ദുഖിതൻ

ഏകദേശം രണ്ടായിരത്തിപത്തൊമ്പതാം മാണ്ട്‌ മകരം ഏഴിനോ മറ്റോ ആണന്നാണെന്റോർമ്മ.

നാട്ടിൽനിന്ന് ഇളയഉടപ്പിറന്നവൾ ഇങ്ങോട്ടേക്ക്‌ (തുഫായിക്ക്‌)

വരുന്നതുപ്രമാണിച്ച്‌ നാട്ടിൽനിന്ന് എന്തൊക്കെ കാഴ്ചദ്രവ്യങ്ങൾ കൊണ്ടുവരണം എന്നചോദ്യത്തിന്,

അധികം ഉൽക്കർഷേച്ഛ ഇല്ലാത്ത നോം , കൊട്ടാരം വക പള്ളിയലുവയും ,പള്ളിമിച്ചറും, തപാൽ വഴി നമുക്കായി കൊട്ടാരത്തിൽ വന്നിട്ടുള്ള സകല സ്ഥാവര ജംഗമങ്ങളും കയറ്റിക്കൊണ്ടുവരാൻ ഉത്തരവിട്ടു...

സാധനം ഇങ്ങെത്തി 2 ആഴ്ചകഴിഞ്ഞപ്പോൾ വളരെയടുത്ത ഒരു സ്നേഹിതൻ നമ്മേ മുഖംകാണിക്കാൻ ഇവിടുത്തെ പാലസിലെത്തി..

ചാപ്പനു വിസശരിയാകാത്തതിനാൽ നോം തന്നെ അവനെ സ്വീകരിച്ചുരുത്തി..

സസ്നേഹസംഭാഷണങ്ങൾക്കൊടുവിൽ..

ജംഗമങ്ങളിൽ വന്നിട്ടുള്ള അലുവയും മിച്ചറും കലവറയിലേക്ക്‌ തള്ളി ബാക്കിവന്നിട്ടുള്ള ഒരുലോഡുബുക്ക്‌

ഷോ ചെയ്യുവാനുള്ള ക്രമീകരണം നോം ഇവിടെ നടപ്പിലാക്കാത്തതിനാലും,കൂറകൾക്ക്‌ കയറിയിറങ്ങാനുള്ള സത്രം പണിയണ്ടായെന്ന തോന്നലിലും ചേതമില്ലാത്ത ഉപകാരമല്ലേന്നുകരുതി അതിമനോഹരമായി, താളാത്മകമായി ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ ഒന്നുരണ്ടു കവിതാസമാഹാര ജംഗമബുക്കുകൾ ഉറ്റസുഹൃത്തായ അവന്റെകൈകളിലേക്ക്‌ വച്ചുകൊടുത്തു...

വായനാ ഭ്രാന്തനായ അവൻ എന്റെ കാലിൽ കെട്ടിപിടിച്ച്‌ നന്ദി പ്രകടിപ്പിച്ചില്ലാന്നേയുള്ളു.

സന്തോഷം വീഡിയോയിൽ ഒപ്പിയെടുക്കാൻ നമുക്കായതുമില്ല...ഹാ അതുപോട്ടെ..

ഇന്നേക്ക്‌ ഒന്നരയാണ്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കണു..

കഴിഞ്ഞദിവസം നോം കടന്നുപോകുന്ന രാജവീഥിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവനെപ്പോലെ ചങ്ങാതിനിൽക്കുന്നു..

രഥം നിർത്തി ഓടിച്ചെന്ന് പുറത്തോരടികൊടുത്തിട്ടുചോദിച്ചു,പാലസിലേക്കൊന്നും ഇപ്പോൾകാണാറില്ലെല്ലൊ എന്തുപറ്റിയെന്നചോദ്യത്തിന്.

പരിചയംകൂടിയില്ലാത്തവർക്കാണിക്കുന്ന ഭാവങ്ങൾകാട്ടി തെരുവിലേക്ക്‌ അവൻ തെന്നിനീങ്ങി...

രഥയാത്രയിലുടനീളം നമ്മുടെമനസിനെ നീറിപ്പിക്കുന്ന ആ രംഗങ്ങളായിരുന്നു..

ആരോടും ഇഛിപ്പോന്നുപോലും പറയാത്ത കളങ്കമറ്റ നമുക്ക്‌ മനസിലായില്ല നോം ചെയ്ത അപരാധം എന്താണന്ന്..

പ്രീയപ്പെട്ടവനേ മടങ്ങിവരൂ..നിന്നെയും കാത്ത്‌ അത്യന്തം ദു:ഖഭാരം താങ്ങാനാകാതെ, പുറംവളഞ്ഞുപോയ ഒരു തമ്പുരാൻ ഇവിടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

By Ramji ( റാംജി )

കുട്ടിക്കാലത്തെ ഓണവിശേഷങ്ങൾ

ഓണം എല്ലാവരെയും പോലെ എനിക്കും സന്തോഷത്തിന്റെ നാളുകളായിരുന്നു.വിഭവസമൃദമായ സദ്യയിലോ ഓണക്കോടിയിലോ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതായിരുന്നില്ല എന്റെ ഓണം...

ഒതുങ്ങാത്തവയുംകൂടി ചേർത്ത്‌ ഒന്നിച്ച്‌പറയാം..

അന്നത്തെക്കാലത്ത്‌ പഠനം എന്നത്‌ എനിക്ക്‌, ഭീമാകാരനായ ഒരാൾ കുന്നുകയറുന്നതുപോലെയായിരുന്നു.
അതിനാൽ കുപ്പായവും തീറ്റിയും ഒന്നുമല്ല...ഓണത്തിനു കിട്ടുന്ന അവധിയായിരുന്നു മുഖ്യം..ബിഗിലെ...

ഈ ഓണ സമയത്താകും കണ്ടത്തിലെ നെല്ല് വിളവെടുത്തുകൊണ്ടുവന്ന് മുറ്റത്ത്‌ നിരത്തുന്നത്‌...
എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ വീട്ടുകാർ തന്നെയാണ് കറ്റതല്ലുകയും മെതിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്‌. ഇതും എന്റെ ഓണ ഓർമ്മകളിൽ ഉണ്ട്‌.

മെതിയും അളവും എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്‌
ഇവർ പോയതിനുശേഷം ഞാനും എന്റെ സഹോദരിയും അവരെപ്പോലെ വേഷമൊക്കെധരിച്ച്‌,
തലയിൽ തോർത്തൊക്കെ ചുറ്റി
അവിടെകിടക്കുന്ന വൈക്കോൽ കെട്ടി അവരെപോലെ തന്നെ തടിയിൽ അടിച്ചുകളിക്കുന്നതുമെല്ലാം ഓണത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽതെളിയുന്നതാണ്.

ആ സമയത്ത്‌ വീടും പരിസരവുമെല്ലാം പുതുനെല്ലിന്റെയും വൈക്കോലിന്റേയുംമൊക്കെ പ്രത്യേകതരം ഗന്ധമാണ്.
തറയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന മിച്ചം നെല്ലുകടത്തുവാനായി ഉറുമ്പുകളുടെ പടയോട്ടവും അതിന്റെ ആക്രമണങ്ങളുമെല്ലാം ഓണ ഓർമ്മകളിൽ മറക്കാൻ പറ്റില്ല.

ഞങ്ങൾ സഹോദരങ്ങൾ നാലുപേരാണ്...
ഈ നാലുപേർക്കും ഓണക്കോടി എടുത്തുതരുന്നത്‌ അച്ഛന്റെ ജേഷ്ടനാണ്..
അന്നൊക്കെ റെഡിമെയിഡു ഡ്രസ്സുകൾ അല്ലായിരുന്നു...
തുണിയെടുത്ത്‌ തയ്യൽക്കടയിൽ പോയി അളവെടുത്തു തയിക്കുന്ന രീതിയായിരുന്നു.
ഓണത്തിനു വളരെമുൻപ്‌ തന്നെ തുണിയെടുത്തുതൈക്കാൻ കൊടുത്താലെ ഓണത്തിനു കുപ്പായം കിട്ടു..
തയിച്ചുകിട്ടാൻ വേണ്ടി ക്ഷമയോടെ ഇരുന്ന നാളുകൾകൂടിയാണ് ഓണം.
ഓണമാകുമ്പോൾ വീടിനുപെയിന്റടികൾ ഞങ്ങൾ തന്നെ ചെയ്യും ഹെഡ്‌ മേസ്തിരി മൂത്ത ജേഷ്ഠനാണ്.
മൂത്തചേട്ടന്റെ കയ്യെത്തത്ത മേഖലകളില്ല.
ഞങ്ങളുടെ പശുത്തൊഴുത്ത്‌ അന്ന് ഓലമേഞ്ഞതായിരുന്നു.
വരുന്ന പണിക്കാരുടെകൂടെ ചേട്ടനും ഓലകൈമാറാൻ കൂടും.
മെടഞ്ഞ ഓല വരിഞ്ഞുകെട്ടുന്ന, വാട്ടിയ ഓലക്കാലുവിതരണം ചെയ്യാൻ ഞാനും കൂടിയിട്ടുണ്ട്‌.
അതുകഴിഞ്ഞാൽ വൈക്കോൽ തുറു ഇടീൽ മഹാമഹമാണ്.
പണിക്കാളുണ്ടെങ്കിലും ഞാനും മൂത്തജേഷ്ഠനും ആ പരിസരത്തുതന്നെ ചുറ്റിനിൽക്കും.
രണ്ടാമത്തെ ചേട്ടൻ പഠനത്തിൽ കേമനായതുകൊണ്ട്‌.
ആ പരിസരത്തേക്കുപോലും ചേട്ടനെ അച്ഛൻ അടുപ്പിക്കില്ല.
എന്നാൽ കള്ളപ്പണികളുടെ രായതന്ത്രങൾ ഹൃദ്യസ്ഥമാക്കിയ എന്നെപോലെയല്ലായിരുന്നു പുള്ളി.
എത്ര കഠിനമായപണികൾക്കുപോലും ചാടിവീഴും...
എന്നാൽ ഞാനാണേൽ അവിടെ എന്തേലും രായതന്ത്രം വീശിയെറിഞ്ഞ്‌ കാഴ്ചക്കാരനാകുകയും ചെയ്യും.

ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ കല്പക എന്ന ഒരു സംഘടനയുണ്ടായിരുന്നു.
തിരുവോണ ദിവസമാണ് അതിന്റെ വാർഷികാഘോഷം.(രണ്ടുദിവസമുണ്ട്‌)
ഉത്രാട ദിനം മുതൽ മൈക്കിൽകൂടി പാട്ടുകൾ കേട്ടുതുടങ്ങുന്നതോടുകൂടി ഞങ്ങളുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ഉത്സവ പ്രതീതിയാകും.
തിരുവോണദിവസം രാവിലെ തുടങ്ങുന്ന കായികപരിപാടിമുതൽ ഉച്ചക്ക്‌ ബ്രേക്കിൽ അവസാനിക്കുന്ന പദ്യപാരായണം വരെ കല്പക നഗറിൽ തന്നെയുണ്ടാകും.
വിശപ്പുമൂത്ത്‌ വീട്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ ആരുടേയും കൈ സഹായമില്ലാതെ രണ്ടുകൂട്ടം പായസമുൾപ്പടെ അടിപൊളി സദ്യ അമ്മ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ടാകും.

കേമമായി തട്ടി എന്റെചെറിയ മാവേലിവയറുതടകി വീണ്ടും ഓണാഘോഷ പരിപാടികൾക്കായി ഊളിയിടും...
നമ്മൾ ഉള്ള കാലത്തോളം നമ്മുടെ ഓർമ്മകൾക്ക്‌ മരണം ഇല്ലെല്ലോ..
ഓണക്കാല ഓർമ്മകൾ ഇതൊക്കെയാണങ്കിലും അമ്മയുണ്ടാക്കിത്തരുന്ന ചില പ്രത്യേക വിഭവങ്ങളിൽ ഞാനിന്നും വീണുപോകാറുണ്ട്‌..
എല്ലാവർക്കുമെന്റെ ആശംസകൾ...

*റാംജി..

അങ്ങ്‌ അതീന്ദ്ര്യൻ തന്നെ (നർമ്മരചന)

-------------------------------------------------------

*റാംജി..*

വായനപ്പുരയിൽ മടക്കുകസേരയിൽ ചാരിക്കിടന്ന് ഉണ്ണുനീലിസന്ദേശം വായിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് ആശ്രിതൻ ചാപ്പൻ അങ്ങോട്ടേക്ക്‌ വന്നത്‌..

" അദ്ദിയത്തിന് ഒരു തപാൽ വന്നിട്ടുണ്ടേ..

ശിവനെ കടത്തി വിടട്ടോ തമ്പ്രാ .?"

തലചൊറിഞ്ഞുകൊണ്ടുള്ള അവന്റെ നിൽപ്പ്‌ ഞാൻ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി.

ഒറ്റമുണ്ടാണുവേഷം ,

ഒരു തോർത്ത്‌ അരയ്ക്ക്‌ മുകളിലായി വട്ടത്തിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു...

എനിക്കത്‌ കണ്ടപ്പോൾ എന്തോ വല്ലായ്കതോന്നി..

ചാപ്പനെ അടുത്തേക്ക്‌ വിളിച്ചു...

അവൻ മടിച്ചുമടിച്ച്‌ എന്റെ അരികിലേക്ക്‌ വന്നു.

കളരിയഭ്യാസികൂടിയായഞാൻ, അവൻ പോലുമറിയാതെ,അവന്റെ ഇടുപ്പിലെ തോർത്തഴിച്ച്‌ തോളിലിട്ടുകൊടുത്തത്‌ ക്ഷണനേരംകൊണ്ടായിരുന്നു ,

എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു.

" നോം മറ്റ്‌ തമ്പ്രാക്കന്മാരെപോലെയല്ല ചാപ്പാ ."

ദയനീയതയോടുകൂടിയുള്ള അവന്റെ നോട്ടവും,ആനന്ദബാഷ്പങ്ങളും കണ്ടഞാൻ ആമാടപ്പെട്ടിയിൽ നിന്ന് ഒരുപൊൻകിഴിയെടുത്ത്‌ അവനെറിഞ്ഞുകൊടുത്തിട്ട്‌ പറഞ്ഞു

" ശിവശങ്കരനെ നമ്മുടെ മുന്നിലേക്ക്‌ കടത്തിവിടുക ."

തെല്ലുനേരം കഴിഞ്ഞില്ല

അഞ്ചൽശിപായി ശിവശങ്കരൻ ഒരു രജിസ്റ്റേഡ്‌ കുറിമാനം കൊണ്ടു തന്നു..

"ഞങ്ങൾ ഒരു സാഹസയാത്രക്ക്‌ പുറപ്പെടുകയാണ് അങ്ങൂന്നേ,

ഈ കത്ത്‌ അങ്ങേക്ക്‌ കിട്ടുമ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ലക്ഷ്യത്തിൽ എത്തിയിരിക്കും.

ഈ കത്തെഴുതുന്നതെന്തെന്നാൽ, അദ്ദിയം വന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷപ്പെടുത്തണം..

അവിവേകമോ, സാഹസമോ ഒക്കെ ആയി കരുതാം..

പക്ഷെ എന്റെ ഉറപ്പിൽ ചാടിപ്പുറപ്പെട്ടവരാണ് കൂട്ടാളികൾ.

പൊന്നു തമ്പുരാൻ ഞങ്ങളെ കൈവെടിയില്ലാ എന്ന പൂർണ്ണ വിശ്വാസത്തിൽ ഞങ്ങൾ പോവുകയാണ. "

ബാക്കിവായിച്ചപ്പോഴാണ്.സംഗതിയുടെ അപകടം നോം മനസിലാക്കുന്നത്‌..

കത്തിലെ തീയതി നോക്കി..

വൃശ്ചികം 7 -84-ാംമാണ്ട്‌..

ഇന്ന് തീയതി ധനു 4 ഞാൻ കണക്കുകൂട്ടി അവർ അവിടെയെത്തിയിട്ട്‌ ഒരുദിവസം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,

അവർ ചെയ്ത അവിവേകമോർത്തപ്പോൾ എനിക്കില്ലാത്ത കോപം അങ്ങോട്ടിരച്ചുകയറി.

എന്തുചെയ്യാം,

എന്റെ പ്രജകൾ തന്നെയല്ലേ,

എനിക്കങ്ങനെ കൈവിടാൻ പറ്റില്ലെല്ലോ !

മുന്നിൽ അധികം സമയമില്ല.

ഘടികാരത്തിൽ മണി മൂന്നടിച്ചപ്പോൾ,

വേഗം തന്നെ രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിനുള്ള സാധനസാമഗ്രികൾ ഭാണ്ഡത്തിലാക്കി നെൽപ്പുരയുടെ അടുത്തുള്ള എന്റെ ലാബിലേക്ക്‌ കയറി.

ആധുനികസാങ്കേതികവിദ്യകൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഞാൻ നിർമ്മിച്ചെടുത്ത

എയർകാറിന്റെ ഡോറുതുറന്നു..

ശേഷം,നൂതനസങ്കേതികവിദ്യകൾ അടക്കംചെയ്ത ചിപ്പ്‌ അതിന്റെ സ്ലോട്ടിലേക്ക്‌ നിക്ഷേപിച്ചു. (സൂപ്പർ സോണിക്കിനേക്കാൾ വേഗതയേറിയ ആ കാറിന്റെ സാങ്കേതികതകൾ ഇരുചെവി അറിയാതെ ഇപ്പോഴും കൊട്ടാരം നിലവറയിൽ സൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്‌)..

കഴിഞ്ഞ മിഥുനത്തിൽ പണിപൂർത്തിയാക്കി ശുക്രനിലേക്ക്‌ ടെസ്റ്റ്‌ ഡ്രൈവ്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ കൊണ്ടിട്ടതാണ്.

ഫ്രണ്ടുഗ്ലാസിലെ പൊടിയെല്ലാം വൃത്തിയാക്കി ഡിക്കിതുറന്ന് ഭാണ്ഡം അതിനുള്ളിലേക്ക്‌ വെച്ചു വാഹനം പുറത്തേക്കിറക്കി. സ്ക്രീനിൽ ഡസ്റ്റിനേഷൻ പോയിന്റ്‌ എന്ന സ്ഥലത്ത്‌ 7140 കിലോമീറ്റർ എന്ന് ടൈപ്പ്‌ ചെയ്തുകൊടുത്തു.

ബാക്കിയുള്ളകാര്യങ്ങൾകൂടി ക്രമീകരിച്ചുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ യാത്രക്കായി വാഹനം സജ്ജമായികഴിഞ്ഞിരുന്നു..

ഇനി ഒന്നും നോക്കാനില്ല, ഉപാസനാമൂർത്തിയായ മുടിപ്പുരയമ്മച്ചിയെ മനസിൽ ധ്യാനിച്ച്‌ 1750 കിലോമീറ്റർ സ്പീഡ്‌ സെറ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ ലിവർ മുന്നോട്ടാക്കി...

വാഹനം കുതിച്ചുപായുകയാണ്..

600 കിലോമീറ്റർ സ്പീഡ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ വാഹനത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ എഞ്ചിൻ വർക്ക്‌ ചെയ്തുതുടങ്ങും, പിന്നീട് വാഹനം മുന്നോട്ട്‌ ഓടിക്കാനുള്ള എനർജ്ജി തനിയെ ഉണ്ടായിക്കൊള്ളും.ഒരുപാടുനാളത്തെ പരീക്ഷണനിരീക്ഷണങ്ങളിലൂടെ കണ്ടെത്തിയതായിരുന്നു ആ വിദ്യ..

4360 കിലോമീറ്റർ മുകളിൽ എത്തിയതായി ഡിസ്പ്ലേയിൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

ആട്ടോമാറ്റിക്ക്‌ ഫംങ്ങ്ഷൻ ഉള്ളതിനാൽ ഞാൻ വെറുതേയിരുന്ന് ബോറടിച്ചുതുടങ്ങി.

ഞാനങ്ങനെ അലസമായി ഇരിക്കുന്ന ആളല്ലന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമെല്ലോ...

അല്ല പറയേണ്ട കാര്യം തന്നെയില്ലെല്ലോ.

മുഷിപ്പ്‌ മാറ്റുവാൻ നാലുംകൂട്ടിയൊന്ന് മുറുക്കി ചതുരംഗ പലക എടുത്ത്‌ സീറ്റിലേക്ക്‌ വെച്ചു.

ഇടക്ക്‌ എന്റെ ശ്രദ്ധ ഡിസ്പ്ലേയിലേക്ക്‌ പോകുന്നുണ്ട്‌...

ഡെസ്റ്റിനേഷനിലേക്ക്‌ 1 മണിക്കൂർ 57 മിനിട്ട്‌ എന്ന് എഴുതികാണിക്കുന്നുണ്ട്‌...

കളിക്കിടയിൽ സമയം പോയതറിഞ്ഞതേയില്ല വണ്ടി ഒന്നുലഞ്ഞ്‌ സൈഡ്‌ വലിവ്‌ വന്നപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നത്‌..

ഡിസ്പ്ലേയിൽ റെഡ്‌ അലർട്ട്‌ കാണിക്കുന്നു.

അതീവ ബുദ്ധിശാലിയായ എനിക്ക്‌ മനസിലായി മറിയാനാട്രഞ്ചിന്റെ സിഗ്നലുകളാണ് വാഹനത്തിന്റെ ഗതി തെറ്റിക്കുന്നത്‌.വേഗം തന്നെ ഓപ്പറേറ്റിംഗ്‌ ലിവറിനു താഴെയായികാണുന്ന മഞ്ഞസ്വിച്ചിൽ വിരലമർത്തി.

വണ്ടി സ്റ്റഡിയായി..

ഈ സാങ്കേതികത തീവ്ര ബുദ്ധിശാലിയായ ഞാൻ മുൻകൂട്ടി ചെയ്തുവച്ചിട്ടുള്ളതായിരുന്നു..

ഈ സമയം ട്രഞ്ചിന്റെ സിഗ്നലുകൾ എയർ കാറിന്റെ ഗ്ലാസിൽ വന്നിടിച്ച്‌ നാണിച്ചുമടങ്ങുന്നത്‌ കാണാമായിരുന്നു.

താഴേക്കുതന്നെ പറത്തിക്കൊണ്ട്‌

ഞാൻ വെളിയിലോട്ട്‌ നോക്കി

വലിയൊരു ചുഴിപോലെ വെള്ളം കിടന്ന് കറങ്ങുന്നത്‌ കാണാം..

ദിവ്യദൃഷ്ടി ഓണാക്കാതെ,

റേയ്സ്‌ എന്ന ബട്ടനിൽ അമർത്തി ,വാഹനത്തിൽ നിന്ന് ചിലകിരണങ്ങൾ കിടങ്ങിലേക്ക്‌ പോയിമടങ്ങിവന്നത്‌ ദൃശ്യമായി എന്റെമുന്നിൽ തെളിഞ്ഞു...

വിമാനങ്ങളുടേയും,കപ്പലു

കളുടേയും അവശിഷ്ടങ്ങൾ ആക്രിസാധനങ്ങൾകൂട്ടിയിട്ടേക്കുന്നതുപോലെ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു.. .

അതിനടുത്തായി കുറെ അസ്ഥികൂടങ്ങളും കാണാൻ കഴിഞ്ഞു..

ട്രഞ്ചിന്റെ ആഗീരണ ശക്തി കൂടിവരുന്നു.ഞാനിങ്ങനെയൊരുസംവിധാനം വാഹനത്തിൽ ഒരുക്കിയില്ലാരുന്നെങ്കിൽ ഞാനും സ്ക്രാപ്പിൽ പോയി കിടന്നേനേ.

എന്റെ ദീർഘവീക്ഷണത്തിൽ ഞാനങ്ങ്‌ അന്യായമായി അഭിമാനം കൊണ്ടു..അമ്മച്ചിയാണേസത്യം...

ഇനി പോകേണ്ടുന്നത്‌ കടലിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്കാണ്.

വാട്ടർഫ്രണ്ടേജ് ‌മോഡ്‌ചെയ്ഞ്ച്‌ ചെയ്ത്‌കൊടുത്തു.

ഇനി ഫ്രണ്ടിൽ എത്ര വെള്ളം വന്നാലും വാഹനത്തിനൊരുതടസമല്ല.

ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌ ഊളിയിടുന്നകൂട്ടത്തിൽ സുമോയുടെ വലിപ്പമുള്ള ഒരു സ്രാവിനെ കണ്ടു...

വലിപ്പം ഓർമ്മയിലേക്ക്‌ വന്നില്ലെങ്കിലും നല്ല മുഖപരിചയം ഓർമ്മകൾ പരതിയപ്പോൾ പഴയ അമ്മാച്ചൻ സ്രാവാണന്നുമനസിലായി..

ഞാൻ കണ്ടകാലത്ത്‌ ഇതിന് പാണ്ടിലോറിയുടെ വലിപ്പമുണ്ടായിരുന്നു..

കണ്ണ് ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ മനസിലായി,

ഉപ്പുവെള്ളം അധികം കുടിച്ച്‌ പ്രഷർ വന്നതുമൂലം ആഹാരക്കുറവിൽ ഉണ്ടായ ശരീരക്ഷീണമാണന്ന്..

ആൾ തിരക്കിട്ട്‌ എങ്ങോട്ടോ വെച്ചുപിടിക്കുകയാണ്.. ഞാനും തിരക്കായിരുന്നെല്ലോ,അതുകൊണ്ട്‌ മൈന്റ്‌ ചെയ്തില്ല.

9200 മീറ്റർപിന്നിട്ടപ്പോൾ ട്രഞ്ചിന്റെ ആകൃതി ഒരു ചോർപ്പ്‌ പോലെയാണന്നുമനസിലായി..

മുന്നിലായി തെളിഞ്ഞുവന്നത്‌ 1830 മീറ്റർ ആഴം കൂടിയെന്നായിരുന്നു..

എന്റെ ജിജ്ഞാസകൂടിവന്നു..

അവർക്ക്‌ ആപത്ത്‌ വല്ലതും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകുമോ..

ഇല്ല സംഭവിക്കില്ല..ഞാനുണ്ടല്ലോ..

ദൃശ്യങ്ങളായി മുൻപ്‌ തെളിഞ്ഞതെല്ലാം നഗ്നനേത്രങ്ങൾക്കുമുന്നിൽ കാണാറായി.

അങ്ങിങ്ങായി അവശിഷ്ടങ്ങളെല്ലാം കൂടിക്കിടക്കുന്നു.

അമ്പരപ്പിച്ച മറ്റൊരുഅത്ഭുതമെന്തെന്നാൽ പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ സാമഗ്രികൾ പ്രത്യേകമായി മാറിയാണ്കിടക്കുന്നത്‌..

പ്രകൃതിയുടെ വൃത്തി കണ്ട്‌ ഞാനങ്ങ്‌ അയ്യടാന്നായി...

വലിയൊരു വിമാനത്തിന്റെ ചിറകിന്റെ ചുവട്ടിലായി സാഹസികരുടെ അന്തർവാഹിനി കാണാം..

ചെറിയൊരു മിനിബസിന്റെ അത്രയുമേ ഉള്ളു..

അതിനുനേർക്ക്‌ വണ്ടിയുടെ ദിശതിരിച്ചു.

അടുത്തെത്തിയതും ഞാൻ അതിന്റെ ഫ്രണ്ട്‌ ഗ്ലാസിലേക്കൊന്ന് എത്തിനോക്കി.

മൃതപ്രായരായി ആറ് ജീവാത്മാക്കൾ..

എന്നിലെ സന്നദ്ധ പ്രവർത്തകൻ ഉണർന്നു.

സീറ്റിനുപിന്നിലായ്‌ രഹസ്യ അറയിലെ സ്വിച്ചിൽ വിരലമർത്തി.

10 മീറ്റർ വൃത്താകൃതിയിൽ എന്റെകാറിനെ കവർചെയ്തുകൊണ്ട്‌ ഒരുകവചം രൂപപെട്ടു..

കവചത്തിലെ വെള്ളമെല്ലാം വലിഞ്ഞതിനുശേഷം സാധാരണപോൽ ഡോർതുറന്ന് ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി.

കാലിൽ എന്തോ തടയുന്നു,ഞാൻ താഴേക്ക്‌ നോക്കി..

ഒരു പിരിയൻകക്കായുടെ പുറംതോട്‌..

വലിച്ചെറിഞ്ഞെങ്കിലും,കവചത്തിൽ തട്ടി താഴെവീണശബ്ദം അവിടെമാകെമുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

ഡിക്കിതുറന്ന് ഭാണ്ഡമെടുത്തഴിച്ചു...

അതിരുകാത്തുസൂക്ഷിച്ച്‌ വേലികെട്ടുന്നതിനായി അമ്മത്തിരുമനസ്‌ വാങ്ങിവെപ്പിച്ചിരുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ കയർ ഞാനെടുത്തു..

ശേഷം പ്രത്യേകമായി ഞാൻ നിർമ്മിച്ചെടുത്ത ചാട്ടുളിയിൽ അത്‌ ബന്ധിച്ചു.

അന്തർവാഹിനിയും കവചവുമായി 6-7 മീറ്റർ ദൂരമുണ്ട്‌,

കവചത്തിനുള്ളിൽ നിന്നുകൊണ്ട്‌ തൊടുത്താൽ പണിപാളും

വെള്ളം കവചത്തിലേക്ക്‌ പാഞ്ഞുകയറും.

സമർത്ഥനായ എനിക്ക്‌ മറ്റൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ടിവന്നില്ല.

ഭാണ്ഡത്തിൽനിന്ന്, മടക്കിവെക്കാവുന്ന പ്ലാസ്റ്റിക്ക്‌ ട്രാവൽ പൈപ്പെടുത്ത്‌ കവചവും അന്തർവ്വാഹിനിയും അടുത്തുനിൽക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്‌ ഉരുക്കുവെളിച്ചണ്ണയിൽ, പ്രത്യേകലായനി കൂട്ടികലർത്തിയെടുത്തിയെടുത്ത പശകൂട്ട്‌ തേച്ചുപിടിപ്പിച്ച്‌ കവചത്തിലേക്ക്‌ ഒട്ടിച്ചു,മറു സൈഡ്‌ തേച്ചതിനുശേഷം ചാട്ടുളിയിലേക്ക്‌ പിടിപ്പിച്ചതിനുശേഷം

മുടിപ്പെരയമ്മച്ചിയെ മനസിൽധ്യാനിച്ചുകൊണ്ട്‌ ചാട്ടുളി അന്തർവാഹിനിലക്ഷ്യമാക്കി തൊടുത്തു...

ലക്ഷ്യംകണ്ട ആ ചരടിൽ ഞാൻ ആഞ്ഞുവലിച്ചു..

മയിലെണ്ണതിരുമ്മിയെടുത്ത്‌ പാകപെടുത്തിയ ചരടിൽ 12 ടണ്ണിന്റെ ആ ചെറിയ സബ്‌മറയിൻ കാറിനരികിലേക്ക്‌ നിരങ്ങിയെത്തി..

അടുത്തെത്തിയതും എക്സ്‌പാൻഷൻ ബട്ടനിലേക്ക്‌ വിരലമർന്നതും കവചം അന്തർവാഹിനിയെകൂടി മൂടിയതും ഞൊടിയിടയിലായിരുന്നു..

ഇപ്പോൾ അനായസേന അതിനടുത്തേക്ക്‌ നടന്നുചെല്ലാം.

വാതിലിന്റെ സമീപത്തുചെന്നു..

എന്റെ സർവ്വശക്തിയെടുക്കേണ്ടിവന്നില്ല അല്ലാതെതന്നെ വാതിൽ ഇളകിമാറിതന്നു.

അകത്തുകിടന്ന ആറുപേരേയുംവാരിയെടുത്ത്‌ പുറത്തുകടന്നു.

വെളിയിൽ അവരെ നിരത്തികിടത്തിയതിനുശേഷം ഭാണ്ടത്തിൽനിന്ന് എന്റെ പരീക്ഷണശാലയിൽ വികസിപ്പിച്ചെടുത്ത ഒരുകഷ്ണം മഞ്ഞളും, ലൈറ്ററും, നല്ലെണ്ണയുമെടുത്തു..

അതിന്റെ പുക എല്ലാത്തിനും കൊടുത്തപ്പോൾ കണ്ണ് തുറന്നു.

വെള്ളോടിന്റെ അണ്ടാവിൽ പച്ചമരുന്നുകളിട്ട്‌ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന നെല്ലിക്ക അവർക്ക്‌ കഴിക്കുവാൻ കൊടുത്തു..

ഇതുകഴിച്ചാൽ മരണാസന്നനായികിടക്കുന്ന വയോവൃദ്ധർ പോലും പടക്കുതിരെയെപ്പോലെ ഊർജ്ജസ്വലനാകും..

ശേഷം ഭാണ്ഡത്തിൽനിന്ന് ഒരു കുപ്പിപുറത്തെടുത്തു.

മൂന്നര പതിറ്റാണ്ടോളം ഭൂമിക്കടിയിലും ജലത്തിലുമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ദ്രാവകം ഓരോ ഔൺസുവീതം അവരുടെ വായിൽ ഇറ്റിച്ചു..

ക്ഷീണമെല്ലാം മാറിയ അവർ ചോദിക്കുകയാണ്.

" പൊന്നുതമ്പുരാനെ ഞങ്ങൾ സ്വപ്നം കാണുകയല്ലെല്ലോ "എന്ന്..

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല ..

" അല്ലേലും അങ്ങത്ത്‌ വന്ന് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കുമെന്നറിയാം.

അങ്ങയുടെ പ്രജയാകുവാനും,സതീർത്ഥ്യരാകുവാൻകഴിഞ്ഞതും അടിയങ്ങളുടെ മുൻജന്മഭാഗ്യം .... "

പുകഴ്‌ത്തലുകൾ പണ്ടേ എനിക്കിഷ്ടമല്ലാതിരുന്നതിനാൽ,ഞാനത്‌ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല..

നാട്ടിലേക്ക്‌ പോകാനായി അവരെ ക്ഷണിച്ചപ്പോൾ വണ്ടിയിലേക്കും,എന്റെമുഖത്തേക്കും അവർ പകച്ചുനോക്കി.

ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ എയർക്കാറിന്റെ രഹസ്യ അറയിലെ അടുത്തബട്ടനിലമർത്തി..

ഞൊടിയിടയിൽ വാഹനം ഇന്നോവാക്രിസ്റ്റയുടെ രൂപം പ്രാപിച്ചു.

ബോഡിൽ ടൈമും,ദൂരവും എല്ലാം അമർത്തുന്നതുകണ്ട്‌ അത്ഭുത്തോടെ നോക്കിയിട്ട്‌അവർ പറഞ്ഞു.

" തമ്പുരാൻ ലോകം അറിയപ്പെടേണ്ട ബുദ്ധിശാലി തന്നെയാണ് .. തിരുവുള്ളക്കേടുണ്ടാകരുത്‌ ഇനിയെങ്കിലും

അങ്ങയെകുറിച്ച്‌ ലോകത്തോട്‌ വിളിച്ചുപറയാൻ ഞങ്ങളെ അനുവദിച്ചാലും..."

എന്റെ ഇരുത്തിയുള്ളനോട്ടത്തിനെ അഭിമുഖീകരിക്കാൽ കെൽപ്പില്ലാതെ എല്ലാം ഓടി വണ്ടിയിൽകയറി..

NB:

അലക്സ്ജോൺ,ഗണേഷ്‌ ജി ബി,അരുൺ വി സജീവ്‌ ,സ്വപ്ന, പണികത്തി,മുക്കാടൻ, എന്നിവരായിരുന്നു ആ സാഹസിക യാത്രികരെന്ന് ഒരിക്കലും ഞാൻ ആരോടും പറയാൻ പോകുന്നില്ല...

ഇനി നിങ്ങളെന്നല്ല, ആരു ചോദിച്ചുവന്നാലും അമ്മച്ചിയാണേ ഞാൻ പറയില്ല ...

By: Ramji

കുറ്റവാളികൾ(ലേഖനം)

---------------------------------------------------

*റാംജി..

കുട്ടികളുടെ വളർച്ചാഘട്ടങ്ങളിൽ അവർക്കുണ്ടായിട്ടുള്ള അവഗണനകളാണ് അവരെ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിലേക്ക്‌ നയിക്കുവാൻ പ്രേരിപിക്കുന്നതെന്ന് പഠനങ്ങൾ തെളിയിച്ചിട്ടുള്ളതാണ്..

നമ്മൾ രക്ഷിതാക്കൾ കരുതലോടും ശ്രദ്ധയോടും കൂടി സമീപിച്ചാൽ മാത്രമേ അവരെ ആ കുരുക്കിൽനിന്ന് രക്ഷിച്ചെടുക്കാൻ സാധിക്കൂ..

അവഗണന പ്രധാനകാരണമായി പറയപ്പെടാറുണ്ടെങ്കിലും വീടുകളിലെ സ്വസ്ഥതയില്ലായ്മ, ദാരിദ്ര്യം, രക്ഷകർത്താക്കളുടെ ക്രിമിനൽ സ്വഭാവം, അവരുടെ പരിചരണമില്ലായ്മ എന്നിവയേക്കൂടാതെ സ്കൂളിലെ സാഹചര്യം, പലപ്പോഴും അവിടെ അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന തിരസ്കാരം, ലഹരി വസ്തുക്കളുടെ അനായാസ ലഭ്യത എന്നിവയും ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളാണ്.

കുട്ടികളിലോ യുവാക്കളിലോ താഴെപ്പറയുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ കണ്ടാൽ മാതാപിതാക്കൾ രഹസ്യമായി അവരെ നിരീക്ഷിക്കണ്ടതാണ്.

പതിവായി കള്ളം പറയുക /പ്രവർത്തിക്കുക,

മൃഗങ്ങളോട്‌ ക്രൂരത കാണിക്കുക,

തൻ്റെയോ മറ്റുള്ളവരുടെയോ സാധനങ്ങൾ മനപ്പൂർവ്വം നശിപ്പിക്കുക/കേടുവരുത്തുക,

കരുതിക്കൂട്ടി തീയിടുക, രക്ഷിതാക്കളുടെ അനുമതിയില്ലാതെ രാത്രികാലങ്ങളിൽ സ്ഥിരമായി വീടിനുപുറത്ത്‌ പോവുക,

പതിവായി പലകാര്യങ്ങളിലും മടികാണിക്കുക, ആവർത്തിച്ച്‌ മോഷണം നടത്തുക, വിലപ്പെട്ട പല സാധനങ്ങളും നശിപ്പിക്കുക, വീട്ടിൽ സഹോദരങ്ങളോടുപോലും ദയാശൂന്യമായി പെരുമാറുക..

ഇതിൽ മൂന്നോ അതിലധികമോ ലക്ഷണങ്ങൾ ഇവരിൽ കണ്ടാൽ, അവരറിയാതെ നിരന്തരം അവരെ നിരീക്ഷിക്കേണ്ടതാണ്, ശേഷം വിദഗ്ദസഹായം തേടുകയും വേണം..

സ്ത്രീകളെ അപേക്ഷിച്ച്‌ പുരുഷന്മാരിലാണ് കൂടുതലായും കുറ്റവാസന കണ്ടുവരുന്നത്‌.

ജനിതകമായ പല ഘടകങ്ങളുടെയും സ്വാധീനം പുരുഷന്മാരിൽ കൂടുതലായി ഉണ്ടെന്നും ഇല്ലന്നും മനഃശാസ്ത്ര വിദഗ്ധർ പറയുന്നുണ്ട്‌.

ടെസ്റ്റൊസ്റ്റിറോൺ എന്ന പുരുഷ ഹോർമോൺ നമ്മുടെ വൈകാരികസ്ഥിതിയിൽ പര്യാപ്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതായി അറിയാമല്ലോ. നീ ഹോർമോൺ നമ്മളിലെ അക്രമത്തിന്റേയും, ദേഷ്യത്തിന്റേയും നിലയെ തെല്ലുയർത്തുന്നതിൽ ഗണ്യമായ പങ്ക്‌ വഹിക്കുന്നുണ്ട്‌.

കുറ്റവാളികൾ സാധാരണയായി മൂന്നു തരത്തിലുണ്ട്‌.

1. ചുറ്റുപാടുകളിൽ നിന്നും പിൻതിരിഞ്ഞു പോയവർ.

2. ശാരീരിക അസ്വാസ്ഥ്യമുള്ളവർ.

3. മാനസികമായി വേറിട്ടു നിൽക്കുന്നവർ..

യുവാക്കളിൽ കണ്ടുവരുന്ന കുറ്റവാസനയെ സാധാരണയായി "ഡെലിൻക്വൻസി" എന്നാണുപറയുക.

പലരും കുറ്റവാസനയുടേയും ആക്രമണപ്രവണതയുടേയും അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ വരാനുള്ള മറ്റുള്ള കാരണങ്ങൾ ഇവയാണ്:

പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ മരണം,

മറ്റുള്ളവർ ഉപേക്ഷിച്ചു പോകുന്ന അവസ്ഥ,

വിവാഹമോചനം.

കൂടാതെ, മദ്യപാനം നിമിത്തം തകരുന്ന കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നുള്ളവരും ഈ അവസ്ഥയിലേക്ക്‌ എത്തുവാൻ സാധ്യതയുണ്ട്..

സ്വന്തമെന്നു കരുതുന്നവരുടെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റം,

നിയന്ത്രിക്കാനാകാത്ത ദേഷ്യ സ്വഭാവം, മയക്കുമരുന്നിന്റെ അമിത ഉപയോഗം, പണംവച്ചുള്ള ചീട്ടുകളി, മാതാപിതാക്കളുടെ അശാസ്ത്രീയമായ ശിക്ഷാ നടപടി,

മറ്റുള്ളവരുടെ ഉയർച്ചയിൽതോന്നുന്ന അസൂയ,

കടുത്ത ദാരിദ്യം, ധാരാളിത്തം, തൊഴിൽ അലഭ്യത തുടങ്ങിയ കാരണങ്ങളും കുറ്റവാസനയെ പരിപൊഷിപ്പിക്കുന്ന ഘടകങ്ങളാണ്.

കുടുംബത്തിലേയും, സമൂഹത്തിലേയും ചുറ്റുപാടുകൾ മോശമാണെങ്കിൽ വളർന്നുവരുന്ന കുട്ടികളിലും ഈ സ്വഭാവം കടന്നുകൂടും.

ഇവയൊന്നും കൂടാതെ, മാനസികമായ പ്രശ്നങ്ങളും അവരെ ആ വഴിക്ക്‌ നയിക്കാറുണ്ട്‌.

പാരനോയിയ, ഹിസ്റ്റീരിയ, ഫിറ്റ്സ്‌ എന്നീ മാനസികാവസ്ഥകൾ കുറ്റവാസന ഉളവാക്കുന്നതിൽ ചെറുതല്ലാത്ത പങ്കുവഹിക്കുന്നതായി കാണാറുണ്ട്.

ചെറുപ്പത്തിലെ മോഷണം ശീലമാക്കിയവരും, ലൈംഗിക കുറ്റങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും, പരപ്പ്രേരണയാൽ കൊലപാതകം നടത്തുന്നവരുമൊക്കെ കുറ്റവാളികളുടെ ഇടയിൽ കണ്ടുവരാറുണ്ട്.

സ്നേഹ-വാത്സല്യങ്ങൾ നിഷേധിക്കപെട്ട കുട്ടികളിൽ കുറ്റവാസന തീവ്രതയോടുകൂടി ഉദിക്കുമെന്നതിനാൽ, കരുതലോടു കൂടിത്തന്നെ കുട്ടികളോട് പെരുമാറേണ്ടതുണ്ട്..

ഇപ്പോഴുള്ള മിക്ക രക്ഷിതാക്കളുടേയും ഭൂതകാലം പരിശോധിച്ചാൽ അവരുടെ മാതാപിതാക്കളിനിന്ന് കയ്പ്പേറിയ അനുഭവങ്ങളായിരിക്കും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാകുക. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾ എങ്ങനെ പ്രതികരിച്ചിരുന്നു എന്നുകൂടി വിലയിരുത്തുക.

അനുകൂല സാഹചര്യങ്ങൾ അന്ന് ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക്‌ നേർവഴി നടക്കാനായി.

ഇന്ന് കാലം മാറിയിരിക്കുന്നു.

ചുറ്റും വഴിതെറ്റിക്കാൻ അനുകൂലമായ സാഹചര്യങ്ങളുടെ വിളനിലമാണ്. ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം യുവജനതയെ നയിക്കുകയേ മാർഗ്ഗമുള്ളു.

കുട്ടികൾ ചെറിയ ചെറിയ മോഷണങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്‌ വീട്ടിൽനിന്നു തന്നെയാണ്.

ഇതിനുകാരണവും ആവശ്യമായ പരിഗണന ലഭിക്കാത്തത് തന്നെയാണ്. മുതിർന്നവരുടെ ശ്രദ്ധ പിടിച്ചുപറ്റാൻ വേണ്ടി തുടങ്ങുന്ന ഈ ശീലം പതുക്കെ കുട്ടിയുടെ സ്വഭാവരൂപീകരണത്തിന് അടിത്തറയാകുകയും, കാലക്രമേണ അവർ ആക്രമണ പ്രവണത കാട്ടുകയും ചെയ്യും.

എൺപത്‌ ശതമാനം കുറ്റവാളികളുടേയും ഭൂതകാലം പരിശോധിച്ചാൽ തിരസ്കരിക്കപെട്ട ബാല്യകാലത്തിൽ കൂടി കടന്നുപോയവരാണ് ഇവരെന്ന് മനസിലാകും. അതായത്, ഇവരിൽ നല്ലൊരു ശതമാനം പേരും വളരെ വേണ്ടപെട്ടവരിൽനിന്നോ, മാതാപിതാക്കളിൽനിന്നോ ഏതെങ്കിലും തരത്തിൽ അവഗണന അനുഭവിച്ചവരാണ് എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാൻ സാധിക്കും....

മിക്ക രക്ഷിതാക്കളും തങ്ങളുടെ കുട്ടികളുടെ ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും അനാവശ്യമായി ഇടപെട്ട്‌, അവർ ചെയ്തതിലെ ശരിതെറ്റുകൾ അന്വേഷിക്കാതെ തന്നെ അവരെ കടുത്ത ശിക്ഷാമുറകൾക്ക്‌ വിധേയരാക്കാറുണ്ട്‌.

മറ്റൊരു വിഭാഗമാകട്ടെ, തനിച്ചു ചെയ്യാൻ പ്രാപ്തിയുള്ള പല കാര്യങ്ങളിൽനിന്നും അമിത ഉത്കണ്ഠ മൂലം കുട്ടികളെ വിലക്കുന്നു. തന്മൂലം എബിലിറ്റി സ്കില്ലിന് വികാസം പ്രാപിക്കാത്തതിനാൽ, കാലക്രമേണ ആ കുരുന്നുകളിൽ ഏതൊരവസ്ഥയിലും സ്വയം അറിഞ്ഞ്‌ പ്രവർത്തിക്കുവാനുള്ള കഴിവ് നശിച്ചു പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.

പലപ്പോഴും സഹപാഠികൾക്ക് മുൻപിൽ ആത്മവിശ്വാസത്തോടുകൂടി ഉയർന്ന് നിൽക്കാനാകാതെ സാഹചര്യം ഉണ്ടാവുകയും, തത്ഫലമായി ഇവരിൽ നിലനിൽപ്പിനും സ്വാധീനത്തിനും വേണ്ടി
സ്വന്തം കായികശക്തി അന്യനിൽ പ്രകടിപ്പിച്ച്‌ അവ തൻറെ വിജയങ്ങളായി ഉയർത്തിക്കാട്ടാനുള്ള വ്യഗ്രതയും കണ്ടു വരുന്നു.

അതിനാൽ അമിതമായ പരിചരണം കൊടുക്കണമെന്നില്ല, മിതമായിട്ടുള്ളത്‌ ആവശ്യമാണുതാനും. അതായത്, കുട്ടികളെക്കുറിച്ച് അമിതമായ ആശങ്ക ആവശ്യമില്ല. അവർ എന്തിനെയും അതിജീവിച്ചുകൊള്ളും.

ക്രൂരമായ ചിന്തകൾ ഉള്ളവരും, ആക്രമണ സ്വഭാവവുമുള്ളവരുമൊക്കെ സിനിമകൾ കാണുമ്പോൾ, അതിലെ നായകനു കൊടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം പ്രതി നായകനോ വില്ലനോ ആകാം കൊടുക്കുന്നത്‌. വില്ലന്മാർ അത്തരം സിനിമകളിൽ ചെയ്തുകൂട്ടുന്ന പ്രവർത്തികൾ ഇത്തരക്കാർ മനഃപൂർവ്വമല്ലാതെ മനസിന്റെ അടിത്തട്ടിൽ സൂക്ഷിച്ചു വയ്ക്കുകയും ഒരവസരം ഒത്തുവരുമ്പോൾ അപരനിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇവിടെ യഥാർത്ഥത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നതെന്തെന്നാൽ, മുൻപ്‌ പല ലേഖനങ്ങളും സൂചിപ്പിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ ദൃശ്യാനുഭവങ്ങൾ മനുഷ്യമനസിനെ കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കുന്ന അവസ്ഥയാണ്.

അതിനാൽ നാം എത്രതന്നെ ന്യായീകരിച്ചാലും സിനിമയും മറ്റ് ദൃശ്യമാധ്യമങ്ങളും കുട്ടികളിൽ ചെറുതല്ലാത്ത സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ട്‌.

സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ, വൈകാരികമായ അവസ്ഥയാണ് കൂടുതൽ കുറ്റവാളികളിലും കണ്ടുവരുന്നത്‌. അതിനാലാണവർ പെട്ടന്നുതന്നെ സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഏർപ്പെടുന്നത്‌.

സാധാരണയായി കണ്ടുവരുന്ന ശിക്ഷാവിധികളുടെ കാഠിന്യം കുറ്റവാസനയേറിയവരെ ഒരുപരിധിവരെ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ നടത്താനുള്ള പ്രേരണയിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കാൻ സഹായിക്കാറുണ്ട്‌ എന്ന് പറയാറുണ്ടെങ്കിലും യഥാർത്ഥത്തിൽ അവർ ശിക്ഷാവിധിക്കു ശേഷമാണ് കൂടുതൽ കർക്കശ സ്വഭാവത്തോടുകൂടി പെരുമാറുന്നത്.

അതിനാൽ ഇവർക്കാവശ്യം ദണ്ഡനകളോ, ശിക്ഷാ മുറകളോ ഒന്നുമല്ല, മറിച്ച്
സ്നേഹ പരിചരണത്തോടുകൂടിയുള്ള മനഃശാസ്ത്ര സമീപനമായിരിക്കും ഇവരുടെ മനസിനെ കൂടുതൽ സ്വാധീനിക്കുന്നത്.

സോഷ്യൽ സൈക്കോളജി, ക്രിമിനൽസൈക്കോളജി /ആന്ത്രൊപ്പോളജി, ഇൻവസ്റ്റിഗേറ്റീവ്‌ സൈക്കോളജി, ഫോറൻസിക്‌ സൈക്കോളജി തുടങ്ങി മേഖലകളിലുള്ള വിദഗ്ധർ കുറ്റവാളികളെ വിശദമായി പഠിച്ച്‌, അവരുടെ പ്രതികരണം, ചിന്ത, കാഴ്ചപ്പാടുകൾ, പ്രവർത്തി, ഉദ്ദേശം
എന്നിവയെല്ലാം മനസ്സിലാക്കുകയും ക്രിമിനൽ ചിന്തകളിൽനിന്ന് ശ്രദ്ധ തിരിപ്പിച്ച്‌, പുതിയ തൊഴിലുകളിൽ പരിശീലനം കൊടുത്ത്‌ നേരായ മാർഗ്ഗത്തിൽകൂടെ സഞ്ചരിക്കുവാനുള്ള പാത തെളിച്ച്‌ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ട്.

100-150 കൊല്ലങ്ങൾക്ക്‌ മുന്നേതന്നെ കുറ്റവാളികളുടെ മാനസിക നിലകളെകുറിച്ച്‌ അനേകം പഠനങ്ങൾ നടന്നിട്ടുണ്ട്.

1971 ൽ സ്റ്റാൻഫോർഡ്‌ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിൽ സൈക്കോളജി പ്രൊഫസർ ആയിരുന്ന ഫിലിപ്പ്‌ സിംബാർഡോ, ജയിൽ സാഹചര്യം കോളേജിൽ തന്നെ ഒരുക്കി കുട്ടികളെ വച്ച്‌ പഠനങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നു,

സ്റ്റാൻഫോർഡ്‌ പ്രിസൺ എക്സ്‌പിരിമെന്റ്‌ എന്നപേരിൽ പ്രശസ്തമായ പഠനം തന്നെയായിരുന്നു അത്‌.

ഫ്രോയിഡിന്റെ സിദ്ധാന്തമനുസരിച്ച്‌ രണ്ടുതരത്തിലുള്ള ജന്മ വാസനയാണ് മനുഷ്യർക്കുള്ളത്‌.

1) ജീവിക്കുവാനും, വളരുവാനും, സ്വയം വികസിക്കാനും, തരണം ചെയ്യുവാനും ഉള്ള ജന്മ വാസന.

2) മരണത്തിന്റെ നിശ്‌ചേഷ്ടമായ അവസ്ഥയിൽ എത്തിചേരുവാനുള്ള ജന്മ വാസന.

അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപാടിൽ രണ്ടാമതായുള്ള ജന്മവാസനയെ ആണ് നശീകരണത്തിന്റേയും അക്രമ വാസനയുടേയും വിശദീകരണത്തിനായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടുള്ളത്.

ഈ ജന്മവാസന ഒരുവേള തന്നിൽ തന്നെയോ, അപരനിലോ, പ്രതികരണശേഷിയില്ലാത്ത ജീവികളിലോ /വസ്തുക്കളിലോ കാട്ടിയെന്നുവരാം എന്നാണ് ഫ്രോയിഡ്‌ പറയുന്നത്‌. കൂടാതെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീക്ഷണത്തിൽ ഒരാൾ വളർന്നുവരുന്ന സാഹചര്യം കൊണ്ടായിരിക്കുകയില്ല മറിച്ച് ജന്മനാ തന്നെ കുറ്റവാസന ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതാണ് എന്നും പറയുന്നുണ്ട്.

എന്തു തന്നെയായാലും നമ്മുടെ കുരുന്നുകളെ ആ സാഹചര്യത്തിലേക്ക്‌ തള്ളിവിടാതെ ഉത്തമമായ സമീപനത്തോടെ അവർക്ക്‌ വേണ്ടുന്ന മാർഗ്ഗ നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുത്ത്‌ നല്ലവഴി നടത്താൻ ശ്രമിക്കാം.

BY Ramji

ഷിജാറിന്റെ നേരമ്പോക്ക്‌

*റാംജി..

-------------------------------------

കോഴികോട്ട്‌ നിന്നും കായംകുളത്തേക്ക്‌ ഷിജാർ താമസമാക്കിയിട്ട്‌ 4 വർഷമേ ആയുള്ളുവെങ്കിലും,
ഭാഷാ പ്രയോഗങ്ങളുമെല്ലാം കോഴിക്കോടൻ രീതിതന്നെ,
പക്ഷെ, എന്തുതന്നെയായാലും
ഇക്കാലയളവിൽ നാട്ടുകാരുടെ ഗാലനിത പുളംഗൻ ആകാൻ
പരോപകാരിയായ അവനുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.. .
എന്തിനും ,ഏതിനും മുഖം നോക്കാതെ ഉപകാരം ചെയ്യുന്നവനായതുകൊണ്ട്‌ നാട്ടുകാർ അവനെ സ്നേഹത്തോടെ വിളിക്കുന്ന ചെല്ലപേരാണ് ശുദ്ധൻ..

ഇനി തുടരാം..
അതിരാവിലെതന്നെ അത്യാവശ്യമുള്ള സാധനങ്ങൾ ബാഗിലാക്കി അവൻ പുറത്തേക്ക്‌ വന്നു..
ബൈക്കിൽ കയറിയിരുന്നിട്ടാണ് ഉമ്മയോടു വിളിച്ചുപറയുന്നത്‌..
ഉമ്മി ഞമ്മള് രണ്ടിസം കഴിഞ്ഞേ ബരൂ....
ആരേലും ശോദിക്കുകയോ,അന്വസിക്കുകയോ ശെയ്താൽ ..
ചങ്ങായീനേ കാണാൻ വർക്കലവരെ പോയീന്ന് പറഞ്ഞോളീ..

ഉമ്മ ഇറങ്ങിവന്ന്
ജ്ജ്‌ ബൈക്കിലോണോ സവാരിയെന്ന് ചോദിക്കന്നതിനുമുമ്പേ,
അവന്റെ വണ്ടി ഗേറ്റുകടന്നുപോയി..
ഫുൾടാങ്ക്‌ പെട്രോളടിച്ച്‌ ഹൈവയിൽകൂടി ഇങ്ങനെ മുന്നോട്ടു പോവുകയാണ്,
കൃഷ്ണപുരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരമ്മാവൻ, ഷിജാറിന്റെ ബൈക്കിനു കൈകാണിച്ചു..
മിന്നൽപിണർപ്പോലെ "ജോക്കിയമ്മാവനെ" കയറ്റിയതും,കഴുത്തിൽ കിടന്ന മാലയുടെ ഭാരം കുറഞ്ഞതും,
മറ്റ്‌ ഭാരിച്ച ചിലവുകളും, ഐ സി യു വുമൊക്കെയാണ് ശീഷ്മണത്തിൽ വന്നത്‌..
ആ സംഭവത്തിനുശേഷം,ആരേയും വണ്ടിയിൽ കയറ്റില്ല എന്ന ഉഗ്രശപഥമെടുത്തിരുന്നകാലമായതുകൊണ്ടും,ശുദ്ധനാണന്നുള്ള പേരുദോഷം മാറ്റിയെടുക്കേണ്ടതുകൊണ്ടും,
വഴിയിൽപോകുന്ന കാൽനടയാത്രകാരെ വണ്ടിയിൽ കയറ്റുകയില്ലാ എന്നുമാത്രമല്ല,തരം കിട്ടിയാൽ അവന്റെമുന്നിൽ വന്നുപെടുന്ന എല്ലാ മനുഷ്യരേയും കളിയാക്കുക എന്നതുമായിമാറി ഷിജാറിന്റെ ഇപ്പോളത്തെ രീതി..

വണ്ടി സ്ലോ ചെയ്ത്‌,
അമ്മാവൻ നിന്നതിനു കുറച്ചു മുൻപിലായി വണ്ടിനിർത്തി..
ഒരു ലിഫ്റ്റ്‌ തരപെട്ട സന്തോഷത്തിൽ ഷിജാറിന്റെ വണ്ടിലക്ഷ്യമാക്കി അമ്മാവൻ ഓടിയടുത്തു..

നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ സാധാരണ കാണാറുള്ളതുപോലെ, സ്റ്റോപ്പിൽ നിന്ന് കുറച്ചുമുന്നിലോട്ടായി ബസുനിർത്തിയതിനുശേഷം,യാത്രക്കാർ ഓടിയെത്തുമ്പോൾ പാഞ്ഞുപോകുന്ന ഡ്രൈവറേപോലെ അമ്മാവനെ കയറ്റാതെ
ഷിജാറും മുന്നോട്ട്‌ തന്നെപോയി..

രോഷം അധികരിച്ച്‌ സ്പോട്ടിൽ തന്നെ,ആ അമ്മാവൻ..
താളിയോലഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ പോലും ഇല്ലാത്ത,വാമൊഴിയായി കൈമാറിവന്ന കടുകട്ടിയായ ചിലമന്ത്രങ്ങൾ..
നടുറോഡിൽ വെച്ചെടുത്ത്‌ ഉരുക്കഴിച്ചു കൊടുത്തു...
വണ്ടിയുടെ ശബ്ദത്തിനേയും കവച്ചുവെച്ച നല്ല ഒന്നാന്തരം,കോളാമ്പി മൈക്കുപോലെ ഹൈവേയിൽ അത്‌ പ്രധിധ്വനിച്ചുകേട്ടു..
കൊട്ടിയത്തെത്തിയപ്പോൾ,ഉദരം തീറ്റിക്കായി കൊതിച്ചു..
അടുത്തുകണ്ട ഒരുഹോട്ടലിൽ കയറി അവന്റെ ഇഷ്ടപെട്ട ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റായ ഇടിയപ്പവും,കോഴികറിയും വാങ്ങികഴിച്ചു..
വഴിയോരകാഴ്ച്ചകളെല്ലാം കണ്ട്‌ ഉച്ചര-ഉച്ചേമുക്കാലോടുകൂടി ജോണിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിചേർന്നു..

സായാഹ്നത്തിൽ ജോണുമായിനേരേ വർക്കല ബീച്ചിൽപോയി,
ഉത്സവപറമ്പ്‌ പോലെയായിരിക്കുന്നു ബീച്ചും പരിസരവും..
ഇത്ര തിരക്കോ ഇവിടെ,എന്നുചിന്തിച്ചതും മറുപടിയെന്നോണം ജോണുപറഞ്ഞു..
ഹിന്ദു വിശ്വാസപ്രകാരം മരണപെട്ടുപോയവർക്ക്‌ തർപ്പണം നടത്തുന്നത്‌ നാളെയാണ്.
ദൂരെയുള്ളവർ വരെ ഇവിടേക്ക്‌ വരാറുണ്ട്‌..
അങ്ങനെ, ദൂരനിന്നുവന്നവരുടെ തിരക്കാ നീ കാണുന്നത്‌..
ഷിജാറിന്റെമനസിൽ അപ്പോൾ തോട്ടപള്ളിയും,
തൃക്കുന്നപുഴയുമൊക്കെ കടന്നുവന്നു..

ഓർമ്മകളിൽ കൂടി ഊളിയിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു..
എടാ ജോണേ..ഇപ്പഞമ്മക്ക് പോകാം,
സുബഹിനുമുൻപ്‌ ഈടെബരണം..
ശിലകാര്യങ്ങ ശെയ്യാനെകൊണ്ട്‌..
എന്താണന്ന് ജോൺ ചോദിച്ചെങ്കിലും,കൂടുതലൊന്നും അവൻ പറഞ്ഞില്ല.

രണ്ടാളും അവിടുന്ന് പുറപെട്ടു..
ഇടക്ക്‌ ഷിജാറവനോടുചോദിച്ചു,
ജോണേ..
അന്റെ റേശൻപീടിയ എബിടെയാണീ..
ഞമ്മക്ക്‌ ശില ആബിശങ്ങളൊണ്ട്‌,
അന്റെ ശഹായം ഞമ്മക്കുബേണം..

മുന്നോട്ട്‌ ചെന്നപ്പോൾ ഇടതുസൈഡിലായി ഒരുകടകാണിച്ചിട്ട്‌ ജോൺപറഞ്ഞു
ഇതാണ് ഞങ്ങടെ റേഷൻകട,
എന്താണുകാര്യം,
നിനക്കെന്താവശ്യമാ ഇവിടെ..??
വണ്ടിയൊതുക്കി,
ഒന്നും മിണ്ടാതെ സ്റ്റാൻഡിൽവച്ചു.
കടനിൽക്കുന്ന വസ്തുവിന്റെ മൂലഭാഗത്ത്‌,പാഴായകുറെ സാധനങ്ങൾ കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നു..
ചിലത്‌ കത്തികരിഞ്ഞു കിടക്കുന്നു..
മണ്ണണ്ണയുടേയും,റേഷനരിയുടേയും, പഴയ ചാക്കിന്റെയുമൊക്കെ ശമീരതഗന്ധം ഷിജാറിന്റെ മൂക്കിൽ തുളഞ്ഞുകയറുന്നുണ്ട്‌.
എല്ലാ റേഷൻകടകളുടേയും തനതുമണം നിലനിർത്തികൊണ്ടുപോകാൻ കടമുതലാളി പെടുന്നപാട്‌ ചില്ലറയായിരിക്കില്ല അവനോർത്തു..
ഓ..അവരുടെമിടുക്കല്ലല്ലോ ഇത്‌..

എന്തായാലും അവൻ ഉദ്ദേശിച്ച സാധനം ആ ഇരുട്ടിലും പ്രദീപ്തമായി..
ജോണിനോടുപറഞ്ഞ്‌ പൂജാസാധനങ്ങൾ വിൽക്കുന്ന കടയിൽപോയി.
അവിടനിന്നും അരമീറ്റർ ചുമലപട്ടും,ഒരുതോർത്തും,കളഭകട്ടയും,മറ്റുചില സാധനങ്ങളും വാങ്ങി
ജോണിന്റെ വീട്ടിലെത്തി...

അവിടെമാകെ അത്താഴത്തിന്റെ കൊതിയൂറുന്ന കുൽപീരിതഗന്ധം പടർന്നു..
അമ്മച്ചി വിളമ്പിതന്ന ചോറും,പുളിയിട്ടുവെച്ച മീൻകറിയും,പലതരം ചെമ്മീൻ വിഭവങ്ങളുമൊക്കെ കൂട്ടി അസലായിട്ട്‌ ഒരുപെടപെടച്ചു..

ശേഷം റൂമിൽകയറിയ ഷിജാർ,സാധനങ്ങളെല്ലാമെടുത്ത്‌ മേശമേൽ വെച്ചു..

റേഷൻകടയിൽ നിന്നെടുത്ത ട്വയിൻ(ചാക്ക്‌ തയിച്ചുവച്ചിരിക്കുന്ന നൂൽ) എടുത്തു..
മൂന്നുമടക്കായി ഒരുവിധം ശരിയാക്കി ബ്രാഹ്മണർ ഇടുന്ന പൂണൂൽപോലാക്കി..(ഇത്‌ പഴയകാലത്തെ കോട്ടൺ ട്വയിനാണേ)
സ്വാഭാവിക നിറം കിട്ടുന്നതിലേക്കായി പുറത്തുപോയി,വെള്ളത്തിൽ കുതിർത്ത്‌ മണ്ണിൽ മുക്കിയെടുത്തു,ശേഷം കൈയ്യിൽവെച്ച്‌ തിരുമി മണ്ണെല്ലാം കളഞ്ഞു..
പിന്നെ അവർ ധരിക്കുന്നതുപോലെ കഴുത്തിൽകൂടെ തോളിലിട്ടു..
ജോണിനോട്‌ ഒരു വേഷ്ടി വാങ്ങിവച്ചു..
എന്നിട്ടവനോടുപറഞ്ഞു..
അഞ്ചുമണിയാകുമ്പോൾ ജ്ജ്‌ ഞമ്മടെ കൂടെ ബരണം..
അൽഹം ദുലില്ലാ..
സുബഹിനുകാണം..കിടന്നോളീ..

ഇരുവരും ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു..

രാവിലെ സ്ഥാവരജംഗമങ്ങൾ അടങ്ങുന്ന ബാഗുമായി നേരെ ബീച്ചിലേക്ക്‌ ചെന്നു..
ജനസമുദ്രം തന്നെ,ചിലർ ബലികഴിഞ്ഞ്‌ പൊയ്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..

ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലത്തായി ബാഗ്‌വെച്ചു..

ജോൺ പറഞ്ഞു...
ഇത്‌ അപകടമാണേ ഷിജാറേ....
നമുക്ക്‌ പോകാം..
അവൻ ആവതുനിർബന്ധിക്കുന്നു..
പക്ഷെ,ഷിജാറിന് ത്രില്ലുകൂടിയതുപോലെ..
ഡ്രസ്സെല്ലാം അഴിച്ചുവെച്ച്‌ ..
മുണ്ടെടുത്ത്‌ പാളത്താർച്ചുറ്റി,ചുമലപട്ടെടുത്ത്‌ അരയിൽ വട്ടം ചുറ്റി
ശേഷം,കുങ്കുമം,ഭസ്മം തുടങ്ങീ മോടിപിടിപ്പിക്കുന്നതിനായവയെല്ലാം ദേഹത്തുവാരിപൂശി..

അടുത്തായി ബലിയിടുന്നവരുടെ ചെയ്തികളെല്ലാം നോക്കിനിന്നു..
എല്ലാം തൃക്കുന്നപുഴയിൽ കണ്ടതുപോലെ..,
പുഞ്ചിരിയോടെ അവന്റെ സാധനങ്ങൾ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക്‌ തിരികെവന്നു..
എല്ലാം വീക്ഷിച്ച്‌ മൂകനായി ജോൺ ഒരു സൈഡിലായ്‌ നിൽക്കുകയാണ്,
നിമിഷനേരം കൊണ്ടാണ് ഷിജാറിനുമുന്നിൽ ആളുകൾ ബലിയിടാൻ വന്നത്‌..
ഭയമില്ലാതെ എന്തൊക്കെയോ കാട്ടികൂട്ടി മുന്നോട്ട്‌ പോയി..

നേരം നല്ലതുപോലെ വെളുത്തിരിക്കുന്നു..
എല്ലാവരുടേയും മുഖം നന്നായികാണാൻ സാധിക്കുന്നുണ്ട്‌..
അടുത്ത സെറ്റ്‌ ബലിയിടീൽ കർമ്മം കഴിഞ്ഞ്‌ അതിനടുത്തതിനു പടയൊരുക്കം തുടങ്ങിയപ്പോളാണ്,ഷിജാറിന്റെ ഇപ്പോളത്തെ നാട്ടുകാരൻ,
കായംകുളത്തുള്ള നാരാണേട്ടനും കുടുംബവും അവിടെ നിൽക്കുന്നത്‌.
അയാൾ ഷിജാറിനെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്‌..

,കാര്യമാക്കാതെ അവന്റെ പ്രവർത്തികളവൻ തുടർന്നു..
എന്നാൽ,
നാരാണേട്ടൻ ഉച്ചത്തിൽ വിളിച്ചുചോദിച്ചു..നീയാ.. കോഴിക്കോടുനിന്നുവന്ന ഒറ്റകണ്ടത്തിൽ ഹംസകോയാടെമോൻ ഷിജാറല്ലേ..?
അതുശ്രദ്ധിക്കാതെ വെയിറ്റിംഗ്‌ ലിസ്റ്റിൽ പെടുന്നവരെ വിടാനവൻ തിടുക്കം കൂട്ടി..
വീണ്ടും നാരാണേട്ടൻ അടുത്തുവന്നുചോദിച്ചു..
നീ മുസ്ലീമല്ലേ..??നിനക്കെന്താ ഇവിടെകാര്യം..??

ചുറ്റിനും നിന്നവർ ഷിജാറിനെ നോക്കി,
ജോണിന്റെ മുഖം ദുരംഗിയചിന്തകളാൽ വിവർണ്ണമായി..
കാഴ്ചക്കാരുടെ ദീമന്ദശാലങ്ങളേറ്റ്‌ ഷിജാറും ഒന്നുപതറി..

എന്നാലും അതിനെ വകവെക്കാതെ ഷിജാർ പറഞ്ഞു..

അള്ളാ,പടച്ചോനേ.. എന്താണീ ശെയ്‌ത്താൻ തോള്ളതൊറന്ന് പറേണത്‌..
ഞമ്മൾ അശൽ നംബൂരിച്ചനാടോ..
അതുകേട്ടതും നാരായണേട്ടന്റെ കിളി കൂടുവിട്ടുപോയി.
ഷിജാർ തുടർന്നു
ഇന്നാ..
പിടിച്ചോളീ..
" ശുക്ലാം ഭരതരം വിഷ്ണും..
ശശിവർണ്ണം ചതുർഭുജം..
പ്രസന്നവദനം ധ്യായേത്‌..
സർവ്വ"...
ശ്ലോകം മേഷിതമാക്കാതെ അവൻ പറഞ്ഞു..

ഇപ്പ മനശിലായാ..ഹമുക്കേ ഞമ്മൾ കറകളഞ്ഞ നംബൂരിശ്ശനാണന്ന്..

സൂപ്പർമാനിന്റെ വേഗതയിലായിരുന്നു ജോണിന്റെ നീക്കം അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ..
ഷിജാറിന്റെ മയ്യത്തവിടെതന്നെ കുഴിച്ചുമൂടി,നാട്ടുകാർ ബലിയിട്ടേനേ..

BY Ramji 

വ്യാപാരക്കരാർ

-------------------
*റാംജി..

അവധിദിവസം വെളുപ്പിനെ പത്തുമണിവരെ കിടക്കുക എന്നുള്ളത്‌ സൂപ്പർ ബമ്പർ ലോട്ടറി അടിച്ചപ്രതീതിയാണ്.
പക്ഷെ ,എത്ര താമസിച്ചുകിടന്നാലും 6.30 വരെയെ കിടക്കാൻ സാധിക്കുന്നുള്ളു എന്നത്‌ ദു:ഖകരമായ സത്യമായിരുന്നു

അങ്ങനെ ഒരു അവധിദിവസം വെളുപ്പിനെ തന്നെ ഞാൻ ഉണർന്നു..
തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്ന് കിടക്കവിരി ചുളുക്കിയിട്ട്‌ കാര്യമില്ലെല്ലൊ എഴുന്നേറ്റ്‌ പ്രഭാതകർമ്മങ്ങൾക്ക്‌ ശേഷം
ടച്ച്‌ കുന്താണമെടുത്തുകൊണ്ട്‌ സോഫയിലേക്ക്‌ മറിഞ്ഞു.
ഫേസ്‌ ബുക്ക്‌ തുറന്നതും കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞാൻ ഗ്രൂപ്പിൽ തേച്ചൊട്ടിച്ച കഥയുടെ നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ ചുമല നിറത്തിലങ്ങനെ ജ്വലിച്ചു നിൽക്കുന്നു

തോണ്ടുവിരൽ കൊണ്ട്‌ അവിടെ ഞെക്കി..
പഴയ കുറിമാനങ്ങൾ ചുരുൾ നിവർത്തിയിട്ടപോലെ ഒരുപേജ്‌ തെളിഞ്ഞു വന്നിരിക്കുന്നു..
ബർത്തിടെ,കമന്റ്‌,ലൈക്ക്‌,മെൻഷൻ എന്നുവേണ്ടാ ഗ്രൂപ്പിൽ സകലരും ഇട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ കിടുതാപ്പുകളുമുണ്ട്‌.

ആദ്യം എന്റെ കഥയുടെ ലിങ്കിലേക്ക്‌ പോയി.. പത്തുമുപ്പത്‌ ലൈക്കും,പത്തുപന്ത്രണ്ട്‌ കമന്റും..
കമന്റുകളെല്ലാം വായിച്ച്‌ തക്ക മറുപടികൊടുത്തുകഴിഞ്ഞപ്പോൾ ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ്‌ കഴിക്കേണ്ട ക്ഷീണമെത്തിയിരുന്നു....

എന്റെ മനസ്‌ വായിച്ചപോലെ
നല്ലപാതി ബ്രേക്ക്ഫാസ്റ്റ്‌ തയ്യാറാക്കി വിളിച്ചു...

വേഗം ചെന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ സോഷ്യൽ മീഡിയായുടെ അടിമയാണന്നവൾ കരുതും.
മൊഫയിൽ മാറ്റിവച്ചിട്ട്‌ ക്ഷീണമകറ്റാൻ ഉതകുന്ന സാധനങ്ങൾ ചാറിൽ മുക്കി കഴിച്ചു.

തീറ്റി കഴിഞ്ഞതിനുശേഷം,
വേറെ തൊഴിലൊന്നുമില്ലാതിരുന്നകൊണ്ട്‌ വീണ്ടും തോണ്ടൽ കുന്താണമെടുത്തുകൊണ്ട്‌ സോഫായിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു..
എഫ്‌ ബി തുറന്നപ്പോൾ ഗ്രൂപ്പിലെ പ്രമുഖരുടെ കൃതികൾ തെളിഞ്ഞു വന്നു.
സ്ക്രോൾ ചെയ്തുവന്നപ്പോൾ എന്റെ കഥയിലെ കമന്റിൽ വന്നിട്ടുള്ള ഒരാളിന്റെ രചന..

വായനക്കുശേഷം അഡാർ ഒരു കമന്റും അതിലേക്ക്‌ തള്ളിയിട്ടുകൊടുത്തു.

ഇടക്കിടക്ക്‌ എഫ്ബി മണി എന്നെ ചുവന്ന വെട്ടം കാണിച്ച്‌ തുറപ്പിക്കും.

നാറാണത്തുഭ്രാന്തനെ പോലെ മോളിലേക്കും,താഴേക്കും ഉരുട്ടി ഉരുട്ടി ക്ഷീണിച്ചപ്പോൾ എന്റെ കഥയുടെ ലിങ്കിലേക്ക്‌ പ്രവേശിച്ചു.

കമന്റുകളെല്ലാം ഒന്നുകൂടിനോക്കി.
സംശയം തീരുന്നില്ല.
ഞാനിട്ട അഡാർ കമന്റ്‌ കൊടുത്ത വ്യക്തിയുമായിട്ട്‌ മാച്ചാകുന്നില്ലെല്ലോ...
അതെ വേറെ ആർക്കോ ആണ് കമന്റ്‌ പോയിരിക്കുന്നത്‌.
ആളുമാറി ക്വട്ടേഷൻ എറ്റെടുത്ത പാലാരിവട്ടം
സോമനാഥനായ ഞാൻ രണ്ടുപേരുകളും ഒരാവർത്തികൂടി വായിച്ചു.
.
എനിക്ക്‌ കമന്റിട്ട ആൾ രജ്ഞിനി ഈ.പി..(Renjini E P)

ഞാൻ അഡാർ കമന്റ്‌ പെടച്ചത്‌ ഡോ;ശാലിനി.(DrSalini Ck)

ഒരമ്മപെറ്റ ഇരട്ടഅളിയന്മാരെ പോലെ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തിൽ
ബാർട്ടർ സമ്പ്രദായവും,കടപ്പാടും വച്ച്‌ രജ്ഞിനിക്ക്‌ കമന്റിടുവാൻ ഞാൻ ബാധ്യസ്ഥനായിരുന്നെല്ലോ അങ്ങനെ ആളുമാറി സോമനായതുമൂലം

ബാർട്ടർ സമ്പ്രദായ വ്യാപാരക്കരാർ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ ഓടി തള്ളിക്കളഞ്ഞു..
ഇനി ഞാൻ പെടില്ല..എന്നോടാ കളി..

അതിജീവനം

----------------------
കടുത്ത സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിമൂലം

വിജയൻ മുതലാളി തുണികട പൂട്ടേണ്ടിവന്നപ്പോൾ ജീവനക്കാരനായ പ്രദീപിന് ജോലി നഷ്ടപെട്ടു. ശേഷം,ജോലിക്കായി അയാൾ മുട്ടാത്ത വാതിലുകളും,അറ്റന്റ്‌ ചെയ്യാത്ത ഇന്റർവ്വ്യൂകളുമില്ല..
എന്നാൽ നിരാശ തന്നെയായിരുന്നു ഫലം.
ഇപ്പോൾ ഒരുവർഷത്തോളമായി ആ കുടുംബം ജീവിച്ചുപോകുന്നത്‌
ഭാര്യക്ക്‌ എൽ ഐ സിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന കമ്മീഷൻ വരുമാനം കൊണ്ടാണ്.

ഇവർക്ക്‌ രണ്ട്‌ മക്കൾ,
പ്രണവും,പല്ലവിയും.
പ്രണവ്‌ രണ്ടാം ക്ലാസിലും,
പല്ലവി എൽ കെ ജിയിലും പഠിക്കുന്നു.

മക്കൾ സ്കൂളിലും,ഭാര്യ ജോലിക്കും പോയികഴിഞ്ഞാൽ പ്രദീപ്‌ ഒറ്റക്കാകും.
സങ്കർഷഭരിതമായ ചിന്തകൾ താങ്ങാനാകാതെ അയാളുടെ മാനസിക നില താളം തെറ്റിയതുപോലായി.
പരസ്പര ബന്ധമില്ലാതെ സംസാരിക്കുകയും,പ്രവർത്തിക്കുകയും കൂടി ആയപ്പോൾ അയാളെ ഒറ്റക്കിരുത്തി ജോലിക്കുപോകുവാൻ സീനക്ക്‌ പ്രയാസമായിതുടങ്ങി.
എന്നാൽ പുറമേ നിന്ന് നോക്കുന്നവർക്ക്‌ ആ കുടുംബത്തിന്റെ പരാധീനതകൾ മനസിലായിരുന്നില്ല..

ആകെയുണ്ടായിരുന്ന വരുമാനം നിലച്ചപ്പോൾ കുടുബം വീണ്ടും പ്രതിസന്ധിയിലായി.
നിവർത്തിയില്ലാതെ സീന വീണ്ടും ജോലിക്ക്‌ പോയി തുടങ്ങി..
മക്കളും ഭാര്യയും പുറത്തുപോയ ഒരുദിവസം
പ്രദീപ്‌, തന്റെ പ്രീയപെട്ട നീലഷർട്ടും കറുത്തപാന്റ്സുമണിഞ്ഞ്‌, അലമാരയിൽ ഇരുന്ന കുറച്ചുപണം പേഴ്സിൽ കുത്തിതിരുകി ധൃതിയിൽ വീടുവിട്ട്‌ പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

ബസിൽകേറി ടിക്കറ്റെടുത്ത്‌ ഇടപ്പള്ളി ടോളിന്നടുത്ത്‌ ബസിറങ്ങി നേരെ ലുലുമാൾ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു..
ഉച്ചവരെ അവിടമെല്ലാം കറങ്ങിനടന്നു.
വിശന്നപ്പോൾ ഫുഡ്‌കോർട്ടിൽ കയറി ചെറിയ സ്നാക്സുകൾ വാങ്ങി കഴിച്ചു.
ആഹാരമെല്ലാം കഴിച്ച്‌ വീണ്ടുമയാൾ മാളിൽ ചുറ്റിത്തിരിയാൻ തുടങ്ങി.

തുമ്പി മോൾക്ക്‌ ഗാലക്സി ചോക്കലേറ്റുകൾ വലിയ ഇഷ്ടമാണ്
അയാൾ ചോക്കലേറ്റ്‌ സെക്ഷനിലേക്ക്‌ നടന്നു..
മകൾക്കുള്ള ചോക്കലേറ്റ്‌ വാങ്ങിയതിനുശേഷം,
മകനുവേണ്ടുന്ന മുട്ടായികളും,ബിസ്കറ്റും,കേക്കുമെല്ലാം അയാൾ വാങ്ങികൂട്ടി..
അവിടനിന്ന് ഇറങ്ങുന്നതിനുമുൻപ്‌ തന്റെ പ്രിയതമയുടെ ഇഷ്ടഭോജ്യമായ സമോസകൂടി അയാൾ വാങ്ങിച്ചു..

വിഷമത്തോടുകൂടിയിരുന്ന കുടുംബാങ്ങങ്ങൾക്ക്‌ മുന്നിലേക്ക്‌
വൈകുന്നേരത്തോടുകൂടി അയാൾ എത്തി. ശേഷം,എല്ലാവരേയും അടുത്തുവിളിച്ച്‌ ഒരോർത്തർക്കും വാങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ കൊടുത്തു.

അപ്പോഴാണ് ഭാര്യ ചോദിക്കുന്നത്‌ ..
"പ്രദീപേട്ടാ എൽ ഐസി ക്ക്‌ ആളുകൾ അടക്കാൻ തന്നിരുന്ന പണം എടുത്തുകൊണ്ടാണോ പോയത്‌"..

കുറ്റബോധവും,നിസഹായതയുമൊക്കെ അയാളിൽ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
പക്ഷെ ,ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അയാൾ പറഞ്ഞു..
"എന്റെ മുത്തേ ,
എനിക്കിപ്പോൾ ഇതല്ലാതെ മറ്റൊന്നു ചെയ്യാൻ സാധിക്കുന്നില്ലെല്ലോ..
നിസഹായനായിനിൽക്കുന്ന അയാളെ കെട്ടിപിടിച്ചുകൊണ്ട്‌ മാറിലേക്ക്‌ വീഴുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു..

*റാംജി

പയശി തംപ്രാൻ(നർമ്മ രയന)

റാംജി..

പകലത്തെ ലൂട്ടിയെല്ലാംകഴിഞ്ഞ അർക്കൻ ,പാശ്ചാത്ത്യരെ ഉണർത്താനായി പോകാൻ കുപ്പായം ഇസ്തിരിയിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നേരം.

അന്ന് പകൽ മുഴുവൻ താൻ ചെയ്തുകൂട്ടിയ നിസ്വാർത്ഥ സേവനങ്ങളുടേയും,തീവ്രതകുറഞ്ഞ കുരുത്തക്കേടുകളേയും കുറിച്ച്‌ ഓർത്തുകൊണ്ട്‌ ഷിജാർ അങ്ങനെ സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരിക്കുമ്പോളായിരുന്നു ഗേറ്റിനുമുൻപിൽ ഒരു ബുള്ളറ്റിന്റെ കാതടപ്പിക്കുന്നശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്‌.
രാജേഷിന്റെ വണ്ടിയാണല്ലോ ,
ഇവനെന്താ ഈ നേരത്ത്‌..??
ചിന്തകൾ അവസാനിക്കുന്നതിനുമുൻപേ വണ്ടി ഗേറ്റ്‌ കടന്നിരുന്നു,
ശ്രദ്ധിച്ചപ്പോൾ മനോജ്‌ പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്നുണ്ട്‌.
ഇത്ര വൈകിയിട്ടും രണ്ടാൾക്കും എന്ത്‌ അത്യാവശ്യമായിരിക്കും എന്ന് ആലോചനകളെ ചാനലിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവന്നപ്പോഴേക്കും വണ്ടി പോർച്ചിലെത്തി..

ഉദ്യോഗത്തോടെ ഷിജാർ തിരക്കി..
എന്താണ്ടാ രണ്ടാളും മൂന്തിക്ക്‌.? എടങ്ങേറെന്തേലുമുണ്ടാ..?
അല്ല ഈ നേരമായകൊണ്ട്‌ ശോദിച്ചന്നേയൊള്ള്‌..

ഇങ്ങള് ബരീ.. ബന്ന് കുത്തിയിരിക്കിൻ...
ഷിജാർ അവരെ ക്ഷണിച്ച്‌ സ്വീകരണ മുറിയിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി.

അതിഥികൾ രണ്ടാളും ഒന്നും മിണ്ടാതെ സോഫായിൽ വന്നിരുന്നു..
രണ്ടുപേരുടേയും നിശബ്ദത ഷിജാറിന്റെ ടെമ്പർ തെറ്റിച്ചു .
"ഇങ്ങള് മനുസേനേ മക്കാറാക്കാതെ കാര്യംപറയിൻ."

ടീപ്പോയിൽ കിടന്ന പത്രം എടുത്തുകൊണ്ട്‌ മനോജ്‌ പറഞ്ഞു, നീ പേടിക്കുന്നപോലൊന്നുമില്ല,..

നീയൊന്ന് വേഗം റെഡിയായേ നമുക്ക്‌ സനൂപിന്റെ വീടുവരെ ഒന്നു പോകണം കാര്യമുണ്ട്‌..
അത്‌ കേട്ടതും,
എടുത്തവായിലെ അവൻപറഞ്ഞു
ഓന്റെ പൊരേലാണേൽ ഞമ്മളില്ല....

ശേഷം മനോജിനോടായി പറഞ്ഞു,
മനോശേ..അനക്ക്‌ ഞമ്മടെ ബണ്ടി ബേണേ എടത്താളാ..

രാജേഷും,മനോജും പരസ്പരം നോക്കി.
വരുന്ന മട്ട്‌ കാണുന്നില്ല.
അവൻ അവിടെതന്നെയിരിക്കുകയാണ്.
അപ്പോൾ അവർ നിർബന്ധം പിടിച്ചുപറഞ്ഞു..
അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റുകേല നീയും ഞങ്ങടെ കൂടെ വന്നേ പറ്റു.. ..

അപ്പോഴാണ് ഷിജാർ പറഞ്ഞത്‌,
"ഓനിപ്പം പയങ്കര ബുസിയായിപോയി.....
ഞമ്മളെ കണ്ടാകൂടി ഹമുക്കൊന്നും മുണ്ടൂല..
അയിനേകൊണ്ടാണ് ഞമ്മള് പറഞ്ഞത്‌..
ഇങ്ങള് തന്നെ പോയാമതീന്ന്...

ഷിജാർ ഈ നാട്ടിൽ വന്നകാലംമുതലുള്ള ഉള്ള ചങ്ങാതിമാരായിരുന്നു രാജേഷും,മനോജും,സനൂപും..

ഒടുവിൽ അവരുടെ നിർബന്ധത്തിനുവഴങ്ങി.ഷിജാർ റെഡിയായി..
മൂവരും കൂടി ഒരു ബുളളറ്റിൽ തന്നെ ഇറങ്ങി..
സനൂപിന്റെ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോഴാണ് ഓർത്തത്‌,
ഉമ്മയോട്‌ പറയാണ്ടാണെല്ലോ ഞമ്മളെറങ്ങിയത്‌ ,
ഉടൻതന്നെ മൊബെയിലെടുത്ത്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ വിളിച്ചു.

ഷിജാറിന്റെ സ്ഥിരം ശൈലികളിൽ ഒന്നായ സ്പീക്കർ ഫോൺ ഓണാക്കിതന്നെയാണ് വിളിക്കുന്നത്‌. ചുറ്റും നിൽക്കുന്നവർ കേട്ടാലും അവനൊന്നുമില്ല.

മറുസൈഡിൽ ഫോണെടുത്തു..
ഉമ്മിച്ചാ ഞമ്മള് ശനൂപിന്റെ പൊരേലാ.. ഓൻ സബരിമലക്ക്‌ പോവാണ് ..
ഓനെയാത്രയാക്കാൻ വന്നതാ..
ഉമ്മിച്ചാ ശോറുണ്ട്‌ കിടന്നോളീ..ബരാൻ ബൈകും.

അത്രയും നേരം ഇങ്ങോട്ടൊന്നും മിണ്ടാതിരുന്ന ഉമ്മ കലിപ്പോടെ പറഞ്ഞു..
ന്നാ ജ്ജ്‌ സബരിമലേ ശെന്നിട്ട്‌ ബിളിച്ചാ മതിയാരുന്നെല്ലാ..
അനക്ക്‌ ഇച്ചിരിയേലും വെളിവുണ്ടോടാ സിജാറേ..
ആ ബണ്ടിയേലും പോർച്ചി കേറ്റിവെച്ചിട്ട്‌ അനക്ക്‌ മലക്ക്‌പോയാപോരാരുന്നോ..
ഓന്റെ കുടീ ശെന്നിട്ട്‌ ഞമ്മളെ ബിളിച്ചേക്ക്ന്ന്..
കലിപ്പിൽ തന്നെ ഉമ്മാ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തു.
മറുപടി പ്രസംഗത്തിന് അവസരം നൽകാതെ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തതിനാൽ
ചുറ്റിനും കൂടിയ അയ്യപ്പഭക്തരെകണ്ട്‌
ഷിജാറിന്റെ മുഖം വിളറി ചോളപൊരിപോലെ പൊലിച്ചുനിന്നു..

അല്ല ഞമ്മടെഫാഗത്തും കൊയപ്പണ്ട്‌.
ഓര് ബിശാരിച്ചേക്കുന്നത്‌
ഓന്റൊപ്പരം ഞമ്മളും മലക്ക്‌ പോയീന്നാണ്. അവൻമനസിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട്‌ ഒരുകഷ്ണം തേങ്ങാപ്പൂൾ തൊള്ളേലാക്കി.

സനൂപിനെ യാത്രയാക്കീട്ട്‌ വീട്ടിലേക്ക്‌ ചെന്നപ്പോൾ, അവിടെ വെട്ടോം,വെളിച്ചോം ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

കോളിംഗ്‌ ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി..
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ
പുറത്തേയും,അകത്തേയും ലൈറ്റ്‌ തെളിഞ്ഞു..

ലെൻസിൽകുടെ ഷിജാറിനെ കണ്ടതും,ഉമ്മിച്ചാ കതക്‌ തുറന്നു..

ഇയ്യ്‌ എന്താണ്ടാ മലക്ക്‌ പോയില്ലേ..
ഓന്റൊപ്പരം പോബാന്ന് ഇയ്യ്‌ പറഞ്ഞതല്ലെ
ന്നിട്ട്‌ ന്തീ മടങ്ങി വന്ന്..

ദേഷ്യം അഭിയയിച്ചുകൊണ്ട്‌ ഷിജാർ പറഞ്ഞു..
ഇങ്ങള് തിന്നാനെടുക്കീ..
ബെസക്കണ്...

ഉടൻ അവർ മറുപടിയും പറഞ്ഞു,
ശോറിൽ ബെള്ളവൊഴിച്ച്‌,വല്ലോം ബേണങ്കീ ഫ്രിഡ്ജീന്നെന്തേലുമെടുത്ത്‌ ശൂടാക്കി കയിക്ക്‌..
ക്ക്‌ ആവതില്ല..

അവരുടെ ഭാവംകണ്ട്‌ ഷിജാർ പറഞ്ഞു
ഞമ്മള് മലക്ക്‌ പോണന്നല്ല ഉമ്മീ പറഞ്ഞത്‌.
ഓൻ പോണേന് ഞമ്മള് യാത്രയാക്കാൻ പോയതാർന്നു..

വിശ്വസിക്കാത്തമട്ടിൽ അവർ
എന്തൊക്കെയോ പിറു പിറുത്തുകൊണ്ട്‌ അടുക്കളയിലേക്ക്‌ പോയി..

ദിവസങ്ങളും ആഴ്ചകളും കടന്നുപോയി.
ഇതുപോലെതന്നെ മറ്റോരു വൈകുന്നേരം.
രാജേഷും മനോജും ഗേറ്റ്‌ കടന്നുവന്നു.

രണ്ടാളേയും നോക്കി ഷിജാർ ചോദിച്ചു..

എന്താണിപ്പ..

അവർപറഞ്ഞു,
നീ റെഡിയാക്‌ നമുക്കൊരു സിനിമക്ക്‌ പോകാം..
പഴശിരാജാ ആണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ,
നിർബന്ധിക്കേണ്ടിവന്നതേയില്ല.

ഇത്രയും നേരം രാജേഷിന്റെ ബുള്ളറ്റിന്റെ പിറകെ ഇരുന്നതല്ലേ ഒരു ചെയിഞ്ചിന്
ഷിജാറിന്റെ യമഹയിൽ ആകാമെന്നുകരുതി മനോജ്‌ അതിലേക്ക്‌ ചാടികയറി..

സിനിമ പകുതികഴിഞ്ഞു.. ഇന്റർവെൽ ആയപ്പോൾ എല്ലാവരും പുറത്തിറങ്ങി.
ഷിജാറിന്റെമുഖത്താണേ, കറയില്ലാതെ സീരിയസ്‌ ഭാവം വാരിവിതറിയിരിക്കുന്നു.

സ്നാക്സ്‌ ഷോപ്പിൽ ചെന്ന ഷിജാർ കൽപിക്കുന്നപോലെ മൂന്ന് പഫ്സും,സ്‌പ്രൈറ്റും ഓഡർ ചെയ്തു.

എന്തോന്നെഡേയെന്ന് കൂട്ടുകാർ ചോദിച്ചപ്പോൾ
അവൻ പറഞ്ഞു..
തലമണ്ട ശെത്തിക്കളയും ബെള്ള പഹയന്മാരെ, മുണ്ടാണ്ട്‌ മുണുങ്ങിക്കോ,
രായ കൽപനയാ.. പഴസിയുടെ ജുദ്ധം ഇങ്ങളും കമ്പനീം കാണാൻകെടക്കുന്നേയൊള്ള്‌...

വേഗത്തിൽ തിയേറ്ററിൽകയറി കൊച്ചുപഴശി സിംഹാസനത്തിൽ ഉപവിഷ്ഠനായി..
ഇടക്കിടക്ക്‌ "ആരാണ്ടാ അബടെ" എന്ന് ചോദിക്കുന്നുമുണ്ട്‌..
സംശയത്തോടെ ഷിജാറിനെ നോക്കിയ മനോജിനോട്‌ രാജേഷ്‌ പറഞ്ഞു..
"ആരവിടെയാണ്"..

സിനിമാ തീർന്നിട്ടും നമ്മുടെ കൊച്ചുപഴശി, ഭാവം മാറാതെ സിംഹാസനത്തിൽ തന്നെ ഇരിക്കുകയാണ്

ഒടുവിൽ ഒരുകണക്കിന് തമ്പുരാനേം കൊണ്ട്‌ അവർ പുറത്തിറങ്ങി.

വണ്ടിവച്ച സ്ഥലത്ത്‌ ഭയങ്കര തിരക്കാണ് എന്നാൽ
അതിലൂടെ ഊളിയിട്ട കൊച്ചുതമ്പുരാൻ ലായത്തിലേക്ക്‌ കുതിരയെ അഴിക്കാൻ പോകുന്നപോലെ ഏന്തിവലിഞ്ഞ്‌ ബൈക്കിനടുത്തെത്തി..ശേഷം എങ്ങനെക്കെയോ ഉന്തി തള്ളി വണ്ടി പുറത്തെത്തിച്ചു.

എന്നാൽ ആ സമയത്ത്‌,രാജേഷിന്റെ ബുള്ളറ്റ്‌ എടുക്കാനായില്ല.
തിരക്കൊഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജേഷും അവരുടെ അടുത്തെത്തി.

ഷിജാറിനോട്‌ വർത്തമാനം പറഞ്ഞുകൊണ്ടുതന്നെ,മനോജ്‌ രാജേഷിന്റെ ബുള്ളറ്റിൽ ഇരിപ്പുറപ്പിച്ചു.

തിയേറ്ററിലേക്ക്‌ ഞമ്മടെ കുതിരേ വന്ന ഭടൻ മറ്റൊരാടെ കുതിരേ കേറിപോകുന്നോ..
തമ്പുരാനത്‌ പിടിച്ചില്ല.
കോപാവേശത്താൽ അവൻ മനോജിനോട്‌ ചോദിച്ചു..
ഇയ്യ്‌ ഞമ്മടെ കുതിരപൊറത്ത്‌ കേറണണ്ടാ..

മറുപടിയെന്നോണം മനോജ്‌ പറഞ്ഞു..
ഇവൻ വീട്ടിൽ വിടാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌.
അതുകൊണ്ട്‌ ഞാനിതിൽ കയറികൊള്ളാം..

അതുംകുടി ആയപ്പോൾ തമ്പുരാന്റെ ഹാലിളകി.
ആ കലിപ്പിൽ,
മുന്നും പിന്നും ഒന്നും നോക്കാതെ തന്റെ യമഹയുടെ കടിഞ്ഞാൺ മുറുക്കി, നൂറേ നൂറിൽ മുന്നോട്ട്‌ കത്തിച്ചു....

രാജേഷും,മനോജും കടുംവെട്ട്‌ കോവിയായി അവിടെതന്നെ നിന്നുപോയി...
സ്ഥലകാല ബോധം വന്നപ്പോൾ പെട്ടന്നുതന്നെ അവരും കുതിരയുടെ പിന്നാലെ ചീറി പാഞ്ഞു..
കുറേ ദൂരം ചെന്നിട്ടും തമ്പുരാനെ കാണാഞ്ഞതിനാൽ ഇവരും യാത്ര പതുക്കെയാക്കി.
കുറേ ദൂരം താണ്ടികഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജേഷിന്റെ മൊബയിൽ ശബ്ദിച്ചു.
വണ്ടി സൈഡിലൊതുക്കി ഫോൺ എടുത്തപ്പോൾ ഡിസ്പ്ലേയിൽ ഷിജാറിന്റെ നാമം എഴുതിവന്നിരിക്കുന്നു.
അറ്റന്റ്‌ ചെയ്തപ്പോൾ ഷിജാറിന്റെ ശബ്ദം..

ഇങ്ങളെബിടെ പോയി കെടക്കയാണീ..
എത്ര ശമയായീന്ന് അറിയാവാ ഞമ്മൾ ഈ കടയിൽ ഇരിപ്പ്‌ തോടങ്ങീട്ട്‌ .
ബെക്കം വന്നാളാ ആബിസം ഒണ്ട്‌ ..

രാജേഷ്‌ മറുപടിയായി പറഞ്ഞു..
ഓ ,ഞങ്ങളുവരുന്നില്ലടാ..ആ സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റതിലെ ഷോർട്ട്‌ കട്ട്‌ കേറിതിരിഞ്ഞു..
തിരികെവന്നാൽ പിന്നേം താമസിക്കും അതാ...
പെട്ടന്നുതന്നെ തമ്പുരാന്റെ സ്വരം ദയനീയമായി
അള്ളാ ഇങ്ങള് ശതിക്കല്ലേ..
ഞമ്മടെ കയ്യിലാണേ 10 രൂഫേ ഒള്ള്‌.
ബേറേ കായൊന്നുംമില്ല തിന്നും പോയി..

ഷിജാർ അത്രയും പറഞ്ഞപ്പോൾ
രാജേഷ്‌ ഫോൺ ഓഫ്‌ ചെയ്ത്‌ ചിരിയോട്‌ ചിരിതന്നെ..

കാര്യം മനോജിനോട്‌ പറഞ്ഞിട്ട്‌ വേഗം തന്നെ ഇരുവരും തമ്പുരാൻ തടങ്കലിൽ പെട്ടിരിക്കുന്ന തട്ടുകടയിലേക്ക്‌ ചീറി പാഞ്ഞു.

അവിടെയെത്തിയപ്പോൾ,
ചിക്കനും പൊറോട്ടയുമായുള്ള കായികാഭ്യാസത്തിൽ വിജയിച്ചിരിക്കുന്ന കൊച്ചുപഴശിയെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു..
വിജയശ്രീലാളിതനാണങ്കിലും കൗണ്ടറിൽ കിഴിപണം കാഴ്ചവെക്കാഞ്ഞതിനാൽ,അങ്കത്തിന്റെ തിരുശേഷിപ്പുകൾ വാരിക്കൂട്ടൻ ഭൃത്യമ്മാർ എത്തിയിരുന്നില്ല.
അതിനാൽ ടേബിളിനു ചുറ്റിനും മല്ലയുദ്ധത്തിൽ പരാജയപെട്ട കോഴിയുടെ എല്ലിൻ കഷ്ണങ്ങളും, പൊറോട്ടയുടെ പൊടികളും,
നാലുസൈഡിലേക്കും ഒഴുകി ,രക്തം കട്ടപിടിച്ചതുപോലെ ഗ്രേവി പാത്രവും ഇരിക്കുന്നുണ്ട്‌...
അടുത്തായി യുദ്ധ തടവുകാരനെപോലെ പയശി ഇരിക്കുനുണ്ട്‌.
സംഗതിയുടെ കിടപ്പ്‌ രണ്ടാൾക്കും പിടികിട്ടി.

മുൻശുണ്ഠിയെടുത്ത്‌ പാഞ്ഞ തമ്പുരാൻ,
ഉദരത്തിൽ മല്ലിട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വിശപ്പിനെ വകവരുത്തുവാൻ ഇടത്താവളത്തിൽ കയറിയതാണ്.

അങ്കത്തിന്റെ ബാല്യവും കൗമാരവും വാർദ്ധക്യവും കഴിഞ്ഞപോളാകും തംപ്രാൻ ശീലതപ്പിയത്‌.
താവളത്തിലുള്ളവർ അടിമകണ്ണാക്കി പാത്രങ്ങളും,പൊറോട്ടാമാവുമായും നിർബന്ധിച്ച്‌ സന്ധിയില്ലാതെ യുദ്ധത്തിൽ ആക്കികൊടുക്കും എന്ന തിരിച്ചറിവിലാണ് നിവർത്തിയില്ലാതെ തമ്പ്രാൻ നമ്മളെ വിളിച്ചത്‌..

താവളത്തിൽ രക്ഷകർ എത്തിയസന്തോഷത്തിൽ തമ്പുരാൻ വീണ്ടും അങ്കത്തിനുള്ള ബാല്യം കാണിക്കാൻ തയ്യാറായവനെ പോലെയായി..
പക്ഷെ രണ്ടുപേരുടേയും നോട്ടത്തിനെ അഭിമുഖീകരിക്കാതെ
തടവുകാരൻ പറഞ്ഞു..

ലാത്തിറി താമശിച്ച്‌ ശെന്നാ..
ശോറു ബെച്ചേക്കില്ലന്ന് ഉമ്മി പറഞ്ഞിരിക്കണ്..

ആടുന്നുതിരിച്ചപ്പോ ഞമ്മക്കാണേ മുടിഞ്ഞ ബെസപ്പ്‌,
അയ്നേകൊണ്ട്‌ ഇസ്പീഡിൽ വന്നതാ..
നിഷ്കളങ്കനായി ഷിജാർ വിവരിച്ചു.

അപ്പോൾ മനോജ്‌ ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചു
അതിന് ഞങ്ങളോട്‌ ദേഷ്യപെട്ടിട്ടാണോ വണ്ടിയോടിച്ച്‌ പോകുന്നത്‌.
ഞങ്ങളും വരില്ലായിരുന്നോ നിന്റെയൊപ്പം.,

അള്ളോ..
ഈ ഹിമാറെന്താ പറയണത്‌..
ഞമ്മൾ ദേസപെട്ടന്നോ..

ഒന്നുപോയേഡാ..

ശബ്ദം കൊണ്ട്‌ പിടിച്ചുനിൽക്കാൻ ഒരു ശ്രമം ഷിജാർ നടത്തിയെങ്കിലും,
മുഖഭാവം കടുംവെട്ട്‌ കോവിയിൽ നിന്ന്
നീലേശ്വരം പുഷ്പാംഗദനായി മാറിയത്‌ സെക്കന്റുകളുടെ വെത്യാസത്തിലായിരുന്നു..

By Ramji