മദ്യശാലകൾ തുറക്കണം (കഥയല്ലിത് ജീവിതം)

"ഹലോ"

"ഹലോ, ബീവറേജസ് ഓഫീസ് അല്ലെ?"

"അതേ. പറയു"

"സർ എത്രയും പെട്ടെന്ന് മദ്യശാലകൾ തുറക്കണം സർ"

"നമ്മൾ അതിനുള്ള നടപടി ആരംഭിച്ച് കഴിഞ്ഞു. ഈ ആഴ്ച തന്നെ തുറക്കാൻ കഴിയും എന്നാണ് പ്രതീക്ഷ"

"താങ്ക്സ് സർ. സാറിനെ ദൈവം രക്ഷിക്കും"

"കുട്ടിയുടെ അച്ഛനോ സഹോദരനോ ആൽക്കഹോളിക് ആണോ?"

"ഏയ്, അല്ല സർ"

"കുട്ടി അൽക്കഹോളിക് ആണോ?'

"ഒരിക്കലുമല്ല സർ"

"പിന്നെ?"

"2 മാസമായി അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നത് കാരണം ബോട്ടിൽ ആർട്ട് ചെയ്യാൻ കുപ്പി ഒന്നും കിട്ടുന്നില്ല സർ"

"കൊള്ളാമെടാ മക്കളെ"!

By RahulRaj@ Nallezhuth

ജല്ലിക്കെട്ട്

ജല്ലിക്കെട്ട് കാണാൻ ബാംഗ്ലൂരിലെ 'മികച്ച' ഒരു തിയേറ്ററിൽ കയറി. ഏറ്റവും പുറകിലുള്ള സീറ്റാണ് ലഭിച്ചത്. നിറഞ്ഞ സദസ്. തിയേറ്റർ വൃത്തിയാക്കുന്ന പ്രായമുള്ള 2 സ്ത്രീകളും വാതിലിന് അരികിലായി ചിത്രം കാണാൻ ഇരിപ്പുണ്ട്.

തുടക്കത്തിൽ തന്നെ ജല്ലിക്കെട്ടെന്നു എഴുതി കാണിച്ചു. പെട്ടെന്ന് തന്നെ മറഞ്ഞു.

"ശ്ശെടാ.ക്യാമറ ഓപ്പണ് ആക്കാനുള്ള സമയം പോലും തന്നില്ലല്ലോ. സാധാരണ ഇവന്മാർ സംവിധായകന്റെ പേരൊക്കെ കഴിഞ്ഞാണല്ലോ സിനിമേടെ പേര് എഴുതി കാണിക്കാറ്. ഇനി ഞാനെങ്ങനെ സ്റ്റാറ്റസ് ഇടും"

"സരോല്ല ഡാ.. തൽക്കാലം വേറെ വല്ലോരും ഇട്ടത് വെച്ചു അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്യാ "

സംവിധായകന്റെയും ക്യാമറമാന്റെയും മറ്റും പേര് എഴുതി കാണിച്ചപ്പോൾ സദസ്സിൽ വിസിലടിയും കാരഘോഷവുമായി ആക്രോശങ്ങൾ ഉയർന്നു.

കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വീണ്ടും സിനിമയുടെ പേര് എഴുതി കാണിച്ചു.

"ഡാ.. ഡാ.. ഫോട്ടോ എടുക്ക്."

"ശ്ശോ.. പിന്നേം മിസ് ആയി"

ഈ വിധത്തിൽ പലരുടെയും സംഭാഷണങ്ങൾ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിറച്ച് ചിത്രം ആരംഭിച്ചു.

പോത്ത് ഓടി തുടങ്ങി. മികച്ച ശബ്ദ സംവിധാനവും അതിനെ ഒന്നു കൂടെ പൊലിപ്പിക്കുന്ന ബാക്ക് ഗ്രൗണ്ട് മ്യൂസിക്കും.
എല്ലാവരുടെയും കണ്ണുകൾ സ്‌ക്രീനിലെ പോത്തിലേക്കും പോത്തിന് പുറകെ ഓടുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിലേക്കും.

പെട്ടെന്ന് "അയ്യോ" എന്നൊരു ശബ്ദം ഉയർന്നു.

"ഈ തിയേറ്ററിൽ സൗണ്ട് ഒക്കെ അടിപൊളിയ ല്ലേ. നല്ല 3D എഫക്ട് "

"ഡാ മണ്ടാ, അത് 3D എഫക്ട് ഒന്നുമല്ല. മുന്നിലിരുന്ന ആരോ പേടിച്ച് വിളിച്ചതാണ്. ദേ കണ്ടില്ലേ അവിടെ ഒരു പെണ്ണ് എഴുന്നേറ്റ് നില്കുന്നത് "

"അവൾ പുറകോട്ടണല്ലോ നോക്കുന്നത്. പുറകിലിരിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലുമൊരുവൻ ആ കൊച്ചിനെ തോണ്ടിക്കാണും. നീ വന്നേ"

അപ്പോഴേക്കും ആ കുട്ടിക്ക് ചുറ്റും ഒരാൾക്കൂട്ടം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടു. ഒരാൾക്കൂട്ടം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടാൽ അതിനു നടുവിൽ സംഭവിക്കുന്നത് എന്തെന്നറിയാൻ മനസിന് വല്ലാത്തൊരു വ്യഗ്രത ആണ്. ഞാനും ആ ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ ചേർന്നു. പെണ്കുട്ടി തന്റെ കാൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നുണ്ട്. ഒരാൾ പുറകിൽ ഇരുന്ന ഒരു പയ്യനെ കയ്യേറ്റം ചെയ്യാൻ നോക്കുന്നുണ്ട്. സംഭവത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടാൻ സിനിമയിൽ നിന്നുള്ള തെറി വിളികളും പശ്ചാത്തലത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു.

പെട്ടെന്ന് പുറകിൽ നിന്നും വീണ്ടും ഒരു അയ്യോ വിളി. എല്ലാവരുടെയും ശ്രദ്ധ അങ്ങോട്ടായി. ഇത്തവണ ഒരു പുരുഷനാണ്. ആൾക്കൂട്ടം അങ്ങോട്ട് ഓടി.

"അയ്യോ പൂച്ച"

അയാൾ പൂച്ചയെ ചൂണ്ടി വീണ്ടും അലറി. ഓടി വന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിന് ഇടയിലൂടെ പൂച്ച ഓടി. പൂച്ചയ്ക്ക് പിറകെ ആൾക്കൂട്ടം. എങ്ങും ഇരുട്ടായതിനാൽ പുറത്തേക്കുള്ള വഴി കാണാതെ പൂച്ച ഓടുകയാണ്. പല സ്ഥലങ്ങളിൽ നിന്നും അയ്യോ വിളി ഉയരുന്നു. ആൾക്കൂട്ടം പുറകെ ഓടുന്നു.

പെട്ടെന്ന് വാതിലിന് അരികിൽ ഇരുന്ന സ്ത്രീ തിയേറ്ററിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു. പൂച്ച അവർക്ക് അരികിലേക്ക് ഓടി അവരുടെ കാലിൽ മുട്ടിയുരുമ്മി നിന്നു. ഓടിയടുത്ത ആൾക്കൂട്ടത്തിന് നേരെ അവർ എന്തോ പറഞ്ഞു. അന്തരീക്ഷത്തിൽ പലവിധ ബഹളങ്ങൾ നിറഞ്ഞതിനാൽ അവർ പറഞ്ഞത് എന്തെന്ന് മനസിലായില്ല. ഒരു നിരാശയോടെ ആൾക്കൂട്ടം അവരവരുടെ സീറ്റുകളിലേക്ക് മടങ്ങി. വീണ്ടുമവർ പോത്തിന് പിറകെ ആക്രോശത്തോടെ ഓടാൻ തുടങ്ങി !

(NB: തിയേറ്ററിൽ ഒരു പൂച്ച റോന്തു ചുറ്റിയിരുന്നു എന്നതൊഴിച്ചാൽ ബാക്കി എല്ലാം തികച്ചും സാങ്കല്പികം മാത്രമാണെന്ന് അറിയിച്ച് കൊള്ളുന്നു😄)

By rahulRaj

വിധി

തലയിലെ എരിയുന്ന ചിന്തകളും, ചുണ്ടിലെ എരിയുന്ന സിഗരറ്റും മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷത്തിന്റെ ചൂട് കൂട്ടുന്നു എന്നു തോന്നിയപ്പോൾ അയാൾ റിമോട്ട് എടുത്ത് എ സിയുടെ തണുപ്പ് അല്പം കൂടെ ശക്തിപ്പെടുത്തി. ലാപ്‌ടോപ്പിൽ എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്ന ലേഖനത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായി ഇങ്ങനെ ചേർത്തു.

"ആയതിനാൽ വടക്കൻ മലയിലെ മനുഷ്യ വാസം എത്രയും പെട്ടെന്ന് ഒഴിപ്പിച്ച് അവിടെ പൂർവ്വാവസ്ഥ പുനഃസ്ഥാപിക്കേണ്ടതായിട്ടുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ അടുത്ത മഴക്കാലത്ത് വീണ്ടുമൊരു പ്രളയത്തിനു നമ്മൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടി വരും എന്നത് തീർച്ചയാണ്"

കഴിഞ്ഞ 3 മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഒറ്റയിരിപ്പിന് എഴുതി തീർത്ത ആ ലേഖനത്തിലൂടെ ഒരിക്കൽ കൂടെ കണ്ണോടിച്ച ശേഷം അത് ഒരു പ്രമുഖ ഓൺലൈൻ പോർട്ടലിന്റ ഈ മെയിൽ വിലാസത്തിലേക്ക് അയച്ചു. ഫ്രിഡ്ജിൽ നിന്നും ഐസ് ക്യൂബ്സ് എടുത്ത് നേരത്തെ ഗ്ലാസിൽ ഒഴിച്ച് വെച്ച മദ്യത്തിൽ ഇട്ട ശേഷം ശേഷം ഒറ്റ വലിക്ക് അകത്താക്കി. സിരകളിൽ തണുത്ത ലഹരി നിറഞ്ഞ് എഴുത്തിന്റെ ക്ഷീണം ഇല്ലാതാകുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു.

വിശേഷങ്ങൾ അറിയാനായി മൊബൈൽ എടുത്ത് നെറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു. വാട്‌സ്ആപ്പിൽ പതിവിലുമധികം മെസേജുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. "കായലോരം ഫ്ളാറ്റ്സ്" എന്ന ഗ്രൂപ്പിൽ നൂറോളം മെസെജുകൾ. അയാൾ ആദ്യത്തെ മെസേജ് വായിച്ചു.

"കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ കൈ വിട്ട് പോയിരിക്കുന്നു. ഒരു ഫൈനിൽ ഒതുങ്ങും എന്നു തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചത്. പക്ഷെ നമ്മുടെ ഫ്ലാറ്റ് പൊളിച്ചു കളയാൻ ഇപ്പോൾ കോടതി വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.
ആയതിനാൽ......."

തുടർന്ന് വായിക്കാൻ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി. കാഴ്ച മങ്ങുന്നു. തപ്പി തടഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നപ്പോൾ നിൽക്കുന്നിടം ഒരു ചതുപ്പ് നിലമായി മാറുന്നത് അയാൾ അറിഞ്ഞു. ചതുപ്പിൽ അകപ്പെടാതെ പത്താം നിലയിലെ ആ ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും പുറത്തു കടക്കാനായി ഒരു ശ്രമം നടത്തി. പക്ഷെ അടച്ചിട്ട വാതിലുകൾ ആ ശ്രമത്തെ ദയനീയമായി പരാജയപ്പെടുത്തി. ഒടുവിൽ ആ ചതുപ്പിലേക്ക് പതുക്കെ പതുക്കെ അയാളുടെ ശരീരം മുഴുവനായി ആണ്ടു പോയി. കായലിൽ നിന്നും അയാളെ തേടി വന്നൊരു കാറ്റ് ആ ഫ്ലാറ്റിന്റെ അടച്ചിട്ട ജനാലകളിൽ തട്ടി തിരിച്ച് പോയി. ആ കാറ്റുയർത്തിയ ശീൽക്കാരം അവിടമാകെ മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

✍ രാഹുൽ രാജ്

ഒരു ടിക് ടോക് വൈറൽ

സമയം രാത്രി 12 മണിയോടടുക്കുന്നു. രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ച് രണ്ട് യുവാക്കൾ ഒരു റോയൽ എൻഫീൽഡ് ബുള്ളറ്റിൽ പച്ച വിരിച്ച ആ ഗ്രാമത്തിലേക്ക് കടന്ന് വരികയാണ്.

"എടാ, മഹേഷേ.. ഇത് വല്ലതും വേണോ?? ഇത് നിന്റെ ഹോസ്റ്റൽ അല്ല"

"എന്താ... ??"

"ഓഹ്.. ഈ ബൈക്കിന്റെ ഒരു നശിച്ച ഒച്ച. പറഞ്ഞാലും കേക്കൂലാ.. മഹേഷേ.. നീ ബൈക്ക് ഒന്ന് ഒതുക്കിയെ"

മഹേഷ് ബൈക്ക് നിർത്തി.

"എന്താടാ? "

"ഡാ മഹേഷേ. ഇത് വേണോ. ഇത് നമ്മടെ ഹോസ്റ്റൽ അല്ല.സമയം രാത്രി പന്ത്രണ്ടാകാറായി. അവന്റെ വീട്ടുകാർ ഒക്കെ ഉറങ്ങിക്കാണും. അവന്റെ അച്ഛൻ അല്ലെങ്കിലേ ഒരു ചൂടനാ"

"അപ്പൊ പിന്നെ നമ്മൾ ഇത്രേം വണ്ടി ഓടിച്ച് വന്നത് വെറുതെയാ?"

" എന്നാലും.."

" അശ്വിൻബ്രോ നീ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ പേടിക്കുന്നെ? നമ്മൾ അവനെ തല്ലാൻ ഒന്നും അല്ലല്ലോ പോണേ. അവന്റെ വീട്ടിൽ പോകുന്നു. അവനെ വിളിക്കുന്നു. നമ്മൾ ബർത്ത് ഡേ കേക്ക് കൊണ്ട് വന്നത് കണ്ട് അവനും വീട്ടുകാരും സർപ്രൈസ് ആകുന്നു. കേക്ക് കട്ട് ചെയ്യുന്നു. നീ ഇതൊക്കെ ക്യാമറയിൽ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നു. "ഓഹ് മൈ ഫ്രണ്ട് നിൻ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ കാണുന്നെന്റെ മുഖം.." ആ ഒരു പാട്ടില്ലെ അത് മിക്സ് ആക്കി ഒരു വീഡിയോ ഉണ്ടാക്കി നമ്മൾ ടിക് ടോക്കിൽ ഇടുന്നു. ഭർത്താവിന്റെ ബർത്ത് ഡേക്ക് സർപ്രൈസ് ആയി വന്ന് ഭാര്യ കേക്ക് കൊടുക്കുന്ന വീഡിയോ വൈറൽ ആയത് കണ്ടില്ലേ. അത് പോലെ ഇതും വൈറൽ ആകും"

"ഐഡിയ ഇസ് ഗുഡ് പക്ഷെ...."

"ഒരു പക്ഷേയുമില്ല നീ ആ കേക്ക്‌ താഴെ പോകാണ്ട് പിടിച്ചോ"

അങ്ങനെ മാർഗമല്ല ലക്ഷ്യമാണ് പ്രധാനം എന്നൊരു ഗീതോപദേശം കൂടെ കൂട്ടി ചേർത്ത് മഹേഷ് തന്റെ 'രഥം' സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.
അൽപ സമയം സഞ്ചരിച്ച ശേഷം വലിയ ഒരു വീടിന്റെ ഗേറ്റിന് മുൻപിൽ വണ്ടി നിർത്തി.

"വണ്ടി നമുക്ക് ഇവിടെ നിർത്താം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഉരുൾപൊട്ടി വരുന്നതാണെന്ന് വിചാരിച്ച് വീട്ടുകാർ പേടിക്കും."

"നീ കുറെ നേരായി എന്റെ വണ്ടീനെ കുറ്റം പറയുന്നു. വേണ്ട ട്ടാ.."

അവർ ഗേറ്റ് തുറന്ന് മുറ്റത്തേക്ക് കയറി.

"മഹേഷേ,മണി 12 കഴിഞ്ഞു. ഞാൻ അവനെ വിളിക്കട്ടെ? "

"ആ വിളിക്ക്"

അശ്വിൻ മൊബൈൽ എടുത്ത് അഭിയുടെ നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.

"ഹലോ"

"ഹലോ.. ഡാ അഭീ നീ വീടിന്റെ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തോട്ട് വന്നേ. നമ്മൾ നിന്റെ വീടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്"

"ആണോ.. ഓക്കെ" ഫോൺ കട്ട്. നല്ല ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന അഭി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു.

ആ സമയത്ത്‌ മുറ്റത്തിരുന്ന ബക്കറ്റിൽ വെള്ളം നിറക്കുകയായിരുന്നു മഹേഷ്.

"ഡാ മഹേഷേ നീ എന്താ ഈ ചെയ്യുന്നേ?"

"ഇപ്പൊ വൈറൽ ആകാൻ കോമഡിയാ ബെസ്റ്റ്. അതിനുള്ള ഒരു പൊടി ടെക്നിക്കാ. പിന്നെ കഴിഞ്ഞ തവണ എന്റെ ബർത്ത് ഡേ ക്ക് ഹോസ്റ്റലിൽ വെച്ച് എന്റെ തലയിൽ വേസ്റ്റ് ബാസ്കറ്റ് കമഴ്ത്തിയവനാ ഇവൻ. ഇത് മഹേഷിന്റെ സ്നേഹത്തിൽ ചാലിച്ച ഒരു പ്രതികാരം. നീ ക്യാമറ ഓൺ ചെയ്യ്"

ഇത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ വെള്ളം നിറച്ച ബക്കറ്റുമായി വാതിലിന് സൈഡിലേക്ക് നിന്നു.

സമയം അല്പം കഴിഞ്ഞിട്ടും ആരും വരുന്ന ലക്ഷണമില്ല.

"നീ ആ കോളിംഗ് ബെൽ അടിക്ക്. എന്റെ കൈ കഴക്കുന്നു"

ട്രണീം........ കോളിംഗ് ബെൽ മുഴങ്ങി

അഭിയുടെ റൂമിൽ ലൈറ്റ് തെളിഞ്ഞു.

"ഡാ അവൻ വരുന്നുണ്ട്"

"ഞാൻ റെഡി. ക്യാമറ സ്റ്റാർട്ട് .. ആക്ഷൻ.."

വാതിൽ തുറന്നതും മഹേഷ് വെള്ളം ഒഴിച്ചു.

"ഹാപ്പീ.. ബ ...... ർ ......... ത്ത് ............... ഡേ"

"പണി പാളി... അഭീന്റച്ഛൻ...."

വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് നിക്കുന്ന അഭിയുടെ അച്ഛനെ കണ്ട് അവർ യൂണിവേഴ്സിറ്റി റിസൾട്ട് കണ്ടിട്ടെന്ന പോലെ തരിച്ച് നിന്നു.

ദേഷ്യം കൊണ്ടാണോ തണുപ്പ് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല അയാൾ വിറക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു

"നിനക്കൊക്കെ ഭ്രാന്താണോടാ..." അയാൾ അലറി.

"അത്.. ഞങ്ങൾ അഭിയുടെ ബർത്ത് ഡേ ആഘോഷിക്കാൻ.. ദേ ഞാൻ മാത്രമല്ല അശ്വിനും ഉണ്ട്"

അപ്പോഴാണ് ഉറക്കച്ചടവോടെ അഭി അങ്ങോട്ട് വന്നത്. തന്റെ കൂട്ടുകാരെയും വെള്ളത്തിൽ കുളിച്ച് നിൽക്കുന്ന അച്ഛനെയും കണ്ട് അഭി ഞെട്ടി.

"ഡാ അഭീ ഞങ്ങൾ നിന്റെ ബർത്ത് ഡേ ആഘോഷിക്കാൻ.. ദേ കേക്ക് ഒക്കെ ഉണ്ട്. അശ്വിനെ ആ കേക്ക് കാണിച്ച് കൊടുക്കെടാ"

"എന്റെ ബർത്ത് ഡേയോ.. അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് മാസം രണ്ടായി"

"ഏഹ്... എന്നിട്ട് ഫേസ്‌ബുക്കിൽ കണ്ടല്ലോ ഇന്നാണെന്ന്"

"ഓഹ്... അത് അന്ന് ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്നപ്പോ നിങ്ങളൊക്കെ പണി തരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ഡേറ്റ് മാറ്റിയതാ"

മഹേഷ് അഭിയെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പറഞ്ഞു

"നീ ഇനി ഫേസ്‌ബുക്കിൽ പ്രൊഫൈൽ പിക്ച്ചർ പോലും മാറ്റി പോകരുത്. കേട്ടോടാ..
.
അശ്വിനേ.. എസ്കേപ്പ് ബ്രോ..."

വന്നതിലും വേഗത്തിൽ മഹേഷ് തന്റെ ബുള്ളറ്റ് തിരിച്ച് ഓടിച്ചു. അതിന്റെ പുറകിലത്തെ സീറ്റിലിരുന്ന് അശ്വിൻ നാളെ വൈറലാകാനുള്ള ഒരു വീഡിയോക്ക് ടിക് ടോക്കിൽ പാട്ട് മിക്സ് ചെയ്യുകയായിരുന്നു.

"അവനവൻ കുരുക്കുന്ന കുരുക്കഴിച്ചെടുക്കുമ്പോ ഗുലുമാൽ !!"

- Rahul Raj

പുസ്തകക്കാഴ്ചകൾ

"ബസ് യാത്രയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ കാണാം. പക്ഷെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ കാണാനാകും കയ്യിൽ ഒരു പുസ്തകം കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ"

വടകരയിൽ നിന്നും തലശ്ശേരിയിലേക്കുള്ള യാത്ര. വൈകുന്നേരം, കെ എസ് ആർ ടി സി ബസ്, സൈഡ് സീറ്റ്, തണുത്ത കാറ്റ്. മനം നിറക്കുന്ന പുറത്തെ കാഴ്ചകളിൽ കണ്ണും നട്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് മുകളിലത്തെ വാചകം മനസ്സിൽ മിന്നിയത്. ബാഗിൽ നിന്നും പുസ്തകം പുറത്തെടുത്തു. വിനോയ്‌ തോമസിന്റെ 'കരിക്കോട്ടക്കരി'.

പുറത്ത് ഞാൻ കണ്ട കാഴ്ചകൾ ഒന്നുമല്ല എന്നു തെളിയിക്കുന്നതായിരുന്നു വായന നൽകിയ കാഴ്ചകൾ. ഓരോ കഥാപാത്രവും എന്നെ കൈപിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയി കരിക്കോട്ടക്കരിയുടെ കാഴ്ചകൾ കാണിച്ചു തരികയായിരുന്നു. ഭ്രമിപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ, കണ്ണ് തുറപ്പിക്കുന്ന കാഴ്ചകൾ, ഇത് വരെ കാണാത്ത കാഴ്ചകൾ. ഞാൻ കാഴ്ചകളിൽ മുഴുകി.

ബസ് പെട്ടെന്ന് നിർത്തിയതിനാൽ പൂർണ്ണമാക്കും മുൻപ് എനിക്ക് വായന അവസാനിപ്പിക്കേണ്ടി വന്നു. എല്ലാവരും ബസിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുകയായിരുന്നു.

"ചേട്ടാ തലശേരി എത്ത്യ" ?
ഞാൻ കണ്ടക്ടറോട് ചോദിച്ചു.

"തലശ്ശേരിയോ?. കണ്ണൂർ എത്തിയെടോ "

"അയ്യോ .. എനക്ക് തലശേരി ഏനും എറങ്ങണ്ടത്"

കണ്ടക്ടർ ഉടൻ തന്നെ ഒരു ടിക്കറ്റ് മുറിച്ചു തന്നു

"ഇതെന്താ"?

താൻ തലശേരി വരെയുള്ള ടിക്കറ്റല്ലേ എടുത്തുള്ളു. ബാക്കി രൂപയുടെ ടിക്കറ്റ്. നമ്പറിറക്കാതെ വേഗം കാശ് തന്ന് ഇറങ്ങെടോ"

അങ്ങനെ കാശും കൊടുത്ത് കണ്ണൂരിൽ നിന്നും തലശേരിക്ക് അടുത്ത ബസ് കേറി. കരിക്കോട്ടക്കരി മാടി വിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ഇനിയും പുസ്തക കാഴ്ചകൾ കണ്ടാൽ ലക്ഷ്യസ്ഥാനം കാണാൻ ആകില്ലെന്നതിനാൽ പുറത്തെ കാഴ്ചകളിലേക്ക് മാത്രം എന്റെ കാഴ്ചയെ ഒതുക്കി. കാഴ്ചകൾ.. ഒരുപാട് ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ.. ബസിനൊപ്പമെത്താനാകാതെ ഓടി മറയുന്ന പുറംകാഴ്ചകൾ..

ആദ്യം മനസ്സിൽ തോന്നിയത് പൂർണ്ണമായും ശരിയാണെന്ന് ഈ യാത്ര മനസ്സിലാക്കി തന്നു..

"ബസ് യാത്രയിൽ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയാൽ ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ കാണാം. പക്ഷെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് കാഴ്ചകൾ കാണാനാകും കയ്യിൽ ഒരു പുസ്തകം കൂടെ ഉണ്ടെങ്കിൽ"

Rahulaj, Admin Nallezhuth

പല പല നാളുകൾ, ഞാനൊരു പുഴുവായ്‌

പൂക്കൾ മനുഷ്യനെ നോക്കി പുഞ്ചിരി തൂകിയിരുന്ന, കുറച്ച് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപുള്ള ഒരോണക്കാലം. നാട്ടിൻപുറമായതിനാൽ ക്ലബ്ബ് വക ഓണത്തിന് കുട്ടികളുടെ കലാമത്സരങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. സ്റ്റേജിൽ കയറുക എന്നത് ഭയമായതിനാൽ മൂന്നാം തരത്തിലായിട്ടും എന്റെ കലാവൈഭവം പ്രകടിപ്പിക്കാൻ എനിക്ക് സാധിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷെ ഈ വർഷം എന്റെ പേടി മാറ്റി എന്റെ കലാപ്രകടനം നാട്ടുകാരെ കാണിക്കാൻ തന്നെ വീട്ടുകാർ തീരുമാനിച്ചു.

അങ്ങനെ ആ ദിവസം നെഞ്ചിടിപ്പോടെ സ്റ്റേജിൽ കയറാനുള്ള എന്റെ ഊഴവും കാത്ത് ഇരിക്കുകയാണ് ഞാൻ.

"അടുത്തതായി രാഹുൽ രാജ്"

രാമകൃഷ്ണൻ മാഷ് അനൗൺസ് ചെയ്തു.

ഞാൻ സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റില്ല. അവസാനം അമ്മ വന്ന് എന്നെ സ്റ്റേജിലേക്ക് നടത്തിച്ചു. സ്‌കൂളിലെ ചെറിയ ഹാളിനുള്ളിൽ ബെഞ്ച് നിരത്തിയിട്ട് നിർമിച്ച ചെറിയൊരു സ്റ്റേജ്. ഞാൻ അതിനു മുകളിലേക്ക് കയറി.
ആരോ വന്ന് മൈക്ക് എന്റെ ഉയരത്തിനനുസരിച്ച് അഡ്ജസ്റ്റ് ചെയ്ത് തന്നു. കുട്ടികളും മുതിർന്നവരും അടങ്ങിയ ചെറിയൊരാൾക്കൂട്ടം എന്നിലേക്ക് തന്നെ കണ്ണ് നട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നെ കളിയാക്കി ചിരിക്കുന്നത് പോലെ തൊട്ട് മുന്നിൽ മൈക്ക് എന്നെ നോക്കുന്നു. നെഞ്ചിൽ ഉത്സവത്തിന് ചെണ്ട കൊട്ടുന്ന മേളം. ശരീരത്തിൽ ആകെ എന്തോ ഇഴയുന്നത് പോലെ.

ഒടുവിൽ ഞാൻ കണ്ണുകളടച്ച് മൂന്ന് തവണ ശ്വാസം ഉള്ളിലേക്കെടുത്തു. പരിഭ്രമം കൂടുന്ന സമയത്ത് അങ്ങനെ ചെയ്താൽ ആശ്വാസം കിട്ടുമെന്ന് അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ ഒരൽപ്പം ആശ്വാസം തോന്നി. പിന്നെ ഒന്നും നോക്കിയില്ല, ഞാൻ സദസ്സിന് മുൻപിലേക്ക് എന്റെ ഉള്ളിലെ പദ്യത്തിന്റെ കെട്ടഴിച്ചു.

"പല പല നാളുകൾ ഞാനൊരു പുഴുവായ്
പവിഴക്കൂട്ടിലുറങ്ങി..."

ആദ്യ വരി പാടിയപ്പോൾ പലരും ചിരിക്കുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നിയെങ്കിലും ഞാൻ അതൊന്നും വക വെക്കാതെ എന്റെ ആലാപനം തുടർന്നു.

ഒടുവിൽ
"പൂവിൽ തുള്ളും പൂവത് പോലെ
പൂന്തേനുണ്ടു കഴിഞ്ഞു ..."
എന്ന് ഞാൻ പാടി അവസാനിപ്പിച്ചു.
സദസ്സ് കരഘോഷം മുഴക്കി.ഒരു വരി പോലും തെറ്റിപ്പോകാതെ പാടിയ എന്നെക്കുറിച്ചോർത്ത് എനിക്ക് തന്നെ അഭിമാനം തോന്നി. ഈ എനിക്കായിരുന്നോ സ്റ്റേജിൽ കയറാൻ ഭയം എന്നു ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഞാൻ സ്റ്റേജിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി. പക്ഷെ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് അത്ര സന്തോഷമൊന്നും ഇല്ലായിരുന്നു. അമ്മ എന്നെയും കൊണ്ട് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

"അമ്മേ ... നമ്മൾ വീട്ടിക്ക് പോവാണോ? "

"ആഹ്..."

"അപ്പൊ എനിക്ക് സമ്മാനം കിട്ടിയോന്ന് നോക്കണ്ടേ"

"സമ്മാനമോ?? നിനക്കോ? കഥപറയൽ മത്സരത്തിന് വന്നിട്ട്, ക്ലാസിൽ പഠിച്ച പദ്യം ചൊല്ലിയ നിനക്ക് ആര് സമ്മാനം തരാനാടാ!"

"ഏഹ്.. കഥപറയൽ ആയിരുന്നോ?"

"ഇന്നലെ രാത്രീലും കൂടെ ഞാൻ നിനക്ക് 'പൂച്ചക്കാരു മണികെട്ടും' ന്ന കഥ പഠിപ്പിച്ച് തന്നതല്ലേ. വീട്ടിൽ നിന്ന് നീ ഭയങ്കര പ്രകടനമായിരുന്നല്ലോ. വെറുതെ എന്റെ സമയം കളഞ്ഞത് മിച്ചം"

"അത്.. അമ്മേ.. പെട്ടെന്ന് സ്റ്റേജ് ....ആള്...
അമ്മേ നമുക്കൊരു കാര്യം ചെയ്യാം.. വീട്ടി പോയി ഓണ സദ്യ കഴിക്കാം"

നിറഞ്ഞ ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ അമ്മ എന്നെ വാരിയെടുത്ത് നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തന്നു. ഞാനും അമ്മക്കൊരുമ്മ കൊടുത്തു.

"ന്നാലും ന്റെ മോൻ നന്നായി പാടി"

മനസ്സ് നിറഞ്ഞ ഞങ്ങൾ രണ്ടാളും സദ്യ കഴിച്ച് വയറും കൂടെ നിറക്കാനായി വീട് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.

By 

Rahul Raj, Admin, Nallezhuth Facebook Group

Btech Bro

#
#ബിടെക്_ബ്രോ

ഭാഗം 1 - ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷൻ

(ഇത് ഒരാളുടെ കഥയല്ല, ബി ടെക്ക് കഴിഞ്ഞു വെറുതേയിരിക്കുന്ന പലരുടെയും കഥയാണ്. ബി ടെക് കഴിഞ്ഞ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയാണോ എന്നു ചോദിച്ചാൽ അല്ലെന്ന് തന്നെയാണ് ഉത്തരം. പക്ഷെ ചിലരെങ്കിലും ഇങ്ങനെയാണ്!)

ജനുവരി ഒന്ന്. ന്യു ഇയർ ദിനമായിട്ടും പതിവ് പോലെ ഫോണ് അലാറം തോറ്റ് തൊപ്പിയിട്ട ശേഷം അമ്മയുടെ നാച്ചുറൽ അലാറം വർക്ക് ചെയ്യാൻ തുടങ്ങിയപ്പോഴാണ് അവൻ ഉറക്കമുണർന്നത്! ബി ടെക്ക് കഴിഞ്ഞു മാസം പലതായിട്ടും അവൻ ആ ഹോസ്റ്റലിനെ ഇപ്പോഴും മിസ് ചെയ്യുന്നതിന് കാരണം രാവിലത്തെ ഈ ഉറക്കമാണ്. അവിടെയാകുമ്പോൾ അമ്മയുടെ അലാറം വർക് ചെയ്യാത്തതിനാൽ കാലത്ത് എന്നും സുഖ നിദ്രയായിരുന്നു.

ഉറക്കമുണർന്ന വിഷമത്തിൽ അവൻ പുതപ്പിനുള്ളിൽ നിന്നും തല പുറത്തേക്കിട്ട് മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി.

9.47 AM
Januvari 1

അങ്ങനെ വീണ്ടും ജനുവരി ഒന്നാം തീയതി ആയി. ഈ ഒരു ദിവസം കാണുമ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഉണ്ടാകുന്ന പോലെ ഒരു ചിന്ത അവനും ഉണ്ടായി.

ഒന്നു നന്നായിക്കളയാം!

ഇത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന എന്തെങ്കിലും ഒരു ദുശീലം ഇന്നത്തോടെ നിർത്തണം. ഒരു ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷൻ എടുക്കണം.
ഏത് ശീലമാണ് ഇപ്പോൾ നിർത്തുക?

നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റാലോ?

ഓഹ് ഇന്ന് ഒന്നാം തീയതി തന്നെ എഴുന്നേക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അപ്പോൾ പിന്നെ അത് നടക്കൂല.

സിഗരറ്റ് വലി നിർത്തിയാലോ?

ഏയ്.. അത് വേണ്ട.. പിന്നെ ടോയ്‌ലറ്റിൽ പോകുന്നത് വല്യ ബുദ്ധിമുട്ടാകും.
അവൻ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് അലമാരയിലെ മേശ തുറന്നു അതിനുള്ളിൽ ഇന്നലെ വാങ്ങിച്ച സിഗരറ്റ് ഉണ്ടെന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി.

വെള്ളമടി?

ഓഹ് അത് വല്ലപ്പോഴുമല്ലേ. പിന്നെ വെള്ളമടിക്കുന്നത് അത്ര വലിയ തെറ്റൊന്നുമല്ലല്ലോ. പുരാണങ്ങളിൽ ഒക്കെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടല്ലോ..

വായനോട്ടം?

അതിപ്പോ ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷൻ എടുക്കുന്ന കാര്യം കണ്ണിനറിയൂലാലോ അത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് നിർത്താൻ പറ്റുംന്ന് തോന്നുന്നില്ല.

ജിം?

ഇനി ആ ജിമ്മിലേക്ക് ചെന്നാൽ അയാൾ വെയ്റ്റ് അടിക്കുന്ന പോലെ എന്നെ എടുത്തിട്ട് അടിക്കും. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ചേർന്നിട്ട് ഒരാഴ്ച തികച്ച് പോയിട്ടില്ല. കാശും കൊടുത്തിട്ടില്ല.

ദിവസവും കുളിച്ചാലോ

അല്ലെങ്കിലേ നമ്മുടെ ജലസ്രോതസ്സുകൾ ഒക്കെ വറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഈ ഒരു അവസ്ഥയിൽ ഞാൻ കുളിക്കാൻ തുടങ്ങിയാൽ അത് പ്രകൃതിയോട് ചെയ്യുന്ന ക്രൂരത ആകും. പിന്നെ ഭാവിയിൽ വെള്ളം വറ്റിയാൽ എനിക്ക് തന്നെ പണി ആകും അത് കൊണ്ട് വേണ്ടാത്ത ശീലങ്ങൾ ഒന്നും തുടങ്ങി വെക്കേണ്ട.

പരദൂഷണം?

യെസ്.. അത് നിർത്താം.. അതാകുമ്പോ മൈൻഡ് ഒക്കെ പിന്നെ കൂൾ സീൻ ആയി സെറ്റ് ആകും.

അങ്ങനെ ഒരു തീരുമാനത്തിൽ എത്തി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് മൊബൈൽ റിങ് ചെയ്തത്. അവൻ ഫോണ് എടുത്തു

"ഹലോ ബ്രോ.."

"ബ്രോയ്‌ .. ഹാപ്പി ന്യു ഇയർ.. എന്താണ് പരുപാടി?"

"ആഹ് .. ഹാപ്പി ന്യു ഇയർ ഹാപ്പി ന്യു ഇയർ. ഇപ്പൊ എണീറ്റെ ഉള്ളു ബ്രോ. "

"ഒരു മാറ്റോം ഇല്ലല്ലോടെ. പിന്നെ ഞാൻ ഒരു ന്യുസ് കേട്ടു. അത് പറയാനാ വിളിച്ചത്"

"എന്താണ് ബ്രോ? വല്ല സീൻ ആയാ"

"അതല്ലടാ. നമ്മുടെ സോമൻ ഇല്ലേ അവന്റെ ലൈൻ പൊട്ടി"

"ഏത് നമ്മുടെ മെക്കിലെ, 24 മണിക്കൂറും ഫോണ് വിളിച്ച് നടക്കണ അവനോ"?

"ആഹ് .. അവൻ തന്നെ"

"അപ്പൊ അവൻ ശരിക്കും സോമൻ ആയാ? നമ്മൾ ഇട്ട പേര് തെറ്റിയില്ല.. എങ്ങനാ സംഭവം?"

"ഇന്നലെ ന്യു ഇയർ ആയിരുന്നില്ലേ. അളിയൻ രാത്രി വെള്ളമടിച്ച് അവൾക്ക് ന്യു ഇയർ മെസേജ് അയച്ചതാ..ചിഞ്ചു മോൾക്ക് ഒരായിയിരം പുതുവത്സര ഉമ്മകൾ. പക്ഷെ അയച്ചത് 'Chinchu Father'ന് ആയിപ്പോയി. തന്തപ്പടി രാവിലെ തന്നെ കാര്യം തീരുമാനമാക്കി കൊടുക്കുകയും ചെയ്തു"

"ആഹാ.. അത് കലക്കി..അല്ലെങ്കിലും അവനിത്തിരി ജാട കൂടുതലായിരുന്നു. "

"ആഹ്... ഞാൻ എന്തായാലും അവനെ ഒന്നു വിളിക്കട്ടെ. പറ്റിയാ ലൈൻ പൊട്ടിയ പേരിൽ ഇന്ന് ഒരു കുപ്പി പൊട്ടിയാലോ.. അവനെ വിളിച്ചിട്ട് ഞാൻ നിന്നെ വിളിക്കാം"

"ആഹ്.. എന്നാ ഒക്കെ ബ്രോ. ഹാപ്പി ന്യു ഇയർ"

ഓരോരോ മണ്ടന്മാരെ. ഒരു മെസേജ് അയക്കാൻ പോലും അറിയില്ല.എന്നാലും എനിക്കൊന്നും തെറ്റി അയക്കാൻ പോലും ഒരു പെണ്ണില്ലല്ലോ.

വീണ്ടും ചിന്തകൾ ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷനിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
ഇവനെ പോലെ ഓരോ കൂട്ടുകരുണ്ടായ പിന്നെ പരദൂഷണവും നിർത്താൻ പറ്റൂല. ഇനിയിപ്പോ വേറെന്താ ചെയ്യാ. അവൻ മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി.

പെട്ടെന്ന് തലക്ക് മുകളിൽ ഒരു നോട്ടിഫിക്കേഷൻ മിന്നി. യെസ് .. അത് തന്നെ.. that is my new year resolution. അവൻ നേരെ അടുക്കളയിൽ അമ്മയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.

"അമ്മാ.. ഞാൻ ഫുൾ ടൈം മൊബൈലിൽ കുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നല്ലേ നിങ്ങളുടെ ഒക്കെ പരാതി. ഞാൻ ഇതാ ഒരു ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷൻ എടുക്കാൻ പോകുകയാണ്"

"ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷനോ? അതെന്ത് കുന്തമാടാ"

"ഓഹ് മാം.. ജൻറേഷൻ ഗ്യാപ്.. അതായത് അമ്മാ ഞൻ ഇനി വൈകുന്നേരമേ ഈ ഫോണ് കൈ കൊണ്ട് തൊടു. ഈ മൊബൈൽ ഫോണ് ഉപയോഗം മാക്സിമം കുറക്കാൻ പോകുവാ.. ഇതില്ലാതെ ജീവിക്കാൻ പറ്റുമോ എന്ന് നോക്കണമല്ലോ"

"ഇതൊക്കെ നടക്കുമോ മക്കളെ"

"ഇതൊക്കെ സിംപിൾ അല്ലെ"

"ആഹ് .. നടന്നാൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം. ആ സമയം 2 അക്ഷരം പഠിക്ക്"

"യെസ് മാം. ദേ ഞാൻ ഈ ഫോണ് ഇവിടെ വെക്കുവാണ്. അമ്മ ഫുഡ് എടുക്ക്. ഞാൻ പല്ല് തേച്ചു ഇപ്പൊ വരാം."

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കെ അവനു എന്തോ ഒരു പൂർണ്ണത ഇല്ലാത്തത് പോലെ തോന്നി. സാധാരണ ഒരു കയ്യിൽ ഭക്ഷണവും മറു കയ്യിൽ മൊബൈലുമാണ് പതിവ്. ഇന്നിപ്പോൾ ഭക്ഷണം വയറ്റിലേക്ക് ഇറങ്ങാത്തത് പോലെ. അവൻ ഭക്ഷണം കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി മുറിയിലേക്ക് പോയി. അതിവേഗം പോയിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയം തന്റെ പഴയ സാംസങ് മൊബൈലിലെ പ്രോസസ് പോലെ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നതായി തോന്നി. അവൻ പഠിക്കാനായി പുസ്തകം തുറന്നു. പക്ഷെ ചിന്തയിൽ മൊത്തം മൊബൈൽ നോട്ടിഫിക്കേഷനുകൾ വന്നു നിറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു.

വല്ലവരും ന്യു ഇയർ മെസേജ് അയച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു നോക്കാൻ മറന്നല്ലോ. ആർക്കും ന്യു ഇയർ മെസേജ് അയച്ചതുമില്ല. പെണ്പിള്ളേരുമായി മുട്ടാൻ പറ്റിയൊരു ചാൻസ് ആയിരുന്നു.

ഇന്നലെ ഫേസ്‌ബുക്ക് പ്രൊഫൈൽ പിക്ചർ മാറ്റിയിരുന്നു. അത് 500 ലൈക്ക് ആയിട്ടുണ്ടാകുമോ?

ഇന്ന് 11 മണിക്ക് പിള്ളേരോട് പബ്‌ജി കളിക്കാൻ ഓണലൈൻ വരാൻ പറഞ്ഞിരുന്നതാണല്ലോ.. ഇനി അവരോടൊക്കെ എന്ത് പറയുമോ ആവോ.

ഇന്നലെ രാത്രി 2 സിനിമ ഡൗണ്ലോഡ് ചെയ്യാൻ ഇട്ടിരുന്നത് എന്തായാവോ എന്തോ

ഒടുക്കത്തെ ഒരു ന്യു ഇയർ റെസൊല്യൂഷൻ ആയിപ്പോയി. ഇനിയിപ്പോ മൊബൈൽ എടുക്കാൻ ചെന്നാൽ അമ്മയുടെ വായിൽ ഇരിക്കുന്നത് മൊത്തം കേൾക്കേണ്ടി വരും..
ശെടാ.. ഈ മൊബൈൽ ഇത്രക്ക് ചങ്ക് ആയിരുന്നോ? ഒരു നിമിഷം വിട്ടിരിക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്‌ഥ ആണല്ലോ. ഇനിയിപ്പോ എന്ത് ചെയ്യും?

ആഹ് ഒരു വഴി ഉണ്ട്.

"കുഞ്ഞാവേ, മോളെ ഇങ്ങോട്ടൊന്ന് വന്നേ"

കുഞ്ഞാവ ഓടി റൂമിലെത്തി.

"കുഞ്ഞാവേ, മാമന്റെ ഫോൺ അടുക്കളയിൽ ഉണ്ട്. അത് ഒന്നു എടുത്തോണ്ട് വന്നേ"

"മാമൻ ഞു ഇയർ രേശലുശൻ എതുത്തതല്ലേ ഫോന് തൊടൂല ന്ന്"

"അത് കുഞ്ഞാവേ..."

"തുഞ്ഞവക്ക് അപ്പെ അര്യർന്ന് മാമന് പത്തൂല ന്ന്. പശേ മാമൻ പേദിക്കന്ത. തുഞ്ഞാവേടെ ചങ്കിൽ ജീവൻ ഉല്ലപ്പോ മാമന്തേ വാക്ക് മാരെന്തി വെരൂല"

"ആണോ കുഞ്ഞേ.. മോള് എന്താ ചെയ്തേ?"

"മാമൻ ഫോൻ എദുക്കാന്ത് ഇരിക്കാൻ നാൻ ഫോന് എദുത്ത് പൊരകിലെ ബക്കത്തിലെ വെല്ലത്തിൽ ഇത്ത് വെച്ചിത്തിന്ത് മാമാ.."

"കുഞ്ഞാവേ.......!!!!"

By Rahul Raj

ഞാൻ പ്രകാശൻ

ഒരു ബസ്‌ യാത്രയാണ്. പുലർ കാലത്തെ മഞ്ഞ് പുതച്ച പാതയിലൂടെയുള്ള ഒരു ബസ് യാത്ര. ഇരു വശവും പച്ചയുടുത്ത പാടങ്ങൾക്ക് നടുവിലൂടെ പോകുമ്പോൾ സൂര്യന്റെ പൊൻ കിരണങ്ങൾ ഭൂമിക്ക് ആദ്യ ചുംബനം നൽകുന്ന കാഴ്ച കാണാം. 

ഇത്തിരി ദൂരം പിന്നിട്ടാൽ പുഴകളും മലകളും ഗ്രാമഭംഗിക്ക് മാറ്റ് കൂട്ടുന്നത് കാണാം. കാലത്ത് ജോലിക്ക് പോകുന്നവരും വിദ്യാർത്ഥികളുമായ പതിവ് യാത്രക്കാരാണ് ബസിൽ. അവർക്കൊപ്പം ഞാനും. 

ഇത്തവണ ഫഹദ് ഫാസിൽ എന്ന രസികൻ കണ്ടക്ടറാണ്. അയാളുടെ ചെറു ചലനങ്ങൾ പോലും യാത്രക്കാരെ രസിപ്പിക്കുന്നു. ബസിലെ ആ തിരക്കിനിടയിലും മുന്നിലും പിന്നിലുമായി ഓടിയെത്തി ടിക്കറ്റ് നൽകി അയാൾ യാത്രയിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്നു. ഇടക്ക് യാത്ര വിരസമായി അനുഭവപ്പെടുമെന്ന ഘട്ടത്തിൽ ഫഹദ് കൃത്യമായ രക്ഷാപ്രവർത്തനം നടത്തുന്നു. 

ക്ളീനറായി ശ്രീനിവാസനാണ്. 

ഏതൊക്കെ സ്റ്റോപ്പിൽ ആളെയിറക്കണം എത്ര നേരം നിർത്തണം എന്നൊക്കെ കൃത്യമായി അദ്ദേഹത്തിനറിയാം. പതിവ് പോലെ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ സാക്ഷാൽ സത്യൻ അന്തിക്കാട്.. 

ഈ ബസ് ഇത് വരെ ഓടിയ അതേ റൂട്ടിൽ തന്നെയാണ് ഇപ്പോഴും ഓടുന്നത്. പുറം കാഴ്ചകളും യാത്രക്കാരും പരിചിതമായത് തന്നെ. എന്നിരുന്നാലും വിടരുന്ന ഓരോ പ്രഭാതത്തിനും ഒരു പുതുമ ഉണ്ടെന്നത് പോലെ ഓരോ പ്രഭാതവും നമ്മുടെ മനസിന് സംതൃപ്തി നൽകുന്നത് പോലെയാണ് 'ഞാൻ പ്രകാശൻ'. എത്രയാവർത്തിച്ചാലും നഷ്ടപ്പെടാത്തൊരു പുതുമ സത്യൻ ഇതിലും ചാലിച്ച് ചേർത്തിട്ടുണ്ട്. ഒത്തിരി ചിരിയിൽ നിന്നും പെട്ടെന്ന് ഒരു സഡൻ ബ്രേക്കിട്ട് ഒന്നു കണ്ണു നനയിച്ച് ഇത്തിരി ചിന്തകൾ നൽകുന്നൊരു യാത്ര. ധൈര്യമായി ടിക്കറ്റ് എടുത്ത് കയറാം ഈ യാത്രക്ക്.

By: Rahul Raj, Nallezhuth

പോക്കുവെയിൽ മണ്ണിലെഴുതിയത് - പുസ്തക പരിചയം

പുസ്തക പരിചയം - 3

#പുസ്തകം : പോക്കുവെയിൽ മണ്ണിലെഴുതിയത്
#രചയിതാവ് : ഒ എൻ വി
#പബ്ലിഷർ : ചിന്ത പബ്ലിഷേഴ്‌സ്
#വില : ₹280

ഒ എൻ വി എന്ന മൂന്നക്ഷരവും മലയാള സാഹിത്യവും തമ്മിൽ അഭേദ്യമായ ഒരു ബന്ധമുണ്ട്. ഓരോ മലയാളിയും ഒരിക്കലെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ കവിതയുടെ മാധുര്യം നുണഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. രണ്ടു കൈ വഴിയായി ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന മലയാള ചലച്ചിത്ര ഗാനവും മലയാള കവിതയും ഒ എൻ വിയുടെ തൂലികത്തുമ്പിലൂടെ ഒന്നായി ഒഴുകി ഇറങ്ങിയിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൂലിക തുമ്പിലൂടെ പിറന്നു വീഴുന്നതെല്ലാം കവിതകളായിരുന്നു എന്നു പറയാം.

ഒ എൻ വിയുടെ ജീവിതാനുഭവങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളാണ് 'പോക്കുവെയിൽ മണ്ണിലെഴുതിയത്'. ആ പേര് തന്നെ എന്തൊരു കാവ്യാത്മകമാണ്!
കവിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ബാല്യം മുതലുള്ള അനുഭവങ്ങളുടെ ഓർമ്മക്കുറിപ്പുകൾ. ഒരു പക്ഷെ കവിയുടെ 'ആത്മാവിൽ മുട്ടിവിളിച്ച' ജീവിതത്തിലെ നിമിഷങ്ങളെ പറ്റിയുള്ള വിവരണങ്ങൾ. മലയാള സഹിത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ച് കവി വിവിധ രാജ്യങ്ങളിലേക്കായി നടത്തിയ യാത്രകളെ കുറിച്ച്, സാഹിത്യകാരന്മാരും അല്ലാത്തവരുമായുള്ള വ്യക്തി ബന്ധങ്ങളെ കുറിച്ച്, ജീവിതത്തിൽ കടന്നു പോകേണ്ടി വന്ന നല്ലതും ചീത്തയുമായ നിമിഷങ്ങളെ കുറിച്ച്, രാഷ്ട്രീയപരമായതും അല്ലാത്തതുമായ കാര്യങ്ങളെ കുറിച്ച് കവിക്കുണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടുകളെക്കുറിച്ചെല്ലാം തന്നെ തന്റേതായ ശൈലിയിൽ കവി വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഇടക്ക് നമുക്ക് തോന്നിപ്പോകും അദ്ദേഹം ചിന്തിക്കുന്നത് പോലും കവിതയിലൂടെ ആയിരുന്നോ എന്ന്! മലയാള ഭാഷയെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഓരോരുത്തരും ഈ 'പോക്കുവെയിലിന്റെ' ഇളം ചൂടിലലിയേണ്ടതുണ്ട്. അത് ഒ എൻ വി എന്ന വ്യക്തിയും ആഴവും പരപ്പുമേറിയ, സുന്ദരമായൊരു 'ഒ എൻ വി കവിതയാണെന്ന്' നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കിത്തരും.

പുസ്തക പരിചയം - 2 - മഞ്ഞവെയിൽമരണങ്ങൾ

മഞ്ഞവെയിൽമരണങ്ങൾ by ബെന്യാമിൻ

Written by Rahul Raj, Nallezhuth Admin

ബെന്യാമിൻ എന്ന എഴുത്തുകാരനെ വായനക്കാർക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തേണ്ട ആവശ്യമില്ല. ആട് ജീവിതം എന്ന ഒരൊറ്റ കൃതി കൊണ്ട് തന്നെ വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ ചിരപ്രതിഷ്ഠ നേടിയ എഴുത്തുകാരനാണ് അദ്ദേഹം. ഈ അടുത്ത് ഇന്ത്യയിലെ ഏറ്റവുമുയർന്ന സമ്മാനത്തുകയുള്ള പുരസ്‌കാരമായ JCB അവർഡിന് അർഹനാകുക വഴി അദ്ദേഹം വീണ്ടും മലയാള സാഹിത്യത്തെ ഉയരങ്ങളിലേക്ക് എത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിഭയെ വിളിച്ചോതുന്ന ഒരു കൃതിയാണ് 'മഞ്ഞ വെയിൽ മരണങ്ങൾ'

ഡീഗോ ഗർഷ്യ എന്ന രാജ്യത്ത് വെച്ച്‍ ക്രിസ്റ്റി അന്ത്രപ്പേർ എന്നയാൾ തന്റെ സഹപാഠിയായ സെന്തിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് നേരിട്ട് കാണുന്നു. പക്ഷെ വേറെ ആരും തന്നെ അങ്ങനെ ഒരു കൊലപാതകം നടന്നതായി സമ്മതിക്കുന്നില്ല. ആ കൊലപാതകം നടന്നതാണെന്നു തെളിയിക്കാൻ ക്രിസ്റ്റി ശ്രമിക്കുന്നതും തുടർന്ന് അയാളുടെ ജീവിതത്തിൽ നടക്കുന്ന സംഭവ വികാസങ്ങളുമാണ് നോവലിന്റെ ഇതിവൃത്തം. തികച്ചും വ്യത്യസ്തവും ആസ്വാദ്യകരവുമായ ആഖ്യാന ശൈലിയാണ് ബെന്യാമിൻ ഈ കൃതിയിൽ സ്വീകരിച്ചിട്ടുള്ളത്. വാസ്കോഡ ഗാമ കേരളത്തിൽ എത്തിയ ചരിത്രകാലം മുതൽ സോഷ്യൽ മീഡിയ കയ്യടക്കി വെച്ചിരിക്കുന്ന വർത്തമാന കാലം വരെ ഒരേ രസച്ചരടിൽ ബെന്യാമിൻ കോർത്തിണക്കിയിരിക്കുന്നത് കാണാം. അത്ഭുതകരം എന്നെ അതിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാൻ കഴിയു.

ഈ നോവൽ വായിച്ച് കഴിഞ്ഞതും മനസ്സ് ഉന്മാദം നിറഞ്ഞ ഒരു മായിക ലോകത്തിൽ പറന്നു നടക്കുകയാണ്. ഒട്ടനേകം ചോദ്യ ചിഹ്നങ്ങളിൽ തൂങ്ങി അത് ഡീഗോ ഗർഷ്യയിലൂടെയും ഉദയംപേരിലൂടെയും ക്രിസ്റ്റിയെയും സെന്തിലിനെയും അന്ത്രപ്പേർ കുടുംബത്തെയും വല്യേടേത്ത് വീട്ടിനെയും തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

ബെന്യാമിന്റെ ആട് ജീവിതം പച്ചയായൊരു എഴുത്തായിരുന്നെങ്കിൽ ഇത് അതിനു നേർ വിപരീതമാണ്. ഫിക്ഷനെ അതിന്റെ പാരമ്മ്യത്തിൽ എത്തിച്ച് അത് യാഥാർഥ്യമാണ് എന്നു വായനക്കാരനെ വിശ്വസിപ്പിക്കിന്നു. അതിനായി കഥാകാരൻ തന്നെ കഥാപാത്രമാകുന്നു. എഴുത്ത് പൂർത്തിയാകുന്നത് വായനക്കാരിലൂടെയാകണം എന്ന് എഴുത്തുകാരന് നിർബന്ധ ബുദ്ധി ഉള്ളത് പോലെ. വായിച്ച് കഴിയുമ്പോൾ പലയിടത്തും അപൂർണ്ണത അനുഭവപ്പെട്ടേക്കാം. ആ അപൂർണ്ണത തന്നെയാണ് നോവലിന്റെ, വായനയുടെ സൗന്ദര്യം.

ആട് ജീവിതം വായിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നജീബ് എന്ന കഥാപാത്രമായിരുന്നു കൂടെ വന്നിരുന്നത് എങ്കിൽ ഇവിടെ മുഴുവൻ കഥാപാത്രങ്ങളും കഥാസന്ദര്ഭങ്ങളും ബാക്കിയാവുകയാണ്. വായനക്ക് ശേഷവും വായനക്കാരനെ നോവലിലേക്ക് മടക്കി വിളിക്കുകയാണ് എഴുത്തുകാരൻ. ബെന്യമിൻറെ ഏറ്റവും മികച്ച രചന എന്നു തന്നെ മഞ്ഞ വെയിലിനെ വിശേഷിപ്പിക്കാം.

മഞ്ഞവെയിൽ മരണങ്ങൾ സമ്മാനിച്ചത് വായനയുടെ പുതു ജീവിതമാണ്. നട്ടുച്ചയ്ക്ക് വെയിൽ ചൂടേറ്റിരിക്കുമ്പോൾ വന്നു പെയ്തൊരു മഴ, രാവും പകലും മുഴുവൻ നിന്നു പെയ്ത് ഇന്നിപ്പോൾ തോർന്നിരിക്കുകയാണ്. പക്ഷെ മനസ്സിൽ ആ മഴ ഒരിക്കലും പെയ്ത് തീരില്ലെന്നു തീർച്ചയാണ്.
#ഞാൻ_നനഞ്ഞ_മഴകൾ

പുസ്തക പരിചയം - ഒരച്ഛൻ മകൾക്കയച്ച കത്തുകൾ

#ഒരച്ഛൻ_മകൾക്കയച്ച_കത്തുകൾ
#ജവഹർലാൽ_നെഹ്റു
വിവർത്തനം: അമ്പാടി ഇക്കാവമ്മ
പബ്ലിഷർ : മാതൃഭൂമി ബുക്ക്സ്
വില: ₹80

ഇന്ന് നവംബർ 14 ശിശു ദിനം.ഈ പുസ്തകത്തെ കുറിച്ചെഴുതാൻ ഇന്നത്തേക്കാൾ മികച്ചൊരു ദിനം വേറെ ഇല്ല എന്നു തോന്നുന്നു. നമ്മുടെ പ്രഥമ പ്രധാനമന്ത്രി ആയിരുന്ന നെഹ്റു 1928ലെ വേനൽ കാലത്ത് മുസൂറിയിൽ താമസിക്കുകയായിരുന്ന 10 വയസുകാരിയായ മകൾ ഇന്ദിരക്ക് അയച്ച കത്തുകളാണിവ. കേവലം കുറച്ച് കത്തുകൾ എന്നതിൽ കവിഞ്ഞ് വിജ്ഞാനത്തിന്റെ ലോകത്തേക്ക് പറക്കാൻ ഒരുങ്ങുന്ന ഒരു കുട്ടിക്ക് നെഹ്റു തെളിയിച്ച് നൽകുന്ന വെളിച്ചമാണിത്. ഓരോ കത്തുകളിലായി ലളിതമായി ചരിത്രത്തെ പറ്റിയും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തെ പറ്റിയും ഭാഷകളെ കുറിച്ചും വിവിധ ലോകരാജ്യങ്ങളെ കുറിച്ചും അങ്ങനെ നിരവധി വിഷയങ്ങളെ കുറിച്ച് അടിസ്ഥാനപരമായ കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. ഓരോ വിഷയങ്ങളിലും ഉള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ എന്തെന്ന് ഈ കൃതി നമുക്ക് മനസ്സിലാക്കി തരുന്നുണ്ട്. ഇന്ദിരക്കും ഈ വിഷയങ്ങളിൽ എത്തരത്തിലുള്ള കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഉണ്ടാകേണ്ടത് എന്നതിനെ കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിന് ഉത്തമ ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. "സ്വര്ണ്ണം കൊണ്ട് ആഭരണം ഉണ്ടാക്കി ധരിക്കത്തക്ക ദുരഭിമാനം അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു" എന്ന് ഒരു വിഭാഗം ജനങ്ങളെ കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇതിൽ പരാമർശിക്കുന്നുണ്ട്. ഇന്ദിരാഗാന്ധി അധികം സ്വർണ്ണാഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച് നാം കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത് ഒരു പക്ഷെ നെഹ്റു ഈ കാഴ്ചപ്പാട് ചെറുപ്പത്തിലേ അവരിൽ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തതിനാൽ ആകണം.

നിങ്ങളുടെ കുട്ടിക്ക് നിങ്ങൾക്ക് നൽകാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു സമ്മാനമാണ് ഈ പുസ്തകം. മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികളെ ഈ പുസ്തകം വായിച്ച് കേൾപ്പിക്കണം. തീർച്ചയായും നിങ്ങൾ കുട്ടികളെ ഈ മഴ നനയാൻ അനുവദിക്കുക. അത് വഴി അവരിൽ വിജ്ഞാനത്തിന്റെയും നല്ല ചിന്തകളുടെയും വിത്തുകൾ മുളക്കട്ടെ. അവർ നല്ല കാഴ്ചപ്പാടുകളും ബോധ്യവും ഉള്ള നല്ല മനുഷ്യരായി വളരട്ടെ.

✍️രാഹുൽ രാജ്

ഈ പെയ്യുന്നതൊന്നും മഴയല്ല!

__________________________

തേടിയെത്തിയത്
കാടുകളെയായിരുന്നു,
കണ്ടുമുട്ടിയത്
നിങ്ങളുടെ
കോണ്ക്രീറ്റ് കാടുകളെ.
പെയ്ത് തുടങ്ങിയത്
മണ്ണിനുള്ളിലേക്കിറങ്ങാനായിരുന്നു,
തടുത്തു നിർത്തിയത്
നിങ്ങളുടെ ഇന്റർലോക്കുകൾ.
ഒഴുകിത്തുടങ്ങിയത്
പുഴകളും കുളങ്ങളും
നിറക്കാനായിരുന്നു,
അവ നികത്തിക്കളഞ്ഞത്
നിങ്ങൾ.

മനുഷ്യാ,
ഈ പെയ്യുന്നതൊന്നും
മഴയല്ല,
മഴയുടെ കണ്ണുനീരാണ്.
നീ പിടിച്ചെടുത്തതൊക്കെയും
തിരിച്ചെടുക്കാൻ ശക്തിയുള്ള
കണ്ണുനീർ !

ആദി - Movie Review

ആദി

മലയാളികളുടെ പ്രിയ നടൻ മോഹൻ ലാലിന്റെ മകൻ പ്രണവ് മോഹൻ ലാലിന്റെ അരങ്ങേറ്റ ചിത്രം എന്ന നിലയിൽ മലയാളി പ്രേക്ഷകർ ഏറെ നാളായി കാത്തിരുന്ന ചിത്രമാണ് ആദി. മോഹൻ ലാലിന്റെ സിനിമാ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഹിറ്റുകളിൽ ഒന്നായ ദൃശ്യം സംവിധാനം ചെയ്ത ജിത്തു ജോസഫാണ് ഈ ചിത്രവും സംവിധാനം ചെയ്യുന്നത് എന്നത് ചിത്രത്തെ കുറിച്ചുള്ള പ്രതീക്ഷകൾ കൂടുതൽ ഉയർത്തി. ഒരു ചിത്രത്തിന് ലഭിക്കാവുന്ന ഏറ്റവും വലിയ പ്രൊമോഷനുമായാണ് ആദി പ്രേക്ഷകനരികിലേക്ക് എത്തുന്നത്. സോഷ്യൽ മീഡിയയിലും പ്രിന്റ് മീഡിയയിലും റിലീസിന് മുൻപ് നിറഞ്ഞു നിന്ന ആദി പ്രേക്ഷക മനസ്സ് നിറക്കുമോ? നോക്കാം.

സംഗീത സംവിധായകൻ ആകുക എന്ന ആഗ്രഹവുമായി നടക്കുന്ന ആദിത്യ മോഹൻ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനെയാണ് പ്രണവ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. ആ മോഹം ആദിയെ ബാംഗ്ലൂരിൽ എത്തിക്കുന്നു. അവിടെ വെച്ച് ആദിയുടെ ജീവിതത്തിൽ അപ്രതീക്ഷിതമായ ചില സംഭവങ്ങൾ അരങ്ങേറുന്നു. അതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടുന്നതിനായി ആദി നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളാണ് ചിത്രത്തിന്റെ കാതൽ. സംവിധായകനായ ജിത്തു തന്നെയാണ് ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നതും. സംഘട്ടന രംഗങ്ങൾക്കും കുടുംബ ബന്ധങ്ങൾക്കും ഒരു പോലെ പ്രാധാന്യം നൽകുന്ന ഒരു ത്രില്ലർ സിനിമയായാണ് ജിത്തു ആദിയെ അണിയിച്ചൊരുക്കിയിരിക്കുന്നത്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ അമിത ബാഹുല്യമില്ലാതെ കഥ ആവശ്യപ്പെടുന്ന കഥാപാത്രങ്ങളെ മാത്രം ഉൾക്കൊള്ളിച്ചിരിക്കുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങൾ എല്ലാം തന്നെ കഥാഗതിയിൽ വ്യക്തമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നുണ്ട്. ആദ്യത്തെ ചില രംഗങ്ങൾ നായക കഥാപാത്രത്തിനു ഒരു പ്രണയ നായക പരിവേഷം നൽകാൻ മാത്രമുള്ളതാണെന്നു തോന്നിച്ചെങ്കിലും അത് കഥ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ഡീറ്റെയിലിങ് ആയിരുന്നെന്ന് അവസാന രംഗങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നുണ്ട്. പ്രണവ് ഒരു തുടക്കക്കാരൻ ആണ് എന്ന പൂർണ്ണ ബോധ്യം ഉണ്ടായിരുന്നത് ജിത്തുവിനാണ്. പ്രണവിനെ കൊണ്ട് എന്തൊക്കെ സാധ്യമാകും എന്ന് മനസ്സിലാക്കി അത്തരം സാധ്യതകൾക്ക് കൂടുതൽ പ്രാധാന്യം നൽകാനും ബാക്കിയുള്ളതിനെ ബുദ്ധിപരമായി മറച്ചു പിടിക്കാനും ശ്രദ്ധിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദൃശ്യമെന്ന ഏറ്റവും മികച്ച ചിത്രം ജിത്തുവിന് ഒരു ബാധ്യത ആകുമെന്ന് തോന്നുന്നു. കാരണം അതിനു ശേഷം ഇറങ്ങിയതെല്ലാം ദൃശ്യത്തിനെക്കാൾ മികച്ചതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടവയാണ്. ഈ ചിത്രവും രചനാപരമായാലും സംവിധാനത്തിലായാലും ദൃശ്യത്തിൽ നിന്നും ഏറെ അകലെ തന്നെയാണ്. കൂടാതെ പ്രമേയം ദൃശ്യത്തോട് അടുത്തു കിടക്കുന്നതുമാണ്.

താര പുത്രന്മാർ സിനിമയിലേക്ക് വരുന്നത് പുതിയ സംഭവമല്ല. പക്ഷെ പലപ്പോഴും അമിത പ്രതീക്ഷകളുമായി വന്ന്, പ്രകടനം കൊണ്ട് അച്ഛന്റെ ലേബലിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാനാകാതെ പരാജയമാകുന്ന കാഴ്ചകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ദുൽഖർ ആണ് മലയാളത്തിൽ അതിന് ഒരു അപവാദമായിട്ടുള്ളത്!! തന്നിലുള്ള പ്രതീക്ഷകളുടെ അമിത ഭാരത്തെ മറികടന്നു പ്രേക്ഷകന് തൃപ്തി നൽകുന്ന പ്രകടനം കാഴ്ച വെക്കാൻ പ്രണവിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അരങ്ങേറ്റത്തിലുള്ള കഥാപാത്ര തിരഞ്ഞെടുപ്പ് വിജയകരമായിരുന്നു. ആദിത്യ മോഹൻ എന്ന പാവം പയ്യൻ കഥാപാത്രം പ്രണവിന്റെ കൈകളിൽ ഭദ്രമായിരുന്നു. ഒന്നോ രണ്ടോ രംഗങ്ങൾ ഒഴിച്ചാൽ തുടക്കക്കാരൻ എന്ന പ്രതീതി വേറൊരിടത്തും അനുഭവപ്പെട്ടില്ല. പലപ്പോഴും പുതുമുഖങ്ങൾക്ക് ഡബ്ബിങ് ഒരു ബാലി കേറാമലയായി മാറാറുണ്ടെങ്കിലും ഡബ്ബിങ്ങിലും ഡയലോഗ് ഡെലിവറിയിലും പ്രണവ് മികവ് പുലർത്തി. കൈ വിട്ട് പോകുമായിരുന്ന ഇമോഷണൽ രംഗങ്ങളും 'കയ്യടക്കത്തോടെ' ചെയ്തു ! ഇതു വരെ കണ്ടതിൽ നിന്നും വ്യത്യസ്തമായി പുതുമയുള്ള കാഴ്ചകൾ കാണുമ്പോഴാണ് ആ ചിത്രത്തോട് പ്രേക്ഷകൻ കൂടുതൽ അടുക്കുന്നത്. പ്രണവും കൂട്ടരും അവതരിപ്പിച്ച 'പാർകൗർ' സംഘട്ടന രംഗങ്ങൾ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു അനുഭവമായിരുന്നു. തികച്ചും പ്രേക്ഷകനെ ഹരം കൊള്ളിക്കുന്നതായിരുന്നു സംഘട്ടന രംഗങ്ങൾ. തിയ്യേറ്ററിൽ ആബാലവൃദ്ധം പ്രേക്ഷകരും നിറഞ്ഞ കയ്യടികളോടെയാണ് സംഘട്ടന രംഗങ്ങൾ ആസ്വദിച്ചത്. പ്രണവിന്റെ മെയ്‌വഴക്കം ആരാധക പ്രശംസ പിടിച്ചു വാങ്ങും എന്നുറപ്പാണ്. പ്രണവ് എന്ന പുതുമുഖ താരത്തിന്റെ ന്യൂനതകൾ മറച്ച് പിടിക്കാൻ സംവിധായകന് കഴിഞ്ഞു എന്നതുപോലെ തന്നെ സംവിധാനത്തിലെ പോരായ്മകളെ മറികടക്കാൻ പ്രണവിന്റെ പ്രകടനത്തിനും സാധിച്ചിട്ടുണ്ട്.

മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങളും മികവ് പുലർത്തി. സിദ്ധിഖ് പതിവ് പോലെ ഇമോഷണൽ രംഗങ്ങളിലെ അനായാസ അഭിനയത്തിലൂടെ പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സ് നിറച്ചു. പക്ഷെ ഈയിടെയായി ഇത്തരം രംഗങ്ങളിൽ സിദ്ധിഖ് ടൈപ്കാസ്റ് ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ലേ എന്ന സംശയം ഉടലെടുക്കുന്നു. അനുശ്രീയും ശ്രദ്ധേയമായ പ്രകടനം കാഴ്ച വെച്ചു. ഒരിടവേളയ്ക്ക് ശേഷം മേഘനാദൻ എന്ന മലയാളം അധികം ഉപയോഗിക്കാത്ത ഒരു നടന്റെ നല്ല പ്രകടനവും കാണാൻ സാധിച്ചു. ഇമോഷണൽ രംഗങ്ങളിലെ ലെനയുടെ പ്രകടനം കല്ലുകടിയായി തോന്നി. ശറഫുദ്ധീൻ, സിജു വിൽസൺ, ജഗപതി ബാബു എന്നിവരും തങ്ങളുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ ഭംഗിയാക്കി.

'പാർകൗർ' രംഗങ്ങളുടെ പൂർണതക്കു വേണ്ടി പ്രണവിനൊപ്പം ഛായാഗ്രാഹകൻ സതീഷ് കുറുപ്പും പാർകൗർ അഭ്യസിച്ചിരുന്നു എന്നു തോന്നിപ്പോയി. ചടുലമായ സംഘട്ടന രംഗങ്ങളെ അത്ര മനോഹരമായാണ് അദ്ദേഹം ക്യാമറയിൽ പകർത്തിയിട്ടുള്ളത്. ഒന്നു പിഴച്ചിരുന്നെങ്കിൽ അരോചകമായി പോകമായിരുന്ന രംഗങ്ങളെ ഏറ്റവും മികവുറ്റ രീതിയിലുള്ള ദൃശ്യാനുഭവമാക്കി മാറ്റാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അനിൽ ജോണ്സന്റെ ഗാനങ്ങൾ അത്രക്ക് മികവ് പുലർത്തിയില്ലെങ്കിലും വെറുപ്പിച്ചില്ല. പശ്ചാത്തല സംഗീതം ചിത്രത്തിന്റെ ചടുലത നിലനിർത്താൻ സഹായമാകും വിധം മികച്ചതായിരുന്നു. സെൽഫ് പ്രൊമോഷനെ പറ്റി സിദ്ധിഖ് പറയുന്ന ഒരു ഡയലോഗിനെ അന്വർത്ഥമാക്കുന്നുണ്ട് ചിത്രം. പ്രണവ്, മോഹൻലാൽ , ഒടിയൻ ,കോണ്ഫിഡന്റ് ഗ്രൂപ് എന്നിവയുടെ പ്രൊമോഷനാൽ സമ്പന്നമാണ് ചിത്രം. ചിലയിടങ്ങളിൽ അത് അരോചകമായെന്നു പറയാതെ വയ്യ. പതിഞ്ഞ താളത്തിൽ ഉള്ള ഒന്നാം ഭാഗത്ത്‌ നിന്നും ചടുലമായ രണ്ടാം ഭാഗത്തിൽ എത്തിയ ശേഷം കടന്നു വരുന്ന ആവശ്യമില്ലാത്ത ഇമോഷണൽ രംഗങ്ങൾ ചിത്രത്തിന്റെ ഒഴുക്കിനെ ബാധിക്കുന്നുണ്ട്. അവ എഡിറ്റ് ചെയ്ത് സമയ ദൈർഘ്യം അല്പംകുറച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ചിത്രം ഇതിലുമാധികം പ്രേക്ഷകനോട് അടുക്കുമായിരുന്നു എന്ന് തോന്നി.

എന്തായാലും അരങ്ങേറ്റം പ്രണവ് ഉജ്വലമാക്കി. 'നല്ല നടനിലേക്ക്' ദൂരം ഏറെയുണ്ടെങ്കിലും പ്രതിഭയുള്ള ഒരു നടൻ തന്നിലുണ്ടെന്നു വിളിച്ചു പറയുന്ന പ്രകടനമായിരുന്നു പ്രണവിന്റേത്. പ്രണവിന്റെ പ്രകടനവും മോശമല്ലാത്ത കഥയുടെ ജിത്തു ജോസഫ് അവതരണവും കൂടി ചേരുമ്പോൾ ഏവർക്കും രണ്ടര മണിക്കൂർ മനസ് നിറഞ്ഞു ആസ്വദിക്കാവുന്ന ഒരു ക്ളീൻ എന്റർറ്റെയിനർ ആയി മാറുന്നു ആദി.

Rahul Raj

ചാരത്തിനും വജ്രത്തിനും ഇടയിലെ കാർബൺ - Movie Review

ചാരത്തിനും വജ്രത്തിനും ഇടയിലെ കാർബൺ
________________________________
(Spoiler Alert!
സാധാരണയായ് നിരൂപണം എഴുതുമ്പോൾ പരമാവധി കഥയെ കുറിച്ച് പരാമർശിക്കാതിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷെ ഇത്തവണ അതിനു സാധിച്ചിട്ടില്ല!)

1998ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ 'ദയ' 2014ല്‍ പുറത്തിറങ്ങിയ 'മുന്നറിയിപ്പ്' എന്നീ ചിത്രങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം വേണു സംവിധാനം നിര്‍വഹിക്കുന്ന ചിത്രമാണ് കാര്‍ബണ്‍.സംവിധായകന്‍ എന്നതിനേക്കാള്‍ ഛായാഗ്രാഹകന്‍ എന്ന നിലയില്‍ സുപ്രസിദ്ധനാണ് വേണു.മലയാളം,ഹിന്ദി,തമിഴ്,ബംഗാളി,തെലുഗു,ഇംഗ്ലിഷ് തുടങ്ങിയ ഒട്ടുമിക്ക ഭാഷകളിലും അദ്ദേഹം ഛായാഗ്രഹണം നിര്‍വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത്തവണ സംവിധായകന്റെ റോളില്‍ മലയാളത്തിന്റെ യുവ നടന്മാരില്‍ ശ്രദ്ധേയനായ ഫഹദിനൊപ്പം അദ്ദേഹം കാര്‍ബണുമായി നമുക്ക് മുന്നിലേക്ക് എത്തുകയാണ്. കാര്‍ബണ്‍ ഏത് തരം അനുഭവമാണ് പ്രേക്ഷകന് നല്‍കുന്നതെന്ന് നമുക്ക് നോക്കാം.

കാര്‍ബണിനെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞു തുടങ്ങേണ്ടത് മുന്നറിയിപ്പ് എന്ന ചിത്രത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗത്ത് നിന്നാണെന്ന് തോന്നുന്നു. അത് വരെ കണ്ടു വന്ന ക്ലൈമാക്സ് രംഗങ്ങളില്‍ നിന്നു വിഭിന്നമായിരുന്നു മുന്നറിയിപ്പിലേത്. നായകന്‍ ഒരു പെണ്‍ കുട്ടിയുടെ തലക്ക് ആഞ്ഞടിക്കുന്നതാണ് അതിലെ ക്ലൈമാക്സ് സീന്‍. ശെരിക്കും ആ അടി അടിച്ചത് പ്രേക്ഷകന്‍റെ തലയില്‍ ആയിരുന്നു. അത് വേണുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. ഒന്നും ചിന്തിക്കാനില്ലാതിരുന്ന പ്രേക്ഷകനോട് ഇനി ചിന്തിച്ച് തുടങ്ങണം എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്. ചിന്തകള്‍ തന്നെയാണ് കാര്‍ബണിലും നിറയുന്നത്.

എളുപ്പം പണം ഉണ്ടാക്കണം എന്ന ചിന്തയുമായി നടക്കുന്ന സിബി എന്ന ചെറുപ്പക്കാരന്‍ ഒരു സാഹചര്യത്തില്‍ കാട്ടില്‍ നിധി വേട്ടക്ക് ഇറങ്ങുന്നതാണ് ചിത്രത്തിന്റെ പ്രമേയം.ചിത്രത്തിന്റെ രചന നിര്‍വഹിച്ചിരിക്കുന്നതും സംവിധായകന്‍ തന്നെയാണ്. സിബി എന്ന കേന്ദ്ര കഥാപാത്രത്തിലൂടെയാണ് ചിത്രം വികസിക്കുന്നത്. ആദ്യ ഭാഗങ്ങളില്‍ എളുപ്പത്തില്‍ പണം ഉണ്ടാക്കാനായി ഉള്ള അയാളുടെ ശ്രമങ്ങളിലൂടെ അയാളിലെ കഥാപാത്രത്തെ വ്യക്തമായി വരച്ചിടുന്നു. രണ്ടാം ഭാഗത്താണ് നിധി വേട്ട ആരംഭിക്കുന്നത്. ഈ ചിത്രത്തിന്റെ ട്രെയിലര്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധേയമായത് "ജീവിതത്തില്‍ അല്‍പസ്വല്‍പ്പം ഫാന്‍റസി വേണം" എന്ന ഫഹദിന്റെ സംഭാഷണമായിരുന്നു. ആ ഒരു സംഭാഷണം അവതരിപ്പിക്കുമ്പോഴുള്ള ഫഹാദിന്റെ പ്രകടനവും മനോഹരമായിരുന്നു. മനപ്പൂര്‍വമാവണം ആ രംഗത്തിന് ഇത്രയും പ്രധാന്യം നല്കിയത്. കാരണം ചിത്രം മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത് ഫാന്‍റസി എന്ന ചാരത്തില്‍ നിന്നും യാഥാർഥ്യം എന്ന വജ്രത്തിലേക്കുള്ള സിബി എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ യാത്രയാണ്.

സിബി എന്ന കഥാപാത്രമായുള്ള ഫഹദിന്റെ നിറഞ്ഞാട്ടമാണ് ചിത്രത്തില്‍ ഉടനീളം. വേറൊരു കഥാപാത്രത്തിനും ഫഹദിന്റെ പ്രകടനത്തിന്റെ അരികില്‍ പോലും എത്താന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ല. നായിക കഥാപാത്രം ചെയ്ത മംമ്ത ആയാലും, മണികണ്ഠന്‍ ആയാലും സൌബിന്‍ ആയാലും അവരവരുടെ കഥാപാത്രങ്ങളെ അവര്‍ ഭംഗിയായി അവതരിപ്പിച്ചെങ്കിലും ഫഹദിന്റെ അത്രക്കും ചെയ്യാന്‍ അവര്‍ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇതും മനപ്പൂര്‍വമാണ് എന്നു വേണം കരുതാൻ. കാരണം ഈ കഥാപാത്രങ്ങളൊക്കെ തന്നെയും സിബി എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ ചിന്തകളാണ് അല്ലെങ്കില്‍ ഇവരിലൂടെയൊക്കെ സിബി തന്റേതായ ചിന്തകള്‍ നടത്തുന്നുണ്ട്. സൌബിന്‍ അവതരിപ്പിച്ച ആനക്കാരന്‍ കഥാപാത്രം ഇതിന് വ്യക്തത നല്കുന്നുണ്ട്. സിബിയുടെ തന്നെ ചിന്തകള്‍ സിബിയുടെ മനസ്സിനെ പിന്തുടര്‍ന്ന് തോട്ടിയാല്‍ കൊളുത്തി വലിക്കുകയാണ്. ക്ളൈമാക്‌സ് രംഗങ്ങളിലും ഈ കഥാപാത്രം കടന്നു വരുന്നുണ്ട്. ഫാന്റസി നിറഞ്ഞ സിബിയിലൂടെ ചിന്തയുടെ ഒരു പ്രപഞ്ചം തന്നെയാണ് വേണു നമുക്ക് മുന്നിലേക്ക് വെച്ചു നീട്ടുന്നത്. ചിത്രത്തിനോടോപ്പം തന്നെ കാര്‍ബണ്‍ എന്ന പേര് ഏറ്റവും നന്നായി ചേരുന്നത് ഫഹദ് ഫാസില്‍ എന്ന അഭിനേതാവിനാകും. കരിഞ്ഞ ചാരവും തിളങ്ങുന്ന വജ്രവും ഒരേ കാര്‍ബണ്‍ ആണെന്നത് പോലെ ഒരു കഥാപാത്രത്തിന്റെ വിവിധങ്ങളായ രൂപാന്തരങ്ങള്‍ എത്ര അനായാസമായാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. മലയാളത്തില്‍ 'അഭിനയിക്കാനറിയാത്ത' നടന്മാരുടെ കൂട്ടത്തില്‍ തന്നെയാണ് തന്റെ സ്ഥാനം എന്നു ഉറക്കെ വിളിച്ച് പറയുകയായിരുന്നു ഫഹദ്. ചെറുതെങ്കിലും സൗബിൻ അവതരിപ്പിച്ച കഥാപാത്രവും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. ഹാസ്യത്തില്‍ ടൈപ്പ്കാസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമായിരുന്ന സൌബിനെ പോലെ ഒരു നടന്‍ ഇത്തരം വ്യത്യസ്ഥമായ വേഷങ്ങള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതു ഒരു നടന്‍ എന്ന നിലയില്‍ വളര്‍ച്ച നേടാന്‍ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കും.

ചിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് സിബിയുടെ കുടുംബത്തില്‍ നിന്നാണ്. സിബി കുടുംബത്തെ അധികം പരിഗണിക്കാറില്ലെന്നും എളുപ്പം പണം ഉണ്ടാക്കാനായി മരതക കല്ല്, വെള്ളി മൂങ്ങ തുടങ്ങിയ ഫാന്‍റസി ചിന്തകളുമായി നടക്കുകയാണെന്നും പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്. ചിത്രം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോള്‍ ഇത്തരം ചാരമായ ചിന്തകള്‍ക്ക് പരിവര്‍ത്തനം ഉണ്ടാകുന്നതായി കാണാം. ഇടക്ക് ഒരു സ്ഥലത്ത് സിബി കുടുംബത്തെ കുറിച്ച് ഓര്‍ത്ത് ആകുലപ്പെടുന്നതും കാണാം. ക്ലൈമാക്സ് രംഗങ്ങളില്‍ ഇതിന് കൂടുതല്‍ വ്യക്തത കൈവരുന്നുണ്ട്. കാട്ടില്‍ ഒളിപ്പിച്ച നിധി കിട്ടും എന്ന വിശ്വാത്തോടെ മുന്നോട്ട് പോകുന്ന സിബി വിശപ്പ് സഹിക്കാനാകത്തെ കാട്ടിലെ കുമിള്‍ തിന്നുകയാണ്. അപ്പോഴാണ് സിബി മരത്തിന് മുകളില്‍ നല്ല പഴങ്ങള്‍ കാണുന്നത്. നിധി പോലുള്ള ആ പഴങ്ങള്‍ പറിക്കാന്‍ സിബി കൈ നീട്ടുന്നെങ്കിലും എത്തുന്നില്ല. തൊട്ട് തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടില്‍ അത് സിബിക്ക് നഷ്ടപ്പെടുകയാണ്. ആ സമയത്ത് താഴേക്കു നോക്കുമ്പോള്‍ താന്‍ ഇപ്പൊഴും കുമിള്‍ തിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നെന്ന് സിബിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നു. അവിടെ വെച്ചു അയാള്‍ താഴേക്കു പതിക്കുകയാണ്. ഒരു പക്ഷേ ചാരം നിറഞ്ഞ ചിന്തകളുമായി അഗാധ ഗര്‍ത്തത്തിലേക്ക് പതിച്ച് സ്വയം ഇല്ലാതാവുമായിരുന്ന സിബി തിളങ്ങുന്ന നല്ല ചിന്തകളുടെ ബലത്തില്‍ ജീവിതം എന്ന യാഥാര്‍ത്യത്തിലേക്ക് തിരികെ കയറുന്നു. ഇതിന് മുന്പ് മംമ്ത പറഞ്ഞ ഒരു സംഭാഷണവും ഇവിടെ കൂട്ടി വായിക്കാവുന്നതാണ്. സാധാരണയായി ആല്‍ക്കമിസ്റ്റ് പരാമര്‍ശിക്കുമ്പോള്‍ നമ്മള്‍ ആത്മാര്‍ഥമായി ആഗ്രഹിച്ചാല്‍ അത് സാധിക്കാന്‍ പ്രകൃതി മുഴുവന്‍ കൂടെ നില്ക്കും എന്ന സന്ദേശമാണ് പരാമര്‍ശിക്കാറുള്ളത്. പക്ഷേ ഇവിടെ മംമ്ത പരാമര്‍ശിക്കുന്നത് നിധി ഇരിക്കുന്നത് തുടങ്ങിയ സ്ഥലത്ത് തന്നെയാണെന്ന ആല്‍ക്കമെസ്റ്റിലെ സന്ദേശമാണ്. ഈ ഒരു തിരിച്ചറിവു തന്നെയാണ് സിബിക്കുണ്ടാകുന്നതും. ഫാന്‍റ്സി ഒരു കറുത്ത ലോകമാണെന്ന തിരിച്ചറിവ്, കുറുക്ക് വഴിയിലൂടെ പണം തനിക്ക് ഒരിയ്ക്കലും സമ്പാദിക്കാനാകിലെന്ന തിരിച്ചറിവ്. പ്രകൃതിയോടിണങ്ങിയ ജീവിതവും കുടുംബവുമാണ് യഥാര്‍ത്ഥ നിധി എന്ന തിരിച്ചറിവ്. അങ്ങനെ അനുഭവങ്ങളും ചിന്തകളും തിരിച്ചറിവുകളും അയാളെ തിളങ്ങുന്ന ഒരു വജ്രമാക്കി മാറ്റുന്നു. അയാള്‍ യഥാര്‍ഥ ജീവിതത്തിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു .

മേല്‍ പറഞ്ഞത് മുഴുവന്‍ എന്റെ ചിന്തകളാണ്! ഈ ചിത്രം എനിക്കു സമ്മാനിച്ച ചിന്തകള്‍. പൂര്‍ണമായും ശെരിയാണോ എന്ന്‍ അറിയില്ല. പക്ഷേ ഇങ്ങനെ കാണുന്ന ഓരോ പ്രേക്ഷകനും ഓരോ തരത്തില്‍ ചിന്തിക്കാനുള്ള അവസരം നല്‍കുകയാണ് വേണു. സിനിമ പ്രേക്ഷകനിലൂടെ പൂര്‍ത്തിയാക്കുക എന്ന ബ്രില്ല്യന്‍സാണ് വേണു ഈ ചിത്രത്തിലൂടെ ഒരുക്കുന്നത്. ഒരു പക്ഷെ ഈ ചിത്രത്തിന് സംവിധായകനെ പോലും ഞെട്ടിക്കുന്ന വിലയിരുത്തലുകൾ ഉണ്ടായേക്കാം.

ചിത്രത്തിന് ദൃശ്യ ഭംഗി ഒരുക്കിയ കെ യു മോഹനന്‍, ബിജി ബാലിന്റെ പശ്ചാത്തല സംഗീതം, വിശാല്‍ ഭരദ്വാജിന്റെ സംഗീതം, ബീന പോളിന്റെ എഡിറ്റിങ് എന്നിവയും ചിത്രത്തിന് മാറ്റ് കൂട്ടുന്നുണ്ട് .പ്രത്യേകിച്ചു കാടിന്റെയും കോടമഞ്ഞിന്റെയും ഭംഗി മനോഹരമായി ക്യാമറ ഒപ്പിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്. സിബിയുടെ മനോവിചാരങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം തന്നെ സഞ്ചരിക്കാന്‍, അത് കൂടുതല്‍ പ്രേക്ഷകന് അനുഭവഭേദ്യമാക്കാന്‍ പശ്ചാത്തല സംഗീതത്തിനും കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. പലയിടങ്ങളിലും ചിത്രത്തിന് വേഗതക്കുറവ് അനുഭവപ്പെടുന്നുണ്ട് ഇത് ഒരു പോരായ്മയായ് പറയാം. ഈ ചിത്രം സാമ്പത്തികമായി എത്രത്തോളം വിജയമാകും എന്ന കാര്യത്തില്‍ സംശയം ഉണ്ട്. പക്ഷേ സിനിമ കച്ചവടമാക്കി കാണുക എന്ന കറുത്ത ചിന്ത ഇല്ലാത്ത പ്രേക്ഷകന് വ്യത്യസ്ത അനുഭവം നല്‍കുന്ന ചിത്രം നല്കണം എന്ന തിരിച്ചറിവുള്ളവരായിരിക്കണം ഇതിന്റെ നിര്‍മാതാക്കള്‍. ആ തിളക്കമുള്ള തിരിച്ചറിവ് ഉള്ളതിനാലകണം അതില്‍ ഒരാളുടെ പേര് 'സിബി' എന്നായത് !!

ചാരത്തിനും വജ്രത്തിനും ഇടയില്‍ എവിടെയോ ആണ് ഈ കാര്‍ബണ്‍. ചിത്രം കാണുന്ന പ്രേക്ഷകന്റെ ചിന്തയുടെ നിലവാരം അനുസരിച്ച് അത് കത്തിക്കരിഞ്ഞ ചാരമായും വെട്ടി തിളങ്ങുന്ന വജ്രമായും മാറാം. ഒരേ സമയം അതീവ റിയലിസ്റ്റിക്കും അതേ സമയം ഫാന്‍റസി നിറഞ്ഞതുമായ വ്യത്യസ്തമായ ചലച്ചിത്രനുഭവമാണ് കാര്‍ബണ്‍. അതിനാല്‍ തന്നെ തിയ്യേറ്ററില്‍ പോയി ഈ ചിത്രം ഒന്നു കണ്ടു നോക്കാവുന്നതാണ്.

Rahul Raj

ഓര്‍മ്മയിലെ ടെലി ചിത്രങ്ങള്‍

ചെമ്മണ്ണ് പറക്കുന്ന ആ നാട്ടിടവഴിയില്‍ ഞായറാഴ്ചയുടെ വൈകുന്നേരങ്ങള്‍ ആഘോഷിക്കുകയായിരുന്നു ഞങ്ങളുടെ ബാല്യം. ഞങ്ങളോട് തോറ്റ് സൂര്യന്‍ പതുക്കെ പടിഞ്ഞാറെ ചെരിവിലേക്ക് നീങ്ങി തുടങ്ങിയിരുന്നു. ക്രിക്കറ്റ് കളിയുടെ അവസാന ഓവറുകളാണ്. കുട്ടന്റെ തീ പറക്കുന്ന ബോള്‍ നേരിടാന്‍ ബാറ്റുമേന്തി ക്രീസില്‍ കാത്ത് നില്‍ക്കുകയാണ് ഞാന്‍.
പെട്ടെന്നാണ് വീടിന്റെ പിന്നാമ്പുറത് നിന്നും അമ്മയുടെ വിളി കേട്ടത്.
“എടാ .. സിനിമ തൊടങ്ങി...”
കളിയില്‍ മുഴുകി സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല. ദൂരദര്‍ശനിലെ 4 മണിക്കുള്ള സിനിമക്കായി ഒരാഴ്ചയായുള്ള കാത്തിരിപ്പാണ്. 
പിന്നെ എല്ലാവരും കൂടെ ഒരു ഓട്ടമായിരുന്നു. നേരെ ടി വിയുടെ മുന്നിലേക്ക്.
“സോഫേന്ന് എറങ്ങി താഴെ ഇരിക്കെട .. മേത്ത് പൊത്തന വെശര്‍പ്പാണ് “
അമ്മമ്മയുടെ വായില്‍ നിന്ന് കേട്ടപ്പോ ഞാന്‍ പതുക്കെ താഴെ നിലത്തേക്ക് ഇറങ്ങി ഇരുന്നു.
“നിലാപ്പോങ്കലായെലാ....”
ടിവിയില്‍ നിന്നും സിനിമയുടെ തുടക്കത്തിലുള ഗാനം അങ്ങനെ ഒഴുകിയെത്തുകയാണ്. 
സംവിധാനം പ്രിയദര്‍ശന്‍, ടി വി സ്ക്രീനില്‍ തെളിഞ്ഞു. ഞാന്‍ ചുറ്റും നോക്കി. അമ്മമ്മയുടെ അടുത്ത് അച്ഛന്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്. അച്ഛച്ഛന്‍ തന്റെ മരക്കസേരയിലാണ്. ആ കസേരയിൽ അച്ഛച്ഛന്‍ മാത്രമേ ഇരിക്കാറുള്ളൂ. വാതിലിനു അടുത്തായി സിന്ധു ചേച്ചി ഇരിപ്പുണ്ട്. 
ഇപ്പുറത്ത് ശാരദേച്ചിയും കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തിയും. അമ്മ ഇടക്കിടക്ക് അടുക്കളയില്‍ നിന്നും എത്തി നോക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് മുന്‍പിലായി കുട്ടനും ശ്യാമും അപ്പുവും പിന്നെ എന്റെ സ്വന്തം 2 അനിയന്മാരും. മരം കൊണ്ടുള്ള പഴയ ഒരു സോഫയുണ്ട്. സിധിയേട്ടനും ബെന്നിയേട്ടനും ജാനകിയെടത്തിയും അതിലാണ്
ഇരിക്കുന്നത്. വരാന്തയില്‍ ബാലേട്ടനും രാഘവേട്ടനും. ഇവരൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ അയൽക്കാരാണ്. ടി വി കാണാനായി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് വരും. എല്ലാവരും ആ ടി വി സ്ക്രീനിലേക്ക് ഉറ്റു നോക്കുകയാണ്. പിന്നീടുള്ള മണിക്കൂറുകള്‍ ലാലേട്ടനും ശ്രീനിവാസനും ശോഭനയും നെടുമുടി വേണുവും ഒക്കെ കൂടി ഞങ്ങളെ പൊട്ടിച്ചിരിപ്പിച്ചു. നാളെ സ്കൂളില്‍ പോകുമ്പോള്‍ പറയാനായി സിനിമയിലെ ഡയലോഗ്‌ ഓര്‍ത്ത് വെക്കാനും ഞാൻ മറന്നില്ല.
അത് ഒരു കാലമായിരുന്നു. ഇന്നത്തെ പോലെ ചാനലുകളുടെയും പരിപാടികളുടെയും ബാഹുല്ല്യമില്ലെങ്കിലും ടെലിവിഷന്‍ പല കുടുംബങ്ങളെ ഒരു കുടുംബമാക്കിയ കാലം.
ഞാന്‍ രണ്ടാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുന്ന സമയത്താണ് വീട്ടില്‍ ടി വി വാങ്ങുന്നത്. സാധാരണയായി ഞാന്‍ എന്തെങ്കിലും വാങ്ങണം എന്ന് പറഞ്ഞാലും അച്ഛനും കൂടെ ഇഷ്ടം ഉണ്ടെങ്കിലെ വാങ്ങാറുള്ളൂ. 
ഇല്ലെങ്കില്‍ എത്ര വാശി പിടിച്ചിട്ടും ഒരു കാര്യവും ഇല്ല. അച്ഛന്റെ നിശ്ചയ ദാർഢ്യത്തിന് മുന്‍പില്‍ എന്റെ വാശി തോറ്റ് തൊപ്പിയിടാറാണ് പതിവ്. ടി വിയുടെ കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോള്‍ അച്ഛന്‍ വേണ്ട എന്ന് 
പറഞ്ഞെങ്കിലും ഞാന്‍ തോല്‍ക്കാന്‍ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. അങ്ങനെ എന്റെ തുടര്‍ച്ചയായുള്ള നിസ്സഹകരണ - നിരാഹാര സമരങ്ങളുടെ ഫലമായാണ്‌ വീട്ടിലേക്ക് ടി വി എത്തുന്നത്. അന്ന് വീടിനു മുകളിലേക്ക് 
ആന്റിന ഉയര്‍ന്നപ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ സന്തോഷത്തിന്റെ കൊടിയേറ്റമായിരുന്നു. ദൂരദര്‍ശന്‍ എന്ന ഒരൊറ്റ ചാനല്‍ മാത്രമാണ് ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു എങ്കിലും അന്ന് അത് ധാരാളമായിരുന്നു.
ഞായറാഴ്ച വൈകിട്ട്‌ സിനിമ കഴിഞ്ഞാല്‍
പിന്നെ മുതിര്‍ന്നവര്‍ എല്ലാവരും അയല്‍പക്കത്തെ അവരവരുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങും. ഡെന്‍വര്‍ ദ ലാസ്റ്റ് ഡൈനോസറും കൂടെ കഴിഞ്ഞാലെ കുട്ടനും ശ്യാമും അപ്പുവും ഒക്കെ പോകുള്ളൂ. എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് എല്ലാവരും പോയി കഴിയുമ്പോള്‍ മനസ്സില്‍ നാളെ സ്കൂളില്‍ പോകണം എന്ന ചിന്ത നിറയും. അങ്ങനെ സങ്കടപ്പെട്ട് നില്‍ക്കുമ്പോഴാകും കളിച്ച് വന്നിട്ട് കുളിക്കാത്തതിനു അമ്മയുടെ വഴക്ക് കേള്‍ക്കുന്നത്. പിന്നെ നേരെ
കുളിമുറിയിലേക്ക് ഒരു ഓട്ടമാണ്. പശ്ചാത്തലത്തില്‍ അപ്പോള്‍ ടി വിയില്‍ നിന്നും 7 മണി വാര്‍ത്ത‍ തുടങ്ങുന്നതിന്റെ സംഗീതം കേള്‍ക്കാം..
എല്ലാ ദിവസങ്ങളിലും രാത്രിയിലും ചില ദിവസങ്ങളില്‍ വൈകുന്നേരവും ഇത് പോലെ എല്ലാവരും ടിവിയുടെ മുന്‍പില്‍ ഒത്ത് കൂടും. മലയാളത്തിലെ മെഗാ സീരിയലുകളുടെ പിതാവ് എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്ന 
മധു മോഹന്റെ സീരിയലുകളാണ് അന്ന്. മിക്കവാറും ഓരോ ദിവസങ്ങളിലും ഓരോ സീരിയലുകള്‍ ആയിരിക്കും. ഒരു എപ്പിസോഡ് കഴിഞ്ഞാല്‍ അടുത്തതിനായി ഒരു ആഴ്ച കാത്തിരിക്കണം. 
കഥയ്ക്കും കഥാപാത്രങ്ങള്‍ക്കും മാറ്റം ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എങ്കിലും മധു മോഹന്റെ മിക്ക സീരിയലുകളിലും അഭിനേതാക്കള്‍ ഒന്ന് തന്നെയായിരിക്കും. ഇന്ന് സീരിയലുകളോട് പുച്ഛം ആണെങ്കിലും അന്ന് അത് 
ആര്‍ത്തിയോടെ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തിയുടെ സീരിയല്‍ കാഴ്ചയാണ് രസകരം. കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തി പകല്‍ മുഴുവന്‍ അവരുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും തുണി നെയ്യും. രാവിലെ ഞാന്‍ എഴുന്നേല്‍ക്കുമ്പോള്‍ അവരുടെ വീട്ടില്‍ നിന്നും നെയ്യുന്നതിന്റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം. ഒരേ താളത്തില്‍ അതിങ്ങനെ കാതിലേക്ക് വന്ന് അലയടിക്കും. ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലെ മിക്കവരുടെയും ജീവിത്തിന്റെ താളമാണ് അത്. നെയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞ് വൈകിട്ടാണ്‌ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് ടി വി കാണാന്‍ വരുന്നത്. മിക്കവാറും സീരിയല്‍ തുടങ്ങി കഴിഞ്ഞ് കുറച്ച് സമയം കഴിയുമ്പോള്‍ തന്നെ മൂപ്പര്‍ ഉറക്കം തൂങ്ങി തുടങ്ങും. പകൽ മുഴുവൻ ജോലി ചെയ്തതിന്റെ ആലസ്യം കൊണ്ടാവാം. ഞാന്‍ പതുക്കെ മുന്നില്‍ ചെന്ന് ഉച്ചത്തില്‍ കൈ കൊട്ടുമ്പോള്‍ അവര്‍ ഞെട്ടി എഴുന്നേല്‍ക്കും. എന്നിട്ട്‌ പറയും.
“ഞാന്‍ ഒറങ്ങീക്കൊന്നും ഇല്ലെടാ. ഇഞ്ഞി മുന്നുന്ന് മാറ്.”
ഒരു ദിവസം അവര്‍ പറഞ്ഞു
“ഇന്റെ കല്യാണം ആവുമ്മൾക്കും ഇമ്മക്ക് ഇതിലും വെല്ല്യൊരു ടി വി വാങ്ങണം”
ഞാന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ഇതിലും വലുത് വേണെങ്കില്‍ ഇനി തിയ്യേറ്ററിലെ സ്ക്രീന്‍ എടുത്ത് കൊണ്ട് വരേണ്ടി വരും”
“ഇഞ്ഞി പോടാ.. അതൊക്കെ ഉണ്ടാവും.. “
ആ സമയത്തൊന്നും വലിയ ടി വികള്‍ വന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഇത് കേട്ട് ചിരിക്കാനെ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.
ആയിടക്കാണ്‌ ഓം നമശ്ശിവായയും ജയ് ഹനുമാനുമൊക്കെ മലയാളത്തില്‍ സംപ്രേഷണം ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയത്. സാധാരണയായി രാത്രി 8.30 ആകുമ്പോഴേക്കും ഞാന്‍ ഉറക്കമാകും.
പക്ഷെ ഈ രണ്ട് ദിവസങ്ങളില്‍ രാത്രി 9.30 ആകുന്നതും കാത്തിരിക്കും. അമ്മമ്മ വലിയ ഭക്ത ആയതിനാല്‍ ഈ സീരിയല്‍ ഞങ്ങളെ കാണിക്കാന്‍ വലിയ ഉത്സാഹമാണ്.
ഈ സീരിയലുകള്‍ കാണാന്‍ സാധാരണ ടിവി കാണാന്‍ വരാത്ത ഒരാള്‍ കൂടെ വരും. കണ്ണേട്ടന്‍. കൂടെ ഭാര്യ സരോജിനിയേടത്തിയും കാണും. 9.15 ആകുമ്പോഴേക്കും ഒരു ടോര്‍ച്ചിന്റെ 
വെളിച്ചം തെളിയും. അപ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും കണ്ണേട്ടന്‍ വരുന്നുണ്ടെന്ന്. കണ്ണേട്ടന്‍ നാട്ടിലെ അമ്പലത്തിലെ കോമരമാണ്. 
ചുരുണ്ട് അല്പം നീണ്ട മുടി. വെറ്റില കറ പിടിച്ച പല്ലുകള്‍. ഉത്സവത്തിന്‌ പല ശബ്ദങ്ങള്‍ പുറപ്പെടുവിച്ച് ഉറഞ്ഞ് തുള്ളി ഒടുവില്‍ കയ്യിലെ വാള്‍ കൊണ്ട് സ്വന്തം നെറ്റിയില്‍ ആഞ്ഞൊരു വെട്ടാണ് പിന്നെ മുഖത്ത് മുഴുവന്‍ രക്തമായിരിക്കും.
അപ്പോഴേക്കും ആരെങ്കിലുമൊക്കെ വന്നു മുഖത്തെ മുറിവില്‍ മഞ്ഞള്‍ പൊടി തേക്കും. അച്ഛന്റെ കൈയില്‍ തൂങ്ങി ഉത്സവം കാണുമ്പോള്‍ എന്തെങ്കിലും തെറ്റ് ചെയ്തെന്നു പറഞ്ഞു ഇനി നമ്മളെയെങ്ങാനും ആ വാള്‍ വെച്ച് വെട്ടുമോ എന്ന് ഞാന്‍ പേടിച്ചിരുന്നു. ആകെക്കൂടെ കണ്ണേട്ടനെ പറ്റി എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സില്‍ ഒരു ഭീകര ചിത്രമാണ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നത്. 
കാണുമ്പോഴെല്ലാം വെറ്റില കറ പിടിച്ച പല്ലുകള്‍ കാട്ടി ചിരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും എനിക്ക് ഭയമായിരുന്നു. സീരിയല്‍ കാണാനുള്ള വരവാണ് ആ ഭയത്തെ ഇല്ലാതാക്കിയത്. 
സീരിയലുകളുടെ ഇടവേളകളില്‍ പറയുന്ന തമാശകളും പുരാണ കഥകളും എന്റെ മനസ്സിലെ ഭയത്തിനെ അലിയിച്ച് കളഞ്ഞു. ഉറഞ്ഞു തുള്ളുന്ന കോമരവും കണ്ണേട്ടന്‍ എന്ന പച്ച മനുഷ്യനും തമ്മില്‍ ഒരുപാട് ദൂരം 
ഉണ്ടെന്നു പതുക്കെ പതുക്കെ എന്റെ കുഞ്ഞു മനസ്സിന് മനസ്സിലായി.
ടി വിയില്‍ വരുന്ന ക്രിക്കറ്റ് കളി അക്കാലത്ത് വീടിനെയും പൂരപ്പറമ്പ് ആക്കിയിരുന്നു. ഞങ്ങള്‍ ബാലക സംഘങ്ങള്‍ ഒക്കെ ഉണ്ടാകും. കൂടാതെ നാട്ടിലെ ഒട്ടുമിക്ക ചേട്ടന്മാരും. വരാന്തയില്‍ ഇരുന്നാലും
ടി വി കാണാം എന്നതിനാല്‍ അകത്തേക്ക് കയറാന്‍ മടി ഉള്ളവര്‍ വരാന്തയില്‍ സ്ഥാനം പിടിക്കും. നാട്ടില്‍ വേറെ പല വീട്ടിലും അന്ന് ടി വി ഉണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞങ്ങളുടെ വീട്ടില്‍ ഞങ്ങള്‍ 3 ആണ്‍ കുട്ടികള്‍
ആണെന്നതും പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഇല്ല എന്നതുമാണ്‌ ഇത്രയും ചേട്ടന്മാര്‍ മടി കൂടാതെ വരാന്‍ കാരണം എന്ന് എനിക്ക് പിന്നീട് തോന്നിയിരുന്നു. അന്ന് സച്ചിന്‍ തന്നെയായിരുന്നു കളിയിലെ വികാരം. സച്ചിന്‍ ഔട്ട്‌ ആയാല്‍ കുറെ പേരൊക്കെ കാഴ്ച മതിയാക്കി മടങ്ങും. കാലം കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയപ്പോള്‍ ദൂരദര്‍ശനിലെ പരിപാടികളുടെ എണ്ണം വര്‍ധിച്ചു. ഉച്ചക്കും സീരിയല്‍ തുടങ്ങി. ക്രിക്കറ്റ് ഉണ്ടാകുമ്പോള്‍ 
സീരിയല്‍ ഉണ്ടാകില്ല എന്നത് അമ്മമ്മയേയും അയല്‍പക്കത്തെ ചേച്ചിമാരെയും മുഷിപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം ഉച്ചക്ക് സ്കൂളില്‍ ക്ലാസ് നടന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴാണ് കണ്ണേട്ടന്‍ സ്കൂളിലേക്ക് ഓടി വരുന്നത് കണ്ടത്. കണ്ണേട്ടന്‍ കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തിയുടെ ഭര്‍ത്താവാണ്. അന്ന് ക്ലാസിനു ചുറ്റും മതിലുകളോ മറയോ ഇല്ലാത്തതിനാല്‍ കണ്ണേട്ടന്‍ ഓടി വരുന്നത് കാണാമായിരുന്നു.
“രാഹുലിനെ ഒന്ന് വീട്ടിലേക്ക് വിടണം”
കണ്ണേട്ടന്‍ ബാലകൃഷ്ണന്‍ മാഷോട് പറഞ്ഞു. 
ആ നേരത്ത് പതിവില്ലാതെ വിളിപ്പിച്ചത് എന്നെ ഒന്ന് ഭയപ്പെടുത്തി. ഞാന്‍ നേരെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടി. പുറകെ കണ്ണേട്ടനും. 
ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ ചെന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ എല്ലാവരും ടി വിയുടെ മുന്‍പില്‍ ഇരിപ്പുണ്ട്. ടി വിയില്‍ കറുപ്പും വെളുപ്പും കുത്തുകള്‍ മാത്രമേ കാണാനുള്ളൂ.
“എടാ . സീരിയല്‍ കിട്ടുന്നില്ല. ഇഞ്ഞി ഇതൊന്ന് ശേരിയാക്ക്യെ ..“
“ഹോ .. ഇതിനായിരുന്നോ“ എല്ലാവരുടെയും സങ്കടം നിറഞ്ഞ ആ ഇരിപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്.
ഞാൻ നോക്കിയപ്പോള്‍ ആന്റിനയില്‍ നിന്ന് ടി വി യിലേക്കുള്ള വയര്‍ ഊരി കിടക്കുകയാണ്. ഇന്നലെ രാത്രി ഇടി എടുത്തപ്പോൾ ഊരിയിട്ടത് തിരിച്ച് കുത്താൻ മറന്നതാണ്. അത് തിരിച്ച് കുത്തിയപ്പോള്‍ ടി വിയില്‍ നിന്നും 
“ജ്വാലയായ് .......” ഒഴുകി വന്നു. 
അത് വരെ അമാവാസി പോലിരുന്ന മുഖങ്ങളിലെല്ലാം പാൽ നിലാവ് പരന്നു. ഒരു രക്ഷകനെ പോലെ എല്ലാവരും എന്നെ നോക്കി. ഇന്നിനി സ്കൂളില്‍ പോകാതെ ഇവിടിരുന്നു ടി വി കണ്ടാലോ എന്ന് ആലോചിക്കുമ്പോഴേക്കും കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തി പറഞ്ഞു.
“മോന്‍ ഇനി സ്കൂളിലേക്ക് പൊയ്ക്കോ”
എല്ലാവരുടെയും കൂടെ കഥയും പറഞ്ഞു സീരിയല്‍ കാണുന്നതും നല്ല രസമായിരുന്നു. പക്ഷെ അത്രക്ക് സ്നേഹം അവര്‍ ഈ രക്ഷകനോട് കാണിക്കില്ലെന്ന് മനസ്സിലായപ്പോള്‍ ഞാന്‍ സ്കൂളിലേക്ക് 
മടങ്ങി. പിന്നീട് ഉച്ചക്ക് സീരിയല്‍ കാണാനായി മാത്രം ഒന്നോ രണ്ടോ തവണ പനി പിടിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നാണ് ഓര്‍മ്മ !!
കാലം ഒരു ടെലിവിഷന്‍ സ്ക്രീനില്‍ എന്ന പോലെ മിന്നി മറഞ്ഞു പോയി. അയൽ പക്കത്തെ വീടുകളില്‍ ടി വി വന്നു. ടി വി കാണാനായി ആരും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക് 
വരാതെയായി. ആളുകളെ ഒരുമിപ്പിച്ചിരുന്ന ടെലിവിഷന്‍ ആളുകളെ അവരവരുടെ വീടുകളിലെ ടെലിവിഷന്‍ സ്ക്രീനിനു മുന്‍പില്‍ തളച്ചിട്ടു. പരിപാടിയുള്ളപ്പോള്‍ മാത്രം ടി വി തുറക്കുക എന്നത് മാറി എപ്പോള്‍ 
തുറന്നാലും പരിപാടി എന്ന രീതിയായി. കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തിയുടെ ദീർഘ വീക്ഷണം ശരിയായി. വലിയ ടി വികള്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ വന്നു. എന്റെ കല്യാണത്തിന് മുന്‍പ് തന്നെ വീട്ടില്‍ വലിയ ഒരു ടി വി വാങ്ങി. പക്ഷെ അത് കാണാന്‍ കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഓര്‍മ്മയില്‍ ഈ ടെലി ചിത്രങ്ങള്‍ ഒക്കെ ബാക്കി നിര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് കാര്‍ത്യായനി ഏടത്തിയും, ഭര്‍ത്താവ് കണ്ണേട്ടനും, കോമരം 
കണ്ണേട്ടനും കാലത്തിന്റെ കറുത്ത സ്ക്രീനിനു പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു.

By Rahul Raj