Showing posts with label SalamKKunnath. Show all posts
Showing posts with label SalamKKunnath. Show all posts

പറയാൻ ബാക്കിവെച്ചത്...


ഇന്നലെയാണവൻ വിളിച്ചത് -
" എടാ ഇത് ഞാനാ..... മനു ..
ബി എഡിന് നിന്റെകൂടെ പഠിച്ച ...."
"മനസ്സിലായടാ മുത്തെ .. നീ ഇപ്പൊ
എവിടാ ..." അവന്റെ വാക്കുകൾ
മുഴുവനാക്കും മുമ്പേയായിരുന്നു
എന്റെ മറുപടി....
പിന്നെ നീണ്ട സംഭാഷണം ...
ഒരു പാട് കാലത്തിനു ശേഷമാണ്
അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നത്-
എവിടെനിന്നോ എന്റെ മൊബൈൽ നമ്പർ തരപ്പെടുത്തി വിളിക്ക
യായിരുന്നു -
അവൻ തന്നെ മുൻകൈ എടുത്ത് സംഘടിപ്പിച്ച പഴയ കാല സൗഹൃദങ്ങളുടെ ഒത്തുചേരലിനുള്ള
ക്ഷണം കൂടിയായിരുന്നു അവന്റെ
ഫോൺ വിളി .
പത്തു മാസത്തെ ബി എഡ് കോളജിലെ
കലാലയ അന്തരീക്ഷത്തിൽ നിന്നും യഥാർത്ഥ ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചപ്പോഴേക്കും കൊഴിഞ്ഞു പോയ
സൗഹൃദത്തിന് പറയാനുണ്ടായിരുന്നു ...
ഒത്തിരി ഓർമ്മകൾ... നൊമ്പരങ്ങൾ ..
തമാശകൾ ... ഇണക്കങ്ങൾ ... പിണക്കങ്ങൾ ...അങ്ങിനെ പലതും...
" നാളെ നീ എന്തായാലും വരണം....
മറക്കല്ലേ... അവളേം വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്....
നിന്റെ പഴയ കക്ഷിയെ ... "
അതുകൂടി കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സിലൊരു
പിടച്ചിൽ -
ഫോൺ വിളി കഴിഞ്ഞിട്ടും അവന്റെ വാക്കുകൾ എവിടെയൊക്കെയോ കൊളുത്തി വലിക്കുംപോലെ -
കഷ്ടപ്പാടിന്റെ ജീവിത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ പറയാൻ മാറ്റിവെച്ച ഇഷ്ടവാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ കാത്തു നിൽക്കാതെ കാണാമറയത്തേക്ക് പറന്നകന്നവൾ ...
അവളെ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടുകയാണ് ...
വർഷങ്ങൾ ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഭർത്താവും കുട്ടികളുമായി കുടുംബിനിയായി കഴിയുന്നവൾ -
ഭാര്യയും കുട്ടികളുമായി കുടുംബ ജീവിതം നയിക്കുന്ന ഞാനും ---
ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ ഇനി എന്ത്
വാക്കുകൾ... കൗമാരത്തിലെ സ്വപ്നങ്ങളെല്ലാം കരിഞ്ഞമർന്നിരി
ക്കുന്നു - ഇനി ഒന്നുമില്ല.... ഒന്നും ......
മനസ്സിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വാക്കുകൾ തേടുകയായിരുന്നു ഞാൻ...
............... .............. ..............
രാവിലെ പതിവിലും നേരത്തെ
എഴുന്നേറ്റു -
" ഇന്നെന്താ നേരത്തേ ..
എങ്ങടെങ്കിലും പോവ്വാണ്ടൊ? ... "
ഷേവ് ചെയ്യാനിരിക്കുമ്പോഴാണ്
അവളുടെ ചോദ്യം.
''ഹാ... ഞങ്ങൾ കൂടെ പഠിച്ചോരൊക്കെ
ഒത്തുകൂടലാ... അവിടം വരെ ഒന്നു പോണം.. പഴയ കൂട്ടാകാരേക്കെ കാണാലോ..."
എന്റെ മറുപടി കേട്ടിട്ടാവണം
കുറച്ചു സമയത്തേക്ക് അവളൊന്നും
പറഞ്ഞില്ല -
"ന്നാ ഞാനും മോളും പോരട്ടെ...
നിക്കും പരിചയപ്പെടാലൊ അവരേയൊക്കെ" ..
നരച്ച മുടിയിഴകളിൽ ഡൈ തേച്ച് പിടിപ്പിക്കുന്നതിനിയിൽ എന്തു പറഞ്ഞ് ഇവളെ ഒഴിവാക്കണം എന്നാലോചിക്കയായിരുന്നു ഞാൻ..
" നീ വന്നാ ശരിയാവില്ല... ഞങ്ങളാണുങ്ങള് മാത്രേ ഉള്ളൂ...
അതോണ്ടാ..." ഒരു എൽ പി സ്കൂൾ ടീച്ചറെ പറഞ്ഞു പറ്റിക്കാൻ അധികം
നുണകൾ പറയേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എന്നാശ്വസിക്കയായിരുന്നു ഞാൻ...
.............. ............ .................
പതിനാറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വീണ്ടും ആപടികൾ കയറുകയായിരുന്നു .. ഓരോ പടികൾ
കയറുമ്പോഴും പഴയകാല
ഓർമ്മകൾഓരോന്നായി പെയ്തിറങ്ങുകയായിരുന്നു .......
പലരും നേരത്തെ എത്തിയിരിക്കുന്നു -
ഇരുപത് പേരിൽ പത്തൊമ്പത് പേരും
ഒത്തുചേർന്ന സംഗമം .... ...........
പരിചയപ്പെടുത്തൽ - ഓർമ്മ പുതു
ക്കൽ ... തമാശകൾ - പൊട്ടിച്ചിരികൾ ...
കുറച്ചു സമയം കൊണ്ട് പഴയ കാല ക്ലാസ്സുമുറിയുടെ അന്തരീക്ഷമായി മാറിയിരിക്കുന്നു -പലരും കൗമാരത്തിലേക്ക് പടിയിറങ്ങിയതു പോലെ:.......
ഇടയ്ക്കെ പ്പോഴെക്കെയോ ഞാനവളെ
ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ...
അന്നത്തേക്കാളും ഒന്നു കൂടി സുന്ദരിയായതുപോലെ ---
പലരും പരസ്പരം കളിതമാശകൾ പറഞ്ഞ് ഓർമ്മകൾ പങ്കുവെയ്ക്കുമ്പോഴും ഞാനവളിൽ നിന്നും മനപ്പൂർവ്വം അകന്നു നിൽക്കയാ
യിരുന്നു - അടുത്തുചെല്ലാനും സംസാരിക്കാനും ആഗ്രഹമുണ്ടായിട്ടും
ആരൊക്കെയോ പിടിച്ചു വലിക്കുന്നതു പോലെ ... ഒരു പക്ഷെ തോന്നലുമാവാം -
............... ............. ..............
ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് അല്പസമയം
പടർന്നു നിൽക്കുന്ന കൊന്നമരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ ഏകനായി ദുരേക്ക് ചിന്തയും
പായിച്ച് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നിൽ നിന്നും ആ വാക്കുകൾ വന്നു വീണത്...
" എന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ-
മറന്നോ എന്നെ: ..?
തൊട്ടു പിന്നിൽ അവൾ .........
"നിക്ക് ഒരുപാട് ഇഷ്ടായിരുന്നു..... ഇയാളെ ... തിരിച്ചുണ്ടാവുന്നാ വിചാരിച്ചേ........ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കുന്നതൊക്കെ വെറുതെ
സ്വപ്നം കണ്ടു... സാരല്ല്യ.... ഇനിപ്പൊ
ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യല്ല്യാന്നറിയാം...
ന്നാലും... "
എന്ത് പറയണമെന്നറിയാതെ ഇരുട്ടിൽ തപ്പുകയായിരുന്നു ഞാൻ...
ഒരുപാടിഷ്ടമാണെന്നും ഒന്നു കാണാനും
ഒത്തിരി പറയാനും വേണ്ടി മാത്രമാണ് വന്നതെന്നും പറയണമെന്നുണ്ടാ
യിരുന്നു ... പക്ഷെ കഴിയുന്നില്ല -
ആരൊക്കെയോ പിടിച്ചു വലിക്കും പോലെ........
പറയാതെ പറഞ്ഞു വെച്ച കൗമാരത്തിലെ ഈ ഇഷ്ടം ഇനിയും കെടാതെ നെഞ്ചിൽ കത്തിയെരിയുന്നത് എങ്ങിനെയാണ്
പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുക-
ഈറൻ മിഴികളോടെ അവൾ നടന്ന
കലുന്നതും നോക്കി നിൽക്കയായി
രുന്നു ഞാൻ.................
ഗെറ്റ് ടുഗദറിലെ യാത്ര പറയലുകൾ
കഴിഞ്ഞ് പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും പറയാതെ ബാക്കി വെച്ച വാക്കുകളും സാക്ഷിയാക്കി
ഞാൻ യാത്ര പറയുകയായിരുന്നു -
എന്നെ പിടിച്ചുവലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന
എന്റെ യാഥാർത്ഥ്യലോകത്തേക്ക് -
ഒരു പാട് ഇണക്കങ്ങളും പിണക്കങ്ങളുമുള്ള എന്റെ കൊച്ചു
ജീവിതത്തിലേക്ക് - ജനലഴികളിലൂടെ
എന്റെ നിഴലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന
മനവിയുടേയും കൊച്ചു വാവയുടേയും
ലോകത്തേക്ക് - എല്ലാ നഷ്ട സുഗന്ധങ്ങൾക്കുമപ്പുറം പരിമളം പരത്തുന്ന എന്റേതു മാത്രമായ
കൊച്ചു പൂന്തോട്ടത്തിലേക്ക് ---...........
സലാം കെ കുന്നത്ത് -

അറബി ഭാഷ (അനുഭവകഥ)


പ്രവാസ ജീവിതത്തിനിടയിലാണ് ബാല്യകാല സുഹൃത്തിനെ കണ്ടുമുട്ടുന്നത് - 'ബെറ്റർജോബിനു 'ള്ള അന്വേഷണങ്ങൾക്കിടയിലാണ് അവനെകുറിച്ച് മറ്റൊരു സുഹൃത്ത് ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നതും ചെന്നു കണ്ടതും -
പഠിക്കുന്നകാലത്ത് പിൻബഞ്ചിലെ നിറസാന്നിദ്ധ്യമായിരുന്നു അവൻ - പഠിത്തമൊഴികെ മറ്റെന്തിന്നും
റെഡി - അതു കൊണ്ടു തന്നെ എല്ലാ ഗുലുമാലുകളും അവനെ തേടിയെത്തിയിരുന്നു -
മദ്രസയിലെ മൂന്നാംക്ലാസ്സും, സകൂളിലെ ഏഴാംതരവും കഷ്ടിച്ച് എത്തിപ്പിടിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കഷ്ടപ്പാടും ദാരിദ്ര്യവും നാടുവിടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതുകൊണ്ടാവാം കുറേ കാലത്തേക്ക് അവനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങളെല്ലാം 'പരിധിക്കു പുറത്തായിരുന്നു...
ഊഴവും കാത്ത് സന്ദർശന ഹാളിൽ കാത്തിരിക്കെ ഞങ്ങളുടെ കുട്ടിക്കാലം
മനസ്സിലേക്കോടിയെത്തി....
വള്ളി ട്രൌസറും, പൊട്ടിയ സ്റ്റെയിറ്റും,
ബട്ടൻസില്ലാത്ത കുപ്പായവും, ഉന്തിയ നെഞ്ചും, ബാക്ക്ബെഞ്ചിലെ മൊഞ്ചുമൊക്കെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ദാരിദ്ര്യത്തിന്റെയും കഷ്ടപ്പാടിന്റേയും അടയാളങ്ങളായിരുന്നെങ്കിലും,
ഉച്ചയ്ക്ക് വീതം വെച്ചിരുന്ന ഉപ്പിലിട്ട കണ്ണിമാങ്ങയും,അരിനെല്ലിക്കയുമൊക്കെ സ്നേഹത്തിന്റെയും സന്തോഷത്തിന്റേയും പങ്കുവെയ്ക്കൽ കൂടിയായിരുന്നു .
.................. .................... ........
ജീവിതയാത്രയ്ക്കിടയിൽ വഴി പിരിഞ്ഞ ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ
വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് വീണ്ടും
കണ്ടുമുട്ടുന്നത്..
മൾട്ടിനാഷണൽ കമ്പനിയുടെ ഉയർന്ന പദവിയിലിരിക്കുന്ന അവന്റെ വേഷവും പെരുമാറ്റവും ശരിക്കും ഒരു എക്സികുട്ടീവ് ലുക്കിലെത്തിച്ചിട്ടുണ്ട് -
വന്നു പോകുന്ന സന്ദർശകരോട് അറബിയും, ഹിന്ദിയും ഇംഗ്ലീഷും ഒഴുക്കോടെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ ശരിക്കും അത്ഭുതപ്പെട്ടു പോയി - പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് പിൻബെഞ്ചിലെ ഒന്നിനും
കൊള്ളാത്തവൻ ഇന്ന് പലർക്കുംവേണ്ടപ്പെട്ടവനായി മാറിയിരിക്കുന്നു ..
അവന്റെ ശുപാർശയിൽ ലഭിച്ച ജോലിക്കുള്ള ഇന്റർവ്യുവിന് മദാമ്മക്ക് മുന്നിലിരുന്ന് മനസ്സിലുള്ള മലയാളം ഇംഗ്ലീഷിലാക്കിയെടുക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു ഞാൻ.
പഠിച്ച ഡിഗ്രിയും കോച്ചിംഗ് സെന്ററിലെ സ്പോക്കൺ ഇംഗ്ലീഷുമൊക്കെ
പരിഭ്രമത്തിനിടയിൽ ഉരുകി ഒലിച്ചിറങ്ങിയതു പോലെ -
............. ..........................
നിരാശയോടെ തിരിച്ച് പടികളിറങ്ങുമ്പോൾ ശരിക്കും
ചില തിരിച്ചറിവുകൾ നേടിയെടുക്കുകയായിരുന്നു ഞാൻ..,
"ഭാഷ ജീവിതം തന്നെയാണ് " ; സാഹചര്യങ്ങളുടേയും, അനുഭവങ്ങളുടെയും ജീവിതം ....
അതിൽ കഷ്ടപ്പാടിന്റെയും പ്രയാസങ്ങളുടെയും കണ്ണീര് കുടിചേർന്നാൽ അത് ശരിക്കും ലോകോത്തര ഭാഷ തന്നെ ....
(ഡിസംബർ 18 ലോക അറബി ഭാഷാ ദിനം)
ഏവർക്കും 'മഅസ്സലാമ.... /
സലാം കെ കുന്നത്ത് -

മഴയില്ലാതെ വിഷമിച്ചിരുന്ന രാജ്യം



മനുഷ്യരും പക്ഷിമൃഗാദികളും സസ്യവർഗ്ഗങ്ങളും ഒരിറ്റു വെള്ളത്തിനായ് പ്രതീക്ഷയോടെ കാത്തിരിപ്പാണ് - തങ്ങളുടെ ദയനീയ അവസ്ഥ പ്രവാചകനെ ബോധിപ്പിക്കുന്നു. 
പ്രവാചകൻ ആ നാട്ടിലെ എല്ലാ മനഷ്യരോടും ഒരു മൈതാനത്ത് ഒരുമിച്ചുകൂടാൻ കൽപിക്കുന്നു -
നാട്ടിലെ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും
കുട്ടികളും വൃദ്ധരും എന്നുവേണ്ട
എല്ലാ മനുഷ്യജന്മങ്ങളും ഒരുമിച്ച്
ഒരു മൈതാനത്ത് മഴയ്ക്കു
വേണ്ടിയുള്ള പ്രാർത്ഥന -
എല്ലാ കരങ്ങളും ഉയർന്നിരിക്കുന്നു -
മനസ്സിലും ചുണ്ടിലും ഒരേ ഒരു മന്ത്രം മാത്രം ---
പെട്ടെന്ന് ദൈവത്തിൽ നിന്നും പ്രവാചകനിലേക്ക് ഉത്തരവു
വരുന്നു; "കൂടി നിൽക്കുന്ന മനുഷ്യരിൽ
ഒരാൾ വലിയ പാപിയും മോശക്കാരനുമാണ് - അയാളെ ഈ കുട്ടത്തിൽ മാറ്റി നിർത്തിയാൽ മാത്രമെ
അനുഗ്രഹത്തിന്റെ മഴ വർഷിക്കൂ" ---
പ്രവാചകൻ തനിക്കു കിട്ടിയ
സന്ദേശം ജനങ്ങൾക്കു മുമ്പിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു - പാപിയായ ആ
മനുഷ്യനോട് ഈ കൂട്ടത്തിൽ നിന്നും
പുറത്തു വരാൻ ആജ്ഞാപിക്കുന്നു -
ആളുകൾ പരസ്പരം നോക്കുകയാണ്-
പുറത്തു വരുന്ന മനുഷ്യനെ ഒറ്റപ്പെടുത്താനും കുറ്റപ്പെടുത്താനും
ജിജ്ത്താസയോടെ കാത്തിരിക്കുകയാണവർ -
പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്
സമനില തെറ്റി നിൽക്കുന്നുണ്ട്
കൂട്ടത്തിലൊരുവൻ- അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ സംഭവിച്ചു പോയ തന്റെ തെറ്റായ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കുള്ള
ശിക്ഷ ഈ തരത്തിൽ ഒരു പരീക്ഷണമായി ഭവിക്കുമെന്ന് ഒരിക്കലും കരുതിയില്ല - മറ്റുള്ളവരുടെ
മുമ്പിൽ അപമാനിതനാകേണ്ടി വരുമെന്ന അവസ്ഥഓർത്ത്
അയാളുകൾ കണ്ണുകൾ
നിറഞ്ഞു - ചെയ്തു കുട്ടിയ പാപഭാരങ്ങൾ കണ്ണീർ കണങ്ങളായ് പെയ്തൊഴുകി -
ആരും പ്രവാചകന്റെ വാക്കുകൾ
കേട്ട്പുറത്തു വന്നില്ല ...
എന്നിട്ടും അല്പ സമയത്തിനകം
ആശ്വാസത്തിന്റെ കുളിർ മഴ തിമർത്തുപെയ്തു. ......
ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ അപമാനഭാരം
സഹിക്കേണ്ടി വരുമെന്ന സങ്കടത്താൽ
ഒറ്റപ്പെട്ടു പോയ ആ മനുഷ്യനെ മറ്റൊരാളും തിരിച്ചറിയാൻ ഇടവരുത്താതെ -..............
കണ്ണുകളിൽ നിന്നും അടർന്നുവീണ
തുള്ളികളും, പാപഭാരത്താൽ കുനിഞ്ഞ
ശിരസ്സും, വിറയാർന്ന പ്രാർത്ഥനകളും
മാത്രം മതിയായിരുന്നു അവനെ
വിശുദ്ധനാക്കാൻ.............
,,,,, തെറ്റുകൾ വിളിച്ചു കൂവിയല്ല;
നന്മകൾ പ്രശംസിക്കുന്നവരാകട്ടെ നമ്മൾ ഓരോരുത്തരും ...
നല്ലെഴുത്തിന് ഭാവുകങ്ങൾ...
by സലാം കെ കുന്നത്ത്......

സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ തിളക്കമാകാം


പാലക്കാട് നിന്നും തിരിച്ച് പട്ടാമ്പിയിലേക്കുള്ള യാത്രയായിരുന്നു.
പുതുതായി നിരത്തിലിറങ്ങിയ എയർ കണ്ടീഷൻ ചെയ്ത പ്രൈവറ്റ് ബസിലായിരുന്നു യാത്ര
.
സ്റ്റീരിയോയിലൂടെ ഒഴുകി വരുന്ന പഴയ കാല സിനിമാ ഗാനങ്ങളും കൂടിയായപ്പൊ അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി.
ശബ്ദകോലാഹലങ്ങൾ കേട്ടാണ് ഉറക്കമുണർന്നത്. നോക്കിയപ്പോൾ കുട്ടിപ്പട്ടാളമാണ്. ഭാരമേറിയ ബേഗുമായി ഇടിച്ചു കയറാൻ പണിപ്പെടുകയാണ്. എങ്ങിനെയൊക്കെയോ കയറിപ്പറ്റിയവരുടെ മുഖത്ത് വിജയ ഭാവം.
കുട്ടികളുടെ ഈ ദുരിതം കണ്ടപ്പൊ എന്റെ കുട്ടിക്കാലമാണ് ഓർമ്മ വന്നത്. കാലമെത്ര കഴിഞ്ഞിട്ടും കുട്ടികളുടെ യാത്രാപ്രശ്നം പഴയ പടി.
വിദ്യാർത്ഥിസംഘടനകളിലൂടെവളർന്നുവന്നവർ നേതാക്കന്മാരും മന്ത്രിമാരും ഒക്കെ ആയി. ചിലരൊക്കെ ' ഡ്രൈവറും കണ്ടക്ടറും വരെ ആയി....
പക്ഷെ ഇന്നും ഊഴം കാത്ത് നിൽക്കാൻ വിധിക്കപ്പെടുന്നു നമുടെ ബാല്യങ്ങൾ ...
തൊട്ടടുത്തിരുന്ന ആൾ ഇറങ്ങിയതോടെ ഒഴിഞ്ഞ സീറ്റിലിരിക്കാൻ കുട്ടികളിലൊരു വനോട് ഞാൻആംഗ്യം കാണിച്ചു. ആദ്യമൊന്നുമടിച്ചെങ്കിലും അവനിരുന്നു -
ശീതീകരിച്ചു വരുന്ന കാറ്റും സ്റ്റീരിയോ സംഗീതവും അവൻ ശരിക്കും ആസ്വദിക്കുന്നതു പോലെ...
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് അവൻ സീറ്റിന് മുകളിലുള്ള എയർ കണ്ടീഷൻ ഗ്രിൽ നോക്കി പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു. സാറെ അതൊന്ന് എന്റെ മുഖത്തേക്കാക്കിത്തരോ..?
അവന്റെ മുഖത്തേക്ക് ശക്തിയായി വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റിൽ കുറ്റിച്ചെടി പോലെ ഉയർന്നുനിന്നിരുന്ന ഫാഷൻ തലമുടിപാറികളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു: '.......
അവന്റെകണ്ണുകൾ തിളങ്ങുന്നതു പോലെ തോന്നി,....
ഒരു പക്ഷെ ഒരു CTക്കാരന് വീണു കിട്ടിയ സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ തിളക്കമാകാം ........
Salam-K - Kunnath -

സമയത്തിനു വേഗത പോരാ


സമയത്തിനു വേഗത പോരാ എന്ന് കരുതിയിരുന്ന കാലവുമുണ്ടായിരുന്നു -
ഒന്നിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്ന് രണ്ടാം ക്ലാസ്സുകാരനാവാൻ ....
രണ്ടും മൂന്നും ഒക്കെ കടന്ന് വേഗം പത്തിലെത്താൻ...
അങ്ങിനെ പെട്ടെന്ന് വലുതായി 'വലിയവനെ' പോലെ ജീവിച്ചു
കാണിക്കാൻ ........
അങ്ങിനെ ഒരുപാട് ഒരുപാട് മോഹങ്ങൾ മനസ്സിൽ കൊണ്ടു നടന്നിരുന്ന കാലം........
ഇപ്പൊ 40 ഉം കഴിഞ്ഞ് 50 ലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെ അടുത്തു വരുന്നതു
പോലെ ...
ഉസൈൻ ബോൾട്ടിനെ പോലെ ഫിനിഷിങ്ങിലെത്താൻ വല്ലാത്ത കുതിപ്പാണ് കാലത്തിന് ...
രാവും പകലും പോയ് മറയുന്നത്
കണ്ണടച്ചു തുറക്കുന്നതുപോലെ ...
എത്ര പെട്ടന്നാണ് ഈ വാർഷികങ്ങൾ
കൈവിട്ടു പോവുന്നത്...?
കഴിഞ്ഞകാലത്തെ ചെയ്തികൾ ഓർമ്മകളിലെത്തുമ്പൊ ഒരവസരം
കൂടി കിട്ടിയിരുന്നെങ്കിൽ ഒന്നു
കൂടെ നന്നായി പെർഫോം
ചെയ്യാമായിരുന്നു എന്നൊരു തോന്നൽ.......
വെറുതെയാണെങ്കിലും...........
കൈവിട്ടു പോയ ബാല്യവും
കൗമാരവും ഇനി ഒരിക്കലും
കടന്നു വരില്ല എന്നറിയാം.. എന്നിരുന്നാലും.....
ഭൂമിയുടെ കറങ്ങലിനും,
ഉദയാസ്തമയങ്ങൾക്കും ഒരു മാറ്റവും
വന്നിട്ടില്ല - ക്ലോക്കിലെ സൂചിയുടെ
ചലനം പോലും മാറ്റമില്ലാതെ തുടരുമ്പോൾ എന്തേ മനസ്സിനു
മാത്രം ഈ തോന്നൽ...?
3 ജിയും കടന്ന് 4 ജിയിലെത്തി
യിരിക്കുന്നു.. ഒരു പക്ഷെ 5 ജിയും
പടിക്കലെത്തി നിൽക്കുന്നു...
ഒപ്പം മനസ്സിൽപോലും ചിന്തിക്കാൻ
കഴിയാത്ത ക്രൂരതകൾ ലൈവായി
വിരൽ തൊട്ടാൽ കാണാവുന്ന വിധത്തിൽ എളുപ്പമായി മാറിയിരിക്കുന്നു -
നന്മകളേക്കാൾ കൂടുതൽ
തിൻമകൾ ദൃശ്യമാകുന്ന
ലോകത്ത് നിലവിളികൾ
ഉയർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നു....
വിശക്കുന്നവന്റെ, നിരാലംബരുടെ,
അഭയാർത്ഥികളുടെ, കുട്ടികളുടെ,
സ്ത്രീകളുടെ ...... , പലരുടേയും ..
അവരും ഉറക്കെ പറയുന്നുണ്ടാവാം...
"ഈ ലോകത്തിന് വേഗത പോരാ.......
ഒന്നു പെട്ടെന്ന് ഫിനിഷ്
ചെയ്തിരുന്നെങ്കിൽ "....!!
by
സലാം കെ കുന്നത്ത് ...

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo