Showing posts with label Ibrahimkutty. Show all posts
Showing posts with label Ibrahimkutty. Show all posts

കുമ്പസാരം


-------------------
" മരണത്തെ നിങ്ങൾക്ക് ഭയമുണ്ടോ " ?
അയാളോട് ചേർന്നു കിടന്നു കൊണ്ടവൾ മന്ത്രിക്കും പോലെ അയാളുടെ ചെവിയിൽ ചോദിച്ചു .
" എന്തിനാണ് മരണത്തെ ഭയക്കുന്നത് , അതും മനുഷ്യജീവിതത്തിലെത്തന്നെ ഒരവസ്ഥയല്ലേ " ?
അയാൾ തളർച്ചയിൽ കിടന്നു കൊണ്ട് മുരണ്ടു .
" അതെങ്ങനെ ഒരവസ്ഥയാകും , രോഗാവസ്ഥ എന്നത്പോലെ മരണവും മറ്റൊരവസ്ഥയാണോ " ?
അവളുടെ ചോദ്യത്തിൽ അയാൾക്കുത്തരം മുട്ടി
" ശരീരമല്ലേ മരിക്കുന്നുള്ളു , ആത്മാവ് ശരീരം വിട്ട് മാറി പോവുകയാണ് ചെയ്യുന്നത് " ?
അതയാൾ അവള ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാണ് .
" ആത്മാവിന് അസ്തിത്വമുണ്ടോ , അസ്തിത്വമില്ലാത്തത് എങ്ങനെയാണ് ഒരിടത്ത്‌ സ്ഥിതി ചെയ്യുക , ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ആത്മാവിന് എവിടെയെങ്കിലും സ്ഥിതി ചെയ്യണമല്ലോ , അതിന് വേണ്ടിയെങ്കിലും അസ്തിത്വം വേണ്ടേ "?
പറഞ്ഞത് അബദ്ധമായി എന്നയാൾക്ക് തോന്നി . അവൾ പിന്നെയും ചോദ്യങ്ങൾ തുടരുകയാണ് .
" കാറ്റ് നില നിൽക്കുന്നില്ലേ , അത് പോലെ തന്നെ ആത്മാവും പറന്ന് നടക്കും " .
" കാറ്റിന് തണുപ്പുണ്ട് , ചൂടുണ്ട് , ചിലപ്പോൾ നല്ല മണവും ഉണ്ട് . അത് തമ്മുടെ ദേഹത്ത് തട്ടി പോകുമ്പോൾ , ഇലകൾ ചലിക്കുമ്പോൾ , മണൽപ്പൊടികൾ പറന്നു പൊങ്ങുമ്പോൾ , ജലാശയങ്ങളിൽ ഓളം ഉണ്ടാകുമ്പോൾ , അപ്പോഴൊക്കെ നമ്മൾ കാറ്റിനെ അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട് , അതുപോലെ അലയുന്ന ആത്മാവിനെയും അനുഭവിക്കാൻ നമുക്ക് പറ്റുമോ " ?
ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ടവൾ അയാളെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു , അതയാൾ അവളോട് തുറന്നു പറയുകയും ചെയ്തു .
" നീ എന്നെ ചോദ്യങ്ങൾ കൊണ്ട് ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് കൊല്ലാൻ പോകയാണോ " ?
" നിങ്ങൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നുണ്ടോ " ?
അപ്പോൾ അയാൾക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി .
" ശ്വാസം മുട്ടി മുട്ടി അവസാനം അത് നിലയ്ക്കും , പക്ഷേ അതല്ല എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രശ്നം , എനിക്കൊന്ന് എണീറ്റിരിക്കണമെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട് . എന്നാൽ എന്റെ കാലുകൾ രണ്ടും വല്ലാതെ തണുത്തുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു " .
അത് പറഞ്ഞവൾ അയാളുടെ വലത് കയ്യിൽ അവളുടെ ഇടത് കൈ അമർത്തി .
" തണുപ്പ് അരിച്ചിറങ്ങുന്ന സുഖം , അത് കാലുകളിൽ കൂടി മേലോട്ട് കയറുന്നില്ലേ , അങ്ങിനെയാണെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട് ".
ഒന്നനങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടയാൾ തുടർന്നു .
" ഇത്തിരി കൂടി ചേർന്ന് കിടക്കാമോ നിനക്ക് " ?
" പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല , കാരണം ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഒട്ടിയാണ് കിടക്കുന്നത് , ഇതിൽ കൂടുതൽ ചേരാൻ ഇനി നമുക്കിടയിൽ സ്ഥലമില്ല " .
അത് പറയുമ്പോൾ അവളൊന്നു തേങ്ങി .
" നീ കരയുകയാണോ , എന്തിനാണ് നീ കരയുന്നത് , നമ്മൾ ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ കെട്ടുപാടുകളിൽ നിന്നും എന്നേക്കുമായി സ്വതന്ത്രരാവുകയല്ലേ " ?
" അതെ , പക്ഷേ തണുപ്പ് മേലോട്ടു മേലോട്ടു കയറുകയാണ് , എന്റെ അരക്കെട്ടും കഴിഞ്ഞ് , ഗർഭപാത്രത്തിന് അകത്തേക്ക് തണുപ്പ് കയറുമ്പോൾ അത് ചുരുങ്ങി ചുരുങ്ങി ഇല്ലാതാവില്ലേ " ?
ഇപ്പോൾ അയാൾ അവളുടെ ഇടത് കയ്യിൽ അമർത്തി പിടിച്ചു .
" ഇനി അത് മാത്രമായി ബാക്കി വെക്കണോ ? അല്ലെങ്കിൽത്തന്നെ എന്തിനാണ് നമുക്കിനി ഒരു ഗർഭപാത്രം " ?
" എന്നാലും നമ്മുടെ മക്കൾ കിളിർത്തതും രൂപം കൊണ്ടതും അവിടെയല്ലേ " ?
" എന്നെ ബലമായി പിടിച്ചു കൊള്ളൂ , ഇതിലും വലിയ സങ്കടം ഇനിയും വരാൻ പോകുന്നു " .
" ഞാനറിയുന്നു ഹൃദയത്തോടൊപ്പം എന്റെ മുലകളും മരവിക്കുന്നു , അതിന്റെ സ്പന്ദനം പതുക്കെപ്പതുക്കെ നിലയ്ക്കാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു " .
" എനിക്കു സങ്കടം വരുന്നുണ്ട് , ഇളയവൻ ആറു മാസം പോലും തികച്ച് മുലകുടിച്ചില്ല , അത്രയുമായപ്പോഴേക്കും എന്റെ വലത്തേ മുലക്കണ്ണുകൾ പഴുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു , വലത് ഭാഗത്തെ മുല മുറിച്ചു മാറ്റുമ്പോൾ ഇടത്തേ മുല കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും , ഇല്ലേ " ?
അയാൾ അവളെ തന്റെ തളർന്ന കണ്ണുകൾകൊണ്ട് നോക്കി
" മറ്റു രണ്ട് മക്കളും മുല കുടിച്ച കണക്കെടുത്താൽ ഇളയവന് നീയിപ്പോൾ കടക്കാരിയാണ് . അന്ന് ബാക്കി വെച്ച മുലപ്പാൾ ഇപ്പോൾ തണുത്തുറഞ്ഞ് കട്ടിയായിട്ടുണ്ടാവും " .
അയാൾ ഒന്ന് നീട്ടി ശ്വാസം വലിച്ചു , പക്ഷേ , അതിടയ്ക്ക് എവിടെയോ വെച്ച്‌ മുറിഞ്ഞു പോയി .
" നിങ്ങൾ കാര്യങ്ങൾ വിശദമാക്കിയല്ലേ അയാളോട് സാധനം വാങ്ങിയത് " ?
" അതെ എല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു , വളരെ രഹസ്യമായിത്തന്നെയാണ് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞതും സാധനം വാങ്ങിയതും , പിന്നെന്തേ ഇടയ്ക്ക് അൽപം വേഗത കൂടുന്നത് , അതും എനിക്ക് മാത്രം , ഇതിൽ അയാൾ എന്തെങ്കിലും കൃത്രിമം നടത്തിക്കാണുമോ " ?
അപ്പോൾ അവൾ വീണ്ടും വിതുമ്പി , പിന്നെ ഇഴയുന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു .
" കാണിച്ചത് ഞാനാണ് , കൃത്രിമം കാണിച്ചതല്ല , ഇന്നും പതിവ് പോലെ ഒരൽപം കൂടുതൽ ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് വിളമ്പി , ഇന്നിക്കാലം വരെ ഞാൻ അങ്ങനെയല്ലേ ചെയ്തിട്ടുള്ളു . എന്തും ഒരൽപം എനിക്കെടുക്കുന്നതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ നിങ്ങൾക്ക് തരാറുണ്ടല്ലോ " .
അയാൾ അവളുടെ ഇടത് കയ്യിൽ വീണ്ടും വലത് കൈ അമർത്തി , അധികരിച്ച സ്നേഹത്തോടെ
" എന്റെ വായ വല്ലാതെ കയ്ക്കുന്നു "
അത് കേട്ട് അവളൊന്നു ചുണ്ടുകൾ കോട്ടി ചിരിച്ചു
'' വിഷത്തിന് മധുരമാണെന്നാരാണ് നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞത് " ?
അയാൾ അതിന് മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല .
" നിങ്ങൾക്കിപ്പോൾ ചിരിക്കാൻ തോന്നുന്നില്ലേ " ?
" ഇല്ല , എനിക്ക് ഭയമാണ് തോന്നുന്നത് " .
" മരണത്തെയാണോ നിങ്ങൾ ഭയക്കുന്നത് , ഇത് നമ്മൾ സ്വയംവരിച്ചതല്ലേ " ?
" മരണത്തെയല്ല , മരണാനന്തരത്തെയാണ് ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നത് "
" അതിന് നമ്മൾ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലല്ലോ , ഈ കാർന്നെടുക്കുന്ന വേദനയിൽ നിന്നും എന്റെ മോചനം തേടിയല്ലേ , എനിക്കൊപ്പം നിങ്ങളും മരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചത് . മക്കൾക്ക് ഭാരമാവരുതെന്ന് തീരുമാനിച്ചതും നിങ്ങൾ തന്നെയല്ലേ ? പിന്നെന്തിനാണ് മരണാനന്തരത്തെ ഓർത്ത് ഭയപ്പെടുന്നത് ? നോക്കു എനിക്ക് സന്തോഷം വരുന്നുണ്ട് , പക്ഷേ ചിരിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല , എന്റെ കീഴ്ത്താടി മരവിച്ചിരിക്കുന്നു , എന്നാൽ എനിക്കിപ്പോൾ സ്വർഗം കാണാം " ..
" ഞാനും കാണുന്നുണ്ട് ചില കാഴ്ചകൾ , പക്ഷേ നരകതുല്യമായ കാഴ്ചകളാണ് ഞാൻ കാണുന്നതത്രയും " .
" നിങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ എപ്പോഴെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പാപം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ ? പാപികളല്ലേ നരകത്തിൽ പോവുക " ?
അപ്പോഴയാൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി , അവളറിയാതെ , ലോകമറിയാതെ അയാൾ ചെയ്ത പാപങ്ങൾ , അവളോട് കാണിച്ച വിശ്വാസവഞ്ചന , മക്കളോട് ചെയ്ത ചതി ... എല്ലാ മറകളും പൊളിച്ച് ദൈവം മാത്രം കണ്ട സത്യങ്ങൾ എല്ലാം അയാൾ അവളെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു ....
അയാൾ പറഞ്ഞു നിർത്തിയപ്പോൾ ഒരു നീർക്കണം അയാളുടെ കണ്ണിൽ പതിച്ചു , അതവളുടെ ആത്മാവിന്റേതായിരുന്നു ....
ഇബ്രാഹിംകുട്ടി
പാണപറമ്പ്

ഹരിവരാസനം

Image may contain: 1 person, smiling, eyeglasses, closeup and outdoor
നീണ്ട പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം , നാളെ പുലരുമ്പോൾ ആചാരങ്ങളും ചിട്ടകളും അനുസരിച്ച് വീണ്ടും സന്നിധാനത്തിൽ ഒരഷ്ടബന്ധകലശം നടക്കുകയാണ് .
ശംഖ് , കടുക്കാ , ചെഞ്ചല്യം , കോഴിപ്പരൽ , ആറ്റുമണൽ , നെല്ലിക്കാ , കോലരക്ക് , നൂൽപ്പഞ്ഞി എന്നിവ സമാസമം ചേർത്ത് , നാൽപ്പത്തി ഒന്ന് ദിവസം കൊണ്ട് തയ്യാറാക്കിയ ദ്രവ്യത്താൽ താൻ വീണ്ടും ബന്ധിക്കപ്പെട്ടുകയാണ് .
ഉടുക്ക് കൊട്ടി ഭക്തർ ഹരിവരാസനം പാടുന്നത് കേട്ടുറങ്ങിയ കാലം മറന്നു . റെക്കോർഡ് സംഗീതം കേട്ട് നിത്യവും ഉറങ്ങേണ്ടി വരുന്ന തന്റെ ഇന്നത്തെ ഗതികേടോർത്തപ്പോൾ ഭഗവാന്റെ നെഞ്ചകമൊന്ന് തേങ്ങി , ദിവസവും കേട്ട് കേട്ട് അതിപ്പോൾ തനിക്ക് ശീലമായിരിക്കുന്നു . ഭക്തർക്ക് തന്നെ പാടിയുറക്കാൻ നേരമില്ലാതായാൽ അഷ്ടബന്ധത്താൽ ബന്ധനസ്ഥനായ തനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യാനാവും ?
ഭഗവാൻ തന്റെ ഇളകിത്തുടങ്ങിയ ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നും എഴുന്നേൽക്കാൻ ശ്രമിച്ചു . കാലുകൾ ചലിക്കുന്നുണ്ട് , കാലപ്പഴക്കം കൊണ്ട് അഷ്ടബന്ധം ദ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു . പന്ത്രണ്ട് വർഷം ചെറിയൊരു കാലയളവല്ല . ഇരിപ്പിടത്തിൽ നിന്നു മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റ് ഭഗവാൻ അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ശ്രീകോവിലിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാൻ നോക്കി . തന്നെ പതിവു പോലെ ഇന്നും പുറത്ത് നിന്ന് പൂട്ടിയിരിക്കുന്നു . ബന്ധനത്തിനു മേൽ ബന്ധനം .
എന്തായാലും തനിക്ക് പുറത്ത് കടക്കണം , കൈലാസത്തിലും വൈകുണ്ഠത്തിലും എത്തിച്ചേരേണ്ട അത്യാവശ്യമുണ്ട് . എങ്ങനെയാണ് ഈ ബന്ധനത്തിൽ നിന്നും പുറത്ത് കടക്കുക .
സ്വന്തം താടിക്ക് കൈ ഊന്നി മണികണ്ഠൻ ആലോചനാമഗ്നനായി . ഹരിയുടെയും ഹരന്റെയും ശക്തി ചൈതന്യം തന്നിലുണ്ട് , ഇടയ്ക്കെപ്പോഴൊക്കെയോ അക്കാര്യം താനും മറക്കുന്നു .
സ്വന്തം ഇഷ്ടങ്ങളും താൽപര്യങ്ങളും അനുസരിച്ച് ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ഠാനങ്ങളും മാറ്റി മറിക്കുന്ന ഭക്തർ തന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളും ആചാരങ്ങളും തെറ്റിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലമെത്രയായി ?
എല്ലാ ജാതി മതസ്ഥരും തന്നെ സന്ദർശിച്ചു കൊള്ളട്ടെ , അത് സന്തോഷമുള്ള കാര്യമാണ് . തന്നെക്കാണാൻ വരുന്നവർ , മഹിഷീ വധത്തിന് പുറപ്പെടുമ്പോൾ താൻ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്നത് പോലെ , ഭാരമില്ലാത്ത ഒരു ഇരുമുടിക്കെട്ട് അവരും കയ്യിൽ കരുതണമെന്ന് താൻ ആഗ്രഹിച്ചത് തെറ്റാണോ ?
അഷ്ടബന്ധത്തിന് കൂട്ടു തയ്യാറാക്കാൻ നാൽപ്പത്തി ഒന്ന് ദിവസം ശ്രമപ്പെടുന്നവർക്ക് വർഷത്തിലൊരിക്കൽ തന്നെക്കാണാൻ വരുമ്പോൾ നാൽപ്പത്തി ഒന്ന് ദിവസം വ്രതമെടുക്കാൻ സാദ്ധ്യമല്ലെന്നായിരിക്കുന്നോ ?
പതിനെട്ട് മലകളിലെ പതിനെട്ട് മലദൈവങ്ങൾക്കു നടുവിലാണ് താനിരിക്കുന്നത് . ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ് ക്ഷേത്രത്തിന് മുന്നിലുള്ള പതിനെട്ട് പടികളെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ചിലർ .
മറ്റു ചിലർ പതിനെട്ട് പടികൾ പതിനെട്ട് ആത്മീയമായ കാര്യങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു .
വിശ്വാസം എന്തായാലും പതിനെട്ട് പടികൾ താണ്ടി ആത്മീയതയിലെ പതിനെട്ട് അവസ്ഥകളും തരണം ചെയ്തു ഭക്തർ തന്നിലേക്കെത്തുന്നത് വഴി ഈശ്വരനിലേക്കല്ലേ എത്തിച്ചേരുന്നത് , അത് വഴി മോക്ഷം പ്രാപിക്കാം എന്ന വിശ്വാസം പോലും ഭക്തർക്ക്‌ നഷ്ടമായിരിക്കുന്നോ ?
ശ്രീലകത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കാതെ തന്നെ ഭഗവാൻ പുറത്തിറങ്ങി , ക്ഷേത്ര പരിസരം നിശബ്ദം , ശരണം വിളികളില്ല , ഭക്തർ തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളുടെ ആരവമില്ല .
ഭഗവാൻ ഭസ്മക്കുളത്തിനടുത്തേക്ക് നടന്നു . അവിടെ നിൽക്കുമ്പോൾ താനറിയാതെ തന്നെ ശബരിയെന്ന ഭക്തയായ ആദിവാസിയേയും വനവാസകാലത്ത് സീതാ സമേതനായി തന്നെ സന്ദർശിക്കാനെത്തിയ ശ്രീരാമചന്ദ്രനേയും ഭഗവാനോർത്തു .
എന്തൊക്കെ പേരിലാണ് ഭക്തർക്കിടയിൽ താൻ അറിയപ്പെടുന്നത് , ഹരിഹരപുത്രൻ , അയ്യൻ , മണികണ്ഠൻ , അയ്യനാർ , ഭൂതനാഥൻ , താരകബ്രഹ്മം , ശനീശ്വരൻ , സ്വാമി , ശബരീശൻ , വേട്ടയ്‌ക്കൊരു മകൻ , ചാത്തപ്പൻ അങ്ങനെ എത്രയെത്ര പേരുകൾ ......
അതൊക്കെ തന്നോടുള്ള ഭക്തിയോ സ്നേഹമോ ഒക്കെക്കൊണ്ടാണെറിയാം .. ഇന്നോ .. തർക്കങ്ങൾ മുറുകുകയാണ് , തന്റെ അസ്തിത്ത്വത്തെപ്പോലും ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുകയാണ് .
മറ്റു പല ക്ഷേത്രങ്ങളിലേയും പോലെ എല്ലാ ദിവസവും ഇവിടെ പൂജയോ തീർത്ഥാടനമോ പതിവുണ്ടായിരുന്നില്ല . വൃശ്ചികം ഒന്നു മുതൽ ധനു പതിനൊന്നുവരെ നീളുന്ന , മണ്ഡലക്കാലം എന്നറിയപ്പെടുന്ന നാൽപ്പത്തി ഒന്ന് ദിവസങ്ങളിലാണ് പ്രധാനമായും തീർത്ഥാടകർ തന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തിയിരുന്നത് . അതും നാൽപ്പത്തിയൊന്ന് ദിവസം വ്രതമെടുത്ത് , മാലയിട്ട് ശരണം വിളിച്ച്‌ , ഇരുമുടിക്കെട്ടുമായി കോടിക്കണക്കിന് ഭക്തർ നമ്മെ ദർശിക്കാൻ എത്തിയിരുന്ന പഴയ കാലം .
സൂര്യദേവൻ മോക്ഷപദത്തിലേക്കു പ്രയാണം തുടങ്ങുന്ന വൃശ്ചികം ഒന്നു മുതൽ വ്രതം തുടങ്ങണം . അരുണോദയത്തിനു മുമ്പു നിത്യസ്നാനം . വ്രതാനുഷ്ഠാനത്തിന്റെ അടയാളമായി കഴുത്തിൽ അയ്യപ്പ മുദ്രയോടു കൂടിയ മാല ധരിക്കണം ഓരോ തീർത്ഥാടകനും . നിത്യ ജീവിതത്തിലെ സുഖഭോഗങ്ങളെല്ലാം പരിത്യജിച്ച് പ്രകൃതിക്കനുസരിച്ച ദിനചര്യകൾ ചെയ്യണം . ക്ഷൗരം പാടില്ല . ബ്രഹ്മചര്യം കർശനമാണ് . സസ്യാഹാരമേ കഴിക്കാൻ പാടുളളൂ . മൽസ്യ മാംസാദികള്‍ പൂർണ്ണമായും വർജിക്കണം . ഇതൊക്കയായിരുന്നില്ലേ , ആചാരങ്ങൾ ?
ഇന്നതൊക്കെ പോയി , ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠാനങ്ങൾ , എല്ലാം ..
ഇതിനൊക്കെ പുറമേയാണ് എല്ലാ മലയാള മാസങ്ങളിലേയും ആദ്യത്തെ അഞ്ചുദിവസങ്ങളിൽ പുതിയതായി സന്ദർശനം അനുവദിച്ചിരിക്കുന്നത് .. ആരാണിതൊക്കെ തീരുമാനിക്കുന്നത് ?
ആരാണ് പുതിയ ആചാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുന്നത് ?
താനിവിടെ , ഈ മലയുടെ മുകളിൽ എന്നുമുണ്ടായിരുന്നല്ലോ , ചിട്ട പ്രകാരം വ്രതമെടുത്തു വന്നാൽ ആർക്കു വേണമെങ്കിലും എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും തന്നെ ദർശിക്കാമായിരുന്നല്ലോ , പിന്നെ എന്തിനാണ് നിങ്ങൾക്കീ കലികാല പണ്ഡിതൻമാരുടെ പിൻബലവും നിയമ സഹായവുമൊക്കെ ?
ഇരുമുടിക്കെട്ടിൽ അഭിഷേകത്തിനുളള നെയ്ത്തേങ്ങ , വഴി പാട് സാധനങ്ങൾ എന്നിവ ഉണ്ടാവണം ? ദർശനത്തിനും ഉണ്ടല്ലോ ചില ചിട്ടകൾ , പതിനെട്ടാം പടി കയറി തിക്കും തിരക്കും കൂട്ടാതെ വേണം തന്നെ ദർശനം നടത്താനെന്നല്ലേ ?
കന്നിമൂല ഗണപതി , നാഗരാജാവ് എന്നിവിടങ്ങളിൽ തൊഴുത ശേഷം വേണം മാളികപ്പുറത്തമ്മയെ ദർശിക്കാൻ .
കൊച്ചു കടുത്ത , മണിമണ്ഡപം , നാഗര് , നവഗ്രഹങ്ങൾ , മലദൈവങ്ങൾ എന്നിവരുമില്ലേ , അവരെയും കൺ നിറയെ തൊഴുത് വണങ്ങിയ ശേഷം വേണം മാളികപ്പുറത്തമ്മയെ തൊഴാൻ എന്നതാണ് ആചാരം .
ദർശനത്തിനു ശേഷമാണ് പ്രധാന വഴിപാടായ നെയ്യഭിഷേകം . ഇതൊക്കെ തന്റെ ഭക്തർ മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു .
തന്റെ ഇരിപ്പിടം എത്രയോ പ്രാവശ്യം തകർക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട് .
ഈ നൂറ്റാണ്ടിൽത്തന്നെ ഇവിടം രണ്ട് തവണ അഗ്നിബാധക്ക് ഇരയാക്കാക്കപ്പെട്ടില്ലേ ? ആദ്യം കത്തിനശിച്ചതത്രയും പുനരുദ്ധാരണം ചെയ്യപ്പെടാൻ എടുത്ത കാലയളവോ ? എട്ട് വർഷം !!!
വീണ്ടും ചില മതമൗലികവാദികൾ സന്നിധാനം തീവയ്ക്കുകയും വിഗ്രഹം തകർക്കുകയും ചെയ്തപ്പോ , എന്ത് കൊണ്ടോ പിന്നീട് പുനരുദ്ധാരണത്തിന് വലിയ കാല വിളംബം വന്നില്ല . അതിനെ ഭാഗ്യമായിട്ട് കാണണോ , കാലക്കേട് മാറിയതായിട്ട് കാണണോ ? അറിയില്ല .
അഗ്നി താണ്ഡവമാടിയതിന്റെ , അടുത്ത വർഷം തന്നെ ചെങ്ങന്നൂരിലെ പ്രസിദ്ധ വിശ്വകർമ്മ കുടുംബാംഗങ്ങളായ തട്ടാവിള നീലകണ്ഠപണിക്കരും അയ്യപ്പപ്പണിക്കരും ചേർന്ന് , കുബുദ്ധികളാൽ തകർക്കപ്പെട്ട തന്റെ വിഗ്രഹം പഴയ മാതൃകയിൽത്തന്നെ പണിതെടുത്തു . സ്വർണ്ണം എന്നുതന്നെ പറയാവുന്ന പഞ്ചലോഹത്തിൽ അന്നവർ വിഗ്രഹം നിർമ്മിച്ച് പുനരുദ്ധാരണം നടത്തി വീണ്ടും പ്രതിഷ്ഠിച്ചത് കൊണ്ട് , ഭക്തർക്ക് ഇപ്പോൾ തന്നെ കൺനിറയെ കണ്ട് പ്രാർത്ഥിക്കാനാവുന്നു .
ചോദ്യങ്ങളെല്ലാം തന്നോട് തന്നെയാണ് . തത്വമസി എന്നതാണല്ലോ ആപ്തവാക്യം .
അങ്ങനെ എത്രയെത്ര ദുരവസ്ഥകൾ , അന്നും അഷ്ടബന്ധത്താൽ തളയ്ക്കപ്പെട്ട് ചലിക്കാനാവാതെ നോക്കി ഇരിക്കേണ്ടി വന്നു തനിക്ക് . ഇന്നത് വയ്യ , അഴുതയും ശരംകുത്തിയും കരിമലയും പമ്പയും അച്ചൻകോവിലാറും മലീമസമാകും , അതിന് പരിഹാരം തേടണം .
പതിനെട്ട് പടികളിറങ്ങിയ ഭഗവാൻ നേരേ കൈലാസത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു . പരമേശ്വരനു മുന്നിൽ ശബരിമലയിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന വിപത്തിനെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞെങ്കിലും , പുത്ര ദു:ഖം മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം നീലകണ്ഠൻ കൊടുത്ത മറുപടിയിൽ തൃപ്തനാവാതെ ഭഗവാൻ വൈകുണ്ഠത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു . ലക്ഷ്മീ സമേതനായി അനന്തന് മേൽ ശയിക്കുന്ന വിഷ്ണു തനയന്റെ സങ്കടം സശ്രദ്ധം ശ്രവിച്ചു .
എല്ലാം വിശദമായ കേട്ടതിത് ശേഷം , ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പാർത്ഥസാരഥി യാദവർക്കു സംഭവിച്ച ദുരന്തകഥ പമ്പാവാസനെ പറഞ്ഞു കേൾപ്പിച്ചു . തിരിച്ചു പോരാൻ ഒരുങ്ങിയ ഹരിഹര പുത്രന് ഗീതയിലെ പ്രശസ്തമായ ശ്ലോകവും വിഷ്ണു ദേവൻ ചൊല്ലി കേൾപ്പിച്ചു .
" പരിത്രാണായ സാധൂനാം വിനാശായ ച ദുഷ്കൃതാം ധര്‍മസംസ്ഥാപനാര്‍ഥായ സംഭവാമി യുഗേ യുഗേ " ....
( സജ്ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനും ദുഷ്ടന്മാരുടെ സംഹാരത്തിനും ധ‍ര്‍മ്മം നിലനിര്‍ത്തുന്നതിനും വേണ്ടി യുഗം തോറും ഞാന്‍ അവതരിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കും )
തിരിച്ച് സന്നിധാനത്തിലെത്തിയ ഭഗവാൻ ചിന്താമഗ്നനായി ശ്രീകോവിലിനുള്ളിൽ നിലയുറപ്പിച്ചു . തന്റെ സന്നിധാനം സംരക്ഷിക്കാനായി മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ പുതിയൊരവതാരം ഇനിയും ഉണ്ടാകുമോ എന്നാഗ്രഹിച്ചു പോയി .
വൈകാതെ നാട് പ്രളയത്തിൽ മുങ്ങി , പമ്പയും അച്ചൻകോവിലാറും കര കവിഞ്ഞൊഴുകി . തന്റെ സ്വന്തം കാൽ നഖം വരെ വെള്ളമെത്തി .....
എന്നിട്ടും ജനങ്ങളുടെ ചിന്തയും കാഴ്ചപ്പാടുകളും മാറ്റമൊന്നുമില്ലാതെ തുടർന്നു . യാദവരുടെ നാശം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു .
ധർമ്മാധർമ്മങ്ങൾ ഏതൊക്കെയെന്ന് തിരിച്ചറിയാനാവാതെ ഭഗവാൻ , തന്റെ ഉറക്ക് പാട്ടായ ഹരിവരാസനം കേട്ടിട്ടും ഉറങ്ങാനാവാതെ നിറ മിഴിയോടെ തന്റെ ഭക്തർക്ക് വേണ്ടി ഇന്നും കാവലിരിക്കുന്നു ...
ഇബ്രാഹിംകുട്ടി
പാണപറമ്പ്

കൃതം

Image may contain: 1 person
രാവിലെ തുടങ്ങിയ മഴയ്ക്ക് ഒരു ശമനവുമില്ല , ഉടനെയൊന്നും ഈ മഴ കുറയുന്ന ലക്ഷണവും കാണുന്നില്ല . മുണ്ടും ഷർട്ടും ആകെ നനഞ്ഞിരിക്കുന്നു . ആകാശത്ത് പിന്നെയും കാർമേഘങ്ങൾ ഉരുണ്ട് കയറുകയാണ് .
പഴയ കോർപ്പറേഷൻ ബസ് സ്റ്റാന്റ് ആകെ പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു , ഭരണക്കാരും നഗരസഭയും പരസ്പരം കുറ്റം പറഞ്ഞ് കൊമ്പു കോർക്കുമ്പോൾ കഷ്ടപ്പെടേണ്ടി വരുന്നത് പാവം നാട്ടുകാരും .
അവിടവിടെയായി മഴ നനയാതെ കുട ചൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ട് ചിലർ , ചെറിയ കുട്ടികളുമായി വന്ന് രാത്രി ടൗണിൽ ബസ് കിട്ടാതെ കാത്ത് നിൽക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഒക്കത്തു വെച്ച്‌ മഴ നനയാതെ ഒഴിഞ്ഞ ഭാഗത്ത് നിന്ന് മഴയെ ശപിച്ചു .
കന്യാകുമാരി തീരത്ത് അറബിക്കടലിൽ രൂപം കൊണ്ട ന്യൂനമർദ്ദമാണത്രേ ഇത്ര കനത്ത മഴയ്ക്ക് കാരണം . തണുത്ത കാറ്റ് ഇടയ്ക്കിടക്ക് വീശിയടിക്കുന്നത് കൊണ്ട് ഞാൻ മുണ്ടിന്റെ നനഞ്ഞ ഭാഗം കൂട്ടിച്ചേർത്ത് നന്നായൊന്ന് പിഴിഞ്ഞ് കുടഞ്ഞ് മടക്കിക്കുത്തി മഴ നനയാതെ മാറി നിന്നു , കാൽ പാദത്തിലൂടെ തണുപ്പ് മേലോട്ട് അരിച്ചു കയറുന്നുണ്ട് . അങ്ങോട്ടോ ഇങ്ങോട്ടോ മാറി നിൽക്കാമെന്ന് വെച്ചാൽ പാദം മുങ്ങുന്ന വെള്ളമാണ് ചുറ്റും . പരിസരത്തെ ഒഴിഞ്ഞ പറമ്പിൽ നിന്നും റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ നിന്നും ഒഴുകി വന്ന വൃത്തികേടുകൾ മുഴുവൻ മഴവെള്ളത്തിൽ കലങ്ങിയിട്ടുണ്ട് .
തൂണിൽ ചാരിയും പഴകി ദ്രവിച്ച ബഞ്ചിന്റെ ഓരം ചേർന്നും ചിലർ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്നു . സമയം ഏറെ വൈകിയും ജനങ്ങൾ ബസ് വരുന്നതും കാത്ത് നിൽക്കയാണ് .
വാച്ചിനകത്ത് വെള്ളം കയറിയതാണോ , ഗ്ളാസിൽ ഈർപ്പം നിൽക്കുന്നതാണോ എന്നറിയില്ല , വാച്ചിന്റെ ചില്ലിൽ ആകെയൊരു മൂടൽ . മഞ്ഞ നിറത്തിൽ കത്തുന്ന ബൾബിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ വാച്ചിലെ സൂചികൾ വ്യക്തമല്ല . ഒന്നു കൂടി വാച്ചിന്റെ ഗ്ലാസ് മുണ്ടിൽ തുടച്ച് വീണ്ടും വാച്ചിൽ നോക്കി , മണി പത്തര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു .
ഏതൊക്കെയോ ട്രിപ്പുകൾ ക്യാൻസൽ ചെയ്ത് ആന വണ്ടികൾ മഴയത്ത് തണുത്ത് വിറങ്ങലിച്ച് ഇരുളിന്റെ മറവിൽ മയങ്ങുന്നുണ്ട് . ഒരു ചായയോ കട്ടനോ കിട്ടിയാൽ തണുപ്പിനൽപം ആശ്വാസമായേനേ , തണുപ്പു കൂടിയത് കൊണ്ടാകണം വല്ലാത്ത മൂത്ര ശങ്ക . ശങ്കയകറ്റിയിട്ടാവാം ചായ . മഴ നനയാതെ ടോയ്ലറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു . ആ ഭാഗം ചളിയും വെള്ളവും കുടിക്കലർന്ന് അഴുക്ക് വെള്ളം തളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നുണ്ട് . ബസ് സ്റ്റാന്റിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് ടോയ്ലറ്റിന്റെ ചുറ്റുപാടും തിരക്കൽപം കൂടുതലുണ്ടെന്ന് തോന്നി . അകത്തേക്ക് കയറുന്നവരും പുറത്തേക്ക് വരുന്നവരും ഈർഷ്യയോടെ മൂക്കു പൊത്തുന്നുണ്ട് , രൂക്ഷമായ ഗന്ധം എന്റെ മൂക്കും പൊത്തിച്ചു , ശങ്കയകറ്റാതെ തിരിച്ചു പോന്നാൽ പകരം വേറൊരു മാർഗ്ഗമില്ല . ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇടതടവില്ലാതെ ടോയ്ലറ്റിൽ കയറുകയും ഇറങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നത് ഞാൻ വെറുതെ ശ്രദ്ധിച്ചു . പിച്ചിപ്പൂ മുടിയിൽ ചൂടി തിളക്കമുള്ള സാരി ധരിച്ച രണ്ട് സ്ത്രീകൾ തൂണിന് മറവിൽ നിന്ന് ശബ്ദം താഴ്ത്തി ഒരു മദ്ധ്യവയസ്ക്കനോടെന്തോ സംസാരിക്കുകയും പരസ്‌പരം തർക്കിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ട് . തൂണിന് ചേർന്ന് അവർക്കരികിലായി ഒരു നനഞ്ഞ നായ സുഖമായുറങ്ങുന്നു .
ഒരു വിധം ടോയ്ലറ്റിനുള്ളിൽ കടന്നു കൂടി . ഒഴിഞ്ഞൊരു ഭാഗത്ത് നിന്ന് ശങ്കയകറ്റുമ്പോൾ നേരത്തേ കണ്ട ചെറുപ്പക്കാരൻ എനിക്കരികിലായി വന്നു നിന്നു . അവന്റെ ചലനങ്ങൾ എനിക്ക് അസഹ്യമായി തോന്നി . അവന്റെ ചുണ്ടുകളിലെ ഗോഷ്ടിയും കണ്ണുകളിലെ ദാഹവും തിരിച്ചറിയും മുൻപേ ഞാൻ പുറത്തു കടന്നു .
തൂണിനടുത്ത് നിന്നിരുന്ന രണ്ട് സ്ത്രീകളിൽ പ്രായം കൂടിയവൾ ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മദ്ധ്യവയസ്ക്കനോടൊപ്പം കൂടയുംചൂടി ഇരുട്ടിലേക്ക് നടന്നു മറഞ്ഞു .
ഇതിനിടയിൽ ഏതോ ഒരു ബസ്സ് ആളുകളെ കുത്തി നിറച്ച് ബസ്സ്റ്റാൻഡ് വിട്ടു പോയി .
ചായയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് മഴത്തുള്ളികൾക്കിടയിലൂടെ റോഡ് മുറിച്ചു കടന്നു . കടയിൽ സാമാന്യം തിരക്കുണ്ട് . ചായയ്ക്ക് വേണ്ടി കാത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇരുട്ടിലും ഇരുളിന്റെ മറവിലും വെറുതെ പരതി നടന്നു .
മഴക്കോളു കണ്ടപ്പോൾ നേരത്തേതന്നെ ഇറങ്ങേണ്ടതായിരുന്നു , യാദ്രിശ്ചികമായിട്ടാണ് അന്നത്തെ കത്തുകൾക്കിയിൽ നിന്നും ആ കത്ത് കണ്ടെടുത്തത് .
അൻപത് വർഷങ്ങൾക്കപ്പുറം നാട്ടിലെ ഹൈസ്ക്കൂളിൽ നിന്നും പത്താം തരം പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് യാത്ര പറയുമ്പോൾ അടുത്ത കൂട്ടുകാരുടെയൊക്കെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു , പിന്നെ പലരും പല വഴിക്ക് പിരിഞ്ഞു . തുടർപഠനവും ജോലിയും വിവാഹവും കുട്ടികളും ജീവിത പ്രാരാബ്ധങ്ങളുമായി കഴിയുന്നതിനിടയിലാണ് , ഈ കത്ത് കണ്ടത് . കൂട്ടത്തിൽ ഏറ്റവും സുന്ദരിയും പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയുമായിരുന്ന സീതാലക്ഷ്മിയുടെ ഷഷ്ഠിപൂർത്തി ആഘോഷത്തിന് ഗുരുവായൂർക്ക് അവൾ തന്നെയും ക്ഷണിച്ചിരിക്കുന്നു . അറുപത്തി നാലാം വയസ്സിൽ ഷഷ്ഠി പൂർത്തിയോ ? ആദ്യം ഒന്നു സംശയിച്ചു . പിന്നെ ക്ഷണക്കത്തിൽക്കണ്ട നമ്പറിൽ വിളിച്ച് സത്യാവസ്ഥയറിഞ്ഞു . മക്കളൊക്കെ പല ദിക്കിലായിരുന്നത് കൊണ്ട് ആഘോഷം വൈകി . ഇനി അതിന്റെ ആവശ്യമില്ലെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും മക്കൾ സമ്മതിച്ചില്ല . എല്ലാ മക്കൾക്കും ഒരുമിച്ചു കൂടാൻ ഇനി ഇത് പോലൊരവസരം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ ? പിന്നെ ദാസേട്ടനും നിർബന്ധിച്ചു .
അന്ന് ഒപ്പം പഠിച്ചിരുന്ന മിക്കവരേയും അഡ്റസ് തപ്പിപ്പിടിച്ച് യണിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് കൂടി സീതാലക്ഷ്മി പറഞ്ഞപ്പോൾ പോകാൻതന്നെ തീരുമാനിച്ചു .
അത്ര ദൂരം യാത്ര ചെയ്യാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുണ്ട്‌ . ബസ്സിലോ ട്രെയിനിലോ പോകണം . മോനോട് കാര്യം പറഞ്ഞ് തിരുവനന്തപുരത്ത് നിന്നും ഗുരുവായൂർക്കുള്ള ട്രെയിനിന് റിട്ടേണും കൂടിച്ചേർത്ത് ടിക്കറ്റെടുത്തു .
പലരേയും കണ്ടിട്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും സാധിക്കുമായിരുന്നില്ല , അൻപത് വർഷങ്ങൾ വരുത്തിയ മാറ്റങ്ങൾ . ഊണും ആഘോഷവും പഴയ സൗഹൃദങ്ങളെ കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷം കണ്ടുമുട്ടിയ സന്തോഷവും കഥ പറച്ചിലുമൊക്കെക്കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റേഷനിൽ വരുമ്പോൾ ട്രെയിൻ പോയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു .
" ചേട്ടാ ചായ "
ചായ വാങ്ങിക്കുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ പാറിപ്പറന്ന തലമുടിയും ഉറക്കം തൂങ്ങിയ കണ്ണുകളുമായി പത്ത് പന്ത്രണ്ട് വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു പാവാടക്കാരി . അടുക്കി വെച്ച ടാർ വീപ്പകൾക്കരികിൽ , തകര ഷീറ്റു പാകിയ ചാർത്തിൽ മഴ നനയാതെ മറഞ്ഞു നിൽന്നു , ആ ഭാഗത്ത് അത്ര വെളിച്ചമില്ല . എന്നിട്ടും അവളുടെ കയ്യിൽ അടുക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന ലോട്ടറി ടിക്കറ്റുകൾ താൻ കണ്ടു . ആരോ ഒരാൾ അവളോടെന്തോ പറയുന്നുണ്ട് . അവൾ അയാളിൽ നിന്നും കുതറി മാറാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ , ദൈന്യത നിറഞ്ഞ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തോ യാചിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി . അയാൾ പിന്നെയും അവളെ തന്നോടടുപ്പിച്ചു നിർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ട് . ചുറ്റുപാടും നോക്കി അയാൾ അവൾക്കഭിമുഖമായി നിന്നു . അവളുടെ പാറിപ്പറന്ന മുടിക്കെട്ടിൽ പിടിച്ച് അവളുടെ മുഖം സ്വന്തം അരക്കെട്ടിലേക്കടുപ്പിച്ചു .
ചായയുടെ കാശ് കൊടുത്ത് തിരിച്ച് പഴയ സ്ഥാനത്ത് തന്നെ വന്നു നിൽക്കുമ്പോഴും അവളുടെ ഭയന്ന മുഖമായിരുന്നു മനസ്സിൽ . ആരാണയാൾ ? വികൃതമായ അയാളുടെ ചേഷ്ടകൾ തന്നിൽ ആശങ്കയുണർത്തി .
തിരുവനന്തപുരത്തേക്കുള്ള ബസ്സുകളൊന്നും ഇത് വരെ സ്റ്റാൻഡിൽ പിടിച്ചിട്ടില്ല .
ട്രെയിൻ പോയ്ക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ പിന്നെ ഗുരുവായൂരിൽ നിന്ന് ബസ്സിന് പോരുകയേ മാർഗമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു , നേരം ഇരുട്ടാനും തുടങ്ങി . ആദ്യം കണ്ട ബസ്സിൽക്കയറി , അങ്ങിനെയാണ് ഇവിടെ എറണാകുളം വരെ എത്തിയത് .
പെട്ടെന്നായിരുന്നു പെട്ടിക്കടകളുടെ ഭാഗത്തായി ആരുടെയോ ഒരലർച്ച കേട്ടത് . ഓടിക്കൂടിയ ജനങ്ങൾക്കൊപ്പം താനും അങ്ങോട്ടു ചെന്നു . ആരൊക്കെയോ താങ്ങിയെടുത്ത് പെൺകുട്ടിക്കൊപ്പം നിന്ന മനുഷ്യനെ ഓട്ടോ റിക്ഷയിൽ കയറ്റി എങ്ങോട്ടോ കൊണ്ടു പോയി , എന്താണ് സംഭവം എന്ന് ആർക്കും വ്യക്തമായി അറിയില്ല . അയാളെ ഓട്ടോയിൽ കയറ്റുമ്പോൾ അയാൾ ഉടുത്തിരുന്ന മുണ്ടിന്റെ മുൻഭാഗമത്രയും രക്തത്തിൽ കുതിർന്നിരുന്നു .
" യാത്രക്കാരുടെ ശ്രദ്ധയ്ക്ക് .
വൈക്കം , കോട്ടയം , ചങ്ങനാശ്ശേരി , തിരുവല്ല , അടൂർ , പന്തളം , കൊട്ടാരക്കര , കിളിമാനൂർ വഴി തിരുവനന്തപുരത്തേക്ക് പോകുന്ന R 312 ആം നമ്പർ ഫാസ്റ്റ് പാസഞ്ചർ സ്റ്റാന്റിന്റെ തെക്ക് ഭാഗത്ത് പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നു " .
മഴയെ വക വെയ്ക്കാതെ തിക്കിത്തിരക്കി ബസ്സിനുള്ളിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ ലോട്ടറി ടിക്കറ്റുമായി നിന്നിരുന്ന പാവടക്കാരിയുടെ മുഖം ഇരുളിന്റെ വിടവിലൂടെ തന്നെ പിൻതുടരുന്നതായി തോന്നി . അവൾ വല്ലാതെ ഭയന്നിരിക്കുന്നു . ബസ്സിന്റെ ഹെഡ് ലൈറ്റിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ താനവളുടെ മുഖം വ്യക്തമായി കണ്ടു . അവളുടെ മുഖത്ത് പടർന്നിരുന്ന ചോരയ്ക്കും ഓട്ടോയിൽ കയറ്റിപ്പോയ മനുഷ്യന്റെ മുണ്ടിൽ പടർന്നിരുന്ന ചോരയ്ക്കും ഒരേ നിറമായിരുന്നു .

By: Ibrahimkutty

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo