പാത്രങ്ങൾ കഴുകാനുണ്ട്. എനിക്കു തലചുറ്റുന്നതുപോലെ തോന്നി പക്ഷേ വിട്ടുകൊടുക്കാൻ പറ്റ്വോ നമ്മളോടാണോ കളി.. ഒന്നാഞ്ഞു പിടിച്ചു. ദേ പാത്രങ്ങളെല്ലാം നല്ല മൊഞ്ചത്തികുട്ടികളായി കട്ടപുറത്ത് കേറി...
ചായ കുടിച്ച ഗ്ളാസ് പോലും എടുപ്പിക്കാത്ത ആളാണ്.. കുട്ടിക്കാലത്ത് അടുക്കളപണി ഒത്തിരി ചെയ്തിട്ടുണ്ട് അതൊക്കെ ഒന്നൂടെ പരീക്ഷിച്ചു നോക്കാം അല്ലപിന്നെ....

തൽക്കാലം കഞ്ഞിവെക്കാം കഞ്ഞിക്കു പുഴുക്കും ഉണ്ടാക്കാം.. കഞ്ഞിയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി അവൾക്ക് വാരിക്കൊടുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

''ഏട്ടനു ഒരുപാടു ബുദ്ധിമുട്ടായല്ലേ ഒരാഴ്ചയോളം ജോലിക്കു പോകാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ''

''ഏയ് അതൊക്കെ ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്തോളാം നിന്നോളം വലുതല്ലല്ലോ ബിസിനസ്സ്...''

മോളെയും കുളിപ്പിച്ച് അവൾക്ക് ഭക്ഷണം കൊടുത്തു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും സമയം പതിനൊന്നു മണിയായി. ഉറങ്ങി എണീറ്റ് ഞാനിതുവരെ ഒരു ചായ പോലും കുടിച്ചില്ലല്ലോ എന്നോർത്തു ഞാൻ ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു. എല്ലാ വീട്ടമ്മമാരുടെയും അവസ്ഥ ഇതുതന്നെയല്ലേന്നു ഞാനോർത്തു.. ചായ സമയത്തിനു കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ താൻ എന്തു മാത്രം അവളോട് ചൂടാകുമായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ പരാതിയില്ല പരിഭവമില്ല ഗൗരവക്കാരനായ ഒരു ബിസിനസ്സുകാരനിൽ നിന്നും സ്നേഹമുള്ള ഒരു കുടുംബനാഥനായി നല്ലൊരു ഭർത്താവായി ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള അച്ഛനായി ഞാൻ മാറിയിരിക്കുന്നു... അല്ല സത്യത്തിൽ ഇതാണ് ഞാൻ മറ്റുള്ളതെല്ലാം എൻ്റെ നിഴൽ മാത്രം....

''അച്ഛാ എനിക്ക് ആപ്പിൾ ജ്യൂസ് ഉണ്ടാക്കി തര്വോ നല്ല അച്ഛയല്ലേ...'' മോളാണ്...

''അതിനെന്താ മോളെ ഉണ്ടാക്കാലോ...'' അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ഭാര്യയുടെ മുഖത്തേക്കു നോക്കി..
ഒന്നും വേണ്ടാന്നവൾ ആംഗ്യം കാണിച്ചു.. അവൾക്ക് ഓറഞ്ച് ജ്യൂസാണിഷ്ടം എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവുമെന്നു കരുതി വേണ്ടാന്നു പറയുകയാണ്...

രണ്ടു പേർക്കും അവർക്കിഷ്ടമുള്ള ജ്യൂസ് ഉണ്ടാക്കികൊടുത്തു. അവരതു കുടിക്കുന്നതു നിർവൃതിയോടെ ഞാൻ നോക്കി നിന്നു.

ആര്യവേപ്പിൻ്റെ ഇലകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരം തടവികൊടുക്കുമ്പോൾ അവൾ വിതുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഞാനവളുടെ കൈ എൻ്റെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു. എൻ്റെ കണ്ണും നിറഞ്ഞിരുന്നു... അങ്ങു ദൂരെ ചക്രവാളത്തിൽ സൂര്യൻ മറഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോൾ....

ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ തച്ചമ്പാറ