Showing posts with label HafiHafzal. Show all posts
Showing posts with label HafiHafzal. Show all posts

സദാചാരം

Image may contain: Hafi Hafsal
'' ഡാ .. നീ ഇതെവിടെയാ ? ... വേഗം നമ്മുടെ വായനശാലയുടെ അടുത്തേക്ക് വാ ''
'' ഈ നേരത്തോ ?.. സമയം പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞില്ലേ ?.. ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ തുടങ്ങായിരുന്നു .. നീ കാര്യം എന്താണെന്നു പറ . '' ?
'' ഡാ .. നമ്മുടെ വായന ശാലയുടെ അടുത്തുള്ള മജീദില്ലേ ? ''
'' ഏത് ദുബായിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന മജീദോ ? ''
'' ആ .. അയാള് തന്നെ .. ഞാനിന്നു നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടിക്ക് പോയതായിരുന്നു . പക്ഷെ എന്റെ കൂടെ ജോലി ചെയ്യുന്ന ജയേഷിന് മറ്റന്നാൾ എന്തോ പരിപാടി ഉണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു . അത് കൊണ്ട് ഇന്ന് കൂടി ജോലി ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ രണ്ടു ദിവസം ലീവ് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാമെന്നും പറഞ്ഞു . ഞങ്ങൾ ഇടക്ക് അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതല്ലേ അത് കൊണ്ട് ഞാൻ നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു പോന്നു . ഞാൻ തിരിച്ചു വരുന്ന വഴിയിൽ
മജീദിന്റെ വീടിനു മുന്നിലുള്ള വായന ശാലക്കടുത്ത് മുൻപെങ്ങും കാണാത്ത ഒരു ബൈക്ക് നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു . വായന ശാലയൊക്കെ ഒൻപത് മണിക്ക് തന്നെ അടച്ചിരുന്നു . അവിടെ ഒരു മനുഷ്യനെയും കാണാനുമില്ല .. ''
'' അതിനിപ്പോൾ എന്താ .. നീ കാര്യമെന്താണെന്നു വെച്ചാൽ തെളിയിച്ചു പറ ''
'' അവളില്ലെ ആ മജീദിന്റെ ഭാര്യ .. ശീലാവതി .. ഞാനന്നു അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു ഒരു തമാശ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭാര്യയോട് പോയി കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞവളാണ് .. ഇപ്പൊ കണ്ടില്ലേ ... എനിക്കുറപ്പാ മജീദ് ദുബായിലുള്ള സമയം അവൾക്ക് പലരോടും ബന്ധം ഉണ്ട് . അതിലൊരാളാണ് ഈ ബൈക്കിൽ വന്നത് . മനസ്സിലാവാതിരിക്കാൻ കുറച്ചപ്പുറമുള്ള വായന ശാലയ്ക്ക് മുന്നിൽ ബൈക്ക് നിർത്തിയിട്ടതാണ് .. ''
'' നീ പറയുന്നത് സത്യമാണോ ?.. ഞാനും അവളെ ഒന്ന് രണ്ടു പ്രാവശ്യം ട്യൂൺ ചെയ്യാൻ നോക്കിയതാ .. അവൾ മൈൻഡ് കാണിച്ചില്ല .. ഇന്നവളുടെ തനിക്കൊണം നാട്ടുകാര് മൊത്തം കാണണം .. ഞാനിതാ വന്നു .. നീ ബൈക്കിന്റെ അടുക്കൽ തന്നെ നിൽക്ക് . അവനെ രക്ഷപെടാൻ അനുവദിക്കരുത് ... ''
'' അത് പിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് പറയണോ ... നീ വേഗം വാ .. നീ പറ്റാണെങ്കിൽ അനൂപിനെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വാ .. ഞാൻ കുറെ ആയി വിളിക്കുന്നു. കിട്ടുന്നില്ല ... ''
നൗഫൽ ബൈക്കിനടുത്ത് തന്നെ നിലയുറപ്പിച്ചു ഉറ്റ സുഹൃത്ത് കബീറിനെ കാത്തിരുന്നു . കബീർ വരുന്നതിനു മുന്നോടിയായി തന്റെ സൗഹൃദ സംഘത്തിൽ ഉള്ളവരെയെല്ലാം അയാൾ ഫോൺ ചെയ്തു ഇരയുടെ വിവരങ്ങൾ കൈമാറി . മിനിട്ടുകൾക്കകം ആ വീടിനു മുന്നിൽ ചെറിയൊരു സംഘം രൂപപ്പെട്ടു .. അവർ മതിൽ ചാടി ആ വീട്ടു വളപ്പിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു ..
'' കബീർ ... നീയും രണ്ടു മൂന്നു പേരും കൂടി അടുക്കള വാതിലിന്റെ അടുക്കൽ പോയി നിൽക്കണം .. അവനതു വഴി ഇറങ്ങി ഓടുകയാണെങ്കിൽ അതിനനുവദിക്കരുത് .. വീടിന്റെ നാല് വശത്തും നിരീക്ഷിക്കാനായി ചുരുങ്ങിയത് ഒരാളെങ്കിലും ഉണ്ടാവണം . ഞാൻ കാളിങ് ബെല്ലടിച്ചു നോക്കട്ടെ ... ദേ മുകളിലെ മുറിയിലെ വെളിച്ചം കണ്ടോ ? .. അവനവിടെ തന്നെ കാണും ... ''
നൗഫൽ പല്ലു ഞെരിച്ചു. മജീദിന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള പ്രതികാരം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ അഗ്നിയായി ജ്വലിക്കുന്നുണ്ട് . സകല ദേഷ്യവും മനസ്സിൽ ആവാഹിച്ചു അവൻ കാളിങ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി .. ദേഷ്യത്തിന്റെ തീവ്രതയിൽ കാളിങ് ബെൽ അലമുറയിട്ടു കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു ... സദാചാരത്തിന്റെ കാവൽ ഭടന്മാർ എന്തിനും സജ്ജരായി ഒരുങ്ങി നിന്നു . കാളിങ് ബെൽ അധിക നേരം അലമുറയിടുന്നതിനു മുൻപ് അവൾ അവർക്ക് മുൻപിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു .വെളുത്ത നിറമുള്ള പ്രാർത്ഥന വസ്ത്രമണിഞ്ഞു വാതിൽ തുറക്കുമ്പോൾ അവളാകെ പരിഭ്രമിച്ചിരുന്നു .
'' എന്താ ..... ?? എന്താ പ്രശ്നം ? ... എന്താ എല്ലാവരും കൂടി ?... '' ആൾ കൂട്ടത്തെ കണ്ടു അവളാകെ പരിഭ്രമിച്ചു . എന്തോ അപായം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് . അവളുടെ മനസ്സൊന്നു പിടഞ്ഞു ..
'' അയ്യോ ... എന്തൊരു അഭിനയം .. ഞങ്ങളൊക്കെ ഉണ്ണാക്കന്മാർ ആണെന്നെന്നോ നിന്റെ വിചാരം ? ...ഇത് ഞങ്ങൾ ഈ നാട്ടിൽ അനുവദിക്കില്ല . നീ അകത്ത് ഒളിപ്പിച്ചവനെ ഇങ്ങു ഇറക്കി വിട് .. ഞങ്ങൾക്ക് അവനെയാണ് കിട്ടേണ്ടത് ? ''
'' എന്ത് തോന്ന്യാസാ നിങ്ങളീ പറയുന്നത് ? .. ഞാൻ ആരെ ഒളിപ്പിച്ചെന്നാ ?.. അത് ചോദിക്കാനാണോ ഈ രാത്രിയിൽ എല്ലാവരും മതില് ചാടി വന്നിരിക്കുന്നത് ? ''
'' നീ കഥാ പ്രസംഗം ഒന്നും നടത്തൊന്നും വേണ്ട ... അവനെ പുറത്തിറക്കുന്നതാണ് നിനക്ക് നല്ലത് .. അല്ലെങ്കിൽ ഞങ്ങൾ ബലമായി അവനെ പിടിച്ചിറക്കി കൊണ്ട് പോകും .. '' നൗഫലിന്റെ ശബ്ദത്തിനു ഭീഷണിയുടെ സ്വരം .
'' എന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ എന്റെ വീടിനകത്തു കയറിയാൽ ഒരാളുടെ എങ്കിലും കാലു ഞാൻ വെട്ടിയിടും ... ആശുപത്രിയിൽ കിടക്കുന്ന എന്റെ ഉമ്മയുടെ ആയുസ്സിന് വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ബെല്ലടിക്കുന്നത് കേട്ടു അശുഭ വർത്തയൊന്നും ആകരുതേ എന്ന് മനസ്സിൽ പ്രാർത്ഥിച്ചു ഓടി വന്നതാണ് ഞാൻ . ഇവിടെ ഈ വീട്ടിൽ സുഖമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന എന്റെ മകനുണ്ട് . അവന്റെ സുഖ വിവരങ്ങൾ അന്വേഷിക്കാനോ ആശ്വസിപ്പിക്കാനോ നിങ്ങളെ പോലുള്ളവർക്ക് സമയമില്ല .. താല്പര്യമില്ല .... എന്റെ കിടക്ക പങ്കിടുന്നവർ ആരൊക്കെയാണെന്ന് ലിസ്റ്റ് ഉണ്ടാക്കുവാൻ നടക്കുന്നു സദാചാര കമ്മറ്റി ....തൂ ഫ് ''
അവൾ വാതിൽ അവർക്കു മുന്നിൽ കൊട്ടിയടച്ചു .. അവളുടെ പ്രതികരണം അവർ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല . അവരിൽ തെല്ലു ഭയമുണർത്താൻ അവൾക്കായി .. അവർ വീട്ടു വളപ്പിൽ കയറിയത് പോലെ തന്നെ പുറത്തിറങ്ങി ..
'' അവൾ ... ഇതൊക്കെ അവളുടെ അഭിനയമാണ് .. എനിക്കുറപ്പാണ് ... അവൻ അതിനകത്തു തന്നെയുണ്ട് .. ''
നൗഫലിന്റെ പ്രതികരണം അനുകൂലിച്ചും പ്രതികൂലിച്ചും ചില സംസാരങ്ങൾ അവർക്കിടയിലുണ്ടായി .. അവർ അവളുടെ വീടിനു സമീപത്ത് നിന്നും കവലയിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ അവർക്ക് മുന്നിൽ ഒരു ഓട്ടോ വന്നു നിർത്തി . അതിൽ നിന്നും ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ കയ്യിലൊരു കവറുമായി നിർത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന ബൈക്കിനടുത്തേക്ക് നടന്നു ...
'' ഡാ ... നിക്കേടാ അവിടെ ? .. നീ ആരാ ? '' സംഘത്തിലെ ഒരാൾ ചോദിച്ചു .
'' എന്റെ പൊന്നു ചേട്ടന്മാരെ .. ഞാൻ നാട്ടിലേക്കു പോകുന്ന വഴിയായിരുന്നു ... ഇവിടെ എത്തിയപ്പോൾ പെട്രോൾ തീർന്നു പോയി വണ്ടി ഓഫ് ആയി .. എന്റെ കയ്യിൽ ആണേൽ കാശുണ്ടായിരുന്നില്ല . ഞാൻ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ചു എ ടി എം കാർഡ് വെച്ച് കാശെല്ലാം എടുത്തു പെട്രോൾ വാങ്ങി വരുന്ന വഴിയാണ് . ''
അവൻ കയ്യിൽ കരുതിയ കവറിൽ നിന്നും കുപ്പിയെടുത്തു ബൈക്കിൽ പെട്രോൾ ഒഴിച്ച് ശര വേഗത്തിൽ മിന്നി മറഞ്ഞു . എല്ലാവരും നൗഫലിനെ തള്ളി പറഞ്ഞു സ്വന്തം വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി .
നൗഫൽ നിരാശയിൽ സ്വന്തം വീടിനു മുന്പിലെത്തുമ്പോൾ ഫോൺ സ്‌ക്രീനിൽ കബീറിന്റെ നമ്പർ തെളിഞ്ഞു .
'' നൗഫലെ .. ഡാ ഞാൻ പറയാൻ മറന്നു ... നീ പറഞ്ഞിട്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നപ്പോൾ ഞാൻ അനൂപിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി അവനെ തിരക്കി .. അവൻ കുറച്ചു മുൻപ് എങ്ങോട്ടോ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി പോകുന്നത് കണ്ടെന്നു അവന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞു . ''
'' എന്തേലും ആവട്ടെ .. അവളെ കയ്യോടെ നാറ്റിക്കാമെന്നു കരുതിയല്ലേ അവനെയും വിളിക്കാമെന്ന് കരുതിയത് .. അതെന്തായാലും ചീറ്റി പോയി .. അവൻ ഇനി വന്നിരുന്നേൽ അവന്റെ വായിലുള്ളതും കൂടി ഞാൻ കേൾക്കേണ്ടി വന്നേനെ ... .. ഓക്കേ എന്നാൽ നാളെ കാണാം ... ''
നൗഫൽ വീടിന്റെ കാളിങ് ബില്ലിൽ പതിയെ വിരലമർത്തി ... കതകു തുറക്കാൻ അല്പം സമയമെടുത്തപ്പോൾ അവൻ ഫോണെടുത്തു ഭാര്യയുടെ നമ്പറിലേക്കു വിളിച്ചു ..
'' എന്താ .. നീ വാതിൽ തുറക്കാത്തത് ?... ഞാൻ പുറത്ത് എത്ര നേരമായി ബെല്ലടിച്ചിരിക്കാനെന്നറിയോ ....?.. ഇന്നൂടെ ജയേഷ് ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യാന്നു പറഞ്ഞു .. ഞാനിങ്ങോട്ടു പോന്നു .. നീ വേഗം വാതിൽ തുറക്ക് .. ''
ഭാര്യയുടെ മറുപടി ഒരു മൂളലിൽ ഒതുങ്ങുന്നത് ഉറക്ക ചുവയിലായിരിക്കുമെന്നു അവൻ കരുതി . അവൾ കതകു തുറക്കുന്ന നേരം അടുക്കള ഭാഗത്തു നിന്നും ധൃതിയിൽ ഒരു നിഴൽ മതിലു ചാടി പോയത് പോലെ അവനു തോന്നി ...

ഓർഡർ ക്യാൻസൽഡ് ( നർമ്മ കഥ )

Image may contain: 1 person, smiling, selfie and closeup

'' വിശന്നു കൊടല് കരിയുന്നു ''
തന്റെ വയറു തടവി കൊണ്ട് സഫുവാന്റെ വിലാപം .
'' എനിക്കാണേൽ വിശന്നിട്ട് കണ്ണും കാണുന്നില്ല '' കൂടെ പിറപ്പിനോട് ഐക്യം പ്രഖ്യാപിച്ചു ബാബുവും വയറു തടവി .
'' എങ്കിൽ നമുക്കീ ഹോട്ടലിൽ കയറി വല്ലതും കഴിച്ചാലോ ?.നല്ല അടിച്ച പൊറോട്ട കിട്ടും ഇവിടെ . വേഗം വാ .. അല്ലെങ്കിൽ അത് തീർന്നു തീര്ന്നു പോകും ... ''
സഫുവാൻ ബാബുവിനെയും കൂട്ടി നേരെ ഹോട്ടലിലേക്ക് വെച്ച് പിടിച്ചു .
'' ഇക്കാ .. രണ്ടു പൊറോട്ടയും ചിക്കൻ ചുക്കയും ''
ഭക്ഷണത്തിന്റെ മോഹിപ്പിക്കുന്ന മണം മൂക്കിൽ പാഞ്ഞു കയറിയതോടെ സഫ്‌വാൻ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു . രണ്ടു പേരും വളരെ വേഗത്തിൽ തന്നെ കൈ കഴുകി ഒഴിഞ്ഞരിക്കുന്ന ഒരു മേശയുടെ രണ്ട് കസേരകളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു .
'' ഇവിടത്തെ പൊറോട്ട കഴിചാലുണ്ടല്ലോ ഈ വഴി കടന്നു പോകുമ്പോ തന്നെ വിശപ്പിന്റെ വിളി വരും '' പൊറോട്ടയുടെ മഹത്വങ്ങൾ സഹോദരൻ ബാബുവിന് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് സഫ്‌വാൻ .
'' അതിപ്പോ നിനക്ക് ജന്മന അങ്ങനെ തന്നെ അല്ലെ .. വയറു നിറഞ്ഞെന്നു നീ ഒരിക്കൽ പോലും പറയണത് ഞാൻ കേട്ടിട്ടില്ല ''
'' അതല്ല .. ഇത് തിന്നാൽ പൊളിക്കും .. തിന്നു നോക്ക് .. ദാ നോക്ക് ആ പകിസ്ഥാനിയുടെ മുൻപിൽ ആവി പറക്കുന്ന പൊറോട്ട .. കണ്ടോ കണ്ടോ ... ഇപ്പൊ തന്നെ വായിൽ വെള്ളം ഊറി.. അതിന്റെ ഒപ്പം ചിക്കൻ ചുക്കയും ഒന്ന് തടവി വായിലേക്കിട്ടാൽ ഉണ്ടല്ലോ ''
പൊറോട്ട എത്താൻ വൈകുന്ന നേരം അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവരെ മോഹിപ്പിച്ച അപ്പുറത്തെ മേശയിലെ പൊറോട്ടയിലായിരുന്നു . അൽപ സമയത്തിനകം പിച്ചി ചീന്താൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ആ പൊറോട്ടയിലേക്ക് ആ പാകിസ്ഥാനിയുടെ കരങ്ങൾ ആഞ്ഞടുക്കുന്നത് കൊതിയോടെ അവർ നോക്കി നിന്നു .
വാർദ്ധക്യം ബാധിച്ച അയാളുടെ കരങ്ങൾക്ക് പക്ഷെ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ വഴക്കം ആയിരുന്നു . അസുഖ ബാധിതനയാത് കൊണ്ടാകാം അയാൾ വല്ലാതെ ചുമക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു . ഇടക്കൊരു നിമിഷം പൊറോട്ട മർദ്ദനത്തിന് ഇടവേള കൊടുത്തു അയാൾ വാ തുറന്നിരിക്കുന്നുണ്ട് . ജലദോഷം ബാധിച്ചു തുമ്മലുമുണ്ടയാൾക്ക് എന്ന് തോന്നുന്നു . അതൊന്നും പക്ഷെ അയാളുടെ ലക്ഷ്യങ്ങളെ തടയുന്ന ഒന്നായിരുന്നില്ല . തുമ്മലടക്കാൻ അയാൾ നന്നേ പാട് പെടുന്നുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിലും അയാളുടെ പല്ലുകൾക്കിടയിൽ ഞെരിഞ്ഞമാരാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ആ പൊറോട്ട തുമ്മലിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ വക വെക്കാതെ അയാൾ വായ്ക്കകത്താക്കി .
പെട്ടെന്നാണ് അത് സംഭവിച്ചത് . ഒരു നിമിഷം എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്നു മനസ്സിലാകാതെ ബാബുവും സഫുവും , അവരുടെ കണ്ണുകൾ ഇരുൾ മൂടിയിരുന്നു . മിസ്സൈൽ കണക്കെ എന്തൊക്കെയോ അവരുടെ നേരെ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് മാത്രം അവർ കണ്ടു .കണ്ണുകൾ തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തങ്ങളുടെ മുഖവും മറ്റും പൊറോട്ട കഷണങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്ന സത്യം .
തുമ്മലടക്കാൻ പാട് പെട്ടിരുന്ന പാകിസ്താനിയുടെ നിയന്ത്രണം കൈമോശം വന്നതോടെ വായ്ക്കകത്തെ പൊറോട്ട ബോംബ്‌ വര്ഷിക്കും പോലെ അയാൾക്ക് എതിർ വശത്തിരുന്നു പൊറോട്ടക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരുന്ന ബാബുവിന്റെയും സഫുന്റെയും നേരെ വര്ഷിക്കുകയായിരുന്നു .
വായിലെ പൊറോട്ട നഷ്ടപ്പെട്ട വിഷമത്തിൽ ഒരു പൊറോട്ട കൂടി എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് പാകിസ്താനി ബാക്കി പൊറോട്ട കഴിക്കൽ പുനരാരംഭിച്ചു. അടുത്ത തീ മഴ പെയ്യുന്നതിനു മുൻപേ കൂരക്ക് കീഴിൽ ഒളിക്കാമെന്ന് കരുതി ബാബുവും സഫുവും ഓർഡർ ക്യാൻസൽ ചെയ്തു ഉടനെ അവിടെ നിന്നും പലായനം ചെയ്തു .
തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് ബാബു തിരിഞ്ഞു നോക്കി . സഫുവിന്റെ ഏമ്പക്കം ആയിരുന്നു അത് .

സസ്നേഹം ഹഫി ഹഫ്സൽ

മാലാഖയും കുട്ടികളും

Image may contain: 1 person, smiling, selfie and closeup


'' മാളു എന്ത്യേ ഉമ്മറത്തിന്ന് വിളക്കൊന്നും വച്ചില്യാ ? ''
ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലെത്തിയ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ ഭാര്യ മാളവികയോട് ചോദിച്ചു . പക്ഷെ ഉണ്ണിയുടെ ചോദ്യം കേൾക്കാതെയാണോ എന്നറിയില്ല അകത്തെ മുറിക്കകത്തു ബെഡിൽ മുഖമമർത്തി ഒന്നും മിണ്ടാതെ അങ്ങനെ കിടക്കുകയാണ് മാളവിക എന്ന മാളു .
'' മാളു ..ഇതെന്ത് കിടപ്പാടോ ? എന്താ പറ്റിയെ ?... എന്താ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് ?.. സുഖല്ലേ ? .. മഴക്കാലാണ് വല്ല പകർച്ച പനിയെങ്ങാനും ?... '' ഉണ്ണി മാളുവിന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈ വെച്ച് പനി ചൂട് ഉണ്ടോ എന്ന് നോക്കി .
'' ഹേ .. ഒന്നുല്യാലോ ... ഇതിപ്പോ മഴ പെയ്തോണ്ട് തണുത്തിട്ടാകും ഇങ്ങനെ കിടക്കണത് അല്ലേ ? .. മതി കിടന്നത് ഒന്നെണീറ്റ് വന്ന് ഭക്ഷണം വിളമ്പ് .. എനിക്കൊരു ആനയെ അങ്ങനെ തിന്നാനുള്ള വിശപ്പുണ്ട് .. ഞാനിപ്പോ കുളിച്ചേച്ചും വരാം .. ''
'' ഉണ്ണിയേട്ടാ ... '' മാളു കട്ടിലിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു ഉണ്ണിയുടെ കൈ പിടിച്ചു .
'' ഉണ്ണിയേട്ടാ .. ഞാനിന്നൊന്നും ഉണ്ടാക്കീട്ടില്ല .... നല്ല തലവേദന ... ഏട്ടൻ പുറത്തു പോയി എന്തെങ്കിലും കഴിച്ചിട്ട് വാ .. ''
'' ഹും ...എങ്കിൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യാം ഞാൻ കുളിച്ചു വരുമ്പോഴേക്കും നീയും റെഡി ആവൂ . നമുക്കൊരുമിച്ചു പുറത്തു പോയി കഴിക്കാം ... അപ്പോഴേക്കും തലവേദന ഒക്കെ മാറിക്കോളും .. ''
'' വേണ്ട ഉണ്ണിയേട്ടാ ... എനിക്ക് വിശക്കുന്നില്ല .... എനിക്ക് കുറച്ച് നേരം കൂടി കിടക്കണം ഉണ്ണിയേട്ടൻ പോയി കഴിച്ചിട്ട് വാ ... ''
ഉണ്ണി ഒന്ന് രണ്ട് പ്രാവശ്യം മാളുവിനെ നിർബന്ധിച്ചുവെങ്കിലും അവൾ വരുന്നില്ലെന്ന് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് അല്പം ദേഷ്യത്തോടെ ഉണ്ണി കുളി കഴിഞ്ഞു ഭക്ഷണത്തിനു പുറത്തേക്കു പോയി .
കാല വർഷമാണ് . ഉണ്ണി പുറത്തു പോയി അൽപ സമയമായി കാണും ശക്തമായി മഴ പെയ്തു തുടങ്ങി . മഴയുടെ ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനാകണം കറന്റും പിന്നാലെ തന്നെ പോയി . വീട്ടിനകത്ത് ഇരുട്ട് മാത്രം . കുറച്ചപ്പുറം എമർജൻസി ലാമ്പിരിപ്പുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും തെളിയിക്കാനുള്ള മാനസിക ശാരീരിക അവസ്ഥയിലായിരുന്നില്ല മാളു .
സമയമേറെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . മഴയുടെ ശക്തി കുറഞ്ഞു തോർന്നുവെങ്കിലും ആഘോഷത്തിൽ പങ്കെടുക്കാൻ പോയ കറന്റ് ഇത് വരെയും തിരിച്ചെത്തിയില്ല , മഴയെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഉണ്ണിയേട്ടൻ മാത്രം തിരിച്ചെത്തി .
'' എന്റെ മാളു .. ആ എമർജൻസി ലാമ്പ് എങ്കിലും ഓൺ ചെയ്തു വെച്ചൂടെ നിനക്ക് ? ''
മൊബൈൽ ഫോണിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അകത്തേക്ക് വന്ന് അമർഷത്തോടെ മാളുവിനോട് ചോദിച്ചു . അപ്പോഴും അവിടെ നിന്നും ഉത്തരമൊന്നുമില്ല . അയാൾ എമർജൻസി ലാമ്പ് തെളിയിച്ചു ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിനു മുകളിൽ വെച്ചു അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു . മൊബൈൽ ഫോൺ വെളിച്ചത്തിലായത് കൊണ്ടാകാം അടുക്കളയിൽ നിന്നും പാത്രങ്ങൾ നിലത്തു വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും മാളു കട്ടിലിൽ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു . അയാൾ അവൽക്കരികിൽ എത്തി അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടി .
'' മാളു .. ഡീ എണീക്ക് ..വാ ഭക്ഷണം കഴിക്കാം ... ''
'' ഉണ്ണിയേട്ടാ .. എനിക്കൊന്നും വേണ്ട ... വിശക്കുന്നില്ല .... ''
'' ദേ നീ കഴിച്ചില്ലേൽ ഞാനും കഴിക്കില്ലാട്ടോ '' ഉണ്ണി പതിവ് ഉണ്ണാവൃത സമരം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന തന്ത്രം തന്നെ ഉപയോഗിച്ചു .
'' അപ്പൊ ഏട്ടൻ ഒന്നും കഴിച്ചില്ലേ ? '' മാളു കട്ടിലിൽ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു കൊണ്ട് ഉണ്ണിയോട് ചോദിച്ചു .
'' ഇല്ല ... ഞാൻ നമുക്ക് രണ്ടാൾക്കും കഴിക്കാൻ പാർസൽ വാങ്ങി .. നിനക്ക് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിന്ന് തലവേദനക്ക് മരുന്നും വാങ്ങിച്ചു മടങ്ങാൻ നേരം മഴ ശക്തമായി .. ഞാൻ പോകുമ്പോ മഴ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലല്ലോ .. അത് കൊണ്ട് ഞാൻ കുടയും എടുത്തിരുന്നില്ല .. ഒരു ഓട്ടോ പോലും കിട്ടിയതുമില്ല .. വിശന്ന് കൊടല് തെറി പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയിട്ടും നിന്റെ ഒപ്പം ഒരുമിച്ചിരുന്നേ ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ എന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിച്ചതാ .. എന്നിട്ടിപ്പോ നീ .. ''
ശബ്ദത്തിൽ അല്പം പതർച്ചയും വിശന്ന് ക്ഷീണിച്ചതിന്റെ ദൈന്യതയും മുഖത്തെ പേശികളിൽ നിറച്ചു കൊണ്ടുള്ള ഉണ്ണിയുടെ പ്രകടനം ഏറ്റു . മാളു പതിയെ പതിയെ കൈ കഴുകി ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ഇരുന്നു ..
സമയമേറെ കഴിഞ്ഞു .. ഉണ്ണിയും മാളുവും കിടക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോഴും വീട്ടിൽ കറന്റ് എത്തിയിട്ടില്ല . എമർജൻസി ലാമ്പ് കറന്റ് വരുന്നത് വരെ അതിജീവിക്കാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ കണ്ണുകൾ പാതിയടച്ചിരിക്കുന്നു ...
മാളുവിന് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട് .. ചോദിച്ചിട്ടാണെങ്കിൽ ഒന്നും പറയുന്നുമില്ല ...അവളുടെ മൂഡ് മാറ്റണം....
'' ഏട്ടാ .. ഈ എമർജൻസി ലാമ്പ് ഓഫ് ചെയ്യോ ?.. നമുക്കെന്തിനാ ഏട്ടാ വെളിച്ചം ? ... ''
'' ങേ .. വെളിച്ചം എന്തിനാണെന്നോ ?.... ഓ അത് അത് ... അത് ശരിയാ എന്തിനാ വെളിച്ചം .. ''
ഉണ്ണി സ്വയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് എമർജൻസി ലാമ്പ് അണച്ച് കട്ടിലിൽ ചുമരിലേക്കു തിരിഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മാളുവിനെ പുണർന്നു .. അവൾ അയാളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ചുമരിനോട് അടുത്തേക്കൊന്നു കൂടി നീങ്ങി കിടന്നു . ഇതവളുടെ സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ് .. അവൾക്കിഷ്ടമാണ് അവളെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നത് . ഒരൊറ്റ ചുംബനത്തിലൂടെ അവളുടെ എതിർപ്പ് നാടകം അവസാനിപ്പിക്കാറാണ് പതിവ് .
ഉണ്ണി അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടി അവളുടെ ചെവിയുടെ പിറകിൽ ചുംബിക്കാനായി ചുണ്ടുകൾ അടുപ്പിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നിശ്വാസം അവളുടെ ചെവിയിൽ ഒരു സ്വകാര്യം പറഞ്ഞു കാണണം . അതാസ്വദിക്കാറുള്ള , കൊതിക്കാറുള്ള അവൾ അന്ന് പക്ഷെ പതിവിന് വിപരീതമായി ഉണ്ണിയെ തള്ളി മാറ്റി .
ഉണ്ണി ഒരിക്കലും അങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി അവളിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല . അയാളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു നൊമ്പരത്തിന്റെ വിത്ത് പൊട്ടി മുളച്ചിരിക്കുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് മാളു തിരിഞ്ഞിരുന്നു അവനെ പുണർന്നു അവന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി കരഞ്ഞു .
'' ഹേയ് .. എന്താ .. എന്തിനാ കരയുന്നേ ? .. അതിന് മാത്രം എന്താപ്പോ ഇണ്ടായേ ഇവിടെ ? '' ഉണ്ണി അവളുടെ മുതുകിൽ തലോടി കാര്യമന്വേഷിച്ചു .
'' ഉണ്ണിയേട്ടാ .... നമുക്കെന്തിനാ ഉണ്ണിയേട്ടാ ഈ ജീവിതം .. എല്ലാം അവസാനിപ്പിച്ചാലോ ?.. ''
'' അതിനും മാത്രം എന്താപ്പോ ഇണ്ടായേ ? ''
'' എനിക്ക് വയ്യ ഏട്ടാ ... എല്ലായിടത്തും ഞാൻ ...... '' വാക്കുകൾ മുഴുമിക്കാൻ ആവാതെ മാളു പൊട്ടി കരഞ്ഞു .
'' എല്ലായിടത്തും ഞാൻ ഒരു ദുശ്ശകുനമാണ് ഉണ്ണിയേട്ടാ .... എത്ര നാളായി നമ്മളൊരു വിവാഹത്തിനോ അങ്ങനത്തെ എന്തെങ്കിലും ചടങ്ങിനോ പോയിട്ട് ?... പോയി വന്നാൽ കുത്തുവാക്കുകൾ എത്രയെന്ന് വെച്ചാ സഹിക്കുക .ഒരു കുഞ്ഞിനെ നമുക്ക് ദൈവം തന്നില്ല .. സ്കൂളിൽ ജോലി കിട്ടിയപ്പോൾ കുട്ടികളുടെ ഇടയിൽ പ്രവർത്തിക്കാൻ അവസരം ലഭിച്ചപ്പോൾ മനസ്സ് ഏറെ സന്തോഷിച്ചതാ .. എന്നിട്ട് അവിടെയും ....ഉണ്ണിയേട്ടൻ എങ്കിലും രക്ഷപ്പെട്ടോളൂ ... വെട്ടാൻ കൊണ്ട് പോകുന്ന മച്ചി പയ്യിന്റെ വില പോലുമില്ലയെനിക്ക് ... ''
'' ഹേയ് മാളൂ ..... എന്താടീ ഈ പറയുന്നത് ?.. വീട്ടുകാരെയും ബന്ധുക്കളെയെല്ലാം വിട്ട് സ്നേഹിച്ചു കല്യാണം കഴിച്ചത് നമുക്കിടയിൽ ഒരു കുഞ്ഞുണ്ടാകുമെന്ന് സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടല്ലല്ലോ .... പിന്നെയെന്തിനാ ... നിനക്ക് ഞാനില്ലേ .. നമുക്ക് നമ്മുടെ കൊച്ചു സന്തോഷങ്ങളില്ലേ .. അത് പോരെ നമ്മുടെ കൊച്ചു ജീവിതം ജീവിച്ചു തീർക്കാൻ ... പരിഹസിക്കുന്നവരോട് പോയി പണി നോക്കാൻ പറ .. ഇതിപ്പോൾ എനിക്കാണ് പ്രശ്നമെങ്കിലും ചോദ്യം ഉയരുന്നത് നിനക്കെതിരെയെന്നത് നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലെ ജീർണ്ണതയുടെ ഭാഗമാണ് ... മറന്ന് കള ... ''
ഉണ്ണി മാളുവിന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് വെച്ച് ആശ്വസിപ്പിച്ചു . അവന്റെ നെഞ്ചിൽ അവൾ കണ്ണു നീർ പുഴയൊഴുക്കി .
'' മാളൂ .. ഇന്നിപ്പോ എന്താ ഉണ്ടായത് ?.. ആരാ എന്റെ മാളൂനെ വേദനിപ്പിച്ചേ ? ''
ഉണ്ണി അവളുടെ വിഷമത്തിന്റെ കാരണം തുറന്ന് പറയാൻ അവളെ നിർബന്ധിച്ചു .
'' എന്റെ ക്ലാസ്സിലെ മിടുക്കി കുട്ടി മീനാക്ഷിയെ പറ്റി ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ ?.. കുറച്ചീസായിട്ട് അവൾ എന്നിൽ നിന്നും അകന്ന് മാറി നിൽക്കുന്ന പോലെ ..അതിന് മുൻപ് കുറച്ചീസം കുട്ടിക്ക് അസുഖായിട്ട് ലീവ് ആയിരുന്നു . ഞാൻ അതിന്റെ ക്ഷീണം ആകുമെന്ന് കരുതി . .. ഞാൻ കുട്ടിയോട് ചോദിച്ചു എന്താ പറ്റിയെ .. പക്ഷെ കുട്ടിയൊന്നും പറഞ്ഞീല ...മിണ്ടാതെ മാറി നില്കും ''
കരച്ചിലടക്കി മാളു തുടർന്നു .
'' ഇന്ന് ഞാൻ മിട്ടായിയൊക്കെ വാങ്ങിച്ചു കൊടുത്തു സോപ്പ് ഇടാൻ നോക്കുമ്പോൾ മീനാക്ഷി അത് വാങ്ങിക്കാൻ കൂട്ടാക്കണില്ല ...അവസാനം ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോ കുട്ടി പറഞ്ഞു 'അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് ടീച്ചറോട് അധികം കൂട്ടുകൂടാൻ പോകണ്ടാന്ന് .... ടീച്ചറുടെ കണ്ണ് തട്ടുമെന്ന് 'അമ്മ പറഞ്ഞെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനാകെ തകർന്ന് പോയി ഏട്ടാ ... ''
'' അതിനിപ്പോ എന്താ ഡീ ...ചില അമ്മമാർ പോസ്സസീവ് ആകും .. കുട്ടി നിന്നെ കുറിച്ച് മാത്രമാകും വീട്ടിൽ സംസാരിക്കാ .. അത് കൊണ്ട് അതിൽ അസൂയ കൊണ്ടാകും ആ 'അമ്മ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത് ബുദ്ദുസേ ... ''
'' അങ്ങനെ അല്ല ഏട്ടാ .. എനിക്കറിയാം എന്താന്ന് ...അന്ന് ആ കുട്ടി സുഖമില്ലാതെ ലീവ് എടുത്തതിന്റെ തലേ ദിവസം കുട്ടിയുടെ കളർ ബോക്സ് ക്ലാസ്സിൽ മറന്ന് വെച്ച വിവരം പറയാൻ ഞാൻ ആ കുട്ടിയുടെ അമ്മക്ക് വിളിച്ചിരുന്നു . അപ്പൊ മീനാക്ഷിയുടെ വിവരങ്ങൾ എല്ലാം ചോദിച്ചു . ഞാൻ മിടുക്കിയാണെന്നും ഇത് പോലത്തെ മക്കളെ കിട്ടാൻ ഏതൊരമ്മയും കൊതിക്കുമെന്നും പറഞ്ഞു .. ''
'' അതിനിപ്പോ എന്താ മാളൂ .. അതൊക്കെ നല്ല കാര്യല്ലേ .എല്ലാവരും മക്കളെ കുറിച്ച് നല്ല വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ കാത്തിരിക്കയല്ലേ .. ? ''
'' ഹും .. പക്ഷേ അതൊരിക്കലും പ്രസവിക്കാത്ത മച്ചിയായ ഒരു സ്ത്രീയിൽ നിന്നാകുമ്പോൾ .......പിന്നത്തെ ദിവസം മുതൽ മീനാക്ഷിക്ക് അസുഖവും .. അപ്പൊ അത് തന്നെയാകും കാരണം .. ഞാൻ എത്ര കുത്തുവാക്കുകൾ കേട്ടതാ ഇങ്ങനെ .. എന്നാലും എന്റെ കുട്ടികളുടെ വായിൽ നിന്നും കൂടി ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു ....... ''
'' ഹേയ് ... സാരല്ല .. കുട്ടികൾ അല്ലേ ... അവർക്കെന്തറിയാം ... നീ അതൊന്നും കാര്യമാക്കേണ്ട ട്ടോ .... നിനക്ക് ഞാനില്ലെടീ .. പിന്നെ ഞാൻ മരിച്ചാൽ .. ഞാൻ മരിച്ചാൽ ആത്മാവായിട്ട് നിന്നെയും കൊണ്ട് പോകും ഞാൻ .. അല്ലെങ്കിൽ എനിക്ക് ബോർ അടിക്കുമെടീ ''
ഒരു ചെറിയ തമാശ പറഞ്ഞു മാളുവിന്റെ മൂഡ് മാറ്റാൻ ഉണ്ണി ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും അതൊന്നും ഫലം കണ്ടില്ലെന്ന മട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു മാളു അപ്പോഴും . ആ രാത്രി അവർ അവരുടെ സങ്കടങ്ങൾ എല്ലാം പങ്കു വെച്ച് നേരം പുലർന്നു . '' വൈകീട്ട് നമുക്കൊരു സിനിമക്ക് പോകാം . ഞാൻ നേരത്തെ വരാം '' ഉണ്ണി മാളുവിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആവനാഴിയിലെ ഓരോ ആയുധങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച് കൊണ്ട് ജോലിക്കു പുറപ്പെട്ടു . മാളു സ്കൂൾ ബസ്സിൽ കയറി സ്കൂളിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു .
എല്ലാ കുട്ടികൾക്കുമായി ഒരു ചിരി സമ്മാനിച്ച് സീറ്റിൽ ഇരിക്കാറുള്ള മാളുവിന് അന്നെന്തോ കുട്ടികളുടെ മുഖത്തു നോക്കാൻ ഭയമുള്ളത് പോലെ . കുഞ്ഞു തന്നെ നോക്കി പരിഹസിക്കുന്നത് പോലെ .
തിമിർത്ത് പെയ്യുന്ന മഴക്കിടയിലൂടെ പമ്മി പമ്മി സ്കൂൾ ബസ്സ് മുന്നോട്ട് നീങ്ങുമ്പോൾ എതിരെ അമിത വേഗതയിൽ വന്ന ലോറിയെ വെട്ടിച്ച ബസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം ഒരു നിമിഷം നഷ്ടപ്പെട്ടതും . തൊട്ടടുത്ത് മഴ പെയ്ത് വെള്ളം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വയലിലേക്ക് ബസ്സ് വഴുതി വീണതുമെല്ലാം പെട്ടെന്നായിരുന്നു . പെരുമഴയത്ത് വിജനമായ സ്ഥലത്ത് ഒരു കൂട്ടം കുരുന്നുകളോടൊപ്പം മാളുവും ബസ്സിലെ പ്രായം ചെന്ന ജീവനക്കാരും ആഴത്തിലേക്ക് മുങ്ങി .
രണ്ട് ദിവസത്തെ അവധിക്ക് ശേഷം സ്കൂൾ വീണ്ടും പ്രവർത്തനമാരംഭിച്ചു . ഒരു പുതു അദ്ധ്യായന വർഷം പോലെ കുട്ടികളും രക്ഷിതാക്കളും അധ്യാപകരും എല്ലാം സ്കൂൾ അങ്കണത്തിൽ ഒരുമിച്ചു കൂടി . ഈശ്വര പ്രാർത്ഥനക്ക് ശേഷം ചടങ്ങിലേക്ക് കടക്കുമ്പോൾ എല്ലാവരും കാത്തിരുന്നത് ആ ഒരു നിമിഷത്തിനു വേണ്ടിയായിരുന്നു . പ്രധാനാദ്ധ്യാപിക വത്സല ടീച്ചർ മൈക് കയ്യിലെടുത്തു .
'' പ്രിയപ്പെട്ട കുട്ടികളേ .. രക്ഷിതാക്കളേ .. അദ്ധ്യാപക അദ്ധ്യാപിക സുഹൃത്തുക്കളേ .. നമ്മുടെ സ്കൂൾ ഇന്നിവിടെ അണി നിരന്നിരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ ധീരരെ അല്ല നമ്മുടെ നാടിന്റെ ധീരരെ അനുമോദിക്കാനാണ് .സ്വന്തം ജീവൻ പണയം വെച്ച് നമ്മുടെ കുരുന്നുകളുടെ ജീവിതം രക്ഷപ്പെടുത്തിയ ഇവരുടെ കൈകളിൽ ഈ സ്കൂളും കുട്ടികളും സുരക്ഷിതരാണെന്ന കാര്യത്തിൽ തർക്കമില്ല . ഞാൻ ഓരോരുത്തരെയും ഈ വേദിയിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയാണ് ''
വത്സല ടീച്ചർ ആദ്യം ക്ഷണിച്ചത് ഡ്രൈവർ ബാബുവേട്ടനെയാണ് . ബാബുവേട്ടന് ഉപഹാരം സമ്മാനിച്ച് ബസ്സിലെ ആയയായ ജാനകിയമ്മയെ ക്ഷണിച്ചു ഉപഹാരം സമ്മാനിച്ച് . അവസാനം രക്ഷാ പ്രവർത്തനത്തിന് മുന്നിട്ടിറങ്ങിയ മാളവിക ടീച്ചറെയും വലിയ കര ഘോഷങ്ങൾക്കിടെ ഉപഹാരം നൽകി അനുമോദിച്ചു .
'' മാളവിക ടീച്ചർ അവർ അനുഭവിച്ച സംഘർഷങ്ങളെ കുറിച്ച് രണ്ട് വാക്ക് നിങ്ങളോട് സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ ക്ഷണിക്കുകയാണ് '' വത്സല ടീച്ചർ മാളുവിന്‌ മൈക്ക് സമ്മാനിച്ച് അവളുടെ വാക്കുകൾക്ക് വേണ്ടി ഒരുക്കി വെച്ചു .
'' എല്ലാവര്ക്കും എന്റെ നമസ്കാരം .. ടീച്ചർ എന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ അനുഭവിച്ച സംഘർഷങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ... അപകട സമയത്തെ സംഘർഷമാകും ടീച്ചർ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കുക . പക്ഷെ ആ സമയം എന്റെ മനസ്സിൽ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല . എന്റെ ജീവൻ കളഞ്ഞിട്ടാണെങ്കിലും എന്റെ കുട്ടികളെ രക്ഷപ്പെടുത്തുക . ബാബുവേട്ടനും ജാനകിയമ്മയും എന്നെ അതിനേറെ സഹായിച്ചു . ഇതിന്റെ ക്രെഡിറ്റിൽ അവർക്കും വലിയ പങ്കുണ്ടെന്ന് വിസമരിച്ചു കൂടാ ... എനിക്കെന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളോട് ഒന്നും പറയാനില്ല .എനിക്ക് നൽകാൻ എന്റെ സ്നേഹം മാത്രമാണുള്ളത്.''
മാളുവിന്റെ ശബ്ദം ഇടറി .. കണ്ണുകൾ ചുവന്നു .. കരച്ചിലിന്റെ വക്കിലെത്തിയെങ്കിലും അത് നിയന്ത്രിച്ചു കൊണ്ട് അവൾ തുടർന്നു .
'' പക്ഷേ എനിക്ക് പറയാനുള്ളത് എന്റെ കുട്ടികളുടെ രക്ഷിതാക്കളോടാണ് .. ഞാൻ അനുഭവിച്ച സംഘർഷങ്ങൾക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ നിങ്ങൾക്കാണ് ഏറിയ പങ്കുള്ളത് ... എല്ലാവർക്കും അറിയുന്നത് പോലെ ഞാൻ ഒരു കുഞ്ഞിന് ജന്മം നൽകിയില്ല .. പക്ഷെ നിങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ മാത്രം നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ആകുമ്പോൾ അല്ലെങ്കിൽ അവരെ മാത്രം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തമായി കാണുമ്പോൾ എനിക്ക് അവരെല്ലാവരും എന്റെ മക്കളാണ് ... അതിനുതെളിവായിരിക്കാം എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ എന്റെ മുൻപിൽ ഇവിടെയിപ്പോൾ ഇരിക്കുന്നത് .. ജന്മം നൽകി മാത്രമല്ല പ്രാണൻ നൽകിയും അമ്മയാകാം എന്നെനിക്കിന്ന് ബോദ്ധ്യമായി .. എന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ദീർഘായുസ്സോടെ ഇരിക്കട്ടെ .. നന്ദി നമസ്‍കാരം ... ''
വേദി വിട്ടിറങ്ങുമ്പോൾ നിറഞ്ഞ കരഘോഷത്തിനിടെ അദ്ധ്യാപകരുടെയും രക്ഷിതാക്കളുടേയും ഇടയിൽ പലരുടെയും കണ്ണ് നിറഞ്ഞു തുടക്കുന്നതിനിടയിൽ മീനാക്ഷിയുടെ അമ്മയുമുണ്ടായിരുന്നു . നാളെ അവർ പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമായിരിക്കും കുട്ടികളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കൈ പിടിച്ചുയർത്തിയ മാളവിക ടീച്ചർ എന്ന മാലാഖയുടെ ദൈവത്തിന്റെ കൈകളെ കുറിച്ച് .

സസ്‌നേഹം

ഹഫി ഹഫ്‌സൽ @ Nallezhuth

തൊണ്ടിമുതൽ


Image may contain: 1 person, drink and indoor

'' മോനെ .. ആ ചെരിപ്പിട്ടു കൊണ്ട് ഹറമിലേക്ക് പോകേണ്ട .. ദാ ഈ പഴയ ചെരുപ്പ് മതി . ചെരുപ്പ് മോഷണം പതിവാണവിടെ '' .
ഭാര്യ പിതാവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പ് വക വെക്കാതെ ഞാൻ ദുബായിൽ നിന്നും കൊണ്ട് വന്ന പുത്തൻ ചെരുപ്പെടുത്തണിഞ്ഞു . ഭാര്യ വീട്ടുകാരെല്ലാം കുറച്ചു വര്ഷങ്ങളായി സൗദി അറേബ്യയിലാണുള്ളത് . അവിടേക്കാണ് അങ്ങ് ദുബായിൽ നിന്നും ഉംറ നിർവഹിക്കാനായി അൽപ സ്വല്പം പരിഷ്കാരിയായി ഞാൻ അവതരിച്ചത് .
സാധാരണയായി വില കുറഞ്ഞ ചെരിപ്പാണ് ധരിക്കാറെങ്കിലും കല്യാണം കഴിഞ്ഞു അധികം നാളാകാത്തതു കൊണ്ട് ഭാര്യ വീട്ടുകാർക്ക് മുന്നിൽ ദുബൈക്കാരനെന്നു അല്പം ഗമ കാണിക്കാമെന്നു വിചാരിച്ചാണ് വില കൂടിയ ആ ചെരുപ്പ് വാങ്ങിയത് .
പൊള്ളുന്ന വെയിലിനെ അതി ജീവിച്ചു കൊണ്ടും ഞാനും പ്രിയ പത്നിയും കൂടി പള്ളിയിലെത്തി . ചെരുപ്പ് വെക്കുവാൻ ഓരോ തൂണുകൾക്കു മുന്നിലും തട്ടുകൾ സജ്ജീകരിച്ചു തിരിച്ചറിയാൻ നമ്പർ ഇട്ടിട്ടുണ്ട് .
ഭാര്യക്ക് മുന്നിൽ എന്റെ ബുദ്ധി ശക്തി വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ കിട്ടിയ അവസരമായിട്ട് ഞാൻ ആ സാഹചര്യം മുതലെടുക്കുവാൻ തീരുമാനിച്ചു .
'' ഡീ നിന്റെ ഒരു ചെരിപ്പിങ് താ ... അതിലൊരെണ്ണവും എന്റെ ചെരുപ്പിൽ ഒരെണ്ണവും നമുക്ക് ഈ തൂണിന്റെ മുൻപിലുള്ള തട്ടിൽ വെക്കാം ... ബാക്കിയുള്ള രണ്ടെണ്ണവും കുറച്ചപ്പുറമുള്ള തൂണിന്റെ മുന്നിലെ തട്ടിലും വെക്കാം .. ചെരുപ്പ് മോഷ്ടിക്കാൻ വരുന്നവൻ ഒരു ജോഡി തികയാതെ ഇളിഭ്യനായി മടങ്ങും .. ഹി ഹി ഹി ... '' ആ രംഗം ഓർത്തു ഞാൻ തന്നെ ചിരിച്ചെങ്കിലും ഭാര്യയുടെ മുഖത്തു ചിരിയൊന്നും വിടരുന്നില്ല .. എന്റെ കൂർമ്മ ബുദ്ധിയിൽ അഭിമാനിക്കേണ്ടതിനു പകരം യാതൊരു ഭാവ വിത്യാസവുമില്ലാത്ത അവളുടെ മുഖം അൽപം ആശയകുഴപ്പത്തിലായെങ്കിലും എന്റെ ബുദ്ധി ശക്തിയിലുള്ള അസൂയയായിരിക്കെങ്ങനെ എന്ന് ഞാൻ കരുതി . ചെരിപ്പെല്ലാം ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച് നെഞ്ചു വിരിച്ചു ഞാൻ പള്ളിയിലേക്ക് പ്രാർത്ഥനക്കായി പ്രവേശിച്ചു .
പ്രാർത്ഥനക്കു ശേഷം പള്ളിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങി അവളെയും കൂട്ടി ആദ്യത്തെ ചെരിപ്പ് വെച്ച തൂണിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു . അവളുടെ ഒരു ചെരിപ്പും എന്റെ ഒരു ചെരിപ്പും വെച്ച സ്ഥാനത് അവളുടെ ചെരുപ്പ് മാത്രം . എന്റെ ചെരുപ്പ് അവിടെ എവിടെയും കാണാനില്ല . ഉടനെ അടുത്ത ചെരുപ്പ് വെച്ച തൂണിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നപ്പോഴും അത് തന്നെ കഥ . ഫലത്തിൽ അവളുടെ പഴയ ചെരിപ്പുകൾ രണ്ടും ആരും കൊണ്ട് പോയില്ല . പുത്തൻ ചെറുപ്പണിഞ്ഞു വന്ന ഞാൻ ഇനി ഈ പൊള്ളുന്ന വെയിലത്ത് ടാറിട്ട റോഡിലൂടെ വരെ ഇങ്ങനെ നടക്കണം . അഹങ്കാരം തന്ന വിനയെ ശപിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പള്ളിയുടെ മുറ്റത്തിന് പുറത്തിറങ്ങി . അവിടെ കണ്ട വഴിയോര കച്ചവടക്കാരനിൽ നിന്നും ഒരു ജോഡി ചെറുപ്പണിഞ്ഞു കാൽ പാദത്തിനു അല്പം സമാധാനം നൽകി .
അൽപ ദൂരം മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോൾ ദാ പോകുന്നു എന്റെ മുന്നിലൂടെ ഒരാൾ ..... ഞാൻ ഭാര്യയെ വിളിച്ചു ...
'' ഡീ നോക്കെടീ ... എന്റെ ചെരിപ്പല്ലേ അത് ?... അതെ അത് തന്നെ ഞാൻ പുതുമ പോകാതിരിക്കാൻ പറിച്ചു കളയാതിരുന്ന ദുബായ് ലുലുവിന്റെ സ്റ്റിക്കർ വരെ അതിലുണ്ട് ... കള്ളൻ .. ചെരുപ്പ് കള്ളൻ .... ''
''എന്റെ പൊന്നിക്കാ .. ഇക്കാക്ക് മാത്രമാണോ ആ കമ്പനി ചെരുപ്പ് ഉണ്ടാക്കി നൽകുന്നത് .. അത് അത് പോലുള്ള വേറെ ചെരിപ്പാകും .. '' ഭാര്യ എന്നെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു അതെന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ചെരുപ്പ് തന്നെ .
എന്റെ കൺ മുന്നിലൂടെ അയാളുടെ കാലിനെ അലങ്കരിച്ചു കൊണ്ട് പോകുന്ന എന്റെ ചെരിപ്പിന്റെ നോക്കി ഞാൻ നിറകണ്ണുകളോടെ നിൽകുമ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു വിളി .
'' ഭായ് ... യേ കിദർ സെ മിലാ ? ''
നല്ല ശരീര പുഷ്ടിയുള്ള ഒരു ആജാന ബാഹു . കണ്ടിട്ട് പാകിസ്ഥാനി ആണെന്ന് തോന്നുന്നു . അയാളുടെ ബലിഷ്ഠമായ കരങ്ങൾ എന്നെ തല്ലാൻ വേണ്ടി വെമ്പുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു .
'' ഭായ് .. മേം അഭി ഉദർ ഏക് ആത്മി തോട ചെപ്പൽസ് സെയിൽ കർത്താ ഹേ .. ഉദർ സെ ലിയാ .... '' അറിയാവുന്ന ഹിന്ദിയിൽ ചെരുപ്പ് വാങ്ങിയ ദിക്ക് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു കൊണ്ട് ഞാൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു .
'' യേ മേരാ ചപ്പൽ ഹേ ... ഉദർ കോയീ ചോരി കിയാ ... മേരാ ചപ്പൽ ദേതോ .. ''
അയാളുടെ ആജ്ഞയെ പ്രതിരോധിക്കണമെന്നു മനസ്സ് പറഞ്ഞുവെങ്കിലും അതിനുള്ള ഭാഷ വശമില്ലാത്ത കൊണ്ടും അയാളോട് എതിർക്കാനുള്ള ശക്തിയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവും കാരണം അയാൾ പറഞ്ഞത് അനുസരിച്ചു ഞാൻ കാശു കൊടുത്തു വാങ്ങിയ ആ ചെരുപ്പ് അയാൾക്ക്‌ കൊടുത്തു .
ഞാൻ ചെരുപ്പ് വാങ്ങിയ വഴിയോര കച്ചവടക്കാരനെ ഒരുപാട് തിരഞ്ഞുവെങ്കിലും എനിക്കയാളെ കണ്ടെത്താനായില്ല . നിരാശയോടെ പൊള്ളുന്ന ചൂടിൽ അടുത്ത ചെരുപ്പ് കടയെ ലക്ഷ്യമാക്കി ഞാൻ നടക്കുമ്പോൾ എന്റെ മുൻപിലൂടെ അൽപം മുൻപ് കടന്നു പോയ എന്റെ സ്വന്തം ചെറുപ്പണിഞ്ഞ കാലുകൾ തിരയുന്ന തിരക്കിലായിരുന്നു എന്റെ കണ്ണുകളപ്പോൾ .
സസ്നേഹം #ഹഫി_ഹഫ്സൽ

#എന്റെ_മുത്തശ്ശി_മാവ്

'' ദേ അപ്പുറത്തു പണിക്കാര് വന്നിട്ടുണ്ട് ട്ടോ ''
അമ്മ അച്ഛനെ വിവരമറിയിക്കുന്നത് കേട്ട് ഞാൻ പറമ്പിലേക്കോടി . അങ്ങേതൊടിയിലെ മൂലയിലെ മുത്തശ്ശി മാവിന്റെ ചുവട്ടിൽ കുറച്ചു പേര് സംഘം ചേർന്ന് നില്പുണ്ട് . അവർക്ക് വേണ്ട നിർദേശം കൊടുക്കുന്നത് എന്റെ അച്ഛനും .
മാവു പൂത്ത് മാമ്പഴം കായ്ക്കുന്ന കാലത്ത് ആകാശമൊന്നു മുഖം കറുപ്പിച്ചാൽ എന്റെ ഉള്ളം തെളിയുമായിരുന്നു . കാറ്റോ മഴയോ ഇക്കിളി കൂട്ടി മുത്തശ്ശി മാവ് തന്റെ മാറിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചിരിക്കുന്ന മാമ്പഴം താഴെ എത്തിക്കും . നല്ല മധുരമുള്ള ആ മാമ്പഴം എത്ര കഴിച്ചാലും മതിയാകില്ല . അവിടെ ഞാനൊരു കൊതിയനായി മാറും . മാമ്പഴം കഴിക്കുമ്പോൾ കയ്യിലൂടെ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്ന നീര് നക്കി കുടിക്കുന്നത് കാണുമ്പോൾ പലരും കളിയാക്കും . പക്ഷെ അത്ര മാത്രം രുചികരമായിരുന്നു മുത്തശ്ശി മാവിലെ മാമ്പഴത്തിന് . ആ മാവിന് മുറിച്ചു കളയാൻ പോകുന്നു . എന്റെ ഇളം മനസ്സിൽ എന്തോ വേദന തളം കെട്ടി .
'' അച്ഛാ ... വേണ്ട അച്ഛാ ... മുറിക്കല്ലേ എന്ന് പറ അച്ഛാ ''
എന്റെ കുഞ്ഞു നിലവിളികളൊന്നും അച്ഛൻ ചെവി കൊണ്ടില്ല . അച്ഛനിലെ കച്ചവടക്കാരൻ ആ സ്ഥലമെങ്ങനെ കെട്ടിടം നിർമിച്ചു വാടകക്ക് കൊടുക്കാമെന്ന കണക്കു കൂട്ടലിലായിരുന്നു . അതിനു വേണ്ടി കരാര് കാരനെയും അച്ഛൻ വിളിച്ചു വരുത്തിയിട്ടുണ്ട് . അവർക്കു മുന്നിൽ എന്റെ തേങ്ങലിനു ശബ്ദത്തിനു ശക്തി പോരായിരുന്നു .
മുത്തശ്ശി മാവിന്നും മാമ്പഴം പ്രസാദിക്കാൻ മാറിൽ ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് . ഇന്നലെയും വൈകുന്നേരം ദൂരദർശനിലെ നാല് മണി സിനിമയുടെ ഇടവേളകളിൽ പല വട്ടം ഞാൻ മാവിൻ ചുവട്ടിലെത്തിയിരുന്നു . സിനിമ കഴിയുന്നത് വരെ കാത്തിരുന്നാൽ സിനിമ കാണാൻ വന്ന അയൽ വീട്ടിലെ കുട്ടികളും മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്കോടും . ആർക്കാണ് മാമ്പഴം കഴിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം ലഭിക്കുക എന്ന് തീർച്ചയില്ലാത്തത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ എന്നും പരസ്യങ്ങളുടെ ഇടവേളകളിൽ മാവിൻ ചുവട്ടിലേക്കോടുന്നത് . ഇന്നലെ വൈകുന്നേരം വന്നപ്പോൾ മാമ്പഴമൊന്നും കാണാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന എന്റെ മുന്നിലേക്ക് മാവിൻ കൊമ്പിലിരുന്ന കാക്കയുടെ അശ്രദ്ധ കാരണമോ എന്തോ ഒരു മാമ്പഴം വീണതും . ഞാനതു ആർത്തിയോടെ കഴിച്ചതുമാണ് .
പണിക്കാരിൽ രണ്ടു പേര് മാവിൽ കയറി അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ വെട്ടി മാറ്റി . താഴേക്ക് ശക്തിയോടെ വീഴുന്ന ശിഖരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിന്നും കുറച്ചു മാമ്പഴം എന്റെ മുന്നിലേക്ക് തെറിച്ചു വീണു . ഞാൻ അതിൽ നിന്നും രണ്ടെണ്ണം കയ്യിലെടുത്തു . ഇന്നലെ വരെ കാത്തിരിക്കുന്നു കാത്തിരുന്നു ആർത്തിയോടെ കഴിച്ച അതെ മാവിലെ മാമ്പഴമാണ്‌ ഇന്നിപ്പോൾ എന്റെ കൈകളിൽ . പക്ഷെ മാമ്പഴത്തിന്റെ നെറുകെ തലോടുക മാത്രമായിരുന്നു ഞാൻ ചെയ്തതത് . ഒരു വേള പോലും അതൊന്നു രുചിച്ചു നോക്കാൻ മാമ്പഴ കൊതിയനായ എനിക്ക് തോന്നിയതേയില്ല .
താഴെ പണിക്കാരിലൊരാൾ ഒരു മാമ്പഴം എടുത്തു കടിച്ചു . '' ഹോ എന്തൊരു പുളിയാ ? ''
'' പുളിയോ .. ഇതിലെ മാമ്പഴത്തിനോ ?.... നീ പല്ലു തേച്ചു കാണില്ല ... '' അച്ഛൻ അയാളെ ശകാരിച്ചു പാകമെത്തിയ ഒരു മാമ്പഴമെടുത്തു കടിച്ചു .
'' ശരിയാണല്ലോ .... ഇതെന്തു പറ്റി .. ഇന്നലെ വരെ നല്ല മധുരമുള്ള മാമ്പഴം ഞാൻ തിന്നതാണ് ..... ''
അച്ഛൻ ബാക്കി മാമ്പഴം ദൂരെയെറിഞ്ഞു ..
മുത്തശ്ശി മാവിന്റെ കണ്ണീരുപ്പായിരിക്കും മധുരമൂറുന്ന മാമ്പഴം പുളി രാസമാക്കിയതെന്നു എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
ശിഖരങ്ങളെല്ലാം അറുത്ത് മാറ്റി , മാവ് തലയില്ലാതെ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ച എന്റെ ഹൃദയത്തെ വല്ലാതെ വൃണപ്പെടുത്തി . മാവിന്റെ കഴുത്തിലും മാറിലും കാലിലുമെല്ലാം കയറുകൾ കൊണ്ട് ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു . ഏതു നിമിഷവും ഉടലുകൾ വേർപിരിയാം ........
വീടിന്റെ ഉമ്മറത്തെ ചാരു കസേരയിൽ അച്ഛൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും ഇരിപ്പുറക്കുന്നില്ല . ഇന്നലെ വരെ ആ കസേരയിൽ ഇരുന്നു ഇളം കാറ്റിന്റെ തലോടലേറ്റ് ഒരു ചെറു മയക്കം അച്ഛന് പതിവുള്ളതാണ് . പക്ഷെ ഇന്ന് അച്ഛന്റെ ചാര് കസേരക്ക് തണുപ്പേകാൻ തണൽ വിരിച്ചിരുന്ന മുത്തശ്ശി മാവില്ല . അച്ഛൻ വിശറിയുമെടുത്ത് വീശി എന്തൊക്കെയോ പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് പോയി .
തൊടിയിലെ ബഹളമെല്ലാം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു . ആളൊഴിഞ്ഞ പറമ്പിലേക്ക് ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ എനിക്ക് മാമ്പഴം ഞെട്ടരുത്ത് തരുന്ന കാക്കയാകാം മുത്തശ്ശി മാവിന്റെ അസ്ഥികൾക്ക് മുകളിലൂടെ കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്നുണ്ട് . ഇടയ്ക്കു താഴെ വീണു കിടക്കുന്ന മര ചില്ലകൾക്കു അരികത്തും പോയി നോക്കുന്നുണ്ട് . തീറ്റ തേടി വന്നതാണെങ്കിൽ താഴെ അതിനു കൊതി തിന്നാൻ ഇഷ്ടം പോലെ മാമ്പഴം വീണു കിടപ്പുണ്ട് . പക്ഷെ അതൊന്നും ഗൗനിക്കാതെ ആ കാക്ക അവിടെ എന്തോ തിരയുന്നതാണെന്നു എന്റെ ഇളം മനസ്സെന്നോട് പറഞ്ഞു .
ഞാൻ പതിയെ മരച്ചില്ലകൾക്കിടയിലൂടെ നടന്നു . ഇലയെല്ലാം വാടിയിരിക്കുന്നു . നാളെ തെങ്ങിന്റെ ചുവടു തുറക്കാൻ പണിക്കാരാരോ വരുന്നുണ്ട് . അവരോട് അച്ഛൻ പറഞ്ഞത് ഞാനും കേട്ടതാണ് . ഇലയെല്ലാം വെട്ടിയൊതുക്കി തെങ്ങിന് താഴെ തണുപ്പൊരുക്കാൻ . അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞതും ഞാൻ അവിടെ ചില്ലകൾക്കിടയിൽ ഒരു കാക്ക കുഞ്ഞു വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ടു കരയുന്നത് കണ്ടു . ആ കാക്ക കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയാകാം ഈ വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കാക്ക . ഒരു പക്ഷെ കുഞ്ഞുങ്ങൾക്ക് തീറ്റ തേടാൻ പോയപ്പോൾ അതറിഞ്ഞു കാണില്ല താൻ തിരിച്ചു വരുമ്പോൾ തന്റെ കുഞ്ഞും കൂടും പിന്നെ ഇത്ര കാലം ഒരാശ്രയമായി നില കൊണ്ടിരുന്ന മുത്തശ്ശി മാവും ഇനിയുണ്ടാകില്ല എന്ന് . മക്കളെ കുറിച്ച് ആധിയുള്ള ഒരമ്മക്ക് എങ്ങനെ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ തനിച്ചാക്കി തീറ്റ തേടി പോകാനാകും . എന്റെ മനസ്സിലൊരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നു .
ഞാൻ ആ കാക്ക കുഞ്ഞിനെ കയ്യിലെടുക്കുമ്പോൾ അവരുടെ തകർന്ന കൂടും , അതിൽ മറ്റൊരു കാക്ക കുഞ്ഞിനേയും കണ്ടു . മരവും കൂടും തകർന്നപ്പോൾ ആ കുഞ്ഞിന് തന്റെ ജീവനും നഷ്ടമായിരിക്കാം രണ്ടു കാക്ക കുഞ്ഞിനേയും ഞാൻ പുറത്തെടുക്കുന്നേരം 'അമ്മ കാക്ക കരച്ചിലുയർത്തി . അത് തിരിച്ചറിഞ്ഞിരിക്കും തന്റെ കുഞ്ഞുങ്ങളിൽ ഒന്ന് മാത്രമേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളുവെന്നു . കാക്കയുടെ കരച്ചിൽ കേട്ടാകാം മറ്റു കാക്കകളും പറന്നവിടെയെത്തി . എന്റെ അടുക്കൽ അക്രമിക്കാനെന്നോണം അവർ വരുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ വീടിനകത്തേക്കോടി . അവരുടെ കണ്ണിൽ ഞാനും അവരുടെ ജീവിതം തകർത്ത മനുഷ്യ വംശത്തിൽ പെട്ടയാളാണ് .
'' എന്താടാ നന്ദു നിന്റെ കാലിൽ .... ? ''
അച്ഛന്റെ പരു പരുത്ത ശബ്ദം കേട്ട് ഞാൻ കാലിലേക്ക് നോക്കി . കുപ്പി ചില്ലോ മറ്റോ കൊണ്ടതാകും . ചോരയൊലിക്കുന്നുണ്ട് .
പക്ഷെ അച്ഛനോടുള്ള ദേഷ്യം കാരണം ഞാൻ അതൊന്നും കാര്യമാക്കാതെ മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ അകത്തേക്ക് പോയി . 'അമ്മ വന്നു ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വിളിച്ചപ്പോഴും ഞാൻ എണീറ്റില്ല.
'' ഇത്ര പെട്ടെന്ന് മാവ് മുറിക്കേണ്ടായിരുന്നു .. അവനു നല്ല സങ്കടമുണ്ട് '' എന്റെ വിഷമവും സങ്കടവും കണ്ടു 'അമ്മ അച്ഛനോട് പരിതപിച്ചു .
'' നീ എന്താ ഈ പറയണേ ... പിന്നെങ്ങനാ അവിടെ കെട്ടിടം പണിയാ .. ഇതെല്ലം അവനും കൂടി വേണ്ടിയല്ലേ .... എനിക്കിനി എത്ര കാലംന്നു വെച്ചാ '' .....
മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം വീട്ടു വളപ്പിൽ ബന്ധുക്കളുടെയും നാട്ടുകാരുമെല്ലാം നിലയുറപ്പിച്ചുണ്ട് . പക്ഷെ അവരെല്ലാം നിശബ്ദരായി നിന്ന് അവർക്കിടയിൽ ഇരുന്നു കർമ്മം ചെയ്യുന്ന കർമ്മിയുടെ മന്ത്രങ്ങളും മറ്റും സസൂക്ഷം ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്നു .
'' ഇനി കൈ കൊട്ടി വിളിച്ചോളൂ ...... ബലി ചോറുണ്ണാൻ കാക്കയുടെ രൂപത്തിൽ നന്ദു വരും ................ ഹം വിളിച്ചോളൂ .. എല്ലാരും അല്പം അകലേക്ക് മാറി നിൽക്കാ ''
കർമ്മിയുടെ നിർദേശമനുസരിച്ചു കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുമായി അച്ഛനെന്നെ വിളിക്കുന്നുണ്ട് ..... അപ്പുറത്തെ തൊടിയിലെ മരച്ചില്ലയിൽ നിന്നും ഇതെല്ലം കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഞാൻ , ബലി ചോറുണ്ണാൻ പറക്കാൻ നേരം മരം അതി ശക്തമായ ശബ്ദത്തോടെ നിലം പതിച്ചു . മറ്റു കാക്കകളോടൊപ്പം അടുത്ത വാസ സ്ഥലം അന്വേഷിച്ചു പറക്കുമ്പോഴും അച്ഛൻ അവിടെ കൈ കൊട്ടി വിളിക്കുന്നുണ്ട് ... വിഷം തീണ്ടി അകാല മരണം സംഭവിച്ച മകന് ബലി ചോറ് നൽകാൻ .... തെല്ലപ്പുറത്ത് അച്ഛൻ മുറിച്ചിട്ട മുത്തശ്ശി മാവിന്റെ അസ്ഥികൾ കൊണ്ട് എനിക്കായി ചിതയൊരുക്കിയതിന്റെ അവശേഷിപ്പുകൾ ബാക്കിയായി കിടപ്പുണ്ട് .

#ഫ്രണ്ട്ഷിപ്_ഡേ

ലോകമെങ്ങും സൗഹൃദ ദിനം ആഘോഷിക്കുകയാണത്രെ . രാവിലെ തന്നെ എനിക്കും ലഭിച്ചു ചില സന്ദേശങ്ങൾ . എഴുതാൻ മടിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്ന ഞാൻ സൗഹൃദങ്ങളെ പറ്റി മുഖ പുസ്തകത്തിലെഴുതാൻ അല്പം കുത്തി കുറിച്ചു . ഇത് വായിച്ചു എന്റെ സൗഹൃദ വലയത്തിലെ അംഗങ്ങൾ ആനന്ദ നിർവൃതിയണയുമെന്നൊക്കെ കണക്കു കൂട്ടി . അത് തന്നെ പല സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അയച്ചു കൊടുത്തു . സന്തോഷിക്കട്ടെ എല്ലാവരും .. എന്നെ പോലെ ഒരു സുഹൃത്തിനെ ലഭിച്ചതിൽ അവർ അഭിമാനം കൊള്ളട്ടെ .. ഹമ്പട ഞാനേ ....
സുഹൃത്തുക്കളോടുള്ള കടമ നിറവേറ്റാനുള്ള ത്വരയിൽ എന്നെ സ്കൂളിൽ പഠിപ്പിച്ച ദിവാകരൻ മാഷിനും ആശംസ പോയിട്ടുണ്ടെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മറുപടിയിൽ നിന്നും വ്യക്തമായി . മാഷിനെ കൂടാതെ വേറെ ആർക്കെങ്കിലും സന്ദേശം പോയിട്ടുണ്ടോ എന്ന് പരിശോദിക്കുമ്പോൾ ഞെട്ടി .
അതെ അവൾക്ക് പോയിട്ടുണ്ട് . എന്റെ ഭാര്യക്ക് . ദൈവമേ കയ്യീന്ന് പോയല്ലോ . ആ വ്യഗ്രതയിൽ സംഭവിച്ചു പോയതാണ് . പക്ഷെ മറ്റൊരാൾക്കാണ് സൗഹൃദ സന്ദേശം അയച്ചിരുന്നതെങ്കിൽ ഭയപ്പെടാനുണ്ടായിരുന്നില്ല . പക്ഷെ ഇവൾക്ക് ..... അവൾ എന്ത് പറയും .....
ഹൃദയത്തിൽ പെരുമ്പറ മുഴങ്ങി തുടങ്ങി .. ദൈവമേ അവളത് കാണരുതേ .....
സമയമങ്ങനെ ആരോടും പരിഭവം പറയാതെ കടന്നു പോയി . ഇല്ല ഇത് വരെ ഒരു മറുപടിയുമില്ല . ഒരു പക്ഷെ കണ്ടു കാണില്ല .. ഇനി കണ്ടാൽ തന്നെ അപ്പോൾ തന്നെ പ്രതികരിക്കേണ്ടതല്ലേ ?.... അടുത്ത വർഷത്തെ സൗഹൃദ ആഘോഷത്തിന് ഈ അബദ്ധം സംഭവിക്കാതെ നോക്കണം ..
മനസ്സിൽ ഞാൻ ഓരോന്ന് ചിന്തിച്ചു കൂട്ടുന്നതിനിടയിൽ മൊബൈൽ ഫോൺ സ്‌ക്രീനിൽ അവളുടെ സന്ദേശം വന്നതായി കണ്ടു ..... ഹൃദയം പിടച്ചു ...
ആരാണ് പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഹൃദയ ശൂന്യനാണെന്നു .... കേൾക്കുന്നുണ്ടോ എന്റെ ഹൃദയ താളം ........ .. ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു പ്രാർത്ഥിച്ചു .. ഒരു പിണക്കം ഇന്നലെ തീർത്തതേയുള്ളു .. മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടാക്കല്ലേ ദൈവമേ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു ഞാൻ പതിയെ ഞാൻ അവളുടെ സന്ദേശം തുറന്നു നോക്കി .....
'' ങേ ............................................ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ''
വെള്ളിടിയേറ്റ പോലെ നിന്ന ഞാൻ അവസാനം ആ വാചകം വായിച്ചു .. ഞാൻ എഴുതി പലർക്കും അയച്ചു കൊടുത്ത അതെ സൗഹൃദ സന്ദേശം ഒരു കടപ്പാട് പോലും വെക്കാതെ അവൾ അത് എനിക്കയച്ചിരിക്കുന്നു . അവളുടെ പ്രതികരണമില്ലായ്മയിൽ നിന്നും ഒന്ന് മനസ്സിലായി . ഞാൻ അയച്ചത് വായിക്കാതെ , ഞാൻ അയച്ചത് പോലെ തന്നെ കാടടച്ചു സന്ദേശം അയച്ചതാണവൾ ....
അടുത്ത '' ആഘോഷ ദിവസങ്ങളെ '' കുറിച്ചെഴുതാനായി ഞാനെന്റെ കാത്തിരിപ്പു തുടർന്നു .

#റമദാൻ_വൃതം (നർമ കഥ)


#റമദാൻ_വൃതം (നർമ കഥ)
വിശ്വാസികൾ വൃതം അനുഷ്ടിച്ചു ചെറിയ പെരുന്നാളിനെ വരവേൽക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ് . ഫൈസലിന് പക്ഷെ വൃതാനുഷ്ഠാനം അതി കഠിനമാണ് .
പതിവ് പോലെ അന്നും അവൻ വാഹനം പള്ളിയുടെ മുൻപിൽ ഒതുക്കി നിർത്തി റമദാൻ മാസം മാത്രം പ്രവർത്തിക്കുന്ന പ്രത്യേക ഭക്ഷണ ശാലയിലേക്ക് തിരിച്ചു . നാട്ടിൽ നിന്നും അല്പം അകലെയാണ് സ്ഥലം . അത് കൊണ്ട് തന്നെ തിരിച്ചറിയുന്ന നാട്ടുകാർ ആരും ഉണ്ടാകില്ല എന്ന് സമാധാനിക്കാം . പിന്നെ പള്ളിയുടെ മുൻപിൽ വാഹനം നിർത്തിയിട്ടിടിക്കുന്നത് കൊണ്ട് വാഹനം കണ്ടാൽ തിരിച്ചറിയുന്നവർ പള്ളിയിൽ പ്രാത്ഥനയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണെന്നു ധരിച്ചു കൊള്ളും . നാട്ടിലും വീട്ടിലുമെല്ലാം തികഞ്ഞ വിശ്വാസി എന്ന പേരുണ്ട് . അത് തകർക്കാതിരിക്കാനാണ് ഇത്തരം പ്രവർത്തിയെല്ലാം .
ഭക്ഷണ ശാലയുടെ പിറകിലെ വാതിലിലൂടെ അവൻ അകത്തേക്ക് കടന്നു . മുൻ വാതിൽ ഒരു പേരിനു മാത്രമാണെന്ന് പറയാം . ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വരുന്നവരും പോകുന്നവരുമെല്ലാം ഉപയോഗിക്കുന്നത് പിറകിലെ വാതിൽ തന്നെ . താത്കാലികമായി ടാർ പായ കൊണ്ട് മറച്ച ഷെഡിനകത്ത് മേശകൾ നിരത്തിയിട്ടിട്ടുണ്ട് . ആൾ കൂട്ടത്തിനിടെ ഒഴിഞ്ഞ കസേര കണ്ടു കുതിച്ചു ചാടിയ ഫൈസലിനൊപ്പം തന്നെ മറ്റൊരാളും കുതിച്ചെത്തി .
'' ഞാൻ ആണ് ആദ്യം വന്നത് ... '' കസേര കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ടാണവൻ അവകാശം ഉന്നയിച്ചത് .
രംഗം അത്ര പന്തിയല്ലാത്ത കൊണ്ട് അധികം വാഗ്വാദങ്ങൾക്ക് മുതിരാതെ അടുത്ത കസേര ഒഴിയുന്നതും കാത്തു ഫൈസൽ നിൽക്കുമ്പോൾ പിറകിൽ കുറച്ചു പേര് അവരുടെ അവസരങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ട് . കസേര പിടിച്ചെടുത്തവൻ ഭക്ഷണം ആർത്തിയോടെ കഴിക്കുമ്പോൾ ഇടയ്ക്കു ഫൈസലിനെ നോക്കുന്നുണ്ട് . പക്ഷെ ഒരു ബഹളം ഉണ്ടാക്കിയാൽ നോമ്പ് എടുക്കാതെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് പൊതു ജനമെല്ലാം അറിയാൻ സാധ്യതയുള്ളത് കൊണ്ട് അവൻ അപ്പോഴും മൗനം പാലിച്ചതേയുള്ളു .
അധികം താമസിയാതെ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ കസേര കണ്ടതും ഫൈസൽ കുതിച്ചു കസേരയുടെ മേൽ ഗമയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു . പ്രത്യേക വിഭവങ്ങൾ ഒന്നും തന്നെ ഇല്ല അവിടെ . കഞ്ഞിയും അച്ചാറും കൂട്ടിയാണ് പലരും വിശപ്പടക്കുന്നത് . നോമ്പിന് മുൻപ് വരെ പുച്ഛമായിരുന്നു കഞ്ഞിയെ . പക്ഷെ അതെ കഞ്ഞിയെ ആർത്തിയോടെ അവൻ അകത്താക്കി .
ഭക്ഷണത്തിനു പണം കൊടുത്തു അവൻ പിറകിലെ വാതിലിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി . പുറത്തിറങ്ങുന്നവരെല്ലാം അവിടെയുള്ള നാരങ്ങാ ചെടിയുടെ ഇല പിച്ചി കൊണ്ട് പോകുന്നുണ്ട് . എന്നിട്ടതെടുത്തു കൈകളിൽ തിരുമ്മി ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ മണമൊന്നുമില്ല എന്നുറപ്പ് വരുത്തുന്നുണ്ട് . ഫൈസലും അത് തന്നെ ആവർത്തിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങി .
ഭക്ഷണം കഴിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണമാകാം കട്ടിൽ കണ്ടതും അവൻ ഉറക്കമാരംഭിച്ചു . വീട്ടുകാർക്കെല്ലാം നോമ്പെടുത്തതിന്റെ ക്ഷീണമായാണ് അവന്റെ ഉച്ചയുറക്കാതെ കണക്കാക്കിയത്.
'' ഡാ ഫൈസു .. എണീക്ക് .... ബാങ്ക് കൊടുക്കാനായി തുടങ്ങി .. '' ഉമ്മയുടെ അലർച്ചയാണ് ...
'' എന്താണുമ്മാ .... സമയം ആകുന്നല്ലേയുള്ളു .. എന്റെ നല്ല ഉറക്കം കളഞ്ഞു ഉമ്മ '' അല്പം പരിഭവത്തോടെ തന്നെയാണ് അവനത് പറഞ്ഞത് .
'' എടാ .. നീ മറന്നോ ... ബീരാൻ കാക്കയുടെ വീട്ടിൽ ഇന്ന് നോമ്പ് തുറയാണ് .. മൂപ്പരുടെ പെങ്ങളുടെ മരുമകന്റെ സൽക്കാരം . ഇവിടെ വന്നു പറഞ്ഞതാ നിന്നോട് വരാൻ വേണ്ടി .. പോയിട്ടില്ലേൽ മോശമാണ് ''
'' ആഹാ .. അത് ആദ്യത്തെ സൽക്കാരം ആകുമല്ലേ .. സാധാരണ അമ്മാവന്മാരല്ലേ ആദ്യ സൽക്കാരം നടത്തുക . അപ്പൊ ഒട്ടും മോശമാവില്ല . ''
ഫൈസൽ ഉടനെ ബൈക്കെടുത്തു ചീറി പാഞ്ഞു . ബാങ്ക് വിളി കേൾക്കുവാൻ വിശ്വാസികൾ കാത്തിരിക്കുകയാണ് . നോമ്പില്ല എങ്കിലും നോമ്പിന്റെ ക്ഷീണം അഭിനയിച്ചു അവൻ ആൾ കൂട്ടത്തിലേക്കു കടന്നു .
ബാങ്ക് വിളിക്കുമ്പോൾ കഴിക്കേണ്ട ഈത്തപ്പഴം കയ്യിലെടുത്തു കാത്തിരിക്കുമ്പോൾ ബീരാനിക്ക ഫൈസലിനെ വിളിച്ചു .
'' ഫൈസു ... നീ ഇപ്പഴാണോ വരുന്നത് ?.. ധാ ഇതാണ് എന്റെ പെങ്ങളുടെ മരു മകൻ .. ഇവനെയാണ് ഇന്ന് സത്കരിക്കുന്നത് . ''
ബീരാനിക്ക ചൂണ്ടി കാണിച്ച മരുമകനെ കണ്ടു ഫൈസൽ ഒരു നിമിഷം ഞെട്ടി പോയി . അതേ അവൻ തന്നെ ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണ ശാലയിൽ നിന്ന് കസേരക്ക് വേണ്ടി എന്നോട് തർക്കിച്ചവൻ . അവനാണീ പുതുമണവാളൻ . അവന്റെ കയ്യിൽ ഇപ്പോഴും ആ കസേരയുണ്ടോ അവകാശ വാദവുമായി ?
സസ്നേഹം ഹഫി ഹഫ്സൽ

#കുറ്റ_ബോധം


കൺസൾട്ടിങ് മുറിക്കകത്തേക്കു അവർ കയറി വരുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ എന്തോ ഒരു പന്തി കേടു തോന്നി . കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾക്കുള്ളിലെവിടെയോ പ്രതീക്ഷയുടെ തീരം തിരയുകയാവും അവൾ . ആരെയോ എന്തിനെയോ ഭയക്കുന്ന പോലെ അവളുടെ പിറകിൽ ഒളിച്ചു കൊണ്ടവനുമുണ്ട് . കണ്ണുകൾ നാല് ദിക്കിലേക്കും സാദാ ചലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ പരിസരം വീക്ഷിക്കുകയാണ് .
അവരെ രണ്ടു പേരെയും മുൻപിലെ കസേരയിലേക്ക് ഞാൻ ക്ഷണിച്ചു .
'' വരൂ .. ഇവിടെ ഇരുന്നോളു ''
കസേരകളിൽ അവരിരുവരും ഇരിക്കുമ്പോഴും അവനിൽ പരിഭ്രമം നിഴലിച്ചു നിൽക്കുന്നത് കാണാം . ഞാൻ രണ്ടു പേരെയും ശ്രദ്ധിച്ചു . സാധാരണ ഗതിയിൽ കുടുംബ ബന്ധങ്ങളിലെ താള പിഴകൾക്കു പരിഹാരം തേടി എന്റെ അടുക്കലെത്തുന്ന ദമ്പതികളെ പോലെയല്ല ഇവർ . അവളുടെ നിഴലിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കുന്നവനാണിവൻ . അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവരെ ഭരിക്കുന്ന പ്രശ്നം മറ്റെന്തോ ആണെന്ന് വ്യക്തം .
സംശയിച്ചു നിൽക്കുന്ന എന്നെ കണ്ടത് കൊണ്ടാകാം അവൾ അവരുടെ കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി .
'' സാർ .... ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് അധിക കാലമായില്ല ... വളരെ അധികം സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ . ഇക്കാക്ക് എന്നെ വലിയ ഇഷ്ടാ .. എനിക്ക് തിരിച്ചും .. ''
അവൾ അവളുടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ കാലം മുതലുള്ള കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി . അപ്പോഴും അവന്റെ മുഖത്തെ പരിഭ്രമം വിട്ടൊഴിഞ്ഞിട്ടില്ല .
'' കല്യാണം കഴിഞ്ഞു ലീവ് കഴിഞ്ഞു ഇക്ക ദുബായിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ വലിയ സങ്കടത്തിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ . എന്റെ പഠനം കഴിഞ്ഞു ഇക്കയുടെ അടുക്കലേക്കു പറന്നെത്തണം എന്നതായിരുന്നു മനസ്സ് നിറയെ . പക്ഷെ അതിനിനിയും കുറച്ചു മാസങ്ങൾ കൂടെ കാത്തിരിക്കണമെന്ന യാഥാർഥ്യത്തോട് ഞാൻ പൊരുത്തപ്പെടുകയായിരുന്നു . ഇക്ക അവിടെ ചെന്നത് മുതൽ വലിയ വിഷമത്തിലായിരുന്നു . എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കാരണം എന്നെ പിരിഞ്ഞ വിഷമത്തിലായിരുന്നു ഇക്ക . ഞാൻ ഇക്കയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു നിർത്തുമായിരുന്നു . ''
'' ഇതൊക്കെ എല്ലാ പ്രവാസി കുടുംബങ്ങളിലും ഉള്ളതല്ലേ കുട്ടീ .. ഇന്ന് നമ്മുടെ നാട്ടിൽ കാണുന്ന ഈ അഭിവൃദ്ധിയെല്ലാം അങ്ങനെ ത്യാഗം ചെയ്ത മുൻഗാമികളുടെ കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലമാണ് . ജീവിതം അങ്ങനെയൊക്കെയാണ് ചിലതൊക്കെ സഹിച്ചും ക്ഷമിച്ചും വേണം മുന്നോട്ട് പോകാൻ ''
ഞാൻ അവളെ സമാധാനിപ്പിക്കുവാൻ നോക്കി .
'' അതല്ല സാർ .. അതൊക്കെ എനിക്കും അറിയാം . എന്റെ ഉപ്പയും ഒരു പ്രവാസിയാണ് . ഞാൻ പറയാൻ വന്നത് അതല്ല സാർ .. ''
'' ഹും .. പറയു കുട്ടീ ''
'' അങ്ങനെ ഇക്ക സമയം കിട്ടുമ്പോഴൊക്കെ എന്നെ വിളിക്കും . ചിലപ്പോ അഞ്ചു മിനുട്ടിന്റെ ഇടവേളയിലായിരിക്കാം അടുത്ത കാൾ .. അങ്ങനെ എപ്പോഴും വിളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന ഇക്ക ഒരു ദിവസം പകൽ മുഴുവൻ എന്നെ വിളിച്ചതേയില്ല . തിരിച്ചു വിളിച്ചിട്ട് എടുക്കുന്നതുമില്ല . എനിക്കാകെ വിഷമമായി .. ഇക്കാക്കെന്തോ പറ്റിയെന്നു മനസ്സ് പറഞ്ഞു . അവസാനം എന്റെ മെസ്സേജിന് ഇക്ക മറുപടി തന്നു . തിരക്കിലാണ് പിന്നീട് വിളിക്കാമെന്ന് . ''
ഇക്കയുടെ വിളിയും കാത്ത് ഞാൻ ഇരുന്നു . പക്ഷെ ഇക്ക വിളിച്ചില്ല .. തിരിച്ചങ്ങോട്ട് വിളിച്ചാൽ എടുക്കില്ല . കുറെ മെസ്സേജുകൾ അയച്ചാൽ എന്തെങ്കിലും ഒരു മറുപടി മാത്രം . എന്നെ എന്തോ ഒഴിവാക്കുന്ന പോലെ . പെട്ടെന്നൊരു സുപ്രഭാതത്തിൽ ഇക്കാക്ക് വന്ന മാറ്റം എനിക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല . ഇക്കാക്കെന്ത് പറ്റിയെന്നു അറിയാൻ ഇക്കയുടെ റൂമിലുള്ള നാട്ടുകാരനായ കൂട്ടുകാരനോട് ഫേസ്ബുക് വഴി ഞാൻ ഇക്കയെ കുറിച്ച് അന്വേഷിച്ചു . അവൻ പറഞ്ഞ മറുപടി എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു സാർ ..
അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നുണ്ട് . മേശപ്പുറത്തിരിക്കുന്ന ടിഷ്യൂ അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി കണ്ണ് തുടക്കാൻ ഞാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു . അവന്റെ മുഖത്താണെങ്കിൽ വന്നപ്പോഴുള്ള അതെ പരിഭ്രമമാണ് നിഴലിക്കുന്നത് . അവൾ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു തുടർന്നു .
'' ഇക്ക കുറച്ചു ദിവസമായി ജോലിക്കു പോകുന്നില്ല . എപ്പോഴും എന്തെങ്കിലും ആലോചിച്ചു നിൽക്കും . കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് മാത്രം കാണും . ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചാൽ ഒരു വാക്ക് പോലും പറയില്ല . ഇക്കാക്കെന്ത് പറ്റിയെന്നു ആർക്കും അറിയില്ല . പലരും പറയുന്നു ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടെന്നാണ് . എന്റെ അറിവിൽ അങ്ങനെ ഒരു പ്രശ്നവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല . മാത്രമല്ല നിറഞ്ഞ സ്‌നേഹമായിരുന്നു . ''
'' ഒരു മാറ്റം ആഗ്രഹിച്ചു സുഹൃത്തുക്കളെല്ലാം ഉത്സാഹിച്ചു നിർബന്ധിച്ചു ഇക്കയെ നാട്ടിലേക്കയച്ചു . മാത്രമല്ല ഇക്കയെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ അന്നം തേടിയെത്തിയ അവരുടെ ജോലികളുടെ സാഹചര്യങ്ങൾ വെല്ലുവിളി ഉയർത്തുന്നുമുണ്ട് . അങ്ങനെ ഇക്ക നാട്ടിലെത്തി . മനസ്സിൽ ഈ വിഷമവും സങ്കടവും എല്ലാം നിറയെ ഉണ്ടെങ്കിലും എന്റെ ഇക്കയെ കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ സന്തോഷം മറച്ചു വെക്കാതെ ഞാൻ ഇക്കയെ കെട്ടി പിടിക്കാൻ ചെന്നു . സാധാരണ ഗതിയിൽ ഇക്ക ഇക്കയുടെ നെഞ്ചിലേക്ക് എന്നെ ചേർത്ത് പിടിക്കാനാണ് . പക്ഷെ ഇത്തവണ ഇക്ക എന്നെ തള്ളി മാറ്റി . അതെന്നെ തീർത്തും ഞെട്ടിച്ചു കളഞ്ഞു സാർ .. എന്താ ഇക്ക ഇങ്ങനെ .?.. ഞാൻ ഒന്ന് തൊടുന്നത് പോലും ഇക്കാക്ക് ഇഷ്ടമാകുന്നില്ല . എന്റെ മുഖത്തു പോലും നോക്കുന്നില്ല . കണ്ണുകൾ ഇപ്പോഴും നിറഞ്ഞു തുളുമ്പും എന്നല്ലാതെ ഇക്ക ഒന്നും തുറന്നു പറയുന്നുമില്ല .. സാർ ഒന്ന് ചോദിക്കണം എന്റെ ഇക്കാക്കെന്ത് പറ്റിയെന്നു .. എനിക്ക് തിരിച്ചു തരണം എന്റെ ഇക്കയെ പഴയ പ്രസാദമായി മുഖത്തോടെ . ''
സകല നിയന്ത്രണവും വിട്ടു അവൾ അലമുറയിട്ട് കരയുമ്പോൾ അവനു അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കണമെന്നുണ്ട് . പക്ഷെ എന്തോ ഒരു ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിനെ അലട്ടുന്നുണ്ട് . അതവനെ അവളോടുള്ള സമീപനത്തിൽ കാര്യമായ മാറ്റം വരുത്താൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു .
ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവളോട് അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ ചെന്നു വിശ്രമിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു . എനിക്കവനോട് മാത്രമായി അല്പം സംസാരിക്കണമായിരുന്നു .
ഞാനും അവനും മാത്രമാണിപ്പോൾ അവിടെയുള്ളത് . അവൻ എന്നെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ മടിച്ചു കൊണ്ട് താള താഴ്ത്തിയിരിക്കുകയാണ് .
ഞാൻ കസേരയിൽ നിന്നും എഴുനേറ്റു പതുക്കെ അവനടുക്കൽ ചെന്നു . അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി വിളിച്ചു .
'' എന്താടാ തലതാഴ്ത്തിയിരിക്കുന്നത് ? .. മുഖമുയർത്ത് .... ഇത്രേം വിദ്യ സമ്പന്നനായ നീ മുഖമുയർത്തി നട്ടെല്ല് നിവർത്തി തന്നെയിരിക്കണം . പ്രശ്നങ്ങൾ എന്ത് തന്നെയാകട്ടെ . അതിനെ നേരിടുന്നവനാണ് ജേതാവ് . പരീക്ഷകളിൽ ഉയർന്ന മാർക്ക് വാങ്ങുന്നത് മാത്രമല്ല . നീ വാ .. ഞാൻ ചോദിക്കട്ടെ .. ''
അവൻ പതുക്കെ എഴുനേറ്റു . അടച്ചിട്ട മുറിയിൽ നിന്നും വീടിനു പുറത്ത് വിശാലമായ തണൽ വിരിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുറ്റത്തിൽ കൂടി ഞങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ ഒപ്പം ഇളം കാറ്റും കൂടെ ചേർന്നു . മരക്കൊമ്പിൽ അതിഥികളായ പക്ഷികൾ സംഗീതം പൊഴിക്കുന്നുണ്ട് . ഇളം കാറ്റേറ്റ് മനസ്സ് തളിർത്തതോ എന്റെ നിരന്തരമായ ശ്രമത്തിന്റെ ഭാഗമായാണോ എന്നറിയില്ല . അവന്റെ അവന്റെ മനസ്സ് തുറക്കാമെന്നു സമ്മതിച്ചു .
'' അവള് സാറിനോട് പറഞ്ഞില്ലേ .. അത് പോലെ അല്ലെങ്കിൽ അതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ എനിക്ക് അതിനെ വർണിക്കാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ല . അത്ര മാത്രം സ്നേഹത്തിലായിരുന്നു ഞങ്ങൾ . ആ അവൾ എനിക്കിന്ന് എന്റെ ആരുമല്ല സാർ ...''
'' എന്ത് ?.. എന്തൊക്കെയാണ് മോനെ നീ ഈ പറയുന്നത് ?... അവൾ നിന്റെയാരുമല്ലെന്നോ ?? എന്താണ് നിങ്ങൾക്കിടയിൽ സംഭവിച്ചത് ? ''
ഒരു മനശാത്രജ്ഞനുമപ്പുറം അവർക്കിടയിലെ പ്രശ്നം അറിയാൻ എനിക്കാകാംക്ഷയായി .
'' അതെ സാർ .. അവളിന്നെന്റെ ഭാര്യയല്ല .... അവൾ പാവമാണ് .. അവൾ ഒരു തെറ്റും ചെയ്തില്ല .. ഞാനാണ് തെറ്റുകാരൻ ... ഞാൻ മാത്രമാണ് തെറ്റുകാരൻ .. ''
അവൻ കൂടുതൽ വികാരാധീനനാകുന്നു . ഏറെ പണി പെട്ട് ഞാൻ അവനെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു . എന്തോ ഒരു കുറ്റ ബോധമാണ് അവന്റെ മനസ്സിൽ കിടന്നു നീറുന്നത് . എന്തായിരിക്കുമത് .
'' അവളെ പിരിഞ്ഞു പോയതിൽ പിന്നെ എനിക്ക് വളരെ വിഷമം ആയിരുന്നു . അവൾ പറഞ്ഞല്ലോ സദാ സമയം ഫോണിൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും . അല്ലെങ്കിൽ മെസ്സേജ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കും . ഒരിക്കൽ ഒരു രാത്രി അന്ന് നേരത്തെ ഫോൺ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ച് അവൾ ഉറങ്ങാൻ പോയി . പിറ്റേന്ന് രാവിലെ തന്നെ ഒരു പരീക്ഷക്ക് പോകേണ്ടതുണ്ട് . അത് കൊണ്ട് നേരത്തെ ഉറങ്ങാനാണ് അവൾ പോയത് .''
'' അങ്ങനെ റൂമിൽ ഉറക്കത്തെ ക്ഷണിച്ചു വരുത്തി ഉറങ്ങാനിരിക്കുമ്പോൾ അടുത്ത കൂട്ടുകാരൻ ഏതോ ഒരു മത പ്രഭാഷണം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വൈവാഹിക ജീവിതമാണ് വിഷയം . കണ്ണുകൾ അടച്ചു ഉറക്കത്തെ ക്ഷണിക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ എന്റെ കാതുകൾ ആ പ്രസംഗത്തിലേക്കു വീണു . ''
അതിൽ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ ........................
അത് മാത്രമായി പിന്നെ എന്റെ മനസ്സിൽ .. ഞാൻ കഴിഞ്ഞു പോയ പല കാര്യങ്ങളും ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ചിന്തിച്ചു .... അതോടെ എനിക്ക് മനസ്സിലായി സാർ അവൾ എന്റെ ആരുമല്ലാതായി മാറിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് . അന്ന് രാത്രി എനിക്കുറങ്ങാനായില്ല . എന്റെ ചിന്തകളുടെ ചോദ്യം ചെയ്യലിൽ ഞാൻ ആകെ തളർന്നു പോയിരുന്നു സാർ . പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞും എന്റെ വിളി വരാത്തത് കൊണ്ടാകും അവളുടെ കാളുകൾ എനിക്ക് വരുന്നുണ്ട് . പക്ഷെ ഞാൻ കാരണം , എന്റെ ആരുമല്ലാതായി മാറിയിരിക്കുന്ന അവളോട് സംസാരിക്കാൻ എന്തോ വല്ലാത്ത ഭയം .... ചില ഒഴുക്കൻ മറുപടി മാത്രം ഞാൻ അവൾക്ക് നൽകുമ്പോഴും അവൾ എത്ര മാത്രം വിഷമിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിയാമായിരുന്നു .
'' ഞാൻ എന്റെ പ്രശനങ്ങൾ ആരോടും പറഞ്ഞില്ല .. സ്വയം മനസ്സിലാക്കാൻ നോക്കിയിട്ടും എനിക്കൊട്ടും മനസ്സിലായില്ല . എന്റെ മാറ്റം കണ്ടു കൂട്ടുകാർ നിർബന്ധിച്ചു ഞാൻ നാട്ടിലെത്തി അവളെ കാണുമ്പോൾ അവൾ പുണരാൻ അടുത്ത വരുമ്പോഴൊക്കെ ഞാൻ മാറിയൊഴിഞ്ഞത് അവൾ എന്റെ ആരുമല്ലാതായിരിക്കുന്നുവെന്ന ബോധ്യത്തിലായിരുന്നു .''
'' എന്താണ് പ്രശ്നം .. നീ അത് മാത്രം പറയുന്നില്ലല്ലോ .. അവൾ നിന്റെ ആരുമല്ലാതാകുന്നത് എങ്ങനെ ? .. നീ സ്വാഭാവിക ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരുന്നതും കാത്ത് കരഞ്ഞു പ്രാർത്ഥിച്ചു കഴിയുന്ന അവൾ എങ്ങനെ നിന്റെ ആരുമല്ലാതായി മാറും . എന്താണ് നടന്നതെന്ന് നീ തുറന്നു പറ . ''
എന്റെ ക്ഷമ നശിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു . കാട് കേറിയുള്ള അവന്റെ വിവരങ്ങൾ എന്നെ അല്പം അലോസരപ്പെടുത്തി . പക്ഷെ അത് ഫലം കണ്ടു മടിച്ചു മടിച്ചാണെങ്കിലും അവൻ ബാക്കി പറഞ്ഞു .
'' ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ മധു വിധു യാത്ര .. ഞാനും പിന്നെ ഒരു കൂട്ടുകാരനും ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരും . എല്ലാം അടുത്ത് കല്യാണം കഴിഞ്ഞവർ . ഒരു സായാഹ്നത്തിൽ പ്രണയ പരവശനായി എന്റെ കൂട്ടുകാരൻ അവന്റെ ഭാര്യയെ വാരിയെടുത്ത് എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടക്കുകയായിരുന്നു . ഇത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്കും ഒരാഗ്രഹം അത് പോലെ ചെയ്യാൻ . ഞാൻ എന്റെ ഭാര്യയെ അടുക്കലേക്കു വിളിച്ചു . പക്ഷെ അവൾക്കു മറ്റുള്ളവർക്ക് മുന്നിൽ ഇത്തരം പ്രകടനത്തിന് താല്പര്യമില്ലായിരുന്നു . അവൾ വന്നില്ല . കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് എന്റെ ക്ഷണം നിരസിച്ചത് കാരണം കൂട്ടുകാരുടെ പരിഹാസത്തിനു ഞാൻ വിധേയനായി .''
'' ദേഷ്യവും വിഷമവുമെല്ലാം സഹിക്കാതെയായപ്പോൾ ഞാൻ അവളോട് അത് പ്രകടിപ്പിച്ചു .. അവളുടെ കൈ തട്ടി മാറ്റി ഞാൻ ദേഷ്യപ്പെട്ടു ..
'' എനിക്ക് വേണ്ട ഡീ .. ഇഷ്ടല്ല നിന്നെ ..... '' ഇത്രയും പറഞ്ഞു അവിടെ നിന്നും കടന്നു പോയ എന്റെ ദേഷ്യം അൽപ സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തണുത്തു . കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ അവളുടെ കണ്ണുകൾ കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ ആ നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിൽ പറഞ്ഞതാണെന്ന് അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു . ഞങ്ങളുടെ ജീവിതം പിന്നെയും സന്തോഷകരമായി , ഞാൻ ദുബായിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നത് വരെ . ''
'' ദുബായിൽ പോയതിനു ശേഷം ഞാൻ അന്ന് ഒരു പ്രസംഗം കേട്ട കാര്യം പറഞ്ഞില്ലേ ?... അത് .... ''
പെട്ടെന്ന് എന്റെ ഫോൺ ശബ്ദിച്ചു ഭാര്യയാണ് . ഒരു നിമിഷം അവനോട് പറഞ്ഞു അവളോട് സംസാരിച്ചു . മറു തലക്കൽ അവൾ നല്ല ചൂടിലാണ് . ഏതോ ചെറിയ കാര്യത്തിന് വഴക്കുണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരിക്കയാണ് ... ആദ്യം കുറേ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ നോക്കി ഫലം കണ്ടില്ല . അവസാനം അവളോട് അല്പം ചൂടായി ഞാൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു ഞാൻ അവനോടു ബാക്കി സംസാരിക്കാൻ വന്നു ..
'' ആ എന്നിട്ട് പറ ..... ഒരു മിനിറ്റ് സാർ .. സാറിപ്പോൾ ആരോടാ സംസാരിച്ചത് ?... '' അവൻ എന്നോട് ചോദിച്ചു .
'' എന്റെ ഭാര്യയോട് .. എന്താ .. അവൾ എന്നെ വിളിച്ച ചീത്ത നീ കേട്ടോ ? .. ''
'' ഹേ അതല്ല സാർ അവസാനം സാർ പറഞ്ഞില്ലേ അവരോട് അങ്ങനെ ..... ഈ നിമിഷം അവർ സാറിന്റെ ആരുമല്ലാതായില്ലേ ?... ''
'' ങേ ... നിന്റെ ഭാര്യ അല്ലെ നിന്റെ ആരും അല്ലാതയുള്ളു ... അതിനിടയിൽ എന്റെ ഭാര്യ എങ്ങനെ എന്റെ ഭാര്യ അല്ലാതായി മാറുന്നത് ?.. '' എന്റെ തല പെരുകുന്നത് പോലെ .
'' സാറിപ്പോ അവരോട് പറഞ്ഞില്ലേ .... വേണ്ട ... എനിക്ക് നിന്നെ വേണ്ട ''
'' ഹാ പറഞ്ഞു .. അതിനു ?... അതിപ്പോ ദേഷ്യം വന്നാൽ അതല്ല അതിനപ്പുറം പറയും .... അല്പം കഴിഞ്ഞാൽ നേരത്തെ വിളിച്ചു സംസാരിച്ച ആളേ ആകില്ല എന്റെ ഭാര്യ .. അതൊക്കെ സൗന്ദര്യ പിണക്കം ''
'' സാർ ഞാനും അത്ര മാത്രമേ എന്റെ ഭാര്യയോട് പറഞ്ഞുള്ളു .. അത് കൊണ്ടല്ലേ ഇപ്പൊ അവൾ എന്റെ ഭാര്യ അല്ല എന്ന് പറയുന്നത് .. അതായത് ഞാൻ അന്ന് കേട്ട ആ മത പ്രസംഗത്തിലെ ഉസ്താത് പറഞ്ഞു ഭാര്യയോട് '' നിന്നെ എനിക്ക് വേണ്ട '' എന്ന വാക്ക് ഉച്ചരിച്ചാൽ വരെ മത പരമായി അവിടെ ബന്ധം വേർപിരിഞ്ഞു എന്ന് . എന്റെ വായിൽ നിന്നും അങ്ങനെ ഒരു വാക്ക് വീണു പോയി സാർ ... അതാണ് അവളെ എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് ..... ''
ഇപ്പോഴാണ് കാര്യങ്ങളുടെ പൂർണ്ണ രൂപം കിട്ടിയത് . ഏതോ പ്രഭാഷകൻ പറഞ്ഞത് വെച്ച് ചിന്തിച്ചു പുകച്ചു അവൻ മനസ്സിലാക്കി മത പരമായി ബന്ധം വേർപ്പെട്ടു പോയെന്നു . അതിനു ശേഷം അവൻ ഇൻറർനെറ്റിൽ പരതി സമാന ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . ആയിരം പോസിറ്റീവ് മറുപടികൾക്കിടയിൽ ഒരു നെഗറ്റീവ് ഉത്തരം മാത്രം കണ്ടിട്ടും അവൻ അതിനു മാത്രമാണ് പരിഗണന നൽകിയത് . ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു .
'' മോനെ ... വിവാഹ ജീവിതം എന്നാൽ രണ്ടു സാഹ ചര്യത്തിൽ ജീവിച്ച രണ്ടു വ്യക്തികളുടെ കൂടി ചേരലാണ് .അവർക്കു രണ്ടു പേർക്കും രണ്ടു സ്വഭാവങ്ങളും രണ്ടു അഭിപ്രായങ്ങളും കാണും . അവിടെ സ്വാഭാവികമായും പരിഭവവും പരാതിയും വഴക്കുമെല്ലാം കാണും . അത് നിനക്ക് മാത്രമല്ല ലോകത്തെ സകല ദമ്പതികൾക്കുമിടയിലുണ്ട് . അങ്ങനെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ വിവാഹ ബന്ധം വേർപെടാത്ത ഒരാൾ പോലും ഉണ്ടാകില്ല ഈ ഭൂമിയിൽ .എന്തിനു ഈ പ്രസംഗിച്ച ആൾ പോലും ഒരു ദിവസം നൂറു വട്ടമെങ്കിലും ഈ കണക്കിന് ബന്ധം വേർപ്പെടുത്തിക്കാണും. ഇണക്കവും പിണക്കവുമെല്ലാം ഉള്ളതാണ് ദാമ്പത്യം . ചില്ലു കൂടിനകത്ത് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു ആരാധിക്കുന്നത് പോലെയല്ല . മനുഷ്യരാണ് .. മനുഷ്യ സഹജമായ വികാരങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുക തന്നെ ചെയ്യും . ഇതൊന്നും തലനാരിഴ പോലെ കീറി പരിശോദിക്കേണ്ടതില്ല .. ഉള്ള ജീവിതം സന്തോഷത്തോടെ സമാധാനത്തോടെ കഴിയാൻ നോക്ക് .. ''
'' മോൻ ചെല്ല് .. അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ അവളുണ്ട് .. നിങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള ബന്ധത്തിന്റെ ശക്തിയാണ് അവളിപ്പോഴും നിനക്ക് വേണ്ടി കാത്തിരിക്കുന്നത് . കേവലം നാവു ചതിച്ചത് കൊണ്ട് മുറിഞ്ഞു പോകുന്നതല്ല അത് . എന്നിരുന്നാലും അത്തരം സാഹചര്യങ്ങൾ കഴിവതും ഒഴിവാക്കുക .''
അവൻ അവളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു . എന്തോ മഹാ ഭാരം ചുമലിൽ നിന്നും പൊഴിഞ്ഞു പോയ പോലെ ഒരു ആശ്വാസമുണ്ടവന്.നാളുകളിൽ ശേഷം അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു . ആ ചിരിയിൽ തിളങ്ങിയത് അവളുടെ മുഖമായിരുന്നു .

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo