Showing posts with label RatheeshSubhadram. Show all posts
Showing posts with label RatheeshSubhadram. Show all posts

അക്ഷരദശമി

Image may contain: 1 person, closeup
==========
അമ്മ പറയിച്ച ആദ്യാക്ഷരങ്ങളിൽ തുടങ്ങും അക്ഷരമുറ്റത്ത് ആദ്യകാൽവയ്‌പ്പ് .
നാവിൽ സരസ്വതി വിളയാടിയ
നാളിലൊന്നിൽ
ഹരിശ്രീ പറയിച്ചു ഗുരുനാഥൻ എഴുതിച്ച ,
കൈവിരലുകൾ.
ആ വിരലുകൾ ഇന്നും പരതുന്നു ഒരുപാടാക്ഷരങ്ങൾ .
നമസ്കരിക്കാം അമ്മയ്ക്കും ദൈവത്തിനും തുല്യമായി ഗുരുനാഥനെയും .
=====
രതീഷ് സുഭദ്രം

ബന്ധനം

Image may contain: 1 person, selfie and closeup

*********
പൊക്കിൾകൊടിയിലായിരുന്നു
ആദ്യ ബന്ധനം, അമ്മയുടെ.
പത്താംമാസം അതുമുറിച്ചമ്മ-
കൈയിലൊതുക്കി ബന്ധിച്ചു.
തൊട്ടിലിലാട്ടിയതും, മാറിലൊതുക്കി കൊണ്ടുനടന്നതും , അമ്മയുടെ-
സ്നേഹ ബന്ധനങ്ങളായിരുന്നു.
ഓടിനടക്കാറായപ്പോൾ ബന്ധം വിട്ടു ഞാൻ ഓടി നടന്നെങ്കിലും ,
കൗമാരം വരെ അമ്മയുടെ വത്സല്യ ബന്ധനം കൂടെയെന്നുമുണ്ടായിരുന്നു.
യൗവനത്തിൽ പ്രണയബന്ധനം-
എന്നിലാകെ പടർന്നിരുന്നു.
എന്നെ മറന്നകലുംവരെ പ്രണയം ഉന്മാദബന്ധനം തന്നെയായിരുന്നു.
പിന്നെ കുടുംബബന്ധനത്തിൽ പെടുകയായിരുന്നു.
കളത്രസന്താനങ്ങളുടെ സ്നേഹബന്ധനം ഭാഗ്യമായിരുന്നു.
ഒടുവിലാറടി മണ്ണ് , മറ്റൊരു ബന്ധനത്തിനും കൊടുക്കാതെ
എന്നെ ബന്ധിച്ചു.

നിലാവ്

Image may contain: 1 person, smiling, text
--------------
നിന്നെയോർത്ത് ,നിന്റെ പ്രണയത്തെയോർത്ത്,
നിലാവിന്റെ തീരത്ത് ഞാൻ ഒരുപാടലഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.
നിദ്രക്ക് നിറംകൊടുത്തത് നിലാവോടത്ത് ഞാൻ കണ്ട സ്വപ്നങ്ങളാണ്.
പൂർണേന്ദു ,മേഘത്തെ ചുംബിച്ചപ്പോൾ ഭൂമിയിൽ പതിഞ്ഞ ചിരിപൂക്കളാണ് നിലാവ്‌.
അതിനാലാവാം പ്രണയം നിറയുമ്പോൾ നിലാവ് എന്നും കൂട്ടിനെത്തുന്നത്.
പൂക്കളേറെയും വിരിഞ്ഞത് രാത്രിയിലാണ്, നിലാവിലാണ്.
രാത്രിക്ക് വശ്യത കൂടിയതും
അതിനാലാകാം.
നക്ഷത്രപൂക്കൽ ,വാനം വാരിവിതറുന്നതും
നിലാവിന്റെ നിറച്ചാർത്ത് കണ്ടിട്ടാണ്.
പ്രണയമേ നിയെന്നും നിലാവാണ്
=================
ഗദ്യ വരികൾ
രതീഷ് സുഭദ്രം

നമ്മുടെ വീടുകൾ

Image may contain: 1 person

±+++++++++++++±
ഗദ്യവരികൾ: രതീഷ് സുഭദ്രം
========================
ഉറുമ്പ്*
ചേറുകുഴച്ചുഞാനുണ്ടാക്കിയ വീടു നീ പൊളിച്ചെറിഞ്ഞില്ലേ.
കാക്ക*
കൊക്കിലൊതുക്കിയ ചുള്ളിയിൽ പണിഞ്ഞ എന്റെവീട് നീ മരകൊമ്പോടെ മുറിച്ചെറിഞ്ഞില്ലേ
ചിലന്തി*
മുട്ടയിട്ടു വലകൂട്ടിയിരുന്ന എന്നെ ചൂലുകൊണ്ടു മാറ്റിയെറിഞ്ഞില്ലേ നീ.
ഏലി*
മണ്ണുതുരന്നുണ്ടാക്കിയ എന്റെമാളം വിഷവും ചില്ലുകഷണവും കൊണ്ടടച്ചില്ലേ നീ.
മീൻ*
ചെറുത്തോട്ടിലെ ഇത്തിരി വെള്ളത്തിൽ തത്തി കളിച്ചപ്പോൾ, അവിടം മണ്ണിട്ടുമൂടിയില്ലേ നീ.
ഒരുകൂട്ടം പക്ഷികൾ*
പലതരം പക്ഷികൾ ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ചു പാർത്തൊരുമരം ഒടുവിൽ മുറിച്ചുമാറ്റിയില്ലേ നീ.
ഈ പ്രളയത്തിൽ നിൻ വീടു തകരുമ്പോൾ ചിരിക്കില്ല.
കാരണം, ഞങ്ങൾക്കറിയാം
വീട് നഷ്ട്ടപെട്ട വേദന.

കുഞ്ഞു കവിതയും,കഥയും

Image may contain: 1 person, selfie and closeup


ഭ്രമം (കുഞ്ഞു കവിത)
******
ഭ്രമം കൂടിയപ്പോൾ, 
താലിയുടെ വിലയും, പ്രസവവേദനയും മറന്നു
കൊന്നൊടുക്കി.
ഭ്രമം കൂടി മകളെ വിറ്റു-
സുഖം തേടി.
ഭ്രമം മൂത്ത് ചെറുകുഞ്ഞിൽ പോലും കാമം തീർത്തു മൃഗജന്മങ്ങൾ.
രാഷ്ട്രീയഭ്രമം ചോരക്കളം
തീർക്കാൻ മനസ്സൊരുക്കി.
=====

കുടിൽ അകലെയാണ് (കുഞ്ഞുകഥ)
*****************************
ഇടിയും മിന്നലും , കൊടുങ്കാറ്റിനൊപ്പം മത്സരിക്കുന്ന മഴയും മുന്നിൽ കണ്ടുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് അകലെയുള്ള കുടിലിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടത്. ജീവൻ വരെ നഷ്ടപ്പെടാം. പക്ഷെ കയ്യിലെ സഞ്ചിയിലുള്ള അരി വീട്ടിൽ എത്തിക്കാൻ മാത്രമായി ചിന്ത . തന്നെകാത്ത് വിശന്നു തളർന്നിരിക്കുന്ന മക്കളെ ഓർത്തപ്പോൾ, അതൊക്കെ നിസ്സാരമായി തോന്നി അയാൾക്ക്....
രതീഷ് സുഭദ്രം

കിസോഗോതമി

Image may contain: 1 person, beard, selfie and closeup

അവളെ നിങ്ങൾക്കെല്ലാപേർക്കും അറിയാം,എന്നെപോലേ. വർഷങ്ങൾ പുറകിലോട്ടു പോകുമ്പോൾ നമുക്ക് കാണാം ആ അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിലെ വേദന നിറഞ്ഞ ആ ദിവസം.
ഇന്നലെവരെ ഓടികളിച്ചുനടന്ന കിസോഗോതമിയുടെ കുഞ്ഞുമകൻ. ഇന്നവർ ആ കുഞ്ഞിനേയും എടുത്തുകൊണ്ടു എന്തിനാണ് ആ ആൽമരചുവട്ടിലേക്ക് ഓടുന്നത്.ആ കുഞ്ഞിന് അസുഖം വല്ലതും ബാധിച്ചുവോ?., ശരീരം മുഴുവനും തണുത്തുമരവിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ, കണ്ണുകൾ തുറക്കുന്നില്ല. മുഖത്തു പുഞ്ചിരി ഇല്ല.കുഞ്ഞിനെ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ കാണാം.
മരച്ചുവട്ടിൽ ധ്യാനിച്ചിരിക്കുന്ന ശ്രീബുദ്ധന്റെ പാദങ്ങൾക്കരുകിൽ തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരത്തെ കിടത്തികൊണ്ടവൾ യാജിക്കുകയാണ്.
"പ്രഭോ എന്റെ കുഞ്ഞിനെ തിരിച്ചു തന്നാലും.അവൻ മരണപ്പെട്ടു. ഇവനില്ലാത്ത ജീവിതം എനിക്ക് സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയില്ല.അങ്ങ് വിചാരിച്ചാൽ എന്റെ മകൻ വീണ്ടും ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരും.രക്ഷിച്ചാലും."
കിസോഗോതമി കണ്ണീരുകൊണ്ടു അഭിഷേകം നടത്തുന്നത് കണ്ടില്ലേ. അതുപോലെ ധ്യാനത്തിൽ നിന്നുണർന്ന ശ്രീബുദ്ധന്റെ മറുപടിയും നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നുണ്ടാകും.
"കിസോഗോതമി, കരയാതിരിക്കു.
ഈ ഭൂമിയിൽ ജീവനുള്ളവയ്ക്കെല്ലാം ഒരിക്കൽ നാശം സംഭവിക്കും. അത് നിശ്ചയമാണ്. ചിലവ കുറച്ചു നേരത്തെ ആകുന്നു എന്നുമാത്രം. നിന്റെ മകനും അതാണ് സംഭവിച്ചിരിക്കുന്നത്'
പക്ഷെ അവൾക്ക് അത് ആശ്വാസമായിരുന്നില്ലല്ലോ. വീണ്ടും യാചിച്ചും , കറഞ്ഞും നിന്ന അവരോട് ബുദ്ധൻ പിന്നെ ആവശ്യപ്പെട്ടത് കേട്ടോ.
"കുറച്ചു കടുകുമണികൾ"
അതും ആരും മരണപ്പെടാത്ത വീട്ടിൽ നിന്ന് തന്നെ വേണം.. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുന്നതിനു മുമ്പു
എത്തിച്ചാൽ കുഞ്ഞിന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാമെന്നു വാക്കു കൊടുക്കുകയാണ് ശ്രീബുദ്ധൻ.
പ്രതീക്ഷയോടുകൂടിയുള്ള അവരുടെ ഓട്ടം കണ്ടോ? ആ ഗ്രാമത്തിലെ ഓരോ വീടും കയറിയിറങ്ങുകയാണ് പാവം.എല്ലാപേരും കടുകു മണികൾ കൊടുക്കാൻ തയാറാണ്. പക്ഷെ..
അത് കണ്ടോ എല്ലാപേരുടെയും മുഖത്ത് നിരാശ
"എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും മരിച്ചു"
"എന്റെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു°
"രണ്ടു കുട്ടികൾ മരണപ്പെട്ടു"
"എന്റെ മുത്തശ്ശനും മുത്തശ്ശിയും മരിച്ചു"
"സഹോദരൻ മരിച്ചിട്ട്.കുറച്ചു ദിവസങ്ങളെ ആയുള്ളൂ.
ഇങ്ങനെ ഓരോ വീട്ടിലും മറുപടി ഉണ്ടായി.
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കാൻ സമയമായിട്ടും ഒരു വീടുപോലും കിസോഗോതമിക്ക് കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ലലോ മരണം നടക്കാത്തതായിട്ട്. അവൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ബുദ്ധനരുകിൽ തിരിച്ചെത്തി. കടുകുമണികൾ
കിട്ടിയോ എന്ന ചോദ്ധ്യത്തിനുമുന്നിൽ അവൾ നിരാശയോടെ നിൽക്കുകയാണല്ലോ.. പാവം..!
"ഒരു വീടുപോലും കണ്ടെത്താനായില്ല പ്രഭോ.എല്ലായിടത്തും മരണം സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്."
"അപ്പോൾ ഇതിൽനിന്നും നീ എന്താണ് മനസ്സിലാക്കിയത്."
"വേർപാട് സംഭവികേണ്ടതാണ്
എല്ലാപേർക്കും എല്ലാപേരെയും നഷ്ടപ്പെടും ഒരിക്കൽ. എന്റെ മകന്റെ വിധിയും അതാണ്. ആ ജീവൻ തിരിച്ചെടുക്കാൻ പറ്റില്ല.
കിസോഗോതമി കണ്ണീരോടെ പറയുന്നത് നാം കാണന്നുണ്ട്.
"അതിനാൽ.. ഇനി നീ നിന്റെ മകന്റെ ശരീരം യഥാവിതം ദഹിപ്പിക്കുക. സമാധാനിക്കുക. ഈ ദുഃഖവും വിരകവും കുറച്ചു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മാറുന്നതാണ്. ഇത് ദൈവനിഴ്ചയമാണ്.
അവൾ കുഞ്ഞിനേയും എടുത്ത് തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
കിസോഗോതമി ഓരോ അമ്മയുടെയും പ്രതീകമാണ്‌. ഒരമ്മയും തന്റെ മക്കളെ നഷ്ടപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
എന്നാൽ നഷ്ടമാകും എന്നുള്ളത് പ്രകൃതിനിയമമാണ്.
============
രതീഷ് സുഭദ്രം ©®2017

ഒരു കിനാവിന്നലെ...

ഒരു കിനാവിന്നലെ...
________________________
നീയില്ലെന്നു ചിന്തിച്ചാൽ,
അഗാധമായൊരു ശൂന്യതയല്ലോ
എന്നുള്ളിലെന്നും.
ഇടനെഞ്ചിലായിരം പുതുമഴപെയ്തപോലെ ഒരു കിനാവിന്നലെ കണ്ടു ഞാൻ.
പ്രേമത്തിൻ തണലെകിടുന്ന, വാടികയിൽ, നിന്റെവാർമുടിയിൽ മുഖം ചേർത്തിരിക്കുന്നു മാനസ്സപൂക്കൾ,
വാസന്തക്കുട ചൂടിനിന്നു പ്രകൃതി;
പുഴതാലമെടുത്ത,വീഥിയിലാകെ.
നിന്നധരത്തിലറിയാതെ ചുംബിക്കും ശലഭങ്ങൾ,
പൂവാടിയിലെ തേൻ നുകർന്നപോലെ നിന്നപ്പോൾ.
ഉലകിതിൽ ധന്യമാം നിന്റെ മനസ്സിനനുരാഗംപോൽ, കാന്തിയിലൊന്നിനുമേ ഇതുവരെ.
പല പല ജന്മങ്ങൾ, നറുനിലാവായി, നിന്നെയെന്നും കൊതിച്ചു ഞാൻ.
നീയെന്റെയുള്ളിൽ തന്നെ, നൂറല്ല നൂറായിരം ജന്മം വസ്സിക്കണം.
നിന്റെമാത്രമായ്ത്തിരാൻ ഞാനെന്നും സ്വപ്നത്തിന്റെ
വെണ്ണക്കൽപ്പടവിൽ, കാത്തിരിപ്പു,
വർഷവും വേനലും ശൈത്യവും,
പോകുന്നതറിയാതെ.
നമുക്കീ പൗർണ്ണമിനിലാവിലലിയാം, സ്വപ്നസംഗീതം പോലെ -
ഒന്നായ്.
നിന്റെ മന്ദസ്മിതവും മധുരഭാഷണവും സുഗന്ധവും എല്ലാമെല്ലാം വേണമെനിക്കുവേണം, നിരന്തരം.
വിദൂരതയിലെവിടയോ നിൽക്കും മമ സഖീ, വരിക എന്നരുകിൽ,
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ സത്യമാക്കാൻ!
==============
രതീഷ് സുഭദ്രം ©®2017

അമ്മ അകലെയല്ല.. 【കഥ】

അമ്മ അകലെയല്ല.. 【കഥ】
~~~~~~~~~~~~~~
ആകാശദൂത് സിനിമ കണ്ടുകഴിഞ്ഞതും ആരതിയുടെയും ആകാശിന്റെയും കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞിരുന്നു.ആറു വയസ്സുള്ള ആകാശ് ,സോഫയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് ആരതിയോടു ചോദിച്ചു.
"ഇത് പോലെ നമ്മുടെ അമ്മയും മരിക്കുമോ ചേച്ചി?"
പത്തു വയസ്സുള്ള ആരതിക്ക് എന്തുത്തരം പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.
"പറയ് ചേച്ചി" അവൻ എണീറ്റ്‌ അവൾക്കരുകിലേക്ക് വന്നു.
"എനിക്കറിയില്ല. ഇത് സിനിമയല്ലേ.ഇതിൽ കാണുന്നതൊന്നും വിശ്വസികരുതെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ."
"അമ്മ മരിച്ചുപ്പോയാൽ നമ്മളെയും ആരെങ്കിലും ഇതുപോലെ കൊണ്ടുപോകുമായിരിക്കും അല്ലെ ചേച്ചി?
ആകാശ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു.ആരതി ഒന്നും മിണ്ടാതെയെണീറ്റു ടീവി ഓഫ് ചെയ്തശേഷം അവനോട് പറഞ്ഞു.
"വാ നമുക്ക് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാം"
രണ്ടുപേരും അമ്മ കിടക്കുന്ന റൂമിലേക്ക് പോയ്.റൂമിലെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ മയക്കത്തിലായിരുന്നു അഞ്ജന. ആകാശും അരതിയും ബെഡിനരുകിൽവന്ന് അമ്മയെ വിളിച്ചു.
"അമ്മേ എണീക്കമ്മേ"
പാതിമായക്കത്തിലായിരുന്ന അഞ്ജന കണ്ണുകൾ തുറന്നു.രോഗത്തിന്റെ മൂർദ്ധന്ന്യം മുഖത്ത് കാണാമായിരുന്നു.
മുപ്പത്തഞ്ചു വയസ്സിലും ഒരുപാടു പ്രായം ചെന്നപോലെ.
"എന്താ മക്കളെ"... ഒന്ന് നിർത്തിയശേഷം ചോദിച്ചു.
"നിങ്ങൾ വല്ലതും കഴിച്ചോ?
"കഴിച്ചമ്മേ.ഉഷ ആന്റി ഭക്ഷണം എടുത്ത് വച്ചിട്ട്പോയ്.അത് കഴിച്ചു.ഞങ്ങൾ ടീവി കാണുകയായിരുന്നു".
ആരതി പറഞ്ഞു.
ഉഷയുടെ സഹായം ആ വീട്ടിൽ അനുഗ്രഹമായിരുന്നു.അഞ്ജനയുടെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരിയാണ് ഉഷ .വീട്ടിൽ ഭക്ഷണം ഉണ്ടാക്കികൊണ്ടു വരുന്നതും മറ്റു സഹായങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതും അവരാണ്.കുറച്ചപ്പുറത്താണ് താമസം.
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും അമ്മക്കിരുവശത്തും വന്നിരുന്നു.
"നിങ്ങൾക്ക് പഠിക്കാനും ഹോംവർക്ക് ചെയ്യാനും ഇല്ലേ?. സമയമെന്തായി ഇപ്പോൾ.
ഇത്രയും ചോദിച്ചശേഷം അഞ്ജന ചുമരിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കി. ആറുമണി കഴിഞ്ഞു.
"അച്ഛൻ ഇതുവരെ വന്നില്ലേ?
"ഇല്ലമ്മേ"
അവൾ ചെറുതായി നിശ്വാസിച്ചു.
"പിന്നമ്മേ ഞങ്ങൾ ടിവിയിൽ സിനിമ കാണുകയായിരുന്നു. "ആകാശദൂത്". അതിലെ ആന്റി അവസാനം മരിച്ചുപോകുന്നു. കുട്ടികളെ ആരൊക്കെയോ വന്നു കൂട്ടികൊണ്ടുപോകുന്നു.അമ്മയെപ്പോലെ ആന്റിടെ മൂക്കിൽനിന്നും ഇടക്ക് ചോര വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതുകണ്ടു ഈ ആകാശ് ചോദിക്കുവാ അമ്മ ഇതുപോലെ മരിച്ചുപോകുമൊന്ന്. നമ്മളെയും ആരെങ്കിലും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുമോ എന്നും"
ആതിര പറഞ്ഞുനിർത്തി.
അഞ്ജന സത്യത്തിൽ ഞെട്ടി പോയ്.മാധ്യമങ്ങളും, സിനിമയും കുട്ടികളെ എത്രമാത്രം സ്വാധിനിക്കുന്നെന്നു അവൾ ഓർത്തു.
"അങ്ങനെ അമ്മയും മരിക്കുമോ അമ്മേ?.
ആകാശ് നിഷ്കളങ്കതയുടെ ചോദിച്ചു.
"നിങ്ങളോടാരാ ആ സിനിമ
യൊക്കെ കാണാൻ പറഞ്ഞത്. കാർട്ടൂണോ,കോമഡി സിനിമയോ കണ്ടാൽ പോരെ..ഇങ്ങനത്തെ സിനിമയൊന്നും കാണണ്ട."
അഞ്ജന വിറയാർന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"എന്നാലും അങ്ങനെ ഉണ്ടാകോ അമ്മേ"
"അത് സിനിമയല്ലേ മോനേ. അങ്ങാനൊന്നും ഇല്ല.ഇനി അതൊന്നും കാണണ്ട.അമ്മക്ക് പനി കൂടിട്ടാണ് രക്തമൊക്കെ വരുന്നത്.കുറച്ചുദിവസത്തിൽ മാറും.അമ്മ എണീറ്റു പഴയപോലെ ആകും."
"സത്യം".. ആകാശ് ചോദിച്ചു.
"സത്യം, അമ്മയല്ലേ പറയുന്നത്.എന്റെ മക്കൾപോയി പടിക്ക്.ഇനി ഇതൊന്നും ഓർത്തിരികരുത്.അതൊന്നും ഉണ്ടാകില്ല.ആരതി ആകാശിനെയുംകൊണ്ടു പഠിക്ക് പോയി
നേരം സന്ധ്യയായി.ടിവി കാണുന്നത് കുറക്കണം. എക്സമിനു മാർക്കൊന്നും കുറയരുത്."
കുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും മുറിവിട്ടുപോയി.അഞ്ജനയുടെ മനസ്സു പിടഞ്ഞു.മക്കളുടെ ചോദ്യം.തനിക്ക് ലുക്കീമിയ ആണ്. അതും അവസാന സ്റ്റേജിൽ. ഏറിപോയാൽ രണ്ടോ മൂന്നോ മാസം.ഡോക്ടർമാർ വിധി എഴുതി കഴിഞ്ഞു. തന്റെ മക്കളുടെ അവസ്ഥ എന്താകും.
അവർക്ക് അച്ഛൻ ഉണ്ടാകുമോ കൂടെ..?
അവൾ ഭർത്തവിനെ കുറിച്ചോർത്തു.
അജയൻ പഞ്ചായത്ത് ഓഫീസിലെ എൽ. ഡീ. ക്ലർക്ക് ആണ്.സ്നേഹമുള്ളവൻ, ഭാര്യയെയും മക്കളെയും നല്ലപോലെ നോക്കും.ലഹരി ദുശീലങ്ങൾ ഒന്നും ഇല്ല.പക്ഷെ സ്ത്രീവിഷയത്തിൽ കുറച്ചു താല്പര്യം ഉണ്ട്.ഒരുപാട് സ്ത്രീകളുമായി അടുപ്പമുള്ളതായാണ് അറിവ്.ആദ്യം താനാത് വിശ്വസിച്ചില്ല.പിന്നെ പല സ്ത്രീകളുമായി പലയിടത്തും വച്ച് കണ്ടപ്പോൾ ബോദ്ധ്യമായി.വഴക്കുണ്ടായിട്ടുണ്ട്.
മക്കളുടെ ഭാവിയോർത്ത് ,വിഷമിക്കും, പിന്നെ ക്ഷമിക്കും.
ഒടുവിൽ ഓഫീസിൽ കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന വിധവയായ സ്ത്രീയുമൊത്ത് പല കഥകളും കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിനെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ നിഷേധിച്ചു.
ഇതിനിടയിൽ തനിക്ക് അസുഖവും വന്നു.അത് മരണത്തിലേക്ക് അടുക്കുന്നു.താൻ മരിച്ചാൽ അജയേട്ടൻ ആ സ്ത്രീയെ ഒപ്പം കൂട്ടോ. തന്റെ മക്കളുടെ അവസ്ഥ എന്താകും.
ഭർത്തവിന്റെ സഹോദരി ഉഷയോട് ഇതേപ്പറ്റി സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ട്. കരഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സഹോദരനെ അവർ ഉപദേശിച്ചു.പക്ഷെ എന്തുഫലം.സുഖമില്ലാതായപ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീയെ സഹായത്തിനു വയ്ക്കാതെ ഉഷാച്ചേച്ചി വന്നു സഹായിക്കുന്നത് പോലും സ്വന്തം സഹോദരന്റെ ദുശീലങ്ങളെ ഓർത്താണ്.
*****
ഓരോന്നും ചിന്തിച്ച് അഞ്ജനയുടെ മനസ്സിടറി.അപ്പോഴാണ് അജയൻ റൂമിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നുവന്നത്.
"അജയേട്ടൻ എന്താ വരാൻ താമസിച്ചത്.കുട്ടികൾ കാത്തിരിക്കുവായിരുന്നു
ചോദികണ്ടന്നു വിചാരിച്ചെങ്കിലും ചോദിച്ചു.
'ഞാൻ ഡോക്ടറെ കാണാൻ പോയിരുന്നു.അതാ വൈകിയത്.'
അയാളുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിരാശ ഉണ്ടായിരുന്നു.അഞ്ജന വിശ്വാസം വരാത്തപോലെ നോക്കിയപ്പോൾ, അയാൾ ചീട്ട് അവളുടെ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.ആ ദിവസത്തെ ഡേറ്റിലെ ഡോക്ടറുടെ കുറിപ്പ് കണ്ടു.പതിവ് വേദനസംഹാരികൾ തന്നെ, കൂടെ ഒരു പ്രോട്ടീൻ പൗഡറും.നോക്കിയശേഷം ചീട്ട് അഞ്ജന തിരികെ ഏല്പിച്ചു.
"ഡോക്ടർ എന്തു പറഞ്ഞു എന്ന് തിരക്കുന്നില്ല.അവശ്യമില്ലലോ. ചെയ്യാവുന്നതിനപ്പുറം ചെയ്തില്ലേ.ഇനി ചികത്സകൊണ്ടൊന്നും ഫലം ഇല്ല."
ഇത്രയും പറഞ്ഞതും അഞ്ജനയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.അത്കണ്ടതും അജയനും വിഷമം ആയി.അയാൾ കിടക്കയിൽ ഇരുന്നു.അഞ്ജനയുടെ കയ്യിൽപിടിച്ചു തഴുകി സമാധാനിപ്പിച്ചു.
"താൻ വിഷമിക്കാതിരിക്ക്. മരുന്നിനും അപ്പുറം ചില സത്യങ്ങൾ ഉണ്ട്.ചിലപ്പോൾ ദൈവം ഒരു അത്ഭുതം പ്രവർത്തിച്ചാൽ മതി. എല്ലാം ശരി ആകും."
"ഇല്ല അജയേട്ട . ദൈവങ്ങൾ എന്തുകാണിക്കാന ഇനി.വിധി അനുഭവിക്കണം.പിന്നെ എൻ്റെ കാര്യത്തിൽ വിഷമം ഇല്ല.മക്കൾ, അവരെകുറിച്ചോർക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് പിളരുകയ.
"അതൊന്നും ഓർത്തു ടെൻഷൻ ആകാതെ അവർക്ക് അമ്മ മാത്രമല്ല.അച്ഛനുമുണ്ട്.പിന്നെ തനിക്ക് സംശയം കാണും ഞാൻ മറ്റു സ്ത്രീകളെ തേടിപോകുമെന്ന് , അതിനി എന്തായാലും ഉണ്ടാകില്ല.ഇതുവരെയുള്ള ഞാൻ അല്ല പറയുന്നത്. തന്റെ അവസ്ഥ എന്നെ അകെ മാറ്റിയിരിക്കുകയാണ്.അത് മനസ്സിലാക്കി തരാൻ എനിക്കറിയില്ല.താനും മക്കളും മാത്രമേ മനസ്സിലുള്ളു. സത്യം."
അവസാന വാക്കുകൾ പറയുമ്പോൾ അജയന്റെ ശബ്ദം ഇടറിപോയി.അഞ്ജന വിശ്വസിക്കാനും, അല്ലെന്നുമുള്ള അവസ്ഥയിലായി.
***
അന്നു രാവിലെ തന്നെ ഉച്ചക്കുള്ള ഭക്ഷണം ഉഷ കൊണ്ടുവന്നു. അഞ്ജനയുടെ അരുകിലെത്തി കുറേനേരം സംസാരിച്ചു. സഹോദരനിൽ മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടുതുടങ്ങി എന്നും, എല്ലാം നല്ലാതിനാകൻ ദൈവം തുണക്കട്ടെ എന്നും.
"എന്തായാലും നന്നായിരിക്കട്ടെ ചേച്ചി.കുട്ടികളെ ഓർത്താണ് വിഷമം.അജയേട്ടൻ വേറൊരു വിവാഹം കഴിക്കരുതെന്ന് ഞാൻ പറയില്ല.പക്ഷെ അത് ഏതെങ്കിലും അവിഹിത ബന്ധത്തിലെ സ്ത്രീ ആകരുത്.എന്റെ മക്കളെ കൂടി നോക്കുന്നവരായിരിക്കണം"
അഞ്ജന പറഞ്ഞു
"നീ അതൊന്നും ചിന്തിക്കണ്ട അഞ്ജനേ. എല്ലാം നല്ല വഴിക്കാകും. പിന്നെ അവർക്ക് ഞാൻ ഇല്ലേ. എന്റെ കുട്ടികളെ ഞാൻ കൈവിടോ"
ഒന്ന് നിർത്തിയശേഷം
"ഉച്ചക്കുള്ള മരുന്ന് കഴിക്കണ്ടേ.. ഞാൻ എടുത്ത് തരാം'
അത്രയും പറഞ്ഞു ഉഷ മരുന്നെടുക്കാൻ പോയ്.അപ്പോഴാണ്
പെട്ടന്ന് അഞ്ജനക്ക് ശ്വാസംമുട്ടൽ അനുഭവപ്പെട്ടത്.ചുമച്ചപ്പോൾ രക്തം വായിൽനിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്നു ഉമിനീരായി.തലകറങ്ങുന്ന അവസ്ഥതയും.
"ചേച്ചി... ഉഷ.. ചേച്ചി... അവൾ വിളിച്ചുപോയി.
ഉഷ ഓടി അവൾകരുകിൽ വന്നു.
"എന്തുപറ്റി മോളേ... ഈശ്വര.... "
രക്തം കണ്ടു അവർ നിലവിളിച്ചു.കിടക്കായിലിരുന്നു അഞ്ജനയുടെ ശരീരം താങ്ങിപ്പിടിച്ചു. ശേഷം മൊബൈൽ എടുത്ത് അജയന്റെ നമ്പർ ഡൈൽ ചെയ്തു.
"അജയാ... ഓടി..വയോ...
******
സ്കൂൾ വിടാൻ അരമണിക്കൂർ മുൻപാണ് അരതിയെയും ആകാശിനേയും ഒരു ബന്ധു വീട്ടിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വന്നത്.
വീട് നിറയെ ആളുകൾ.ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണം എങ്ങും.കുട്ടികൾ എന്ത് സംഭവിച്ചെന്നറിയാതെ വീട്ടിനുള്ളിൽ കയറിയതും ട്രൊയിങ് റൂമിൽ അമ്മയെ വെള്ളപുതച്ച് കിടത്തിയിരിക്കുന്നു.മുറിച്ച രണ്ടു നാളികേരവും വിളക്കും കത്തിച്ചു വച്ചിട്ടുണ്ട്.ഉഷ ആന്റിയും കുറെ ബന്ധു സ്ത്രീകളും അരുകിലിരുന്നു കരയുന്നു.അടുത്തൊരു കസേരയിൽ തലയിൽ കൈ താങ്ങി മുഖംകുനിച്ചിരുന്നു അജയൻ വിതുമ്പുന്നു.
(അവർ സ്കൂളിൽ പോയശേഷം അഞ്ജനക്ക് അസുഖം കൂടിയതും, ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോയി അഞ്ചുമിനിറ്റിനുള്ളിൽ മരണപ്പെട്ടതും, കുട്ടികൾ അറിഞ്ഞില്ലയിരുന്നല്ലോ)
സ്കൂൾബാഗുകൾ വലിച്ചെറിഞ്ഞശേഷം കുട്ടികൾ അമ്മയുടെ ശരീരത്തിൽ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി. കണ്ടുനിന്നവർക്ക് അത് സഹിക്കാൻ പറ്റാതായി.
"അമ്മേ ഏണിക്കമ്മേ... ഉഷ ആന്റി ... അച്ഛാ.. അമ്മക്ക് എന്താ പറ്റിയെ... അമ്മ ഞങ്ങളെ വിട്ട് പോയോ... എണീക്കാൻ. . പറ....അമ്മേ..
ആകാശ് അലറിവിളിച്ചു.
അരതിക്ക് കാരച്ചിലല്ലാതെ വേറെ ശബ്ദമൊന്നും പുറത്തുവന്നില്ല.
*****
ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു. അഞ്ജനയുടെ മരണാന്തര കർമ്മങ്ങളും , മറ്റു ചടങ്ങുകളും ഇതിനുള്ളിൽ കഴിഞ്ഞു. ബന്ധുക്കൾ ഓരോന്നായി പിരിഞ്ഞു തുടങ്ങി. അവസാന ചടങ്ങുകൾ നടക്കുന്ന ദിവസത്തിൽ ഉഷയുടെ കുടുംബം കൂടാതെ രണ്ടോ മൂന്നോ പേർ മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ.രാത്രിയോളമായപ്പോൾ അവരും മടങ്ങാൻ തിടുക്കം കാട്ടി.
ഉഷ കുട്ടികളെയും ചേർത്തുപിടിച്ചു ആകത്തുള്ള കട്ടിലിൽ ഇരിപ്പുണ്ട്.അവർ ഉഷയെവിട്ട് മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. അടുത്ത ബന്ധുവായ ഭാര്യയും ഭർത്താവും അവൾക്കരുകിൽ വന്നു.
"ഉഷേ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങാൻ നോക്കട്ടെ.വീട്ടിൽ പോയിട്ട് ആവശ്യമുണ്ട്."
"ശരി നിങ്ങൾ പോയിട്ട് വാ" . ഉഷ വിഷാദത്തോടെ പറഞ്ഞു.
'",ഇനി ഈ കുട്ടികളുടെ കാര്യം എന്തുചെയ്യും ഉഷേ?
"അവർക്ക് ഞാനില്ല, അച്ഛനില്ലേ. അവർ നന്നായി ജീവിക്കും"
"ശരിയാ ഇനി നീയെ ഇവർക്ക് കാണു.അജയന്റെ സ്വഭാവം നോക്കിയാൽ അധികം വൈകാതെ ഒരു പെണ്ണിനെ കൂട്ടി കൊണ്ടുവരും, കുട്ടികൾക്ക് അമ്മയെന്ന് പറഞ്ഞ്.
ഇവരെ നോക്കുമെന്നു തീർച്ചയുണ്ടോ.പിന്നെ ഇവർക്ക് ആരാ ഉള്ളത്.കഷ്ട്ടം തോന്നുന്നു ഈ ചെറുപ്രായത്തിൽ....'
വന്ന സ്ത്രീയുടെ അർത്ഥം വച്ചുള്ള സംസാരം ഉഷക്ക് പിടിച്ചില്ല.
"എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഇറങ്ങിക്കോ. നേരം രാത്രി ആയില്ലേ.
അവൾ പറഞ്ഞു.
"അജയൻ എവിടെ"
"അവൻ പുറത്തെവിടെങ്കിലും കാണും"
വന്ന രണ്ടുപേരും പുറത്തേക്ക് പോയ്.
ആകാശും അരത്യും ഈ സംസാരം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
"അച്ഛൻ വേറെ അമ്മയെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരോ ആന്റി?
പെട്ടന്ന് ആകാശ് ചോദിച്ചു.
"ഹേയ്, അങ്ങാനൊന്നും ഇല്ല. അവർ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ."
'ഞങ്ങളെ ഉഷയാന്റിയും അച്ഛനും നോക്കിയാൽ മതി.വേറെ അമ്മ വേണ്ട"
ആരതി പറഞ്ഞു.
"അങ്ങനെ തന്നെയാണ്.ഉഷ ആന്റി എന്റെ മക്കളെ നോക്കും.
******
വീടിനു പുറത്ത് കസേരയിൽ ആകാശത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ് അജയൻ.
ആകാശുംആരതിയും അച്ഛന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
'അച്ഛാ.. അച്ഛാ...
രണ്ടുമൂന്നു പ്രാവശ്യം വിളിച്ചപ്പോഴാണ് അയാൾ നെട്ടിയത്പോലെ തോന്നിച്ചു വിളി കേട്ടത്.രണ്ടുപേരെയും തന്നോട് ചേർത്ത് നിർത്തി.
"എന്താ മക്കളെ,'
''അച്ചാ ,അച്ഛൻ വേറെ കല്യാണം കഴിക്കോ പറയ്... " .
ആകശാണ് ചോദിച്ചത്...
"ഞങ്ങൾക്ക് വേറൊരു അമ്മയെ വേണ്ട"
ആരതി പറഞ്ഞു.
കുട്ടികളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ അയാൾ തളർന്നുപോയി.
"മക്കൾക്ക് വേറേ അമ്മ ഉണ്ടാകില്ല. സ്വന്തം അമ്മ തന്നെ ഉണ്ടാകും , കൂടെ അച്ഛനും"
അയാൾ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"അതിനു ഞങ്ങളുടെ അമ്മ മരിച്ചുപോയില്ലേ,?
രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ചു ചോദിച്ചു.
",ശരിയാണ്. പക്ഷെ, അമ്മ എപ്പോഴും നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ട്"
",എവിടെ?'
അയാൾ ആകാശത്തിലേക്ക് നോക്കിയശേഷം, നക്ഷത്രങ്ങൾ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതിൽ ഒരു വലിയ നക്ഷത്രത്തെ കാണിച്ചു പറഞ്ഞു.
"അതാ, അത് കണ്ടില്ലേ.. . അതാണ് അഞ്ജന . നിങ്ങടെ അമ്മ.. ഇപ്പോൾ നക്ഷത്രമായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്.
നമ്മളെ നോക്കുന്നത് കണ്ടോ?.
കുട്ടികൾ സന്തോഷത്തോടെ.ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി ",അമ്മേ" എന്നുവിളിച്ചു. അത് കണ്ട അജയന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
",അമ്മ അകലയൊന്നും പോയിട്ടില്ല.എന്നും നമ്മുടെ കൂടെ ഉണ്ടാകും.അച്ഛനും, അമ്മയും, മക്കളും മാത്രം മതി. ഇനി.....
വീട്ടിനുള്ളിൽ നിന്നും ഇതുകണ്ട ഉഷ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി..
***********
,രതീഷ് സുഭദ്രം ©®2017

ഭാര്യയുടെ കത്ത്

ഭാര്യയുടെ കത്ത്
=================
പ്രിയപ്പെട്ട ബാബു ചേട്ടൻ അറിയാൻ..
അവിടെ സുഖമാണോ എന്നൊന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല. കാരണം എനിക്കറിയാം നിങ്ങൾ അവിടെ തീയുടെമേൽ നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിലാണെന്ന്.ഒരാഴ്ചമുമ്പ് കൂട്ടുകാരന്റെ ഫോണിൽ നിന്ന് ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞിരുന്നല്ലോ അവിടത്തെ അവസ്ഥ .ജോലി ഒന്നും ശരി അയില്ല എന്നത്. ഏജന്റ് പറഞ്ഞുപറ്റിച്ചതാണെന്നും. അവിടൊന്നും ശരി ആയില്ലെങ്കിൽ തിരിച്ചുപോര്. എന്നാൽ അതിനും വേണമല്ലോ കാശ്‌. ഇവിടെ അവസ്ഥ അതിലും കഷ്ട്ടമാണ്. വേദനിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറയുന്നതല്ല. രണ്ടു വയസ്സായ നമ്മുടെ മോന് പാൽ വാങ്ങാൻ കൂടി പൈസ ഇല്ല.എനിക്ക് ചേട്ടൻ വാങ്ങി തന്ന പൊന്നെല്ലാം വിറ്റിട്ടാണല്ലോ വിസക്ക് പൈസ കൊടുത്തത് എന്നിട്ടും കുറെ കടം ആയി.ഇപ്പോൾ കുഞ്ഞിന്റെ ദേഹത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന പൊന്നും വിറ്റു തീർന്നു.വീണ്ടുംകടം ഒരുപാട് വാങ്ങി.എവിടെങ്കിലും ജോലിക്ക് പോകാൻ ചേട്ടന്റെ അമ്മ സമ്മതിക്കുന്നില്ല. മോന് നാണക്കേടാണ് പോലും. പിന്നെ കുത്തുവാക്കുകളും. എന്നെ സ്നേഹിച്ചു വലിച്ചിറക്കി കൊണ്ടുവന്നില്ലയിരുന്നെങ്കിൽ സ്ത്രീധനം വാങ്ങി ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടിയുരുന്നെങ്കിൽ ഈ ഗതി ഉണ്ടാകില്ലയിരുന്നു പോലും. എനിക്കും ചിലപ്പോൾ തോന്നാറുണ്ട്.ഈ ദരിദ്രവാസിയായ എന്നെ സ്നേഹിച്ചു വിളിച്ചുകൊണ്ടു വന്നതാണ് ഏട്ടന് ഇന്നത്തെ അവസ്ഥക്ക് കാരണം എന്ന്. നാട്ടിൽ ഉണ്ടായിരുന്നപ്പോൾ കൂലി പണി എടുത്തിട്ടയാലും എന്നെ പൊന്നു പോലാണ് ചേട്ടൻ നോക്കിയത്. അതൊക്കെയാ എനിക്ക് ഓർക്കുമ്പോൾ ആശ്വാസം.പിന്നെ നമ്മുടെ മോനും.
അമ്മാവന്റെ മകളുടെ കല്യാണം വിളിച്ചു വന്നിരുന്നു. എട്ടന്റെ പെങ്ങടെ കല്യാണത്തിന് അവർ ഒരു പവൻ സ്വർണം തന്നെന്ന് അമ്മ പറയുന്നു.അപ്പോൾ നമ്മൾ അതോ അതിൽ കൂടുതലോ കൊടുക്കണമെന്നഎന്ത് ചെയ്യൂമെന്നറിയില്ല..പിന്നെ ഇപ്പോൾ വീട്ടിൽഓരോരോ ബന്ധുക്കൾ ചോദിച്ചു വരുക. നിന്റെ ഭർത്താവിനെ കൊണ്ട് ഒരു വിസ എന്റെ മോന് അല്ലെങ്കിൽ അനിയന് ശരി ആക്കി കൊടുക്കാൻ എന്നൊക്കെ.ചേട്ടന്റെ അവസ്ഥ അവർക്കൊക്കെ പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാകുമോ.
പിന്നെ വടക്കേ പറമ്പിലെ റാഫി അങ്ങോട്ടേക്ക് വരുന്നുണ്ട്.അവന്റെ ഉമ്മയാണ് എനിക്ക് ആശ്വാസം. വല്ല പൈസയും കടം തരുന്നത് അവരാണ്. റാഫിയുടെ ബന്ധുക്കൾ ഒരുപാട് അവിടുണ്ട്. അവൻ വന്നു എന്തെങ്കിലും സഹായിക്കും. അല്ലേൽ തിരുച്ചു ഇങ്ങോട്ട് പോരാൻ സഹായിക്കും. അവനു അവിടെ നല്ല കമ്പനിയിൽ ജോലി ആയിട്ടുണ്ട്.ഫോൺ വിളിക്കാൻ ബാലൻസ് ഇല്ല.ചാർജ് ചെയ്യാനും പൈസ ഇല്ല. ഇതാകുമ്പോൾ ഒരു വെള്ള പേപ്പറിൽ എഴുതി റാഫിയുടെ കൈവശം കൊടുത്തയാക്കാൻ പറ്റുമല്ലോ. നാളെ രാവിലെ റാഫി അങ്ങോട്ട് വരും.
ചേട്ടൻ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ ഒരു വീടും പറമ്പും ഒക്കെ സമ്പാദിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല. അവിടെ കിടന്നു കഷ്ടപെടാണ്ട് ഇങ്ങോട്ട് വാ. കൂലി പണി എടുത്തിട്ടയാലും ഇവിടെ ജീവിക്കാം. എനിക്ക് അത് മതി.എന്റെ അടത്തുള്ളത് തന്നെ ആശ്വാസം. മറ്റുള്ളത് സമയം ആകുമ്പോൾ നടക്കും. ഒരുപാട് എഴുതി വിഷമിപ്പിക്കുന്നില്ല.നിർത്തട്ടെ
സ്നേഹത്തോടെ
രജനി.
===================
✍ രതീഷ് സുഭദ്രം
®2017

ഏത് വർണ്ണം നീ......! (കവിത)

ഏത് വർണ്ണം നീ......! (കവിത)
°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°
ഏഴുനിറമുണ്ട് മുന്നിൽ മഴവില്ല് പോൽ.
നിന്നെ എഴുതണം അതിലൊന്നിൽ.
ഒന്നിൽ നിറയില്ല നിന്റെ പ്രണയം.
ഏഴിലും തീരില്ല നമ്മുടെ പ്രണയകാവ്യം.
നിലാവിന്റെ നിറം കടമെടുക്കും ഞാൻ-
നിദ്രയില്ലാതെ നിന്നെ വരയ്ക്കുവാൻ.
രാത്രി മഴയുടെ സൗന്ദര്യം കൊണ്ടു ഞാൻ-
രാസലീലകൾ തീർത്തെഴുതും.
വെള്ളി കൊലുസ്സിട്ട കാട്ടു പുഴയുടെ
നഗ്നമേനിയിൽ നിന്നെ കാണുന്നു ഞാൻ.
ഈ ചിത്രത്തെ അത് കൊണ്ട് തീർക്കും_
ഞാൻ പ്രണയത്തിൻ തൂലികയാൽ.
സിന്ദൂര സന്ധ്യതൻ നിറം ചാർത്തി-
നിൻ അധര ദളങ്ങൾ വരക്കും .
മീൻ പോൽ പിടക്കും മിഴികളെ-
കടൽ നീല വർണ്ണത്താൽ തീർക്കും.
ഒരുപാട് നിറമായി മനസ്സിൽ തുടിക്കുന്നു-
നീ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളെ തൊട്ടുണർത്തി.
മഴവിൽ നിറത്തിലും നൂറു നിറത്തിലും
തീരാതെ ഇപ്പോഴും ചിരിക്കുന്നു നിൻ രൂപം
മാസ്മര ഭാവത്തിൽ എനിക്ക് ചുറ്റും.
വശ്യരൂപമായി എൻ ഹൃദത്തിലിരിക്കെ-
ഒന്നു കൊണ്ടും വരക്കുവാനാകില്ല
നിന്റെ വെണ്ണക്കൽ രൂപം ഒരുനാളും..
========================
രതീഷ് സുഭദ്രം 2017 ®

ഒരുമിച്ചൊരു ജീവിതം.. 🌷കഥ

ഒരുമിച്ചൊരു ജീവിതം.. 🌷കഥ
************************
ഓഫീസിലെ അന്നത്തെ അവസാനത്തെ ഫയലും ക്ലിയർ ചെയ്തശേഷം പ്രകാശ് കസേരയിൽ ഇരുന്നുകൊണ്ട് തന്നെ ഇടതു വശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.. രണ്ടു സീറ്റിനപ്പുറം സുമ തന്റെ ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണ്. തിങ്കളാഴ്ച്ച മുതൽ പാലക്കാട്ടെ പുതിയ ഓഫീസിലാണ്‌ ജോലി. സ്ഥലമാറ്റം. ഇന്നത്തോടെ ഈ സ്ഥലവും ഓഫീസും തനിക്ക് അന്യമാവുകയാണ്. അതിനു മുൻപ് സുമായോട് പറയേണ്ടത് പറയണം. കഴിഞ്ഞ 2 വർഷമായി മനസ്സിൽ സൂക്ഷിക്കുന്നത് ഈ അവസാന നിമിഷത്തിലെങ്കിലും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ താൻ പിന്നെ അവസരം കിട്ടാതെ ദുഃഖിക്കേണ്ടി വരും.ഉച്ചക്ക് ലഞ്ച് സമയത്ത് അത് സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നു. വൈകുന്നേരം ഓഫീസ്സ് വിടുമ്പോൾ ഒന്ന് കാണണമെന്നും ഒരു അത്യാവശ്യ കാര്യം പറയാനുണ്ടെന്നും. എന്താണെനെന്നും ചോദിക്കാതെ കാണാം എന്ന് സമ്മതിച്ചു സുമ.
സമയം 4 ആയിട്ടെ ഉള്ളു. ഒരിക്കൽ കൂടി അയാൾ ഇടത്തുവശത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഇത്തവണ സുമ അത് കണ്ടത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് നോട്ടം പിൻ വലിച്ചു.
വൈകുന്നേരം കാണണമെന്ന് ഒരിക്കൽ കൂടി ഓർമ്മിപ്പിക്കാനാണ് പ്രകാശ് നോക്കിയതെന്നു സുമ വിചാരിച്ചു. തന്നോട് എന്തോ ഒരു ഇഷ്ട്ടം ഉള്ളിലുണ്ട്.കുറെ കാലമായി ഉള്ളിൽ കൊണ്ട് നടക്കുകയാണ്. അത് ഒരു വിവാഹ അഭ്യർത്ഥന ആയി വൈകുന്നേരം അവതരിപ്പിക്കുമായിരിക്കും. അതിനു കൊടുക്കാനുള്ള മറുപടിയും തന്റെ മുന്നിൽ ഉണ്ട്. പ്രകാശ് സർ അറിഞ്ഞടത്തോളം നല്ല വ്യക്തി ആണ്.പക്ഷെ തന്റെ വഴികളിൽ തടസ്സം തന്നെയാണ് പ്രകാശ് സാർ.
സഹപ്രവർത്തകരോട് യാത്ര പറഞ്ഞ ശേഷം ഓഫീസ് സൂപ്രണ്ടിനെ കണ്ടു റിലീവിങ്ങിന്റെ കാര്യവും മറ്റും സംസാരിച്ചു പ്രകാശ് ക്യാബിനിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ അഞ്ചു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. സുമ പ്രകാശിനെയും നോക്കി ഓഫീസ് പോർട്ടികൊയിൽ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
°സോറി സുമേ.. സുപ്രണ്ടിനോട് സംസാരിച്ചു സമയം വൈകി പോയി.
അയാൾ ആദ്യമേ ക്ഷമ പറഞ്ഞു.
"സാരമില്ല സാർ.എന്താണ് സാറിന് പറയാനുള്ളത്.
സുമ ചോദിച്ചു .
പ്രകാശ് ഒന്ന് പതറി എന്ത് പറയാണമെന്നറിയതെ.. രണ്ടുപേരും ഒരുമിച്ച് പുറത്തേക്ക് നടന്നുതുടങ്ങി.
-"കുറെ ദിവസമായ ആലോചിച്ചു. ഒടുവിൽ ഈ അവസാന നിമിഷത്തിലാണ് സമയം ഉണ്ടായത്. കുറെ നാളായി ഒറ്റക്കാണ് താമസം.. ആകെ ഉണ്ടായിരുന്ന അനിയത്തി വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഭർത്താവിനൊപ്പം ദുബായിക്ക് പോയ്. അവിടെ താമസ്സമായി അവൾ നഴ്‌സിങ് പഠിച്ചതിനാൽ ജോലിയും അവിടെ.നാട്ടിൽ വല്ലപ്പോഴും വന്നാൽ ആയി. ഇനി ജീവിതത്തിൽ കൂട്ടിന് ഒരാൾ വേണമെന്ന് തോന്നൽ. അതും മനസ്സിനിഷ്ടപെട്ട ആൾ.സുമയിൽ ഞാൻ എന്റെ ജീവിത പങ്കാളിയെ കാണുന്നു. ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇഷ്ടമാണെങ്കിൽ ആലോചിച്ച് തീരുമാനിക്കാം.
ഇത്രയും ഒറ്റ ശ്വാസത്തിലെന്ന പോലെ പ്രകാശ് പറഞ്ഞു.
സുമയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്നൊരു പ്രതികരണം ഉണ്ടായില്ല. പ്രകാശ് അവളുടെ മറുപടിക്കായി കാത്തു.
_ പ്രകാശ് സാർ ഇതുപോലെന്തെങ്കിലും ആകും പറയുന്നത് എന്ന് ഞാൻ നേരത്തെ ഊഹിച്ചു. പറഞ്ഞത് തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ പറയുന്നില്ല. പക്ഷെ എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഒരു വിവാഹ ജീവിതം ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. കുടുംബത്തിൽ സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടോ, എനിക്ക് മുന്നേ കെട്ടിക്കാനുള്ള പെൺകുട്ടികളോ ഇല്ല. അച്ഛൻ കേന്ദ്ര സർവിസ് പെൻഷൻ വാങ്ങുന്ന ആൾ. വീടും പറമ്പുകളും ആവശ്യത്തിനു ഉണ്ട് ,കൂടാതെ എനിക്ക് ജോലിയും. പിന്നെ പ്രശ്നം എന്തെന്ന് വച്ചാൽ എന്റെ അനിയൻ 20 വയസ്സുള്ള ഓട്ടിസം ബാധിച്ച കുട്ടി. അവനു എന്നും എനിക്ക് തുണ ആയിരിക്കണം ഒരമ്മയെ പോലെ. അതാണ് എന്റെ മുന്നോട്ടുള്ള ജീവിതം. ഇതിനിടയിൽ എനിക്ക് ഒരു ജീവിത വേറെ ആരുമായും വേണ്ട. സാർ എന്നെ മനസ്സിലാക്കണം"
പ്രകാശ് സുമയിൽ നിന്നുള്ള മറുപടി കേട്ട് വിഷമത്തിലായി.എന്നിട്ടും ചോദിച്ചു.
"ഞാനും സുമയുടെ അനിയനെ സ്വന്തമായി കരുതിയാൽ പോരേ"
"പറ്റില്ല സാർ. എല്ലാം ആവേശത്തിന് പറയാൻ പറ്റും. ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചു തുടങ്ങുപോൾ പിന്നെ ഒരു ബാധ്യത ആകും. അതൊന്നും വേണ്ട. സാറിനെ വിഷമ പെടുത്തിയതിൽ ക്ഷമിക്കണം. ഈ നാട്ടിൽ നിൽകുന്നെങ്കിലും എന്റെ അനിയന്റെ കാര്യത്തിൽ എപ്പോഴും ടെൻഷൻ ആണ്. സ്ഥലമാറ്റാത്തതിന് ഞാനും ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുവാണ്.എങ്ങെനെങ്കിലും നാട്ടിൽ തന്നെ ജീവിക്കണം.
പിന്നെ സാറിനും എന്റെ നാട്ടിലല്ലേ സ്ഥലമാറ്റം. അപ്പോൾ അവിടെ വച്ച് കാണാം."
പ്രകാശ് ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിരാശനായി തന്നെ നിന്നു.
"എങ്കിൽ ഞാൻ പോകട്ടെ? ഹോസ്റ്റൽ എത്താൻ വൈകും.,
അത്രയും പറഞ്ഞു പ്രകാശിന്റെ മറുപടിക്ക് നിൽക്കാതെ സുമ മുന്നോട്ട് നടന്നു.
÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷÷
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങളും വസ്ത്രങ്ങളും ബാഗിനുള്ളിൽ എടുത്തു വച്ചുപ്രകാശ്.
റൂമിലുള്ള ഒരു കട്ടിലും കസേരയും മേശയും ഇടക്ക് വന്നു മുറി വൃത്തിയാക്കി തരാറുള്ള ജാനുകുട്ടി അമ്മ എന്ന വയസ്സൻ സ്ത്രീക്ക് കൊടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അത് നേരത്തെ അവരോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. താൻ പോയ് കഴിഞ്ഞാൽ അത് അവർ അത് അവിടന്ന് എടുത്ത ശേഷം റൂമിന്റെ താക്കോൽ ഉടമസ്ഥനെ ഏല്പിക്കും.
വെളുപ്പിനുള്ള ട്രെയിനിൽ തന്നെ പോകണം. സുമ യിൽ നിന്നും പ്രതീക്ഷിച്ച മറുപടി കിട്ടാത്തത് കൊണ്ട് എത്രയും പെട്ടന്ന് ഇവിടന്നു പോയാൽ മതി എന്നായി പ്രകാശിന്.
ഓരോന്നും ചിന്തിച്ചിരിക്കെയാണ്‌ മൊബൈൽ റിംഗ് ചെയ്തത്. ഓഫീസിലെ എല്ലാപേരുടെയും നമ്പർ സേവ് ചെയ്തിട്ടുള്ളതിനാൽ അത് സുമയുടെ കാൾ ആണെന്ന് പ്രകാശിന് പെട്ടന്ന് മനസ്സിലായി. ഹൃദയമിടിപ്പോടെ.അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.
" ഹലോ പ്രകാശ് സാർ. ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാൻ വിട്ടു. പാലക്കാട്ട് ചെന്നാൽ താമസം എങ്ങനെ ഏർപ്പാടായോ? "
സുമ എന്തിനാണ് അത് തിരക്കുന്നതെന്നു മനസിലായില്ല അയാൾക്ക്
"ഇല്ല . അവിടെ ചെന്നിട്ട് കണ്ടു പിടിക്കണം.തല്ക്കാലം ഏതെങ്കിലും ലോഡ്ജിൽ കൂടാം".
"സാറിന് താല്പര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാം. വീട്ടിൽ നിന്നും നടന്നു പോകുന്ന ദൂരമേ ഉള്ളു സാറിന്റെ പുതിയ ഓഫീസിന്. "
ഇങ്ങനൊരു ചോദ്യം അയാൾ ഒരിക്കലും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല.വിവാഹത്തിന് താല്പര്യം ഇല്ലാത്തവൾ തന്നെ വീട്ടിൽ താമസിക്കാൻ വിളിക്കുന്നു.
"അതൊക്കെ ബുദ്ധിമുട്ടാകില്ലേ സുമേ.അച്ഛൻ എന്ത് പറയും. നാട്ടുകാർ എന്ത് പറയും."
"ആരും ഒന്നും പറയില്ല. തന്നെയുമല്ല .ഞാൻ ഇവിടല്ലേ. എനിക്ക് സ്ഥലം മാറ്റം കിട്ടുന്നവരെ എങ്കിലും അവിടെ താമസ്സിക്ക് പിന്നീടുള്ള കാര്യം അപ്പോൾ.ഈ ഒറ്റപ്പെട്ടുള്ള ജീവിതത്തിൽ മാറ്റം ഉണ്ടാകും. വിവാഹം കഴിക്കാൻ സാധിക്കില്ലെങ്കിലും എന്റെ കുടുംബത്തതിൽ അംഗമാകാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു പ്രകാശ് സാറിനെ... "
സുമയുടെ വാക്കുകൾ പ്രകാശിനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.ഇങ്ങനേം പെൺകുട്ടികളോ. സത്യത്തിൽ അവൾക്ക് തന്നെ ഇഷ്ട്ടമാണ്. അതിനേക്കാൾ ഏറെ ഇഷ്ട്ടം അനിയനോടായത് കൊണ്ട് തടസ്സം നിൽക്കുന്നു. ഒരുമിച്ചു ജീവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എപ്പോഴും ബന്ധം കൂടെ ഉണ്ടാകുമല്ലോ.. അത് തനിക്കും ആശ്വാസം തന്നാണ്."
"സാറൊന്നും ആലോചിക്കേണ്ട. ഞാൻ അച്ഛനോട് വിളിച്ചു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. അനുവാദം വാങ്ങിയിട്ടാണ്‌ ഈ അഭ്യർത്ഥന"
"ശരി സുമയുടെ ഇഷ്ട്ടം. അഡ്രസ് പറ. നാളെ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് തന്നെ പോകാം."
"പിന്നെ ഒരു കണ്ടീഷൻ. ഞാൻ നാട്ടിൽ സ്ഥലം മാറി വന്നുടൻ നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ നോക്കി കല്യം കഴിപ്പിക്കും കേട്ടോ സാറിനെ...
അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അത്രയും പറഞ്ഞു ഫോൺ വച്ചു.
************
സുമയുടെ അച്ഛനും അനിയനും പ്രകാശ് കൂടെ താമസിക്കുന്നത് വലിയൊരാശ്വാസം ആയിരുന്നു. വീട്ടിൽ ഒരുപാട് ആളുണ്ടായത് പോലെ.അനിയന് പ്രകാശനുമായി വളരെ അടുപ്പമായി. അവന്റെ എല്ല കാര്യങ്ങളിലും സുമായേക്കാൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു തുടങ്ങി.ഒറ്റപ്പെട്ട ജീവിതത്തിൽ നിന്നും പ്രകാശിനും ആരൊക്കെയോ ഉണ്ടായത് പോലെ..
ചോദിക്കുന്ന നാട്ടുകാരോടക്കെ ബന്ധത്തിൽ പെട്ട ഒരാളെന്നാണ് അച്ഛൻ പറഞ്ഞിരുന്നത്. സത്യത്തിൽ അതിനേക്കാൾ ഏറെ മുകളിലായി മാറി പ്രകാശ് ആ വീടുമായി കുറച്ചു നാളുകൾക്കുള്ളിൽ. സുമയുടെ അനിയന്റെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ടായി. ഇടക്ക് രണ്ടു മൂന്നു തവണ അവധിക്ക് വന്നുപോയ അവളും അത് മനസ്സിലാക്കി. സന്തോഷിച്ചു.
മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. സുമക്കും നാട്ടിൽ ട്രാൻസർ ആയി. തനിക്ക് ഇവിടന്നു പോകേണ്ടി വരുമെന്നും ഒരു കല്യാണം സുമ മുന്നിട്ട് നടത്തുമെന്ന ചിന്ത പ്രകാശിന്റെ മനസ്സ് വേദനിപ്പിച്ചു..അവളെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ പറ്റിയില്ലെങ്കിലും. ഈ വീടുമായി ഒരുമിച്ചിങ്ങനെ താമസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് ഭാഗ്യം ആയിരുന്നു.
ഇനി എന്ത് ചെയ്യും.ഈ വീട് വിട്ട് പോകാൻ മനസ്സ് അനുവദിക്കുന്നില്ല.
ആ ആഴ്ചയിലെ ഞായറാഴ്ച സുമ എത്തി. നാട്ടിലെ ഓഫീസിൽ ജോയിൻ ചെയ്യാൻ തയാറായാണ് വന്നത്.
അന്ന് എല്ലാപേരും ഉച്ചക്ക് ഒരുമിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു..
വൈകുനേരത്തതെചായ കുടിക്കിടയിലാണ് പ്രകാശ് സുമയുടെ അച്ഛനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത്.പരിചയത്തിൽ താമസിക്കാൻ പറ്റിയ വീട് ഉണ്ടെങ്കിൽ തരപ്പെടുത്താൻ.
"പ്രകാശന് ഇവിടന്നു പോകാൻ ധൃതി ആയോ?.
"സുമ നാട്ടിൽ വന്ന സ്ഥിതിക്ക് ഞാൻ ഇനി ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് ശരി അല്ല. മാറണം അല്ലെങ്കിൽ അത് മോശം ആണ്"
"ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു മോശവും ഇല്ല. പിന്നെ തനിക്ക് മാറാൻ ആഗ്രഹം ഉണ്ടെങ്കിൽ മാറാം"
തനിക്ക് ആഗ്രഹം ഇല്ലെന്നും എന്നും ഒവിടെ കഴിയാനാണ് ഇഷ്ടമെന്നും പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും പ്രകാശ് പറഞ്ഞില്ല.
അന്നു രാത്രിയിൽ അച്ഛനും മകളും ഒരുപാട് എന്തോ കര്യത്തിൽ ഒരുപാട് നേരം ചർച്ച ചെയ്യിന്നത് പ്രകാശ് ശ്രദ്ധിച്ചു . കാര്യമെന്തെന്നു കേൾക്കാൻ പോയില്ല അയാൾ..
************
'ഞാൻ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞിരുന്നു.നാട്ടിൽ എത്തിയാൽ നല്ലൊരു പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തി സാറിന്റെ കല്യാണം നടത്തുമെന്ന്.
രാവിലെ ചായ കൊണ്ട് കൊടുക്കുന്നിടയിൽ സുമ പ്രകാശിനോട് പറഞ്ഞു.
"ഇത്ര പെട്ടെന്ന് പെൺകുട്ടിയെ കണ്ടെത്തിയോ എനിക്ക് .സുമ കൊള്ളാലോ ആള്.. "
പ്രകാശ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...
"അതെ, പക്ഷേ അച്ഛനാണ് ഇതിൽ കൂടുതൽ താല്പര്യം. മാഷ് ഇഷ്ടപ്പെടും തീർച്ച.'
"എന്റെ ഇഷ്ട്ടം എന്തായിരുനെന്ന് സുമക്കറിയാലോ . എനിക്ക് വേറെ കല്യാണത്തതിന് താല്പര്യം ഇല്ല. ദയവായി നിർബന്ധികാതിരിക്കു.
പ്രകാശ് വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു
"അത് പറ്റില്ല . എന്നെ ഓർത്ത് മാഷ് അങ്ങനെ ഒറ്റക്ക് കഴിയാൻ വിടില്ല. എന്തായാലും അച്ഛനുമായി സംസാരിക്കു. പെൺകുട്ടിയെ കാണു. സാറിന് ഇഷ്ടമാവും.
ഇത്രയും പറഞ്ഞു സുമ അകത്തേക്ക് പോയ്.
.രാവിലത്തെ ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു സുമയുടെ അച്ഛൻ പ്രകാശിനെ വിളിച്ച്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു.
"മോൾ കാര്യം പറഞ്ഞല്ലോ. ഇനി പെൺകുട്ടിയെ കാണാം..
"ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണണോ ?
"ഇപ്പോൾ തന്നെ കാണണം .എനിക്ക് നിർബന്ധo ഉണ്ട്. എല്ലാം എന്റെ തീരുമാനിച്ചു.. അച്ഛന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിന്ന് പറയുവാണ്‌.
പിന്നെ പ്രകാശ് ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
"എങ്കിൽ റെഡി ആയി വരാം ഞാൻ".
പ്രകാശ് അകത്തേക് പോകാൻ പോയപ്പോൾ .സുമയുടെ അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.
"പ്രകാശ് ഒന്ന് നിന്നെ. പെൺകുട്ടി ഇവിടുണ്ട്"
അവൻ അത്ഭുതത്തിൽ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
"മോളെ.. ഇവിടെ വന്നേ'
സുമ അല്പം ചമ്മലോടെ അവിടേക്ക് വന്നു.
"ഇതാണ് പെൺകുട്ടി"
പ്രകാശിന് വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
",വിശ്വാസം ആകുന്നില്ല അല്ലെ. എങ്കിൽ വേണം. എന്റെ മകളെയും മകനെയും വിശ്വസിച്ച് ഏൽപ്പിക്കാൻ വേറെ ആരും ഇല്ല. പ്രകാശിന്റെ കയ്യിൽ അവർ എന്നും സുരക്ഷിതർ ആയിരിക്കും.എന്റെ മകൾ വിചാരിക്കുന്ന പോലെ ഒരു ആൺ തുണ ഇല്ലാതെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ പറ്റില്ല. ഞാൻ മരിച്ചുപോയാൽ ഇവർക്ക് ആരാ?. പ്രകാശ് ഇവർ രണ്ടു പേരെയും സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്.കുറച്ചു ദിവസം കൊണ്ട് മനസ്സിലായി. ഇയാൾ അവളോട് വിവാഹ അഭ്യർഥന മിന്നോട്ട് വച്ചെന്നു ഇന്നാലെയ ഇവൾ പറഞ്ഞറിഞ്ഞത്. ഞാൻ അതിനു അവളെ ഒരുപാട് വഴക്ക് പറഞ്ഞു. ഇന്നത്തെ കാലത്ത്‌ പ്രകാശിനെ പോൽ ഒരാളെ കിട്ടാൻ ബുദ്ധിമുട്ട്.എന്തായാലും നിങ്ങളുടെ വിവാഹം ഉടനെ നടക്കണം. വിദേശത്തുള്ള പെങ്ങളെ ഇന്ന് തന്നെ വിവരം അറിയിക്കണം."
പ്രകാശ് വീണ്ടും വിശ്വാസം വരാതെ സുമയുടെ മുഖത്തേക്ക്‌ നോക്കി. അവിടെ സമ്മതഭാവം തെളിയുന്നു. ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാമെന്നുള്ള സമ്മതം....
================
രതീഷ് സുഭദ്രം

ജിമിക്കി കമ്മൽ (കഥ)


Image may contain: 1 person, selfie and closeup

ജിമിക്കി കമ്മൽ പാട്ട് ടി വി യിലും റേഡിയോയിലും കേൾക്കുമ്പോൾ അതുവരെ സ്നേഹത്തോടെ ഇരിക്കുന്ന അമ്മുമ്മയും അപ്പൂപ്പനും തുടങ്ങും വഴക്ക്. കൊച്ചുമോൻ ബാലു ഇത് കുറച്ചു ദിവസമായി ശ്രദ്ധിക്കുകയാണ്.എന്താണ് ഇതിനു കാരണമെന്ന് അവന്‌ മനസ്സിലാകുന്നില്ല....
അന്നും പതിവ് പോലെ വഴക്ക് തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഇന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് തന്നെ കാര്യം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു ബാലു അവർക്കരുകിലേക്ക് പോയ്.രണ്ടുപേരും മുഖവും വീർപ്പിച്ചു പരസ്പരം തിരിഞ്ഞിരുപ്പുണ്ട്.
"എന്താ അപ്പുപ്പ പ്രശ്നം ജിമിക്കി കമ്മൽ കേൾക്കുമ്പോൾ തുടങ്ങുന്നതാണല്ലോ രണ്ടുപേരും.എനിക്കിന്ന് കാര്യം അറിയണം എന്താണെന്ന്‌."
അപ്പുപ്പനോട് ബാലു ചോദിച്ചു.
"ബാലു നീ കോളേജിൽ പോകുന്നെങ്കിൽ പൊയ്ക്കോ. ഞങ്ങളുടെ പ്രശ്നം തീർക്കാൻ നിൽക്കേണ്ട.അത് തീരില്ല.നിന്റെ അമ്മുമ്മ ഇങ്ങനെ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കി കൊണ്ടിരിക്കും"
"ഓഹോ.. അപ്പോൾ ഞാനാണോ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കുന്നെ. എന്നെ ചതിച്ചതും പോരാ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ ആയി കാരണം"
അമ്മുമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"നിന്നെ ഞാൻ എന്ത് ചതിച്ചെന്ന.. പണ്ടെങ്ങോ നടന്ന കാര്യം വച്ച് നീ കൂടുതൽ ഇളകണ്ട. എന്നെ വേണ്ടെങ്കിൽ ഡിവോഴ്‌സ് ചെയ്തോടി..."
ബാലുവിന് ഇത് കേട്ട് ചിരി വന്നു.
" അയ്യട.. ഡിവോഴ്‌സ് ചെയ്യാൻ പറ്റിയ പ്രായം.മിണ്ടാണ്ടിരുന്നോണം രണ്ടും.. കൊച്ചു പിള്ളേരെ പോലെ തമ്മിലടിക്കുന്നു.മര്യാദക്ക് കാര്യം എന്താന്ന് വെച്ച പറഞ്ഞോ. പരിഹരിക്കാൻ പറ്റുന്നതാണെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം. "
രണ്ടുപേരും ഒന്നും മിണ്ടാതെ മുഖം വീർപ്പിച്ചു പഴയ പോലെ ഇരുന്നു.
ബാലു അമ്മുമ്മയുടെ അടുത്ത് കെട്ടിപിടിച്ചിരുന്നുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
"എന്റെ പൊന്നമ്മു കാര്യം പറഞ്ഞേ. എന്താ കാര്യം.".
അമ്മുമ്മ ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല.
ബാലു അപ്പൂപ്പന്റെ അടുത്തേക്ക് പോയ്.
"അപ്പു കാര്യം പറ"
അപ്പൂപ്പനും ഒന്നും മിണ്ടാതായപ്പോൾ ബാലു ദേഷ്യത്തോടെ എണീറ്റു.
"എന്നാൽ രണ്ടാളും തല്ലു കൂടി മരിക്ക് ഞാൻ പോണു.."
അവൻ മുറി വിട്ടു പോയതും അമ്മുമ്മ ദേഷ്യത്തോടെ എണീറ്റ് അപ്പൂപ്പന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നു.
"ഞാൻ എന്റെ ചെറുമകനോട് പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ. നാണം കെട്ടേനെ നിങ്ങൾ"
"എങ്കിൽ പറയാത്തതെന്താ . വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നീ വളരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട ജിമിക്കി കമ്മൽ ഞാൻ എടുത്തു കോണ്ടുപോയ വിറ്റെന്ന്"
"അതെ . പറഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ . ചെറുമോന്റെ മുന്നിൽ നാണം കെട്ടേനെ.
"എടി.. അത്രക്ക് പറയാൻ . അത് നീ വാങ്ങിയതൊന്നും അല്ലലോ. ഞാൻ വാങ്ങി തന്നതല്ലേ. അത് കണ്ടിട്ടല്ലേ എന്റെ പുറകെ വന്നത്.അപ്പോൾ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളത് ചെയ്യും."
"അപ്പോൾ ഇതായിരുന്നല്ലേ രണ്ടുപേരുടെയും വഴക്കിന്റെ കാരണം"
അതുവരെ മുറിക്ക് പുറത്ത് പതുങ്ങി നിന്ന ബാലു അകത്തേക്ക് വന്നു.രണ്ടാളും ഞെട്ടിപോയ്.
"എന്തായാലും അപ്പൂപ്പൻ ചെയ്തത് ശരി ആയില്ല. അമ്മുമ്മയുടെ ജിമിക്കി കമ്മൽ കട്ടെടുകണ്ടായിരുന്നു"
"അങ്ങനെ ചോദിക്ക് ബാലു മോനെ... ."
അമ്മുമ്മ ഒരു സപ്പോർട്ട് കിട്ടിയ പോലെ പറഞ്ഞു.
" നിന്റെ അമ്മുമ്മ പറയുന്ന മണ്ടത്തരമൊന്നും വിശ്വസിക്കരുത് മോനേ. ഇവളുടെ ജിമിക്കി കട്ടെടുത്ത് വിറ്റിട്ടു വേണോ എനിക്ക് എന്തേലും കാര്യം സാധിക്കാൻ... ആവശ്യത്തിനു സമ്പത്ത് തലമുറകളായിട്ട് ഈ കുടുംബത്ത് ഉണ്ട്.'
അപ്പൂപ്പനും വാശിയോടെ പറഞ്ഞു
"അതും ശരി ആണല്ലോ . എങ്കിൽ പിന്നെ അപ്പൂപ്പൻ എന്തിനാണ് മോഷ്ടിച്ചത്.. അത് കൂടി പറ'
ബാലു ചോദിച്ചതു കേട്ട് വിഷമത്തിലായ അപ്പൂപ്പൻ അവനോടു കുറച്ചു കാത്തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് തന്റെ റൂമിലേക്ക് പോയ്,
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞു ഒരു കുഞ്ഞു പെട്ടിയുമായി തിരികെ വന്നു.അതും കൊണ്ടു ചെറുമകന്റെയും അമ്മുമ്മയുടേയും അടുത്ത് ഇരുന്നു.
അമ്മുമ്മ ഈ പെട്ടി കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും അത് ഇത്ര വർഷങ്ങളായിട്ടും തുറന്നിട്ടില്ല അതിനു ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല.
അപ്പൂപ്പൻ അത് മെല്ലെ തുറന്നു.അകത്ത് ഒരു ജിമിക്കി കമ്മൽ.അമ്മുമ്മ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് നഷ്ട്ടപ്പെട്ടു പോയ അതെ കമ്മൽ. ബാലുവിനും അതിശയമായി.
"അപ്പോൾ ഇത്രം കാലം നിങ്ങൾ ഇത് ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചിരുന്നു അല്ലെ മനുഷ്യ...?
എന്തിനു വേണ്ടിയാ അത് ചെയ്തത്.
അമ്മുമ്മക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും ഒരുമിച്ചു വന്നു. ആ കമ്മൽ കൈകളിൽ എടുത്ത് നെഞ്ചോടു ചേർത്തു.,.....തിരികെ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ തന്നെ വച്ചു.
"അപ്പൂപ്പൻ എന്തിനാ അമ്മുമ്മ കാണാതെ ഇത്രേം വർഷങ്ങൾ ഇത് ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചത്?. ബാലു ചോദിച്ചു.
"അത് .......
"കാര്യം പറ......
കുറച്ചു നേരം മിണ്ടതിരുന്ന അപ്പൂപ്പൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി ആ രഹസ്യം.
"അമ്പത് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പത്തെ കഥയാണ്. ഇവളെ പ്രണയിക്കാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നടന്നിരുന്ന കാലം..പുറകെ എത്ര നടന്നിട്ടും ഇവൾ എന്നെ മൈൻഡ് ചെയ്തില്ല.ഇവളെ അടുപ്പിക്കാൻ ഒരു വഴിയും തേടി നടന്ന എനിക്ക് ഒരു വഴി തുറന്നു കിട്ടി. ഉത്സവ പറമ്പുകളിൽ അവളും കൂട്ടുകാരികളും കറങ്ങി നടന്നു മാലയും വളയും വാങ്ങി കൂട്ടുക പതിവായിരുന്നു.. ഇവൾ കൂടുതലും വാങ്ങുക കമ്മലുകളായിരിന്നു.
അങ്ങനെ ഇവളുടെ ഒരു കൂട്ടുകാരി വഴി അറിഞ്ഞു ഞാൻ.ഇവൾ ഒരു സ്വർണ ജിമിക്കി കമ്മൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നെണ്ടെന്ന്. പക്ഷെ ഇവളുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും അത് വാങ്ങി കൊടുക്കുന്നില്ല. ആ അവസരം മുതലാക്കി ഞാൻ ഒരു ജിമിക്കി കമ്മൽ പണിത് കൂട്ടികരി കൈവശം കൊടുത്ത് ഇവളെ ഏല്പിച്ചു. ആദ്യം വാങ്ങാൻ മടിച്ചെങ്കിലും പിന്നെ വാങ്ങി. അവിടന്ന് തുടങ്ങി പ്രണയം. എങ്ങനെയോ ഈ കമ്മൽ ഇവളുടെ വീട്ടുകാർ കണ്ടുപിടിച്ചു.. അകെ പ്രശ്നമായി. ഒടുവിൽ ഇവളെ എനിക്ക് കെട്ടിച്ചു തരേണ്ട അവസ്ഥ വന്നു.
അപ്പൂപ്പന്റെ കഥ കേട്ട് ബാലു അത്ഭുതപ്പെട്ടു..അത് വരെ ദേഷ്യത്തിലായിരുന്ന അമ്മുമ്മയുടെ മുഖത്ത് നാണം വരുന്നതും അവൻ കണ്ടു.
"
അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ട്ടപ്പെട്ടു കൊടുത്ത സമ്മാനം അപ്പൂപ്പൻ എന്തിനാണ് ഇത്രേം നാളും ഒളിപ്പിച്ചു വച്ചത്" . ബാലു ചോദിച്ചു.
" അങ്ങനെ ചോദിക്ക് മോനെ'. അമ്മുമ്മ.
"അതിനും ഉണ്ട് കാരണം. നീ ചെറുമകനാണെങ്കിലും. കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന ചെക്കനല്ലേ. നിന്നോട് പറയാൻ നാണം ഒന്നും നോക്കാനില്ല.
എന്റെ മകൻ അതായത് നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്റെ അമ്മയെ കല്യാണം കഴിച്ചുകൊണ്ടു വരുന്നതിനു കുറച്ചു ദിവസം മുമ്പ് വരെ ഈ ജിമിക്കി ഇവളുടെ കാതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.. ഒരുപാട് പവൻ സ്വർണം കൈവശം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഈ കമ്മൽ മാറ്റി ധരിച്ചിരുന്നില്ല. അത് ഞങ്ങളുടെ പ്രണയ സാഫല്യത്തിന്റെ ഓർമ്മക്കായി എന്നും കാണാൻ കാതിൽ അണിയണമെന്ന് എന്റെ നിർബന്ധവും ഇവളുടെ തീരുമാനവും ആയിരുന്നു. മോൻ കല്യാണം കഴിച്ചുപുതിയ മരുമകൾ വന്നുകയറുമ്പോൾ ഈ ജിമിക്കി കമ്മലോക്കെ ധരിക്കുന്നത് ശരി അല്ലന്നു കരുതി നിന്റെ അമ്മുമ്മ ഈ കമ്മൽ അഴിച്ചു വെച്ചു. വേദനയോടെ ആണെങ്കിലും ഞാൻ സമ്മതിച്ചു. പക്ഷെ അത് ഇവളുടെ സ്വഭാവം വച്ച്.മകൾക്കോ , മരുമകൾക്കോ കൊടുത്താലോ എന്നുള്ള ചിന്ത എന്നെ അലട്ടി.അതിനാൽ ഞാൻ സൂക്ഷിക്കാൻ എന്ന് വ്യാജേന അത് വാങ്ങി.. കുറച്ചു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഒരാവശ്യത്തിനായി വിറ്റു എന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞു. എനിക്ക് എന്നും ആ കമ്മലുകൾ കാണണമെന്ന് പഴയ കാമുക ഹൃദയം കൊതിച്ചു. അതിനുവേണ്ടിയ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്. മുൻപ് ഇവള് പറയുമായിരുന്നു .മരിക്കുമ്പോളും ഇവളെ ഇതണിയിച്ചു ദഹിപ്പിക്കണമെന്ന്
അപ്പൂപ്പൻ ഇത്രേം പറയുന്നത് കേട്ട ശേഷം ബാലുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.. അമ്മുമ്മ ഉറക്കെ കരഞ്ഞു പോയ്.
"നിങ്ങൾക്ക് ഈ കാര്യം എന്നോട് പറയാമായിരുന്നില്ലേ മനുഷ്യാ.. മറ്റെന്തിനെക്കാൾ ജീവനായിരുന്നു ഈ കമ്മൽ എനിക്ക്.ഞാൻ ആർക്കെങ്കിലും കൊടുക്കോ. ഒരുപാട് കമ്മൽ വാങ്ങി കൂട്ടുന്ന ഞാൻ. അതൊന്നും അത് വരെ അണിനിട്ടില്ല.
"അപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ പ്രശ്നം സോൾവ് ആയില്ലേ.. എന്റെ പണി കഴിഞ്ഞു. ഇനി രണ്ടുപേരും വഴക്കുണ്ടാക്കാൻ വായ തുറക്കുന്നത് കാണരുത്"
ബാലു പറഞ്ഞു.
"നിങ്ങൾ ആ കമ്മൽ ഇങ്ങു തന്നെ ഇനി ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചോളാം."
അപ്പൂപ്പൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മുത്തശ്ശിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു.കമ്മൽ കയ്യിൽ കൊടുത്തു.ഇത് കണ്ട ബാലു.
"റോമാൻസ് ചെറുമകന്റെ മുന്നിൽ വച്ച് വേണ്ട ഞാൻ പോയേക്കാം"
"ഒന്ന് പോടാ ചെക്കാ" . രണ്ടുപേരും കൂടി അവനെ സ്നേഹത്തോടെ അടിക്കാൻ കൈ ഓങ്ങി. ബാലു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മുറിവിട്ടിറങ്ങി....
===========
രതീഷ് സുഭദ്രം..

ഇന്നത്തെ ഓണം

ഇന്നത്തെ ഓണം
===============
തുമ്പയുമില്ല തുളസ്സിയുമില്ല ഇന്നെന്റെ പൂക്കളത്തിൽ..
ഉപ്പിൽ കലർത്തിയ കുങ്കുമവർണ്ണങ്ങൾ ഇന്നെന്റെ പൂക്കളായി തീർന്നുവല്ലോ.
പത്തുനാൾ പൂക്കളമില്ലെനിക്ക്.
ഒറ്റദിനത്തിൽ തീർക്കുന്ന മത്സര പൂക്കളം മാത്രം ഇന്നെനിക്ക്.
മാവേലിക്കല്ല ഇന്നെന്റെ പൂക്കളം.
സമ്മാനം പറയുന്ന ജഡ്ജസിനാണേ.
കിട്ടണം സമ്മാനം എന്റെ പൂക്കളത്തിന്.
മാവേലിക്കല്ല സദ്യയിന്ന്‌
ഹോട്ടലിൽ തീർക്കും സദ്യ ഇന്നെനിക്ക്.
മഞ്ഞകോടി വേണ്ടയെനിക്ക്
മിന്നുന്ന മഞ്ഞ കുപ്പായം മതി.
ഇങ്ങനെ പോകുന്നു ഇന്നത്തെ ഓണം.
എങ്കിലും എതുവിധത്തിലും.
ഓണത്തിനായി കാത്തിരിപ്പു ഞാൻ.
ഒന്നിങ്ങു വന്നെങ്കിൽ ഓണം.
അടിപൊളിച്ചു തീർക്കാൻ തിമിർക്കാൻ..
======
ഓണകവിത... രതീഷ് സുഭദ്രം

【ചൂട് നിറയുമ്പോൾ 】


【ചൂട് നിറയുമ്പോൾ 】
®®®®®®®®®®®
ചൂട് ഉരുകി തിളക്കുന്നു ഭൂമി ഉലയിൽ
മണ്ണിന്റെ പൊട്ടിയ വിടവിൽ-
മഴയെ വിളിച്ചു കരഞ്ഞു തളർന്ന്
ഒരു തവള ചത്തിരിക്കുന്നു.
മാനം കരയാൻ പോലും-
കണ്ണീരില്ലാതെ പിടയുന്നു.
വിയർപ്പ് തുടച്ചു പിഴിഞ്ഞെടുത്തു-
കുടിക്കാൻ ഉപ്പുരസം മനുഷ്യനെ -
അനുവദിക്കുന്നില്ല.
ജലമെടുക്കാൻ വന്ന പെണ്ണിന്
കിണറിന്റെ ഉള്ളുകണ്ട് കരൾ മുറിഞ്ഞു.
വേഴാമ്പൽ പലനാട് തേടി പറന്നെങ്കിലും-
ഉറവ വറ്റിയ കാഴ്ചകൾ മാത്രം മുന്നിൽ.
കാക്കകൾ കാണുന്ന ഭരണികളിലെല്ലാം-കല്ലുകൾ നിറച്ചിട്ടും ജലം പൊന്തിവന്നില്ല.
നിളാനദി നിര്യാതയായി..
വാടി കരിഞ്ഞ ചെടികൾക്ക് പൂക്കൾ കുറഞ്ഞു.
മുലപ്പാൽ വറ്റിയ അമ്മയെ പോലെ ഭൂമി കരഞ്ഞു
മക്കളെ നാവുനനപ്പിക്കാനാകാതെ.
ചൂടിന്റെ ലാളനത്താൽ ഉറക്കം കിട്ടാതെ-
ഓരോ ഹൃദയവും ഭ്രാന്തമായി.
ഭൂമി നീ എന്നാണ് പിളരുക..
ഈ മക്കളെ നിന്നിൽ ഒളിപ്പിക്കുക.
വാളെടുത്തു നിണവൃഷ്‌ടി നിന്നിൽ ചൊരിഞ്ഞു നിന്റെ ദാഹം തീർക്കുന്നുവർ
എന്നാണ് ഇത്തിരി ജലത്തിനായി
വീണ്ടും നിന്നിൽ രക്തമഴ പെയ്യിക്കുക.
=========
ഗദ്യ വരികൾ
രതീഷ് സുഭദ്രം.

ശോഭനയുടെ രക്തദാഹം


ശോഭനയുടെ രക്തദാഹം
®®®®®®®®®®®®®®®®®® ( കഥ)
(1)
കുറച്ച് ദിവസങ്ങളായുള്ള വിചാരങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഇന്നാണ് രക്തപരിശോധനക്കായി ലാബിലേക്ക് വന്നത്. ശരീരക്ഷീണം കൂടിയപ്പോൾ പലരുടേയും ഉപദേശമായിരുന്നു രക്തം പരിശോധിക്കാൻ. ഷുഗറിന്റെ പ്രശ്നം ഉണ്ടോന്ന് അറിയണം.
ബ്ലൂഡ്‌ബാങ്കിന്‌ മുകളിലത്തെ നിലയിലാണ് ലാബ്.
അങ്ങോട്ടേക്ക് നടക്കുമ്പോഴാണ് ബ്ലഡ് ബാങ്കിന് സൈഡിൽ ഒഴിഞ്ഞ ബെഞ്ചിൽ ശോഭന ഇരിക്കുന്നത് കണ്ടത്.. പലചരക്കുകടകാരൻ തങ്കപ്പൻ ചേട്ടന്റെ മൂത്ത മകൾ. രണ്ട്‌ വർഷം മുൻപ് വിഷം കഴിച്ച് ആത്മഹത്യ ചെയ്ത ശോഭന.
എന്താ ഇവിടെ?
ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.ശോഭനയെപറ്റി പറയുകയാണെങ്കിൽ അവൾ തന്റെ പൂർവക്കാല കാമുകി കൂടെ ആയിരുന്നു.സ്വന്തം ഇഷ്ട്ടം അവൾ അറിഞ്ഞില്ലെന്ന് മാത്രം.നാട്ടിലെ മറ്റൊരുവനെ സ്നേഹിച്ച്, ഒടുവിൽ അവൻ വേറെ പെണ്ണിനെ കിട്ടിയതിൽ മനം നൊന്ത് വിഷം കഴിച്ച് മരിച്ച ശോഭന.
മരിച്ചവൾ എങ്ങനെയാ ഇവിടെ? അവളെപോലെ വേറേ ആരെങ്കിലും ആകും.വീണ്ടും അങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിക്കാതെ മുകൾ നിലയിലേക്ക് പോയ്..
"ബാബു ചേട്ടാ".
പുറകിൽ ശോഭനയുടെ ശബ്ദത്തിൽ വിളി.അൽപ്പം ഞെട്ടലോടെ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.ശോഭന തന്നെ ബെഞ്ചിൽനിന്നും എണീറ്റ് നിന്ന് വിളിക്കുകയാണ്‌.രാവിലെ ആയതിനാൽ അവിടെ ആൾ കുറവായിരുന്നു. വന്നു തുടങ്ങുന്നെ ഉള്ളു. എന്തോ വരട്ടെ എന്ന് കരുതി ശോഭനയുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് പോയ്.
"നീ ...എന്താ... ഇവിടെ... നീ ..മരിച്ചില്ലേ?....
വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.കേട്ടതും അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.
"ഞാൻ മരിച്ചത് തന്ന ചേട്ടാ.. പ്രേതമാ ഞാൻ.. നോക്കിക്കേ എന്റെ കാൽ നിലത്ത് തൊട്ടിട്ടില്ല.'
ശരിയായിരുന്നു. അവളുടെ കാൽ നിലത്തുനിന്നും ഒരിഞ്ച് പൊക്കത്തിലായിരുന്നു.ബാബുവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് കൂടി.അവിടെനിന്നു പിൻവാങ്ങുന്നത്‌ എങ്ങനെയെന്ന് ചിന്തിച്ചുനിൽക്കുമ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
"ബാബുച്ചേട്ടനെന്താ ഇവിടെ. പേടിക്കണ്ട ഞാൻ ഉപദ്രവിക്കുകയൊന്നും ഇല്ല."
അവൾ തമാശാരൂപത്തിൽ പറഞ്ഞു.അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"നീ ഇവിടെ എന്തിനാ വന്നേ"
"എന്ത് പറയാനാ ബാബുച്ചേട്ട... യക്ഷികളായ ഞങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാനായിട്ട് നല്ല രക്തം കിട്ടാനില്ല.
ഏതുമനുഷ്യനെ പിടിച്ച്‍ രക്തം കുടിച്ചാലും ഷുഗറും ,കൊളസ്ട്രോളും അസുഖം പിടിച്ചത്.തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റുന്നില്ല.അതുകാരണം ഞങ്ങടെ കൂട്ടത്തിലെ പലർക്കും അസുഖങ്ങൾ പിടിക്കുന്നു."
"അതിനെന്താ നീ ഇവിടെ വന്നേ . യക്ഷിയുടെ രക്തം പരിശോധിക്കാനോ?"
"അല്ല. ഇവിടെ ബ്ലഡ്‌ബാങ്കിൽ ശേഖരിച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന രക്തമെല്ലാം ടെസ്റ്റ് ചെയ്ത് ഉറപ്പാക്കിയതല്ലേ.അത് എടുത്തുകൊണ്ടുപോകാൻ വന്നതാ.കുറച്ചു കാത്തുനിന്നാൽ ഇന്ന് ശേഖരിച്ച രക്തം കിട്ടും.അതാ കാത്തുനിൽക്കുന്നത്."
ബാബു വീണ്ടു അതിശയിച്ചു.അവളോട് ചോദിച്ചു.
"നീ പാവപ്പെട്ട രോഗികൾക്ക് കൊടുക്കാനുള്ള രക്തം കട്ടെടുക്കുന്നതെന്തിനാ? അത് എത്ര ജീവൻ രക്ഷപെടുത്താനുള്ളതെന്നറിയാമോ.അത് മറക്കരുത്"
"അയ്യോ ചേട്ടാ.ഞാൻ അങ്ങനെ റെയർ ഗ്രൂപ്പ് രക്തം ഒന്നും കൊണ്ടുപോകില്ല.ഒരുപാട് കിട്ടുന്ന രക്തം മാത്രം.പിന്നെ ബാബുച്ചേട്ടന് അറിയാൻ പാടില്ലാത്തൊണ്ട. ഈ ബ്ലഡ് ബാങ്ക് ചിലപ്പോൾ കാണിക്കുന്ന ക്രൂരതകൾ.രക്തം ഉണ്ടെങ്കിലും സമയത്തിന് കൊടുക്കില്ല. രക്തദാന ക്യാമ്പ് നടത്തി എത്രയോപേർ ഇവിടെ രക്തം കൊടുക്കുന്നുണ്ട്. പണമോ പകരം രക്തമോ കൊടുക്കാതെ രോഗികൾക്ക് കൊടുക്കാറില്ല.ഡോക്ടറ് എമർജൻസി എന്ന് എഴുതികൊടുത്താൽ ചിലപ്പോൾ കൊടുക്കുമായിരിക്കും.ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു ഉപയോഗശൂന്യമായ ബ്ലഡ് പായ്ക്ക് കത്തിച്ചുകളയുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.അപ്പോൾ പിന്നെ ഞങൾ കുറച്ചു രക്തം കട്ടെടുക്കുന്നതിൽ കാര്യം ഇല്ല."
"ശരിയാ നീ പറയുന്നത്.പക്ഷെ നിനക്ക് നല്ല രക്തം കിട്ടാൻ വേറെ വഴി ഉണ്ടല്ലോ.
"അതെന്ത് വഴി ബാബുച്ചേട്ട. " ,,
അവൾ മുന്നോട്ട് വന്നു ചോദിച്ചു.
"അത് ഞാൻ പറയുന്നത് ക്രൂരതയാ. എങ്കിലും പറയാം.നീ നേരെ ആ ലാബിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലു. അവിടെ രക്ത പേരിശോധനക്ക് വരുന്നവരുടെ റിസൽട്ട് നോക്കി മനസിലാക്കു. രക്തത്തിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലാത്തവരുടെ രക്തം ഊറ്റികുടിക്ക്. പിന്നെ ഒരു കാര്യം. തീരെ പാവങ്ങളെ ഉപദ്രവിക്കരുത്. ക്രൂരജന്മങ്ങൾ കുറെ ഉണ്ടിവിടെ... അതി നോക്കി തിരയണം."
ശോഭനക്ക് സന്തോഷമായി.. ബാബുവിന്റെ ആ ഐഡിയ.
"ഓ ചേട്ടന്റെ ബുദ്ധി.. യക്ഷിയായ എനിക്ക് പോലും തോന്നിയില്ല.ഇനി രക്തം മോഷ്ടിക്കാതെ ഇങ്ങനെ ചെയ്യാം.മനുഷ്യ ശരീരത്തിൽ നിന്നും നേരിട്ട് രക്തം കുടിക്കുന്നതിന് സുഖം വേറെ തന്നെയാ. ചേട്ടന്റെ ഉപദേശത്തിനു നന്ദി."
"ശരി. ഞാൻ പോകുന്നു" .ബാബു തിരിന്നു നടന്നു.
"ബാബു ചേട്ടാ'. ശോഭനയുടെ വീണ്ടും വിളി.തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ അവൾ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
"ബാബുച്ചേട്ടന് എന്നോട് പ്രേമം ഉണ്ടായിരുന്നില്ലേ?.മനുഷ്യജന്മം ആയിരുന്നപ്പോൾ എനിക്കത് മനസിലാക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഇപ്പോൾ അത് അറിയാം.എന്നോട് തുറന്ന് പറയുമായിരുന്നില്ലേ. എങ്കിൽ വേറൊരുത്തന്റെ ചതിയിൽ പെട്ടു ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുമായിരുന്നോ. ബാബുച്ചേട്ടനെപോലെ നല്ലൊരാളെ എനിക്ക് നഷ്ടമായി...
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് മറുപടി പറയാതെ ബാബു തിരിഞ്ഞു നടന്നു പോയ്.
*******
(2)
രാത്രി
ബാബു നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരിന്നു.അച്ഛനും അമ്മയും പെങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ പോയിരുന്നതിനാൽ നേരത്തെ ആഹാരം കഴിച്ച് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നതാണ്.പുറത്ത് കോളിംഗ് ബെൽ തുടർച്ചയായി ശബ്ദിക്കുന്നു. വീട്ടിൽ ആരും ഇല്ലാത്തതിനാൽ താൻ തന്നെ പോയ് തുറക്കണമല്ലോ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.അയാൾ കിടക്കയിൽ നിന്നും എണീറ്റു .സമയം നോക്കി. 11.30 .ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ ശോഭന.അവൻ ഞെട്ടി പോയ്. താൻ സ്വപ്നത്തിലാണോ. വിശ്വസിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
"നീ എന്താ എന്റെ വീട്ടിൽ."
"വരേണ്ടി വന്നു ബാബു ചേട്ടാ"
"എന്താ പ്രശ്നം"
"എന്നോട് ചേട്ടൻ ക്ഷമിക്കണം. തീരെ നിവർത്തിയില്ലതൊണ്ടു വന്നതാ.ലാബിൽ പോയ് വിവരങ്ങൾ അറിഞ്ഞ കൂട്ടത്തിൽ ഒന്ന് മനസ്സിലായ്. ബാബുച്ചേട്ടന് രക്തതിനും കുഴപ്പമില്ല എന്ന്.അതുകൊണ്ട് ഈ ശരീരത്തിലെ രക്തം എനിക്ക് വേണം.ഞാൻ കുടിക്കാൻ വന്നതാ."
ബാബു വീണ്ടും ഞെട്ടി.
"ഉപകാരം ചെയ്ത എനികിട്ട് തന്നെ നീ പണി തരുകയാണോ. എന്നെ വെറുതെ വിടു പ്ലീസ്.
"പറ്റില്ല . ഒരിക്കൽ എന്നെ സ്നേഹിച്ചതല്ലേ ബാബു ചേട്ടൻ.എന്റെ രക്തത്തിൽ തന്നെ അലിഞ്ഞു ചേരു..
"അതൊക്കെ നീ മനുഷ്യ ജന്മം ആയിരുന്നപ്പോൾ .ഇപ്പോൾ അതിന്‌ സാധ്യമല്ല.കൂടാതെ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നിന്നോട് പ്രണയമില്ല.സഹതാപമേ ഉള്ളു.എന്നെ വിട്ടേക്ക്."
"അപ്പോൾ .. എന്നോടുള്ള സ്നേഹം വെറുതെ ആയിരുന്നല്ലേ. എന്റെ ശരീരത്തോട് മാത്രം. അതില്ലാതായപ്പോൾ വേണ്ട.
അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.
"അല്ല ശോഭനയെ നമ്മൾ നമ്മിൽ ഇനി ഒരു ബന്ധത്തിന് പറ്റില്ല. ഞാൻ മനുഷ്യനും.നീ ആത്മാവും ആണ്.
"അത് ശരിയാ .നിങ്ങൾ ആണുങ്ങൾ എല്ലാപേരും കണക്കാണ്. ഒരുത്തൻ എന്നെ വഞ്ചിച്ചത് കൊണ്ട എനിക്ക് ആത്മഹത്യ ചെയ്യേണ്ടി വന്നത്.ഇപ്പോൾ നിങ്ങളും. പക്ഷെ ഇനി ഞാൻ വെറുതെ വിടില്ല ആരേം.ഞാൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്ത കാരണം എന്റെ അനുജത്തിയുടെ കല്യാണം വരെ മുടങ്ങി പോകുന്നു.അതിനൊക്കെ കാരണം നിങ്ങൾ ആണുങ്ങളാ. കൊല്ലും ഞാൻ കൊന്നു രക്തം കുടിക്കും എല്ലാപേരെയും.
അവൾ അതീവ രൗദ്ര ഭാവത്തിൽ അവന്റെ കഴുത്തിൽ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ചു. ബാബു ഭയത്താൽ വിറച്ചു.
"ശോഭേനെ അതിന് കാരണക്കാരൻ ഞാൻ അല്ലലോ. ഞാൻ നിന്നെ നല്ല മനസ്സാലെ സ്നേഹിച്ചു എന്ന കുറ്റമേ ചെയ്തുള്ളൂ.എന്നെ കൊല്ലരുത്."
'ഇല്ല വിടില്ല ഞാൻ". അവൾ കൂടുതൽ ബലം പ്രയോഗിച്ചു.ഗത്യന്തരം ഇല്ലാതെ ബാബു പറഞ്ഞു.
"നിന്റെ അനുജത്തിയെ ഞാൻ കല്യാണം കഴിക്കാം.ജീവിതം കൊടുക്കാം".
"എന്താ നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത്,"
,ചോദിച്ചു കൊണ്ടവൾ കയ്യ് പിടിത്തം വിട്ടു.
"അതെ . കള്ളമല്ല. എന്നെ കൊല്ലാതെ വിടു.ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യാ. എന്നെ കൊണ്ട് അതെ ചെയ്യാൻ പറ്റു. നിന്റെ അനിയത്തിയുടെ കല്യാണം നടക്കട്ടെ.നീ സന്തോഷമായിരിക്കു ."
"നിങ്ങൾ പറയുന്നത് സത്യമെങ്കിൽ ഞാൻ വെറുതെ വിടാം. എന്റെ അനുജത്തിക്ക് ജീവിതം കിട്ടാൻ വേണ്ടി മാത്രം.
*****
(3)
അങ്ങനെ ഏതാനും ദിവസ്സങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ശോഭനയുടെ അനുജത്തിയുടെയും ബാബുവിന്റെയും കല്യാണം വീട്ടുകാരുടെ സമ്മതത്തിൽ നടന്നു.അവർ കുറെ കാലം സുഖമായി ജീവിച്ചു.
(അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ട. മുത്തശ്ശി കഥയിലെ പോലെ രാജാകുമാരനും രാജകുമാരിയും വിവാഹം കഴിച്ച് ഒരുപാട് കാലം ജീവിച്ചു എന്നപോലയ്. അവർ ആദ്യം ജീവിക്കട്ടെ . എന്നിട്ട് പറയാം എത്ര കാലം എന്ന്.)
°°°°°°°°°°°°°°°
രതീഷ് സുഭദ്രം

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo