Showing posts with label PavlyLo. Show all posts
Showing posts with label PavlyLo. Show all posts

"ഫേസ്ബുക്കും ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റും "


മിനിക്കഥ:

"ചേട്ടാ ഇയാളെ കൊണ്ടു വല്യ ശല്യമായ് ചേട്ടാ.. മെസഞ്ചറിൽ വന്ന് എപ്പോഴും ചോദിക്ക്യാ. എന്താ ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റ് ആക്സപ്റ്റ് ചെയ്യാത്തേന്ന്.. "

ടി വി യിൽ കോമഡി ഷോ
കാണുന്നതിനിടയിൽ ഭർത്താവിനോട് അവൾ മൊബൈൽ എടുത്ത് ഫേസ്ബുക്ക്‌ തുറന്നു വച്ച് ഒരാളുടെ പ്രോഫൈൽ പിക്ചർ കാണിച്ച് പരാതിപ്പെട്ടു.

അയാൾ പറഞ്ഞു.
"നീ സുന്ദരിയായതോണ്ടാ റിക്വസ്റ്റൊക്കെ വരണത്..സാരല്യ
കാണാൻ ചുള്ളനാണല്ലോ.ആക്സപ്റ്റ് ചെയ്തോണ്ട് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പോണില്ല.. "
"

"അതല്ല ചേട്ടാ അയാളുടെ മുഖത്തൊരു കള്ള ലക്ഷണമില്ലേ. ഒരു പെൺകോന്തൻ ലുക്ക്.. "

"പോട്ടം കണ്ടിട്ട് ഒരാളെ വിലയിരുത്താനൊന്നും പറ്റില്ല. നിനക്ക് ഇഷ്ടമായില്ലെങ്കിൽ റിക്വസ്റ്റ് റീമൂവ് ചെയ്യ്.
ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും യുക്തിയാണ്.. "

"ചേട്ടന് വിരോധമൊന്നുമില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ആക്സപ്റ്റ് ചെയ്യട്ടെ..കുറെ നാളായ് കെഞ്ചണതല്ലേ.. "

അയാൾ പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.
"നീ ചെയ്യേ ചെയ്യാണ്ടിരിക്കേ എന്ത് കോപ്പെങ്കിലും കാണിക്ക്. ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും യുക്തിയാണ്.. "

പിറ്റേ ദിവസം കാലത്ത് അയാൾ ജോലിക്കു പോകുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
"ചേട്ടാ ഇന്നലെ റിക്വസ്റ്റ് ആക്സ്പ്റ്റ് ചെയ്ത ആളുണ്ടല്ലോ ദേ നോക്കിക്കേ ഗുഡ് മോർണിംഗ് അയച്ചിരിക്കണ്.
ഞാനും തിരിച്ച് അയക്കണോ ചേട്ടാ.. "

അയാൾ പറഞ്ഞൊഴിഞ്ഞു.
നീ അയക്കേ അയക്കാണ്ടിരിക്കെ എന്ത് കോപ്പെങ്കിലും കാണിക്ക്. ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും യുക്തിയാണ്.. "

അന്നു രാത്രി അയാളുടെ ചാരത്ത് ചേർന്നു കിടക്കുമ്പോഴും അവൾ പറഞ്ഞു.
ചേട്ടാ ആ ആളുണ്ടല്ലോ ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞേക്കണ്.പിന്നെ സ്വീറ്റ് ഡ്രീംസും.
ഞാനും തിരിച്ച് പറയണോ ചേട്ടാ.. "

"ഒരു ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞാലെന്താ പറ്റാൻ പോണ്.. ഫ്രണ്ടല്ലേ..
ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും യുക്തിയാണ്.. "
അതും പറഞ്ഞ് അയാൾ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.അവൾ പിന്നെയും മൊബൈലിൽ തോണ്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

നേരം പുലർന്നിട്ടും എണീക്കാതിരിക്കണ ഭാര്യയെ വിളിച്ചുണർത്തി അയാൾ പറഞ്ഞു. "എന്തുട്ട് കെടപ്പാ നീ കെടക്കണ് എനിക്ക് ജോലിക്ക് പോകാനുള്ളതാ. അടുക്കളേല് ഒന്നു കയറിയിട്ട് പിന്നെ വന്നു കിടന്നൂടെ.."

അതേ ചേട്ടാ രാത്രി ഒരു പോള പോലും ഞാൻ കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല. ഇച്ചിരി നേരം കൂടി കെടക്കട്ടെ.എന്റെ പൊന്നുച്ചേട്ടനല്ലേ അടുക്കളേലൊന്നു കയറിയാട്ടെ .."

"അല്ല എന്ത്യേ രാത്രി ഉറങ്ങാതിരുന്നേ.. വയ്യായ്മ വല്ലതും തോന്നിയാ. എന്നെ വിളിക്കാർന്നില്ലേ മുത്തേ.. "

"അതേയ്, ആ ആളുണ്ടല്ലോ ഗുഡ് നൈറ്റ് പറഞ്ഞത്, ചാറ്റാൻ വന്നേക്കണ്..
ഞാനും ചാറ്റി ചേട്ടാ. ചാറ്റി ചാറ്റി നേരം പോയതറിഞ്ഞില്ല .നല്ല ഫ്രണ്ടാ.."

അയാൾക്കാകെ ചൊറിഞ്ഞുക്കേറി.
"ഓഹോ രാത്രി മുഴുവൻ ഇതായിരുന്നല്ലേ പരുവാടി. നിന്റെയൊരു ഫേസ് ബുക്കും ഫ്രണ്ട് റിക്വസ്റ്റും.. "

"അയിനെന്താ ചേട്ടാ ചൂടാവണ്.
ചാറ്റിയാലും ചാറ്റിയില്ലേലും എന്തുട്ട് കോപ്പ് കാണിച്ചാലും ഇതൊക്കെ ഓരോരുത്തരുടെയും യുക്തിയാണ്.. "
ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവൾ മൊബൈലെടുത്ത് ഗുഡ് മോർണിങ്ങും ടൈപ്പ് ചെയ്ത് വീണ്ടും ചുരുണ്ടുക്കൂടി കിടന്നു.

- പോളി പായമ്മൽ

ചെരുപ്പിടാത്ത അച്ചൻ


ഡോക്ടറെ കാണണം.
ഷുഗറും പ്രഷറും കൊളസ്ട്രോളുമൊക്കെ ടെസ്റ്റ് ചെയ്യണം.രാവിലെ തന്നെ ടൗണിലെ പേരു കേട്ട സ്വകാര്യ ആശുപത്രിയിൽ പോയ് വരിയിൽ നിന്ന് ടോക്കണെടുത്തു.
ഡോക്ടറെ കണ്ടു. ലാബിലേക്ക് ചീട്ടെഴുതി. പ്രഷർ നോർമൽ .രക്തം കൊടുത്തു. ഇനി ഫുഡ് കഴിച്ച് ഒന്നര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും രക്തം കൊടുക്കണം. കാന്റീനിൽ പോയ് ദോശയും സാമ്പാറും. പിന്നെ ചായയും. നേരമായിട്ടില്ല ആശുപത്രി പരിസരത്ത് ചുറ്റിക്കറങ്ങി.
കണ്ടാൽ ഒരു പാവം പിടിച്ച വല്യമ്മ.ചട്ടയും മുണ്ടും വേഷം. കഴുത്തിലൊരു കൊന്ത.കയ്യിലൊരു കുടയും ചുരുട്ടി പിടിച്ച കടലാസ് തുണ്ടുകളും അന്തോണിസ് പുണ്യാളന്റെ ഫോട്ടോയും.മോനെ ഒരു ചായ വാങ്ങി തരോ. നിരാശയോടെയുള്ള യാചന.
വാ വല്യമ്മേ ന്ന് ഞാൻ. ചുളിവ് വീണ വാടി തളർന്ന മുഖത്തൊരു തിളക്കം.എന്റെ പിന്നാലെ വേച്ചു വേച്ച് വല്യമ്മ. കാന്റീനിലേക്ക് -
ചായ മാത്രം മതിയോ വല്യമ്മേ..വിശക്കണ് ണ്ടാ വല്ലതും കഴിക്കണോ. വല്യമ്മയുടെ വെറുതെയുള്ള ഒരു നോട്ടം .ആ നോട്ടത്തിൽ വിശപ്പിന്റെ വിളി അളന്നെടുക്കാം. ഒരു മസാലദോശക്കുള്ള ഓർഡർ.
മോനേതാ .എവിടെയുള്ളതാ. കഴിക്കുന്നതിനിടയിൽ വല്യമ്മ. ഞാൻ ഇവിടെ അടുത്തുള്ളതാ ആളൂര്.
മോനെ കർത്താവ് അനുഗ്രഹിക്കും. ചെയ്ത നന്മക്ക് വല്യമ്മയുടെ ആശ്വാസമൊഴി.
വല്യമ്മ ഡോക്ടറെ കാണാൻ വന്നതാണോ .എന്താ വയ്യായ്മ. മറുപടി ഇല്ല. മസാല ദോശ പാതിയോളം കഴിച്ച് വല്യമ്മ എഴുന്നേറ്റു.കൈയും മുഖവും കഴുകി വന്നു.
കാശ് കൊടുത്തു ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി. പടികളിറങ്ങി വല്യമ്മ.
മോനെന്താ പണി. വീണ്ടും വല്യമ്മ.
ഗൾഫിലായിരുന്നു .ഇപ്പോ പണിയൊന്നുമില്ല. എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ നോക്കണം എന്ന് ഞാൻ.
വല്യമ്മയുടെ വീടെവിടാ.കൂടെ ആരും വന്നില്ലേ..
ആരു വരാനാ മോനെ .ആകെയുള്ളത് കിടപ്പിലാ. കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് വല്യമ്മ.
ആകാംക്ഷ. എന്താ കാര്യം വല്യമ്മേ..
വല്യമ്മയുടെ ദയനീയ കഥ.
ഭർത്താവില്ല .വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മരിച്ചു പ്പോയ്.ഏക മകൻ .തെങ്ങുക്കയറ്റം. ഭാര്യയും നല്ല പോലെ പഠിക്കുന്ന രണ്ടു മക്കളും.പുറമ്പോക്കിലാണ് വീട്. തെങ്ങിൽ നിന്നു വീണ് ആശുപത്രിയിൽ കിടപ്പിലായിട്ട് ഒരു മാസത്തോളമായ്. ഉദാരമതികളുടെ സഹായം കൊണ്ട് ചികിത്സ..
കഥ കേട്ട് എന്റെ മനസ്സ് വിഷമിക്കുന്നു.
പിന്നെ കാണാം വല്യമ്മേ.. ലാബിലേക്ക് ഞാൻ.
റിസൽട്ട് വാങ്ങി ഡോക്ടറെ കാണണം. പിന്നെയും കാത്തിരുപ്പ്. പരിചയമുള്ള നഴ്സ്.ഒരു മിനിറ്റ് നീണ്ടു നിന്ന സൗഹൃദ സംഭാഷണം.
ആളുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞ വരാന്ത. ആരെയോ തിരക്കി ആ വല്യമ്മ.
വീണ്ടും ഞാൻ
ആരെയാ നോക്കണേ വല്യമ്മേ..
ഡയറക്ടറച്ചനെ കാണാൻ വന്നതാ.
എന്തിനാ..
മരുന്നിന്റെ ബില്ലൊന്ന് കുറച്ച് തരാൻ പറയാനാ.
അങ്ങനെ കുറച്ച് തരോ.
കുടുംബ യൂണിറ്റ് പ്രസിഡന്റിന്റെയും വികാരിയച്ചന്റെയും കത്ത് വല്യമ്മ കാണിക്കുന്നു.
ന്നാ വല്യമ്മ കണ്ടിട്ട് വായോ.
റിസൾട്ട് കിട്ടി. ഷുഗർ ഉണ്ട്. ഡോക്ടറെ കണ്ടു. മരുന്നെഴുതി. ഉപദേശം.ദിവസവും നടക്കണം. ഭക്ഷണം നിയന്ത്രിക്കണം.
മെഡിസിന്റെ ബില്ലടച്ച് പേര് വിളിക്കുന്നത് കാത്ത് ഞാൻ.
വീണ്ടും വല്യമ്മ. നിരാശഭരിത.ദുഖം നിഴലിച്ച മുഖം.
അച്ചനെ കണ്ടോ വല്ലമ്മേ.. പൈസ കുറച്ച് തന്നോ..
എന്തു പറയാനാ മോനെ.. രണ്ടായിരം രൂപയില് നൂറ് രൂപ കുറച്ച് തന്നു..
പാവപ്പെട്ട രോഗികൾക്ക് ഒരാശ്വാസമായ് ഇടവകകളിൽ നിന്നും മറ്റും ഫണ്ട് സ്വരൂപിച്ച് പടുത്തുയർത്തിയ ദൈവത്തിന്റെ കാണപ്പെട്ട രൂപങ്ങൾ നടത്തുന്ന ആശുപത്രി.
എന്നിലുള്ള വിശ്വാസി ഒരു നിമിഷം അന്തം വിട്ടു നിന്നു.
വല്യമ്മേ അച്ചനോട് കഷ്ടപ്പാടെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞില്ലേ ..
പറഞ്ഞു മോനെ.. അപ്പോ അച്ചൻ പറയാ ഇത് ധർമ്മാശുപത്രിയല്ലാന്ന്.. എന്ത് ചെയ്യാനാ..
കഷ്ടം. എന്റെ ചിന്തകൾ കാട് കയറുന്നു.
ഏതാ ആ അച്ചൻ.. പേരെന്താ ..
പേര് ഓർമ്മ കിട്ടണില്ല. കാലിൽ ചെരുപ്പിടാത്ത അച്ചനാ..
വല്യമ്മ പോയ്.
മരുന്നും വാങ്ങി ചെരുപ്പിടാത്ത ആ അച്ചനെ നോക്കി ഞാൻ നടന്നു. കണ്ടില്ല.
ആശുപത്രിയിൽ നിന്നും പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ കരുണാമയനായ യേശുവിന്റെ ക്രൂശിത രൂപം തെളിഞ്ഞു വന്നു. എന്നോടെന്തോ മന്ത്രിക്കുന്നതു പോലെ.
"ഈ എളിയവരിൽ ഒരാൾക്ക് നിങ്ങൾ എന്തു ചെയ്തു കൊടുക്കുന്നുവോ അത് നിങ്ങൾ എനിക്ക് തന്നെയാണ് ചെയ്തു തരുന്നത്..!!"
-പോളി പായമ്മൽ
You, Binitha Sain, Shoukath Maitheen and 130 others
41 Comments
2 Shares
Like
Comment
Share

ജീൻസ് ധരിച്ച മണവാട്ടികൾ

Image may contain: 1 person, sunglasses, selfie and closeup

പശ്ചിമ ബംഗാളിലെ ഹൗറയിലേക്കുള്ള യാത്രക്കിടയിലാണ്
ട്രെയിനിൽ വച്ചാണ്
ഞാനാ പെൺകുട്ടികളെ പരിചയപ്പെടുന്നത്.
നല്ല സുന്ദരിക്കുട്ടികൾ.
തൃശൂർ മുതൽ പാലക്കാട്, കോയമ്പത്തൂർ,തിരുപ്പൂർ, ഈറോഡ്, സേലം വരെ അവരൊന്നും കാര്യമായി മിണ്ടിയിരുന്നില്ല.
ഒരുതരം മൗനമായിരുന്നു അവർക്ക്.
ഭക്ഷണം കഴിക്കാനൊരുങ്ങുമ്പോഴാണ്
അവരിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി എന്നോട് വാട്ടർ ബാഗ് തന്നിട്ട്
അടുത്ത സ്റ്റേഷനിൽ വച്ച് വണ്ടി നിറുത്തുമ്പോൾ
കുറച്ച് വെള്ളം പിടിച്ചു തരണമെന്ന് പറഞ്ഞത്.
ഞാൻ ശരിയെന്നു പറഞ്ഞു.
നാട്ടിൽ നിന്നും വിട്ടു പോന്നതിന്റെ വിഷമം എന്താണാവോ അത് അവരെ കണ്ടപ്പോൾ കുറെശ്ശെ മാറി.
സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അത് പൂർണ്ണമായി മാറി.
വെല്ലൂര് വച്ച് ഞാൻ വെള്ളം പിടിച്ചു കൊടുത്തു.
അവര്, കൊണ്ട് വന്ന പൊതിച്ചോറ് കഴിച്ചു.
പിന്നെ ഓരോരുത്തരും ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോയി വന്നു.
ഞാൻ ബർത്തിൽ കയറി കിടന്നു.
ഓരോരോ ചിന്തകളുമായിട്ട്.
കുറച്ച് നേരം കഴിഞ്ഞ് ഒരു പെൺകൂട്ടിക്ക് തലവേദന.
മറേറ രണ്ട് പെൺകട്ടികൾ ഗാഢനിദ്രയിലാണ്.
ഞാൻ ബാഗിൽ കരുതിയിരുന്ന വിക്സ് എടുത്ത് കൊടുത്തു.
അത് നെറ്റിയിൽ വാരി തേച്ച് അവൾ വീണ്ടും കിടന്നു.
അല്പം കഴിഞ്ഞ് അവൾ മെല്ലെ കണ്ണ് തുറന്നൊന്ന് എന്നെ നോക്കി.
ഞാൻ ചോദിച്ചു, ഇപ്പോൾ തലവേദനയൊക്കെ എങ്ങനുണ്ട്?
സ്വൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നണുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ ചരിഞ്ഞു കിടന്നു.
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ട്രെയിനിൽ ആടിയാടിയുള്ള കിടപ്പ് ഒരു രസംതന്നെയാണ്.
വേറെയൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ ഞാനും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.
തമിഴ്നാട്ടിലെ മദ്രാസ് എഗ്‌മോറിലെത്തിയപ്പോൾ നേരം വെളുത്തിരുന്നു.
അവർ നേരത്തെ എഴുന്നേറ് ഫ്രഷ് ആയിരുന്നു.
ഞാൻ എഴുന്നേറ്റെങ്കിലും കുറച്ചു നേരം കൂടി വെറുതെ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു.
പിന്നെ ടോയ്ലറ്റിൽ പോയി. തിരിച്ചു വന്നപ്പോൾ ഒരു പെൺകട്ടി പോക്കററ് റേഡിയോ ഓൺ ചെയ്ത് പാട്ട് കേൾക്കുകയാണ്.
"നീയെന്റെ പ്രാർത്ഥന കേട്ടു .
നീയെന്റെ മാനസ്സം കണ്ടു.
ഹൃദയത്തിൻ അൾത്താരയിൽ
വന്നെൻ അഴലിൻ കൂരിരുൾ മാററീ.. "
നല്ല പാട്ട്.
മറ്റേ പെൺകുട്ടി ഒരു ചെറിയ പുസ്തകം വായിക്കുകയാണ്.
വേറൊരുത്തി താടിക്ക് കൈ കൊടുത്ത് ജനാലകൾക്ക് പുറത്തെ കാഴ്ചകൾ കാണുകയാണ്.
ചായ കുടിച്ചോ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഉവ്വ് എന്ന മറുപടി കിട്ടി.
എന്നാ ഞാൻ കുടിച്ച് വരട്ടേയെന്ന് പറഞ്ഞ് ഫ്ലാററ്ഫോമിലേക്കിറങ്ങി.
ഇറങ്ങും നേരത്ത് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാൻ വാങ്ങണോയെന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ വേണ്ടാന്ന് ... വീട്ടിൽ നിന്നും കൊണ്ടു വന്ന ഏത്തക്കായ ഉണ്ടെന്ന്...
ആ.. ശരി.. ശരി..
ട്രെയിൻ ഇളകി തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കോളിളക്കം സിനിമയിൽ ജയൻ ഹെലികോപ്റ്ററിൽ ചാടി പിടിക്കുന്ന പോലെയാണ് ഞാൻ അകത്ത് തൂങ്ങി കയറിയത്...
നെല്ലൂർ, ഗുണ്ടൂർ, വിജയവാഡ വരെ ഞാൻ പഴയ പുസ്തകങ്ങൾ വായിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
അവർ എന്തൊക്കെയോ തമാശകൾ പറഞ്ഞ് പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് ഞാൻ കേൾക്കുന്നുണ്ട്.
കണ്ടാലറിയാം. കാശുള്ള വീട്ടിലെ പെൺകുട്ടികളാണെന്ന്.
അടിപൊളി വേഷം.
ജീൻസും ടീ ഷർട്ടുമാണ് അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നത്. കാലിൽ ഹൈ ഹീൽ ചെരുപ്പുകൾ. ചുണ്ടുകളെല്ലാം ലിപ്സ്റ്റിക്കിട്ട് ചുവന്നിരിക്കുന്നു.
നല്ല ചരക്ക് മണികൾ.
ആരും കൊതിച്ചു പോകും.
ഞാനും ചെറുപ്പമല്ലേ ഇതിലൊരണ്ണത്തിന് എന്നോട് ഇഷ്ടം തോന്നിയെങ്കിൽ ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു.
ഏകാന്തമായ ജീവിതത്തിൽ ഒരു സുഖം.
രാജമുന്ദ്രീയെത്തിയത് ഞാനറിഞ്ഞില്ല. അതിലൊരാൾ ചോദിച്ചു കൽക്കട്ടയിലാണോ ജോലി?
ഞാൻ പറഞ്ഞു ബർദ്വാൻ ജില്ലയിലെ അസൻസോളിലാണെന്ന്..
"എത്ര നാളായി ഇവിടെ?"
"മൂന്ന് വർഷം "
"ബംഗാളിയെല്ലാം പഠിച്ചോ? "
" ങാ. പഠിച്ചു. "
ഞാൻ തിരിച്ച് ചോദിച്ചു.
"നിങ്ങൾ .എവിടന്നാ ?"
എന്റെ വീട് അങ്കമാലി, ഇവൾ കോട്ടയം, മറേറാള് ആലുവ... ഞങ്ങൾ എറണാകുളത്തു നിന്നാ കയറിയത്?"
"ആട്ടെ, കൽക്കത്തയിൽ എവിടെയാ ജോലി? പഠിക്കുകയാണോ?"
മറുപടി പറയുന്നതിന് മുൻപ് ടിക്കററ് എകസ്ലാമിനർ വന്നു. വെരിഫൈ ചെയ്ത് പോയി.
വിശാഖപട്ടണത്തെത്തിയപ്പോൾ രാത്രി 9.45 ആയി.
അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കിടന്നു.
എനിക്ക് കിടന്നിട്ട് ഉറക്കം വരുന്നില്ല.
എന്റെ മനസ്സിൽ ഓരോരോ ചിന്തകൾ കടന്നു വരികതന്നെയാണ്...
കേരളം എന്ന് കേട്ടാൽ എന്റെ ചോര തിളക്കാറുണ്ട്.
ബംഗാൾ എന്ന് കേട്ടാൽ അതില്ല.
ഡാർജിലിങ് ,ശാന്തിനികേതൻ, ആനന്ദമഠം,
മദർ തെരേസയുടെ മിഷനറി ഓഫ് ചാരിറ്റീസ്,
ഹൗറാ തൂക്കുപ്പാലം.
വിദ്യാ സാഗർ സേതു.
റൈറ്റേഴ്സ് ബിൽഡിഗ്,
ഖരക് പൂരിലെ റയിൽവേ ഫ്ലാററ്ഫോം
പിന്നെ കേശവദേവിന്റെ ഓടയിൽ നിന്നിലെ റിക്ഷാ വണ്ടികൾ,
കുഷ്ഠരോഗികൾ.
സോണാ ഗച്ചിയിലേയും ഇച്ചാ പൂരിലെയും സർക്കാർ അധികൃത ലൈഗീക വിപണന കേന്ദ്രങ്ങൾ....
കൽക്കത്താ ഒരു മഹാനഗരമാണ്.
ഡൽഹൗസി ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോൾ ബ്രിട്ടീഷ് ഇൻഡ്യയുടെ തലസ്ഥാന നഗരി'. കമ്യൂണിസത്തിന്റെ ഈററില്ലം.
ജ്യോതിബസുവിനേയും ബുദ്ധദാസ് ഗുപ്തയേയും സോമനാഥ ചാറ്റർജിയേയും സാക്ഷാൽ മദർ തെരേസയേയും നേരിൽ കണ്ട ഓർമ്മകൾ ഇപ്പോഴും ബാക്കിയുണ്ട്.
സത്യജിത് റേയുടെ പഥേർ പാഞ്ചാലി എന്ന സിനിമാ അവിടെ വച്ചാണ് കണ്ടത്.
സലിൽ ചൗധരിയുടെ ചില ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കുമ്പോൾ പഴയ ചില മലയാള ഗാനങ്ങൾ ഓർത്തു പോകാറുണ്ട്.
വംഗനാട് ഒരളവ് വരെ നമ്മുടെ കേരളം പോലെ തന്നെയാണ്.
അതൊക്കെ ശരി തന്നെയാണ്.
പക് ഷേ, നഗരം അതിന്റെ പ്രൗഡിയിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെയും മലീനമായ ചില കാപട്യങ്ങളെ വഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
നാറിയതും പുഴുക്കുത്തുമുള്ള ചില തരം താണ പ്രവണതകൾ.
കമ്യൂണിസമാണ്. നക്സൽ പ്രസ്ഥാനം ഉടലെടുത്തത് ഇവിടെ നക്സൽ ബാരി എന്ന ഗ്രാമത്തിലാണ്.
എപ്പോഴാണ് ഞാൻ ഉറങ്ങിപ്പോയതറിഞ്ഞില്ല.
ഒറീസ്സയിലെ കട്ടക്കും ഭൂവനേശ്വറും വിജയനഗരവുമെല്ലാം കടന്നു പോയതെന്നറിഞ്ഞില്ല.
ഉണർന്നപ്പോൾ ട്രെയിൻ ബംഗാളിന്റെ വിരിമാറിലൂടെ കുതിച്ചു പായുകയാണ്.
ഇനി അധികം നേരമില്ല ഖരഖ്പൂർ കഴിഞ്ഞ് ഹൗറയിലെത്താൻ...?
ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ പെൺകുട്ടികളെല്ലാം നല്ല ഉത്സാഹവതികളായ് കാണപ്പെട്ടു.
എന്റെ ഒരു സംശയം ഇവരെല്ലാം കൽക്കത്തയിൽ എവിടെയാണ് ജോലി ചെയ്യുന്നത്? എവിടെയാണ് താമസിക്കുന്നത്?
സത്യത്തിൽ ജോലി അന്വേഷിച്ചു വരുന്നവരുടേയും ബിസ്സിനസ്സുകാരുടെയും ആശാ കേന്ദ്രമാണ് ഇവിടം..
അതിനിടയിൽ ഒററപ്പെട്ട് പോകുന്നവരുടെയും ചതിക്കപ്പെടുന്നവരുടെയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരുടെയും നീണ്ട കഥകൾ പറയാനുണ്ട് ഈ മഹാ നരകത്തിന് അല്ലാ നഗരത്തിന്..
എന്റെ ചിന്തകൾ കാട്കയറി.
മനസ്സ് പ്രക്ഷുബ്ധമായി.
ഇനിയെങ്ങാനും ഈ പെൺകുട്ടികൾ അവിടേക്കാണോ? സോണാ ഗച്ചിയിലേക്ക്? ചുവന്ന തെരുവിലേക്ക് ?
ട്രെയിൻ ഹൗറാ സ്റ്റേഷനോട് അടുക്കാറായി.
പെൺകുട്ടികൾ ടോയ് ലറ്റിൽ പോയി വസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം മാറ്റി വന്നു.
ഞാൻ ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ തന്നെ പാന്റും ഷർട്ടും മാറ്റി ബാഗ് ഒരുക്കി വച്ചു.
തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ഞാൻ അത്ഭുതസ്തബ്ധനായി നിന്നു.
എന്റെ കണ്ണുകളെ എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനായില്ല.
ഇത്രയും ദിവസം ഈ നേരം വരെ ഞാൻ കണ്ട ആ പെൺകുട്ടികൾ നീലക്കരയുള്ള വെള്ള സാരിയുടുത്ത് പ്രസന്നവദരായി നിൽക്കുന്നു.
ടെയിനിറങ്ങി യാത്ര പറഞ്ഞ് പിരിയുമ്പോൾ അവരിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി പറഞ്ഞു
ഞങ്ങൾ മിഷനറീസ് ഓഫ് ചാരിറ്റിയിലെ അന്തേവാസികളാണെന്ന്... പ്രാർത്ഥിക്കാമെന്നും..!!!
by,
പോളി പായമ്മൽ

പൊതിച്ചോറ്


Image may contain: one or more people and phone
അയാളുടെ യാത്ര എറണാകുളത്തേക്കായിരുന്നു, നേവൽ ബേസിൽ ഒരു ഇന്റർവ്യൂ ഉണ്ടായിരുന്നു. റേഷനരി വാങ്ങാൻ വച്ച കാശും കൊണ്ടായിരുന്നു പോക്ക്. പോണ വഴിക്ക് വഴിയിലുള്ള ദൈവത്തെ നമിച്ച് വിശുദ്ധ കുരിശിന്റെ ഒരടയാളവും രേഖപ്പെടുത്തി. ഇതെങ്കിലും കിട്ടണേ എന്നായിരുന്നു മനമുരുകിയുള്ള പ്രാർത്ഥന.
അഭിമുഖമെല്ലാം അതി മനോഹരമായിട്ടു തന്നെ അരങ്ങേറി. മടക്കയാത്രയിൽ മനസ്സ് വിധിയെഴുതിയിരുന്നു അതൊന്നും കിട്ടാൻ പോണില്ലാന്ന്. (അതങ്ങനാ..)
മറൈൻ ഡ്രൈവിൽ ബസ്സ് ഇറങ്ങി കാഴ്ചകൾ കണ്ട് നടക്കുമ്പോൾ വിശപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടപ്പോൾ ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി. ഒരു ഊണ്..
സപ്ലൈയർ പ്ലേറ്റ് ടേബിളിൽ വച്ചപ്പോഴാണ് ഹോട്ടലിന്റെ മുൻപിൽ നിൽക്കുന്ന പാവം പിടിച്ച ഒരു അമ്മയേയും മോനേയും കണ്ടത്.അവർ ഹോട്ടലുടമയോട് വയറ്റത്തടിച്ച് കൈ നീട്ടി യാചിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അയാളാകട്ടെ ക്യാഷ് കൗണ്ടറിന്റെ മേലെ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്ന് മതത്തിൽപ്പെട്ട ദൈവങ്ങളെ പോലും മറന്ന് അവരെ ആട്ടിയോടിക്കാനുള്ള തത്രപ്പാടിലായിരുന്നു.
ഒരു നിമിഷം..
അയാൾ സപ്ലൈയറെ വിളിച്ചു. മറ്റൊന്നും വിചാരിക്കരുത്.ഇതൊന്ന് പൊതിഞ്ഞു തരോ.. പിന്നെ കഴിക്കാനാ..
ഊണിന്റെ കാശും കൊടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി ആ പൊതിച്ചോറ് ആ അമ്മയുടെ കയ്യിൽ കൊടുക്കുമ്പോൾ അയാളുടെ വയറ് മാത്രമല്ല മനസ്സും നിറഞ്ഞിരുന്നു.

By: Pavyly Lo

ന്റെ അളിയനാണ്

Image may contain: 1 person, sunglasses, selfie and closeup

അയാൾ എന്റെ അളിയനാണ്
അവൾ എന്റെ ഭാര്യയും "
"അന്തിയായപ്പോൾ തന്നെ വേഗം വീട്ടിലെത്തണമെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു അവൾക്ക്.
ബസ്സ് കാത്തു നിൽക്കാനൊന്നും മെനക്കെട്ടില്ല കിട്ടിയ ഓട്ടോയിൽ കയറി .
ഏതാനും ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ ഓട്ടോ ഡ്രൈവറുടെ ഇടക്കിടെയുള്ള തിരിഞ്ഞു നോട്ടം അവൾക്കത്ര രസിച്ചില്ല.
വണ്ടി നിറുത്ത ടാ ന്ന് ഉറക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ എന്താ പെങ്ങളേ പ്രശ്നം ന്നായി.
ഒന്നുമില്ല മുന്നോട്ട് നോക്കി വണ്ടി ഓട്ട ടാ ന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ ഹോൺ ഒന്നമർത്തി.
"എന്താ കളിയാക്കാ താൻ.. ഇവിടെ
നിർത്തിയേര്.. എത്ര കാശായി..?"
" കയറിയപ്പോൾ പറഞ്ഞ സ്റ്റോപ്പിലേ നിർത്തൂ.. കാശ് തന്നാലും ഇല്ലേലും.."
"ശ്ശെടാ താൻ വല്യ ആള് കളിച്ചാലേ പോലീസിനെ വിളിക്കാനറിയാം.. "
"ന്നാ പോലീസിനെ വിളിക്കൂ.. "
അവൾ ബാഗിൽ നിന്നും ഫോൺ എടുത്ത് വിളിക്കാൻ തുനിഞ്ഞപ്പോൾ അയാൾ അത് തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു.
അവൾ കൊടുത്തു ഒരടി കരണത്തിട്ട്.
അയാൾ ഓട്ടോ പെട്ടെന്ന് സൈഡിലേക്ക് വെട്ടിച്ച് നിറുത്തി.
അവൾ തെറിച്ചു വീണ മൊബൈൽ എടുത്ത് ബഹളം വച്ചു.
നാട്ടുക്കാരെല്ലാം ഓടിക്കൂടി. കാര്യം തിരക്കി.
അപ്പോഴെക്കും ആരോ പോലിസിനെ വിളിച്ചു.
എസ് ഐ യോട് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ അവൾ വിശദീകരിച്ചു.
എസ്.ഐ ആകട്ടെ അവളെ സമാധാനപ്പെടുത്തി അടുത്ത വണ്ടിയിൽ കയറ്റി വിട്ടു. പിന്നെ നാട്ടുക്കാരോട് പിരിഞ്ഞു പോകാൻ പറഞ്ഞു.
ഇതെല്ലാം കണ്ട് തൊട്ടടുത്ത കടയിൽ ഞാൻ നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഓട്ടോ ഡ്രൈവറെ ഒന്നു ചോദ്യം ചെയ്യാനോ താക്കീത് നൽകാനോ എസ് ഐ തയ്യാറാവുന്നില്ലാന്ന് കണ്ടപ്പോ എനിക്ക് എന്തെന്നില്ലാത്ത അരിശം തോന്നി.
"സാറെ എന്ത് പണിയാ.. ത്..
ഇവൻ കാണിച്ച മര്യാദക്കേടിന് രണ്ടെണ്ണം കൊടുക്കണ്ടേ ന്ന്.. " ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ എസ് ഐ വെറുതെ ചിരിച്ചു.ന്നിട്ട് നാളെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് എന്നോട് ചെല്ലാൻ പറഞ്ഞു.
പണിയായി പോയല്ലോ ന്ന് കരുതി പിറ്റേന്ന് കാലത്ത് സകലമാന ദൈവങ്ങളേയും മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ചാണ് സ്റ്റേഷനിൽ ചെന്നത്.
ചെന്നപ്പാടെ എന്നോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
എസ്ഐ മനസ്സ് തുറന്നു.
" തന്നെ സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വിളിപ്പിച്ചത് മെരട്ടാനും തെറി പറയാനൊന്നുമല്ല.
ചെറിയ ചെറിയ കാര്യങ്ങൾക്ക് ആളുകളെ കസ്റ്റഡിയിലെടുക്കാനും ചോദ്യം ചെയ്യാനും നിന്നാൽ അതിന് മാത്രമേ ഈ നാട്ടിൽ നേരമുണ്ടാവുള്ളു എന്ന് പറയാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ്. ഇനി താൻ പൊക്കോ.. "
"അല്ല സാർ ആ യുവതിയോട് അയാൾ കാണിച്ചത് ഒട്ടും ശരിയല്ലല്ലോ .. "
"ടോ ആ ഡ്രൈവറെ എനിക്ക് നേരിട്ടറിയാവുന്നതാ. ഒരു പാട് നിർധനരായ രോഗികളെ സൗജന്യമായി ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുവിടുകയും മടക്കി കൊണ്ടു വരികയും ചെയ്യുന്ന ആളാ.. "
"കുറെ നന്മ ചെയ്തു എന്നു കരുതി തെറ്റ്,
തെറ്റ് തന്നെയല്ലേ സാർ.. "
"തെറ്റാക്കെ തെറ്റ് തന്നെയാടോ. അയാൾക്ക് ചില മാനസ്സിക പ്രശ്‌നങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്.. "
"മാനസ്സിക പ്രശ്നങ്ങളുള്ളവരാണോ സാർ വണ്ടിയോടിക്കേണ്ടത്.. നാളെ മറ്റാർക്കെങ്കിലും..?"
"ഒരു വട്ടം ക്ഷമിച്ചു ന്ന് കരുതിയാ മതി ടോ.. അയാളുടെ ഭാര്യ ഒളിച്ചോടിപ്പോയ ദു:ഖത്തിലാ അയാൾ ജീവിക്കണേ.."
"സോറി സാർ എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ.."
മടങ്ങാൻ നേരത്ത് ഷേക്ക് ഹാൻഡ് തരവേ എസ് ഐ പറഞ്ഞു:
"അയാൾ എന്റെ അളിയനാണ്.. അവൾ എന്റെ ഭാര്യയും.. അവർ ചെറുപ്പം മുതലേ കീരിയും പാമ്പാ...!!"
പോളി പായമ്മൽ

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo