രാത്രി ഇനിയും തീർന്നിട്ടില്ല....
പേടിച്ചരണ്ട മാൻപേടയേപ്പോലെ അവൾ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന പെട്ടികൾക്കിടയിലൂടെ അയാളെ നോക്കി.......
പേടിച്ചരണ്ട മാൻപേടയേപ്പോലെ അവൾ കൂട്ടിയിട്ടിരുന്ന പെട്ടികൾക്കിടയിലൂടെ അയാളെ നോക്കി.......
അയാൾ തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും നടക്കുന്നത് ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടവൾ കണ്ടു......
പെട്ടെന്ന് തന്നെ ഒരു നിഴൽ അനങ്ങുന്നത് അവൾ കണ്ടു .എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന മെഴുകുതിരി ആരോ ഊതിക്കെടുത്തി...... ഇപ്പോൾ കൂരിരുട്ടു മാത്രം.. പേടി കൊണ്ടവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു...... എന്തൊക്കെയോ തട്ടി വീഴുന്നു ,ആരുടെയൊക്കെയോ അലർച്ച... അവൾ തൻെറ രണ്ടു കൈകൾ കൊണ്ടുംചെവി ചേർത്തടച്ചു..... ഇപ്പോൾ അവൾക്കൊന്നും കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല..... കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആരോ അവളെ വാരിയെടുത്തു.... പേടി കൊണ്ട് അപ്പോഴും അവൾ കണ്ണുകളടച്ചു പിടിച്ചു......
സൂര്യപ്രകാശം കണ്ണുകളിലടിച്ചപ്പോഴാണ് അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നത്.... നോക്കിയപ്പോൾ ബസ്സിലാണ്.....എന്തോ ദു:സ്വപനം കണ്ടപോലെ അവൾ ചാടിയെണീറ്റു നോക്കിയപ്പോൾ അമ്മ അവളെ ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്...... പാവം ഉറങ്ങുകയാ.... ഇത്രയും സ്വസ്ഥതയോടെ അമ്മ ഉറങ്ങുന്നത് താൻ ഇതുവരെയും കണ്ടിട്ടില്ലാന്നോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് അവരെ ഉണർത്താൻ തോന്നിയില്ല... അമ്മയിതെങ്ങോട്ടാ തന്നേം കൊണ്ട് പോണത്, അവൾ പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കി എവിടാണെന്നൊരു പിടിത്തോമില്ല..... അവൾ പതിയെ അമ്മയേ നോക്കി,അമ്മയുടെ പിൻകഴുത്തിലൂടെ ചോരയുടെ ഉണങ്ങിയ നീർച്ചാലുകൾ കാണാം...... ഭാഗ്യം അമ്മയ്ക്കൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ലല്ലോ..... രാത്രി നടന്ന കാര്യം അവൾ ഓരോന്നായോർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... രാത്രി കഞ്ഞിയും മുളകം കഴിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോഴാ അയാൾ കുടിച്ചു ലക്കുകെട്ട് കേറി വന്നത്.... അമ്മേ അയാൾ ഉപദ്രവിക്കാൻ തുടങ്ങി... നീ വന്നില്ലേൽ നിന്റെ മോളു മതിയെന്ന് അയാൾ പറയണകേട്ടു... അതു കേട്ടപ്പോൾ അമ്മ അയാളുടെ കരണത്തടിച്ചു... അയാൾ ഓടിച്ചെന്ന് ഒരു വലിയ വിറകെടുത്ത് അമ്മേടെ തലയ്ക്കടിച്ചു... ബോധം പോണേനു മുൻപേ അമ്മയെന്നോട് ഓടി രക്ഷപെടാൻ പറഞ്ഞു...... അമ്മ വീണയുടനെ അയാൾ എന്നെ ഉപദ്രവിക്കാൻ വന്നു, അപ്പോൾ അവിടെ വെച്ചിരുന്ന മുളകിന്റെ പാത്രമെടുത്ത് അയാളുടെ മുഖത്തേക്കെറിഞ്ഞു... ഏറ് വെറുതെയായില്ല അയാളുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ മുളക് വീണു...... ആ തക്കത്തിന് മുറിയുടെ മൂലയിൽ വെച്ചിരുന്ന പെട്ടികൾക്കിടയിൽ കയറി ഒളിച്ചു......... ബോധം വന്നപ്പോൾ അമ്മ അയാളെ എന്തോ ചെയ്തിട്ട് എന്നേം കൊണ്ടോടിയതാണ്, പാവം..... അവൾ അമ്മയുടെ കൈയിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു...
അപ്പോഴാണ് അവൾ ശ്രദ്ധിച്ചത് അമ്മ യുണർന്നിരുക്കുന്നു...
അമ്മേ.........
മം........
നമ്മളെങ്ങോട്ടാ പോണെ?.
അമ്മയെന്നെ ചേർത്തിരുത്തി........ ഇനി ആരും നമ്മളെ ഒന്നും ചെയ്യില്ല... മോളുടെ അപ്പൂപ്പന്റെം അമ്മൂമ്മേടേം വീട്ടിലോട്ടാ നമ്മൾ പോണെ..... അവിടെയാരും മോളെ ഉപദ്രവിക്കാൻ വരില്ല..... ഇത്രയും കാലം അമ്മ ക്ഷമിച്ചു..... ഇനീം അവിടെ നിന്നാൽ അയാൾ ചിലപ്പോ മോളേ.........
അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നിറയാൻ തുടങ്ങി....... എനിക്കും സങ്കടം വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... പണ്ടേയങ്ങനെയാ അമ്മ കരഞ്ഞാൽ ഞാനും കരയും.....
പക്ഷേ അമ്മ പെട്ടന്ന് നിറഞ്ഞു വന്ന കണ്ണു തുടച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു,ഇനിയെന്റെ മോളു കരയരുത്. ഇനീം വേണം നമുക്ക് സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കാനെന്നും പറഞ്ഞ് ചിരിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.... ചിലതൊക്കെ മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും ഞാനും അമ്മേടെ കൂടെ ചിരിച്ചു..... ആരേയും പേടിക്കാതെ സന്തോഷത്തോടെയുള്ള ജീവിതം ഞാനും സ്വപ്നം കണ്ടു തുടങ്ങിയിരുന്നു...........
# നിഖില
