Showing posts with label ShajiBhaskar. Show all posts
Showing posts with label ShajiBhaskar. Show all posts

"കുടുംബകോടതി"


അയാളുടെ അച്ഛന്‍ അതീവ കണിശക്കാരന്‍ ആയിരുന്നു. ഒരു കുട്ടിയുടെ പിതാവായിട്ടു പോലും അയാള്‍ക്ക്‌ അച്ചന്റെ മുന്പില്‍ അല്പം ഭയത്തോടെ മാത്രമേ നില്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നുള്ളൂ. എന്തു കാര്യത്തിനും അന്തിമ തീരുമാനം അച്ഛനില്‍നിന്നും ലഭിക്കുന്നതുവരെ, ഏതു കാര്യമായാലും,അതിനെ "പരിഗണനാവിഷയമായി' മാത്രമേ അയാളും, മറ്റു കുടുംബാങ്ങങ്ങളും കരുതിയിരുന്നുള്ളൂ.
ചുരുക്കത്തില്‍ ആ കുടുംബത്തിന്റെ "സുപ്രീംകോടതി സ്ഥാനം" വയോധികനായിട്ടും അയാളുടെ അച്ഛന്‍ കൈവിടാതെ വളഞ്ഞു വച്ചിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ കര്‍ശനമായ നിയന്ത്രണത്താലാകണം അയാള്‍ മറ്റു "യൌവ്വനചാപല്യങ്ങളുടെയൊന്നും" രുചി നുകരാതെ തന്നെ ദാമ്പത്യജീവിതത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കപ്പെട്ടു.
എല്ലാ കുടുംബാങ്ങങ്ങളും കണ്ടു തെരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ഇടത്തരം കുടുമ്പത്തിലെ സാധു പെണ്‍കുട്ടിയെ അച്ഛന്റെ അവസാന "തീര്‍പ്പിന്" ശേഷം ജീവിത സഖിയാക്കുകയായിരുന്നു.
അവരുടെ മധുവിധു നാളിലെ സല്ലാപങ്ങളും, നറു നേരംപോക്കുകളും ഒക്കെ ഇറയത്തു അച്ഛന്റെ ചാരുകസേരയുടെ പിന്നില്‍ അവസാനിച്ചിരുന്നു.
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു ,
അയാള്‍ മധുവിധുവിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യം കുറച്ച് ജോലിക്കായി ഇറങ്ങി. അച്ഛന്റെ "ജോലിക്കൊന്നും പോകാന്‍ ഉദ്ദേശമില്ലേ?" എന്ന ചോദ്യം ആണ് അതിന് വേഗം പകര്‍ന്നത്.
മാസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു
അയാള്‍ അച്ഛനാകാന്‍ പൊകുന്നു, എന്ന വാര്‍ത്ത ഒരു നാള്‍ അയാളുടെ ചെവിയില്‍ ഭാര്യ പറഞ്ഞപ്പോള്‍, അയാള്‍ക്ക്‌ സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടണമോ എന്ന് തോന്നിപ്പോയി.പക്ഷേ ശബ്ദം പോലും അച്ഛന്റെ ചാരുകസേരക്ക്‌ പിന്നില്‍ വരെ മതിയെന്ന "ലക്ഷ്മണരേഖ" യെ ഓര്‍ത്ത്‌ എല്ലാം അയാള്‍ ആ മുറിയുടെ നാലുചുവരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ ഒതുക്കി.
ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിയിട്ടിരുന്ന കലണ്ടര്‍ അതിന്റെ അവസാന താളിലേക്ക് എത്തിയിരിക്കുന്നു.
അയാളുടെ ജീവന്റെ തുടിപ്പ്, സഹധര്‍മ്മിണിയുടെ ഉദരത്തില്‍ പൂര്‍ണതയിലേക്ക് എത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
ഒരു ദിവസം നാട്ടുനടപ്പുപോലെ ഭാര്യയേ, ഭാര്യവീട്ടുകാരും, ബന്ധുക്കളും ഒക്കെആയി പ്രസവത്തിനായി കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോയി.
അല്പനാളത്തേക്കെങ്കിലും വിട്ടുപോകുന്നതിന്റെ വിരഹതയില്‍, അയാള്‍ പ്രിയതമക്ക്, ആ ചാരുകസേരക്ക് പിന്നില്‍ നിന്ന് യാത്രപറഞ്ഞു.
ദിവസങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു.
ഒരുദിവസം ആ വാര്‍ത്ത‍ വന്നു .
അയാള്‍ അച്ഛനായി.
ഒരാണ്‍കുട്ടി.
തന്റെ പ്രാമാണികതക്ക് ഒരു കുറവും വരുത്താതെ,അയാളുടെ അച്ഛനും പേരക്കിടാവിനെ കാണാന്‍ വൈകാതെ തന്നെ എത്തി.
അച്ഛന്‍റെ വരവില്‍,സന്തോഷം കൊണ്ട അയാള്‍ ഭാര്യയുടെ കിടക്കയുടെ ചാരത്തു നിന്നും എഴുന്നേറ്റു ബഹുമാനപുരസരം , അടുത്തുകിടന്ന കസേര അച്ഛന് ഇരിക്കാനായി സമീപത്തേക്ക് നീക്കി നല്കി.
ആഴ്ചകള്‍ കഴിഞ്ഞു.
അങ്ങനെ കുട്ടിയുടെ നൂലുകെട്ടും,പേരിടീലും ഒക്കെ നടന്ന ദിവസം , ചടങ്ങുകള്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞു അച്ഛനും ,മറ്റുള്ളവര്‍ക്കുമൊപ്പം അയാള്‍ പോകാന്‍ തയ്യാറായപ്പോള്‍, അച്ഛന്റെ ഒരു പരമ പ്രധാനമായ പ്രഖ്യാപനം ഭാര്യാ പിതാവിന്റെ മുഖത്തേ ലക്ഷ്യമാക്കി വന്നു.
" സ്ത്രീധനത്തില്‍ തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ രൂപ കൂടി,അവന്റെ പെണ്ണിനേയും,കുട്ടിയേയും വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നതിനു മുന്‍പ് കരുതിയേക്കുക . ഇല്ലേല്‍ അവളുടെയും ,കുട്ടിയുടെയും അങ്ങോട്ടുള്ള വരവ് നീളും".
അയാളുടെ നിസ്സഹായ അവസ്ഥ മുഖത്ത് പ്രകടമായത്,അയാളുടെ ഭാര്യക്ക് വേഗത്തില്‍ മനസ്സിലായി.
വീട്ടില്‍ എത്തിയ ഉടന്‍ തന്നെ അയാളോട് അച്ഛന്‍ പറഞ്ഞു,
" തരാനുള്ള രൂപ ശരിയായി എന്നറിഞ്ഞിട്ടു നീയിനി അങ്ങോട്ട്‌ പോയാല്‍ മതി . കേട്ടല്ലോ?"
അയാള്‍ മറുത്ത് ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അയാള്‍ ജോലിക്കും പോയി തുടങ്ങി.
കുട്ടിക്ക് ഒരു വയസ്സിനോട് അടുക്കുന്നു.
അതുവരെ രൂപ ശരിയായതായ വിവരമൊന്നും ലഭിക്കാത്തതിനാല്‍ അയാള്‍ ഇവിടെയും, ഭാര്യയും,കുട്ടിയും ഭാര്യവീട്ടിലുമായി കഴിഞ്ഞുപോന്നു.
ഒരുദിവസം വൈകിട്ട്, നാലുമണിയോടെ ഭാര്യാപിതാവ് അല്പം ഗൌരവത്തില്‍വീട്ടിലേക്കു കയറിവന്നു.
സ്ത്രീധന തുകയുമായി ആയിരിക്കും വരവ് എന്ന് അയാളുടെ അച്ഛന്‍ തീര്‍ച്ചപ്പെടുത്തി.
വന്നപാടെ ഭാര്യാപിതാവ് അയാളുടെ അച്ഛനോട് പറഞ്ഞു,
" ഇനി ഉടനെ എന്റെ മോളെ ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരണമെന്നില്ല. രണ്ടാമത്തെ പ്രസവവും കൂടി കഴിയട്ടേ"
ഇതുകേട്ട അയാളുടെ അച്ഛന്‍റെ ശബ്ദമൊന്നു കടുത്തു ,
"മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയില്‍ പറയടോ"
"ഇനി തെളിച്ച് അങ്ങ് പറയാം. ഞാനും അവളുടെ അമ്മയും ഇല്ലാത്ത സമയം നോക്കി അവന്‍ അവിടെ വരാറുണ്ടായിരുന്നു എന്ന്. മനസിലായോ?" ഭാര്യാപിതാവ് കിട്ടിയ വള്ളിയില്‍ പിടിച്ചു കയറാന്‍ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു.
പ്രതീക്ഷകളെല്ലാം കൈവിട്ട അയാളുടെ അച്ഛന്‍ ,തന്റെ പ്രമാണികതയില്‍ അല്പം അയവ് വരുത്തി ഭാര്യാപിതാവിനോട് പറഞ്ഞു,"താന്‍ എന്തെങ്കിലും കുടിച്ചിട്ട് പോയാല്‍ മതി".
പക്ഷേ, ഒന്നിനും നില്‍ക്കാതെ ഭാര്യാപിതാവ് കിട്ടിയതെല്ലാം നേട്ടമായി മനസ്സില്‍ കുറിച്ച്, കയ്യും വീശി യാത്രയായി.
നേരം സന്ധ്യയായിരിക്കുന്നു.
അയാള്‍ പതിവുപോലെ ജോലി കഴിഞ്ഞു വീട്ടില്‍ എത്തി.
വന്നയുടന്‍ തന്നെ അച്ഛന്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു,
"നീ അവിടെ പോകുമായിരുന്നോ?"
"എവിടെ?" അയാള്‍ സംശയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
"നിന്റെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടില്‍" അച്ഛന്‍ ശബ്ദം കൂട്ടി.
"ഇല്ല"എന്ന് മുഴുമിപ്പിക്കാന്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ കഴിഞ്ഞില്ല.
"ട്ടേ" അച്ഛന്റെ വലതു കയ്യുടെ ശക്തി ഒട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല എന്ന് അയാള്‍ക്കു ഇടതു കവിളിലൂടെ വ്യക്തമായി.
"മര്യാദക്ക് നാളെ രാവിലെ പോയി അവളെയും, കുട്ടിയേയും ഇവിടെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് വരണം. രണ്ടാമത്തെ പ്രസവം ഇവിടെ നടന്നാല്‍ മതി. സ്ത്രീധനവും വേണ്ട ഒരു കുന്തവും വേണ്ട." അച്ഛന്‍ അയാളോട് ഗര്‍ജ്ജിച്ചു.
ഉളളില്‍ സന്തോഷം അടക്കിപ്പിടിച്ചു, സിംഹകൂട്ടില്‍ വീണ മാന്കുട്ടിയെപ്പോലെ അയാള്‍ അച്ഛന്റെ മുന്‍പില്‍ അഭിനയിച്ചു.
വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞു . അച്ഛന്‍ ഓര്‍മ്മയായിട്ട് വര്‍ഷങ്ങളായിരിക്കുന്നു.
ഇന്ന്,
ഒരേ വലിപ്പമുള്ള,
കഷ്ടി ഒന്നര വയസ്സുമാത്രം പ്രായവ്യത്യാസം ഉള്ള, പൊടിമീശ മുളച്ച രണ്ടു ആണ്‍ മക്കളേയും കാണുമ്പോള്‍.........
ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന അച്ഛന്റെ ഗാംഭീര്യത്തിലുള്ള ചിത്രം കാണുമ്പോള്‍........
അയാള്‍, അച്ഛന്റെ ആ ചാരുകസേരയിലിരുന്ന് തന്റെ ഇടത്തെ കവിള്‍ അറിയാതെ തടവി പോകാറുണ്ട് .
എങ്കിലും ,അച്ഛന്റെ കാര്‍ക്കശ്യത്തേ തകര്‍ത്തെറിയാന്‍ തന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ച ആ തൈലത്തിന്റെയും, ലേഹ്യത്തിന്റെയും മാദക ഗന്ധം പിന്നീട് അയാള്‍ക്ക്‌ തന്‍റെ പ്രിയതമയില്‍ നിന്നും ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് അറിയില്ല.

Shaji B

"വേപ്പും, മുരിങ്ങയും"


"വേപ്പും, മുരിങ്ങയും" 
കണാരേട്ടനും,കല്യാണിഏടത്തിയും ഒരുമിച്ചുള്ള ജീവിതം തുടങ്ങിയിട്ട് കാലം കുറേ ആയിരിക്കുന്നു. പക്ഷെ അവരുടെ ദാമ്പത്യ വല്ലരിയില്‍ പൂവും,കായും ഒന്നും തളിര്ക്കാത്തത് മാത്രമായിരുന്നു അവരെ അലോസരപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്.
നാട്ടുമരുന്നുകള്‍ നിരവധി ചെയ്തു. വലിയ കേമന്മാരായ വൈദ്യന്മാരുടെ ലേഹ്യവും,കഷായവും ഒക്കെ ഇരുവരും നിരവധി സേവിച്ചു. 
ഏട്ടന്റെയും, ഏട്ടതിയുടെയും ശരീരം മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് നയനമനോഹരമായത് അല്ലാതെ ഗുണമൊന്നും ഉണ്ടായില്ല.
ആരുടെയാണ് തകരാര് എന്ന് മറ്റാര്‍ക്കും വ്യക്തമായിരുന്നില്ല. അത് അവരിരുവരുടേയും സ്വകാര്യതയായി സൂക്ഷിച്ചു.
പിന്നെ പലരുടേയും ഉപദേശപ്രകാരം ആത്മീയതയിലേക്ക് മാറ്റി പിടിച്ചു.
വഴിപാടുകള്‍ പലയിടത്തും നിരവധി നടത്തി.
പല അമ്പലങ്ങളിലുമായി ഉരുളി കമഴ്ത്തുകയും,ചെറിയ നേര്ച്ചതൊട്ടില്‍ കെട്ടിത്തൂക്കുകയും ചെയ്തു .
ഇനി മതേതരത്വം നോക്കി പള്ളികളിലും മെഴുതിരി കത്തിക്കുകയും, സാമ്പ്രാണിതിരി നേര്‍ച്ചയായി സമര്‍പ്പിക്കുകയും ഒക്കെചെയ്തു.
പക്ഷേ ഇരുവരെടെയും ആഗ്രഹം പിണങ്ങിത്തന്നെ നിന്നു.
നാളുകള്‍ നിരവധി കഴിഞ്ഞു.
അവരുടെ ഇടയില്‍ പരസ്പരമുള്ള കുറ്റപ്പെടുത്തലുകള്‍ നാമ്പിട്ടു. അവരുടെ ദാമ്പത്യത്തിന്റെ രസതന്ത്രം ചെറുതായി താളം തെറ്റാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
കണാരേട്ടന് അനുഭവങ്ങള്‍ പകര്‍ന്നു നല്‍കിയ ക്ഷമ വേണ്ടുവോളമുള്ളതിനാല്‍ അവരുടെ രസച്ചരടിന്റെ ബലം കുറയുന്നത് ആരും അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
ഒടുവില്‍ കണാരേട്ടന്‍ സന്യസിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ഏടത്തിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു.
ഏട്ടത്തിയുടെ കണാരേട്ടനെ പിന്‍തിരിപ്പിക്കാനുള്ള എല്ലാ ശ്രമവും പരാജയപ്പെട്ടു.
കണാരേട്ടന്‍ തീര്‍ഥാടനത്തിനായി കാഷായവും ഒക്കെ പുതച്ചു ഒരുദിവസം രാവിലെ സഹധര്മിണിയോടു യാത്രയും ചൊല്ലി വീട്ടില്‍ നിന്നും ഇറങ്ങി.
ഹൃദയം പൊട്ടിയ ഏടത്തി തേങ്ങിക്കൊണ്ട് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു ,"എങ്കി പൊയ്ക്കോ....
പോകും വഴിയില്‍ നടന്നു ക്ഷീണിക്കുമ്പോള്‍ വേപ്പിന്‍ മരച്ചുവട്ടില്‍ മാത്രം വിശ്രമിക്കണേ...... ഭക്ഷണത്തില്‍ മുരിങ്ങയിലയും, മുരിങ്ങക്കായും കൂടുതലായി ചേര്‍ക്കണേ......"
അതുകേട്ട എല്ലാവര്ക്കും ആരുടെ കുഴപ്പമാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
ആര്‍ക്കും അറിയാതിരുന്ന ആ രഹസ്യം പരസ്യമായിപോയ വിഷമത്തില്‍ ഏടത്തി പുരക്കകത്ത് കയറി കതകടച്ചു.
സന്ധ്യക്ക്‌ കരഞ്ഞു തൂങ്ങിയ മുഖവുമായി ഏടത്തി നടയ്ക്കെ വിളക്കുവയ്ക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയപ്പോള്‍, തീര്‍ഥാടനത്തിനു പോയ കണാരേട്ടന്‍ നടയ്ക്കെ നില്‍ക്കുന്നു. കയ്യില്‍ രണ്ടു സഞ്ചിയുമായി. ഒന്ന് ഒരു വേപ്പിന്റെയും, മറ്റൊന്ന് മുരിങ്ങയുടെയും തയ്യുകളായിരുന്നു.
സ്നേഹപൂര്‍വ്വം സഹധര്‍മിണിയേ ഏല്‍പ്പിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു. "ഇത് നിന്റെ കൈകൊണ്ടു തന്നെ നടുക"
ഏടത്തി ഒരു പുതുപ്പെണ്ണിന്റെ നാണത്തോടെ അത് വാങ്ങി പവിത്രമായി, നല്ല സ്ഥലം നോക്കിത്തന്നെ അതുനട്ടു.
അവരുടെ ദാമ്പത്യവല്ലരിയില്‍ പൂവോ, കായോ ഉണ്ടായതായി അറിയില്ല. എങ്കിലും അതിന്റെ പേരില്‍ പിന്നീട് "ശണ്ട" ഒന്നും ഉണ്ടായി ക്കാണില്ല എന്ന് ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നു.


By
Shaji Bhaskar

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo