Showing posts with label MovieReview. Show all posts
Showing posts with label MovieReview. Show all posts

റിവ്യൂ ഓഫ് ഓപ്പറേഷൻ ജാവ I Movie Review I Manoj Kumar Kappad

 

ഈ അടുത്ത കാലത്ത് കണ്ട മലയാള സിനിമകളിൽ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട സിനിമകളാണ് , നായാട്ട്, നിഴൽ , ഓപ്പറേഷൻ ജാവ . ഈ സിനിമകൾക്ക് എനിക്ക് തോന്നിയ പ്രധാന സാമ്യം ഇവയൊന്നും തന്നെ നായകനെ ചുറ്റിപറ്റി മാത്രം വളരുന്ന ( അല്ലെങ്കിൽ വളർത്തുന്ന ) സിനിമകൾ അല്ല എന്നതാണ് . ഇവയിൽ കടന്നു വരുന്ന ഒരു ചെറിയ കഥാപാത്രത്തിനു പോലും വ്യക്തമായ സ്‌പേസും, ഐഡന്റിറ്റിയും നൽകിയാതായി കാണാം .അത് കൊണ്ട് തന്നെ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോൾ പ്രധാന കഥാപാത്രത്തെക്കാൾ സിനിമയാണ് നമ്മുടെ മനസ്സിൽ തങ്ങി നിൽക്കുക .
മേൽപ്പറഞ്ഞ സിനിമകളിൽ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം ഏതൊന്നു ചോദിച്ചാൽ അർത്ഥ ശങ്കയ്ക്കിടയില്ലാതെ പറയും "ഓപ്പറേഷൻ ജാവ" യെന്ന് .
അതിനുള്ള പ്രധാന കാരണം മറ്റു രണ്ടു സിനിമകൾക്ക് പിറകിൽ സ്റ്റാറുകളും , പരിചയ സമ്പന്നരായ സംവിധായകരടക്കമുള്ള പിന്നണി പ്രവർത്തകർ അണിനിരക്കുമ്പോൾ, ജാവ തികച്ചും ഒരു പുതു നിരയുടെ സിനിമയാണ് .
അച്ചടക്കമുള്ള സ്‌ക്രിപ്പിറ്റിന്റെ പിൻബലത്തിൽ നടത്തിയ 'ഈ ഓപ്പറേഷന്റെ " വിജയം , കൈയ്യടക്കമുള്ള പുതു ഡോക്ടർമാർ ( സംവിധായകർ) കളത്തിലിറങ്ങാൻ പുറത്ത് അവസരം കാത്തിരിപ്പുണ്ട് എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് . അവരാവും ഇനി മലയാള സിനിമയുടെ തലവര മാറ്റി എഴുതാൻ പോകുന്ന മേജർ സർജൻമാർ !!
ഇനി ഓപ്പറേഷൻ ജാവയുടെ ഓപ്പറേഷനിലേക്ക്.
അതിനു മുന്പ് രണ്ടു വരി .
2007 ലാണ് ഞാൻ കുവൈറ്റിൽ എത്തപെട്ടത് ( ഇതും ജാവയുമായി എന്ത് ബന്ധമെന്ന് ചോദിക്കാൻ വരട്ടെ ബന്ധമുണ്ട് .. ഒരൽപം ക്ഷമിക്കുക ) . ഉറ്റവരോ ഉടയവരോ , സഹായിക്കാൻ ഇല്ലാതിരുന്ന ദിനങ്ങൾ . പച്ചവെള്ളം കുടിച്ചു ,ഒരു പാട് ജോലി തെണ്ടി മരുഭൂമിയുടെ ചൂടറിഞ്ഞ നാളുകൾ .. അവസാനം വളരെ തുച്ഛമായ ശബളത്തിന് ഒരു ട്രാൻസലേറ്റർ സെന്ററിൽ ടൈപ്പിസിറ്റ് ആയി ജോലികിട്ടി . രാവിലെ 7 മണിക്ക് ജോലിക്ക് കയറിയാൽ രാത്രി പത്ത് മണി വരെ ജോലിയോട് ജോലി തന്നെ .
തൊട്ടടുത്ത് കുവൈറ്റിലെ ലേഡീസ് യൂണീവേഴ്സിറ്റിയിൽ നിന്നും പിടിപ്പത് പണി വരും ( ഇവിടെ നമ്മുടെ നാട്ടിലെപോലെ എല്ലാ കുട്ടികളും നോട്ട് എഴുതി എടുക്കാറില്ല , ആരെങ്കിലും ഒരാൾ എഴുതും. അത് വാങ്ങി മറ്റുകുട്ടികൾ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത് വന്നു ടൈപ്പ് ചെയ്യിക്കും , സോഫ്റ്റ് കോപ്പിയുമായി മടങ്ങും. ) . ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു ആ സെന്ററിന്റെ ഇൻച്ചാർജ്ജ് . ജോലി ഇഷ്ടപ്പെട്ടാൽ അവിടെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തമെന്നും , ശബളം കൂട്ടി തരാമെന്നും വാക്ക് പറഞ്ഞു ഉറപ്പിച്ചു . ശരിക്കുപറഞ്ഞാൽ പട്ടിയെപ്പോലെ പണി ചെയ്തു . രാത്രി ആവുമ്പോൾ കണ്ണിൽ നിന്നും പൊനീച്ച പറക്കും . ഉറങ്ങാൻ കണ്ണടച്ചാലും കംപ്യുട്ടറിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ണിൽ കെടാതെ കറങ്ങും. തുച്ഛമായ ശബളം... മിച്ചമില്ലാത്ത ജീവിതം .അങ്ങിനെ രണ്ടു മാസം കടന്നു പോയി .
ഒരു ദിവസം രാവിലെ ജോലിക്ക് പോവാൻ തയ്യാറായി നിന്നപ്പോൾ , ഇൻച്ചാർജ്ജുള്ള മലയാളിയുടെ ഫോൺ വന്നു . "ഇവിടെ ലീവിന് പോയവൻ തിരിച്ചു വന്നു , അതിനാൽ ഇനി നിന്റെ ആവശ്യമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു വെച്ചു ." കണ്ണ് നിറഞ്ഞു പോയി അങ്ങിനെ ഒന്ന് പെട്ടന്ന് കേട്ടപ്പോൾ . ശരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ അതൊരു ലീവ് വേക്കൻസി ആണെന്നുള്ള കാര്യം എന്നിൽ നിന്നും ഒളിച്ചു വെക്കുകയായിരുന്നു അവർ .
ജോലി പോയതിനോടൊപ്പം അത്രയും നാൾ എന്നെ പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു എന്നത് ഏറെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവർ തന്ന യൂണിഫോം, പിറ്റേന്ന് അലക്കി തേച്ചു തിരിച്ചു കൊടുത്ത് ആ സ്ഥാപനത്തിന്റെ പടി ഇറങ്ങുമ്പോൾ കണ്ണ് നിറഞ്ഞു, തൊണ്ട ഇടറിപ്പോയി ...!!! മുന്നിൽ ഭാവി, മരൂഭൂമി പോലെ ശൂന്യമായിരുന്നു !!. നിനച്ചിരിക്കാതെ ജോലിയിൽ നിന്നും നീക്കം ചെയ്യപെടുന്നവന്റെ കഠിന വേദന എന്തെന്ന് അറിഞ്ഞവനാണ് ഞാൻ ... അതറിഞ്ഞവർ തന്നെയാവും ബഹുഭൂരിപക്ഷം പ്രവാസികളും .
സിനിമ അവർക്ക് കൂടെ സമർപ്പിച്ചിരുന്നെങ്കിലെന്ന് അതുകൊണ്ടാവാം ഞാൻ കഠിനമായി ആഗ്രഹിച്ച് പോയതും .
ഇനി സിനിമയിലേക്ക് വരാം .
ഈ സിനിമ കാണുന്നത് വരെ സൈബർ സെൽ എന്നത് , ഓഫീസിൽ ഇരുന്നു കമ്പ്യൂട്ടറിൽ സേർച്ച് അടിച്ചു ഫയൽ കണ്ടുപിടിക്കുന്നത് പോലെ ലാഘവമായി പ്രതികളെ പിടിക്കുന്ന ഏർപ്പാട് ആണെന്നായിരുന്നു എന്റെ ചിന്ത. ഒപ്പം ഓൺലൈൻ തട്ടിപ്പുകളെ കുറിച്ച് ഇത്രമാത്രം ബോധവാനുമായിരുന്നില്ല താനും . സിനിമയിലെ ബാങ്ക് മാനേജരെപ്പോലെയാണ് അധിക പേരും , ഓ .ടി. പി ചോദിച്ചാൽ ഓർക്കാതെ കൊടുത്തു പോകുന്നവർ തന്നെയാണ് .
കഥയും , തിരക്കഥയും , സംവിധാനവും.
സൈബർ കുറ്റ കൃത്ത്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ബോധവാൻമാർ ആവേണ്ടതിലേക്ക് നമ്മെ ഉപദേശിക്കുന്നുണ്ട് , അല്ലെങ്കിൽ നയിക്കുന്നുണ്ട് ഈ സിനിമ . അവയൊക്കെ തന്നെ വെറും ഉപദേശങ്ങൾ ആയി പ്രേക്ഷകന് തോന്നാത്ത വിധത്തിൽ കഥയിൽ "ലയിപ്പിച്ചു" ചേർത്ത് വെച്ചിട്ടും ഉണ്ട് . അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഒട്ടും ബോറടിക്കുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല ചിരിച്ചും രസിച്ചും നമ്മൾ അവ ആസ്വദിച്ചു- ഉൾക്കൊണ്ടു മുൻപോട്ട് പോവും . അതാണ് കഥയും , തിരക്കഥയും , സംവിധാനവും ഒരുക്കിയ നവാഗതനായ തരുൺ മൂർത്തി ( ശരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ ത്രിമൂർത്തി ) യുടെ കഴിവ് .. നമിക്കുന്നു ബ്രോ .
കഥയിൽ കടന്നു വരുന്ന ഒരു ചെറിയ കഥാപത്രത്തിന് പോലും സിനിമയിൽ സ്‌പേസും , ഐഡന്റിറ്റിയും നൽകിയിട്ടുണ്ട് . അത് കൊണ്ട് തന്നെ രണ്ടു സീനിൽ കടന്നു വരുന്ന കെ സ് ആർ ടി സി ഡ്രൈവർ പോലും മനസിൽ തങ്ങി നിൽക്കും .
അഭിനേതാക്കളെ കഥാപത്രങ്ങളിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിച്ച മിടുക്കു മുതൽ, സീനുകളുടെ തുടർച്ചയും , ചടുലതയും നിലനിർത്താൻ കാണിച്ച മിടുക്കും എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ് . കൂടുതൽ പറയണമെന്നുണ്ട് പക്ഷെ സ്ഥല സമയ പരിമിതി അനുവദിക്കുന്നില്ല .
സൈബർ കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടു പിടിക്കാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടവർ പോലും അത്തരം കുറ്റങ്ങൾ ലാഘവത്തോടെ ചെയ്യുന്നു എന്ന ദുരന്ത സത്യം , ഭാവിയിൽ സൈബർ ക്രൈമുകൾ സമൂഹത്തെ എത്രമാത്രം വരിഞ്ഞു മുറുക്കും എന്നതിന്റെ ചൂണ്ടു പലകയാണ് . സണ്ണി ലിയോണിന്റെയും , സരിതയുടെയും ക്ലിപ്പ് ചോദിക്കുന്ന പോലീസ് കാരനും , തുണ്ടുകൾ, പ്രോഗ്രാം ഫയലിൽ ഒളിപ്പിച്ചാൽ കണ്ടു പിടിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന സംശയം തീർക്കുന്ന സൈബർ സെൽ ഉദ്യോഗസ്ഥനും വിള തിന്നുന്ന വേലികൾ തന്നെ !!
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു പോയാൽ ഇത് എവിടെയും അവസാനിക്കാതെ പോകും എന്നതിനാൽ ഇനി ഷോർട്ട് ആക്കാം
അഭിനയതാക്കൾ
പ്രധാന അഭിനയതാക്കൾ മാത്രമല്ല ,ഒന്ന് വന്ന് മിന്നിമറിയുന്നവർ പോലും മിന്നി തിളങ്ങുന്നുണ്ട് . ലൂക്ക്മാനെയും, ബാലു വര്‍ഗ്ഗീസിനെയും കമ്പയർ ചെയ്താൽ ഒരു പൊടിക്ക് ലൂക്ക് മാൻ മുന്നിൽ ആണെന്ന് പറയാം . പ്രത്യേകിച്ച് പെങ്ങൾ മരിച്ചത് ആ കുഞ്ഞിനോട് പറയുന്ന സീൻ.
ബാലു വര്‍ഗ്ഗീസും കട്ടക്ക് നിന്നെങ്കിലും , സംഭാഷങ്ങളുടെ മോഡുലേഷനിൽ കുറച്ചു പിറകിലാണ് കക്ഷി , ഒപ്പം എല്ലാ സിനിമകളിലും കാണുന്ന പതിവ് വിക്കി... വിക്കിയുള്ള സംഭാഷണ ശൈലി എത്ര അടക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടും ചിലയിടങ്ങളിൽ പുറത്ത് ചാടുന്നത് കാണാം .
നായികയായി വന്ന കുട്ടി ഒരു പുതുമുഖത്തിന്റെ പതർച്ച ഇല്ലാതെ ചെയിതു , പ്രത്യേകിച്ച് "ആ മുഖത്ത് " അടിക്കുന്ന സീനിൽ . എന്നാൽ ബൈക്കിൽ പോവുമ്പോൾ അവനുമായി വാക്ക് തർക്കം ഉണ്ടാവുന്ന ഭാഗത്ത് കുറച്ചു അതിരു കടന്ന എക്സ്പ്രെഷൻ കൈയ്യിൽ നിന്ന് ഇട്ടു കളഞ്ഞതായി തോന്നി .
അത് പോലെ എടുത്ത് പറയേണ്ടതാണ് , ബിനു പപ്പുവിന്റെ പോലീസ് ഓഫീസർ . അദേഹത്ത്തിന്റെ പ്രണയവും , കല്യാണവും , മനോഹരമായി തന്നെ പറഞ്ഞു വെച്ചിരിക്കുന്നു . എല്ലാ സീനുകളിലും അദ്ദേഹം മികച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ ജോണി ആന്റണിയെ ഓഫീസിൽ വെച്ച് ചോദ്യം ചെയുന്ന സീനിൽ സംഭാഷണം ഡെലിവറി ചെയ്തിടത്ത് കുറച്ച് ആത്മവിശ്വാസക്കുറവും , കൃത്രിമത്വവും തോന്നി .
വിനായകൻ മുതൽ ബഷീർ ആയി അഭിനയിച്ച അലക്സാണ്ടർ വരെ കഴിവ് കൊണ്ട് മിഴിവേകി . എന്നാൽ വിനായകന്റെ ഭാര്യയായി വന്ന കഥാപാത്രത്തിന് ഒരു സംഭാഷണം പോലും നൽകാതെ മാറ്റി നിർത്തിയത്തിനോടുള്ള നീരസം മറച്ചു വെക്കുന്നില്ല .
പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിലെ സംഗീതം
ജെയ്ക്‌സ് ബിജോയുടെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം സിനിമയുമായി ഇഴകി ചേർന്ന് നിൽക്കുന്നതിനാൽ ഒരിടത്ത് പോലും അലോസരമാവുന്നില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല , ത്രില്ലെർ , ക്രൈ സിനിമകളിൽ നിലവിൽ കോപ്പി പേസ്റ്റ് ചെയ്‌പ്പെടുന്ന രാക്ഷസിനിലെ ബേക്ക് ഗ്രൗണ്ട് സ്ക്രോരിനോളം മികച്ചതുമാണ്. അഭിനന്ദനങ്ങൾ ..
ഫയിസ് സിദ്ധിഖിന്റെ ഛായാഗ്രഹണവും നിഷാദ് യൂസഫിന്റെ ചിത്രസംയോജനവും
ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ഏറിയ ഭാഗവും ഷൂട്ടിംഗ് നിർവഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് രാത്രിയിൽ ആണ് . അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഏതൊരു ഛായഗ്രഹകനും വെല്ലുവിളിയും ആണ് . പക്ഷെ രാത്രി കാഴ്ച്ചകൾ തീവ്രവും , സുവ്യക്തവുമായി തന്നെ ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടുണ്ട് ഛായാഗ്രഹൻ .
കൗമാരക്കാരനെ അറസ്റ്റ് ചെയ്ത് പുറത്തേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്ന സീൻ കേമറ, ആ പരിസരത്ത് നിന്ന കാഴ്ച്ക്കാരന്റെ കാഴ്ചപോലെയാണ് സീൻ നമ്മുക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നത് . ഒരിടത്ത് പോലും സിനിമയിൽ കേമറയുടെ സാന്നിധ്യം നമ്മെ ശല്യപ്പെടുത്തുന്നില്ല . അത്ര മനോഹരമായി ആംഗിളുകൾപോലും തിരഞ്ഞെടുത്തിട്ടുണ്ട് .
ചിത്രസംയോജനം അധവാ എഡിറ്റിംഗ്
ഷൂട്ട് ചെയ്ത ഭാഗങ്ങൾക്ക് ജീവൻ വെക്കുന്നത് എഡിറ്റിങ് ടേബിളിൽ ആണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട് . അത് തികച്ചും അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന രീതിയിൽ ആണ് ഇതിന്റെ എഡിറ്റിംഗ് നിഷാദ് യൂസഫ് നിർവഹിച്ചിട്ടുള്ളത് .
കൂട്ടിൽ നിന്നും നായ കുരയ്ക്കുന്ന സീനിൽ നിന്നും സ്‌ക്രീനിൽ ബ്ലാക്ക് ഇട്ട് , കണ്ണടച്ചു നിൽക്കുന്ന വിനായകൻ കണ്ണ് തുറക്കുന്ന സീനിലേക്ക് കൊണ്ട് വരുന്ന ഒരു മാന്ത്രിക എഡിറ്റിംഗ് ഉണ്ടലോ അതൊന്നു മതി ഈ മഹാന്റെ വിരുത് തിരിച്ചറിയാൻ . എഡിറ്റിങ്ങ് ടേബിളിൽ ഇനിയും പുതു ജന്മങ്ങൾ പിറന്നു വീഴട്ടെ .
ഇനി കുറച്ചു കുറ്റം പറച്ചിൽ
നായികയുടെ അച്ഛന്റെ ഡബ്ബിങ് ആവശ്യപ്പെടുന്നതിലും കൂടുതൽ ദയനീയത ഇട്ടുകളഞ്ഞതും , ആ കൗമാരക്കാരന്റെ അച്ഛൻറെയും അമ്മയുടെയും , ചലനങ്ങൾ മുതൽ സംഭാഷങ്ങങ്ങൾ വരെ വേണ്ട രീതിയിൽ സംവിധായകൻ ശ്രദ്ധിക്കാതെ പോയതും , ഫ്ലാറ്റിൽ നടക്കുന്ന കൊലപാതകത്തിലേക്ക് കഥ മാറുമ്പോൾ വേണ്ടത്ര ലിങ്ക് ഇല്ലാതെ "ഒരു ചാട്ടമായി" തോന്നുന്നതും കുറ്റങ്ങൾ ആയി പറയാം .
മേല്പറഞ്ഞതൊന്നും വലിയ കുറ്റങ്ങൾ അല്ല . കുഞ്ഞിനെ കണ്ണെഴുതി പൊട്ടു തൊടുവിച്ചാൽ , കണ്ണ് തട്ടാതിരിക്കാൻ കവിളിൽ കുത്തുന്ന കറുപ്പ് പോലെ ഒരു ചെറിയ പൊട്ട് . അത്ര കണ്ടാൽ മതി
ഡാറ്റയാണ് ഇന്നില്ലെ ഏറ്റവും വലിയ വിലപ്പനചരക്കെന്നും , പഠിക്കാത്തവന്റെ ക്രൈം തെരുവിലും
പഠിച്ചവന്റെ ക്രൈം ഓൺലൈനിലുമാണെന്ന് അടിവര ഇടുന്നുണ്ട് ഈ സിനിമ . ഒപ്പം ഇന്ന് വരെ ആരും പറയത്തവരുടെ ( താൽക്കാലിക ജീവനക്കാരുടെ , തൊഴിൽ അന്വേഷകരുടെ ) ജീവിതം കൂടെ വ്യകത്മായി ചേർത്ത് വെച്ചപ്പോൾ ..... ഓപ്പറേഷൻ സക്സസ് ..
ചുരുക്കത്തിൽ ഓപ്പറേഷൻ ജാവ ...ഓപ്പറേഷൻ സക്സസ് ..
മനോജ് കുമാർ കാപ്പാട് - കുവൈറ്റ്

ഗ്രേറ്റ് ഇന്ത്യൻ കിച്ചൺ


 ഗ്രേറ്റ് ഇന്ത്യൻ കിച്ചൺ കണ്ടു ... പടത്തിന് റിവ്യൂ ഇടണം എന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല . എന്നാൽ കണ്ടു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ചിന്ത മാറി . ചിലത് അങ്ങിനെയാണ് സംഭവിക്കേണ്ടത് സംഭവിക്കും . സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ എന്നല്ലെ !!

സിനിമയുടെ രാഷ്ട്രീയ, സാമൂഹിക പശ്ചാത്തലം ഒരു പാട് ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ട സ്ഥിതിക്ക് അതിലേക്ക് ആദ്യമേ കടക്കുന്നില്ല . ഒരു വാണിജ്യ സിനിമ കാണുന്ന കോണിലൂടെ ഈ സിനിമയെ സമീപിക്കുന്നവർക്കും , ഇതിൽ കാണിച്ച രംഗങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ അനുഭവിക്കാത്തവർക്കും ( അത് നിർഭാഗ്യവശാൽ ഭൂരിപക്ഷം പുരുഷന്മാരാവും.. ഉറപ്പ് ) സിനിമയിലെ പല രംഗങ്ങളിലും അവർത്തന വിരസത തോന്നിയേക്കാം
ഒപ്പം, മത - പുരുഷ മേധവിത്വ വ്യവസ്ഥിതിയുടെ കണ്ണടയിൽ കാര്യങ്ങളെ കാണുന്നവർക്ക് ഇതൊരു സ്ത്രീപക്ഷം മാത്രം വിളമ്പുന്ന സിനിമയായും തോന്നാം . അതിൽ തെറ്റില്ല ഏത് കണ്ണട വെക്കണം എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് കാണുന്നവനാണല്ലോ !!
നിങ്ങൾ കാവി കണ്ണട വെച്ചാലും, പച്ച കണ്ണട വെച്ചാലും സിനിമ നിങ്ങളോട് പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ചില പച്ചയായ യാഥാർഥ്യങ്ങളാണ് എന്നുതന്നെയാണ് ഈയുള്ളവന്റെ കാഴ്‌ചപ്പാട് .
ഒരു വ്യക്തി ചെയ്താൽ തെറ്റാവുന്ന കാര്യം സമൂഹം ചെയ്യുമ്പോൾ അതിനെ ജീവിത ശൈലി എന്ന ഗണത്തിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിക്കാണാറുള്ളത് ... അതോടെ അത് ശരി ആയി മാറ്റപ്പെടുന്നു . പിന്തുടരാൻ നമ്മൾ വിധിക്കപ്പെടുന്നു .
ഈ കീഴ്‌വഴക്കങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരും വഴി മാറി നടക്കുന്നവരും സമൂഹത്തിന്റെ മുന്നിൽ നിഷേദികളായി ..കണ്ണിലെ കരടായി, വഴിപിഴച്ചവരായി മുദ്രകുത്തപ്പെടുന്നു .
അത്തരം ചോദ്യം ചെയ്യലിലൂടെ കരടായി മാറിയവളുടെ കഥയാണ് ചിത്രം നിങ്ങൾക്ക് മുൻപിൽ വെക്കുന്നത് .
ഈ സിനിമ കാണും മുൻപ് നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ട ചിലതുണ്ട്
കഥാ പാത്രങ്ങളേക്കാൾ സീനുകൾ സംസാരിക്കുന്ന ശൈലിയിലാണ് ഇതിന്റെ മേക്കിങ്
ആയത് കൊണ്ട് തന്നെ ആസ്വദിക്കാൻ നിങ്ങൾ കണ്ണും, കാതും മാത്രം തുറന്നു വെച്ചാൽ പോരാ .. ഓരോ സീനിനൊപ്പം മനസ് കൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കാൻ തെയ്യാറായാൽ മാത്രമേ കാഴ്ച്ചകൾ വ്യക്തമാവൂ, ആസ്വാദനം പൂർണമാവുകയുള്ളു . അല്ലാത്ത പക്ഷം വെറും എച്ചിൽ പാത്രം കഴുകുന്ന , വേസ്റ്റിനെ കുറിച്ച് മാത്രം ചർച്ച ചെയ്യുന്ന ഒരു നേരം കൊല്ലി സിനിമയായി നിങ്ങൾ വിധി എഴുതിക്കളയാൻ ഇടയുണ്ട് .
അത് കൊണ്ട് തന്നെ സീനുകൾ എങ്ങിനെ കഥ പറയുന്നു എന്ന് നിങ്ങളറഞ്ഞിരിക്കണം. മനോഹരമായി ഒരുക്കിയ അത്തരം ചില ദൃശ്യങ്ങൾ നോക്കാം
വരണമാല്യവും .... പപ്പട മാലയും
സുരാജ് വരണമാല്യം, നിമിഷക്ക് അണിയിച്ചു കഴിഞ്ഞു കാണിക്കുന്ന സീൻ , പപ്പടം വലിയ ഈർക്കളിൽ ( ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ തെങ്ങിന്റെ ഓലയിൽ നിന്നും എടുക്കുന്ന ഉറപ്പുള്ള ഭാഗത്തിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് ഈ പേരിലാണ് ) കോർത്ത് എണ്ണയിൽ ഇട്ടു പൊരിച്ചെടുക്കുന്നതാണ് . വരണ മാല്യത്തിന്റെയും , പപ്പടം കോർത്തതിന്റെ രൂപവും , പിന്നീട് അവൾ നേരിടുന്ന "പൊരിച്ചിലുകളും " ആ ഒറ്റ സീനിൽ തന്നെ സംവിധായകൻ വിശാലമായിപ്പറയുന്നുണ്ട് .
മാഗല്യ തിലകവും സ്വർണവും
അടുത്ത ഷോട്ടിൽ കാണിക്കുന്ന വധുവിന്റെ നെറുകയിൽ സിന്ദൂരം ചാർത്തി അതിന്മേൽ സ്വർണ്ണാഭരണം അടുക്കി വെയ്ക്കുന്നതാണ് . അതായത് വിശ്വാസത്തിനു മുകളയിൽ ഉയർന്നു വരുന്ന പൊന്നിന്റെ കാഴ്ച്ച .
നമ്പർ പ്ളേറ്റില്ലാത്ത കാർ
സ്ത്രീധനം പറയാതെ പറയുന്നുണ്ട് ഈ കാർ , മുകളിലത്തെ കാഴ്ചയും ചേർത്ത് വെച്ച് വായിച്ചാൽ ദൃശ്യം വ്യക്തം .
കാൽ കഴുകി കയറുന്ന പെണ്ണിന് !!
മധുരം കൊടുക്കുമ്പോൾ "ഇന്ന്" കുറച്ചു മധുരമാവാം എന്ന് പറയുന്ന അതേ അമ്മായി തന്നെ ആർത്തവ നാളുകളിൽ അവൾക്ക് കയ്പ്പ് നൽകുന്നതും "രസമുള്ള" കാഴ്ചയാണ് .
ഒപ്പം സ്ത്രീകൾക്ക് വിശ്രമം വിളംബരം ചെയ്തുകൊണ്ട് അടുക്കളയിൽ കയറുന്ന ഞാൻ അടക്കമുള്ള ഭർത്താക്കന്മാർ അവർക്ക് നൽകുന്നത് ഇരട്ടി ജോലിയാണ് എന്നൊരു നല്ല പാഠം പഠിക്കാൻ പറ്റി എന്നതും എടുത്ത് പറയേണ്ടത് തന്നെയാണ് .
ഇനി ആദ്യരാത്രി
( വായിക്കാൻ തിടുക്കം കൂട്ടേണ്ട , അങ്ങിനെ ഒന്നും കാണിക്കുന്നില്ല )
ആദ്യ രാത്രിയെക്കുറിച്ച് കുറ്റം പറഞ്ഞ തന്നെ തുടങ്ങാം
ആദ്യ രാത്രിയിലെ നവ നവദമ്പതികളുടെ സ്വഭാവ രീതികളൂം, അപരിചിതത്വവും കാണുമ്പോൾ ,ഇവർ രണ്ടും വല്ല 80 കാലഘട്ടത്തിൽ ഉള്ളവരായി തോന്നിയത് എനിക്ക് മാത്രമാണോ ആവോ ?
വീഡിയോ കോളും , മെസേജും സുലഭമായ ഈ കാലത്ത് പര്സപരം കല്യാണത്തിന് മുൻപ് സംസാരിച്ചില്ല അല്ലെങ്കിൽ പരസപരം ഒട്ടും മനസിലാക്കിയില്ല എന്നത് കുറച്ചു അവിശ്വസനീയമാണ് .അതിപ്പോൾ കല്യാണം നടന്നത് കുറഞ്ഞ ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് എന്ന വാദം നിരത്തിയാലും അതൊരു "ഗ്രേറ്റ് കളവാകും" .
ഏതായാലും കുറ്റം പറഞ്ഞു അപ്പൊ കുറച്ചുകൂടെ പറഞ്ഞു വെക്കാം .
ഈ ചിത്രത്തിനായി കേമറ രണ്ടു ശൈലിയിലാണ് ചലിപ്പിച്ചത് എന്ന് തോന്നുന്നു . അടുക്കള സീനുകളിൽ കേമറയുടെ ഇളക്കം കൊണ്ടും, കഥാപാത്ര പിന്തുടരൽ കൊണ്ടും ഒരു ഛായാഗ്രാഹകന്റെ സാന്നിദ്യം പലപ്പോഴും അനുഭവപ്പെടുന്നതും , അല്ലറചില്ലറ ആവർത്തന ഷോട്ടുകൾ ഒരുക്കിയതും അടുക്കളയുടെ ആദ്യ ഭാഗത്ത് ക്ഷീണമായി .
എന്നാൽ ബെഡ് റൂമിൽ വഴക്കിനു ശേഷം
നന്നാവുന്ന സീനും, ഹോട്ടലിലെ സീനും കേമറയും, എഡിറ്റിംഗും മറ്റൊരു ശൈലിയിലാണ്.
വലിഞ്ഞു മുറുകിയ മുഖവുമായി നടക്കുന്ന അമ്മയുടെയും മരുമകളുടെയും , ചിരി പരിപൂർണമായി മായ്ച്ചു കളഞ്ഞത് അൽപ്പം കടന്നകൈയ്യാണ് . ആവശ്യത്തിൽ അധികം തിടുക്കവും ഓട്ടവും അമ്മയെ കൊണ്ടും മരുമകളെ കൊണ്ടും സംവിധായൻ ചില നിർബദ്ധബുദ്ധിയാൽ സമൃദ്ധം ചെലുത്തി ചെയ്യിപ്പിച്ച പ്രതീതി ചില ഇടങ്ങളിൽ മുഴച്ചു നിൽക്കുന്നുമുണ്ട് .
മൂന്നു പേർ മാത്രമുള്ള വീട്ടിൽ കഴുകി വെടിപ്പാക്കാനുള്ള പാത്രപ്പെരുമഴയും , വേസ്റ്റിലും, പാത്രം കഴുകലിലുമായി കുറച്ചധിക നേരം കഥാഗതിയെ കെട്ടിയിട്ടതും ചെറിയൊരു ലേഗ് സൃഷിടിക്കുന്നുണ്ട് .
കുറവ അരിയുടെ വേവ് അമ്മയോട് ഫോണിൽ ചോദിക്കുന്നതും , സാമ്പാറിന്റെ കഷണത്തിന്റെ വലുപ്പം ചോദിക്കുന്നതും സ്വന്തം വീട്ടിലെ അടുക്കള കാണാത്തതിന്റെ കുറവായി വായിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല എന്ന് തോന്നുന്നു . കാരണം നായിക പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് ന്യു ജെനെറേഷനെയാണല്ലോ ?
ഇനിയും ഞാൻ കുറ്റം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നാൽ എന്റെ എഴുത്തിനു ലേഗ് വരാനുള്ള സാധ്യതയുള്ളതിനാൽ പെട്ടന്ന് ആദ്യ രാത്രി കഴിഞ്ഞുള്ള നാളുകളിലേക്ക് വരാം .
ആദ്യ രാത്രി കഴിഞ്ഞ് രാവിലെ , അടുക്കളയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന ഭാര്യയുടെ പിറകിൽ വന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു (സ്ഥിരം കലാപരിപാടി) കൊണ്ട് സൂരാജ് നെഞ്ചു വിരിച്ചു പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗ് ഉണ്ട് ...
" നമ്മുക്കെന്തിനാണ് ഹണിമൂൺ .. എന്നും ഹണിമൂൺ ആണല്ലോ ? "
അവളുടെ ശരീരത്തിൽ ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ കാണിച്ചതെല്ലാം തന്റെ വീര കൃത്യങ്ങളായി പരിഗണിച്ചു വിജയശ്രീലാളിതന്റെ വളിച്ച ചിരി , ചോദ്യക്കടലാസ് തെയ്യറാക്കിയവൻ തന്നെ ഉത്തരമിട്ട് റാങ്ക് ഹോൾഡർ ആയി അഭിമാനിക്കുന്നതിലും താഴെയാണ് .
ആ ചിരിപ്പൂവിന് , ഭാര്യസെക്സ് പറയുന്നത് പോലും അക്ഷന്തവ്യമായ തെറ്റായി കാണുന്ന ( ചില) പുരുഷ കേസരികളുടെ മുഖത്ത് വിരിയാറുള്ള ശവന്നാറി പൂക്കളുടെ "സുഗന്ധമാണെന്ന് പറയാതെ വയ്യ !! .
ആദ്യ രാത്രിയിൽ അവൾ അനുഭവിച്ച വേദന , പിന്നീടുള്ള ഭാഗത്ത് അവൾ "ഫോർ പ്ളേ "ക്ക് അപേക്ഷിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് മനസിലാക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു . പവർ പ്ളേ മാത്രമറിയുന്ന സ്വരാജിനോട് ഫോർ പ്ളേ ചോദിച്ചത് അവളുടെ തെറ്റെന്നല്ലാതെ എന്ത് പറയാൻ!!! .
അവളുടെ ചോദ്യത്തിന് എനിക്കും തോന്നണ്ടേ എന്ന് ഉത്തരം പറയുന്ന സുരാജിന് ശബരിമലക്ക് മാലയിടുന്നതിന്റെ തലേന്ന് അവളോട് "അത്" ആവശ്യപ്പെടുബോൾ അവൾക്കും തോന്നേണ്ടേ എന്നത് ഒരു വിഷയമേ അല്ല !!
ഭർത്താവ് സെക്‌സിന് വിളിക്കുമ്പോൾ നിഷേധിക്കുന്ന ഭാര്യയെ കട്ടിലിനു കെട്ടിയിട്ട് അടിക്കണം എന്നാണല്ലോ ? . ഇവിടെ അടിക്കേണ്ടത് ആരെയെന്ന കാര്യത്തിലെ സംശയമുള്ളൂ !!
( ഒരു ഗ്രൂപ്പിൽ ഫോർ പ്ളേ എന്താണ് എന്നൊരു സംശയം ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഇട്ട പോസ്റ്റിൽ വന്ന കമന്റുകൾ കണ്ടപ്പോഴാണ് ഈ വിഷയം എത്ര മാത്രം പുരുഷന്മാർ തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നത് മനസിലായത് . നാല് പേരുള്ള കളിക്ക് ചോദിച്ചപ്പോൾ തന്നെ അവളെ അടിച്ചിറക്കണമെന്നു ഉപദേശിച്ചു കളഞ്ഞവർ വരെ ഉണ്ട് ആ കൂട്ടത്തിൽ!!!! ).
കപ്പ ബിരിയാണി തിന്നതിനാൽ മൂഡില്ല എന്ന് പറയുന്ന ഭാര്യ തനിക്ക് അന്നേ ദിവസം ബന്ധപ്പെടാൻ താൽപ്പര്യമില്ല എന്ന്തന്നെയാണ് തുറന്ന് പറയുന്നത്.
തനിക്ക് മൂഡുള്ളപ്പോൾ അവൾക്കും വേണമെന്നു ശഠിക്കുന്നവർ സ്വിച്ച് ഇട്ടാൽ വരുന്ന ഒന്നല്ല ലൈംഗിക തൃഷ്ണയെന്ന തിരിച്ചറിവിന്റെ ആദ്യപാഠമാണ് ഇനിയും പഠിക്കേണ്ടത് .
തൽക്കാലം ലൈംഗിത അവിടെ നിർത്തി മറ്റു വിഷയങ്ങളിലേക്ക് വരാം.
ഓരോ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മാനറിസങ്ങൾ ശരിക്ക് പറഞ്ഞാൽ ഒരു പാഠപുസ്തകം തന്നെയാണ്.
പാൽചായ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത പാൽക്കാരി കുട്ടി
പാൽ കൊണ്ട് വരുന്ന ആ മോൾക്ക് പോലും സംവിധായകൻ ഡീറ്റെയിൽസ് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട് . അവൾ എന്ത്കൊണ്ട് പാൽചായ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ല എന്ന് നമ്മോട് പറയുന്നില്ല പകരം വായിച്ചെടുക്കാൻ പറഞ്ഞു പിൻവാങ്ങുമ്പോൾ അതിന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ട് .
അച്ചൻ ഗ്ലാസിലും , മകൻ കപ്പിലും ചായ കുടിക്കുന്ന സ്വഭാവ രീതിയിൽ പോലും സൂക്ഷമത പുലർത്തിയ സംവിധായകൻ അവസാന സീനിൽ വേസ്റ്റ് വെള്ളം അവൾ പകർന്ന് നൽകുന്നിടത്തും അവ രണ്ടും തന്നെ നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്നു . അത് നന്നായി!!
സ്നേഹിച്ചു കഴുത്തറുക്കുന്ന അച്ഛൻ
വാഷിം മിഷീനിൽ തന്റെ ഡ്രസ്സ് ഇടേണ്ട എന്ന് എത്ര തന്ത്ര പൂർവ്വണ് അയാൾ ആജ്ഞാപിക്കുന്നത് . അവളുടെ ജോലി തടയുന്നത് മുതൽ ബ്രഷ് എടുപ്പിക്കുന്നത് വരെ കഴുത്തറക്കുന്ന സ്നേഹം തന്നെയാണ് അയാളുടെ ആയുധം . ബ്രഷ് വാങ്ങിയിട്ട് അയാൾ നടക്കുന്നത് ബ്രഷുമായി അമ്മയും , മരുമകളും നടന്നു വന്ന അതെ ദിശയിലേക്കാണ് . അതാണ് അതിന്റെ ഹൈലൈറ്റ്സ്.
സുരാജെന്ന കുറുക്കനായ ഭർത്താവ്
പുറം കാഴ്ച്ചക്ക് സുന്ദരനാണെങ്കിലും ,സുന്ദരമായി ഒളിച്ചു വെച്ച കുറുക്കന്റെ കൗശല്യം ഈ കേരക്ടറിൽ നമുക്ക് കാണാം .
കല്യാണം കഴിഞ്ഞത് മുതൽ, സ്ത്രീയെ മെരുക്കാൻ പഠിച്ചു വെച്ചിട്ടുള്ള സ്ഥിരം നമ്പറുകൾ ഇറക്കി കളിക്കുന്ന നായകൻ , അവന്റെ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് സ്നേഹം നടിക്കുകയും , അവളെ കൊണ്ട് മാപ്പ് പറയിച്ചിട്ടു ,എല്ലാം പൊറുത്ത് മറന്നപോലെ പോലെ വശ്യമായി അഭിനയിക്കുന്നതും , പിറ്റേന്ന് രാവിലെ പ്ലംബറെ വിളിക്കാൻ പറയുമ്പോൾ നിനക്ക് വേസ്റ്റ് എപ്പോഴും പ്രശ്നമാണെന്ന് കുത്തിപ്പറയുന്നതും, എത്ര അടക്കിപ്പിടിച്ചിട്ടും പുറത്ത് ചാടുന്ന അയാളുടെ തനി നിറം തന്നെയാണ് .
ഹോട്ടലിൽ വെച്ച് ടേബിൾ മാനേഴ്‌സിനെ കുറിച്ച് അവൾ പറയുന്ന തമാശ പോലും സഹിക്കാൻ അല്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാത്തവൻ " എന്റെ വീട്ടിൽ ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും" എന്ന് പറയുന്നിടത്ത് നമ്മളൊക്കെ മനസിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന "കെട്ടിയവന്റെ വീട്" എന്ന ചിന്ത തന്നെയാണ് നുരഞ്ഞു പൊന്തി ഉയരുന്നത് !!
കെട്ടികഴിഞ്ഞാൽ പിറന്ന വീടും , കാല് കുത്തിയ വീടും നഷ്ടപ്പെടുന്നവൾ ഭർത്തവിന്റെ പേര് പിന്നിൽ ചേർത്ത് അഡ്രസ് ഉണ്ടാക്കേണ്ടി വരുന്നതിൽ അത്ഭുതമില്ല!! .
ഫേസ് ബുക്കിൽ ഷെയർ ചെയ്തത് ഡിലീറ്റു ചെയ്യില്ല എന്ന് പറയുമ്പോൾ ശാരീരിക ആക്രമണത്തിന് മുതിരുന്ന നായകൻ ഭാര്യാമർദ്ദനം പുരുഷന്റെ മൗലിക അവകാശമായി കാണുന്നത്, കണ്ടു വളർന്ന ശീലങ്ങളുടെ പിൻബലത്തിലാണ് .
സമൂഹം തുടർന്ന് വരുന്ന ശീലങ്ങളെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നതാണ് നിമിഷയുടെ കഥപാത്രം ചെയ്യുന്ന വലിയ പാതകം!! .
ചുവരിൽ കാണിക്കുന്ന അനേകം കുടുംബ ഫോട്ടോകളിൽ ഒന്നായി അവളും കടന്ന് പോയിരുന്നെങ്കിൽ , കുല സ്ത്രീ ആയി അവളും വാഴ്ത്തപ്പെട്ടേനെ !! ( എനിക്ക് തോന്നുന്നു ഈ ചിത്രത്തിലെ മനോഹരമായ രംഗങ്ങളിൽ ഒന്ന് അതാണ് . ഓരോ ഫോട്ടോ കാണിക്കുമ്പോഴും , അടിച്ചു വാരുന്നതിന്റെയും , അലക്കുന്നതിന്റെയും , തുടങ്ങി സ്ത്രീകൾ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ജോലികളുടെയും ശബ്ദങ്ങളാണ് പശ്ചാത്തലത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു )
സ്ത്രീയിൽ നിന്നും പുറത്ത് വരുന്നത് അശുദ്ധിയും പശുവിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വരുന്നത് വിശുദ്ധിയുമാവുന്നത് എങ്ങിനെ എന്ന് മനസിലാവുന്നില്ല !! .അല്ലെങ്കിലും വിശ്വാസങ്ങളിൽ ചോദ്യങ്ങൾക്ക് സ്ഥാനമില്ലല്ലോ ?
അച്ഛന്റെയും , ഭർത്താവിന്റേയും മുഖത്ത് , വന്ന അന്ന് മുതൽ നന്നാക്കി തരുവാൻ ആവശ്യപ്പിട്ടിട്ടും നന്നാക്കി നൽകാതിരുന്ന പൈപ്പിലെ അഴുക്കു വെള്ളം വീശി ഒഴിച്ച് കെട്ടും കെട്ടി അവൾ ( സ്ത്രീ/ദേവി ) ഇറങ്ങുമ്പോൾ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ശരണം വിളി മുഴങ്ങുന്നു " കേട്ടും കെട്ടി ശബരി മലക്ക് ...ദേവനെ ..ദേവിയേ " . വായിച്ചെടുക്കാൻ ഒരു പാടുള്ള ആ രംഗം ഒരുക്കിയതിൽ സംവിധായകന് അഭിമാനിക്കാം .
ശബരിമലക്ക് മാലയിട്ടവന്റെ മുഖത്ത് അഴുക്കു വെള്ളം ഒഴിക്കുന്നതിലൂടെ വിശ്വാസികളെ വേദനിപ്പിച്ചു എന്ന് വാവിട്ട് പറയുന്നവരോട് ഒന്നേ പറയാനുള്ളൂ . അന്ന് വരെ പൂജിച്ച ദേവീ വിഗ്രഹത്തിനു മുകളിൽ കാർക്കിച്ചു തുപ്പിയ നിർമ്മാല്യം പോലുള്ള സിനിമകൾ ഉൾക്കൊണ്ട നാടാണ് ഇത് . ഒരു സിനിമക്ക് കുലക്കാൻ പറ്റിയ അടിത്തറയെ വിശ്വാസത്തിന് ഉള്ളുവെങ്കിൽ അസ്ഥിവാരത്തിന്റെ ഉറപ്പ്പരിശോദിക്കേണ്ട സമയമായി എന്നെ പറയാനുള്ളു .
ഈ സിനിമയിൽ സംവിധായകൻ ഒളിച്ചു കടത്താൻ മിനക്കെടാതെ തന്റെ രാഷ്ട്രീയം തുറന്നു പറയുന്നുണ്ടു അവസാന സീനിനു തൊട്ടു മുൻപ് ചെഗ് വേരയുടെ ചിത്രം വരച്ച ബസ്റ്റോപ്പും , ആചാര സംരക്ഷണ സമിതിയും തൊട്ടു തൊട്ടു കാണിക്കുമ്പോൾ എവിടെ ഇരിക്കണം എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് തീരുമാനിക്കാം എന്ന് തന്നെയാണ് സംവിധായകൻ പ്രേക്ഷകനോട് പറയുന്നത് . ഇരുപക്ഷങ്ങൾക്കുമപ്പുറം മറ്റു ഇരിപ്പിടങ്ങളും ഉണ്ടെന്നത് മറ്റൊരു സത്യം.
തിരിച്ചു വീട്ടിൽ കയറി വരുന്ന നിമിഷ , ഇളയ സഹോദരൻ വെള്ളം എടുത്തുകൊടുക്കാൻ അമ്മയോട് പറയുമ്പോൾ " നിനക്കെന്തേടാ എടുത്ത് കുടിച്ചാൽ എന്ന പൊട്ടി തെറിച്ചു കൊണ്ടുള്ള ചോദ്യം പല വീടുകളിലും മൗനമായി ഉയരുന്നത് തന്നെയാണ് .
ഇനി ചുരുക്കത്തിൽ , മുകളിൽ പറഞ്ഞതെല്ലാം സ്ത്രീ പക്ഷമായി തോന്നുന്നവർക്ക് , അല്ലെങ്കിൽ പുരുഷന്മാരും അവരുടെ കടമകൾ ചെയ്യുന്നില്ലേ എന്ന് ചോദ്യം ഉയർത്തുന്നവർക്കുള്ള മറുപടി പറഞ്ഞു കൊണ്ട് നിർത്താം .
നമ്മളിൽ എത്ര പേർ ഇനിയൊരു ജന്മം ഉണ്ടെങ്കിൽ സ്ത്രീ ആയി ജനിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവരുണ്ട് ?. ഇനി രണ്ടാമത്തെ ചോദ്യത്തിലേക്ക് വന്നാൽ പുരുഷൻ ചെയ്യുന്ന ജോലികൾക്ക് സാമൂഹികമായി കിട്ടുന്ന വിലമതിക്കൽ , പകലന്തിയോളം കൈയ്യൊഴിയാതെ ജോലി ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീക്ക് ലഭിക്കുന്നില്ല എന്ന സത്യം വിളിച്ചു പറയുന്നത് സ്ത്രീപക്ഷമാണെങ്കിൽ തീർച്ചയായും ഇതൊരു സ്ത്രീ പക്ഷ സിനിമയാണ് .
" നിനക്ക് ഇവിടെ എന്താണ് ഇതിനു മാത്രം ജോലിയെന്ന് ചോദിക്കുന്ന ഭർത്താക്കന്മാർ , അല്ലെങ്കിൽ അവൾക്ക് ജോലിയൊന്നുമില്ലാത്ത ഹൗസ് വൈഫാണെന്ന് അറിഞ്ഞോ അറിയാതയോ ഭാര്യക്ക് വിശേഷണം നൽകുന്നവർ, ഒരിക്കലും അടയ്ക്കാത്ത അടുക്കളയെന്ന ഫാക്ട്റിയിൽ ഉരുകി തീരുന്ന ജന്മങ്ങൾക്ക് മീതെ അത്തരം വാക്ക്കൾ കൊണ്ട് വെക്കുന്നത് അഭിനന്ദനത്തിൻ പൂക്കളല്ല . അവരുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിനും , അർപ്പണ മനോഭാവത്തിനും മുകളിൽ വെക്കപ്പെടുന്ന റീത്തുകളാണ് അവയോരോന്നും ...മറക്കരുത്
മേൽപ്പറഞ്ഞ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് തന്നെയാണ് സിനിമയുടെ അണിയറക്കാർ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നതും . ആ തിരിച്ചറിവാണ് നമ്മുക്ക് ഉണ്ടാവേണ്ടതും
ഇതൊരു അതിമഹത്തായ സിനിമയല്ല ... പക്ഷെ നമ്മൾ അറിഞ്ഞിട്ടും തിരുത്താതെ കൊണ്ട് നടക്കുന്ന ചില ശീലങ്ങളെ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചതിലുള്ള മിടുക്ക് ഗ്രേറ്റ് ആണെന്ന് പറയാതെ വൈയ്യ !!
അതിനിരിക്കട്ടെ അണിയറ പ്രവർകർക്ക് ഒരു പൊൻതൂവ്വൽ .. ദേ ആർ ഗ്രേറ്റ് .
മനോജ് കുമാർ കാപ്പാട് കുവൈറ്റ് .

സൂരരെ പോട്ര


സൂര്യ നായകനായ് അഭിനയിച്ച സുധാ കൊംഗരാ പ്രസാദ് സംവിധാനം ചെയ്ത തമിഴ്ചലച്ചിത്രം.. സൂരരെ പോട്ര, പരിമിതമായ സാഹചര്യത്തിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, വ്യവസ്ഥിതികളോട് പൊരുതി ജയിച്ച കാപ്റ്റൻ GR ഗോപിനാഥിന്റെ ജീവിതത്തെ ആസ്പദമാക്കി നിർമ്മിച്ച സിനിമയാണ്.
ഒരു സാധാരണക്കാരന്റെ മകനായ് ഇടത്തരം കുടുംബത്തിൽ ജനിച്ച GRG അനേകം പ്രതിസന്ധികൾ തരണം ചെയ്ത് അക്കാലത്ത് കോമൺ പീപ്പിൾസിന് വേണ്ടി ഒരു എയർലൈൻസ് കമ്പനി " എയർഡെക്കാൻ " ആരംഭിച്ചത് വാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ട ഒരു ചരിത്രം തന്നെയാണ്. അദ്ദേഹമാണ് സാധാരണക്കാരനു കൂടി വ്യോമയാത്ര സാധ്യമാകും വിധത്തിൽ യാത്രാക്കൂലിയിൽ കുറവുണ്ടാക്കാൻ മുൻകൈ എടുത്തത്.
കിംഗ്ഫിഷർ എയർലൈൻസും ഇത്തരം ഒരു സംരഭമായിരുന്നെങ്കിലും, അതിന്റെ പിന്നിൽ ഇന്ത്യകണ്ട വലിയൊരു സാമ്പത്തിക തട്ടിപ്പ്കാരനായിരുന്നു ഉണ്ടായത്. വിധിവശാൽ എയർ ഡക്കാൻ ചതിയിലൂടെ കൈക്കലാക്കി അയാൾ ക്യാപ്റ്റനെ ക്രമേണ ആ കമ്പനിയിൽ നിന്നും പുറം തള്ളുകയും ചെയ്തു. ഒരാൾ ചെയ്യുന്ന സദ്:പ്രവൃത്തി ചെറുതെങ്കിലും, അത് മഹത്തരമാകുന്നത് അയാൾ അതു ചെയ്യുമ്പോളുള്ള സാഹചര്യം കൊണ്ടും, അതിന് വേണ്ടി നടത്തുന്ന ആത്മാർത്ഥമായ പരിശ്രമം കൊണ്ടുമാണ്.
അത്തരത്തിൽ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ GRG യുടെ പരിശ്രമം വാഴ്ത്തപ്പെടേണ്ടത് തന്നെയാണ്.
സംവിധായികയോടൊപ്പം ശാലിനി ഉഷാദേവി തിരക്കഥ രചിച്ചപ്പോൾ സംഭാഷണം എഴുതിയിരിക്കുന്നത് വിജയ് കുമാറാണ്. നെടുമാരനായ് സൂര്യയും, ബൊമ്മിയായ് അപർണ്ണബാലമുരളിയുമൊക്കെ തകർത്തഭിനയിച്ച ചിത്രത്തിന്റെ ടൈറ്റിൽ ഒരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്.
പറഞ്ഞുകേട്ട ചരിത്രത്തേക്കാളധികമുണ്ട് പറയാതെ പോയവരുടെ ചരിത്രം. കണ്ടിരിക്കേണ്ടതും, പ്രചോദനം പകരുന്നതുമായ ഒന്നാണ് ഈ സിനിമ.
ധീരർ വാഴ്ത്തപ്പെടട്ടേ..
Written by
Arun V Sajeev

96

ഒരു പ്രാവശ്യമെങ്കിലും കാണേണ്ടതാണ് എന്നു പറഞ്ഞ സുഹൃത്തുക്കളുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരമാണ് ഞാൻ 96 എന്ന സിനിമ കണ്ടത്. അതിലൊരിടത്തും എനിക്ക് എന്നെ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ല എന്നു പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞുവെങ്കിലും പലപ്പോഴായി ആ സിനിമ എന്നെ ഏറെ ചിന്തിപ്പിച്ചു. ഒരു കഥ എത്ര മനോഹരമായി പറഞ്ഞുവെച്ചിരിക്കുന്നു. കണ്ടു കഴിയുന്നവർക്കെല്ലാം തങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ഭാരമെടുത്തു വെച്ചതു പോലെ. കഥാപാത്രങ്ങൾ സിനിമയിൽ നിന്നിറങ്ങി ഓരോരുത്തരുടെയും ജീവിതത്തിൽ കയറി നിൽക്കുന്നതു പോലെ. നെഞ്ചിൽ ചേർത്തുവെച്ച കൈ പലർക്കും അനക്കുവാൻ പോലുമാകാത്ത അവസ്ഥയിൽ എത്തിക്കുന്ന സിനിമ. നാൽപ്പതുകൾ കഴിഞ്ഞ വർക്കു മാത്രം മനസ്സിലാകുന്ന സിനിമ. അവർക്കോരോരുത്തർക്കും തോന്നും ഇതു തങ്ങളുടെ കഥയാണെന്ന്. അതു തന്നെയാണ് സിനിമയുടെ വിജയവും.

2018 ൽ റിലീസ് ചെയ്യപ്പെട്ട ശ്രീ.സി.പ്രേംകുമാർ എഴുതി സംവിധാനം ചെയ്ത, വിജയ് സേതുപതിയും ത്രിഷയും പ്രധാന വേഷങ്ങളിൽ ജീവിച്ചു പോയ സിനിമയാണ് 96

ഒരു ട്രാവൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ അയ കെ.രാമചന്ദ്രനെ, സ്കൂൾ കുട്ടുകാരായ മുരളിയും സുഭാഷിണിയും സതീഷും വാട്ട്സ് അപ് ഗ്രൂപ്പിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും അവരുടെ 1996 SSLC ബാച്ചിൻ്റെ റീയൂണിയനിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.അവിടെ വെച്ച് സന്ധ്യാനേരം റാം തൻ്റെ സ്കൂൾ കാലത്തെ പ്രീയപ്പെട്ടവൾ ആയിരുന്ന ജാനകിയെ കണ്ടുമുട്ടുന്നു. അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ അവൾക്ക് സിംഗപ്പൂരിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകണം. ആ ഒറ്റ രാത്രിയുടെ കഥയും ഫ്ലാഷ്ബാക്കുകളും ആണ് സിനിമ.

സ്കൂൾ കാലത്ത് ജീവനെക്കാളേറെ ജാനുവിനെ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയതാണ് റാം. ആ പ്രണയം 22 വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും അതേ തീവ്രതയിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ജാനുവിനെ പ്രണയിച്ചുവെങ്കിലും അത് തുറന്നു പറയുവാൻ ഒരിക്കലും അവനാകുന്നില്ല. പത്താം ക്ലാസ് പരീക്ഷയുടെ അവസാന ദിവസം ജാനു അവനോട് തന്നെ മറക്കരുതെന്ന് പറയുന്നുണ്ടെങ്കിലും തൻ്റെ നിറത്തിലും പ്രകൃതിയിലുമുളള അപകർഷതാബോധം അവൻ്റെ മനസ്സിനെ ഇഷ്ടം തുറന്നു പറയുന്നതിൽ നിന്നും പിൻവലിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടു പേർക്കും അറിയാമെങ്കിലും രണ്ടു പേരും പരസ്പരം തുറന്നു പറയാതെ പോയ ഇഷ്ടം. ക്രമേണ അവനു നാടുവിട്ടു പോകേണ്ടി വരികയും അവർ തമ്മിൽ കാണുവാനുള്ള സാഹചര്യം ഇല്ലാതാകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഒരു പരാജയപ്പെട്ടവൻ്റെ, ധൈര്യമില്ലാത്തവൻ്റെ പ്രണയം എന്ന തോന്നലിൽ നിന്ന് സിനിമ അനിർവചനീയമായ ഒരു പ്രണയാനുഭൂതിയിലേക്ക് പ്രേക്ഷകരെ എത്തിക്കുന്നതാണ് പിന്നീട് അനുഭവിക്കുവാൻ കഴിയുന്നത്. റാം പരാജയപ്പെട്ടു എന്നത് നമ്മുടെ വെറും തോന്നലാണ്. അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയ കാലം മുതലേ പ്രണയത്തിൽ വിജയിച്ചവനാണ്. അവന് ജാനു അവൻ്റെ ജീവശ്വാസമാണ്. അവൻ്റെ ബോധവും, സ്വപ്‌നവും മുഴുവൻ നിറഞ്ഞ അവൾ അവനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവൻ്റെ തന്നെ ഭാഗമാണ്. അങ്ങനെയൊരാളെ കൺ മുന്നിൽ അഭിമുഖീകരിക്കുവാനാകാതെ അവൻ അവളെ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുമ്പോൾ ബോധംകെട്ടു വീഴുന്നുണ്ട്. വാക്കുകൾ തപ്പിത്തടയുന്നുണ്ട്.തന്നിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്നു പോയ ഒരാളോട്, താൻ ഓരോ നിമിഷവും സംവദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരാളോട് അവന് എങ്ങനെ മുന്നിൽ നിന്ന് സംസാരിക്കുവാൻ കഴിയും ..? ആ തലത്തിലേക്ക് പ്രേക്ഷകര്യം ഉയരുന്നതോടെ സിനിമ നമ്മളെയും കൈയ്യിലെടുത്ത് പറക്കുകയാണ് ഭൂതകാലത്തിലേക്ക്, ഭൂതകാലത്തിലേക്കു മാത്രം.

അവർ പറയുവാനുള്ളതെല്ലാം പറഞ്ഞു തീർക്കുന്ന ഒരുമിച്ചുള്ള ആ രാവിലും റാമിന് ജാനുവിനോട് സംഭ്രമം വിട്ടു സംസാരിക്കുവാനാകുന്നില്ല. അവന് അവളോടുള്ള പ്രണയം, ആരാധനയും കടന്ന് ഭക്തിയെ പുല്കി നിൽക്കുന്നത് നമ്മളെയും അതിശയിപ്പിക്കും. അവളെ ഒന്നു തൊട്ടു നോക്കുവാൻ പോലും മുതിരാതെ ആദരവോടെയുള്ള അതിതീവ്ര പ്രണയം

നീ ഒരിക്കലെങ്കിലും എന്നെ തേടി വരുമെന്നു ഞാൻ കരുതി എന്ന ജാനുവിൻ്റെ വാക്കുകൾക്ക് അവൻ കൊടുത്ത മറുപടി പ്രേക്ഷകരെയും ഈറനണിയിക്കും. അവളറിയാതെ അവളെ അവൻ എന്നും കണ്ടു കൊണ്ടേയിരുന്നു. തൻ്റെ ദർശനംപോലും അവൾക്ക് നോവലാകരുത് എന്നു മാത്രം എന്നും കരുതി, അവളുടെ വിവാഹ ദിവസം പോലും.

റാമിനു തന്നെ ഇഷ്ടമല്ലെന്നു കരുതി ജാനു കുടുംബ ജീവിതത്തിലേക്കു കടന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിയുമ്പൊഴും അവൻ ഒറ്റയ്ക്കാണ്, അവനു മാത്രമറിയാവുന്ന വിധത്തിൽ അവൾ അവനൊപ്പവും. അവൻ്റ ഓരോ നിമിഷങ്ങളും അവളുമായി മാത്രം ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

കഥകളറിഞ്ഞ് തകർന്ന ജാനു തന്നെ താമസ സ്ഥലത്ത് കൊണ്ടു വിടുന്ന റാമിനോട് ഫോൺ ചെയ്ത് നീ എവിടെയെത്തി എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്ന ഒരു രംഗമുണ്ട്. നീ എന്നെ എവിടെയാണോ വിട്ടത് അവിടെത്തന്നെ ഞാനുണ്ട് എന്നു പറയുന്ന റാം നമ്മളെ കൂടി സങ്കടപ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.
നിൻ്റെ കുടുംബ ജീവിതം സുഖകരമാണോ എന്ന് അന്വേഷിക്കുന്ന റാമിനോട് അവൾ പറയുന്നത് അദ്ദേഹ ത്തിന് തന്നെ വലിയ കാര്യമാണെന്നും, തങ്ങളുടെ മകൾക്ക് നല്ല അച്ഛനാണെന്നുമാണ്. പറയാതെ അവൾ പറഞ്ഞു വയ്ക്കുന്ന പ്രണയം.

തിരികെ പോകും മുൻപ് ജാനു റാമിനെ ഒരു കുടുംബ ജീവിതത്തിനു പ്രേരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഏറ്റവും അന്തസ്സുറ്റതും മാന്യവുമായ രീതിയിൽ സംവിധായകൻ അവരുടെ വിട പറയലും ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിഗംഭീരമായിത്തന്നെ.

കണ്ടു കഴിയുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകരും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാകും റാമിനൊരു കുടുംബ ജീവിതം. പക്ഷെ വെറുതെയാണ്....റാമിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന വികാരമാണ് ജാനു .അവന് എപ്പോഴും അവൾ അവനിൽത്തന്നെയുണ്ട്. അവൻ്റെ ശ്വാസത്തിൽത്തന്നെ. ഇപ്പോഴും സ്കൂൾ കാലം മുതൽ അവൾ തൊട്ട ബുക്കും, പേപ്പറും, ഇലകളും, കരിഞ്ഞുണങ്ങിയ പൂക്കളും, അവരുടെ സ്കൂൾ യൂണിഫോം പോലും നിധിപോലെ സൂക്ഷിക്കുന്ന, റാം തൻ്റെ ഫ്ലാറ്റിൽ അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു പോയ സൽവാർ കൂടി അവയ്ക്കൊപ്പം ഭദ്രമായി ഉണക്കി മടക്കി വെച്ചു കൊണ്ട് സ്ക്രീനിൽ നിന്നും മറയുന്നു..... പ്രേക്ഷകർ നെടുവീർപ്പോടെ തങ്ങളുടെ പറയാതെ പോയ, അറിയാതെ പോയ, അറിയിക്കാതെ പോയ ഇന്നലെകളിലേക്കും.......


Written by Jismi Pramod

ഫൈനൽസ് ( Movie)


(മലയാളം 2019) സ്പോർട്സ് /ഡ്രാമ
"Based on a True Story "
പൂർണ്ണമായും അങ്ങനെ പറയാനാവില്ലെങ്കിലും മത്സര നടത്തിപ്പിലെ അപതാകകൾ കാരണം അകാലത്തിൽ പൊലിഞ്ഞ ഷൈനി സൈലസ് എന്ന സൈക്ലിങ് താരത്തിന് നൽകുന്ന ആദരവാണ് പി. ആർ അരുൺ കഥയും തിരക്കഥയും സംവിധാനവും നിർവഹിച്ച ഫൈനൻസ്.
ടോക്കിയോ ഒളിമ്പികിസിൽ സൈക്ലിങ്ങിൽ
ഇന്ത്യയെ പ്രതിനിധീകരിക്കാൻ ഒരുങ്ങുകയാണ് ഇടുക്കിയിലെ മലയോരഗ്രാമത്തിലെ കായിക പരിശീലകനായ വർഗീസിന്റെ മകൾ ആലീസ്. അവരുടെ അയൽവാസിയും ആലീസിന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരനുമാണ് മാനുവൽ. ഇവരെ കേന്ദ്രീകരിച്ചാണ് കഥ മുന്നേറുന്നത്. ആലീസായി രജിഷാ വിജയനും, വർഗീസായി സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂടും, മാനുവലായി നിരഞ്ജൻ മണിയൻപിള്ള രാജുവും എത്തുന്ന സിനിമ സ്പോർട്സ് ഡ്രാമ വിഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നതാണ്.
സ്പോർട്സ് ഫെഡറേഷനിൽ ഇപ്പോഴും തുടർന്ന് പോരുന്ന വിവേചനവും, കൊടിയ അഴിമതിയും, ലൈംഗിക പീഡനവും,ഇരട്ടത്താപ്പ് നയങ്ങളും, പാരവെപ്പും വ്യക്തമായി തുറന്നടിക്കുന്ന മലയാള സിനിമയാണ് ഫൈനൽസ്. പ്രതിഭയുടെ തിളക്കമുണ്ടെങ്കിലും സാധാരണക്കാരായ സ്പോർട്സ് താരങ്ങളും, പരിശീലകരും അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്ന അവഗണനകളും, പരിഹാസങ്ങളും, മാനസിക, ശാരീരിക പീഡനങ്ങളും വിഷയ ഗൗരവം ചോരാതെ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കുന്ന ആഖ്യാന രീതിയാണ് അണിയറ പ്രവർത്തകർ സ്വീകരിച്ചത്.
ആലീസിനെ കേന്ദ്രീകരിച്ചു മുന്നേറുന്ന കഥ വർഗീസിലൂടെയും, മാനുവലിലൂടെയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട് അവസാനിക്കുമ്പോൾ പ്രേഷകരുടെ മനസ്സ് നിറയും.പെർഫോമൻസ് കൊണ്ടും സ്ക്രിപ്റ്റ് സെലെക്ഷൻ കൊണ്ടും വിസ്മയിപ്പിക്കുന്ന സുരാജിന്റെ വർഗീസായിട്ടുള്ള പ്രകടനം ഗംഭീരമായിരുന്നു. തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന കഥാപാത്രത്തോട് അർപ്പണ മനോഭാവമുള്ള രജീഷ വിജയൻ
ഈ സിനിമയിലും പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല. ആലീസായി സ്വയം സമർപ്പിച്ചു.ഇമോഷണൽ രംഗംങ്ങളിലും, അവർ പുലർത്തിയ മികവ് എടുത്തു പറയേണ്ടതാണ്.മാനുവലായി വേഷമിട്ട നിരഞ്ജൻ മണിയൻപിള്ളരാജുവിന്റെ പ്രകടനം ഒരു സർപ്രൈസ് തന്നെ ആയിട്ടുണ്ട്. കഥയാവശ്യപ്പെടുന്ന വൈകാരിക മുഹൂർത്തങ്ങൾ മാത്രം സൃഷ്ടിച്ചു നുറുങ്ങു ട്വിസ്റ്റുമായി പറഞ്ഞു പോവുന്ന ഫൈനൽസ് സ്പോർട്സ് ഡ്രാമ എന്ന വിഭാഗത്തിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചു മലയാളത്തിൽ സമീപകാലത്തു വന്ന മികച്ച സിനിമയാണ് എന്നാണ് വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായം.
ഇടുക്കിയുടെ ദൃശ്യ ഭംഗിയിലേക്ക് മിഴി തുറക്കുന്ന ക്യാമറക്കണ്ണുകളുമായി സുദീപ് ഇളമണ്ണിന്റെ ഷോട്ടുകൾ ക്വാളിറ്റി ഉള്ളവയും സ്പോർട്സ് സിനിമക്ക് അനുയോജ്യമായതും ആയിരുന്നു. കഥയോട് ചേർന്ന് നിൽക്കുന്ന ഗാനങ്ങളും, നിർണ്ണായകമുഹൂർത്തങ്ങളിൽ പ്രേക്ഷകനെ ഫീൽ ചെയ്യിക്കുന്ന ബാക്ക്ഗ്രൗണ്ട് മ്യൂസിക്കും സമ്മാനിച്ച കൈലാസ് മേനോനും,എഡിറ്റിംഗ് ഗംഭീരമാക്കിയ ജിത്ത് ജോഷിയും ഇവരുടെയൊക്കെ നേടുംതൂണായ സംവിധായകൻ പി.ആർ അരുണിനും, അണിയറയിൽ പ്രവർത്തിച്ചവർക്കും ഈ ചിത്രം സമ്മാനിച്ച മണിയൻപിള്ളരാജു പ്രൊഡക്ഷനും ഒരുപാട് നന്ദി നല്ലൊരു ചിത്രം സമ്മാനിച്ചതിന്.
© ജിയോ ജോർജ്

നാട്ടുകൂട്ടം - ഫൺ സീരീസ്


https://www.youtube.com/watch?v=42tki3WIieY
നാട്ടുകൂട്ടം നാട്ടുപച്ചപ്പിന്റെ ഒപ്പിയെടുക്കലാണ്.
പുതുതലമുറയുടെ അലസതയും പഴയ തലമുറയുടെ അദ്ധ്വാനശീലവും  ദാമ്പത്യത്തിലെ ഇഴയടുപ്പങ്ങളും  മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെട്ട് വെറുതേ അവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾ തന്റെതായി ഏറ്റെടുത്ത് കൂടുതൽ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിത്തീർക്കുന്നവരെയും  ശുദ്ധനർമ്മത്തിന്റെ മേമ്പൊടി ചേർത്ത് പകർത്തിയിരിക്കുന്നു. കഥ, തിരക്കഥ, സംവിധാനം, ക്യാമറ,അഭിനയം, എന്നിങ്ങനെ എല്ലാ മേഖലകളും നല്ല കൈയ്യടക്കത്തോടെ ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പാടത്തെ പണിയും അടുക്കളപ്പണിയും - ഒട്ടും കുറവുമല്ല, കൂടുതലുമല്ല.(മൂന്നര സെന്റ്)
ഈ സീരിസ് കാണുക, സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്യാൻ മറക്കല്ലേ
--- എൻ ശ്യാംനാഥ്‌ 

ഥപ്പട്


ഥപ്പട്.

ഒരു നൂറായിരം കഥ ശൊല്ലട്ടുമാ..?
ഒരു ഭാര്യയും, ഭർത്താവും അവരുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളും.
അല്ലെങ്കിൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ അവിടെ നിൽക്കട്ടെ പിന്നീട് ആവശ്യം വരും.
ഒരു ഭാര്യയും ഭർത്താവും രാവിലെ ഉറക്കച്ചടവോടെ ഉണരുന്നു.
ജോലിക്കിറങ്ങുന്ന ഭർത്താവിനോട് ഭാര്യ ചോദിക്കുന്നു.
"അതേയ് ഇന്നു രാത്രി വരുമ്പോൾ ബിരിയാണി വാങ്ങി കൊണ്ടു വരുമോ?"
"നീ ബിരിയാണിയേ തിന്നുകയുള്ളോ?
ഇവിടുള്ള കഞ്ഞി എന്തെങ്കിലും കുടിച്ചാൽ മതി കേട്ടോടി.. "
പിന്നൊരു തെറിയും, കവിളിൽ ഒരടിയും അത് സംഭാഷണത്തിൻ്റെ രീതി പോലെ ചേർക്കാം. 
നാശം പിടിച്ചവൾ പൈസ തീർക്കാൻ മാത്രം വാ തുറക്കുന്നു. 
എന്ന് പറഞ്ഞ് അയാൾ പുറത്തേക്ക് പോകുന്നു. 
ഒന്നുകിൽ അവഗണനയുടെ അങ്ങേയറ്റം അവതരിപ്പിക്കണം. അല്ലെങ്കിൽ ആവശ്യമില്ലാതെ തല്ലുകൊള്ളാനുള്ള സാഹചര്യം നിർമ്മിക്കണം.
അവൾ കണ്ണീരുണങ്ങിയ കവിളുകളും തുടച്ച് വീട്ടുജോലിയെല്ലാം തീർത്ത് അവനെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
അവന് ഏറ്റവും ഇഷ്ടമുള്ള പാൽപ്പായസവും ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടാണ് അവൾ നോക്കിയിരിക്കുന്നത്. വൈകുന്നേരം വാതിലിൽ അവൻ മുട്ടുമ്പോൾ അവൾ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
"ദൈവമെ ഇന്നെങ്കിലും കുടിക്കാതെ വരണേ"
അവൾ വാതിൽ തുറന്നു. പുറത്ത് അവൻ ഉണ്ട്
മദ്യപിച്ചിട്ടില്ല. അവൻ ചിരിച്ചു.
കൈയ്യിലെ ബിരിയാണി പൊതി അവൾക്ക് നൽകുന്നു. 
അവൾ പാൽപ്പായസവും അവനു വിളമ്പി. 
നിറഞ്ഞൊഴുകിയ അവളുടെ കവിളുകളിൽ അവൻ തലോടി. ചുണ്ടുകൾ ചേർത്തുമ്മ വച്ചു. കവിളിൽ നിന്ന് ചുണ്ടുകൾ ചുണ്ടോട് ചേർന്നു. 
അവൻ അവളെ ഇരു കൈകളിലും കോരിയെടുത്തു.
മുറിയ്ക്കുള്ളിലെ ഇരുട്ടിൽ ജാലകപ്പഴുതിലൂടെ അകത്ത് കടന്ന പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ്റെ വെളിച്ചം മാത്രം.
ഫാനിൻ്റെ കാറ്റിന് അനുസൃതമായി മുറിയിലെ കട്ടിലിൻ്റെ ക ര കര ശബ്ദം അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

"നിർത്ത് നിർത്ത്.
കുറെ നേരമായല്ലോ?
ഇതെന്ത് കഥ.
ഇതാണോ കഥ."
അതെ, ഇതൊരു കഥയല്ല. ഇതാണ് കഥകൾ
ഇനി ഇതിൽ ബിരിയാണിക്ക് പകരം സാരിയാകാം, വൈരമാലയാകാം, പാദസരമാകാം, മൂക്കൂത്തിയാകാം, സിനിമയ്ക്ക് പോക്കാകാം, വീട്ടിൽ അമ്മയെ കാണാൻ പോകുന്നതാകാം.
ആദ്യം മാറ്റി നിർത്തിയ കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടല്ലോ?
അതും ഇങ്ങോട്ടെടുക്കാം. കുട്ടികളില്ലാത്ത ദമ്പതികൾക്കിടയിലേക്ക് അവൻ ദത്തെടുത്ത് കൊണ്ടുവരുന്ന കുഞ്ഞാകാം. 
പിറന്നാൾ വിവാഹ വാർഷിക സമ്മാനങ്ങളാകാം.
എന്തായാലും, അങ്ങേയറ്റം അവഗണന or ഒരു തല്ലുമേടിക്കൽ ആദ്യം വാങ്ങിക്കൂട്ടണം.
അവൾ അവന് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ട ഷർട്ട് ,ഷൂസ്, വാച്ച്, ബുള്ളറ്റ്, കാർ അങ്ങനെ എന്തെങ്കിലുമായി കാത്തിരിക്കട്ടെ.
പിന്നെ ഇവരുടെ പശ്ച്ചാത്തലങ്ങൾ മാറണം.
ഇവർ കൃഷിക്കാരായ ദമ്പതികളാകാം, ഫ്ലാറ്റിൽ താമസിക്കുന്ന ഐ ടി പ്രാഫഷണൽസ് ആകാം,
ഗവൺമെൻ്റ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ പോലീസ്, ഡോക്ടർ, കളക്ടർ അങ്ങനെയങ്ങനെ ഏതുമാകാം.
പിന്നെ ഇവരെ പേരുകൾ മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് മതം മാറ്റി ക്രിസ്ത്യാനിയും, മുസ്ലീമും, ഹിന്ദുവുമാക്കാം. 
കഥ നടക്കുന്നത് കാട്ടിലും നാട്ടിലും അമേരിക്കയിലുമൊക്കെ ആകാം.
പശ്ച്ചാത്തലങ്ങൾ കഴിവ് പോലെ മാറ്റി മാറ്റി ഒരുക്കാം. 
പക്ഷെ ഒന്നുണ്ട്. അവഗണന or തല്ല് ഇതിൽ തുടങ്ങി കഥ തീരുമ്പോൾ
കെട്ടിപ്പിടി, കോരിയെടുക്കൽ, ചുണ്ടുകൾ ചേരൽ, കട്ടിലിൻ്റെ കര കര ശബ്ദം ഇത് must ആണ്. 
നൂറായിരം കഥകൾ റെഡി.
ഇനിയിതിന് മറ്റു വർണ്ണങ്ങൾ കൂടെ ചാർത്തി നോക്കിയാലോ?
ഈ രണ്ടു പേർക്കിടയിൽ ഒരാൾ കൂടെ കടന്നു വന്നാൽ, പിന്നെ അതൊരു പ്രണയമോ അവിഹിതമോ ആകുന്നു.
പ്രണയമാണേൽ പിന്നെ അതൊരു നഷ്ടപ്രണയവും വിട്ടു കൊടുക്കലുമൊക്കെ ആയി അവസാനിപ്പിക്കാം.
അവിഹിതമാണേൽ പിന്നെ അതൊരു ആത്മഹത്യയോ കൊലപാതകത്തിലോ ഒക്കെ അവസാനിപ്പിച്ച്, ഒരു കുറ്റാന്വേഷണത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഇനി ഇതിൽ ഒരാൾ കൂടെ ചേർന്ന് നാലു പേരായാലോ? 
നാലായാൽ സമാന്തര നാല് രേഖകളിൽ ഒന്നും മൂന്നും, രണ്ടും നാലും ഒരേ പാതയിൽ ഒരുമിച്ച് കടത്തിവിട്ട് പ്രണയസാഫല്യങ്ങളുമാക്കാം. 
ഇനി അതെല്ലാം പോട്ടെ, മറ്റൊരു വർണ്ണം പൂശി നോക്കാം.
എഴുത്തിൽ ആദ്യം പറഞ്ഞ കവിളിൽ കൊടുക്കുന്ന തല്ല്.
അതും കഴിഞ്ഞ് പുറത്ത് പോകുന്ന ഭർത്താവ്.
അയാൾ തിരികെയെത്തുമ്പോൾ അവൾ പെട്ടിയും പ്രമാണവും ചുരുട്ടി കെട്ടി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടാകും.
അവൾ ഇല്ലാതെ ജീവിക്കാൻ ശ്രമിച്ച അയാൾ ഒടുവിൽ പരാജിതനായി അവളുടെ മുന്നിൽ ചെല്ലുന്നു. അപ്പോൾ അവൾ പകുതിയിൽ നിർത്തിയ പഠിപ്പ് തുടർന്നു. 
പാസ്സായിജോലിക്കാരിയായിട്ടുണ്ടാകും
അല്ലെങ്കിൽ തയ്യൽ മെഷീനുമായി സ്വയം തൊഴിൽ കണ്ടെത്തി ജീവിച്ചു തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.
അതും അല്ലെങ്കിൽ ട്യൂഷൻ ക്ലാസ്സ് തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ടാകും.
ട്യൂഷൻ ആണെങ്കിൽ ഡാൻസ് ആണ് ട്രൻ്റ്.
അനേകം ശിഷ്യഗണങ്ങളുടെ നൃത്താധ്യാപികയായി ലക്ഷങ്ങൾ മാസവരുമാനവും ലോകം അറിയുന്നൊരു നർത്തകിവരെയാക്കി മാറ്റാം അവളെ.
അത് പശ്ചാത്തലങ്ങൾക്കനുസൃതമായിക്കോട്ടെ.
അങ്ങനെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് കുളിക്കാതെയും നനയ്ക്കാതെയും അവശനായുള്ള നായകൻ്റെ വരവ്.
(ഇത് കഥയാണ്, ഇവിടെ അവൻ സ്വന്തമായി ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാത്തവനും, അവളില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ മാർഗ്ഗമില്ലാത്തവനുമാകണം. 
മറ്റു ചോദ്യങ്ങളില്ല.)
അവിടെയും അവൻ അവളോട് പറയുന്നത് 
"കഴിഞ്ഞതൊക്കെ പോട്ടെ എല്ലാം ഞാൻ മറക്കാം നീ വാ നമുക്ക് വീട്ടിലേക് പോകാം " എന്നായിരിക്കും.
"എന്ത് പോട്ടെ..? എന്തു മറക്കാമെന്ന്."
ഇപ്പോൾ അവൾ സ്വന്തമായി വരുമാനം സമ്പാദിച്ചു. സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കുന്നു.
തല്ലുകൊള്ളാനും വിഴുപ്പലക്കാനുമുള്ള ഒരു യന്ത്രം മാത്രമായി ഞാൻ ഇനി വരുന്നില്ല.
നിഷ്ക്കരുണം അവൾ അവൻ്റെ ആഞ്ജയെ തിരസ്ക്കരിക്കുന്നു.
മൂഞ്ചിത്തെറ്റി അവൻ തിരിച്ചു നടക്കുന്നു.
പുറകിലൊരു ദു:ഖ സംഗീതം കൂടെ കൊടുക്കുമ്പോൾ അതവിടെ പൂർത്തിയാകും.
(ഇത് കഥയാണ്. ഇവിടെ അവന് ഇനി മറ്റൊരു നല്ല പങ്കാളിയെ കിട്ടില്ലേ? ഒറ്റയ്ക്ക് ആയാൽ അവനെന്താ ജീവിക്കില്ലേ? എന്നുള്ള ചോദ്യങ്ങളൊന്നുമില്ല.)
ഈ ഭാഗം പറയുമ്പോഴാണ് എഴുത്തിൽ കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ചിത്രവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കഥ വരുന്നത്.
'ഥപ്പട് ' എന്ന ഹിന്ദി സിനിമയിലെ ചിത്രമാണത്.
പ്രണയാർദ്രമായി എന്നു തന്നെ പറയാം, ഏതൊരു അസ്വാരസ്യങ്ങളുമില്ലാതെ സുഖമായി ജീവിതം മുന്നോട്ട് കൊണ്ടു പോകുന്ന രണ്ട് യുവദമ്പതികൾ.
ഒരു പാർട്ടിയ്ക്കിടയിൽ വച്ച് ജോലി സംബന്ധമായ വിഷയത്തിൽ മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിലും, മദ്യലഹരിയിലും ആയ ഭർത്താവിനെ ഒരു വഴക്കിൽ നിന്നും പിന്തിരിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ഭാര്യയെ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ അവൻ തല്ലിപ്പോകുകയാണ്.
കണ്ടു നിന്നവരെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. അവൾ എല്ലാപേരുടെയും മുന്നിൽ അപഹാസ്യയായി നിൽക്കേണ്ടി വരുന്നു.
ചിത്രം കണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ മനസ്സും പെട്ടെന്നൊന്ന് തല്ല് കൊണ്ടതു പോലെയായി പോകുന്നു.
അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഉറക്കം ഉണർന്ന അവൻ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ചെല്ലുന്നതാണ് സീൻ.
ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദയും, നിസ്സംഗയുമായിപ്പോയ അവളുടെ അരികിൽ അവൻ എത്തുന്നു.
ഒരു കൈ കൊണ്ട് അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചു.
അവളുടെ തോളിലേക്ക് അവൻ ചാരി നിൽക്കുന്നു.
അവളും അവനെ ചേർത്തു പിടിക്കുന്നുണ്ട്.
കണ്ടിരിക്കുന്ന നമ്മളിൽ അവൻ അവളോട് ഇപ്പൊ പറയും എന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നൊരു വാക്കും, സംഭാഷണവുമുണ്ട്.
"ക്ഷമിക്കണം അമ്മൂ ഇന്നലെ പെട്ടെന്നുള്ള ദേഷ്യത്തിൽ എനിക്ക് അറിയാതെ സംഭവിച്ചു പോയതാണ്. നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം. ഇനി ഒരിക്കലും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടാകില്ല."
പക്ഷേ ചിത്രത്തിലെ കഥയിൽ അവൻ അങ്ങനെ പറയാനായി എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അവളും അതായിരിക്കും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നതും.
ഫലം, കഥയുടെ ഗതി മാറുന്നു.
ജീവിതത്തിൻ്റെയും.
ഒറ്റ വാക്കിൻ്റെ അവളുടെ പ്രതീക്ഷയിലും, അതു മറന്നു പോയ അവൻ്റെ മറുപടിയില്ലായ്മയിലും പെണ്ണിൻ്റെ മനസ്സിൻ്റെ ദൃഢനിശ്ചയത്തിന് മുന്നിൽ അവന് വേർപിരിഞ്ഞ് പോകേണ്ടി വരുന്നു.
പറഞ്ഞ് വന്നത് ഒരു കഥ പശ്ച്ചാത്തലങ്ങൾ
മാറി മാറി നൂറായിരം ആയി വന്നാലും,
എപ്പൊഴും തല്ലാൻ അവനും തല്ലുകൊള്ളാൻ അവളും മാത്രമാണെങ്കിലും,
അതിൽ പരാജിതനും തല്ലുന്ന നീ തന്നെ ആയിരിക്കും.
അതുകൊണ്ട് തൽക്കാലം തല്ല് വേണ്ട. ബിരിയാണിയും മേടിച്ച് തിന്ന്
കര കര ശബ്ദവുമായി കഴിയാൻ നോക്കിക്കോ
കാലം മാറിപ്പോയി.
കരുത്ത് കൊണ്ട് നേടുന്നത് കാടിൻ്റെ നിയമം എന്നല്ലേ?
ഇവിടെ നമുക്ക് സ്നേഹം കൊണ്ട്
നേടാം
ജെ...

ജല്ലിക്കെട്ട് - Review

ഇപ്പോഴാണ് കാണാൻ സാധിച്ചത്..അല്ലേലും എനിക്ക് കാലത്തിന്റെയൊപ്പം ഓടാൻ ഒരിക്കലും സാധിച്ചിട്ടില്ല..പിന്നെങ്ങനെ ഈ പോത്തിന്റെ കൂടെയോടും എന്നുള്ള ചോദ്യം പ്രസക്തമാണ് .എന്നിരുന്നാലും...എന്റെ വക രണ്ടു വാക്ക്..
ജല്ലിക്കെട്ട്
അധികാരവും ശക്തിയും സമ്പത്തുമുള്ളവരാണ് ഈ ലോകത്തെ കീഴടക്കിയവരിലെ മുഖ്യമായ ഘടകങ്ങൾ എങ്കിൽ അതേ ഘടകങ്ങൾ തന്നെയാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ നാശത്തിനും പാത്രമായിട്ടുളത്. മൃഗങ്ങളിൽ നിന്നും മനുഷ്യനിലേയ്ക്കുള്ള പരിണാമത്തിനിടയിൽ പലതിനും രൂപമാറ്റം കൈവരിച്ചെങ്കിലും ഇന്നും രൂഢമൂലമായ ചില വാസനകൾ അവനിൽ കാലങ്ങൾക്കിപ്പുറവും പ്രകടമാണ്‌. വിവേചനബുദ്ധിയുള്ള മനുഷ്യൻ മൃഗതുല്യമായ അവന്റെ കുറവുകളെ തിരിച്ചറിഞ്‌ അതിനുമേൽ വിജയം നേടുമ്പോഴാണ് മനുഷ്യൻ എന്ന പദത്തിന് വ്യക്തമായ മാനം കൈവരുന്നത്.
ഇവിടെ ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി എന്ന മലയാളി , ലോകത്തിലെ അനേകം ജനങ്ങളെ പ്രതിനിദാനം ചെയ്ത് ജല്ലിക്കെട്ട് എന്ന തന്റെ കൊച്ചു സിനിമയിലൂടെ മനുഷ്യനിലെ മൃഗീയതയുടെ പാരമ്യത്തെ തന്റെ അസാമാന്യ അകക്കണ്ണിലൂടെ അഭ്രപാളികളിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.
കാഴ്ചകൾ പൂർണ്ണമാവുന്നത് അകമ്പടി സേവിക്കുന്ന സ്വരങ്ങളിൽ കൂടിയാണെങ്കിൽ ജല്ലിക്കെട്ടു എന്ന സിനിമയിലെ ആദ്യ രംഗം കാഴ്ചവെയ്ക്കുന്നത്
കാതടപ്പിക്കുന്ന ഉഗ്രസ്വരത്താൽ തുറക്കപ്പെടുന്ന അനേകം മിഴികളിലൂടെയാണ്. ഒരുപക്ഷേ ആ മിഴികൾ തുറക്കുന്നത്
കഥയിലെ ഉൾക്കാഴ്ചകളിലേക്കുള്ള വിളിയായി കാഴ്ചക്കാരനെ ക്ഷണിക്കുന്നതോ കഥയിൽ പരാമര്ശിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ പുതിയ പ്രഭാതത്തിലേയ്ക്കുള്ള യാത്രയോ ആയിരിക്കണം . എന്തായാലും മനോഹരമായ ആ സീനിന്റെ ചുവട് പിടിച്ച് ആരംഭിക്കുന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ സംവിധായകൻ പറഞ്ഞു വെയ്ക്കുന്ന ഈ ചിത്രം മാംസദാഹികളായ ഒരു കൂട്ടം ആളുകളുടെ അധികാരസ്ഥാപനത്തിന്റെ കഥയാണ്.
ഒരു ഗ്രാമത്തെ മുഴുവൻ മുൾമുനയിൽ നിർത്തി,
വെട്ടാൻ കൊണ്ട് വന്ന പോത്ത് കെട്ടും പൊട്ടിച്ചു ഓടുമ്പോൾ ഉണ്ടാവുന്ന സംഭവബഹുലമായ കഥകളിലൂടെ ചിത്രം സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ,
സാമാന്യബുദ്ധിയിൽ ഉയരുന്ന പലവിധ ചോദ്യങ്ങൾ മാറ്റിവെച്ച് സംവിധായകൻ പറയാൻ ശ്രമിച്ച കോണിലൂടെ ചിത്രത്തെ സമീപിക്കുമ്പോൾ സിനിമ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന നിരവധി പുരാതനവും സമകാലീനവുമായ സാമൂഹ്യചിത്രങ്ങൾ സിനിമയിൽ ഇതൾവിരിയുന്നത് കാണാം. ഇരുളിന്റെ മറവിൽ അവൻ വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന അവൻറെ അതിമോഹങ്ങളെ കാണാം.
ഇരുൾ പശ്ചാത്തലമാക്കി ചിത്രീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ചിത്രത്തിന്റെ ക്യാമറ കണ്ണുകളുടെ മിഴിവിൽ സംവിധായകൻ കാഴ്ചക്കാരിലേയ്ക് എത്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ചിത്രത്തിൽ , പ്രകൃതിയിൽ ദൃശ്യമായ , പെണ്ണ് എന്ന വർഗത്തിന് വേണ്ടിയുള്ള പോരാട്ടം ഉണ്ടാക്കുന്ന സംഭവവികസങ്ങളുടെ നിഴലാട്ടം കാണാം. മണ്ണിനും പെണ്ണിനും വേണ്ടി അനാദികാലം മുതൽ ഉള്ള പോരാട്ടങ്ങളുടെ ചരിത്രം ഇന്നും അവസാനിക്കുന്നില്ല. പോരാട്ടത്തിന്റെ ഒടുവിൽ , ശക്തിയാൽ കീഴടക്കുന്ന പുരുഷന്റെ പ്രതിനിധിയായി ഒരുവനും അവന്റെ മുന്നിൽ തോൽക്കാൻ മടിച്ച്‌ ഒടുവിൽ അവന്റെ കൈകരുത്തിൽ തോൽവി സമ്മതിച്ച് അവന് മുന്നിൽ അടിയറവ് പറയുന്ന പച്ചയായ സ്ത്രീയെയും കാണുമ്പോൾ ചില സ്ത്രീപക്ഷചിന്തകരുടെയെങ്കിലും നെറ്റി ചുളിഞ്ഞേക്കാം..
ശാസ്ത്രം പുരോഗമിച്ചിട്ടും ചിന്തകൾ വികസിച്ചിട്ടും അധീശത്വത്തിന്റെ മുഖമായി , കൂട്ടം കൂട്ടമായി അവൻ എത്തുമ്പോൾ മനുഷ്യനിൽ വർധിക്കുന്ന മൃഗീയവാസനയുടെ പാരമ്യതയെ ചിത്രീകരിച്ച്‌ വുത്യസ്തമായ ആവിഷ്കാരത്തിൽ കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ
കല്ലും വടിയും ആയുധമാക്കിയ പച്ചമാംസം തിന്നുന്ന മനുഷ്യന്റെ ആദി രൂപത്തിൽ തന്നെ അവൻ നിലയുറപ്പിക്കുന്നു.
എസ് ഹരീഷിന്റെ മാവോയിസ്റ്റ് എന്ന ചെറുകഥയുടെ ചുവട് പിടിച്ച ചിത്രത്തിൽ ആരംഭം മുതൽ ഓട്ടം പിടിക്കുന്ന പോത്തിന്റെ പിന്നാലെയുള്ള ഓട്ടത്തിൽ കാഴ്ചക്കാരനും പങ്കാളിയാവുന്നു. കച്ചവട സിനിമ കാണാൻ മോഹിച്ച ഒരു സാധാരണ സിനിമാപ്രേമിയ്ക്ക് ദഹിക്കാൻ പ്രയാസം നേരിട്ടേക്കാമെങ്കിലും സിനിമയെ ആഴത്തിൽ കാണാൻ ശ്രമിക്കുന്ന വ്യക്തിക്ക് , ലോകസിനിമാജാലകത്തിൽ നേട്ടങ്ങൾ കൊയ്ത ചിത്രത്തെ ശ്വാസം പിടിച്ചും അതിശയത്തോടെയുമല്ലാതെ കാണാൻ സാധിക്കില്ല.
ഒറ്റ വാക്കിൽ പറഞ്ഞാൽ ഗംഭീരം എന്നെ പറയാനുള്ളു..
പ്രിയപ്പെട്ട സംവിധായകാ...
ഈ മൗ യൗ വിന്റെ ചിത്രീകരണത്തിനായി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ എത്തിയ കാറിന്റെ പിൻസീറ്റിൽ താങ്കൾ അമർന്നിരിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ഒരിക്കലും ചിന്തിച്ചില്ല ലോകം എഴുന്നേറ്റു നിന്ന് കൈയ്യടിച്ച ഒരു വലിയ കലാകാരൻ ആണ് മുന്നിലൂടെ കടന്നു പോകുന്നതെന്ന്. ഒരിക്കൽ കൂടി മലയാളക്കരയെ ഉന്നതിയിൽ എത്തിച്ച താങ്കൾക്ക് ഈ എളിയവളുടെ ബിഗ് സല്യൂട്ട്..

By Shabana Felix

ജല്ലിക്കെട്ട്


"പോത്ത്" ഒരു പ്രതീകമാണ്, വിവേകശൂന്യത കാണിയ്ക്കുന്ന മനുഷ്യനെ, പോത്ത് എന്ന് കളിയായും കാര്യമായും വിളിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് നാളേറെയായിരിയ്ക്കുന്നു. "വെട്ടാൻ വരുന്ന പോത്തിനോട് വേദമോതിയിട്ട് കാര്യമില്ല" എന്നൊരു ചൊല്ലും ഉണ്ട്, നമുക്ക് സ്വന്തമായിട്ട്.
അറക്കാൻ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ പ്രാണരക്ഷാർത്ഥം ഇറങ്ങിയോടുന്ന ഒരു പോത്തും, അതിനു പിന്നാലെ ഓടുന്നൊരു നാടും... ഇതാണീ ചിത്രത്തിന്റെ ഇതിവൃത്തം.
ഇറച്ചി വെട്ടുകാരൻ കാലൻ വർക്കി നാടിനു വേണ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു, പക്ഷെ ഒരു സുപ്രഭാതത്തിൽ അയാൾ, കുതറിയോടുന്ന ഒരു പോത്ത് വരുത്തിക്കൂട്ടുന്ന വിക്രിയകൾക്ക് സമാധാനം പറയേണ്ടവനാവുന്നു. ഓടി രക്ഷപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അന്നും പതിവുപോലെ നാട്ടിലെ തീൻമേശകളിലെ കൊതിയൂറും വിഭവമാകുമായിരുന്ന ആ പോത്ത്, സിറ്റുവേഷനൊന്നു മാറിയപ്പോൾ, വിളിയ്ക്കപ്പെടുന്നു, "നാശം"...
ഞായറാഴ്ച്ച പള്ളി കുർബാനയ്ക്ക് കേറുന്നവർ കിറ്റിലാക്കി മരക്കൊമ്പിൽ തൂക്കിയിടുന്നതും, തുളസിത്തറയിലൊന്നു തൊട്ടതിന് ഉച്ചത്തിൽ അശ്രീകരമായും പിന്നെ അടക്കിയ സ്വരത്തിൽ തേങ്ങാപ്പാൽ ചേർത്ത് തയ്യാറാക്കേണ്ടുന്ന വിഭവമായും മാറുന്നതും, എല്ലാം നേരത്തേ പറഞ്ഞ ഈ "നാശ"മാണ് കേട്ടോ...
പോത്തും ഈ ഭൂമിയുടെ അവകാശിയാണെന്നും അതൊരു പാവമല്ലേയെന്നുമൊക്കെ വേദാന്തം പറയുന്ന പോളേട്ടൻ തന്റെ താറുമാറായ തോട്ടം കണ്ട് നിമിഷ നേരത്തിനുള്ളിൽ അഭിപ്രായം മാറ്റുന്നതും, പള്ളിമേടയിൽ വച്ച് ഇറച്ചി വാങ്ങുന്ന സന്തോഷം, പള്ളിപ്പറമ്പ് അലങ്കോലപ്പെടുത്തിയ "പോത്തി"നോട് അച്ചന് തോന്നാത്തതും, നഷ്ടങ്ങൾ സംഭവിച്ച പാൽക്കാരനും ചായക്കടക്കാരനും രാഷ്ട്രീയപ്പാർട്ടിക്കാരനും എന്നു വേണ്ട നാട്ടുകാർക്ക് ഒട്ടുമുക്കാലും വർക്കിച്ചനൊരു ശത്രുവാകുന്നതും അയാളുടെ പിതൃക്കൾ വരെ സ്മരിയ്ക്കപ്പെടുന്നതുമായ; സാധാരണ ഒരു നാട്ടിൽ തികച്ചും സംഭവ്യമായ കാര്യങ്ങൾ എത്ര കൃത്യമായിട്ടാണ് സംവിധായകൻ ഒരു മുത്തുമാലയിലെന്ന പോലെ കൊരുത്തെടുത്തിരിയ്ക്കുന്നത്.
മകളുടെ ഒത്തു കല്ല്യാണ സദ്യ, പോത്തിറച്ചിയില്ലാതെ കേമമാകില്ലെന്ന ആശങ്കയാൽ കുര്യച്ചൻ രാത്രിയിൽ ഒരു ഓൾട്ടർനേറ്റീവ് ഓപ്ഷൻ മുന്നിൽക്കണ്ട് ഇറങ്ങിത്തിരിയ്ക്കുന്നത്, സദാചാരവാദികൾ ആഘോഷമാക്കുന്നതും, മകൾ ഒളിച്ചോടാൻ ശ്രമിച്ചു പരാജയപ്പെടുന്നതും, എല്ലാം നമുക്കു വളരെ പരിചിതമായ രീതിയിൽ, യാഥാർത്ഥ്യത്തിലൂന്നിയുള്ള ഫ്രെയിമുകളാക്കപ്പെട്ടിരിയ്ക്കുന്നു.
സോഫിയുടെ ശ്രദ്ധയാകർഷിയ്ക്കാൻ വേണ്ടി ആന്റണി ചെയ്തു തുടങ്ങുന്ന കുതന്ത്രങ്ങൾ, സ്വാർത്ഥ നേട്ടങ്ങൾക്ക് മനുഷ്യൻ ചെയ്തു പോയേക്കാവുന്ന കൃത്യങ്ങളുടെയെല്ലാം എക്സ്ട്രീം ആണെന്നു തന്നെ പറയേണ്ടി വരും. കുട്ടച്ചനെ ഒറ്റിയത്, പോത്തിനെ താൻ വീഴ്ത്തിയെന്ന അവകാശവാദം, നാടിനു ശല്ല്യമായിട്ടു പോലും പോത്തിനെ വെടിവെച്ചിടാൻ സമ്മതിയ്ക്കാത്തത്, സോഫിയെ വിശ്വസിപ്പിയ്ക്കൽ, അനാവശ്യമായി വാശി കാണിയ്ക്കൽ, ഇവയെല്ലാം ചേർത്തു വയ്ക്കുമ്പോൾ ആ പോത്ത് ഓടിയതുപോലും ഇയാളുടെ ഒരു ചെയ്തിയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോവുന്നു.
"മനുഷ്യൻ രണ്ടു കാലിൽ ഓടുന്ന മൃഗമാണ്", എന്ന് സിനിമയ്ക്കകത്തു തന്നെ പരാമർശിയ്ക്കുന്നുണ്ട്. വിറളി പിടിച്ചോടുന്ന പോത്തിനേക്കാൾ വകതിരിവ് കുറഞ്ഞാണ് പലപ്പോഴും നമുക്ക് നമ്മുടെ പ്രതിനിധികളെ സിനിമയിൽ കാണാനായത്. "ജല്ലിക്കെട്ട്" മാതൃകയിൽ അതിനെ കീഴ്പ്പെടുത്തി, മറ്റുള്ളവരാൽ വാഴ്ത്തപ്പെടാൻ വേണ്ടി പായുന്ന ഒരു കൂട്ടം പ്രാകൃതരായ മനുഷ്യരെ സ്ക്രീനിൽ വളരെ സ്പഷ്ടമായി കാണാമായിരുന്നു. ഞാൻ അഥവാ ഞങ്ങൾ പിടിയ്ക്കും, ഞങ്ങൾക്കേ സാധിയ്ക്കൂ എന്ന് ഒറ്റയ്ക്കും തറ്റയ്ക്കും നിന്ന് പരസ്പരം ആക്രോശിയ്ക്കുകയും പോരടിയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തെ കണ്ടപ്പോൾ, ശരിയ്ക്കുമൊരു ഭീതി കീഴ്പ്പെടുത്തുന്നതു പോലെ; ഇത്തരം സിറ്റുവേഷനുകളിൽ നമ്മളും ഇതുപോലാകുമോ പെരുമാറുക ???
"മനുഷ്യൻ ഒരു മൃഗമാവാൻ, വെറുമൊരു പോത്ത് വിചാരിച്ചാൽ മതി", എന്ന സന്ദേശം നല്കും വിധം, ശരീരമാസകലം മുറിവുകളുമായി ഇനിയോടാൻ വയ്യാത്ത വിധം ക്ഷീണിതനായി ഒരു ചതുപ്പിലിറങ്ങി നിന്നിരുന്ന ആ പോത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ ആഞ്ഞാഞ്ഞ് കുത്തിക്കൊണ്ട്, താനാണ് കുത്തിയത്, താനാണ് കുത്തിയത് എന്ന് പരസ്പരം ആക്രോശിച്ചും മല്ലടിച്ചും ഒരു മനുഷ്യ മലയായ് രൂപപ്പെടുന്ന ജനതയെ കാണിച്ചു കൊണ്ടൊരു Excellent Climax - ഉം സംവിധായകൻ നമുക്ക് തന്നിരിയ്ക്കുന്നു.
നമുക്ക് അങ്ങനെ ആകാതിരിയ്ക്കാൻ ശ്രമിയ്ക്കാം ല്ലേ ???
ചിത്രത്തിൽ കഥ വളരെ വിരളം, എന്നാൽ അത് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന രീതി, ഇന്നുവരെ ഒരു മലയാള സിനിമയിലും കാണാത്ത വിധം ക്യാമറ ചലിപ്പിച്ച്, ദൃശ്യ-ശ്രാവ്യ വിന്യാസങ്ങളുടെ കറയറ്റ ഒരു മേളനമായി, ഒരാസുരതാളത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിയ്ക്കുന്നു.
ഗിരീഷ് ഗംഗാധരന്റെ ക്യാമറ പോകുന്ന വഴിയേ കണ്ണും മനസ്സും ഇറങ്ങിയങ്ങ് ഓടുകയായിരുന്നു, എത്ര മനോഹരമായിട്ടാണ് ഓരോ രംഗവും ചിത്രീകരിച്ചിരിയ്ക്കുന്നത്. സിനിമയുടെ കപ്പിത്താൻ, ലിജോ, എന്തു വർക്കാണെന്റിഷ്ടാ !!!!! അനുയോജ്യമായ കാസ്റ്റിങ് ആ ഏകോപനത്തിന്റെ ബ്രില്യൻസ് എടുത്തു കാട്ടുന്നു... ഇതൊരു റഫറൻസ് വർക്ക്പീസ് തന്നെയാണ്, മലയാള സിനിമയ്ക്ക്...
ഇതിന്റെ ഫസ്റ്റ് ലുക്ക് പോസ്റ്റർ (Comment Box ൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്) ഒരുക്കിയ ഡിസൈനർ R. Mahesh പടത്തിന്റെ റിലീസിനു ഒരു മാസം മുന്നേ, ഹാർട്ട് അറ്റാക്കു മൂലം മരിച്ചിരുന്നു. വളരെ റിയലിസ്റ്റിക്കായി മാനുവൽ ഡിസൈനിങ് ചെയ്യുന്ന ഒരു രീതിയായിരുന്നുവത്രേ അങ്ങേരുടേത്. ഈ പോസ്റ്റർ മണ്ണുവച്ചു തന്നെ ബ്രഷ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു എന്ന് മുന്നേ ഒരിക്കൽ വായിച്ചിട്ടുണ്ട്. മഹാനായ ആ കലാകാരനു മുന്നിൽ ശിരസ്സു നമിയ്ക്കുന്നു...
Hats off to, Lijo Jose Pellissery and the entire crews...

By Krishna Cherat

പതിനെട്ടാംപടി

Image result for pathinettam padi movie
പതിനെട്ടാംപടി: നന്മയുടെ വൃക്ഷങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മികച്ച എൻറർടെയ്ൻമെന്റ് സിനിമ

************** സജി വർഗീസ്*******
ശങ്കർരാമകൃഷ്ണൻ രചനയും സംവിധാനവുംനിർവ്വഹിച്ച പതിനെട്ടാം പടി സാമൂഹികപ്രതിബദ്ധതനിറഞ്ഞ നന്മമരങ്ങൾ പൂത്തുലഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന മികച്ച എൻറർടെയ്ൻമെന്റ് സിനിമയാണ്പതിനെട്ടാംപടി .വിവിധ വർണ്ണങ്ങളിലുള്ളതുണിയിൽ തുന്നിപ്പിടിപ്പിച്ച നൂലിഴകളാണ് പതിനെട്ടാംപടിയെന്ന് പറയാം.പ്രേക്ഷകഹൃദയങ്ങളെ രണ്ടു മണിക്കൂറുംനാൽപ്പതുമിനിറ്റും പതിനെട്ടാംപടിയിലെ കഥാപാത്രങ്ങളിലേക്ക് ഉൾക്കൊണ്ടിരുത്തുവാൻ സിനിമയ്ക്ക് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
വർത്തമാനകാലത്തുനിന്നുംതുടങ്ങി ഭൂതകാലത്തേക്ക് സിനിമ ഭൂരിഭാഗസമയവും കടന്നുപോയിവർത്തമാനകാലത്തിലവസാനിക്കുന്നരീതിയിൽ കോർത്തിണക്കിയ ശ്രീ ശങ്കർരാമകൃഷ്ണനെന്ന സംവിധായകന്റെ കരവിരുത് എടുത്തുപറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
തന്റെ സ്ക്കൂൾകാലഘട്ടത്തിലെ ഇന്റർനാഷണൽസ്ക്കൂളിലെ അധ്യാപകനായിരുന്ന ജോയ് മാഷിന്റെ സ്വപ്നപദ്ധതിയായ
സ്ക്കൂൾ ഓഫ് ജോയ് എന്ന സമാന്തര വിദ്യാഭ്യാസരീതി പിന്തുടരുന്ന പൃഥ്വിരാജിന്റെ കഥാപാത്രമായ അശ്വിൻ വാസുദേവിലൂടെയാണ് സിനിമ തുടങ്ങുന്നത്.
തൊണ്ണൂറുകളിലെ തിരുവനന്തപുരംനഗരത്തിലെ സർക്കാർ മോഡൽ റസിഡൻഷ്യൽ സ്ക്കൂളിലെ കുട്ടികളും ഇന്റർനാഷണൽ സ്ക്കൂളിലെ കുട്ടികളും തമ്മിലുള്ള സാമൂഹികമായ അന്തരത്തിൽനിന്നുടലെടുത്തതിന്റെ ഭാഗമായിട്ടുള്ള പകയുംപ്രതികാരവും പരസ്പരമുള്ളഏറ്റുമുട്ടലുമായാണ് ചിത്രംപുരോഗമിക്കുന്നത്.മോഡൽ റസിഡൻഷ്യൽസ്ക്കൂളിൽ സാധാരണക്കാരുടെ മക്കൾ പഠിക്കുകയും അവരുടെ കാലികവിഷയങ്ങളോടുള്ള വികാരതീവ്രമായപെരുമാറ്റവും ഇന്റർനാഷണൽസ്ക്കൂളിലെ സമ്പന്നരുടെ മക്കളുമായ് കായികമത്സരത്തിലടക്കം വാശിയോടെ സ്ക്കൂളിനകത്തും പുറത്തുംഏറ്റുമുട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു. സമ്പന്നതയുടെ മടിത്തട്ടിൽ വളരുന്നവരുടെയിടയിലേക്ക് മയക്കുമരുന്നിന്റെ ഉപയോഗം വളരുന്നതിന്റെ പ്രത്യാഘാതവും സിനിമയിലൂടെ കാണിക്കുന്നു. മറുഭാഗത്ത് സർക്കാർസ്ക്കൂളിലെകുട്ടികളുടെ അതിജീവനത്തിന്റെ കഥയുംകാണിക്കുന്നു.
രണ്ടുകാലഘട്ടങ്ങളിലൂടെ കടന്നുപോകുന്ന സിനിമയിൽ സ്ക്കൂൾ കാലഘട്ടത്തിലെ സംഘർഷവും കുടിപ്പകയും വളരെ ഗംഭീരമായ് അവതരിപ്പിക്കുവാൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
മോഡൽ റസിഡൻഷ്യൽ സ്ക്കൂളിലെ ഗാങ്ങ് ലീഡറായ് അക്ഷയ് രാധാകൃഷ്ണന്റെ അയ്യപ്പൻ എന്ന വേഷവും മറുഭാഗത്ത് അശ്വിൻ ഗോപിനാഥിന്റെ അശ്വിൻ വാസുദേവ് എന്ന വേഷവും ആയിട്ടാണ് ചിത്രം പുരോഗമിക്കുന്നത്.ഇവരോടൊപ്പം അശ്വത് ലാൽ, അമ്പി നീനാസം, ന കുൽതമ്പി, ഫഹീംസഫർ, ആർഷ, ശ്രീ ചന്ദ്വവഫ, ഹരിണി തുടങ്ങിയ വലിയ പുതുമുഖ താരനിര നല്ല പ്രകടനം തന്നെ കാഴ്ചവച്ചിട്ടുണ്ട്. ചിത്രത്തിൽ ആനി എന്ന കഥാപാത്രവുമായെത്തുന്ന അഹാന കൃഷ്ണയും മമ്മൂട്ടിയുടെ സഹോദരനായ് അഭിനയിച്ച ചന്ദുനാഥും നല്ല രീതിയിൽ തന്നെ അഭിനയിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജോയ് അബ്രഹാം പാലയ്ക്കൽ എന്ന കഥാപാത്രം പ്രേക്ഷക മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.
മമ്മൂട്ടി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ജോൺ എബ്രഹാം പാലയ്ക്കൽ എന്ന കഥാപാത്രം സിനിമയിലൂടെ നമ്മുടെ വിദ്യാഭ്യാസസമ്പ്രദായത്തിന്റെ പൊളിച്ചെഴുത്തിന്റെ ആവശ്യകത വ്യക്തമാക്കിത്തരുന്നുണ്ട്. മമ്മൂട്ടിയുടെ കഥാപാത്രം സിനിമയിൽ ഗസ്റ്റ് റോളിലാണ് വരുന്നതെങ്കിലും സിനിമയിൽ മൊത്തമായ് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന കഥാപാത്രമായ് മാറുന്നുണ്ട്. മഹാനടന്റെ ലുക്കും സ്റ്റൈലും സിനിമയുടെ രംഗങ്ങളുടെ മാറ്റ് കൂട്ടുന്നു.രണ്ടാംപകുതിയിലെ മമ്മൂട്ടിയുടെ ജോൺ എബ്രഹാം പാലയ്ക്കൽ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ രംഗപ്രവേശത്തോടെയാണ് സിനിമയുടെ കഥാഗതി മാറുന്നതും പ്രമേയത്തിന്റെ അന്ത:സത്ത പ്രേക്ഷകർക്ക് കൂടുതൽ വ്യക്തമാകുകയും ചെയ്യുന്നത്.
അശ്വിൻ വാസുദേവ് എന്ന കഥാപാത്രത്തിലൂടെ പൃഥ്വിരാജിന്റെ സ്ക്കൂൾകാലഘട്ടം അവതരിപ്പിക്കുന്ന അശ്വിൻ ഗോപിനാഥിന്റെ അഭിനയമികവ് എടുത്തു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. ഒരു പുതുമുഖനടന്റെ യാതൊരുവിധ പതർച്ചയുമില്ലാതസ്വാഭാവികമായ അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങളാണ് അശ്വിൻ ഗോപിനാഥ് തന്റെകഥാപാത്രത്തിലൂടെ കാഴ്ചവച്ചത്.എല്ലാവൈകാരിക നിമിഷങ്ങളും വളരെഭംഗിയായ് മികച്ച അഭിനയത്തിലൂടെ സ്വാഭാവികമായ് അവതരിപ്പിക്കുവാൻ ഈ പുതുമുഖനടന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.ശങ്കർരാമകൃഷ്ണനെന്ന സംവിധായകന്റെ കണ്ടെത്തൽ പൂർണ്ണമായും ശരിവയ്ക്കുന്നതാണ് അശ്വിൻ ഗോപിനാഥിന്റെ മികച്ച പ്രകടനം.മമ്മൂട്ടിയെന്ന മലയാള സിനിമയിലെ കുലപതിയോടൊപ്പം യാതൊരുവിധ വെപ്രാളവുമില്ലാതെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിൽ അഭിനയിക്കുവാൻ കഴിഞ്ഞ അശ്വിൻ ഗോപിനാഥ് നാളെ മലയാളസിനിമാലോകത്ത് തന്റേതായ സ്ഥാനമുറപ്പിച്ചാൽ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ടതില്ല.
അയ്യപ്പൻ എന്ന സർക്കാർ സ്ക്കൂളിലെ എടുത്തു ചാട്ടക്കാരനായ കഥാപാത്രത്തെ അവതരിപ്പിച്ച അക്ഷയ് രാധാകൃഷ്ണന്റെ അഭിനയവും എടുത്തു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. അമ്പിയുടെ സുരൻ എന്ന കഥാപാത്രവും മികച്ച അഭിനയ മുഹൂർത്തങ്ങളാണ് കാഴ്ചവയ്ക്കുന്നത്.
മമ്മൂട്ടിയ്ക്കും പൃഥ്വിരാജിനുമൊപ്പം ആര്യയും ഉണ്ണിമുകുന്ദനും അതിഥിതാരങ്ങളായ് എത്തുന്നുണ്ട്.ലാലു അലക്സ്, മണിയൻ പിള്ള രാജു, ബിജു സോപാനം, പാർവ്വതി. ടി., മനോജ്.കെ.ജയൻ, സുരാജ് വെഞ്ഞാറമ്മൂട് തുടങ്ങിയ നടന്മാരുടെ നീണ്ടനിര തന്നെയുണ്ട് ചിത്രത്തിൽ.യുവതാരങ്ങളെല്ലാം അസാമാന്യമായ പ്രകടനമാണ്‌ കാഴ്ചവച്ചത്.
സുദീപ് എളമണ്ണിന്റെ ക്യാമറ പ്രകൃതിയെയും കഥാപാത്രങ്ങളെയും ഹൃദയത്തിൽ നിലയുറപ്പിക്കത്തക്കവിധത്തിൽ ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
സിനിമയിലെ സംഗീതം വളരെ മികച്ച രീതിയിൽ തന്നെ കൈകാര്യം ചെയ്യുവാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എ.ആർ.റഹ്മാന്റെ സഹോദരീപുത്രനായ കാഷിഫ് സംഗീതം നൽകിയിരിക്കുന്ന ഗാനങ്ങൾ വളരെ മനോഹരമാണ്.ഭുവൻ ശ്രീനിവാസന്റെ ചിത്രസംയോജനവും എടുത്തു പറയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. മാസ്റ്റർ കെചയുടെ ആക്ഷൻ കോറിയോഗ്രാഫി ടീം ഏറ്റവും മികച്ചതാണ്. ബാഹുബലി പോലെയുള്ള ബ്രഹ്മാണ്ഡ ചിത്രങ്ങൾക്ക് ആക്ഷൻ രംഗങ്ങളൊരുക്കിയതിന്റെ അനുഭവ സമ്പത്ത് കെചയുടെ ആക്ഷൻ കോറിയോഗ്രാഫിയിലൂടെ കാണുവാൻ കഴിയും.ഡബിൾഡക്കർബസിലുള്ള ഇരു വിഭാഗം വിദ്യാർത്ഥികളുടെ സംഘട്ടനരംഗം സൂപ്പർ എന്ന് തന്നെ പറയാം.
ഓഗസ്റ്റ് സിനമയുടെ ബാനറിൽ ഷാജി നടേശനാണ് ചിത്രം നിർമ്മിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇത്രയും പുതുമുഖതാരങ്ങളെ വച്ച് മമ്മൂട്ടിയെന്ന മെഗാസ്റ്റാറിന്റെ സാന്നിധ്യവുമായ് കോർത്തിണക്കി പൃഥ്വിരാജുൾപ്പടെയുള്ള അതിഥിതാരങ്ങളെ അതിന്റെ ഭാഗമാക്കി തിരക്കഥയും സംവിധാനവും നിർവ്വഹിച്ച ശങ്കർ രാമകൃഷ്ണണൻ വലിയൊരു പരീക്ഷണത്തിന് തയ്യാറാവുകയും അതിൽ വിജയിക്കുകയും ചെയ്തെന്ന് നിസ്സംശയം പറയുവാൻ കഴിയും. ഒരു പാട് രംഗങ്ങൾ മാറിമറിയുമ്പോൾ അല്പം തിടുക്കം കൂടിപ്പോയിയെന്നതു മാത്രമാണ് ചിത്രത്തിന്റെ ചെറിയൊരു പോരായ്മയായ്തോന്നിയത്.സാങ്കേതികമായ് ഉന്നതനിലവാരം പുലർത്തുന്ന സിനിമയാണ് പതിനെട്ടാംപടി.
ആക്ഷനും മാസുംത്രില്ലുമെല്ലാം കൂടിക്കലർന്ന മനോഹരമായ പുതിയൊരനുഭവംപ്രദാനംചെയ്യുന്ന സിനിമയാണ് പതിനെട്ടാംപടി. സാനിയ ഇയ്യപ്പന്റെ നൃത്തച്ചുവടുകൾ സിനിമയുടെ മാസ്മരികത നിലനിർത്തുന്നതിന് സഹായകമായിട്ടുണ്ട്. യുവത്വത്തിന്റെ പതിനെട്ടിലേക്കുള്ള ചുവടുവയ്പ്പാണ് ശങ്കർരാമകൃഷ്ണന്റെ പതിനെട്ടാംപടിയെന്ന സിനിമ.
കുടുംബ പ്രേക്ഷകർക്ക്, ബാച്ചിലേഴ്സിന് തുടങ്ങി സമൂഹത്തിന്റെ വിവിധ തട്ടിലുള്ളവർക്ക് ധൈര്യപൂർവ്വം പതിനെട്ടാം പടിയെന്ന സിനിമ കാണാം.
സജി വർഗീസ്Image may contain: Saji Varghese, closeup
Copyright protected.

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo