Showing posts with label SmithaPrakash. Show all posts
Showing posts with label SmithaPrakash. Show all posts

പ്രകാശേട്ടനും ഞാനും എന്റെ രൂചിക്കൂട്ടും

Image may contain: 2 people, beard and indoor

---------------------------------------------------
ഇന്നു ഞായറാഴ്ച....
അടുക്കളയിൽ സമാധാനത്തിൽ പണി ചെയ്യാൻ കിട്ടുന്ന ദിവസം...
പ്രകാശേട്ടനും മക്കൾക്കും ഇഷ്ടമുള്ളത് വെച്ചു വിളമ്പാൻ പറ്റുന്ന ഏക ദിവസം... ബാക്കിയുള്ള ദിവസം രാവിലെയുള്ള ഓട്ടപ്രദക്ഷിണത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് എന്റെ പാചകം. രാവിലത്തെ പ്രാതലും ഉച്ചക്ക് ഉള്ള ഭക്ഷണവും എല്ലാം ഒരു വഴിപാട് പോലെ നടക്കും.
അങ്ങിനെ ഞായറാഴ്ച വന്നു... അന്നു പതുക്കെ എണിറ്റാൽ മതി... എന്നൊരു സൗകര്യവും ഉണ്ട്... പിന്നെ അന്നത്തെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും മെല്ലെയാണ്..
ഞായറാഴ്ച സ്പെഷ്യൽ വിഭവങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ ഒരുങ്ങുന്ന ദിവസം കൂടിയാണ്.
ചിക്കനിൽ ഹോർമോൺ കുത്തിവെയ്‌പ് നടത്തുന്ന വാർത്ത‍കൾ വന്നത് മുതൽ ചിക്കനു അയിത്തം കല്പ്പിച്ചു... പിന്നെ കുറേ കാലത്തേക്ക് കടൽ മീനുകൾ ആയിരുന്നു ആശ്രയം... കുട്ടികൾക്കും ആഴ്ചയിൽ ഒരിക്കലുള്ള ഈ രുചി ഭേദങ്ങൾ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
അപ്പോഴാണ് ഇടിതീ പോലെ ആ വാർത്ത‍ കേട്ടത്.. കടൽ മത്സ്യങ്ങളിൽ മാരകമായ രാസപദാർത്ഥങ്ങൾ ചേർക്കുന്നു എന്ന്... അതോടെ മത്സ്യവും പടിക്കു പുറത്ത്.
ഇതെല്ലാം സംഭവിക്കുമ്പോൾ എന്റെ അടുക്കളയിലെ സന്തുലിതാവസ്തയാണ് തകരാറിലായത്.. പ്രകാശേട്ടന്റെയും മക്കളുടെയും രുചിഭേദങ്ങൾ ഒരുക്കുക എന്നത് ശ്രമകരം എങ്കിലും എനിക്ക് സന്തോഷപ്രദമാണ് .. നാടൻ കറികളോടാണ് പ്രകാശേട്ടന് എന്നും ആഭിമുഖ്യം... കുട്ടികൾക്ക് എന്നും വറവ് വിഭവങ്ങളും... ഇതിന്റെ ഇടയിൽ രണ്ടു വിഭാഗക്കാരെയും തൃപ്തി പെടുത്തുക എന്നത് എന്റെ ശ്രമകരമായ ദൗത്യവും..
ചിക്കനും മീനും പടിക്കു പുറത്തായപ്പോൾ ഇപ്പോൾ ഞായറാഴ്ച പച്ചക്കറിയിൽ ആണ് പരീക്ഷണം. നമ്മുടെ പരമ്പരാഗതമായ വിഭവങ്ങളിൽ ഞാൻ കൈ വെച്ചു തുടങ്ങി.. അങ്ങിനെ ഓലനും, ഇഷ്ടുവും,അവിയലും, എരിശ്ശെരിയും, കൂട്ടുകറിയും എന്റെ അടുക്കളയിൽ പാകപ്പെടാൻ തുടങ്ങി... പ്രവൃത്തി ദിവസങ്ങളിലും അത് തുടർന്നു...
പണ്ടാരോ പറഞ്ഞത് പോലെ ഭർത്താവിന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്കുള്ള വഴിയും ഈ രുചിക്കൂട്ടിലൂടെയാണ് എന്ന പഴമൊഴിയും ഓർത്തു ഞാൻ പാചകം എന്നും ഒരു കലയാക്കി മാറ്റാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്.. എത്ര നന്നായി വിഭവങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിയാലും പ്രകാശേട്ടൻ പിശുക്കിയെ അഭിപ്രായം പറയാറുള്ളു.
"കുഴപ്പമില്ല, നന്നായിട്ടുണ്ട് "ഇത് കേൾക്കുമ്പോൾ തന്നെ എന്റെ മുഖം വാടും.
എന്നിലെ പാചകക്കാരി "അസ്സലായിരിക്കുന്നു, കലക്കി "എന്നതിൽ കുറവായി ഒന്നും സ്വീകരിക്കാൻ തയാറല്ലാതെ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് "കുഴപ്പമില്ല" എന്ന് വാക്ക് എന്റെ മുന്നിൽ ഒരു വ്യാളി രൂപം പൂണ്ടു പ്രഹേളികയായി നിൽക്കുന്നത്.. എങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കാതെ വീണ്ടും ചോദിക്കും, "എങ്ങിനെയുണ്ട് കറികളും ഒഴിച്ച്കറിയും എല്ലാം ?"
എന്റെ വിടാതെയുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് എന്റെ മനോഗതം അറിഞ്ഞ പോലെ അദ്ദേഹം പറയും, "നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്റെ ഭാര്യെ നീ വെക്കുന്നത് ഏതാ നന്നല്ലാത്തത്?" ഇത് കേട്ട് കഴിഞ്ഞാൽ എനിക്കൊരു സമാധാനമാണ്. നമ്മൾ ചെയ്തത് ശരിയായി എന്നത് ഒരു ഭാഗത്തും, നാളെ ഇതിലും നന്നായി എന്ത് ഉണ്ടാക്കാം എന്ന ചിന്തയും മനസ്സിൽ ഓടി എത്തും.
ഈ ഞായറാഴ്ചയും ഞാൻ എന്റെ കലാപ്രകടനം (പാചകം ) മികച്ച രീതിയിൽ കാഴ്ച്ച വെക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. സാമ്പാറും അവിയലും രസവും എരിശ്ശേരിയും ഊണ് മേശയിൽ നിരന്നു പ്രകാശേട്ടനും മക്കളും അമ്മയും ഞാനും ഇരുന്നു... എല്ലാം വിളമ്പി, ഞങ്ങൾ കഴിച്ചു തുടങ്ങി..
"കറികളോക്കെ എങ്ങിനെ ഉണ്ട് ?"(എന്റെ സ്ഥിരം ചോദ്യം !!)
"നന്നായിട്ടുണ്ട്, ഇന്നു നീ വെച്ച എല്ലാ കറികളും നന്നായിട്ടുണ്ട് "
ഇത് കേട്ട ദിയകുട്ടി, "അമ്മ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ എപ്പോഴും ചോദിക്കുന്നത് ?"
"അല്ല ദിയകുട്ടി നിന്റെ അമ്മ ദിവസവും ഉച്ചക്ക് ഞാൻ സ്കൂളിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ വിളിച്ചു അഭിപ്രായം ചോദിക്കും. ഞാൻ നന്നായിട്ടുണ്ട്, അല്ലെങ്കിൽ എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞല്ലേ സമാധാനം ആവൂ. "
"എന്റെ അമ്മേ, വെച്ചുണ്ടാക്കി ചോറ്റു പാത്രത്തിൽ ആക്കി കൊടുക്കുന്നതും പോരാ, ഇനി കഴിക്കുമ്പോൾ വിളിച്ചു അഭിപ്രായം അഭിപ്രായവും ചോദിക്കണോ ? ഈ അമ്മേടെ ഒരു കാര്യം "(അവൾ എന്നെ കളിയാക്കി ).
"ഇല്ല, ദിയകുട്ടി നിന്റെ പപ്പയുടെ അടുത്ത് നിന്നും കിട്ടുന്ന ഒരു അഭിനന്ദനവും (പോസിറ്റീവ് stroke ) ഞാൻ വേണ്ട എന്ന് വെക്കാറില്ല. അതല്ലേ എന്റെ ഊർജം?"
ഞാൻ ഇത് പറയുമ്പോൾ പ്രകാശേട്ടൻ എന്നെ നോക്കി ചിരിക്കുകയായിരുന്നു...
"പിന്നെ നീ ദിവസം വെച്ചു തരുന്നത് ഒന്നിനൊന്നു മികച്ചതായതു കൊണ്ട് എന്താ ഞാൻ പറയുക, എന്റെ രുചി മുകുളങ്ങൾ നിന്റെ രുചിക്കൂട്ടിനനുസരിച്ചു പാകപെട്ടു കഴിഞ്ഞു, ഇതിൽ കുറഞ്ഞതോന്നും ഇനി എനിക്ക് പറ്റില്ല. "
"എന്നാലും നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം, ആ ഒരു വാക്ക് എന്നിൽ ഉണ്ടാക്കുന്ന മാറ്റങ്ങൾ ഏറെയല്ലേ നിങ്ങൾ ഭർത്താക്കന്മാർ ഇത് മനസിലാക്കേണ്ടേ ?"
"ശരി, അതല്ലേ ഞാൻ നിന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നത് ... എല്ലാ ഭർത്താക്കൻമാരും ഇങ്ങനെയോക്കെ തന്നെയാണ് പറയുക.... "
ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ പ്രകാശേട്ടൻ അത് പറഞ്ഞു നിർത്തി....
"അതൊക്കെ അവൾക്കു പറയാം.. എങ്കിലും സത്യം ഇതു മാത്രമാണ് ഞങ്ങൾ പെണ്ണുങ്ങൾ വീടിനകത്തു എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴും നിങ്ങളുടെ താല്പര്യം മുൻനിർത്തിയാണ്. അത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമായാൽ പോലും അത് അങ്ങിനെയാണ്.. ഇതിൽ വലിയ കാര്യമൊന്നുമില്ലായിരിക്കാം. എല്ലാ അമ്മമാരും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെ... ഞാനും അവരിൽ നിന്നും വിഭിന്നമല്ല... പക്ഷെ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യുമ്പോഴും അതിൽ എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഒരു അനുമോദനം കൂടി ആഗ്രഹിക്കുന്നു... അതിൽ തെറ്റൊന്നും ഇല്ലല്ലോ..".
എന്റെ ആത്മഗതം കുറച്ചു ഉറക്കെആയിരുന്നു....ഇതു കേട്ട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് എല്ലാവരും ഭക്ഷണം തുടർന്നു....
ഒരു അനുമോദനം ഒരു വ്യക്തിയോടുള്ള സ്നേഹപരമായ സമീപനമാണ്...
കരുതൽ ആണ്,
അതിൽ കൂടുതൽ സ്നേഹമാണ്..
അതിലേ കലർപ്പില്ലാത്ത സ്നേഹം തന്നെയാണ് അഭികാമ്യം..
ഒരു പക്ഷെ നമ്മളിലെ കുട്ടികളും ഒരു തുറന്ന സമീപനം ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടാവാം..
എങ്കിലും ഈ കൊച്ചു കൊച്ചു ആഗ്രഹപൂർത്തികരണങ്ങൾ അംഗികാരങ്ങൾ എല്ലാം എല്ലാവരും ആഗ്രഹിക്കാറുണ്ട്. ... അത് നമ്മെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു...
സ്മിത പ്രകാശ്‌ 

മധുരതരം ഈ സംഗമം

Image may contain: 2 people

ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തിൽ രണ്ടുമാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ കുടുംബാംഗങ്ങൾ ഒത്തു ചേരാറുണ്ട്. ഈ ഒത്തു ചേരൽ മിക്കവാറും രാത്രികാലങ്ങളിൽ ആണ് ഉണ്ടാവുക..
പതിനാറു കുടുംബങ്ങൾ ആണ് ഈ കുടുംബസംഗമത്തിൽ അംഗങ്ങൾ. തവണവ്യവസ്ഥയിൽ ഓരോ കുടുംബത്തിന്റെയും വീട്ടിൽ വെച്ചാണ് സംഗമം നടക്കുന്നത്. ചെറിയ തോതിലുള്ള കലാപരിപാടികളും, ചർച്ചകളും വൈകിട്ടുള്ള ഭക്ഷണം എന്നിവയാണ് കാര്യപരിപാടികൾ..
ഈ ഒത്തുകൂടൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ മൂന്ന് തലമുറകളുടെ സംഗമം കൂടിയാണ്... നാനാ ഭാഗത്തു നിന്നുള്ള അംഗങ്ങൾ വൈകുന്നേരം സംഗമം നടത്തുന്ന വീട്ടിൽ എത്താൻ തുടങ്ങും...
ഇത്തവണ പുതുശ്ശേരിയിൽ സാവിത്രി ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിലായിരുന്നു പരിപാടി.. ഞങ്ങൾ അഞ്ചു മണിക്ക് പുറപ്പെട്ടു പുതുശ്ശേരിയിൽ ഞായറാഴ്ച ചന്തയായതിനാൽ റോഡുകൾ എല്ലാം ബ്ലോക്ക്‌ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ കാറുകൾ വഴിയറിയാതെ നട്ടം തിരിയുമ്പോഴാണ് സാവിത്രി ചേച്ചിയുടെ ഇളയ മകൻ അതു വഴി വന്നത്...
വന്നത് ഏതായാലും സൗകര്യമായി...
പിന്നീട് അവന്റെ പിറകിൽ ആയി നിരനിരയായി യാത്ര തുടർന്നു...
വീടെത്തി...
എല്ലാവരും വീട്ടിലേക്കു......
മുകളിലെ നിലയിൽ ഇരിപ്പിടം ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു..
അർദ്ധ വൃത്താകൃതിയിൽ കസേരകൾ നിരത്തിയിട്ടിരിക്കുന്നു.
ഒരോരുത്തരും കസേരകളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു.
സ്ത്രീജനങ്ങളുടെ കലപിലക്കു ഇടയിൽ, പുരുഷകേസരികളുടെ രാഷ്ട്രീയ ചർച്ചകളും, കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ഓട്ടപ്രദക്ഷിണവും അവിടമാകെ ഉത്സവഛായ പകർന്നു..
കുടുംബത്തിൽ അടുത്ത് നടന്ന രണ്ടു വിവാഹനിശ്ചയങ്ങളായിരുന്നു ചർച്ച വിഷയം .
സമയം കടന്നു പോയി... എല്ലാകുടുംബങ്ങളും വന്നപ്പോൾ ഔധ്യോഗികമായി ആതിഥേയരായ സാവിത്രിചേച്ചിയും ദേവേട്ടനും മക്കളും അതിഥികളെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. പിന്നെ കുട്ടികളുടെ കലാപരിപാടി.... ഇത്തവണയും പതിവ് തെറ്റിച്ചില്ല.. അമേയ ഫ്യൂഷൻ പാട്ടുമായി വന്നു ഏവരുടെയും പ്രശംസ നേടി. പിന്നെ തുടങ്ങി ഭാവി പരിപാടിയുടെ രൂപരേഖ ചമക്കൽ...
ഇത്തവണയും വേക്കെഷനിൽ ടൂർ പോകുന്നതിനെ പറ്റി ചർച്ച ചെയ്തു... ചർച്ച മുന്നാറിലേക്ക്‌ പോകുന്നതിനെ പറ്റി തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും പ്രമിള ചേച്ചി കൈ പൊക്കി തന്റെ സന്നദ്ധത പ്രകടിപ്പിച്ചു. എല്ലായിപ്പോഴും വിനോദസഞ്ചാരത്തിനുള്ള ചർച്ചകളിലും സ്ഥലം തിരഞ്ഞെടുപ്പിലും മുൻപന്തിയിൽ നിൽക്കുന്ന പ്രമീള ചേച്ചിയുടെ ശുഷ്‌കാന്തി ഏവരിലും ചിരി പടർത്തി.
ഈ കുടുംബയോഗത്തിന്നു എല്ലാ തവണയും കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്നും പങ്കെടുക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രം വരുന്ന പ്രതിലയും സജീഷും മക്കളും യഥാർത്ഥത്തിൽ കുടുംബകെട്ടുറപ്പിന് മുൻ‌തൂക്കം നൽകുന്നവരാണ്...
പ്രതിലയുടെ ജീൻസ്സും കുർത്തയും സ്ത്രീജനങ്ങൾക്കിടയിൽ ചർച്ചയായി... അടുത്ത തവണ ഷോർട് ടോപ് ഇടാനുള്ള പ്രചോദനവും അവൾക്കു ഞങ്ങൾ നൽകി... ഓണത്തിനടയിൽ പുട്ട് കച്ചവടം പോലെ പ്രമീള ചേച്ചി ചുരിദാർ ബിസിനസ് നടത്തി... ഏതായാലും ചുരിദാർ കണ്ട ഞാനും രണ്ടെണ്ണത്തിനു ഓർഡർ കൊടുത്തു.
ഇതിന്റെ ഇടയിൽ വിനിതയും മുകേഷും ഇത്തവണ പത്താം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന തങ്ങളുടെ മകൻ ആദിയുടെ ഉപരിപഠനവുമായി ബന്ധപെട്ട് ഹയർ സെക്കന്ററി അധ്യാപകനായ വേണുവേട്ടന്റെ അടുത്ത് സംശയം ദൂരികരിക്കുന്നതായി കണ്ടു... വേണുവേട്ടന്റെ ഉദാഹരണസഹിതമുളള മറുപടിയിൽ ആദിയുടെ മാതാപിതാക്കൾ സംതൃപ്തരായി.
കുറേ കാലത്തിനു ശേഷം അർച്ചനയെയും മോളെയും കാണാനും പറ്റി. കുടുംബത്തിലെ മൂത്ത ആളായ മോഹനേട്ടന്റെ മകളാണ് അർച്ചന.. വിവാഹിതയായി അവൾ ചെന്നൈയിൽ താമസിക്കുന്നു. ചെന്നൈയിൽ സ്ഥിരതാമസം ആയതിനാൽ അവളെ കാണുന്നത് വിരളമാണ്. ഈ തവണ അത് സാധിച്ചു. അർച്ചനയുടെ അമ്മ ഗീതചേച്ചി പതിവ് സരസമായ വാക്യങ്ങളോടെ കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു ഞങ്ങളിലെ ചിന്തകളെ ഉത്തേജിപ്പിച്ചു... ഗീതചേച്ചിയുടെ സ്വതേസിദ്ധമായ യുക്തിയോട് കൂടിയുള്ള സംസാരം ഞങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം രസാവഹമായ കാര്യമാണ്.
ചറപറമ്പിൽ നിന്നും വന്ന സൗമ്യയും ജിന്ഷയും ഷീജഏടത്തിയമ്മയും സംസാരത്തിൽ മുഴുകിയപ്പോൾ ആശ മക്കളുടെ പിറകെ ഓടി നടന്നു.. കളപെട്ടിയിൽ നിന്നും വന്ന പ്രിയചേച്ചി ഞങ്ങളോട് തമാശ പറയാൻ കൂടിയപ്പോൾ റീനചേച്ചി ഒരു ചിരിയിൽ എല്ലാം ഒതുക്കി നല്ലൊരു കേൾവിക്കാരിയായി... കേൾക്കാനും ആളു വേണ്ടേ ?എറാമംഗലത്തിൽ നിന്നും വന്ന രാജാമണിചേച്ചിയും ബിന്ദുചേച്ചിയും സുജാതയും പരിചയം പുതുക്കി നടന്നു.
കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കു ആദ്യം ഭക്ഷണം നൽകി തുടങ്ങി... ഗോതമ്പു പൊറോട്ട, ഇടിയപ്പം, ചിക്കൻ കറി, മിക്സ് വെജിറ്റബിൾ കറി, ഇഷ്ട്ടു, മധുര കേസരി... ഇത്രയും ആയിരുന്നു വിഭവങ്ങൾ.. കുഞ്ഞുങ്ങൾ കഴിച്ചു തുടങ്ങുമ്പോഴേക്കും മുതിർന്നവരൂ കഴിച്ചു തുടങ്ങി.. ബുഫേ രീതി ആയതു കൊണ്ട് ആർക്കും ബുദ്ധിമുട്ട് ഇല്ല... ഇഷ്ടമുള്ളത് എടുത്തു കഴിക്കുകയും ചെയ്യാം...
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ചർച്ചകൾ ഉഷാറായി.. ഇത്തവണ പ്രളയമായി വിഷയം.
പ്രദീപിന്റെയും ചെന്തെട്ടന്റെയും വിത്യസ്ത രാഷ്ട്രീയ അഭിരുചികൾ പരസ്പരം കൂട്ടിമുട്ടി.. മറ്റുള്ളവർ സ്വതന്ത്രമായി അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു..
ഇത്തവണയും പ്രകാശേട്ടന്റെ യുക്തിവാദം തലപൊക്കി... ശബരിമലയിൽ സ്ത്രീകളുടെ പ്രവേശനമായിരുന്നു അടുത്ത ചർച്ച . പ്രകാശേട്ടന്റെ യുക്തിസഹിതമുള്ള വാക്ചാതുര്യത്തിൽ ഉത്തരം കിട്ടാതെ എല്ലാവരും വലഞ്ഞു. അടുത്തത് പ്രദീപിനു ചെന്തേട്ടന്റെ രാഷ്ട്രീയ നിലപാടിനോടായിരുന്നു വിയോജിപ്പ്. അങ്ങിനെ തുടർന്നു അവർ അവരുടെ സംവാദം.... വെള്ളപൊക്കത്തിൽ തന്റെ സുഹൃത്തിനു നേരിടേണ്ടി വന്ന ദുരന്തവും മുകേഷ് വിവരിച്ചു. ഇതിലൊന്നും ഞങ്ങൾക്ക് പങ്കില്ല എന്ന മട്ടിൽ സുജിത്തും ശ്രീജോയും ഭക്ഷണത്തിൽ ശ്രദ്ധിച്ചു..

കുഞ്ഞു മക്കൾ ഇതൊന്നും വക വെക്കാതെ ഓടി കളിക്കുക ആയിരുന്നു.. കളിക്കാൻ സൗകര്യമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഇട്ടു എല്ലാവരും വന്നപ്പോൾ തൃതീയ മാത്രം പാവാടയിൽ തപ്പി തടഞ്ഞു. ഷാൻ തന്റെ കുറുമ്പുകൾക്ക് ഒരു ശമനവും വരുത്തിയില്ല.. ധനഞ്ജയ് ഉണ്ണികുട്ടന്റെ പുറകിൽ നടന്നു അവനെ കൊഞ്ചിച്ചു..അമേയ അഭിനവിന്റെ പിറകിലും നടന്നു.. കുമാരിമാരായ ദിയയും അഭയയും അനഘയും നിവേദിതയും നീതുവും അനിലയും, അഖിലയും തങ്ങളുടെ ലോകത്ത് മുഗ്ദരായിരുന്നു... അവർ സെൽഫിഎടുത്തും സ്വകാര്യം പറഞ്ഞും ചിരിച്ചും സമയം ഉപയോഗിച്ചു. യുവ തലമുറയായ നിഖിലും, വൈശാഖും, വൈഷ്‌ണവും ദർശനയും സൂരജും അശ്വജിത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ നീതിയുക്തമായ ചർച്ചയിൽ ആയിരുന്നു.
ലച്ചു മുൻവശത്ത് മുടി വെട്ടി ആട്ടം കാണിച്ചു നടന്നപ്പോൾ ശ്രീകുട്ടി അത് തന്നെ ബാധിക്കുന്ന കാര്യമല്ല എന്ന മട്ടിൽ നടന്നു. കുടുംബത്തിൽ വിദേശത്ത് ജോലിയുള്ള വൈശാഖിനു ലീവ് കഴിയാറായതും അവനു പറ്റിയ വിവാഹാലോചനകളും കൊണ്ട് വരുവാനും സാവിത്രിചേച്ചി ഞങ്ങളോട് ആവശ്യപെട്ടു.
കുടുംബയോഗത്തിന് വന്ന മുതിർന്ന തലമുറ അവരുടെ ലോകത്ത് വ്യാപൃതരായിരുന്നു... കാലയവനിക്കുള്ളിൽ മറഞ്ഞു പോയ സഹയാത്രികരെയും കൂടപിറപ്പുകളെയും ഓർത്തു അവർ തങ്ങളുടെ സാനിധ്യം അറിയിച്ചു...
അങ്ങിനെ യോഗത്തിന്റെ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു... അടുത്ത യോഗം പ്രദീപിന്റെ വീട്ടിൽ ആണെന്ന് അറിയിപ്പ് ഉണ്ടായി. അടുത്ത തവണ വീണ്ടും കാണാം എന്ന വാക്ദാനത്തോടെ ഓരോരുത്തരായി യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിയുമ്പോൾ രാത്രി ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരുന്നു... പറയാൻ ബാക്കി വെച്ച വിശേഷങ്ങൾ വീണ്ടും കാണുമ്പോൾ പറയാം എന്ന പ്രതീക്ഷയോടെ മുതിർന്നവരും.... തുടങ്ങി വെച്ച കളി വീണ്ടും കളിക്കാം എന്ന മോഹത്തോടെ കുഞ്ഞുങ്ങളും.... മടങ്ങി തുടങ്ങി.... വീണ്ടും കാണാം എന്ന് ആശംസിച്ചു കൊണ്ട്..... വീണ്ടും ഒരു കുടുംബ സംഗമതിന്നു തിരി തെളിയുന്നതും കാത്ത്....
സ്മിത പ്രകാശ് 

മധ്യവയസ്സിലെ പ്രണയം

Image may contain: 2 people, beard and indoor

വളരെ ആലോചിച്ചു ശേഷമാണ് ഇത് പോസ്റ്റ്‌ ചെയുന്നത്‌.... ഇതൊരു കഥയല്ല ഏതൊരു കുടുംബത്തിലും സംഭവിക്കാവുന്നതോ, സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സംഭവമാണ്. സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ നൂതന സൗകര്യം എങ്ങിനെ കുടുംബ ബന്ധങ്ങളെ എങ്ങിനെ ശിഥിലമാക്കുന്നു എന്നതിന്റെ ഒരു നേർ കാഴ്ച....
#മധ്യവയസ്സിലെ പ്രണയം#
====================.
"ഐ ലവ് യൂ സോ മച്ച് " ഭർത്താവിന്റെ മൊബൈലിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായി കണ്ട സന്ദേശം കണ്ട്‌ രമ ഒന്ന് ഞെട്ടി. ജയേട്ടന്റെ പൊതു പ്രവർത്തനത്തിന്റെ ഭാഗമായി പുതിയതായി സംഘടനയിൽ വന്ന ബീനയാണ് സന്ദേശം അയച്ചത്. രമ സന്ദേശങ്ങൾ വായിച്ചു തുടങ്ങി കൈ വിരൽ കൊണ്ട് വാട്സാപ്പിൽ മെസ്സേജ് മുകളിലേക്ക് നീക്കി..... രാത്രി ബീനയുടെയും ജയേട്ടന്റെയും സല്ലാപം.
കുറേ ദിവസമായി രമക്ക് ജയന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ സംശയം തോന്നിയിട്ട്. ഏകദേശം ഒരു മാസം മുൻപ് തിരുവനന്തപുരം നഗരത്തിൽ സമ്മേളനത്തിനു പോയ ജയേട്ടൻ വന്നപ്പോൾ രമയോട് അവിടുന്ന് പരിചയപെട്ട മൂന്ന് ടീച്ചർമാരെ പറ്റി വാതോരാതെ പറഞ്ഞു. നല്ല സുഹൃത്തുക്കളായ, ആർഭാടജീവിതം നയിക്കുന്നവർ..
അവരിൽ ഒരാളാണ് ബീന..മൂന്നുപേരിലും ഏറ്റവും ഇളയവൾ . ബീന ടീച്ചർ ജയേട്ടന് എപ്പോൾ 'ബീന ' ആയി എന്നും ബീന ടീച്ചർക്ക് ജയൻകൃഷ്ണൻ സർ എപ്പോൾ വെറും 'ജെകെ 'ആയി എന്നത് രമക്ക് വ്യക്തമായി അറിയില്ല.
രമ വേഗം മറ്റു മെസ്സേജുകൾ വായിച്ചു കുറേ യൂ ട്യൂബ് ലിങ്കുകൾ ബീന ജയേട്ടന് അയച്ചു കൊടുത്തിരിക്കുന്നു. ബാക്കി കുറേ സന്ദേശങ്ങൾ ഡിലീറ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നു. നാല്പത്തിയഞ്ചുക്കാരനും മൂന്നു കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അച്ഛനുമായ ജയേട്ടന്റെയും ഏറെ കുറേ സമാനപ്രായവും പ്ലസ് ടൂ വിദ്യാർത്ഥിനിയായ മകളുമുളള ബീനയുടെയും വാട്സ്ആപ്പ് ബന്ധത്തിന്റെ ഗതി കണ്ടു അമ്പരന്ന് പോയി രമ .
പിന്നെ രമയുടെ കൈകൾ എന്നും ജയേട്ടന്റെ ഫോൺ തേടി പോയി. ദിവസവും എട്ടോമ്പത്‌ തവണ ജയേട്ടനും ബീനയും പരസ്പരം വിളിക്കുന്നത്‌ കാൾ ലിസ്റ്റിൽ നിന്നും രമ മനസ്സിലാക്കി. ഏതായാലും ഔദ്യോഗികമായ ബന്ധം കൊണ്ടൊന്നുമല്ല അവരുടെ ഈ പുതിയതായി ഉടലെടുത്ത അടുപ്പം എന്ന് മനസിലാക്കാനുള്ള സാമാന്യ ബുദ്ധി അവൾക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. ജയന്റെ വാക്ക് ചാതുര്യത്തിന്റെ മുന്നിൽ എന്നും തോൽക്കുന്ന അനുഭവം മാത്രമേ രമക്ക് ഉള്ളു.
എന്നും ജയേട്ടന്റെ ഫോണോ പ്രവർത്തിക്കളോ നിരീക്ഷിച്ചു കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു പോകാൻ ഒരുപാട് കാലമൊന്നും പറ്റില്ല എന്ന് അവൾക്കു നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.
എന്നും അവിശ്വസത്തിന്റെ കയപ്പ് നീര് കുടിച്ചു കൊണ്ടാവും ജീവിതം. പതിനഞ്ചു വർഷത്തെ വിവാഹ ജീവിതം അവൾക്ക് നേടി കൊടുത്ത പാരിതോഷികം ആയിരുന്നു ജയന്റെ പുതിയ മേച്ചിൽ പുറം തേടുന്ന സ്വഭാവം. ഈ സംഭവം ജയന്റെ മുന്നിൽ എത്തിയാലും അയാൾ അത് തന്റെ വാക്ക് ചാതുര്യത്താൽ വാദിയേ പ്രതിയാക്കും എന്ന കാര്യത്തിൽ രമക്ക് സംശയമൊന്നുമില്ല.
പതിനഞ്ചു വർഷത്തെ വിവാഹ ജീവിതം -അതിൽ മൂന്ന് മക്കളുടെ ജനനം, അവരുടെ വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങൾ, ഭാര്യയെന്ന നിലയിൽ ഉള്ള അവളുടെ കടമകൾ, എല്ലാം കഴിഞ്ഞു ഈ ഘട്ടത്തിൽ അവൾക്കു ഭർത്താവിൽ നിന്നു കിട്ടിയ സമ്മാനം ഏതായാലും അവളെ ശൂന്യമാക്കി തീർത്തു.
രമയുടെ രാത്രികൾ നിദ്രവിഹീനമായി മാറി. ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിന്റെ അടിത്തറ വിശ്വാസമാണ്... അത് എന്നന്നേക്കുമായി പോയി അന്നാദ്യമായി അവൾക്കു ജയനോടുള്ള സ്നേഹത്തിനു ഇളക്കം തട്ടി, പുച്ഛം തോന്നി അയാളോട്.... വെറുപ്പും ഒരിക്കലും കൂടിച്ചേരാൻ പറ്റാത്ത വിധം മാനസികമായി അകന്നുപോയി രമ.
ഒരു സായാഹ്നം രമ വീണ്ടും ചില വാട്സപ്പ് മെസ്സേജുകൾ കാണാൻ ഇടയായി . ഇനി ജയനോട് സംസാരിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നത് ബുദ്ധിയല്ല എന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി. തന്റെ ജീവിതം വെറും കാപട്യം നിറഞ്ഞതോന്നായി മാറാൻ ഇനിയും അനുവദിച്ചു കൂടാ എന്ന തോന്നൽ അവളെ കൊണ്ട് ജയനോട് അത് ചോദിപ്പിച്ചു.
സ്വന്തം ഭർത്താവിന്റെ രഹസ്യ കാമുകിയുമായിയുള്ള ബന്ധത്തേ പറ്റിയുള്ള ചോദ്യവും, അതിനു അയാൾ നിരത്തുന്ന അപഹാസ്യം നിറഞ്ഞ ഉത്തരവും കേട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരു ഭാര്യയുടെ ഗതികേടും, നിസ്സഹായവസ്ഥയും , ദേഷ്യവും, വേദനയും എല്ലാം നിഴലിച്ചിരുന്നു അവളുടെ ചോദ്യങ്ങളിൽ... ഏതൊരു വ്യക്തിയും ചെയുന്ന പോലെ ആദ്യം ജയൻ നിഷേധിച്ചു. തെളിവുകൾ നിരത്തി രമയുടെ ചോദ്യം ചെയ്യലിനു മുന്നിൽ അവസാനം ജയൻ തോൽവി സമ്മതിച്ചു. തന്റെ തെറ്റ് അയാൾ അവൾക്കു മുന്നിൽ തുറന്നു സമ്മതിച്ചു.
എത്രയൊക്കെ പറഞ്ഞാലും ഇനി മേലിൽ ഞാൻ ആവർത്തിക്കില്ല എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാലും എത്ര വിശ്വസിക്കാം രമക്ക് ജയനെ ?? ജയന്റെ കുറച്ചു ദിവസത്തെ നേരംപോക്ക് ഇല്ലാതെയാക്കിയത് ദാമ്പത്യജീവിതത്തിന്റെ വിശ്വാസ്യതയായിരുന്നു . അയാൾക്ക് ഇനി ഒരിക്കലും നേടി എടുക്കാൻ പറ്റാത്ത അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ സ്ഥാനവും.
സ്മിത 

#നീല കുറിഞ്ഞി#


#നീല കുറിഞ്ഞി#
ഇന്ദ്ര നന്ദന്റെയും അനർഘ ലക്ഷ്മിയുടെയും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലായിരുന്നു താലി കേട്ട്.
നീണ്ട യാത്രക്കോടുവിൽ നന്ദന്റെ വീട്ടിൽ വധുവരൻമാർ എത്തി. അനർഘയുടെ മനസ്സിൽ സങ്കടകടൽ ഇരമ്പി , അമ്മ,.......
അമ്മ ഇപ്പോൾ എന്തു ചെയുന്നുണ്ടാവും.?... തന്റെ വരവോട് കൂടി അമ്മ ഒറ്റക്കായിട്ടുണ്ടാവും.
അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ തുളുമ്പി... ഉച്ചയ്ക്ക് കല്യാണ സദ്യയും ഉണ്ട് തുടങ്ങിയ യാത്രയാണ് രാത്രി പത്ത് മണിക്കാണ് അവസാനിച്ചത്‌. അങ്ങിനെ രാത്രിയിൽ ഒരു ഗൃഹപ്രവേശം !!
ഇനി നാലാം ദിവസം വീട്ടിൽ നിന്നും വിളിക്കാൻ വരും.... അത് വരെ ഇവിടെ തന്നെ.. ഓർത്തപ്പോൾ അനർഘക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു പിടച്ചിൽ തോന്നി.. അത് വരെ അമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക്..
ഓർമ വെച്ചപ്പോൾ തൊട്ട് അനർഘക്ക് അമ്മ മാത്രമേയുള്ളു. അമ്മമ്മയും രണ്ടു ചെറിയമ്മമാരും ഉണ്ട്. ചെറിയമ്മമാർ വിവാഹിതരായി അവരുടെ കുടുംബത്തോടൊപ്പം വേറെ താമസിക്കുന്നു..
ചെറിയമ്മമാർ ഭർത്താക്കൻമാരും മക്കളും ഒത്തു ജീവിക്കുന്നത്‌ കാണുമ്പോൾ എന്നും അനർഘക്ക് അമ്മയോട് അച്ഛനെ പറ്റി ചോദിയ്ക്കാൻ ചോദ്യങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
അതിനു മറുപടിയായി അമ്മ അവൾക്കു സ്വീകരണമുറിയിൽ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന അമ്മയുടെ കല്യാണഫോട്ടോ കാണിച്ചു കൊടുക്കും. എന്നിട്ട് എന്നും പറയാറുള്ളതു പോലെ പറയും, "അനു, മോളുടെ അച്ഛൻ ഗൾഫിൽ അല്ലേ, ഇനി നമുക്ക് ഗൾഫിൽ പോകാം ട്ടോ അച്ഛനെ കാണാൻ. "
അമ്മ വർഷത്തിൽ ഒരു തവണ അച്ഛനെ കാണാൻ എന്ന പേരിൽ ഗൾഫിലേക്ക്‌ പോകുമായിരുന്നു. ഇതു വരെ അമ്മ അനർഘയേ കൂടെ കൂട്ടികൊണ്ട് പോയിട്ടില്ല. കൈകുഞ്ഞായിരിക്കുമ്പോൾ ഗൾഫിൽ പോയ ഫോട്ടോ സ്വീകരണമുറിയിൽ ഉള്ളത് ഒഴിച്ചാൽ അവൾക്കു ഒന്നും ഓർമയില്ല. അപ്പോഴാണ്‌ ഗൾഫിലേക്ക് കൂടെ കൊണ്ടുപോകാനുള്ള അമ്മയുടെ വാഗ്ദാനം..
അനർഘ പിന്നെ മനസ്സിൽ ഗൾഫിലുള്ള അച്ഛന്റെ ചിത്രവും, ഗൾഫിലെക്കുള്ള യാത്രയും മനസ്സിൽ കോറിയിട്ടു.
പിന്നെ കുറച്ചു കൂടി മുതിർന്നപ്പോൾ ഗൾഫിൽ നിന്നും ഒരിക്കൽ പോലും ലീവിന് വരാത്ത അച്ഛനെ പറ്റി അനു അമ്മയോട് ചോദിച്ചത്, അതിനു മറുപടിഒന്നും അമ്മ പറഞ്ഞില്ല പക്ഷെ ആ വർഷത്തെ അവധിക്ക് അമ്മയോടൊപ്പം അവളും ദുബായിലെക്ക് വിമാനം കയറി, അവിടെ അവരെ കാത്തു പ്രശസ്ഥ ഓയിൽ കമ്പനിയുടെ കാർ വിമാനതാവളത്തിന് മുന്നിൽ കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ആ കാർ അവരെയും വഹിച്ചു ഒരു കൊട്ടാര സമാനമായ ഒരു വീട്ടിലെക്ക് പോയി. അവിടെ അമ്മ ചിരപരിചിതയേ പോലെ ഓരോ മുറിയിലും കയറിയിറങ്ങി, അവിടുത്തെ ജോലിക്കാരോട് കുശലം ചോദിച്ചു, അവസാനം ഒരു മുറിയിൽ കയറിയ അനർഘക്ക് അവിടെ അമ്മയുടെയും അവളുടെയും ചിത്രങ്ങൾ വെച്ചിരിക്കുന്നത്‌ കണ്ടു, കൂടെ ഒരു അറബിയുടെയും.
അമ്മയോട് അതിന്റെ അർത്ഥം ചോദിക്കേണ്ടി വന്നില്ല അവൾക്കു, ആ ചിത്രത്തിലെ അറബിയുടെയും തന്റെയും മുഖസാമ്യം അവൾക്കു എല്ലാ ചോദ്യങ്ങളുടെയും ഉത്തരം നൽകി.
അന്ന് വൈകുന്നേരം ഒരു വലിയ കാറിൽ അയാൾ വന്നിറങ്ങി. അമ്മയോട് അയാൾ കുശലം ചോദിക്കുന്നത് അനു ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കിയിരുന്നു. അറബിയിൽ അമ്മ മറുപടി പറയുന്നതും അനർഘ നവാനുഭവമായിരുന്നു.
അനർഘ അന്ന് ആ മണലാരാണ്യത്തിൽ വെച്ചു ആരും പറയാതെ തന്നെ താനും ആ മനുഷ്യൻ, ഷെയ്ഖ്-അൽ- ഹിമായതും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മനസ്സിലായി.
അവൾ അച്ഛൻ എന്ന് വിളിക്കുന്ന രാമചന്ദ്രൻ നായർ എന്ന വ്യക്തിയുമായി എന്ത് ബന്ധമാണ് എന്ന് അവൾ അമ്മയോട് ചോദിക്കാതെ ചോദിച്ചു.
ഒരു കൗമാരക്കാരിയുടെ ബുദ്ധിക്കും യുക്തിക്കും ചേർന്ന രീതിയിൽ അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ആ സത്യം അവൾ ഉൾകൊണ്ടു.
ബാബ എന്ന് അവളെ കൊണ്ട് ഷെയ്ഖ് വിളിപ്പിച്ചു. ബാബ അവൾക്കും അമ്മയ്ക്കും വേണ്ട എല്ലാ സൗകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കി, ആ കുറച്ചു ദിനങ്ങൾ അവൾ തന്റെ പിതാവിനെ അറിയുകയായിരുന്നു. വെക്കേഷൻ കഴിഞ്ഞു നാട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചു പോകാൻ നേരത്ത് ബാബ അവളുടെ കൈയിൽ ഭാരിച്ച തുകയുടെ ഒരു ചെക്ക് കൊടുത്തു. മകളുടെ ആവശ്യങ്ങൾക്കായി ബാബയുടെ കരുതൽ..
ആ യാത്രക്ക് ശേഷം നാട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ അനർഘ പിന്നീട് ഒരിക്കലും അച്ഛനെ കുറിച്ച് അമ്മയോട് ചോദിച്ചില്ല. പിന്നീട് ഓരോ ഘട്ടം കഴിയുമ്പോൾ അവളെ തേടി ബാബയുടെ സമ്മാനങ്ങളും സ്നേഹാന്വേഷണങ്ങളും എത്തി.
ഗൾഫിൽ ഓയിൽ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന രാമചന്ദ്രൻ നായരുടെ ഭാര്യ എങ്ങിനെ ഷെയ്ക്കിന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ അമ്മയായി എന്ന് മുതിർന്നപ്പോൾ ആരും പറയാതെ തന്നെ അനർഘ മനസ്സിലാക്കി, പിന്നീട് അമ്മയുടെ ജീവിതത്തിൽ ബാബ മാത്രമായി എല്ലാം. നാട്ടിൽ അധികം ആർക്കും അറിയാത്ത രഹസ്യം ആ അമ്മ മകൾക്ക് മുന്നിൽ മറച്ചു വെച്ചില്ല, അനർഘ അത്‌ എങ്ങിനെ ഉൾകൊള്ളുമെന്നു മാത്രമാണ് അവർക്ക് ആശങ്കയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.
വിവാഹപ്രായമായപ്പോൾ ഇന്ദ്ര നന്ദന്റെ വിവാഹാലോചന വന്നപ്പോൾ അമ്മക്ക് രണ്ടാമത് ഒന്ന് ആലോചിക്കേണ്ടി പോലും വന്നില്ല.
ഇന്ദ്രനോട് അനർഘയുടെ ജന്മ രഹസ്യം അമ്മ പറഞ്ഞു, എല്ലാം അറിഞ്ഞ ശേഷമായിരുന്നു അവരുടെ വിവാഹം.
അങ്ങിനെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു നാലാമത്തെ ദിവസം വധു വരൻമാരെ വധുവിന്റെ വീട്ടിലെക്ക് ആദ്യ വിരുന്നിനു കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി.
ആ നാല് ദിവസത്തെ അമ്മയുമായുള്ള വേർപാട് അവൾക്കു താങ്ങാൻ പറ്റുന്നതിലും അധികമായിരുന്നു. ഇന്ദ്രന്റെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ അവൾക്കു ആശ്വാസമേകി.
വിവാഹ ശേഷം അമ്മ അനർഘയെയും ഇന്ദ്രനെയും കൂട്ടി ബാബയുടെ അടുത്ത് പോയി. വിവാഹവേഷത്തിൽ അവരെ കാണണമെന്നു ബാബയുടെ ആഗ്രഹം അവർ നിറവേറ്റി. കുറച്ചു നാളുകൾക്ക് അവിടെ താമസിച്ച ശേഷം അവർ ഇന്ദ്രൻ ജോലി ചെയ്‌തിരുന്ന സ്ഥലമായ കാനഡയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
അമ്മ തിരിച്ചു നാട്ടിലുള്ള വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം അനർഘക്ക് ഒരു മോളുണ്ടായി.
മോളേ കാണാനും അവളുടെ വളർച്ചയുടെ പടവുകൾ പിന്നിടുന്നത്‌ കണ്ടാസ്വദിക്കാനും അമ്മ അനർഘയോടൊപ്പം കാനഡയിലേക്ക് പോയി. രണ്ടു ആൺ മക്കളുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ മാതാ പിതാക്കൾക്ക്‌ അതൊരു പ്രശ്നമായിരുന്നില്ല.
അനർഘയുടെ അമ്മക്ക്‌ ജീവിക്കാനുള്ള കാരണമായിരുന്നില്ല മകൾ, മറിച്ച് അവർക്ക് ജീവിതം തന്നെയായിരുന്നു മകൾ. ഭർത്താവിൽ നിന്നു വഞ്ചിതയായ അവർക്ക് ഷെയ്ഖ്-അൽ-ഹിമായത് ഒരു രക്ഷകൻ ആവുകയായിരുന്നു. അവർ ഷെയ്ക്കിന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഗർഭം ധരിച്ചപ്പോൾ, അയാൾ അവരെ നാട്ടിലെക്ക് അയച്ചു. ഷെയ്ക്കിന്റെ കുടുംബത്തിൽ നിന്നും അനർഘക്കും അമ്മക്കും എതിർപ്പ് നേരിടേണ്ടി വരും എന്ന പരമാർത്‌ഥം മനസ്സിലാക്കിയ ഷെയ്ഖ് അവരെ സുരക്ഷിതരാക്കുകയായിരുന്നു.
നാളിതുവരെ അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കി ഷെയ്ഖ് ആ അമ്മയെയും മോളെയും സംരക്ഷിച്ചു പോന്നു.
അനർഘയുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞ ശേഷം, അവളുടെ ജീവിതം പൂക്കുന്നതും തളിരിടുന്നതും എല്ലാം അമ്മ ബാബയേ സമയാസമയത്ത് അറിയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഷെയ്ഖിന്റെ കരുതലിന്റെ തണലിൽ വളർന്ന അനർഘക്കും അമ്മ ലതക്കും അദ്ദേഹത്തോടും ആദരവായിരുന്നു.
അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം സാധാരണ ചെയ്യാറുള്ളത്‌ പോലെ ലത ഷെയ്ഖിനെ വിളിച്ചു, പക്ഷെ ആരും ഫോൺ എടുത്തില്ല ., സാധാരണ രണ്ടാമത്തെ റിംഗിന് ഫോൺ എടുക്കാറുള്ള ഷെയ്ഖ് അന്ന് ഫോൺ എടുക്കാതെ ആയപ്പോൾ ലതയുടെ മനസ്സിൽ അരുതാത്ത ചിന്തകൾ കാടു കയറി.
അനർഘയോട് അമ്മ ഈ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ അമ്മയെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ഏറെ വൈകാതെ തന്നെ ദുബായിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഫോൺ കാൾ ലതയുടെ ഫോണിലെക്ക് വന്നു. അത്‌ ഷെയ്ഖ് -അൽ-ഹിമായത്തിന്റെ ഓയിൽ കമ്പനിയുടെ ജനറൽ മാനേജറായ ജോൺ വർഗീസിന്റെ കാൾ ആയിരുന്നു. ഷെയ്ഖിന്റെ ആരോഗ്യസ്ഥിതി വളരെ മോശമാണ് എന്നായിരുന്നു സന്ദേശം.
ബാബയേ ഒരു നോക്കു കാണുവാനായി അനർഘയും അമ്മയും ഇന്ദ്രനും മോളും ദുബായിലേക്ക്‌ യാത്ര തിരിച്ചു. പക്ഷെ അവിടെ എത്തുമ്പോഴേക്കും വൈകി പോയിരുന്നു. ബാബ ഈ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞിരുന്നു.
തങ്ങളുടെ വിശേഷങ്ങൾ ചോദിച്ചറിയുന്ന ബാബയേ പഴയതു പോലെ പിന്നെ കാണാൻ പറ്റിയില്ല. ഷെയ്ഖിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിനു ചുറ്റും തിങ്ങി നിറഞ്ഞു.
അനർഘക്കോ അമ്മക്കോ ബാബയുടെ അടുത്ത് എത്താനോ അദ്ദേഹത്തെ കാണുവാനോ പറ്റിയില്ല.
അവസാനം അനേകായിരങ്ങളുടെ ഇടയിൽ, അവരിൽ ഒരാളായി നിന്നു ഷെയ്ഖിന് അന്ത്യോപചാരം അർപ്പിക്കുവാനെ അവർക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
സ്മിത പ്രകാശ്‌
---------=====-------

#കൃഷ്ണനും ദധിപാണ്ടനും#

#കൃഷ്ണനും ദധിപാണ്ടനും#
വൃന്ദാവനത്തില്‍ തയിരു വില്‍ക്കുന്ന ഒരാളാണ് ദധിപാണ്ഡന്‍. തയിരുണ്ടാക്കി അടുത്തുള്ള ഗ്രാമങ്ങളിലും മറ്റും കൊണ്ടു പോയി കച്ചവടം ചെയ്താണ് നിത്യവൃത്തി കഴിച്ചിരുന്നത്. കിട്ടുന്ന വരുമാനത്തില്‍ സന്തുഷ്ടനായിരുന്നു അദ്ദേഹം. കൃഷ്ണന്റെ ഗൃഹത്തിനടുത്തായിരുന്നു ദധിപാണ്ഡൻ താമസിച്ചിരുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന് കൃഷ്ണനെ വലിയ ഇഷ്ടമായിരുന്നു. കണ്ണന് രണ്ടു വയസ്സായി. തൈര് വിൽക്കാൻ പോകുന്ന വഴി കണ്ണനെ കാണുമ്പോൾ കണ്‍ നിറയെ നോക്കി നിൽക്കും. ഒന്ന് എന്റെ കൂടെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് വരുമോ കണ്ണാന്നു ചോദിച്ചാൽ സമയാവട്ടേ എന്നും പറഞ്ഞു കണ്ണൻ കള്ളച്ചിരിയോടെ ഓടിപ്പോകും. ഇതിങ്ങിനെ ഒരു നിത്യപതിവായി.
കൃഷ്ണന്‍ നന്നായി ഓടി നടക്കും. വായിൽ പല്ലു വന്നു കഴിഞ്ഞു. പക്ഷെ അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിനോടുള്ള ഇഷ്ടം ഒട്ടും കുറഞ്ഞില്ല.
കേട്ടീട്ടില്യേ...
"അമ്മയിരുന്നു തൈർ കടഞ്ഞീടുമ്പോൾ
അമ്മിഞ്ഞ കണ്ടു കൊതിച്ച കൃഷ്ണാ ഹരീ "
അങ്ങിനെ ഒരു ദിവസം യശോദാമ്മ കണ്ണനെ കുളിപ്പിച്ച് മുടിയിൽ പീലിയും മുത്തുമാലകളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്‌, കണ്ണെഴുതി ഗോപിക്കുറി തൊടുവിച്ചു. കാതിൽ മകരകുണ്ഡലങ്ങളും കഴുത്തിൽ പുലിനഖവും പാലയ്ക്കാമോതിരവും അണിയിച്ചു. കണ്ണന് പട്ടുകോണകത്തിനോ ടുള്ള ഇഷ്ടം എത്ര്യാന്ന് പറഞ്ഞാൽ തീരില്യ. എന്നും കണ്ണന് പട്ടുകോണകം വേണം. അതും പുതുപുത്തൻ. അമ്മ കണ്ണനെ പുതിയ പട്ടു കോണകം ഉടുപ്പിച്ചു. കണ്ണനെ കളിയ്ക്കാൻ അയച്ചിട്ടു അടുപ്പില്‍ പാൽ കാച്ചാന്‍ വെച്ചിട്ടു യശോദാമ്മ തൈർ കടയുയായിരുന്നു. യശോദാമ്മ അറിയാതെ ആനന്ദത്തോടെ കൃഷ്ണ ഗീതികൾ പാടാൻ തുടങ്ങി. അത് കേട്ടപ്പോൾ കണ്ണൻ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അമ്മയുടെ മടിയിലേക്ക്‌ നുഴഞ്ഞു കയറി അമ്മിഞ്ഞ കുടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കൊതിയോടെ ആസ്വദിച്ച്‌ കാലാട്ടിക്കൊണ്ട് അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു പാലു കുടിക്കുന്ന കണ്ണന്റെ മേൽ തൈർ തുള്ളികൾ തെറിച്ചു വീണിട്ടുണ്ട്. ഒരു അലങ്കാരം പോലെ കണ്ണന്റെ ശ്യാമവർണ്ണത്തിനു അത് മോടി കൂട്ടി. പെട്ടെന്ന് അടുപ്പിൽ വച്ച പാൽ തിളച്ചു പൊങ്ങുന്നത് കണ്ടു കൃഷ്ണനെ മടിയിൽ നിന്ന് ഇറക്കി വിട്ടിട്ട് അടുപ്പിന്റെ അടുത്തേയ്ക്കോടി. കൃഷ്ണനതൊട്ടും രസിച്ചില്ല. അമ്മക്ക് എന്നെക്കാൾ പ്രിയം പാലിനോടോ? ദേഷ്യം കൊണ്ട് ആദ്യം മുടിയിൽ ചാർത്തിയ മാല അഴിച്ചെറിഞ്ഞു. എന്നിട്ടും കോപം തീരാതെ പട്ടുകോണകം അഴിച്ചെറിഞ്ഞു. അത് ചെന്ന് വീണത്‌ കടകോലിന്മേൽ. വേഗം ആ കടകോലെടുത്തു തയിർക്കലത്തിൽ ഒറ്റയടി. കലം പൊട്ടി തൈര് പരന്നൊഴുകി. തൈരും വെണ്ണയുമെല്ലാം കണ്ണന്റെ മുഖത്തും ദേഹത്തും തെറിച്ചു വീണ് അങ്കരാഗം ആയി. കണ്ണന്റ കോപം ശമിച്ചു. അപ്പോൾ ഓർത്തു. 'വേണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ ഇപ്പോൾ വന്ന്‌ ഇത് കണ്ടാൽ എന്നെ തല്ലും. ഓടിയാലോ. വേണ്ട. അമ്മക്ക് ദേഷ്യം കൂടും. നിന്നാൽ അടിക്കേം ചെയ്യും. എന്നാൽ ഗോപികമാരുടെ അടുത്ത് പോയി രക്ഷിക്കാൻ പറഞ്ഞാലോ. ഉം.. അസ്സലായി. പാലും വെണ്ണയും കട്ടു തിന്ന ദേഷ്യം അവർക്കുണ്ട്. അതും പറഞ്ഞ് ആ കുശുമ്പികൾ അടി കൂടുതൽ വാങ്ങി തരും.'
എന്നിങ്ങനെ ഓർത്തപ്പോഴേക്കും ഓടി വന്ന യശോദ കുഞ്ഞുകൃഷ്ണൻ കലമുടച്ചത് കണ്ടു. ഈയിടയായി കുറുമ്പ് കുറച്ചു കൂടുന്നുണ്ട്. മാത്രമല്ല ഒട്ടും ഭയമില്ലതാനും. അടുത്തു കിടന്നിരുന്ന ഒരു വടി എടുത്തു കൊണ്ടു അടിക്കാൻ ചെന്നു. മിന്നല്‍ പോലെ കൃഷ്ണന്‍ ഓടി മറഞ്ഞു. യശോദ പിറകെ ഓടി. ഇന്നു അവനെ ഒരു പാഠം പഠിപ്പിച്ചിട്ടെയുള്ളു. ഈ സമയം ദധിപാണ്ഡന്‍ തന്റെ ജോലി എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വീടിന്റെ തിണ്ണയില്‍ വിശ്രമിച്ചു കൊണ്ടു കൃഷ്ണനെ ഓർത്ത് 'കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ 'എന്ന് ചൊല്ലി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്പോഴതാ ഉണ്ണിക്കണ്ണൻ ദൂരേന്നു ഓടി വരുന്നു! അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ തലയിൽ മയില്‍ പീലി തൂങ്ങി ആടി കൊണ്ടു, മേലാകെ തൈരും വെണ്ണയും പുരണ്ടു കിതപ്പോടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി കൊണ്ടു, ശ്വാസം മുട്ടെ കണ്ണൻ ഓടി വന്നു. പിറകെ യശോദമ്മയും വരുന്നുണ്ട്.
'ഓടരുത് ഉണ്ണി! അവിടെ നിൽക്കൂ. നിന്നെ എന്റെ കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ പിന്നെ ഞാന്‍ അടിക്കും. മര്യാദയ്ക്ക് നിന്നാല്‍ തല്ലില്ല!'
എന്നു വിളിച്ചു പറയുന്നു യശോദാമ്മ.
കൃഷ്ണനു അമ്മയുടെ വാക്കില്‍ ഒട്ടും വിശ്വാസമില്ല. കയ്യില്‍ കിട്ടിയാല്‍ തന്നെ തല്ലും. പോരാത്തതിനു എന്തായാലും നിന്റെ മകന് അടിയുടെ കുറവ് നല്ലോണം ഉണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ് യശോദയുടെ കൂടെ കുറച്ചു ഗോപികളും വരുന്നുണ്ട്. ദധിപാണ്ഡന്റെ അടുത്തു എത്തിയ കൃഷ്ണന്‍ അയാളോട്
'അമ്മാവാ ! എന്നെ ഒന്ന് സഹായിക്കു. ദയവു ചെയ്തു എന്നെ ഇവിടെ എവിടെയെങ്കിലും ഒളിപ്പിക്കു. എന്റെ അമ്മയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും എന്നെ ഒരു രക്ഷിക്കു!' എന്നു കെഞ്ചി .
ആ സമയം അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.
"അമ്മേടെ ഉണ്ണിക്കു രണ്ടടിയുടെ കുറവുണ്ട്. എത്ര വിളിച്ചു ഞാൻ. അന്നൊന്നും വന്നില്യാ. ഇപ്പോൾ ഞാൻ സഹായിക്കില്യ."
അത് കേട്ടപ്പോൾ കണ്ണൻ വിങ്ങി വിങ്ങി കരയാൻ തുടങ്ങി. കെഞ്ചുന്ന മുഖത്ത് നോക്കിയപ്പോൾ ദധിപാണ്ഡന്റെ മനസ്സലിഞ്ഞു. അയാള്‍ക്ക്‌ നല്ലൊരു നേരമ്പോക്കും ആയി. ദധിപാണ്ഡൻ അവിടെ ഇരുന്ന ഒരു വലിയ പാന കാണിച്ചിട്ട് അതില്‍ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ പറഞ്ഞു ആ കലം മറ്റൊരു കലം കൊണ്ടു അടച്ചിട്ടു.
എന്നിട്ട് ഒന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തില്‍ അവിടെ ഇരുന്നു. വലിയ കിതപ്പോടെ യശോദ അവിടെ എത്തി. എന്നിട്ട് ദധിപാണ്ഡനോട് കൃഷ്ണനെ കണ്ടോ എന്നു ചോദിച്ചു.
"അമ്മേ കണ്ണൻ ഇവിടെ എങ്ങും വന്നിട്ടില്ലല്ലോ! "
'അവന്‍ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടതാണ്' എന്നായി യശോദ.
ദധിപാണ്ഡൻ പറഞ്ഞു,
''യശോദാമ്മേ! നിങ്ങള്‍ക്കു എന്തു കണ്ടാലും കൃഷ്ണന്‍ എന്നെ തോന്നൂ. എന്തിനധികം ഇരുട്ടത്ത്‌ ഇവിടെ വെച്ചിരിക്കുന്ന കലം കണ്ടാലും നിങ്ങള്‍ കൃഷ്ണന്‍ എന്നെ പറയൂ. കലവും കൃഷ്ണനെ പോലെ കറുത്ത നിറമാണല്ലോ?''
ശരിയാണ്! അവര്‍ക്കു എല്ലാം കൃഷ്ണമയമാണ്.
കലത്തിന്റെ അകത്തു ഇരുന്നു കൊണ്ടു കൃഷ്ണന്‍ ഒക്കെ കേട്ടു. അയാള്‍ കൃഷ്ണന്‍ ഇവിടെ ഇല്ല എന്നു തന്നെ പറഞ്ഞു. യശോദയുടെ കാലൊച്ച അകന്നകന്നു പോയപ്പോൾ കണ്ണൻ പറഞ്ഞു.
"അമ്മാവാ ! എന്നെ തുറന്നു വിടു, ഇതിന്റെ അകത്തു എനിക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നു. എന്തൊരു ചൂട്!''
" ഇല്ല്യ കണ്ണാ ഞാൻ വിടില്യ. വിടണമെങ്കിൽ ഞാൻ ചോദിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ എനിക്ക് സാധിച്ചു തരണം."
കണ്ണൻ ചോദിച്ചു.
"എന്റെ അമ്മ പോയില്ലേ? ഇനി എന്നെ തുറന്നു വിടൂ. ഞാൻ ഒരു കുഞ്ഞല്ലേ? എനിക്ക് എന്ത് തരാനാവും?"
പക്ഷെ ദധിപാണ്ഡന്‍ തന്റെ വാദത്തില്‍ ഉറച്ചു തന്നെ നിന്നു.
'എനിക്കും ഇവിടെയുള്ള എല്ലാത്തിനും മോക്ഷം തരുമെങ്കില്‍ നിന്നെ ഞാന്‍ തുറന്നു വിടാം'
"ശരി അമ്മാവാ ഞാന്‍ ഇതാ മോക്ഷം വാഗ്ദാനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ഇനി എന്നെ തുറന്നു വിടൂ. "
അദ്ദേഹം പരമ സന്തോഷത്തോടെ കലം തുറന്നു കൊടുത്തു. കണ്ണന്റെ ലീലകൾ കണ്ടു ആസ്വദിക്കുന്ന ദേവന്മാർക്ക് ഇത് കണ്ടു ആശ്ചര്യവും ലജ്ജയും തോന്നി. ഭഗവാനോടു ഇങ്ങനെ ചോദിക്കണം എന്നു ഒരിക്കലും തങ്ങൾക്കു തോന്നിയിട്ടില്ലല്ലോ!
അഹോ ഭാഗ്യം! 'സത്യം വദ' എന്നു വേദങ്ങള്‍ ഉത്ഘോഷിക്കുമ്പോള്‍ സര്‍വ വ്യാപിയായ ഭഗവാന്‍ ഇവിടെ ഇല്ല എന്നു പച്ചക്കള്ളം പറഞ്ഞ വെറും ഒരു തയിരു കച്ചവടക്കാരന്‍ മോക്ഷം ലഭ്യമാക്കി. അതാണ്‌ കൃഷ്ണ ലീല. പ്രഹ്ലാദനെക്കൊണ്ട് തൂണിലും തുരുമ്പിലും ഉണ്ട് എന്നു പറയിപ്പിച്ച അതെ കൃഷ്ണൻ ദധിപാണ്ഡനെകൊണ്ട് ഇവിടെ ഇല്ല എന്നു പറയിച്ചു അത്രേയുള്ളൂ.
ഇതൊക്കെ കഴിഞ്ഞു തിരിച്ചു പോകാൻ തുടങ്ങിയ കണ്ണൻ നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തി നിന്നു. ദധിപാണ്ഡന്‍ ചോദിച്ചു
"എന്ത് പറ്റി കണ്ണാ? എന്താ? "
"അത് അമ്മാവാ വഴിയിൽ നിറച്ചു ആളുകൾ ഉണ്ട്. പോരാത്തതിന് ആ ഗോപികമാരും."
"അതിനെന്താ കണ്ണാ"
കണ്ണന്റെ മുഖത്ത് നാണം കലർന്ന ഒരു കള്ളച്ചിരി.
"അമ്മാവാ അവരെല്ലാം കളിയാക്കും. നിക്ക് ഒരു പട്ടുകോണകം തരൂ. "
ദധിപാണ്ഡൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"കൃഷ്ണാ ഇതിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ തന്നെയല്ലേ
ഇങ്ങോട്ട് വന്നത്. പിന്നെന്താ? "
"ഇങ്ങോട്ട് വരുമ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണടച്ചാണ് ഓടീത്."
കേവലം മാനുഷ ബാലനായി ലീലയാടുന്ന കണ്ണന്റെ നിഷ്കളങ്ക ഭാവം കണ്ട ദധിപാണ്ഡന്‍ എല്ലാം മറന്ന് കണ്ണനെ മാറോടു ചേർത്തു. കണ്ണന് പട്ടുകോണകം നല്ല ഇഷ്ടാണ് എന്ന് അദ്ദേഹവും കേട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നെങ്കിലും കണ്ണൻ വന്നാൽ നൽകാൻ കരുതി വച്ച പട്ടുകോണകം കണ്ണനെ ഉടുപ്പിച്ചു. കണ്ണൻ സന്തോഷത്തോടെ തിരിച്ചു പോയി.
ഭക്തിയുടെ മഹത്വം കണ്ട് ദേവന്മാർ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഭക്തനോട്‌ ബന്ധമുണ്ടായത് കാരണം അചേതന വസ്തുക്കൾക്ക്‌ പോലും ഭഗവാന്‍ മോക്ഷം നൽകി അനുഗ്രഹിച്ചിരിക്കുന്നു.
സ്മിത പ്രകാശ്‌.
-------=====--------

#ഹിഡുംബി#

അന്ന് വനത്തിൽ മനുഷ്യ ഗന്ധം ശ്വാസിച്ചാണ് ഹിഡുംബാസുരൻ എഴുന്നേറ്റത്, നല്ല മനുഷ്യഗന്ധം..... നല്ല ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് എത്ര ദിവസമായി, ഹിഡുംബൻ അനുജത്തി ഹിഡുംബിയോട് മനുഷ്യ ഗന്ധത്തിന്റെ ഉറവിടം അന്വേഷിച്ചു വരാൻ കല്പ്പിച്ചു. അസുരകുലജാതരാണ് ഹിഡുംബനും ഹിഡുംബിയും , ഹിഡുംബാസുരന്റെ ക്രൂരത കാരണം പകൽ സമയം പോലും ആരും കടന്നു വരാത്ത കൊടുംക്കാട്, അവിടെയാണ് പഞ്ചപാണ്ഡവർ മാതാവ്‌ കുന്തിദേവി സമേതം കടന്നു ചെന്നിരിക്കുന്നത്. നാലു പാണ്ഡവരും അമ്മയും മരച്ചുവട്ടിൽ ഉറങ്ങുകയും മധ്യമ പാണ്ഡവൻ -- ഭീമസേനൻ അവർക്ക് കാവൽ നിൽക്കുന്ന കാഴ്ചയാണ് ഹിഡുംബിക്ക് കാണാൻ സാധിച്ചത്. അതികായനും അതിശക്തനുമായ ഭീമനെ കണ്ടപ്പോൾ ഹിഡുംബിയുടെ മനസ്സിൽ മോഹമുദിച്ചു. ഇവനെന്റെ പ്രാണപ്രിയനായെങ്കിൽ !!! രാക്ഷസ കുലത്തിൽ ജനിച്ച താനെവിടെ..... രാജകല ഒളിമിന്നുന്ന ശക്തനായ കുമാരനെവിടെ ?... മായയാൽ തന്റെ ഭീമാകാരമായ രൂപം മാറ്റി ഒരു മോഹിനിയുടെ രൂപം കൈകൊണ്ടു അവൾ... എന്തു കൊണ്ട് അവൾക്കപ്പോൾ ആസുര ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നി... പെൺ മനസ്സിന്റെ ആശകൾ ആരറിയാൻ ? ഭക്ഷണമാവേണ്ടവൻ അവളുടെ പ്രേമഭാജനം ആയിതീർന്നിരിക്കുന്നു... സഹോദര വാക്യം ലംഘിച്ചു അവൾ തന്റെ ഇഷ്ട പാത പിന്തുടരുവാൻ തീർച്ചയാക്കി.
അവൾക്കു പരിചിതമല്ലാത്ത ഒരു വികാരം അവളിൽ ഉണരുകയായിരുന്നു. ലജ്ജ പൂണ്ടു നില്കുന്ന അവളുടെ മനോമുകുളത്തിൽ അവനെ സമീപിക്കാൻ ആഗ്രഹമുദിച്ചു , ആസുര സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ രീതിയനുസരിച്ച് സ്ത്രീക്കും തന്റെ പ്രണയേച്ഛ അറിയിക്കാം.. അതുകൊണ്ട് ലജ്ജ വെടിഞ്ഞ് അവൾ ഭീമനെ സമിപിച്ചു തന്റെ മനോഗതം അറിയിച്ചു.... ഭീമസമീപ്യത്തിന്നു അവൾ വലിയ വില കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു... തന്റെ സഹോദരന്റെ ജീവൻ !!!!.. ഹിഡുംബിക്ക് പിന്നെ കുന്തിദേവിയുടെ ദാനമായിരുന്നു ഭീമനുമായുള്ള പരിണയം.. അതിനും അവർ കാലാവധി നിശ്ചയിച്ചു ഒരു പുത്രൻ ജനിക്കുന്നത് വരെ ഹിഡുംബിക്ക് ഭീമനോടോത്ത്‌ വാഴാം.

അസുരവംശി തന്റെ പ്രിയതമനോടോത്ത് കുറച്ചു കാലം സസന്തോഷം വാണു.. ആ കാലമാത്രയും ഭീമന്റെ സന്തോഷമായിരുന്നു അവളുടെയും സന്തോഷം. വേട്ടയാടി കൊണ്ട് വന്ന മൃഗങ്ങൾ ഭീമന്റെ ഇച്ഛക്കനുസരിച്ചുള്ളതായിരുന്നു. തന്റെ ആസുര സംസ്കൃതിക്ക് വിഭിന്നമായി ആർഷ ഭാരത സംസ്ക്കാരം അവൾ ഭീമന് വേണ്ടി ഉൾകൊണ്ടു.. മായാവിനിയാണവൾ,.... അതിശക്തയും എന്നിട്ടും അവൾ കുന്തിദേവിയുടെ ആജ്‌ഞ ശിരസ്സാവഹിച്ചു.. കുറച്ചു കാലയളവിൽ കിട്ടിയ സ്നേഹത്തിൽ അവൾ തൃപ്തയായി , ഹിഡുംബി ഒരിക്കലും പരിഭവിച്ചില്ല .. അവൾക്ക്‌ ഭീമനും അവളും തമ്മിലുള്ള അന്തരം അറിയാമായിരുന്നു.. ഹസ്തിനാപുരിയിലെ രാജകുമാരനും അസുരവംശിയായ ഹിഡുംബിയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം.... അവൾ ആദ്യമെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു... ഉദരത്തിൽ ഉണ്ണിയെയും വഹിച്ചവൾ തങ്ങളുടെ വെർപിരിയലിന്റെ ദിനങ്ങൾ അടുക്കുന്നതും കാത്തിരുന്നു. അവസാനം ആ ദിനം വന്നണഞ്ഞു ഉണ്ണി ഭുജാതനായപ്പോൾ അവൾ കുന്തിദേവിക്ക് കൊടുത്ത വാക്ക് പാലിച്ചു... ഭീമനോട് യാത്ര ചോദിച്ചവൾ വനാന്തരങ്ങളിൽ മറഞ്ഞു..

ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥയിൽ യുധിഷ്ഠരൻ വാണപ്പോൾ കുറച്ചു ദിനം കൊട്ടാരത്തിൽ പാർക്കാൻ മകനോടോത്ത് ഹിഡുംബി വന്നു. ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥ മഹാറാണിയായ ദ്രൗപതിയുടെ അഥിതിയായ കുറച്ചു നാൾ കൊട്ടാരത്തിൽ വാണു അവൾ.. അന്ന് അവൾക്കു ഭീമനും മറ്റു പാണ്ഡവരുടേയും മേലെയുള്ള പാഞ്ചാലിയുടെ സ്വാധീനം മനസ്സിലായി... ആ കാനനസുന്ദരി തന്റെ പരിമിതികൾ മനസ്സിലാക്കി പെരുമാറി.. തന്റെ കാന്തൻ എന്തു കൊണ്ടാണ് തന്നെ തേടി വരാത്തത് എന്നും അവൾ മനസ്സിലാക്കി, ദ്രൗപതിയുടെ പ്രഭാവം അത്രമാത്രമായിരുന്നു... അത് ഹിഡുംബിയുടെ ജീവിതത്തിലും പ്രതിഫലിച്ചു... ദ്രൗപതിക്കും ഹിഡുംബിയുടെ വരവ് ആശയകുഴപ്പം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു... ഹിഡുംബിയുടെ വിനയം നിറഞ്ഞ പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ കുന്തിദേവിയുടെയും പാഞ്ചാലിയുടെയും മനസ്സിൽ ഇടം നേടിയവൾ.

പിന്നീട് ഭീമനെ അവൾ കാണുന്നത് പാണ്ഡവരുടെ വനവാസക്കാലത്താണ്‌ അന്ന് കുറച്ചു കാലം ഭീമൻ ഹിഡുംബിയോടോത്ത് കഴിഞ്ഞു. ബാല്യവിനോദങ്ങളിൽ മുഴുകിയ ഘടോത്‌കചനോടോത്ത് ഭീമൻ പിതൃധർമം നിറവേറ്റി കഴിഞ്ഞു. അന്ന് ഒരു ദിവസം അവൾ ഒരു കണ്ണാടിയും പിടിച്ചു തന്റെ നാഥന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു, കണ്ണാടി നോക്കുന്നയാളിന്റെ ഇഷ്ടപ്രാണേശ്വന്റെ മുഖം അതിൽ കാണാന്നാവും.. ഭീമൻ നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ണാടിയിൽ തെളിഞ്ഞ് വന്നത് ദ്രൗപതിയുടെ മുഖമാണ്. അന്ന് ഹിഡുംബി ഒരുപാട് വേദനിച്ചു... പ്രഥമ പത്നിയായ അവൾക്ക് കിട്ടേണ്ട സ്ഥാനം അവൾക്കു ശേഷം വന്ന പാഞ്ചാലിക്ക് സ്വന്തം... പക്ഷെ തന്റെ വിധിക്ക് വിധേയയാ യവൾ... ഭീമസേനനോട് പരിഭവിച്ചില്ല.... ആ കാനനസുന്ദരി... കാന്തനു വേണ്ടി സഹോദരനെ വേണ്ടയെന്ന് വെച്ചവൾ... ആസുര ശക്തികൾ ഉള്ള അവൾ ഭീമന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ഒതുങ്ങി ജീവിച്ചു.. ഒരിക്കലും പരിഭവം പറഞ്ഞില്ല,, ഭീമഹൃത്തിൽ കൃഷ്ണയാണ് എന്ന് മനസിലാക്കിയവൾ വനാന്തരത്തിൽ മകനോടോത്ത് ജീവിച്ചു.
പിന്നെ മഹാഭാരതയുദ്ധത്തിൽ ഭീമപുത്രൻ ഘടോത്‌കചൻ യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പാണ്ഡവ പക്ഷത്ത് അണി നിരന്നു. അവൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ ഒരു പടക്ക് സമമായിരുന്നു..യുദ്ധത്തിന് നേരത്തെ ക്ഷണിക്കാത്തതിന്നു അവനു വലിയച്ഛനായ യുധിഷ്ഠരനോട് പരിഭവമുണ്ടായിരുന്നു.അതെ സമയം ഹിഡുംബി തന്റെ മകന് വേണ്ടി കാട്ടിൽ ഇരുന്നു പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു . അവന്റെ ധീരത കണ്ട്‌ വീരന്മാർ പോലും ലജ്ജിച്ചു പോകുന്ന ഒരു നിമിഷം തന്റെ മകന്റെ ജീവിതത്തിൽ ഉണ്ടാകണമെ എന്നായിരുന്നു ആ അമ്മ പ്രാർത്ഥിച്ചത്‌. പകഷെ യുദ്ധമുന്നണിയിൽ അവന്റെ പരാക്രമം കാരണം, വൻ നാശനഷ്ടമുണ്ടായപ്പോൾ ദുര്യോധനന്റെ അഭ്യർത്ഥനപ്രകാരം കർണൻ ശക്തി എന്ന (വേൽ ) അസ്ത്രത്താൽ വധിച്ചു. യുദ്ധമുന്നണിയിൽ നിന്നുള്ള വിവരങ്ങൾ ഈശാനരൻ എന്ന നിശാചരന്റെ സഹായത്താൽ ഹിഡുംബി അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു ... മകന്റെ വിയോഗമറിഞ്ഞു ആ മാതാവ്‌ വേദനിച്ചു. തന്റെ ധർമം നിറവേറ്റി അവൻ മരണത്തെ പുല്കി എന്ന് ആ അമ്മ അഭിമാനിച്ചു.. പിന്നെ ആ മാതാവ്‌ യുദ്ധാനന്തരം മകന്റെ ചേതനയറ്റ ശരീരം കാണുവാനാണ് വന്നത്. വീരപരാക്രമിയായ മകന്റെ ഓർമ്മകളിൽ അവൾ പിന്നീടുള്ള ജീവിതം നയിച്ചു.

മകന്റെ വിയോഗം അവളെ തളർത്തിയിരിക്കണം... ഭർതൃവിവേചനം അവൾക്കു സഹ്യമായിരുന്നു പക്ഷെ പുത്രവിയോഗം അസഹ്യവും. പാണ്ഡവരുടെ കുടുംബത്തിലെ ആദ്യ വധുവായിരുന്നു അവൾ.. പക്ഷെ വനചരിയായ ഹിഡുംബിക്ക് ഒരിക്കലും ആ സ്ഥാനമഹിമ ലഭിച്ചില്ല..അവൾക്ക് ശേഷം വന്ന പാഞ്ചാലിക്കും സുഭദ്രക്കും കുരുവംശത്തിൽ വധുസ്ഥാനം ലഭിച്ചപ്പോൾ, ആദ്യവധുവായ ഹിഡുംബി എല്ലാത്തിൽ നിന്നും മാറി ഒരു പരാതിയുമില്ലാതെ അകന്നു നിന്നു.പക്ഷെ യുദ്ധം വന്നപ്പോൾ അവർ താങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്തം കൃത്യതയോടെ നിറവേറ്റി. ആ ഘോര യുദ്ധത്തിൽ ഏകപുത്രനെയും നഷ്ടപെട്ടു അവൾ പാണ്ഡവ സമക്ഷത്തിൽ നിന്നും അകലെ എന്നന്നേക്കുമായി പോയി.. ഹിഡുംബി വിലാപം ഇന്നും വനാന്തരങ്ങളിൽ മാറ്റോലി കൊള്ളുന്നു.
സ്മിത പ്രകാശ്‌
--------=====-------.

#തമിഴത്തിയുടെ മകൾ #

#തമിഴത്തിയുടെ മകൾ #
--------------=======--------------
പത്ത് ദിവസത്തെ മെഡിക്കൽ ക്യാമ്പിന്റെ ഓർഡർ ലെറ്റർ ഇന്നു കാലത്ത് കയ്യിൽ കിട്ടി, കൂർഗിലാണ്‌ ഇത്തവണതെ ക്യാമ്പ്‌. പത്ത് ദിവസത്തെ പതിവ് നേർച്ച തന്നെ, പുതിയ രോഗങ്ങളും, അവയുടെ പ്രതിരോധവും, പുതിയ മരുന്നുക്കളും എല്ലാം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടും. പക്ഷെ കൂർഗിലേക്കുള്ള യാത്ര എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകി. കൂർഗ് - വിനോദസഞ്ചാരികളുടെ പറുദീസ..... മിഴികൾക്കൾക്ക് വിരുന്നേകുന്ന കൂർഗ് കാഴ്ച്ചകൾ.... പിന്നെ ഡാ. ശാലിനിയും.. എന്റെ ബാല്യകാല സഖി. എന്റെ അയൽക്കാരി ..എന്റെ മനസാക്ഷി സൂക്ഷിപ്പുക്കാരി, ഞങ്ങൾ ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ ആയിരുന്നു ഞാനും ശാലിനിയും.. എം. ബി.ബി.എസ്സും ഞങ്ങൾ ഒന്നിച്ച് പഠിച്ചു.... പിന്നെ വഴി പിരിഞ്ഞു .... ഇപ്പോൾ ഞാൻ തലസ്ഥാന നഗരിയിലും അവൾ കൂർഗിലും . ഇതു പോലെയുള്ള മെഡിക്കൽ കോൺഫറൻസ്സുകളിലാണ് അവളെ കാണാൻ പറ്റുന്നത്. ഇടയ്ക്കു വല്ലപ്പോഴുമുളള ഫോൺ വിളികളിലും ഒതുങ്ങി പോയി ഞങ്ങളുടെ സൗഹൃദം.
എന്റെ വീട്ടിന്റെ തൊട്ടടുത്ത്‌ ആയിരുന്നു ശാലിനിയുടെ വീട്. അച്ഛനും അമ്മയും രണ്ടു പെണ്മക്കൾ, മാലിനിയും, ശാലിനിയും. മൂത്ത മകൾ പഠിക്കാൻ അത്ര മിടുക്കിയൊന്നും ആയിരുന്നില്ല. കാണാനും അത്ര ആകർഷണം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. നല്ല പൊക്കം, ആണുങ്ങളുടെത്‌ പോലെ വീതിയേറിയ തോള്, ഉയർന്ന മൂക്ക്, ഇടുങ്ങിയ കണ്ണുകൾ, മൂക്കിനു താഴെ ക്രമാധികമായി വളർന്ന് നിൽക്കുന്ന മീശരോമങ്ങൾ.. എല്ലാം മാലിനി ചേച്ചിക്ക് ഒരു ആണിന്റെ രൂപഘടനയുണ്ടാക്കി. ചേച്ചി എത്രത്തോളം അനാകർഷ ആയിരുന്നൊ, അത്രയും ആകർഷയായിരുന്നു അനുജത്തി ശാലിനി , വെളുത്ത നിറവും, ആകർഷമായ രൂപ ഘടനയും അവളെ അതിസുന്ദരിയാക്കി തീർത്തു. അനുജത്തിയുടെ സൗന്ദര്യം ചേച്ചിയേ തികച്ചും അപ്രാധാന്യമാക്കി തീർത്തു... അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും മക്കളുടെ ഈ രൂപഘടന വ്യത്യാസം അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട് ശാലിനിയേ ഡോക്ടർ ഭാഗം പഠിക്കാൻ അയക്കുകയും, മാലിനിയേ വേഗം കല്യാണം കഴിപ്പിക്കാനുള്ള തീരമാനമായി. ഇനി ചേച്ചിയേ പെണ്ണുകാണാൻ വന്നവർ അനുജത്തി മതി എന്ന് പറയരുതല്ലോ.. ശാലിനിയേ മംഗലാപുരത്ത്‌ ഹൊസ്റ്റലിൽ നിർത്തി പടിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു... അങ്ങിനെ മാലിനിയുടെ വിവാഹം നടത്താനുള്ള എല്ലാ തയ്യാറെടുപ്പും അമ്മ ഗിരിജദേവി ഭംഗിയാക്കി.....
മംഗലാപുരത്തേക്കു ശാലിനിയേ പറിച്ചു നട്ട ശേഷം മാലിനിക്ക് തകർത്തു ചെക്കൻ അന്വേഷിച്ചു എങ്കിലും ഒന്നും ഒത്തു വന്നില്ല.... വീട്ടിൽ നിന്നു ബോധപൂർവം മാറ്റി നിർത്തിയതിനു ശാലിനിയുടെ ശാപമാണോ എന്നു പോലും അമ്മക്ക് തോന്നി.... മൂന്ന് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു നാലാമത്തെ വർഷം ആയപ്പോഴാണ്‌ ഊട്ടിയിലെ ടീ എസ്റ്റേറ്റ്‌ മുതലാളിയായ ശങ്കറിന്റെ ആലോചന മാലിനിക്ക് വരുന്നത്... ഇരുകൂട്ടർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു വിവാഹം ഉറപ്പിച്ചു.. വിവാഹമുറപ്പിക്കലിനു ശാലിനിക്ക് വരാൻ പറ്റിയില്ല... അവസാനവർഷ പരീക്ഷകളും മറ്റുമായി തിരക്കിലായിരുന്നു അവൾ.. അങ്ങിനെ അവളുടെ സൗകര്യം കൂടി കണക്കിലെടുത്ത് ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് വിവാഹത്തിനു തിയ്യതി കുറിച്ചത്..
ശങ്കറിന്റെ ലണ്ടനിലുള്ള സഹോദരനും അപ്പൊഴാണ് ലീവ് കിട്ടുക, അതും ഒരു കാരണമായി.. അങ്ങിനെ ഒരു കൊല്ലം കഴിഞ്ഞു വിവാഹം..... വിവാഹമണ്ഡപത്തിൽ വെച്ചാണ് ആദ്യമായി ശങ്കർ വധുവിന്റെ സുന്ദരിയായ അനുജത്തിയേ കാണുന്നത്.... ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തന്നെ ശങ്കറിന് മതിഭ്രമമുണ്ടായി. ഇത്രയും സുന്ദരിയായ അനുജത്തിയോ ? മാലിനിയും ശാലിനിയും തമ്മിലുള്ള അന്തരം അത്രമാത്രമായിരുന്നു. ശങ്കർ മാലിനിക്ക് പുടവ കൊടുത്തു.. അങ്ങിനെ സംഭവബഹുലമായ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾ സമാപിച്ചു , ചടങ്ങിന്റെ ആദ്യാവസാനം മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു നിന്നത് ശാലിനിയായിരുന്നു.... തന്റെ സൌന്ദര്യത്തിന്റെ ആകർഷത്വം മുഴുവൻ വാരി വിതറി അവൾ വിവാഹ മണ്ഡപമാകെ തന്റെ സാനിധ്യം അറിയിച്ചു... ശങ്കറിന്റെ കണ്ണുകളും ശാലിനിയിൽ ഉടക്കി നിന്നു... അയാളിൽ നിന്നും ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസമുയർന്നു . "ഞാൻ നിന്റെ ചേച്ചിയേ കാണാൻ വന്നപ്പോൾ, നിന്റെ വീട്ടുകാർ നിന്നെ എവിടെയാ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചത് ?"എന്ന് അയാളുടെ കണ്ണുകൾ നിശബ്ദമായി അവളോട്‌ ചോദിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി...
വിവാഹതിരക്കുകൾ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു വധു- വരൻമാർ ഊട്ടിയിലേക്ക് പോയി., ശാലിനി ഗയിനോക്കൊളോജിയിൽ ഹൌസ് സർജൻസി ചെയ്യാനായി മംഗലാപുരതേക്കും.. അങ്ങിനെ ഒരു കൊല്ലത്തെ പഠനത്തിനു ശേഷം ശാലിനി.. തിരിച്ചെത്തി. മാലിനി അപ്പോഴേക്കും ഗർഭിണിയായി...ച്ഛർദിയും തലകറക്കവും മൂലം അവൾ അവശയായിരുന്നു.... അതുകൊണ്ട് ഡോക്ടർ കൂടിയായ ശാലിനിക്ക് നറുക്ക് വീണു, ഊട്ടിയിലേക്ക് പോകാൻ. അച്ഛനും അമ്മയും ശാലിനിയും ഊട്ടിയിലേക്ക് തിരിച്ചു., മാലിനിയുടെ അവസ്ഥ തികച്ചും പരിതാപകരമായിരുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെയും അനിയത്തിയുടെയും സാമിപ്യവും പരിചരണവും അവളിൽ നവോന്മേഷം പകർന്നു. ഊട്ടിയിലെ തണുപ്പ് ശാലിനിയുടെ അച്ഛന്റെ ആരോഗ്യം കുഴപ്പത്തിലാക്കി, അതുകൊണ്ട് ശാലിനിയേ ചേച്ചിയുടെ അടുത്താക്കി അവർ മടങ്ങി. അപ്പോഴ് മാലിനിക്ക് എഴാം മാസം തുടങ്ങിയിരിക്കുന്ന സമയം... പൂർണ്ണ വിശ്രമം ഡോക്ടർ നിർദേശിച്ചു.... ശാലിനി ചേച്ചിയുടെ പൂർണ്ണ ഉത്തരവാദിത്വം ഏറ്റടുത്തു.... വീടിന്റെ കാര്യങ്ങൾ കൂടി ശാലിനിയുടെ ചുമലിലായി. ശങ്കറിന്റെയും ചേച്ചിയുടെയും കാര്യങ്ങൾ പരിപൂർണ്ണ ചുമതല ബോധത്തോടെ അവൾ ചെയ്തു... അങ്ങിനെ പത്താം മാസമായി, ഇപ്പോൾ കുറേ കൂടി ശ്രദ്ധ വേണം അതുകൊണ്ട് ശാലിനി ഇപ്പോൾ ചേച്ചിയുടെ മുറിയിലേക്ക്‌ തന്റെ കിടപ്പ് മാറ്റി, ശാലിനിയുടെ പരിചരണവും, ശങ്കറിന്റെ ശ്രദ്ധയും മാലിനിയുടെ ഗർഭക്കാലം സ്വർഗതുല്യമാക്കി... അങ്ങിനെ ഒരു രാത്രി അവൾക്ക് വേദന വന്നു..... ശാലിനിയുടെയും ഒരു ആയയുടെ പരിചരണത്തിൽ മാലിനി പ്രസവിച്ചു... സുന്ദരനായ ഒരു ആൺകുട്ടി.... മകൻ പിറന്നത്തോടെ മാലിനിയുടെ മുഴുവൻ സമയവും കുഞ്ഞിന്റെ പരിചരണവും പ്രസവ ശുശ്രുഷയിലുമായി ചിലവഴിച്ചു. ഇതിന്റെ ഇടയിൽ ശങ്കറിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നോക്കേണ്ട ചുമതല ശാലിനിയുടെതായി. രാവിലെ എഴുനെറ്റാൽ ബെഡ് കോഫി മുതൽ രാത്രി കിടക്കാൻ പോകുമ്പോൾ ജീരകവെള്ളം വെക്കുന്നതു വരെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ശാലിനി ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. രാത്രി കാലങ്ങളിൽ കുഞ്ഞു ഉണർന്നു കരയുമെന്നതിനാൽ മാലിനിയും മോനും മറ്റൊരു മുറിയിലാണ് കിടക്കുന്നത്. എസ്റ്റേറ്റിൽ ആ സമയത്ത് കൂലി കൂട്ടലിന്റെ പ്രശ്നം സംബന്ധിച്ച് സമരം നടക്കുന്ന സമയം, ഒരു രാത്രി കന്നത്ത മഴയും ഇടിവെട്ടും , കറന്റ്‌ പോയ സമയം..... മാലിനി ചേച്ചി മെഴുകുതിരി എടുക്കാൻ മുൻവശത്തെ മുറിയിൽ വന്നപ്പോൾ ശങ്കറിന്റെ മുറിയിൽ എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് നോക്കാൻ ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടു...... മെഴുകുതിരിയുടെ അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ ശങ്കറിനെയും ഒരു കറുത്ത തമിഴത്തിയെയും തന്റെ മുറിയിൽ..... തന്റെ കട്ടിലിൽ... മനോനില തെറ്റിയ മാലിനി മുൻ വശത്ത് മുറിയിൽ വെച്ചിട്ടുള്ള ഇരട്ടകുഴൽ തൊക്കെടുത്തു അവർക്ക് നേരെ നിറയോഴിച്ചു... ശങ്കറിന്റെ നെഞ്ചിൽ തന്നെ വെടി കൊണ്ടു, ഒന്ന് ഞെരുങ്ങുക പോലും ചെയ്യാതെ അയാൾ വീണു.... ഭയന്നു വിറച്ചു, നിലവിളിച്ച തമിഴത്തി ജനാലയിലൂടെ ചാടി പുറത്തു പോയി..... തന്റെ കൈ കൊണ്ട് സംഭവിച്ച അനർത്ഥത്തിന്റെ ഗാമ്പീര്യം മനസ്സിലായപ്പോൾ തലതല്ലി കരയാൻ തുടങ്ങി അവസാനം തന്റെ നെഞ്ചിലെക്കും അവർ വെടി വെച്ചു.. ആത്മഹത്യ ചെയ്തു..... വെടിയോച്ചകളുടെ ശബ്ദം കേട്ട് കുഞ്ഞു മോൻ ഉണർന്നു കരഞ്ഞു തുടങ്ങി.. മോന്റെ കരച്ചിൽ കേട്ട് ശാലിനിയും പരിചരികകളും വന്നു രക്തത്തിൽ കുളിച്ചു കിടക്കുന്ന ശങ്കറിനെയും മാലിനിയേയും അവർ കണ്ട്‌, ഉടൻ തന്നെ പോലിസിനെ വിവരം അറിയിച്ചു... പോലീസ് വരുമ്പോഴും മാലിനിക്കു ജീവനുണ്ടായിരുന്നു മരണമൊഴി രേഖപെടുത്തി, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അവൾ അന്ത്യ ശ്വാസം വലിച്ചു...
പിന്നീട് അച്ഛനും അമ്മയും മാലിനിയുടെ മോനെയും കൊണ്ട് തിരിച്ചു പോയി.. ശാലിനി കൂർഗിലെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോയിൻ ചെയ്തു... പിന്നെ ഞങ്ങൾ കാണുന്നത്‌ ഇതുപോലെയുള്ള മെഡിക്കൽ കോൺഫറൻസുകളിലാണ്‌. ഇത്തവണ കൂർഗ്..... ഞാൻ നേരത്തെ തന്നെ ശാലിനിയേ വിളിച്ചു എന്റെ വരവ് അറിയിച്ചു.... അവൾ എന്നെ ഹൃദ്യമായി തന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്തു. അങ്ങിനെ കോൺഫറൻസിനു കൂർഗ് എത്തി... പ്രതീക്ഷിച്ചതിലും നേരത്തെ തീർന്നു.. ഞാൻ നേരെ ഡോക്ടർ ശാലിനിയുടെ വീട്ടിലെക്കു തിരിച്ചു... ഏതൊരു തിരക്കുള്ള ഡോക്ടറുടെ വീട് പോലെ തന്നെയായിരുന്നു അവളുടെയും വീട്... അടുക്കും ചിട്ടയുമുളള മനോഹരമായ വീട്..... ഞാൻ വന്നതറിഞ്ഞു ശാലുവും നേരത്തെ എത്തി.. ഉച്ച ഊണ് കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ
ഞങ്ങളുടെ ബാല്യക്കാല സ്മരണകൾ അയവിറക്കി.....,ജോലി സംബന്ധമായ കാര്യങ്ങളും, എന്റെ കുടുംബ വിശേഷവും, എല്ലാം പങ്കുവെച്ചു.... എന്തു കൊണ്ടോ ശാലിനി അവളുടെ കുടുംബവിശേഷം മാത്രം എന്നോട് പറയാൻ വിമുഖകത കാണിച്ചു.. ഇനി രണ്ടു ദിവസം ശാലുവിന്റെ കൂടെ...... രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാണ് ടിക്കറ്റ്‌ ബുക്ക്‌ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
....വൈകുന്നേരം ആയതു അറിഞ്ഞില്ല... നാല് മണി ആയപ്പോൾ ശാലിനിയുടെ ആയ തിരക്കിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോകുന്നത് കണ്ടു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ഒരു സ്കൂൾബസ് വന്നു നിൽകുന്നത് കണ്ടു, അതിൽ നിന്നു ഒരു നഴ്സറിയിൽ പഠിക്കുന്ന പ്രായത്തിലുള്ള ഒരു സുന്ദരി കുട്ടി ഇറങ്ങി വന്നു.... ആയയുടെ കയ്യിൽ തൂങ്ങി ഉള്ളിലേക്ക് വന്നു.. ശാലിനിയേ കണ്ടപ്പോൾ, "അമ്മേ..... എന്ന് വിളിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു.ആ കൊച്ചു സുന്ദരി അമ്മയുടെ തനി പകർപ്പായിരുന്നു, ആരു കണ്ടാലും അത് ശാലിനിയുടെ മകളാണ് എന്ന് പറയും.. പക്ഷെ അവളുടെ മറ്റു ചില ഭാവങ്ങളും ചലനങ്ങളും എന്നിൽ വേറെ ആരുടെയോ ഓർമകൾ ഉണർത്തി.
കിങ്ങിണി എന്ന വിളി പേരുള്ള 'ദേവാംഗന' ശരിക്കും ഒരു കിലുക്കാംപെട്ടിയായിരുന്നു അവൾ സ്കൂളിലെയും, നടക്കാൻ പോകുമ്പോൾ കാണാറുള്ള മിട്ടു നായകുട്ടിയും കളിക്കാൻ വരാറുള്ള മായയെയും പറ്റി വാതോരാതെ എന്നോട് പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. എന്തു കൊണ്ടെന്ന് അറിയില്ല ശാലിനി കിങ്ങിണിയുടെ വരവോടെ മൗനിയായി.... കിങ്ങിണിയേ പറ്റി, അവളുടെ അച്ഛനെ പറ്റി എനിക്ക് അവളോട്‌ ഒരുപാട് ചോദിയ്ക്കാനുണ്ടായിരുന്നു, അതിൽ നിന്നും അവൾക്കു ഒഴിഞ്ഞു മാറാൻ കഴിയാതെ ശാലിനിയും നിന്നുരുകി.... അവസാനം ഞാൻ അവളോട്‌ ചോദിയ്ക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു....,"ശാലു കിങ്ങിണി മോളെ നീ ദത്തെടുത്തതാണോ?" ഞാൻ ചോദിച്ചു പോയി, ശാലിനി എഴുനേറ്റു വന്നു രണ്ടു കയ്യും എന്റെ കയ്യിൽ വെച്ചു എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി കൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞില്ല, "അല്ല, മീനു അവൾ എന്റെ സ്വന്തം മകൾ തന്നെയാണ്, നിനക്ക് കുറേയേറെ സംശയമുണ്ട് എങ്കിലും നീ എന്നോട് ഒന്നും ചോദിക്കരുത് പിന്നീട്..... പിന്നീട് പറയാം നിന്നോട് എല്ലാം. " അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ണുനീർ ഊറി വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അന്ന് രാവേറെ ചെല്ലുവോളം ഞങ്ങൾ ഇരുന്നുവെങ്കിലും എന്തോ ഒന്ന് ഞങ്ങളെ അകറ്റിയത് പോലെ തോന്നി.... സ്നേഹത്തിന്റെ ഊഷ്മളത കുറഞ്ഞോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി... ശാലിനിയുടെ മനസിലെ പിരിമുറുക്കം എനിക്ക് വായിച്ചെടുക്കാൻ എനിക്ക് പറ്റുമായിരുന്നു.
പിറ്റേന്ന് രാവിലെ നേരത്തെ എഴുനേറ്റു ചായ കുടിക്കാൻ പുറത്തു ഇരിക്കുമ്പോൾ ശാലിനി അവിടെക്ക് വന്നു. "ശാലു, കിങ്ങിണി മോൾ മാലിനി ചേച്ചിയും ശങ്കറെട്ടന്റെയും മരണത്തിന് കാരണകാരിയായ തമിഴത്തിയുടെ മകളാണ്.... ല്ലേ ?"ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഒരു നിമിഷത്തെ നിശബ്ദതക്ക്‌ ശേഷം, അവളുടെ മുഖം വിളറി വെളുത്തു കടലാസ് പോലെയായി ... അവൾ പതുക്കെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി, "മീനു, അതെ നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്.... അവൾ ഞങ്ങളുടെ മകളാണ്... ചേച്ചിയുടെ ഭർത്താവിനെ തട്ടിയെടുത്തവൾ എന്ന പേര്കൂടിയായി എനിക്ക്.... പറ്റി പോയി........ അതിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തിന്റ ഉമിതീയിൽ വെന്തുരുക്കുകയാണ് ഞാൻ, പാപ പരിഹാരമില്ലാത്ത കൊടും പാപം ചെയ്തുപോയി മീനു ". അവൾ തേങ്ങി... അവൾക്കു പറയാനുള്ള സമയം കൊടുത്തു ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നു, അവൾ തുടർന്നു, "ശങ്കറെട്ടനും ചേച്ചിയും പരസ്പരപൂരകമായി നിന്നുവെങ്കിലും മാനസിക പൊരുത്തമില്ലാത്ത ദാമ്പത്യജീവിതം നയിച്ചവർ,....
ഗർഭക്കാലത്ത് ചേച്ചിയുടെ പരിചരണം ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ, ഞാനറിഞ്ഞില്ല ചേട്ടന്റെയും ഉത്തരവാദിത്തം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടി വരുമെന്നു. ചേച്ചി കുഞ്ഞുമായി ഒതുങ്ങി കൂടിയപ്പോൾ ചേട്ടനും എനിക്കും ആവോളം സമയം കിട്ടി, --അടുത്ത് ഇടപഴകാൻ, ചേട്ടന്റെ ശീലങ്ങൾ ഒരു പക്ഷെ ഞാൻ കൂടുതൽ മനസിലാക്കി... അതു പ്രകാരം പെരുമാറാൻ ഞാൻ പഠിച്ചു... എന്റെ മനസ്സിലും ഇളക്കങ്ങൾ ഉണ്ടായി.. പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും എന്റെ കണ്ണിന്റെ ഭാഷ മനസിലാക്കേണ്ടവർ മനസിലാക്കി, അയാൾ അത് അനുസരിച്ച് പ്രതികരിച്ചു തുടങ്ങി. എനിക്ക് തടയാൻ പറ്റിയില്ല... മീനു....
അതിന്റെ അന്തരഫലം എന്റെയും ശങ്കരേട്ടന്റെയും പെരുമാറ്റത്തിൽ ഉണ്ടായി.. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ അടുത്തു. ചായ കൊടുക്കുമ്പോൾ കൈകൾ കൂട്ടിമുട്ടുക പതിവായി... ഭക്ഷണം വിളമ്പിടുക്കുമ്പോഴും,കുളിക്കാനുള്ള ടവൽ എടുത്തു കൊടുക്കുമ്പോഴും ഒക്കെ പതുക്കെ പതുക്കെ ഞാനും ശങ്കറെട്ടനും അടുക്കുകയായിരുന്നു....രാവിലെ മുതൽ രാത്രി വരെ എന്റെ സാനിധ്യമുണ്ടായിരുന്നു ശങ്കറേട്ടന്റെ ജീവിതത്തിൽ.... മാലിനിചേച്ചിയാവട്ടെ ഇതൊന്നും അറിയാതെ മകന്റെ കുസൃതികളിൽ മുഗ്ദ്ധയായി ഇരുന്നു...അന്ന് ആ നശിച്ച രാത്രി എല്ലാം തലകിഴായി മറിഞ്ഞു,, അന്ന് മാലിനി ചേച്ചി ശങ്കറേട്ടനോടൊപ്പം തമിഴത്തിയേ അല്ല കണ്ടത്, എന്നെയാണ്.... പക്ഷെ ചേച്ചി അവിടെയും എന്നെ തോൽപിച്ചു മീനു....."അവൾ വിക്കി വിക്കി ഇത്രയും പറഞ്ഞു, "പോലീസിനോടും ചേച്ചി തമിഴത്തിയുടെ കഥ തന്നെ ആവർത്തിച്ചു. ഞാൻ രക്ഷപെട്ടു.... പക്ഷെ ആരുടെയൊക്കെ മുന്നിൽ നിന്നും രക്ഷപെട്ടാലും, ഞാൻ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും... പിന്നെ കുഞ്ഞുമോന്റെ മുന്നിലും അപരാധിയാണ്... അവനെ അനാഥനാക്കിയത് ഞാനല്ലേ ? എനിക്ക് മാപ്പില്ല.... " അവൾ തളർന്നു അവിടെ ഇരുന്നു.... എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനുണ്ടായിരുന്നില്ല.... എന്തു പറഞ്ഞു സമാധാനിപ്പിക്കും? അവളെ... സ്വയം തീർത്ത വന വാസം അനുഷ്ഠിക്കുകയാണല്ലോ അവൾ.... പിറ്റേന്ന് പോരാൻ നേരത്ത് കിങ്ങിണി മോളുടെ കയ്യിൽ ചോക്ലേറ്റ് വെച്ചു കൊടുത്തു യാത്ര പറയുമ്പോൾ എന്റെ മനസ്സിൽ എന്തായിരുന്നു എന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല.... പക്ഷെ ശാലിനിയോട് യാത്ര ചോദിച്ചു ഇറങ്ങുമ്പോൾ എന്റെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടച്ചു.... ഇല്ല ശാലു നിനക്ക് മാലിനി ചേച്ചിയുടെ മാപ്പും ശിക്ഷയും നിനക്ക് ഒരുമിച്ചു കിട്ടി.... എന്നിട്ടും തന്റെ നിയോഗം കാത്തിരുന്നു അവൾ....
സ്മിത പ്രകാശ്‌. 

#ഒരു പെണ്ണുകാണലിന്റെ ഓർമ്മകൾ #

#ഒരു പെണ്ണുകാണലിന്റെ ഓർമ്മകൾ #
======================
പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്ക്‌ മുൻപ് ഒരു ജൂലൈ മാസത്തിൽ ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ, പാർട്ടി പ്രവർത്തകയും ബ്രോക്കറുമായ തങ്കമണിചേച്ചി എന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി. ഞാൻ അന്ന് പോസ്റ്റ്‌ഗ്രാജുവേഷനു പഠിക്കുന്ന സമയം. തങ്കമണി ചേച്ചിയുടെ ലക്‌ഷ്യം ഞാനാണ് എന്ന് മനസ്സിലായി. ഇന്നു വരെ ഒരു ബ്രോക്കറും വീട്ടിലെക്ക് വന്നിട്ടില്ലായിരുന്നു. പഠനം കഴിയട്ടെ എന്ന ചിന്തയിൽ ആണ് അങ്ങിനെയൊരു തീരുമാനം ഉണ്ടായത്. അപ്പൊഴാണ് ഞങ്ങളുടെ സ്ഥലത്തെ ആസ്ഥാനബ്രോക്കറായ തങ്കമണിചേച്ചി വീട്ടിലെത്തി തന്റെ കയ്യിലുള്ള പയ്യൻമാരുടെ ലിസ്റ്റ് പുറത്തെടുത്തു. "എനിക്ക് ഒരു മോളെ ഉള്ളു, അതിനെ ഞാൻ ദൂരേക്ക്‌ കൊടുക്കില്ല, അടുത്തുള്ള വല്ല പയ്യൻമാരുമുണ്ടെങ്കിൽ നോക്കാം " എന്ന് അച്ഛൻ ആദ്യമേ പറഞ്ഞു . അച്ഛന്റെ താല്പര്യമില്ലായ്മ മനസ്സിലാക്കിയ തങ്കമണിചേച്ചി തന്റെ സന്ദർശനം ഒരു ചായയിൽ ഒതുക്കി. നേരെ എന്റെ അമ്മാവന്റെ വീട്ടിലേക്കാണ്‌ അവർ കയറി ചെന്നത്. ഒരേ പാർട്ടി അനുഭാവമുളളവരായത് കൊണ്ട് തങ്കമണി ചേച്ചിക്ക് നല്ല സ്വീകരണമാണ് അവിടെ കിട്ടിയത്. അവർക്ക് വർണ്ണിക്കാനുള്ള പയ്യൻമാരുടെ നീണ്ട പട്ടികയും അവർ അവിടെ സുദീർഘമായി അവതരിപ്പിച്ചു. അമ്മാവന്റെയും മുത്തശ്ശിയുടെയും മനസ്സിൽ തങ്കമണിചേച്ചിയുടെ നീണ്ട പട്ടികയിലെ ഏറ്റവും അടുത്തു ചരപറമ്പിൽ നിന്നുള്ള ആലോചനയോട് കുറച്ചധികം ഇഷ്ടമുണ്ടാക്കി.
ഏകപുത്രിയായതു കൊണ്ടുള്ള അധികവാത്സല്യവം ഏവർക്കുമുണ്ട്. എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നു ഏതാണ്ട് ഒന്നരകിലോമീറ്റർ മാത്രം ദൂരം.. ഈ ആലോചന ഏവരെയും ബോധിച്ചു. വരാനും പോകാനുമുളള സൗകര്യം, ജോലി, കുടുംബാന്തരീക്ഷം എന്നിവയും ഒത്തുവന്നു. അവിടെ രണ്ടാൺമക്കൾഎന്നതും പെൺവീട്ടുക്കാർക്ക്‌ പ്രലോഭനമുണ്ടാക്കി. ഇളയസന്തതിയായ ഇദ്ദേഹത്തെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഇരുത്തുകയും ചെയ്യാം എന്ന ഒരു ആശയം ബന്ധുജനങ്ങൾ മുൻപോട്ട് വെക്കുകയും ചെയ്തു. തങ്കമണി ചേച്ചി അത് പിൻതാങ്ങുകയും ചെയ്തു. തങ്കമണിചേച്ചിയുടെ നിരന്തര പ്രേരണ മൂലം അവസാനം ചെക്കന്റെ വീട്ടുക്കാർ വന്നു പെണ്ണിനെ കണ്ടിട്ട് പോകട്ടെ എന്നൊരു തീരുമാനമായി. ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി പെണ്ണു കാണാൻ വരികയാണ്. എനിക്ക് അതിന്റെ എല്ലാ പിരിമുറുക്കവുമുണ്ട്. എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട്‌ അമ്മാവൻ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു., "ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് പെണ്ണുകാണൽ ഉണ്ടാകും, കുഴപ്പമില്ല ഇത് ആദ്യത്തെയല്ലേ, ഇനി ശരിയായി കോളളും ".ഇത് കേട്ടതും എന്റെ ശ്വാസം നിലച്ചതു പോലെയായി!!!! ദൈവമേ ഇനി എത്ര പെണ്ണുകാണൽ ഘട്ടങ്ങൾ തരണം ചെയ്യണം.

അവസാനം ഓഗസ്റ്റ്‌ മാസത്തിൽ പെണ്ണ്കാണാൻ വരാനുള്ള ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു, ഓണം വെക്കേഷൻ സമയത്ത്. അങ്ങിനെ ആ ദിവസം വന്നെത്തി. രാവിലെ തന്നെ അമ്പലത്തിൽ പോയി വന്നു, ഒരുങ്ങി നിന്നു. അധികം വൈകാതെ തന്നെ അമ്മയുടെ വീട്ടുക്കാരും അച്ഛന്റെ വീട്ടുക്കാരും വന്നെത്തി പുറമേ ദേശക്കാരും, അച്ഛന്റെ സുഹൃത്തുക്കളും കൊണ്ട് വീട് നിറഞ്ഞു. ഏകദേശം പത്ത് മണിയോടെ പയ്യന്റെ വീട്ടുക്കാരുടെ വരവായി. പെൺവീട്ടുക്കാരുടെ ആളാധിക്യത്തെ കടത്തിവെട്ടുന്ന തരത്തിലുള്ള പ്രകടനമാണ് അവർ കാഴ്ചവെച്ചത്. രണ്ടു കാറ്‌ കുത്തിനിറച്ചു ആൾക്കാരും പിന്നെ നാല് ബൈക്കും, ആൾക്കാരെ കണ്ട്‌ ഞാൻ വിരണ്ടു പോയി എന്നത് നേര് തന്നെയാണ് . എന്റെ ബാല്യക്കാല സഖി ദീപ എനിക്ക് കൂട്ടായിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. അടുത്ത സ്ഥലത്തിലുള്ളവരായാതു കൊണ്ട് ആർക്കും അപരിചിതത്വം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. വന്നവരിൽ ഏറെ പേരും എന്റെ ബന്ധുക്കളുടെ കൂടെ ഒരേ ക്ലാസ്സിൽ പഠിച്ചവർ ആയിരുന്നു. വന്നവരിൽ പലരും പഴയ പരിചയം പുതുക്കുന്നതു കണ്ടു. എന്റെ ഭയവും ആശങ്കയും ഞാൻ പങ്കു വെച്ചത് ദീപയോട് മാത്രമായിരുന്നു . വായ തുറന്ന് മിണ്ടാൻ പറ്റുന്നില്ലെങ്കിലും ഐസ് പോലെ തണുത്തുറഞ്ഞു ദീപയുടെ കയ്യിൽ മുറുക്കെ പിടിച്ചു നിന്നു ഞാൻ. ആ കയ്യിലെ പിടിത്തം ചരപറമ്പുക്കാരു പോയ ശേഷമാണ് ഞാൻ വിട്ടത്.
വീട്ടിൽ ബന്ധുക്കാരുടെയും പയ്യന്റെ വീട്ടുക്കാരുടെയും ബഹളത്തിൽ ഞങ്ങൾ പെണ്ണും ചെക്കനും വിസ്മരിക്കപെട്ടത് പോലെ തോന്നി. അരമണികൂറിലെ കോലഹലത്തിന്നു ശേഷം പതുക്കെ എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ ഞങ്ങളിലായി. പ്ലേറ്റുകളിൽ വിവിധ തരം പലഹാരങ്ങൾ നിറച്ചു, ചായ ഗ്ലാസ്സുകളിൽ നിറച്ചു വന്നവർക്ക് കൊടുത്തു. ഉള്ളിൽ സ്ത്രിജനങ്ങൾക്ക് അമ്മയും ചെറിയമ്മമാരും അമ്മായിയും ചായകൊടുത്തു. പക്ഷെ മുൻവശത്തെ മുറിയിൽ ഇരിക്കുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് ചായ കൊടുക്കാൻ എന്നെ നിയോഗിച്ചു .. അതൊരു അലിഖിത നിയമമാണ്, കല്യാണ പെൺകുട്ടി തന്നെ ചായ കൊടുക്കണമെന്നു -അതിൽ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളുണ്ട്, പെൺകുട്ടിയേ കാണുകയും ചെയ്യാം, ചായ കുടിക്കുകയുമാവാം, പെൺകുട്ടിയോട് ചോദിക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങൾ ചോദിക്കുകയുമാവാം. ചായയുടെ ട്രെ കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ എന്റെ കൈ വിറക്കാൻ തുടങ്ങി, അത് കണ്ട്‌ എന്റെ അമ്മാവൻ എന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു ചായയുടെ ട്രെ വാങ്ങി മുന്നിൽ നടന്നു ഞാൻ പുറകെയും. മുൻവശത്ത് മുറിയിൽ ഒരു വൃത്തം തീർത്തിരിക്കുന്ന ജനകൂട്ടത്തിന്റെ നടുവിലേക്കാണ് ഞാൻ ചെന്നു കയറിയത്.. ആരോ ചെക്കനെ കാണിച്ചു തന്നു.. എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കി പരിചയഭാവത്തിൽ ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. എന്റെ തൊണ്ട വരണ്ടു വന്നു, ഒരു നനവ്‌ പോലുമില്ല വായിൽ, ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ എന്തു പറയുമെന്ന പരിഭ്രാന്തിയിൽ നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പയ്യന്റെ അളിയന്റെ വക ചോദ്യങ്ങൾ ഒന്നിനു പിറകെ ഒന്നായി വന്നു. ചോദ്യങ്ങൾക്ക് കൃത്യമായി മറുപടി പറയുന്ന സ്കൂൾകുട്ടിയേ പോലെ ഞാൻ ഓരോന്നിനും മറുപടി കൊടുത്തു. എല്ലാം പതിവ് ചോദ്യങ്ങൾ അറിയാമെങ്കിലും പേര്, പഠിക്കുന്ന കോഴ്സ്, കോളേജ് എന്നിവയൊക്കെ തന്നെ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.

അടുത്ത ഘട്ടം ചെറുക്കനും പെണ്ണും തമ്മിൽ സംസാരിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. അവിടെയും ബന്ധുജനങ്ങളുടെ പരിചയം വീണ്ടും വില്ലനായി. ആരും റൂമിൽ നിന്നും പുറത്തു പോകുന്നില്ല, പോയവരാകട്ടെ വാതിലിൽ നിന്നും തല ഉള്ളിലേക്കിട്ട് ചെക്കനോട് ബാക്കി വിശേഷം പറച്ചിലാണ്. എന്റെ അവസ്ഥ പരിതാപകരമാണ് ഇവരുടെ എല്ലാം സംസാരത്തിന്റെ ഇടയിൽ വെപ്രാളത്തോടെ ഞാൻ ദീപയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു നിൽപാണ്‌. പയ്യൻ റൂമിലൊരു കസേരയിൽ ഇരുന്നു എന്നോട് ഉള്ളിലേക്ക് പോകാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ദീപയുടെ കൈ വിടാതെ അവളെയും കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക്‌ കയറി. എനിക്കു ടെൻഷൻ കൂടുന്തോറും അവളുടെ കയ്യിലെ എന്റെ പിടിത്തവും മുറുകി വന്നു .പാവം ദീപ,.. അന്ന് അവളുടെ കൈ ചുവന്നു പോയി, എന്റെ പിരിമുറുക്കം ശെരിക്കും അറിഞ്ഞത് അവളുടെ കൈകളാണ്‌. അവിടെയും ഉണ്ടായി ചോദ്യങ്ങളും ഉത്തരങ്ങളും. ഹാവു.... ആ കടമ്പയും കടന്നു അപ്പോഴേക്കും കുറേ പേർ മുറിയിലേക്ക് കയറി, പിന്നെ അവരോടായി പയ്യന്റെ വർത്തമാനം... രക്ഷപെട്ട ആശ്വാസത്തിൽ ഞാൻ ദീപയുടെ കൈ പിടിച്ചു പുറത്തേക്ക് വന്നു. അങ്ങിനെ എന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ പെണ്ണുകാണൽ ചടങ്ങ് തീർന്നു. പയ്യന്റെ വീട്ടുകാർ അന്ന് വീട്ടിൽ നിന്നുമിറങ്ങിയപ്പോൾ ഒരു അരവം തന്നെ ഒതുങ്ങിയപ്പോലെ തോന്നി.

ജീവിതത്തിൽ പിന്നെയൊരു പെണ്ണുകാണലിനു നിന്നു കൊടുകേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല എനിക്ക്. അന്ന് എന്നെ ആദ്യമായി കാണാൻ വന്നയാൾ തന്നെ എന്നെ കെട്ടി. പിന്നീടാണ് ഞാൻ അറിഞ്ഞത് പ്രകാശെട്ടന്റെയും ആദ്യത്തെ പെണ്ണ് കാഴ്ച്ചയായിരുന്നുവെന്ന്.
രണ്ടുപേരും ആദ്യം കണ്ട ആളുകളെ തന്നെ മതിയെന്നു വെച്ചു. ആ തീരമാനത്തിന്നു പ്രയത്നിച്ചത് തങ്കമണിചേച്ചി യായിരുന്നു. രണ്ടു വീട്ടുക്കാരെയും പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാൻ തങ്കമണിചേച്ചി തന്റെ ബ്രോക്കർ ബുദ്ധി മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ചു.

ഇന്നു ഞങ്ങൾ പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം നിൽക്കുമ്പോൾ തങ്കമണി ചേച്ചിമണ്മറഞ്ഞുവെങ്കിലും,അവരുടെ അന്നത്തെ ആ വരവിനെ ഇന്നും നന്ദിയോടെ മാത്രമേ ഓർക്കാറുള്ളു. അന്ന് എന്റെ വീടുകാർ വിചാരിച്ച പോലെ പ്രകാശേട്ടൻ എന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചില്ല.. എന്റെ അച്ഛന്റെയും അമ്മയുടെയും പൂർണസമ്മതത്തോടെ ഞങ്ങൾ ചരപറമ്പിൽ തന്നെ താമസിച്ചു. പ്രകാശേട്ടൻ പെണ്ണ്കാണാൻ അന്ന് വന്നപ്പോൾ ദീപയുടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു നിന്നതിനെ ഇന്നും മക്കളോട് നേരംപോക്ക് പറഞ്ഞു എന്നെ കളിയാക്കാറുണ്ട്. പിന്നെ എന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരി, ദീപ ഇന്നു കാര്യപ്രാപ്തിയുള്ള ഗൃഹണിയായി സസുഖം വാഴുന്നു..... ഇന്നും ഞങ്ങളുടെ സൗഹാർദത്തിന്റെ ഇഴയെടുപ്പിന്റെ അകലം കൂടാതെ കാക്കുന്നു.... എന്നെന്നും എന്റെ നല്ല കൂട്ടുകാരിയായി അവൾ ഉണ്ട് .....

ഇന്നു പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു , രണ്ടു വീടുകൾ തമ്മിലുള്ള ദൂരക്കുറവ് ഇന്നു ഞങ്ങൾക്കൊരു അനുഗ്രഹമാണ്. എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയും ഒറ്റക്കാണ് എന്ന ഒരു തോന്നലും അവർക്കും, ഞങ്ങൾക്കും ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. എന്നും പേരകുട്ടികളും മകളും അവരുടെ ചുറ്റുവട്ടത്തിലുണ്ട്. ഏതൊരു ആഘോഷമായിക്കൊട്ടെ അത് രണ്ടു വീട്ടിലും ഒരുപോലെ ആഘോഷിക്കാറുണ്ട്. പ്രകാശെട്ടനും രണ്ടു വീട്ടിലെ കാര്യങ്ങൾ നോക്കാൻ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. ഞങ്ങളുടെത്‌ പ്രേമവിവാഹമാണോ എന്ന് പോലും ആളുകൾ തെറ്റിദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട് , വീടുകൾ അടുത്തായത് കൊണ്ട് അങ്ങിനെയും ചില കിംവദന്തികൾ കെട്ടു.... എങ്കിലും വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഞങ്ങൾ നന്നായി തന്നെ പ്രേമിച്ചു....... ഇന്നു ഞങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന രണ്ടു വീടുകൾ തമ്മിലുള്ള ദൂരകുറവിന്റെ സൗകര്യവും സൗഭാഗ്യവും അസൂയയോട്കൂടിയാണ് മറ്റുള്ളവർ കാണുന്നത്‌.

എന്നിരുന്നാലും അന്നത്തെ ആ പെണ്ണുകാണൽ ഇന്നും ഞങ്ങൾ ചരപറമ്പ് വീട്ടിൽ ചർച്ചയാവാറുണ്ട്. "നിങ്ങളെന്താ അംഗബലം കാണിച്ചു, പെൺവീട്ടുക്കാരെ പേടിപ്പിക്കാണോ, അമ്മാതിരി വന്നത് ?" എന്ന് ഞാൻ കളിയായി നാത്തൂൻമാരോട് ചോദിക്കാറുണ്ട്. അതിനവർ മറുപടി തന്നത്, "ഒറ്റതവണ എല്ലാവരും കൂടി അങ്ങ് വന്നാൽ കാര്യങ്ങൾക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒരു തീരുമാനം ഉണ്ടാവുമല്ലോ, അതാണ്‌ ഞങ്ങൾ മൊത്തത്തിൽ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്. " അന്ന് ആ ഒറ്റ വരവിൽ ഞങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനമായി. ഇന്നു അതൊക്കെ മധുരതരമായ ഓർമ്മകളായി മാറി. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമെങ്കിലും ഇപ്പൊഴും ചരപറമ്പ് കുടുംബത്തിൽ ഞാനടക്കമുളളവരുടെ ആ സ്വഭാവത്തിന്നു മാറ്റമൊന്നുമില്ല, ഏറ്റവും അവസാനം കല്യാണം നടന്ന ആളുടെ പെണ്ണുകാണലിനു ഒരു മിനിബസ്സിനുള്ള ആളുകളാണ് പോയത്‌!!!!!!...
സ്മിത പ്രകാശ്‌. 

#സമാഗമം #

#സമാഗമം #
------------------
പത്ത് വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം അയാൾ നാട്ടിലേക്ക് വരുകയാണ്, കൂടെ ഭാര്യയും രണ്ടു മക്കളും. വീട്ടിൽ അയാൾക്ക് 'അമ്മ മാത്രമേ ഉള്ളു, അച്ഛൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് മരിച്ചു പോയി. സഹോദരിമാർ വിവാഹിതരായി കുടുംബസമെതം താമസിക്കുന്നു. അവർ മക്കളുടെ വെക്കേഷൻ സമയത്ത് അമ്മയെ സന്ദർശിച്ചു പോന്നു. ആ വരവുകളുടെ ഇടവേളകൾക്ക് ദൈർഘ്യം കൂടുതൽ ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അമ്മ ഒറ്റയ്ക്ക് തന്നെ കാലം കഴിച്ചു കൂട്ടി . ഓസ്ട്രേലിയയിൽ നിന്നും വിമാനത്തിൽ കയറി ദീർഘയാത്ര അവരെ ക്ഷീണിപ്പിച്ചു. അയാളുടെ ഭാര്യാവീട് എറണാകുളത്തു ആയതു കൊണ്ട് കൊച്ചി വിമാനതാവളത്തിൽ നിന്നു നേരെ അങ്ങോട്ടാണ് പോയത്‌. ഭാര്യവീട്ടുക്കാരുടെ സ്വീകരണം കഴിഞ്ഞു അയാൾ പാലക്കാടുള്ള സ്വന്തം വീട്ടിലെക്ക് യാത്ര പുറപ്പെടാൻ തയ്യാറായി. ഭാര്യയും മക്കളും എറണാകുളത്തു തന്നെ താങ്ങാനുള്ള താങ്ങളുടെ തീരുമാനം അയാളെ അറിയിച്ചു. ആ തീരുമാനത്തേ എതിർക്കാൻ അയാൾക്ക് ത്രാണിയില്ലായിരുന്നു. അയാളുടെ ആ കഴിവില്ലായ്മയിൽ അയാൾക്ക് സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി.
വാടകക്ക് എടുത്ത കാറിൽ അയാൾ കയറി, കൊട്ടാര സമാനമായ ആ വീട്ടിൽ നിന്നു അയാൾ യാത്രയായി. കാർ പോർച്ചിൽ നിന്നും ഭാര്യയും മക്കളും കൈ വീശി അയാൾക്ക് ശുഭയാത്ര നേർന്നു. യന്ത്രികമായി അയാളും തിരിച്ചു കൈ വീശി. നാല് വരി പാതയിലൂടെയുള്ള ദീർഘയാത്ര അയാളുടെ കൺമുന്നിൽ പഴയക്കാല ചിത്രങ്ങൾ ഓരോന്ന് ആയി തെളിയാൻ തുടങ്ങി. സാധാരണ ഒരു ക്ലാർക്കിന്റെ കുടുംബം, ഏക ആൺതരിയായ അയാൾക്ക് പെങ്ങന്മാരെക്കാളും വാത്സല്യവും, പരിഗണനയും കിട്ടിയിരുന്നു. പഠനത്തിലേ മികവു ജീവിതത്തിൽ മികച്ച അവസരങ്ങൾ നേടുവാൻ അയാളെ സഹായിച്ചു. ഇന്നു താൻ ഓസ്ട്രേലിയയിലെ ഉന്നത ഉദ്യോഗത്തിൽ ഇരിക്കുന്നത്‌ അന്ന് അയാളുടെ മാതാപിതാക്കളുടെ പരിശ്രമവും, പിന്തുണയുടെയും ഫലമാണ് എന്ന് ഇന്നു അയാൾ തിരിച്ചറിയുന്നു. അച്ഛന്റെ പ്രോവിഡന്റെ് ഫണ്ടിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ലക്ഷം രൂപയും കൊണ്ടാണ് അയാൾ തന്റെ ഗവേഷണപഠനം പൂർത്തിയാക്കാൻ അയാൾ ഓസ്ട്രേലിയയിലേക്ക് പോയത്‌. വിവാഹപ്രായം എത്തിയ മൂത്ത സഹോദരിയോ, ചെറിയ സഹോദരിയുടെ പഠനമോ അയാളുടെ ഉയർച്ചക്ക് തടസ്സം ആയില്ല. അയാൾ പഠനം പൂർത്തിയാക്കി , പിന്നിട് അവിടെ തന്നെ ജോലിയും ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയത്. ഇതിനിടയിൽ സഹോദരിമാരുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു, നല്ല വീട് വെച്ചു. അയാൾക്ക് ഓസ്ട്രേലിയൻ പൌരത്വവും കിട്ടി. അയാളുടെ വിവാഹവും കഴിഞ്ഞു... നാട്ടിലേക്കുള്ള അയാളുടെ വരവുകൾ വിരളം ആയി. ഇപ്പോൾ സ്വന്തം വീട്ടിലെ വിരുന്നുക്കാരാൻ മാത്രമായി അയാൾ. ദീർഘമായ ഒരു നെടുശ്വാസം അയളിൽ നിന്നു ഉതിർന്നു വീണു.
ചിന്തകൾ ഇത്രത്തോളം ആയപ്പോഴേക്കും പുറത്ത് പകൽ കാഴ്ചകൾ മങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മാറി പോയ തന്റെ നാടിനെ നോക്കി കാണുക ആയിരുന്നു അയാൾ. തീരെ പരിചിതം അല്ലാത്ത വഴികൾ..... ആ വഴികൾ തന്നെ നയിക്കുന്നത് അമ്മയുടെ അടുത്തേക്കാണ്‌.... ആ ഓർമ അയാളിൽ സ്നേഹകുളിർമ നിറച്ചു.. വീടിന്റെ മുൻവശത്ത്‌ അമ്മ കാത്തു നില്കുന്നു. കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അമ്മയെ മറികടന്നു അകത്തെക്ക് പോയപ്പോൾ അയാളെ വരവേറ്റത്‌ ചില്ലിട്ട് വെച്ചിരിക്കുന്ന ചിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ ചിത്രമാണ്. അന്ന് വൈകിട്ട് അമ്മ ഉണ്ടാക്കിയ കഞ്ഞിയും പയറും പപടവും കഴിച്ചു കിടന്നപ്പോൾ അയാളുടെ ക്ഷീണം ഇല്ലാതെയായി. മനസ്സിലെ ആകുലതകൾക്ക് ശമനം കിട്ടിയ പോലെ.
പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ കുളി കഴിഞ്ഞു അമ്പലത്തിൽ പോയപ്പോൾ അവിടെ നഗ്‌നപാദനായി ആ നനഞ്ഞ മണ്ണിൽ ചവിട്ടി നിന്നപ്പോൾ മനസ്സ് ഒരു തൂവലിനെ പോലെ പാറി പറക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി. മസ്തിഷ്കതിലേക്കു ആയിരമായിരം ആവേഗങ്ങൾ മിന്നൽ പിണരുകൾ പോലെ പാഞ്ഞു. അവ അയാളുടെ മനസ്സിനെ മതിച്ചു... മഹാദേവന്റെ നിർമാല്യ ദർശനം, ഉള്ളം കൈയിൽ കിട്ടിയ പുണ്യ തീർഥം, നെറ്റിയിലെ ചന്ദനം, ഇവ എല്ലാം മനസ്സിൽ കോടി പുണ്യം നിറച്ചു . ശാന്തിയും സമാധാനവും നിറഞ്ഞു അയാളുടെ മനസ്സിൽ., പഴയ വഴിത്താരായിലൂടെ നടന്നു പഴമയുടെ മണമുള്ള ഓർമകളെ പൊടി തട്ടി എടുത്തു അയാൾ. ചിലത് അയാളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു, ചിലത് സങ്കടപെടുത്തി, ചിലത് അയാളിൽ നഷ്ടബോധം ഉണ്ടാക്കി. നിറമുള്ള പകലുകളും, സ്വപ്‌നങ്ങൾ ഉള്ള രാത്രികളും സമ്മാനിച്ചു് ആ കുറച്ചു ദിനങ്ങൾ. വീണ്ടും മടക്ക യാത്ര..... ടാക്സി എത്തി അയാൾ അമ്മയേ മറി കടന്നു കാറിൽ കയറി.,കണ്ണടച്ച് ഇരുന്നു. രണ്ടു തുള്ളി കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ കൺകോണുകളിൽ ഊറി വന്നു. പിന്നിൽ അമ്മയും ചുമരിൽ തൂക്കിയിട്ട അച്ഛന്റെ ചിത്രവും മാത്രം ബാക്കിയായി. അയാളുടെ അടുത്ത വരവിനായി അവർ കാത്തിരുന്നു . കാർ വീണ്ടും നാലു വരി പാതയിലൂടെ കുതിച്ചു പാഞ്ഞു......
സ്മിത പ്രകാശ്‌.
--------------------------

#വാലൻറ്റയിൻദിനസമ്മാനം#


#വാലൻറ്റയിൻദിനസമ്മാനം#
---------------------------------------------
ഞങ്ങളുടെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു ഒരു കൃത്യം മാസം കഴിഞ്ഞപ്പോഴാണ് വാലൻറ്റയിൻദിനം വന്നത്. ആദ്യമായി വന്ന പ്രണയദിനത്തിൽ എന്ത് വാങ്ങണം, എങ്ങിനെ ആഘോഷിക്കണം എന്ന ഒരു ആശയകുഴപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ വിവാഹ ശേഷം വന്ന ആദ്യ വിശേഷദിനം എന്ന പ്രത്യേകത ഉണ്ടായിരുന്നു ആ പ്രണയദിനത്തിന്. ഇന്നത്തെ പോലെ മൊബൈലും, പ്രണയദിന ആഘോഷങ്ങളും, വാട്സപ്പ് fbയും ഒന്നും ഇല്ലാത്ത കാലം. കുറേ ഏറെ ചിന്തിച്ചശേഷം സ്കൂളിൽ നിന്നു പ്രകാശേട്ടൻ അന്ന് വൈകിട്ട് ടൌണിൽ നിന്നു എനിക്ക് ഒരു സിന്ദൂരചെപ്പും പൊട്ടും വാങ്ങി കൊണ്ട് വന്നു. ഇന്നും എന്റെ പെട്ടിയിൽ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചു വെച്ചിട്ടുണ്ട് ആ സിന്ദൂരചെപ്പ്.
അന്നത്തെ പരിമിതമായ ചുറ്റുപാടിലും ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ആദ്യ പ്രണയദിനം ചെറു സമ്മാനം കൊണ്ട് ആഘോഷിച്ചു. അടുത്ത പ്രണയദിനം ഇതിലും നന്നായി ആഘോഷിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് മോഹം ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൈവം അടുത്ത വാലൻറ്റയിൻ ദിനത്തിൽ ഞങ്ങൾക്കായി ഒരു അമുല്യസമ്മാനം ഒരുക്കിയിരുന്നു. അങ്ങിനെ നാല് മാസം കഴിഞ്ഞു, ഞാൻ ഗർഭിണിയായി. പിന്നെ തുടങ്ങി ഗർഭക്കാല വയ്യായകകളും, കരുതലും. മാസംതോറുമുളള ഡോക്ടറുടെ ചെക്കപ്പുകളും. വരാൻ പോകുന്ന പോന്നോമനയേ പറ്റിയുള്ള സ്വപ്‌നങ്ങളും ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാനും മറ്റു നവമാതാക്കളെ പോലെ താലോലിച്ചു തുടങ്ങി.
എന്റെ ഏതാഗ്രഹവും സാധിച്ചു തരാൻ അച്ഛനും അമ്മയും കുടുംമ്പത്തിലെ മറ്റെല്ലാവരും, പ്രതേകിച്ചും പ്രകാശേട്ടനും ശ്രദ്ധിച്ചു. ഇഷ്ടഭക്ഷണം ഊണ് മേശയിൽ ഒന്നിന്നു പിറകെ ഒന്നായി എത്തി. ചെറിയമ്മയുടെ സ്നേഹം മാങ്ങാകറിയുടെയും എരിശ്ശേരിയുടെയും രൂപത്തിൽ എന്റെ മുന്നിൽ എത്തി. നാത്തൂൻമാർ പലഹാരപൊതികളുമായി എത്തി. ഇതു പോരാതെ മാസതോറുമുളള ഡോക്ടറുടെ അടുത്തുള്ള ചെക്കപ്പ് കഴിഞ്ഞു, പാലക്കാട്‌ അശോക്‌ ഭവനിലെ മസാല ദോശ കഴിക്കാതെ ഞങ്ങൾ മടങ്ങാറില്ലായിരുന്നു. ജനുവരി മാസത്തിൽ ആദ്യത്തെ വിവാഹവാർഷികം ആഘോഷിക്കണം എന്ന ആഗ്രഹം കാരണം എഴാം മാസത്തിൽ പ്രസവത്തിനു എന്റെ വീട്ടിലെക്ക് അയക്കുന്നില്ല എന്ന് പ്രകാശേട്ടൻ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു. ഡോക്ടർ പ്രസവതിയതി മാർച്ച്‌ 16ആണ് എന്ന് പറയുകയും ചെയ്തു. ഫെബ്രുവരി മാസം, എനിക്ക് ഒമ്പതാം മാസത്തിൽ പോകാം എന്ന് തിരുമാനമായി. ഡേറ്റ് നേരത്തെ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു. ചടങ്ങിനു പങ്കെടുക്കനായി കോയമ്പത്തൂരിൽ നിന്നും ചുള്ളിമടയിൽ നിന്നും നാത്തൂൻമാർ നേരത്തെ എത്തി. അങ്ങിനെ ഫെബ്രുവരി 14ന് എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നും അച്ഛനും അമ്മയും ഔദ്യോഗികമായി നല്ല ദിവസവും തിയതിയും അറിയിക്കാനായി വീട്ടിൽ എത്തി. അന്ന് ഉച്ച ഭക്ഷണതിനു എല്ലാവരും വീട്ടിൽ ഉണ്ട്, ഫെബ്രുവരി 21നാണ് പ്രസവത്തിനു കൂട്ടിയിട്ട് പോകുന്ന ചടങ്ങ്., എന്ന് തീരുമാനമായി. ഉച്ചക്ക്‌ ഊണ് കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി, അച്ഛനും പ്രകാശേട്ടനും കഴിച്ചു അടുത്ത ആളുകൾ ഊണ് കഴിക്കാൻ ഇരുന്നില്ല അപ്പോഴേക്കും എനിക്ക് ഇടുപ്പ് വേദന തുടങ്ങി. എല്ലാവരും വീട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ളത് കൊണ്ട് പെട്ടന്ന് തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു. ഉച്ചക്ക് രണ്ടു മണിക്ക് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി, വൈകുന്നേരം അഞ്ചു മണിയോടെ പ്രസവവും കഴിഞ്ഞു. ഞങ്ങളുടെ ആദ്യത്തെ കൺമണി - ദിയ. അവൾ ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കടന്നു വന്നു. ഡോക്ടർ പറഞ്ഞതിലും മുപ്പത്തിരണ്ടു ദിവസം നേരത്തെ, വെറും ഒരുകിലോ തോള്ളായിരം ഗ്രാം ഭാരം., മാസം തികയാതെയുള്ള ജനനം -പക്ഷെ അവൾ ആരോഗ്യവതിയായിരുന്നു. രണ്ടു ദിവസത്തെ ഇൻക്ക്യുബെറ്റർ വാസത്തിനു ശേഷം ഡോക്ടർ അവളെ ഞങ്ങളെ ഏല്പിച്ചു., കുഞ്ഞിനെ അധികമാരും കൈമാറി എടുക്കരുത് എന്നും നാൽപതു ദിവസം കഴിയാതെ കുളിപ്പിക്കരുത് എന്നുള്ള ഉപാധിയോടെ. വളരെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ അവൾ ആരോഗ്യവതിയായി, ഞങ്ങളുടെ കണ്ണിലുണ്ണിയായി വളർന്നു . പക്ഷെ പ്രണയദിനമായ, ഫെബ്രുവരി പതിനാലിനുള്ള അവളുടെ ജനനം, ഞങ്ങൾക്കുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രണയോപഹാരമായി കാണാനാണ് എനിക്ക് ഇഷ്ടം. ഓരോ പ്രണയദിനം കടന്നു പോകുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ ആ ഉപഹാരത്തിന്നു മികവു ഏറി വരുന്നു. അവളുടെ ജനനത്തിന് ശേഷമുള്ള ഓരോ പ്രണയദിനങ്ങളും അവളുടെ പിറന്നാൾ ആയിട്ട് ഞങ്ങൾ ആഘോഷിക്കുന്നു. ഇന്നു ഞങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ വാലൻറ്റയിൻ ദിനത്തിന്റെ അർത്ഥവും വ്യാപ്ത്തിയും മാറി. മകളുടെ വളർച്ചയുടെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളായി മാറി ഓരോ പ്രണയദിനവും. ഓരോ പിറന്നാളും ദൈവത്തിന്നോടുള്ള നന്ദിയും മകളോടുള്ള വാത്സല്യമാണ് ഇന്ന്.
( NB:-ഈ ഓർമകുറിപ്പിന് 2014ൽ മലയാളമനോരമ പാലക്കാട്‌ , നടത്തിയ വാലൻറ്റയിൻ ഓർമകുറിപ്പ് മത്സരത്തിൽ പ്രോത്സാഹനസമ്മാനം കിട്ടുകയുണ്ടായി. )
സ്മിത പ്രകാശ്‌.

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo