Showing posts with label HarshaGopalakrishnan. Show all posts
Showing posts with label HarshaGopalakrishnan. Show all posts

അമ്മയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്


അമ്മയ്ക്ക് പറയാനുള്ളത്
--------------------------------------------
"തല പൊട്ടിയതും ,മേല് ചതഞ്ഞതും ഇനിയൊന്നും വരില്ലായിരിക്കുംല്ലേ .."
സിസ്റ്റർ ആനി ഉറങ്ങാനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ് . ആശുപത്രിയുടെ ആളൊഴിഞ്ഞ വരാന്തയിലേക്ക് നോക്കി നെടുവീർപ്പിട്ടു .എത്രയെത്ര സ്വപ്നങ്ങളാണ് ,ഇവിടെയിത്തിരി നേരം കൊണ്ട് പൊലിഞ്ഞില്ലാതാവുന്നത് . എത്ര പുതിയ സ്വപ്നങ്ങളാണ് നാമ്പിടുന്നത് .
അപ്പുറത്തുള്ള ഗൈനക്കോളജി വാർഡിൽ നിന്നും കരയുന്ന കുഞ്ഞുകുട്ടികളുടെ ശബ്ദമുയരുന്നു . ഒരു തലമുറയാണ് ഇവിടെ ജനിക്കുന്നത് . ഇവരിനി ജീവിക്കാൻ പോകുന്ന കാലങ്ങളിൽ താനൊന്നും ഉണ്ടായിക്കൊള്ളണമെന്നില്ല .
രാത്രി അപകടങ്ങളുടേതു കൂടിയാണ് . കുടിച്ചും ,വലിച്ചും ബോധമില്ലാത്ത മനുഷ്യരുടെ പാച്ചിലുകൾ മിക്കപ്പോഴും എത്തിനിൽക്കുന്നത് ഈ വരാന്തകളിലാണ് .
നൈറ്റ് ഡ്യൂട്ടി എന്നുമൊരു മുഷിപ്പാണ് .ചുറ്റുമുള്ള ലോകം ബോധമില്ലാതുറങ്ങുമ്പോൾ , ചോരമണമുള്ള കത്തിയും ,തുണിയും പിടിച്ചുകൊണ്ട് രാത്രി നീങ്ങാതെ നിൽക്കും .
ആനി രെജിസ്ട്രേഷൻ കൗണ്ടറിലെ ഡെസ്കിലേക്ക് തല ചായ്ച്ചു .
"ടോട്ടറെ .അവനെ രക്ഷിക്കണേ .." പെട്ടെന്നുള്ള കരച്ചിൽ കേട്ട് ആനി കണ്ണ് തുറന്നു .
ഒരു സ്ത്രി രാത്രിയിലെ ഡ്യൂട്ടി ഡോക്ടറായ ഷിബു ചാക്കോ യുടെ കാലിൽ വീണു കരയുന്നു .
ആനി അങ്ങോട്ട് ചെന്നു .
അവർ പിന്നെ ആനിയോടായി കരച്ചിൽ .
"എന്റെ മോനെ രക്ഷിക്കാൻ ടോട്ടരോട് പറ സിസ്റ്ററെ .." ആ സ്ത്രീയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നൊഴുകുന്നത് കണ്ണീരല്ല ,ചോരയാണെന്ന് ആനിക്ക് തോന്നി . അവൾ ഷിബു ഡോക്ടറെ നോക്കി .
"നിങ്ങൾക്ക് അവൻ മോനാണ് . പക്ഷേ ഈ സമൂഹത്തിനു അവൻ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ നിഷ്കരുണം ബലാൽക്കാരം ചെയ്തു കൊന്നവനാണ് . അവനെ രക്ഷിച്ചു ഞാനെന്റെ കൈവിരലുകൾ അഴുക്കാക്കില്ല . ഇതിനെ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു ഡോക്ടറിന്റെ എത്തിക്സിന് എതിരെന്നോ എന്തും പറയാം . ആനിക്ക് മനസ്സിലായോ ,ഇവർ ആരുടെ കാര്യമാണ് പറയുന്നതെന്ന് .. നടുറോഡിൽ വെച്ച് നമ്മുടെ ജൈനിയെ വലിച്ചുക്കീറിയിട്ടും കോടതിയുടെ സംശയനുകൂല്യം കിട്ടി പുറത്തിറിങ്ങിയ പോളിനെ പറ്റി ..ഇന്നലെ രാത്രിയുണ്ടായ ആക്സിഡന്റിൽ അവൻ ഇവിടെ അഡ്മിറ്റായിട്ടുണ്ട് ഇത്തിരി മുന്നേ .."
ആനി പിന്നോട്ട് മാറി . ജൈനി ,തന്റെ ക്ലാസ് മേറ്റും , സ്വപ്നങ്ങളുടെ സൂക്ഷിപ്പുകാരിയുമായിരുന്നവൾ . ഗൾഫിൽ ജോലി ശരിയായതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ , അന്ന് ഹോസ്പിറ്റൽ മുഴുവൻ ലഡു വിതരണം ചെയ്താണ് അവൾ അന്ന് വീട്ടിലേക്ക് പോവാനിറങ്ങിയത് .പക്ഷേ ,ഒരിക്കലും തിരിച്ചു വരവില്ലാത്ത യാത്രയായിരുന്നതെന്ന് .. പഠനം കഴിഞ്ഞു താൻ അതേ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ജോയിൻ ചെയ്തു .അന്ന് തൊട്ടിന്നോളം ഈ വരാന്തകളിൽ അവളുടെ ചിരിയുടെ ശബ്ദം ഒറ്റക്കിരിക്കുമ്പോൾ താൻ കേൾക്കാറുണ്ട് .ആനി തന്റെ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു .
" രക്ഷിക്കൂ ഡോട്ടറേ .." ആ അമ്മ വീണ്ടും കരഞ്ഞു പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു .
" അമ്മയുടെ മോളായിരുന്നെങ്കിൽ ജൈനിയെന്നു വല്ലപ്പോഴും ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടോ .."
"എനിക്കെന്റെ മോനെ തിരിച്ചു വേണം .." ആ സ്ത്രീയുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു .
"നിങ്ങളൊരു പെണ്ണല്ലേ ..എങ്ങനെ കഴിയുന്നു ഇങ്ങനെ പറയാൻ ..." ആനി അവരെ രൂക്ഷമായി നോക്കി .
"നിങ്ങൾക്കായാളെ മറ്റൊരു ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക് മാറ്റാം ..ഇവിടെ അയാൾ ട്രീറ്റ് ചെയ്യപ്പെടില്ല . അതിനു ഇവിടെയുള്ളവർക്ക് നിങ്ങൾ വധശിക്ഷ തന്നെ വാങ്ങി തന്നാലും ... ജൈനി ഈ ഹോസ്‌പിറ്റലിലെ ഓരോ സ്റ്റാഫിനും കൂടപ്പിറപ്പാണ് ..ഞാൻ അപ്പുറത്തെ വാർഡിലേക്ക് പോവാണ് .." ഡോക്ടർ ഷിബു സ്തെതസ്കോപ്പ് കഴുത്തിലേക്കിട്ട് പറഞ്ഞു .
ആ സ്ത്രീ ഷിബുവിന്റെ കയ്യിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു .
"നിങ്ങൾ എന്റെ കൂടെ വരണം .." അവർ ഷിബുവിനെ ബലമായി പിടിച്ചു ഐ സി യുവിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി . ചെറിയപഴുതിലൂടെ അവർ കൈ ചൂണ്ടി .
"ഇവൾക്ക് വേണ്ടിയാണ് .... ഞാനിവൾക്ക് കൊടുത്തിരിക്കുന്ന വാക്കാണ് . അവളുടെ ഭർത്താവിനെ ,എന്റെ മോനെ ജീവനോടെ അവളുടെ മുന്നിൽ കൊണ്ട് ചെന്ന് നിർത്തുമെന്ന് .. എല്ലാം അറിഞ്ഞ അന്ന് അവനെ കൊല്ലാൻ വേണ്ടി വീശിയ കത്തി അവൻ ബലമായി പിടിച്ചു അവൾക്ക് നേരെ വീശിയപ്പോൾ തളർന്നു പോയതാണ് ന്റെ മോള് ... അവനെ എനിക്ക് ജീവനോടെ വേണം ..ന്റെ മോള് ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവരുമ്പോൾ അവൾക്കില്ലാതാക്കാനായിട്ട് ...അവളെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ ഞാനവൾക്ക്' കൊടുക്കുന്ന വാക്കാ അത് .. ഇവൻ മരിച്ചാല് പിന്നെ ഞാനെന്തു വാക്കു പറഞ്ഞു ഇവളെ ജീവിതത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വിളിക്കും ..?"
അവർ ഐ സി യു ചുവരുകളിൽ പിടിച്ചു താഴെ ഇരുന്നു .. കണ്ണിൽ നിന്ന് കണ്ണീർ നിലയ്ക്കാതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു .
"എന്നെ പോലൊരു അമ്മയിനി ജനിക്കാതിരിക്കട്ടെ ..ദൈവങ്ങൾക്ക് അവനെ എന്റെയുള്ളിൽ തന്നെ കൊന്നുകളയാമായിരുന്നില്ലേ ...ഓരോ നിമിഷവും നീറ്റാൻ എന്തിനാണ് അവനെ ജീവിപ്പിച്ചത്..എനിക്കൊരമ്മയാവുന്നതിന്റെ സുഖം തന്നു പിന്നെ ഒരു ജന്മം മുഴുവൻ ഓർത്തുകരയാനുള്ള വേദനകൾ തന്നത് .."
Harsha Sarath

വില്പനയുടെ രസതന്ത്രങ്ങൾ


"ഇവിടെയൊന്നുമില്ല .. തൃശൂർന്നു വാങ്ങാം." നാട്ടിലെ തുണിക്കടയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങവെ ഉണ്ണി പറഞ്ഞു .
ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയം മൂന്നായിരിക്കുന്നു . ഇനി തൃശൂർ പോയി വാങ്ങി കസിന്റെ വീട്ടിൽ എപ്പോ പോവാനാ? നേരം വൈകി വീട്ടിലെത്തിയാൽ അമ്മ അപ്പോൾ തുടങ്ങും .കാലത്ത് തൊട്ട് പറഞ്ഞു തുടങ്ങീട്ട് രണ്ടിനും ഇറങ്ങാൻ തോന്നിയ സമയം മൂന്ന് .. ചേച്ചിയും അനിയനും ഒരേ പോലെ തന്നെ ..!!
പിന്നെ അമ്മയെ ശാന്തമാക്കാൻ കുറെ നേരം ടി വിയുടെ റിമോട്ട് അമ്മയ്ക്ക് സ്വന്തമായി വിട്ടുക്കൊടുക്കണം . എല്ലാ സീരിയലുകളും അമ്മയുടെ അടുത്തിരുന്നു സഹിച്ച് പരസ്യം വരുമ്പോൾ സോറി സോറിയെന്നാവർത്തിക്കണം .
എല്ലാം ഓർത്തപ്പോൾ ഞാനവനോട് പറഞ്ഞു ..
"വേണോ .. ഇവ്ടെന്ന് എവിടെ നിന്നെങ്കിലും "
" ഇവിടെ എന്തുണ്ടായിട്ടാ ...??? ഒരാൾക്ക് ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങുമ്പോൾ നമുക്കിഷ്ട്ടപെട്ട് തന്നെ വാങ്ങണ്ടേ ...??"
അതൊരു പതിവാണ് . അമ്മമാരായി തുടങ്ങി വെച്ചയൊരു ശീലം . പത്ത് തൊട്ട് മേലോട്ടുള്ള ക്ലാസുകളിൽ റിസൾട്ട്‌ വന്നാൽ ഗിഫ്റ്റ് കൊടുക്കൽ . ആദ്യം നല്ല മാർക്ക്‌ കിട്ടിയാൽ എന്നൊരു കണ്ടിഷൻ ഉണ്ടായിരുന്നു .നല്ല മാർക്കും കുറഞ്ഞ മാർക്കും ആരും അതിർത്തി കെട്ടി തിരിക്കാത്തത് കൊണ്ട് ഏതു റിസൾട്ട്‌ വന്നാലും എന്നാക്കി.
ഇതിപ്പോൾ പൂജയ്ക്ക് നല്ലൊരുഗ്രൻ റിസൾട്ട്‌ തന്നെയാണ് . എം ബി ബി എസ് ഫൈനലിൽ ഡിസ്ടിൻഷൻ..!! നല്ലൊരു ഗിഫ്റ്റ് തന്നെ വാങ്ങണം .
-------------------------------------------------------------------------
തൃശ്ശൂരിലെ ഒരു വലിയ തുണിക്കടയുടെയരികിലായി കാർ നിർത്തി ഞാനും ഉണ്ണിയും ഇറങ്ങി .
റോഡ്‌ സൈഡിൽ വരി വരിയായി ഇരിക്കുന്ന നാലഞ്ചു ആളുകൾ ..വല്ലതും തരണേയെന്നു റോഡിലൂടെ പോകുന്നവരോട് അവർ കരഞ്ഞു പറയുന്നു .. ബാഗിൽ കയ്യിട്ട് ഞാൻ നടത്തം സ്ലോ ആക്കിയപ്പോൾ ഒരുപാടു ലോകങ്ങൾ കണ്ട മനുഷ്യനെ പോലെ അനിയന്റെ ഡയലോഗ് ..
"നിനക്ക് വട്ടുണ്ടോ ... നല്ല ആരോഗ്യമുള്ള ആൾക്കാര് പണിയൊന്നും ചെയ്യാതെ ഇങ്ങനെ റോഡ്‌ സൈഡിൽ ഇരിക്കണത് നിന്നെപോലെയുള്ളവർ കാരണാണ്.. അല്ലെങ്കിലേ നേരം വൈകി ..!! "

ഞാനവനെ നോക്കി .. ഒരു ജ്ഞാനിയെ പോലുണ്ട് ആ നില്പ് .. കൂടുതൽ തർക്കിക്കാൻ നില്ക്കാതെ ഞാൻ നടത്തത്തിന്റെ വേഗം കൂട്ടി .
അപ്പോഴതാ പിന്നിൽ നിന്നും ഒരു കൊച്ചു കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ ..വിശന്നുത്തളർന്നുള്ള ആ കരച്ചിൽ കേട്ടു അവനും നിന്നു . അമ്മയുടെ മടിയിലിരുന്ന് ഏകദേശം രണ്ടു വയസ്സ് പ്രായം വരുന്ന ആ കുട്ടി ഉറക്കെയുറക്കെ കരയുന്നു.
"എന്തെങ്കിലും തന്നു സഹായിക്ക് മക്കളെ ..." അവരുടെ ശബ്ദത്തിൽ നിസഹായത നിഴലിച്ചിരുന്നു . ഞാനൊന്നും പറയാതെ തന്നെ ഉണ്ണി പോക്കറ്റിൽ നിന്നു കാശെടുത്ത് അവർക്ക് കൊടുത്തു .
"കുട്ടിക്ക് ഭക്ഷണം വാങ്ങി കൊടുക്കു .." അവൻ ആ രണ്ടു വയസ്സുകാരനെ നോക്കി കണ്ണു ചിമ്മി കാണിച്ചു.കുട്ടി കണ്ണുകളമർത്തിത്തുടച്ച് കരയുക തന്നെയാണ് . അവനു കാശു കിട്ടിയാൽ ഭക്ഷണം കിട്ടുമെന്നു മനസിലാക്കാനുള്ള വിവേകം ആയിട്ടില്ലാലോ ..!!
ജോലിക്ക് പോകുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ ബിസ്കറ്റ് പാക്കറ്റ് സ്ഥിരമായി കൊണ്ടു നടക്കുന്നൊരു സ്വഭാവമുള്ളത് കൊണ്ട് ഞാൻ ബാഗിനുള്ളിൽ തിരഞ്ഞു .
ഒരു "ഒറിയോ ബിസ്കറ്റ് പാക്കറ്റ് "..! ഉച്ചക്ക് തിരക്കു കാരണം ഭക്ഷണം കഴിക്കാനായില്ലെങ്കിലോ എന്നോർത്ത് എപ്പോഴും കയ്യിൽ കരുതുമെങ്കിലും ഇത്രയും നല്ലൊരു കാര്യം അതിനു ചെയ്യാനാകുമെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിട്ടില്ല .
ഞാനത് അവരുടെ നേരെ നീട്ടി .
" മോന് ഇത് കൊടുത്തോളു ...എന്നിട്ട് എത്രയും വേഗം അടുത്തു എവിടെ നിന്നെങ്കിലും ഭക്ഷണം വാങ്ങി നിങ്ങൾ രണ്ടു പേരും കഴിക്കു .. ."
അവിടെ നിന്നു നടക്കുമ്പോൾ ആ ബിസ്കറ്റ് പാക്കറ്റിലേക്കു കണ്ണുകൾ വിടർത്തുന്ന ആ രണ്ടു വയസ്സുകാരനായിരുന്നു മനസ് മുഴുവൻ !!
-----------------------------------------------------------------------------
ഉണ്ണിയുടെ കൂടെ ഒരു കടയിൽ കയറി എന്തെങ്കിലും വാങ്ങാൻ 10 മിനിറ്റ് നേരത്തെ ആവശ്യമേയുള്ളൂ .. ഒരുപാടൊന്നും തിരയാൻ നില്ക്കാതെ മനസിനിഷ്ടപ്പെട്ട ആദ്യത്തേത് വാങ്ങണം . അതിനേക്കാൾ നല്ലതുണ്ടോയെന്നോന്നും അന്വേഷിക്കാൻ നില്ക്കരുത് .അതാണവന്റെ പോളിസി . സെലക്ട്‌ ചെയ്ത് ബില്ലാക്കിയിറങ്ങാൻ അര മണിക്കൂർ നേരം മാത്രമേയെടുത്തുള്ളൂ .
വണ്ടിയുടെയടുത്തേക്ക് തിരിച്ച് നടക്കുമ്പോൾ നേരെത്തെ കേട്ട അതേ കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ . ആ അമ്മയും കുട്ടിയും റോഡ്‌ സൈഡിൽ തന്നെയിരുപ്പുണ്ട് . കുട്ടിയാണെങ്കിൽ നിർത്താതെയുള്ള കരച്ചിലും ..
" നിങ്ങൾ കുട്ടിക്ക് ഇതു വരെ ഭക്ഷണം കൊടുത്തില്ലേ ..??" ഉണ്ണി സംശയത്തോടെ അവരെ നോക്കി . അവരാ ചോദ്യവും ഞങ്ങളെയും പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത പോലെ ചെറിയൊരു ഞെട്ടലോടെ തലയുയർത്തി നോക്കി .
"ബിസ്കറ്റ് കൊടുത്തതാ ... കരച്ചിൽ നിക്കണില്ല .. " അവർ വിക്കി വിക്കി മുഴുമിപ്പിച്ചു .
അവരുടെ തുണിസഞ്ചിയുടെ പിന്നിലായി ബിസ്കറ്റ് പാക്കെറ്റ് തുറക്കാതെ കിടക്കുന്നത് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച് ഉണ്ണി വീണ്ടും ചോദിച്ചു
" എന്തിനാണ് ഇങ്ങനെ നുണ പറയുന്നത് ?? നിങ്ങളുമായി ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത ഞങ്ങൾക്ക് പോലും ഈ കരച്ചിൽ കേട്ടു നില്ക്കാനാവുന്നില്ല . നിങ്ങളിവന്റെ സ്വന്തം അമ്മ തന്നെയല്ലേ .. ??"
ആ രണ്ടുവയസ്സുകാരൻ ഉണ്ണിയുടെ ശബ്ദത്തിനേക്കാൾ ഉറക്കെക്കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .
ഉണ്ണിയവരുടെയുത്തരം കേൾക്കാതെ വേഗത്തിൽ നടന്നു . ഞാനാ രണ്ടു വയസ്സുകാരന്റെ കരഞ്ഞുത്തളർന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി .
ആ മുഖത്തെ നിസഹായതയെ അഭിമുഖീകരിക്കാനാവാതെ ഞാനും നടത്തത്തിന്റെ വേഗത കൂട്ടി .
"ആരോഗ്യമുണ്ടായിട്ടും ജോലിയൊന്നും ചെയ്യാതെ വഴിയരികിൽ ആ കുട്ടിയുടെ കരച്ചിലാണ് അവർ വില്ക്കുന്നത് . ഇത്രയും പേരവിടെയിരുന്നിട്ടും നമ്മൾ അവർക്ക് മുന്നിൽ മാത്രമല്ലേ നിന്നത്. അതു തന്നെയാണവർ മുതലെടുക്കുന്നത് . " വണ്ടിയിൽ കയറി ഒന്നും മിണ്ടാതെയിരിക്കുന്ന എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ട് ഉണ്ണി പറഞ്ഞു .
അതെ ..!! അതെത്ര ശരിയാണ് ..!!
എന്തൊക്കെത്തന്നെ പറഞ്ഞാലും ഒരു കുട്ടിയുടെ കരച്ചിൽ നമ്മളെ ഒരു നിമിഷനേരത്തെക്ക് ആകെയൊന്നുലയ്ക്കും .നമ്മളറിയാതെ നമ്മുടെ കണ്ണുകളും നനയും
Harsha Gopalakrishnan

ഓർമയുടെ സുഗന്ധം


"ടീച്ചറെ... ഓർമ്മയുണ്ടോ ന്നേ... "
അത്രെയെളുപ്പത്തിൽ ഞാനെങ്ങനെയാണ് കുട്ടീ, നിന്നെ ഞാൻ മറക്കുക ?? നിന്നെ പറ്റിയുള്ള ഓർമ്മകളൊക്കെ രണ്ടുപുറത്തിലെങ്ങനെ എഴുതിത്തീരാനാണ്. അവയെ അത്ര വലിയ സംഭവങ്ങളാക്കി എന്റെ ഓർമകളിൽ സ്റ്റാമ്പ് ചെയ്തതും നീ തന്നെയാണല്ലോ... !!
എല്ലാ കാര്യത്തിലും മിടുക്കിയായിരുന്നു അവൾ... സന.. !! ഏറ്റവും വിഷമമുള്ള വിഷയങ്ങൾ എടുക്കുകയെന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമായിരുന്നെങ്കിൽ ആ വിഷയങ്ങളിലൊക്കെയും മറ്റാർക്കും സാധിക്കാത്തത്ര നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങി അവളെന്നെ ഓരോ തവണയും അത്ഭുതപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
പഠനവിഷയങ്ങളിൽ മാത്രമായിരുന്നില്ല, പാഠ്യേതര പ്രവർത്തനങ്ങളിലും അവൾ മുന്നിലായിരുന്നു. ഓരോ ആർട് ഫെസ്റ്റും കോളേജ് ഡേയും ഡ്യൂട്ടി ലീവിന്റെ സമയങ്ങളായിരുന്നു.. ആ സമയങ്ങളിൽ കോളേജ് മുഴുവൻ അവളുടെ പാദസരങ്ങൾ കിലുങ്ങി നടന്നു.
പെട്ടെന്നാണ് അവളൊരു നിശ്ശബ്ദതയിലേക്ക് തെന്നിമാറിയത്. ദൂരെ നിന്നു കാണുമ്പോൾ വരെ ഓടിയടുത്തെത്തുമായിരുന്ന അവൾ അടുത്തിരുന്നാൽ പോലും അക്ഷരങ്ങൾ തിരഞ്ഞു കഷ്ടപ്പെട്ടു. എന്റെ ചോദ്യങ്ങളിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞു മാറി. അവളെയറിയുന്നവർ അവളൊത്തിരി മാറിപ്പോയെന്നു പരാതി പറഞ്ഞു.. അവളുടെ ഭൂതകാലവും ഇന്നും വിചാരണ ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആർക്കും അതിൽ നിന്നൊന്നും നേടാനില്ലായിരുന്നെങ്കിലും എല്ലാവരും അവൾക്ക് പിന്നിലേക്കും മുന്നിലേക്കും കണ്ണുകളഴിച്ചു വിട്ടു. ദു:സ്വഭാവങ്ങളോ എന്തിനു ഒരു പ്രേമം പോലും ആർക്കും തിരഞ്ഞു കണ്ടെത്താനായില്ല.
"ഞാൻ പഠിപ്പ് നിർത്താ ടീച്ചറെ... ! "
സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ആരുമില്ലാത്ത നേരം നോക്കി അവളെന്റെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഞാനൊരു നിമിഷത്തേക്ക് നിശബ്ദയായി. പിന്നെ എന്നെത്തന്നെ വീണ്ടെടുത്ത് ചോദിച്ചു...
"എന്തിനു... ഇപ്പോ ഒന്നും പഠിക്കുന്നില്ലാലോ നിറുത്താൻ.. "
ഞാനാ ചോദ്യത്തിൽ വിജയിച്ചുവെന്നാശ്വസിച്ചു.
"അല്ല... ഞാനീ കോളേജിലേക്കൊക്കെ വരണില്ല... "
ഞാനവളോട് ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.. ടേബിളിലെ എന്റെ കുപ്പിയെടുത്തു അവൾ വെള്ളം വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തി. അവളുടെ കൈ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാനവ മുറുകെ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ ചോദ്യങ്ങളേക്കാൾ അവൾക്കാവശ്യം ഈ നിശ്ശബ്ദതയാണെന്നെനിക്ക് തോന്നി.
പിന്നെ, മെല്ലെയവൾ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി....
"പഠിച്ചു എനിക്ക് ടീച്ചറെ പോലെ ടീച്ചറാവണംന്നുണ്ടായിരുന്നു...ടീച്ചറോട് ൻറെ ചേച്ചിയെ പറ്റി ഞാമ്പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ... എന്നേക്കാൾ പഠിക്കുവാരുന്നു ചേച്ചി.. ഇപ്പോളോ... ഒരു ജോലീം ചെയ്യാണ്ട് അടുക്കളേല്... കഴിഞ്ഞൂസം ഞാൻ ജോലിക്ക് പോയിക്കൂടെന്നു ചോദിച്ചപ്പോ ചേച്ചി ന്നേ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു... പെൺകുട്ടിയോള് സ്വപ്‍നം കാണരുതെന്ന്.... ജോലിക്ക് പോയിട്ട് ഹാളില് ആരേലും വന്നിരിക്കുമ്പോ വരെ തലവട്ടം കാണിക്കരുതെന്നു അബ്ദുക്ക പറഞിണ്ടെന്നു... ഞാനെന്തിനാ പഠിക്കണേ ടീച്ചറെ..... "
സന കണ്ണീർ ടവ്വലിൽ തുടച്ചെടുത്തു.
"എല്ലാരും പറയും.... സ്വന്തം ഇഷ്ടാ ജോലിക്ക് പോണതെന്നു.... എനിക്കെന്റെ വാപ്പാനെ ഇഷ്ടാ ടീച്ചറെ.... വാപ്പ പറേണത് ഇത്രേം കാശു വീട്ടിലുള്ളപ്പോ ന്തിനാ ജോലിയൊക്കെന്നു ..... ഉമ്മാനോട് പറയണത് കേട്ടതാ....ആര് പറഞ്ഞാലും മാറില്ലവരൊക്കെ.. പെങ്കുട്ട്യോള് അടുക്കലേൽക്കുള്ളതാണെത്രെ... ഇത്ത പറഞ്ഞതാ.... ഇത്ത കുറെ കരഞ്ഞുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാരുന്നുത്രേ.... "
ആ കുട്ടിയോട് ഞാനെന്തു പറയാനാണ്... ?? വീട്ടുകാർ പറയുന്നത് കേൾക്കണ്ട, അത്യാവശ്യം കാര്യങ്ങളിൽ സ്വന്തമായി തീരുമാനം എടുക്കാമെന്നോ.... !!
ഇതൊന്നും ആ സന്ദർഭത്തിനു യോജിക്കുമെന്നു എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. ഇനി അഥവാ ഞാനെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാലും അവളത് മനസിലാക്കുമെന്നും.. !!
"എല്ലാം ശരിയാവുമെന്ന " ഭംഗി വാക്കിൽ ഞാനവളെ യാത്രയാക്കി. പഠനത്തിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറഞ്ഞു ഒരു നല്ല ടീച്ചറിന്റെ മുഖമൂടിയെടുത്തണിഞ്ഞു.
പിറ്റേന്ന് എന്തൊക്കെയോ കുത്തിക്കുറിച്ചു സ്റ്റാഫ് റൂമിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ കൃഷ്ണ ഓടി വന്നു പറഞ്ഞു.. തന്റെയൊപ്പം ജോയിൻ ചെയ്ത,ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ അത്രത്തോളം ബോൾഡാക്കിയ ഒരധ്യാപികയാണ് കൃഷ്ണ.
"സനയുടെ ബാപ്പയും ഉമ്മയും വരുന്നുണ്ട്... "
അവളുടെ ബാപ്പയുടെ ഓരോ സംഭവങ്ങളോടുള്ള
കടുത്ത പ്രതികരണങ്ങൾ കാരണം എല്ലാവരും അയാളോട് സംസാരിക്കാൻ മടിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവരുടെ ശരികൾ കേൾക്കാൻ പോലും കൂട്ടാക്കാത്ത മനുഷ്യൻ. ഒരു ഫോൺ കോളിന്റെ പുറത്ത് അയാളും കുടുംബവും തന്നെയന്വേഷിച്ചു വരുന്നു..
താനാണ് ഇന്നലെ എന്തായാലും കാണണമെന്ന് പറഞ്ഞയാളെ വിളിച്ചത്.
ഞാനവരെ എന്റെ കാബിനിൽ ഇരുത്തി. കുറച്ചു കുറച്ചു നേരം കുശലം ചോദിച്ചു. അയാൾ പറഞ്ഞു...
"ടീച്ചറൊക്കെള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഞാനെന്റെ മോളെ വിശ്വാസത്തോടെ ഇങ്ങോട്ട് വിടുന്നത്... "
ഞാൻ ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി.
"പഠിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ നിങ്ങളുടെ മോളെന്തു ചെയ്യും.... ??" വളരെ പെട്ടെന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു.
"കല്യാണം നോക്കുന്നുണ്ട് ടീച്ചറെ..... പറ്റീത് ശരിയായാല് അവസാനക്കൊല്ലത്തില് തന്നെ നിക്കാഹ് നടത്തണം... അതു കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ നമ്മുടെ തീരുമാനം കഴിഞ്ഞില്ലേ..."
സനാ.... പെൺകുട്ടീ... നീയെത്ര ശരിയാണ്. അയാളുടെ വാക്കുകളുടെയുറപ്പിൽ എനിക്കുപോലും നിശ്ശബ്ദയാവേണ്ടി വരുന്നു.
"നിങ്ങളവളെ ജോലിക്കൊന്നും വിടില്ല... ?? "
ഞാൻ കുറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു.
"എന്തിനു...... അവളെ നോക്കാൻ പറ്റുന്നവന്റെ കയ്യിലെ ഞാനെന്റെ മോളെ കൊടുക്കു.... അവളെ കഷ്ടപ്പെടാനൊന്നും ഞാൻ വിടില്ല.... "
"ജോലിക്ക് പോണത് ഒരു സന്തോഷമല്ലേ... അതൊരു കഷ്ടപ്പാടാണോ....... "
"ടീച്ചർക്ക് എന്താണ് കുഴപ്പം...... അവളുടുമ്മയോട് ചോദിച്ച് നോക്കിക്കേ..... കെട്യോനും പിള്ളേർക്കും ഭക്ഷണം വെച്ച് വീട് വൃത്തിയാക്കി വീണ്ടും ജോലിക്കും കൂടെ പോണൊന്നു....... "
"നിങ്ങളൊന്നു വീണുപോയാൽ പിന്നെയാര് വീടുനോക്കും..... നിങ്ങളുടെ പ്രായമായ വാപ്പ അതു ചെയ്യുമെന്നാണോ..... " ഞാൻ വളരെ പതുക്കെത്തന്നെ അയാളോട് ചോദിച്ചു.
"അത്യാവശ്യം സമ്പാദിച്ചിട്ടുണ്ട്..... പിന്നെ നാല് ഇക്കമാരും ഉണ്ട്....... " അയാളുടെ ശബ്ദം ഉറച്ചതായിരുന്നു.
"ഞാനുപദേശിക്കൊന്നും അല്ലാട്ടോ..... ഈ സമ്പാദ്യമൊക്കെ തീരാൻ കുറച്ചു നേരത്തേ അശ്രദ്ധ മതി.... ഒരു അസുഖം മതി.... ഇതൊന്നും നോക്കാനും നടത്താനും നിങ്ങൾ ഭാര്യയെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടില്ലാലോ...... പിന്നെ ഇക്കമാർ, അവർക്ക് സ്വന്തമായ കുടുംബമുണ്ട്. നിങ്ങളും സ്വന്തമാണെങ്കിൽ പോലും. എത്ര കാലം നിങ്ങളെയവർ നോക്കും...... " എന്റെ ശബ്ദം അതുവരെയുള്ളതിനേക്കാൾ വ്യക്തമായിരുന്നു.
അയാൾക്ക് ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
"ഇതെല്ലാം പോട്ടെ, എന്നെങ്കിലും നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഭാര്യയുടെ ഇഷ്ടം ചോദിച്ചിട്ടുണ്ടോ, അവർക്ക് എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാനാഗ്രഹമുണ്ടോയെന്നു... നിങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിൽ അവർ സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുകയായിരുന്നുവോ എന്ന്.... "
സനയുടെ ഉമ്മ തലത്താഴ്ത്തി. ബാപ്പ കുറച്ചൊക്കെ വിയർത്തിരുന്നു.
"ഇതു തന്നെയാണ് നിങ്ങളുടെ രണ്ട് പെണ്മക്കളുടെ കാര്യവും..... അവർ രണ്ട് പേരും മിടുക്കരാണ്.....സന എന്നോടിന്നലെ ചോദിച്ചു മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യ മാത്രമാവാൻ എന്തിനാണ് കഷ്ടപ്പെട്ട് നല്ല മാർക്ക് വാങ്ങുന്നതെന്നു.... നാളെയവളുടെ ജീവിതത്തിലൊരാവശ്യം വന്നാൽ സ്വയം അതിനെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയണമെങ്കിൽ, അവൾക്ക് സ്വന്തം കാലിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റണം... നിങ്ങൾക്ക് ഒരാവശ്യം വരുമ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കുടുംബം മറ്റൊരാളുടെ സഹായത്തിനു നിൽക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹം കാണില്ലാലോ...... "
അയാൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടെഴുന്നേറ്റു. സനയുടെ ഉമ്മ അവരുടെ പിന്നാലെയും.....
പിറ്റേന്ന് സന കോളേജിലെത്തിയത് നിറഞ്ഞ ചിരിയോട് കൂടിയായിരുന്നു.
എന്നെക്കണ്ടതും ഓടിയടുത്തെത്തി.
"ടീച്ചറെന്താ വാപ്പയോട് പറഞ്ഞേ..... വാപ്പ ന്നേ കുറെ നേരം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഉമ്മാക്ക് തയ്യൽ മെഷിൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്തു. കടമുറിയും തുറന്നുകൊടുത്തു. അബ്ദുക്കാനോട് ഇത്തയെ ജോലിക്ക് വിടണോന്ന്‌ വിളിച്ച് പറഞ്ഞു... ന്നേ ജോലിയൊക്കെയായെ കെട്ടിക്കുവെന്നും ..... "
അവളെന്നെ ചേർത്തു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
"ഒരുപാടിഷ്ടം വരുന്നുണ്ട് ടീച്ചറോട്..... "
അവളുടെ പാദസരകിലുക്കം ദൂരേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുടച്ചു.
എത്രമേൽ രസകരവും നിഗൂഡവുമാണ് ജീവിതം. ജീവിക്കുംതോറും അറിഞ്ഞുക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നൊരു പ്രഹേളിക.

By: ഹർഷ ഗോപാലകൃഷ്ണൻ 

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo