കാട്ടുചോലയില് നീരാടി ചേലയുമുടുത്തു നീ യെങ്ങോട്ടോടണു പെണ്ണേ.....
മങ്കേ നിന് വെള്ളിപ്പാദസരമെന്തേ പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നു നിന്നൊപ്പം.
പുഴയെത്തഴുകി വന്ന മാരുതന് എന്തേ നിന് കാതില് ചൊല്ലിയതോതുമോ പെണ്ണേ....
നാണത്താലെന്തേ നീ കാല് വിരലാല് മണ്ണില് ചിത്രങ്ങള് കോറുന്നു.
മാരുതന് നല്കിയ മുത്തത്താല് നിന് മുഖമെന്തേ ഇത്ര ചുവന്നു.
നിന് ചുണ്ടില് പുരണ്ട കാട്ടുതേന്തുള്ളികള് നുകരുവാന് അവന് വന്നതാണോ....
പെണ്ണിന്െറ നാണത്താല് കാട്ടു ചെമ്പകവും എന്തോ പറയുവാന് ഒന്നിളകിയാടി.
നിന് നാണത്താല് അര്ക്കനും ഒരുവേള കണ്ണടച്ചോയെന്നൊരുശങ്ക എനിക്കില്ലതെയില്ല.
നിന്െറ നഗ്നമാം പാദത്തില് ചുംമ്പിച്ച മണല്ത്തരികള്ക്കുമെന്തേ യിന്നിത്ര ആനന്ദം.
അപ്പൂപ്പന്കാവിലെ വേലയും പൂരവും കാണാന് ഒരുക്കങ്ങളൊക്കെയും വേണ്ടെ പെണ്ണെ....
തെച്ചിപ്പൂഇറുത്തു മാല കൊരുത്തിടൂ നീ മടിച്ചിടാതെ മറക്കാതെയിത്തിരി തുളസ്സിക്കതിരും.
അഴിച്ചിട്ട ഈറന്മുടിയില് തിരുകണം
കാട്ടുമുല്ലതന്മാലയും.
കാട്ടുമുല്ലതന്മാലയും.
കരിവള അണിഞ്ഞ് കരിമഷിയാല് കണ്ണെഴുതി
പട്ടുചേലചുറ്റി പിന്നെ നെറ്റിക്കു ചന്തമായി ചാന്തു പൊട്ടും.
പട്ടുചേലചുറ്റി പിന്നെ നെറ്റിക്കു ചന്തമായി ചാന്തു പൊട്ടും.
പിന്നെ തൊടുവാന് മറക്കല്ലേ നിന് നുണക്കുഴിക്കവിളില് ഒരു ചെറു കണ്മഷിപ്പൊട്ടും....
ഏറെസുന്ദരിയായി നീയെത്തുന്നതും കാത്ത്
ഏറെ അരികത്തുണ്ടാവുമിന്നുഞാന്....
ഏറെ അരികത്തുണ്ടാവുമിന്നുഞാന്....
ഏറെ അരികത്തുണ്ടാവുമിന്നു ഞാന്..
