Showing posts with label SureshRajP. Show all posts
Showing posts with label SureshRajP. Show all posts

ഒരു വാട്സ്‌ ആപ്പ്‌ ദുരന്തകഥ


Suresh Raj
ഒരു വാട്സ്‌ ആപ്പ്‌ ദുരന്തകഥ
*------------------------------------*
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാർക്ക്‌ വല്ലപ്പോഴും വീണുകിട്ടുന്ന അവസരങ്ങളാണു ഭാര്യമാർ വീട്ടിലേക്ക്‌ പോകുന്ന ദിവസങ്ങൾ.
കുറേ ദിവസത്തിനു ശേഷം അവൾ അമ്മയെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ പോയി എന്ന് ഫ്രണ്ട്സിനോട്‌ പറയേണ്ട താമസം അവർ പരിപാടി പ്ലാൻ ചെയ്തു.
മുകളിലെ വാടകക്കാർ ഒഴിഞതിനു ശേഷം പുതിയ താമസക്കാരെ കിട്ടാഞ്ഞത്‌ അനുഗ്രഹമായി.
വെള്ളവും പാക്കറ്റും ഒക്കെ കണ്ടപ്പോ തന്നെ അമ്മയ്ക്ക്‌ കാര്യം മനസ്സിലായ്‌,
ഓവറാവാണെങ്കിൽ അവിടെ കിടന്നാ മതി പിന്നെ അമ്മച്ചീനെ കാണണം കൂടെ കിടക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ്‌ വന്നാ ചൂലെടുത്ത്‌ ആട്ടും ഞാൻ.
ഇല്ലാ വരില്ല അവിടെ തന്നെ കിടക്കും എന്ന് ഉറപ്പ്‌ കൊടുത്ത്‌ മുകളിലേക്ക്‌ കയറി
സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു അവൾടെ വിളി വന്നില്ലല്ലോ എന്നോർത്ത്‌ നോക്കി ഇരിക്കാണു.നോക്കി ഇരിക്കേ കോൾ വന്നു
വേഗം എടുത്തു.
മന്വേട്ടൻ എവിടാ ഫോൺ എടുക്കലും മറുതലക്കൽ നിന്ന് ചോദ്യം വന്നു.
വീട്ടിൽ എത്തീ
ന്താ ഒരു ഒലിപ്പിക്കൽ എന്തേലും കഴിച്ചോ
ഓ……കഴിച്ചു
അമ്മ എവിടേ
ദാ ഇവിടണ്ട്‌ കൊടുക്കാം അമ്മേ ദേ അഞ്ജുവാ അമ്മക്ക്‌ ഫോൺ കൊടുത്ത്‌ കൊണ്ട്‌ ഞാൻ സൈഡിൽ നിന്നു കൈ കൂപ്പി ഒന്നും പറയല്ലേ എന്ന ദൈന്യഭാവം ആവുന്നത്ര മുഖത്ത്‌ വിടർത്തിയതു കൊണ്ടോ എന്തോ അവൾടെ
വീട്ടുകാരുടെ വിശേഷമൊക്കെ ചോദിച്ച്‌ അമ്മ മൊബെയിൽ എനിക്ക്‌ തന്നു.
ന്നാ ഞാൻ വെക്കട്ടേ ………
മ്മ് എന്ന് അമർത്തി മൂളി ഞാൻ മുകളിലേക്കോടി.
മന്വോ ഇത്‌ ശീലാക്കണ്ടട്ടോ എന്ന് അമ്മ വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ഇല്ലാ എന്ന് പറഞ്ഞ് കഴിയുന്നതിനു മുൻപേ ഞാൻ മുകളിൽ എത്തിയിരുന്നു.
എന്തുവാടേ അനക്ക്‌ ഓളെ ഇത്രയ്ക്ക്‌ പേട്യാ??
നന്ദന്റെ വക ചോദ്യം വന്നു
പേടിയല്ലടാ ഓളൊരു പാവാ ഞാൻ കുടിക്കൂലാന്ന് സത്യം ചെയ്തതാ
ഓൾടെ അച്ഛൻ നല്ല വെള്ളമടി ആയിരുന്നു ലിവർ സിറോസിസ്‌ വന്നാ മരിച്ചത്‌.അതോണ്ട്‌ കുടിക്കുന്നത്‌ തീരെ ഇഷ്ടല്ല.
അതൊക്കെ വിട്‌ നീ ഇത്‌ ഫിനിഷ്‌ ചെയ്യ്‌ ഞങ്ങൾ രണ്ടാം റൗണ്ട്‌ തുടങ്ങാൻ പോവാ
വേഗം തീർത്ത്‌ പോണം.
എനിക്ക്‌ രാവിലത്തെ ട്രെയ്നിൽ ചെന്നൈക്ക്‌ പോവാനുള്ളതാ
ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ നന്ദൻ പറഞ്ഞു തീർത്തു.
ചെന്നൈക്കോ അവിടെന്താ പരിപാടി ??
ഒഫീഷ്യൽ ടൂർ ആടാ നീ വേഗം അടിക്ക്‌ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവൻ രണ്ടാമത്തെ പെഗ്ഗും വായിലേക്ക്‌ കമിഴ്ത്തി.
ഗിരിയും സുധിയും മൊബെയിലിൽ നോക്കിരിക്യാണു
എപ്പൊളെങ്കിലും ഒന്ന് ഒരുമിച്ച്‌ ഇരുന്നാലും കഴുത്തും താഴ്ത്തി ഇരിയ്ക്കും
ആ ഫോൺ ഒന്ന് അവിടെ വെക്ക്‌ എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞത്‌ സ്വൽപ്പം ശബ്ദം കൂടിപ്പോയി.
നിന്റോൾ ഇനി വിളിക്കോ എന്ന് കുഴഞ്ഞ നാവിനാൽ കഷ്ടപെട്ട്‌ ചോദിച്ചു കൊണ്ട്‌ ഗിരി ഫോൺ സൈഡിൽ വെച്ചു.
ഇവൻ ഒറ്റ പെഗ്ഗ്‌ കൊണ്ട്‌ കിക്കായോ നന്ദാ
ഒറ്റ പെഗ്ഗോ അവർ രണ്ടാളും കൂടി ഒരു ഹാഫ്‌ തീർത്ത്‌ വരാ .
ആ ഹാ വെറുതെല്ല ഒരു കുഴച്ചിൽ അപ്പോ ഇന്ന് ഇവിടെ കിടക്കാനാണൊ ഉദ്ധേശം
"പിന്നല്ലാതെ"… അച്ചാർ എടുത്ത വിരൽ വായിലിട്ട്‌ കൊണ്ട്‌ ഗിരി പറഞ്ഞു
ഞാൻ ണ്ടാവൂല ട്ടോ രാവിലെ പോവാൻ ള്ളതാ എന്ന് നന്ദൻ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞു.
വാങ്ങി വെച്ച പോറോട്ടയും ചിക്കനും കഴിച്ച്‌ കഴിഞപ്പോഴേക്ക്‌ എല്ലാരും ഫ്ലാറ്റ്‌
ന്നാ ശരി മന്വോ ഞാനിറങ്ങാ പോയ്‌ കിടക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ നന്ദൻ ഇറങ്ങി പോയ്‌.
ബാക്കി രണ്ടു പേരും പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ കിടക്കുന്നുണ്ട്‌.
ഫോൺ എടുത്ത്‌ നോട്ടിഫിക്കേഷൻസ്‌ ഒക്കെ നോക്കി ഇരുന്നു,
അപ്പോളാണു അഞ്ജുവിന്റെ മെസ്സേജ്‌ വന്നത്‌
"മന്വേട്ടാ കിടന്നോ "
മറുപടി ടൈപ്പ്‌ ചെയ്യാൻ പോകുമ്പോഴാണു ബാറ്ററി ലോ എന്ന് കണ്ടത്‌
അഞ്ച്‌ ശതമാനമേ ഉള്ളൂ നെറ്റും കൂടി ഓണാണെങ്കിൽ പിന്നെ പറയണ്ട പെട്ടെന്ന് ഓഫാവും.
ഫ്രണ്ട്സിന്റെ ഗ്രൂപ്പിൽ തുരുതുരാ ഫോട്ടോസ്‌ വന്നോണ്ടിരിക്യാണു
നന്ദൻ വെള്ളമടിക്കുമ്പോ എടുത്ത ഫോട്ടോസ്‌ അയക്കുന്നതാണു.
ഫോൺ അവിടെ വെച്ചിട്ട്‌ ഞാൻ ചാർജ്ജർ തിരഞ്ഞു.എവിടേയും കാണുന്നില്ല.ഓഫീസിന്ന് എടുക്കാൻ മറന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലായി.
വേഗം ഫോണെടുത്ത്‌ നന്ദൻ ഓൺലൈനിൽ ഉണ്ടോന്ന് നോക്കി,ഭാഗ്യം അവൻ കിടന്നിട്ടില്ല
ടാ ചാർജ്ജർ തരോ എന്ന് ടൈപ്പ്‌ ചെയ്ത്‌ അയച്ചു
തരാം നീ കോളിംഗ്‌ ബെൽ അടിക്കരുത്‌ എന്ന് മറുപടിയും വന്നു.
അഞ്ജുവും മെസേജ്‌ അയക്കുന്നുണ്ട്‌.
കിടക്കാൻ പോവാ എന്ന് മറുപടി അയച്ചതും അവൾ മെസ്സേജിംഗ്‌ നിർത്തി,
"ഞാൻ ജനവാതിലിന്റെ അടുത്തേക്ക്‌ വരാം നീ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ വന്ന് തന്നാൽ മതി"
എന്ന് നന്ദനു മെസേജ്‌ അയച്ചു.
റിപ്ലേ ഒന്നും കാണാഞ്ഞിട്ട്‌ ഒന്നൂടെ അയച്ചു അപ്പോ നേരത്തെ അയച്ചത്‌ എവിടെ പോയ്‌ എന്ന് എത്ര ആലോചിട്ടും ഒരു പിടിയും കിട്ടിയില്ല.
ചാർജ്ജർ വാങ്ങി ഫോൺ കുത്തി വെച്ച്‌ നേരെ പൊയ്‌ കട്ടിലിൽ വീണതും ഉറങ്ങിയതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു.
രാവിലെ അമ്മയുടെ വാതിലിൽ ഉള്ള മുട്ടൽ കേട്ടാണുർന്നത്‌
വാതിൽ തുറന്നപ്പോ അമ്മ സംഹാരരുദ്രയായ്‌ നിൽക്കുന്നു
സത്യം പറയെടാ നീ ഇന്നലെ രാത്രി എവിടാ പോയത്‌ ?
എവിടെ പോവാൻ ഇവിടെ കിടന്നുറങ്ങി
മന്വോ കള്ളം പറയണ്ട
ഇല്ലമ്മേ എവിടേം പോയില്ല ഇവിടെ തന്നെയാ കിടന്നത്‌.
എനിക്ക്‌ ഒന്നും അറിയണ്ട അഞ്ജുവും ആങ്ങളയും ഇപ്പോ എത്തും എന്താന്ന് വെച്ചാൽ ഓരോട്‌ പറഞ്ഞോ.
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ പകച്ച്‌ നിൽക്കുമ്പോൾ മുറ്റത്ത്‌ ഒരു കാർ വന്ന് നിർത്തി,അളിയൻ ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ നിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി "ന്നാലും ന്റെ അളിയാ ഇമ്മാതിരി പണി വേണ്ടായിരുന്നു ട്ടോ"
ഒന്നും മനസ്സിലാവാതെ ഞാൻ കാറിനടുത്തേക്ക്‌ ചെന്നു.
കരഞ്ഞ്‌ കലങ്ങിയ കണ്ണുമായ്‌ അഞ്ജു ഇരിക്കുന്നു
എന്നെ കണ്ടതും ഉരുണ്ട്‌ വന്ന കണ്ണീർത്തുള്ളികൾ വീണ്ടും കവിളിണയെ തഴുകി ഒലിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു
നീ കാര്യം പറ അഞ്ജൂ എന്താണ്ടായേ
എന്താണ്ടായേന്ന് ഞാൻ തന്നെ പറയണം ല്ലേ
ഇതിനാ ല്ലേ മുത്തേ തേനേന്നും പറഞ്ഞ്‌ എന്നെ പറഞ്ഞയക്കുന്നത്‌.
ഒന്ന് തെളിച്ച്‌ പറ അഞ്ജൂ പ്ലീസ്‌.
ഇത്‌ ഏതവൾക്ക്‌ അയച്ച മെസ്സേജാ എന്നും പറഞ്ഞ്‌ അവൾ ഫോൺ എടുത്ത്‌ എന്റെ നേർക്ക്‌ നീട്ടി.
ഓ ……… ഇതോ
ആ……ഇതന്നേ
സത്യം പറ ആരാ ഇവൾ
ന്റെ പൊന്നു അഞ്ജൂ അത്‌ നന്ദനോട്‌ ചാർജ്ജർ വാങ്ങാൻ വേണ്ടി വരട്ടേന്ന് ചോദിച്ചതാ അല്ലാതെ നീ കരുതും പോലെ ഒന്നും ഇല്ല.
ന്നാ ഫോൺ നോക്കട്ടെ
ഇപ്പം എടുക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ മുകളിൽ പോയ്‌ ഫോണെടുത്ത്‌ വാട്സ്‌ ആപ്പ്‌ നോക്കിയപ്പോളാണു മനസ്സിലായത്‌ കിടക്കുന്നതിനു മുൻപ്‌ ലാസ്റ്റ്‌ വന്ന മെസ്സേജെല്ലാം ക്ലിയർ ചെയ്തിട്ടാണു കിടന്നത്‌ ഇനി അഞ്ജൂനോട്‌ എന്ത്‌ പറയും.
താഴെ എത്തിയതും അവൾ ഫോൺ തട്ടി പറിച്ചെടുത്തു.
നോക്കേട്ടാ എല്ലാ മെസ്സേജ്ജും ക്ലിയർ ചെയ്തീണ്ട്‌ ആ മെസ്സേജ്‌ നന്ദേട്ടനു അയച്ചതൊന്നും അല്ല.
ഇന്നലെ കുടിക്കണ്ടായിരുന്നു എന്ന് തോന്നിപ്പോയ്‌.
എല്ലാം ശരിയാക്കാം അളിയാ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ നേരെ നന്ദന്റെ വീട്ടിലേക്കോടി.
സുമത്യേച്ച്യേ നന്ദൻ എവിടെ
ദാ ഇപ്പൊ ഇറങ്ങി റെയിൽ വേ സ്റ്റേഷനിലേക്കാ പോയത്‌.
അവനെങ്ങാനും ട്രെയിൻ കേറിയാൽ ഉള്ള സ്ഥിതി ഓർത്ത്‌ എനിക്ക്‌ തല കറങ്ങി.
എങ്ങിനെയോ ഓടി അളിയനോട്‌ കാർ എടുക്കാൻ പറഞ്ഞു
എങ്ങോട്ടാ
വേഗം എടുക്ക്‌ നന്ദനെ കാണണം ശ്വാസം മുട്ടിയിട്ട്‌ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞ്‌ പോയ്‌.
മെയിൻ റോഡിലേക്ക്‌ കയറുന്നതിനു തൊട്ട്‌ മുൻപിലുള്ള വളവിൽ വെച്ച്‌ സിനിമാ സ്റ്റെയിലിൽ അവന്റെ ബൈക്കിനെ ഓവർട്ടേക്ക്‌ ചെയ്ത്‌ നിർത്തി.
നന്ദൻ ആകെ തരുത്ത്‌ നിൽക്കാണു
ഷർട്ട്‌ ഇടാതെയാണു പോയത്‌ എന്നൊക്കെ ഞാൻ മറന്നു പോയ്‌.
നന്ദാ ആ ഫോൺ താ ചെറിയ ഒരു പ്രശ്നം ഉണ്ട്‌.
ആളുകൾ കൂടിയതൊന്നും ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞാൻ ഫോൺ വാങ്ങി കാറിൽ കയറി എന്റെ നിരപരാധിത്വം തെളിയിച്ചു.
പറ്റിയ അബദ്ധമോർത്ത്‌ അളിയനും അവളും ചിരിച്ചു.
ഫോൺ വേഗം നന്ദനു കൊടുത്തു.
എന്താടാ പ്രശ്നം
ഒന്നും ഇല്ലെടാ ഇന്നലെ മെസ്സേജ്‌ അയച്ചത്‌ മാറി പോയത്‌ വല്യ പ്രശ്നായ്‌ നീ പോയ്‌ വന്നിട്ട്‌ വിശദമായ്‌ പറയാം പൊയ്യ്ക്കോ ട്രെയിൻ മിസ്സ്‌ ആവണ്ട.
തിരിച്ച്‌ കാറിൽ കയറിയപ്പോ അഞ്ജു പിന്നേം കരയുന്നു ഇനി എന്തിനാടീ കരയണത്‌.
ഒരു കാര്യോം അറിയാതെ ഞാൻ വെറുതെ മന്വേട്ടനെ സംശയിച്ചു.
അത്‌ സാരല്യടോ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇങ്ങിനെ എന്തേലും വേണ്ടേ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവളെ നെഞ്ചോട്ചേർത്ത്‌ കിടത്തി.
അളിയോ വണ്ടി എടുക്ക്‌ എന്ന് പറഞ്ഞു
ഇന്നലെ നല്ല അടിയായിരുന്നു ല്ലേ എന്ന അവൾടെ ചോദ്യത്തിനു ഒരു ചിരിയും കൂടെ ഇല്ല മോളേ ഇനി ഞാൻ തൊടില്ല എന്ന ഉറപ്പും കൊടുത്തു കൊണ്ട്‌ യാത്ര മുന്നോട്ട്‌ നീങ്ങി

Suresh

ഒരു ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ പ്രണയകഥ


ഒരു ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ പ്രണയകഥ
_____________________________
ഫാനിൽ മുറുക്കിയിട്ട കയറിനു താഴെ ഇരുന്ന് മഹേഷ്‌ കഴിഞ്ഞതെല്ലാം ഓർത്തെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.ജീവിതമാകെ
ശൂന്യമായ്‌ തോന്നിയ ആ നിമിഷത്തിലും ഓർമ്മകൾ തികട്ടിവന്നു.
ഏകാന്തത ആസ്വദിച്ച്‌ ജീവിതം മുന്നോട്ട്‌ പോവുമ്പൊഴും ബാങ്കിലെ ജോലി സ്ഥിരപെടാത്തത്‌ വലിയ ബുദ്ധിമുട്ട്‌ തന്നെ ആയിരുന്നു.
പത്താം ക്ലാസിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്താണു അച്ഛൻ മരിച്ചത്‌ പിന്നെ അമ്മ കഷ്ട്പെട്ട്‌ പഠിപ്പിച്ചെങ്കിലും അധികകാലം അമ്മയും നിന്നില്ല.
ഒറ്റപെടുത്തലുകളും നക്ഷത്രദോഷവും കുടുംബത്തിൽ പെട്ടവരുടെ ആക്ഷേപങ്ങളും അതിരു കടക്കുമ്പോഴും ആശ്വാസമായത്‌ പ്രവത്തിച്ച്‌ വന്ന സംഘടനയും സഖാക്കളുമാണു.
സോഷ്യൽ മീഡിയ വഴി രാഷ്ട്രീയം പറയുന്ന പുതുതലമുറ സഖാക്കളിൽ ഒരാളായ അവനും ഇടതുപക്ഷ ചിന്താഗതിയുള്ള ഒരു പങ്കാളിയെ കിട്ടിയെങ്കിലെന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു.അങ്ങിനെ ഇരിക്യേ ഒരു ദിവസം അവൻ
വെറുതെ കുത്തികുറിക്കുന്ന എഴുത്തുകൾ ഫെയ്സ്ബുക്കിൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്തത്‌ ഒരാൾ കോപ്പി പേസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ പോസ്റ്റ്‌ ഇട്ടിരിക്കുന്നു.
കടപ്പാട്‌ ഉണ്ടോ എന്ന ചോദ്യത്തിനു സഖാവിനോട്‌ മാത്രം എന്ന മറുപടിയും കിട്ടി.
പല കാര്യത്തിലുമുള്ള സാമ്യം എന്തോ ഒരിഷ്ടം അയാളോട്‌ തോന്നിപ്പിച്ചു,വയനാട്‌ ഏതോ കോളേജിൽ പഠിക്കുന്നു എന്ന് മാത്രം അറിയാം.
ചാറ്റിങ്ങിൽ വല്ലപ്പോഴും വരുമ്പോൾ കുറച്ചൊക്കെ വീട്ടുകാര്യങ്ങളും
പങ്കുവെച്ചു, പേരു അഞ്ജു എന്നായിരുന്നു
അച്ഛനും അമ്മയ്‌ക്കും ഒറ്റ മോളാണു,വിപ്ലവ വിദ്യാർത്ഥിപ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രവർത്തകയാണു.
ഉള്ളിൽ തോന്നിയ ഇഷ്ടം ഒരു ദിവസം പറഞ്ഞപ്പോ താൽപര്യമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിഞ്ഞു മാറിയെങ്കിലും അവൻ ശ്രമം തുടർന്നു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
അവന്റെ ചോദ്യങ്ങൾ ശല്യമായ്‌ തുടങ്ങിയപ്പോൾ വീട്ടുകാർക്ക്‌ ജാതി പ്രശ്നമാണു എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഒഴിഞ്ഞ്‌ മാറി.
എന്നിട്ടും പിന്മാറാതെ അവൻ ശ്രമം തുടർന്നു കോണ്ടേയിരിന്നു.
വിദ്യാർത്ഥി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമ്മേളനം നടന്ന ഒരു ദിവസം അവളെ കാണുകയും ചെയ്തു.
അവുടെയും തികഞ്ഞ അവഗണന മാത്രമായിരുന്നു കിട്ടിയത്‌.
പ്രകടനത്തിൽ മുഷ്ടി ചുരുട്ടി അവളടങ്ങുന്ന കുട്ടികൾ നടന്ന് നീങ്ങുന്ന വീഡിയോ എത്ര വട്ടം കണ്ടിരിക്കുന്നു.
ആ കോളേജിൽ വെച്ച്‌ നടന്ന കലോൽസവത്തിൽ അവൾ അഭിനയിച്ച ഒരു നാടകത്തിന്റെ കുറച്ച്‌ ഭാഗവും വീഡിയോ ആയ്‌ കിട്ടിയതും അവൻ മതിയാവോളം കണ്ടിരുന്നു,നീണ്ട്‌ വളർന്ന മുടിയും കരിമഷിയെഴുതിയ കണ്ണുകളും കൺകോണിലേക്ക്‌ മിഴിമുന പായിച്ച്‌ അവൾ എടുക്കുന്ന സെൽഫികളും അവൻ മതിയാവോളം ആസ്വദിച്ചു.
ചാറ്റിങ്ങിൽ വരുന്നത്‌ വിരളമാണെങ്കിലും വല്ലപ്പോഴും തരുന്ന മറുപടികൾ മഴ കാത്ത്‌ നിൽക്കുന്ന വേഴാമ്പലിനു പുതുമഴ ലഭിക്കുന്നത്‌ പോലെ ആസ്വാദ്യകരമായിരുന്നു അവനു.
പല തരത്തിലും അവളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ മഹേഷ്‌ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.ഒരു പുസ്തകം അയച്ച്‌ കൊടുക്കാൻ വേണ്ടി അവൾടെ അഡ്രസ്സ്‌ കിട്ടാൻ ഒരുപാട്‌ ശ്രമിച്ചതിന്റെ ഫലമായ്‌ അഡ്രസ്സ്‌ കിട്ടി.
വായിക്കാൻ ഇഷ്ടമുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ അയച്ചും ഇഷ്ടം പിടിച്ചുപറ്റാൻ നോക്കി.
സുഹൃത്ത്‌ എന്നതിലുപരിയായ്‌ എന്നെ കാണരുത്‌.
വീട്ടുകാർ യാഥാസ്ഥികരാണു എന്ന മറുപടി കിട്ടികൊണ്ടിരുന്നു.
അവൾ കാണുന്നുണ്ടെന്ന വിശ്വാസത്തോടെ മനസ്സിൽ തോന്നുന്ന പ്രണയവും വിരഹവുമെല്ലാം ആ സമയത്ത്‌ അവൻ വിരലുകളിൽ ആവാഹിച്ച്‌ എഴുത്ത്‌ തുടർന്ന് കൊണ്ടേയിരുന്നു.
കൂട്ടത്തിൽ ജോലി സ്ഥിരപെടാൻ ഉള്ള സാധ്യതകളും മത്സരപരീക്ഷകൾക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകളും നടത്തി.
അവഗണന മറവിയായ്‌ മാറുന്നു എന്ന് തോന്നിതുടങ്ങുന്ന ഘട്ടമെത്തിയപ്പോൾ വീട്ടുകാരെ കണ്ട്‌ സംസാരിക്കാമെന്ന് കരുതിയാണു സുഹൃത്തായ അതുലിനെ കൂട്ടി അവളുടെ നാട്ടിലേക്ക്‌ പോവാൻ തീരുമാനിച്ചത്‌
മേപ്പാടിക്ക്‌ അടുത്താണു വീട്‌.അവളുടെ അച്ഛൻ ജോലി ചെയ്യുന്ന ‌സഹകരണ ബാങ്കിന്റെ പേരൊക്കെ മുൻപ്‌ ചാറ്റ്‌ ചെയ്തപ്പോൾ പറഞ്ഞ ഓർമ്മയുണ്ട്‌.
അവിടെ ചെന്ന് കാര്യം പറയാം എന്ന് കരുതിയാണു പുറപെട്ടത്‌.
ഡാ നീ സ്വപ്നം കാണാണോ എന്ന അതുലിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണു അവൻ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്‌.
സ്വപ്നമൊന്നുമില്ല,വെറുതെ ചിന്തിച്ച്‌ ഇരുന്നതാടാ ………
നീ ഇപ്പോ എന്താ അയാളോട്‌ ചോദിക്കാൻ പോണത്‌,ഒറ്റയടിക്ക്‌ മോളെ കെട്ടിച്ചു തരോന്നോ.
ഹേയ്‌ അങ്ങിനെ ചോദിക്കത്തില്ല കാര്യം സാവകാശം സമയം എടുത്ത്‌ പറയും
മറുപടി നെഗേറ്റെവ്‌ ആണെങ്കിൽ ?
ആണെങ്കിലെന്താ നമ്മൾ തിരിച്ച്‌ ചുരമിറങ്ങും അത്രന്നേ.
ന്റെ പൊന്നു മഹേഷേ അങ്ങിനെ ആണെങ്കിൽ കഷ്ടപെട്ട്‌ ഈ ചുരം കേറണോ
തരൂല എന്ന് ഉറപ്പല്ലേ ഒരു പരിചയവുമില്ല
പറയത്തക്ക ജോലിയില്ല ചോദിക്കാനോ പറയാനോ വീട്ടുകാരില്ല.
നീ എന്ത്‌ കണ്ടിട്ടാ ഈ കളിക്കണത്‌.
വീട്ടുകാരില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ അവൻ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ്‌ നോക്കിയ നോട്ടത്തിൽ കണ്ണിൽ കത്തിയ രൗദ്രത കണിട്ടാവണം അതുൽ ഒരു തിരുത്ത്‌ ചേർത്ത്‌ പറഞ്ഞു
നിനക്കൊന്നും തോന്നാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ല അവർക്കും ണ്ടാവില്ലേ മോളെ ഭാവിയെകുറിച്ച്‌ ചിന്ത.
നല്ല പഠിപ്പും ജോലിയുമുള്ള വല്ല ഡോക്ടറോ എഞ്ചിനീയറ്വ് ആയ മരുമകനെ ആവും അവർ കൊതിക്കുന്നത്‌ പോരാത്തതിനു നായന്മാരുടെ ആഡ്യത്വവും
നമുക്ക്‌ പോണോടാ ??
ആ ചോദ്യം ഹൃദയത്തിൽ തട്ടി വന്നതാണെന്ന് മഹേഷിനു മനസ്സിലായി
സ്വന്തം സുഹൃത്ത്‌ മറ്റൊരാൾക്ക്‌ മുൻപിൽ ചെറുതാവുന്നത്‌ കാണാൻ ഇഷ്ടമല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ടാണു അവൻ ആ ചോദ്യം ചോദിച്ചത്‌.
സാരല്യ ഏതായാലും നനഞ്ഞു ഇനി കുളിച്ചു കേറാം.
ചുരം കയറി ചുണ്ടേൽ എത്തിയപ്പോ നല്ല വിശപ്പ്‌ അവിടെ തന്നെ കണ്ട ഒരു ഹോട്ടലിൽ കയറി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു.
മഹേഷേ ആ കുട്ടിക്ക്‌ വേറെ വല്ല പ്രണയമുണ്ടോ എന്ന് നിനക്കറിയോ ??
നീ ആ കരിനാവ്‌ വളക്കല്ലേ ന്റെ അതുലേ പോയ്‌ നോക്കാം ഇന്നൊരു ദിവസം അല്ലേ ഇനി നിന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കില്ല പോരെ
ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നുമില്ല ഇപ്പോഴത്തെ കാലമല്ലേ പെൺകുട്ട്യോൾക്ക്‌ വേറെ ഇഷ്ടം ഉണ്ടാവില്ല എന്ന് പ്രവചിക്കാനൊന്നും പറയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ ??
അതിനു മറുപടി ഒന്നും കൊടുക്കാതെ ഹോട്ടലിലെ ബില്ല് അടച്ച്‌ മഹേഷ്‌ കാറിനടുത്തേക്ക്‌ പോയി.
ഒന്നു പുകച്ചിട്ട്‌ കേറ്യാൽ പോരേ
വേണ്ട ആ മണം കിട്ടീട്ട്‌ ഒഴിവാക്കാൻ കാരണം ആക്ക്യാലോ
വരുമ്പോ വലിക്കാം,
കാർ അവൾ പറഞ്ഞു തന്ന ബാങ്കിനു മുന്നിലെത്തി.
അവിടെ പാർക്ക്‌ ചെയ്തു അവർ ഉള്ളിലേക്ക്‌ കയറി
മോഹൻ എന്നയാളെ കാണണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ സെക്യൂരിറ്റി കുറച്ച്‌ നേരം അവിടെ ഇരിക്കാൻ പറഞ്ഞു.
കുറച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ
നരച്ച താടി ഉള്ള ഒരാൾ കടന്നു വന്നു.മുണ്ടും ഷർട്ടുമാണു വേഹം സൗമ്യമായൊരു ചിരിയുമായ്‌ കടന്ന് വന്ന അദ്ധേഹം പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു
ആരാ ??
എവിടുന്നാ??
അഞ്ജുവിന്റെ അച്ഛനല്ലേ
അതേ നിങ്ങളാരാ മനസ്സിലായില്ല.
ഞാൻ അവളുടെ ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ ഫ്രണ്ടാണു പേരു മ
ഓ ……… മഹേഷ്‌ അറിയാം
ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും പരസ്പരം നോക്കി.
പേടിക്കണ്ട മക്കളേ അവളെല്ലാം പറഞ്ഞിരുന്നു എന്നോട്‌,
മോനവളെ കല്യാണം കഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞതുൾപ്പടെ എല്ലാം.………
അവനാകെ വിയർത്തു.
പക്ഷേ എനിക്കും എന്റെ വീട്ടുകാർക്കും ജാതി മാറി മകളെ കല്യാണം കഴിപ്പിക്കാൻ താൽപര്യമില്ല.
ഞങ്ങടെ ജാതിയിൽ തന്നെയുള്ള ഒരാളുമായ്‌ കല്യാണം ഉറപ്പിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌.
ഞാനാണു പറഞ്ഞത്‌ അത്‌ ഇപ്പോഴൊന്നും പറയരുത്‌ എന്ന്.
ന്നാ ശരി ഇറങ്ങല്ലേ എന്ന ചോദ്യത്തിൽ അൽപം പുച്ഛം കലർന്നിരുന്നോ എന്ന് തോന്നിയെങ്കിലും മഹേഷ്‌ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.
കാറിൽ കയറാൻ പോകുമ്പോ അയാൾ ഓടിവന്നു ഇത്‌ മോൾടെ കല്യാണകത്താണു എന്തായാലും വരണം എന്നും പറഞ്ഞു.
തിരിച്ച്‌ ചുരമിറങ്ങുമ്പോൾ ആകെ ഒരു ശൂന്യത.
കാറോട്‌ കൂടി കൊക്കയിലേക്ക്‌ മറഞ്ഞെങ്കിൽ എന്നവൻ ആശിച്ചു.
വീട്ടിലെത്തിയതും അവൻ വേഗം പോയ്‌ കിടന്നു.
ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ മഹേഷേ പോവണ്ടാന്ന്
അതുൽ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
നീ എനിക്ക്‌ ഒരുപകാരം കൂടി ചെയ്യണം അതുലേ
എന്താ ?
ആ കല്യാണദിവസം എന്നെ കൊണ്ടുപോവാൻ നീ വരണം.
ദിവസങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് കടന്നു പോയ്‌
ഇന്നാണാ കല്യാണദിവസം,
മുറ്റത്ത്‌ നിർത്തിയ കാറിന്റെ ശബ്ദം പോലും അവൻ അറിഞ്ഞില്ല.
തുറന്ന് കിടന്ന വാതിലും കടന്ന് അകത്ത്‌ എത്തിയ അതുൽ കണ്ടത്‌ തൂങ്ങിയാടുന്ന
കയറിനു താഴെ നിൽക്കുന്ന മഹേഷിനെയാണു
നീ എന്താ ഈ കാണിക്കണത്‌
ഇങ്ങ്‌ വന്നേ
കല്യാണത്തിനു കൂട്ടി കൊണ്ടോവാൻ വരാൻ പറഞ്ഞിട്ട്‌ …………
ഒരു പെണ്ണു പോയാൽ അപ്പോ തന്നേ തൂങ്ങി ചാവാൻ പോവാ
നീ മാറ്റി ഇറങ്ങ്‌ 11 മണിക്കാ മുഹൂർത്തം ഇപ്പൊ തന്നെ എട്ട്‌ മണിയായി.
കാറിൽ കയറി അടിവാരത്ത്‌ എത്തിയാപോ ചായ കുടികാൻ നിർത്തി.
സിഗരറ്റും കത്തിച്ച്‌ ചായ കുടികുന്നതിനിടെ മഹേഷ്‌ പറഞ്ഞു
ഫാൻസി കട ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒന്ന് കേറണം
എന്തിനാ ??
വെറും കൈയ്യോടെ എങ്കിനാ പോവാ
ഒരു ഗിഫ്റ്റ്‌ വാങ്ങണം
ഒരുപാട്‌ തിരഞ്ഞ്‌ ഫാൻസി കട കണ്ട്‌ കിട്ടി.
അവിടെ കയറി ക്രിസ്റ്റൽ കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഒരു ജോഡി കമ്മലും ഒരു ഫോട്ടോ ഫ്രൈയ്മും വാങ്ങി.
ഇതു രണ്ടും ബ്ലാക്കാണല്ലോടാ
നിനക്ക്‌ ഇഷ്ടം ചോപ്പും വെള്ളയുമല്ലേ
ഇതെന്തു പറ്റി.
അവൾക്ക്‌ ഇഷ്ടപെട്ട നിറം കറുപ്പാ അതൊണ്ടാ
ഓ അങ്ങിനെ ശരി ശരി
അവസാന ഗിഫ്റ്റല്ലേ കൊടുത്തോ
അത്‌ പാക്ക്‌ ചെയ്ത്‌ വാങ്ങി കാറിൽ കയറി
പോകുന്നതിനിടെ അതുൽ എന്തൊക്കൊയോ ചോദിച്ചു കൊണ്ടിരിന്നു.
ടാ നിനക്ക്‌ അനാഥാലയത്തിലോ മറ്റോ ഉള്ള ഒരു കുട്ടിക്ക്‌ ജീവിതം കൊടുത്തൂടെ.
നിന്നെ മനസ്സിലാക്കുന്ന ഒരു കുട്ടിയെ തിരഞ്ഞു നോക്കാലോ
പലരും പറഞ്ഞതാ അതുലേ
താൽപര്യം ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടല്ല
ന്നാലും അച്ഛനും അമ്മയും ഇല്ലാത്ത എനിക്ക്‌ അങ്ങിനെ വിളിക്കാൻ കൊതിയുള്ളത്‌ കൊണ്ടാ വീട്ടുകാർ ഉള്ള ഒരു കുട്ടിയെ മതിയെന്ന് തോന്നിയത്‌.
അത്‌ പറയുമ്പോ അവന്റെ കണ്ണു നിറഞ്ഞിരുന്നു.
നിന്നെ വിഷമിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല ട്ടോ
എന്ത്‌ വിഷമം അതൊന്നും സാരല്യടാ
അങ്ങിനെ ചുരം കയറി മേപ്പാടിക്കടുത്തെത്തി
കത്തിൽ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തെത്തി ഇവിടെ ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ നീ ശരിക്കും ഒന്ന് കത്ത്‌ നോക്കിയേ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അതുൽ ആ വീടിനടുത്തേക്ക്‌ നടന്ന് പോയ്‌,
കാറിൽ നിന്നറിങ്ങി മഹേഷ്‌ ചുറ്റും നോക്കി
അഡ്രസ്സ്‌ ഇതന്നെ ഇനി കല്യാണം മുടങ്ങിപോയോ
ആത്മഗതമെന്നോണം അവൻ പറഞ്ഞു.
മുടങിയതൊന്നുമല്ല
അത്‌ നിന്നെ പറ്റിക്കാൻ ഉണ്ടാക്കിയ ഒരു കത്ത്‌ അല്ലേ,
നിന്നെ ഇവർ പരീക്ഷച്ചതല്ലേ
കയർ മുറുക്കി ഇരുന്നിടത്ത്‌ നിന്ന് കൊണ്ടുവരുന്നത്‌ മുതൽ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു ഈ രഹസ്യം വായിൽ ന്ന് വീഴല്ലേ എന്ന്
ഇതും പറഞ്ഞ്‌ അതുൽ ഓടി വന്നു.
എന്തൊക്കൊയാ നീ ഈ പറയണത്‌ ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല.
അവൻ പറഞ്ഞത്‌ നേരാ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കൊണ്ട്‌ അവൾടെ അച്ഛനും കടന്നു വന്നു കൂടെ അഞ്ജുവുമുണ്ട്‌.
ഒറ്റ മോളല്ലേ ഉള്ളൂ അതിന്റെ സ്വാർത്ഥതയാന്ന് കൂട്ടിക്കോളൂ.
ഞങ്ങൾ നിന്നെ ഒന്ന് പരീക്ഷിച്ചതല്ലേ.
ഇവൾക്ക്‌ ഇനിയും പഠിക്കണം എന്നുണ്ട്‌.
മോനും ജോലി ഒക്കെ ആയിട്ട്‌ വാ
നമുക്ക്‌ നോക്കാടോ
എല്ലാം ഒരു സ്വപ്‌നം പോലെ തോന്നാ
അപ്പോ നിനക്ക്‌ ഇത്‌ അറിയായിരുന്നോ അതുലേ ??
പിന്നെ അറിയാതെ
നീ അന്ന് തിരക്കിട്ട്‌ കാറിൽ കയറിയപ്പോ ഇവർ എന്റെ നമ്പർ വാങ്ങിയിരുന്നു
പിന്നെ വിളിച്ച്‌ കാര്യമൊക്കെ പറഞ്ഞു.
ന്നാലും നീ കയറെടുക്കുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.
അവിടെന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി പോകുമ്പോ എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷമായിരുന്നു മനസ്സിൽ
ശുഭം

Suresh Raj

ഒരു കോഴിക്കോടൻ കഥ


ഒരു കോഴിക്കോടൻ കഥ
……………………………………………
പതിവുപോലെ അന്നും ഞാൻ ജോഗിങ്ങിനിറങ്ങി.ജോഗിങ്ങാണെങ്കിലും ഉദ്ധേശം പലതുമുണ്ട്‌.തൂവെള്ള വസ്ത്രധാരികളായ്‌ ബേബി മെമ്മോറിയൽ ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്‌ നടന്ന് പോകുന്ന നഴ്സിംഗ്‌ സ്റ്റുഡന്റ്സിനെ കാണുക എന്നതാണു ലക്ഷ്യം.
അപ്പാപ്പന്മാരുടെ കാലത്തേ തെക്കൂന്ന്
കുടിയേറി വന്നതാണെങ്കിലും ഇപ്പോ പക്കാ കോഴിക്കോട്ടുകാരനാണു.
ഇവിടത്തെ നാടൻ ഭാഷയിൽ പറഞ്ഞാൽ "കോയ്ക്കോട്ടാരൻ"
എന്റെ അപ്പാപ്പൻ എപ്പോഴും പറയുന്ന ഒരു കാര്യം ഉണ്ട്‌
ടാ കൊച്ചനേ നീ ഒക്കെ സുഖിക്കുന്ന ഈ സ്വത്തും പണവും ഞങ്ങൾ പണ്ട്‌ മലകേറി കാട്‌ വെട്ടിതെളിച്ച്‌ ചോര നീരാക്കി അധ്വാനിച്ചതിന്റെ ഫലമാ ……………
മലമ്പനിയും കോളറയും വന്ന് കൊറേ എണ്ണം തീരുമ്പോഴും ചങ്കൂറ്റത്തോടെ ഞങ്ങൾ ജീവിച്ചതൊക്കെ അറിയണമെങ്കിൽ എസ്‌ കെ പൊറ്റക്കാടിന്റെ "വിഷകന്യക" നോവൽ വായിക്കണം.
ആ അപ്പാപ്പൻ ഉണ്ടാക്കിയെടുത്ത സൽപ്പേരും തറവാടും മാത്രമേ ബാക്കിയൂള്ളൂ.സ്വത്തൊക്കെ അപ്പൻ ലോട്ടറി എടുത്തും ഒറ്റനമ്പർ ലോട്ടറി എഴുതിയും കുടിച്ചും തീർത്തു.ചേച്ചീടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കിട്ടിയത്‌ ഭാഗ്യം അല്ലെങ്കിൽ ആ ബാധ്യത കൂടി ചുമക്കേണ്ടി വന്നേനെ.
ഇതെല്ലാം ഓർത്തുകൊണ്ട്‌ ഓടുകയാണു.ശുഭ്രവസ്ത്രധാരികളായ്‌ മാലാഖമാരെ പോൽ നടന്നകലുന്ന തരുണീമണികളെ കൺകളാലുഴിഞ്ഞ്‌ ഓടി പോകുമ്പോൾ കനോലി കനാലിൽ നിന്ന് വരുന്ന ചീഞ്ഞ ഗന്ധം വരെ അറിയുന്നില്ല.
………………………………………………
അധ്വാനിയായ അപ്പാപ്പന്റെ പാരമ്പര്യം ഒക്കെ ഉണ്ടെങ്കിലും ജോഗിങ്ങല്ലാതെ മേലനങ്ങുന്ന ഒരു പണിക്കും എന്നെ കിട്ടില്ല.
കൈ നനയാതെ മീൻ പിടിക്കുക എന്ന പ്രത്യയശാസ്ത്രവുമായ്‌ ജീവിക്കുന്ന റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്‌ ബ്രോക്കർമ്മാരിൽ ഒരാളാണു തൈകൈണ്ടത്തിൽ ജോസെഫ്‌ മകൻ ബെന്നി എന്ന ഞാൻ.
എങ്ങിനെയെങ്കിലും കുറച്ച്‌ കാശുണ്ടാക്കി കല്യാണമൊക്കെ കഴിക്കണം എന്ന് ചിന്തിച്ചിരിക്കുമ്പോഴാണു ഇടിത്തീ പോലെ ഡീമോണിറ്റൈസേഷൻ വന്ന് പതിച്ചത്‌.
കോളേജിൽ പഠിക്കുമ്പോഴേ കൂടെ പോരാൻ തയ്യാറായ ആൻസിയെ ഒരു വിധത്തിലാണു അടക്കി നിർത്തിയത്‌.
അവൾടെ അപ്പനും ഇഷ്ടക്കേടൊന്നുമില്ല.
എങ്കിലും കൈയിൽ എന്തേലുമില്ലാതെ എങ്ങിനെയാ.
മനസമ്മതവും കല്യാണവുമൊക്കെയായിട്ട്‌ നല്ലൊരു തുക വേണം.
എൽ ഡി എഫ്‌ വരും എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന ഇലക്ഷൻ സമയത്തെ പരസ്യ വാചകം പോലെ ലോട്ടറി അടിക്കും എല്ലാം ശരിയാകും എന്ന പ്രതീക്ഷ മാത്രമാണുള്ളത്‌.
വീട്ടിലെത്തി കുളിച്ച്‌ മാറ്റി ഡൈനിങ് ടേബിളിൽ പോയിരുന്നു.
ഇന്നും പുട്ടാണോ …………
ഇത്‌ വല്ലാത്ത കഷ്ടാട്ടോ അമ്മച്ചീ അതും കറി ഇല്ലാതെ എനിക്ക്‌ വേണ്ടയീ ഒണക്കപുട്ട്‌.
ദേ ബെന്നീ നീ രാവിലെ തന്നെ എന്റെ വായിലിരിക്കണത്‌ കേൾക്കാൻ നിക്കണ്ട
വീട്ടിലേക്ക്‌ വാങ്ങേണ്ട സാധനത്തിന്റെ ലിസ്റ്റ്‌ നിന്റെ പേഴ്സിൽ കിടക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ ദിവസം മൂന്നായി.ഇന്നും കൂടി കൊണ്ടോന്നില്ലെങ്കിൽ നാളെ മുതൽ അടുപ്പ്‌ പുകയില്ല.
ഇന്ന് ശരിയാക്കാം എന്ന് അമ്മച്ചിയോട്‌ പറഞ്ഞ്‌ ഇറങ്ങുമ്പൊ അലമാരയിൽ വെറുതെ കിടന്ന പണ്ടെങ്ങോ വാങ്ങിച്ച സ്വർണ്ണ ബ്രേസ്ലെറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ പോക്കെറ്റിൽ ഇട്ടിരുന്നു.
അത്യാവശ്യ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങണം കുറച്ച്‌ കടമുള്ളത്‌ വീട്ടണം പിന്നെ ആൻസിയുടെ പിറന്നാളിനു ഒരു ഗിഫ്റ്റും വാങ്ങണം.
ഇന്നാണവളുടെ പിറന്നാൾ.
ബ്രേസ്ലെറ്റ്‌ പണയം വെക്കാൻ ബാങ്കിൽ പോവാമെന്ന് മനസ്സിലുറപ്പിച്ചാണ് ഇറങ്ങിയത്‌.എല്ലാ ബാങ്കിനു മുന്നിലെയും ക്യൂ കണ്ടാൽ അവിടെ നിൽക്കാൻ തോന്നില്ല.എന്തു ചെയുമെന്ന് ആലോചിച്ചപ്പോഴാണു കോളേജിൽ കൂടെ പഠിച്ച നവീൻ ഇപ്പോ മുത്തൂറ്റിൽ ഉള്ളത്‌ ഓർമ്മ വന്നത്‌ അവനെ വിളിച്ചു.
അങ്ങോട്ട്‌ തരാൻ കാശില്ലടാ നീ എന്തായാലും വാ എന്നാണു മറുപടി കിട്ടിയത്‌
കോൾ കട്ട്‌ ചെയ്തു നേരെ മുത്തൂറ്റിലേക്ക്‌ പോയി.
ടാ ബെന്ന്യേ ഒന്നും തോന്നല്ലേ പൈസ്സ ഇല്ലാത്തോണ്ടാ ട്ടാ അങ്ങനെ പറഞ്ഞത്‌ എന്ന മുഖവുരയോട്‌ കൂടി നവീൻ പറഞ്ഞു.
അത്‌ സാരമില്ല പൈസ ഉള്ളത്‌ മതി എന്ന് തിരിച്ച്‌ പറഞ്ഞപ്പോ അവനും സന്തോഷമായി.പണയതുകയായ ഇരുപതിനായിരത്തിനു
എട്ട്‌ പുതിയ രണ്ടായിരത്തിന്റെ നോട്ടും ബാക്കി മുഴുവൻ പത്തിന്റെ നോട്ടും.
ഇതെന്തുവാടേ വയലറ്റ്‌ കളറോ
ലോട്ടറി ആണെന്ന് കരുതി കളഞ്ഞ്‌ പോകുമല്ലോ കർത്താവേ എന്നവൻ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയ്‌.
കേട്ടവരിൽ പലരും ചിരിച്ചു.
ഓരോരോ പരിഷ്കാരങ്ങൾ വഴി വരുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട്‌ അനുഭവിക്കുന്നതു എന്നും സാധാരണക്കാർ തന്നെ.
എന്ത്‌ ചെയ്യാൻ …………………
…………
പൈസ കിട്ടിയതും ടൗണിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു ഫാൻസി കടയിൽ കയറി ആൻസിക്ക്‌ വേണ്ടി കുറച്ച്‌ ഫാൻസി ആഭരണങ്ങളും ഒരു വാച്ചും വാങ്ങി.
അപ്പോഴേക്കും ആൻസിയുടെ കോൾ വരാൻ തുടങ്ങി.
'ഞാൻ ബസ്സിൽ വന്നോണ്ടിരിക്യാ ങൾ ഏടാ ഇള്ളത്‌" ഫോൺ എടുത്ത്‌ ചെവിയിൽ വെക്കും മുൻപേ അവൾ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
പുതിയ സ്റ്റാന്റിന്റെ അവിടെറങ്ങിക്കോ ഞാൻ അങോട്ട്‌ വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു വേഗം വണ്ടിയെടുത്തു.നല്ല വെയിലുണ്ട്‌,പൊരിവെയിലത്തും ബാങ്കിനു മുന്നിൽ ക്യൂ നിൽക്കുന്നവരെ കാണുമ്പോൾ സങ്കടം തോന്നും.
അവൾ എത്തി "ഇങ്ങക്ക്‌ ഞാൻ വിളിക്കുമ്പം മാത്രം ന്താ ത്ര തെരക്ക്‌" എന്ന് ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണു ആൻസി ബൈക്കിലേക്ക്‌ കയറിയത്‌.
ന്റെ പൊന്നു ആൻസീ മൂഡ്‌ ഓഫാക്കല്ലേ അല്ലെങ്കി തന്നെ കയ്യിൽ അഞ്ചിന്റെ പൈസ ഇല്ലാതെ ഇരിക്യാ എങ്ങോട്ടാ പോകേണ്ടത്‌.
നല്ല ചൂടല്ലേ മ്പക്ക്‌ സി എച്ച്‌ ഫ്ലൈ ഓവറിന്റെ താഴെള്ള മുരള്യേട്ടന്റെ പീട്യേൽ പോയിട്ട്‌ ഓരോ മിൽക്ക്‌ സർബത്ത്‌ കുടിക്കാം.സർബത്ത്‌ കിട്ടണെങ്കിൽ ഒരു യുദ്ധം തന്നെ നടത്തണം അജ്ജാതി തെരക്കല്ലേ അവടെ.എങ്ങിനെയൊക്കെയോ രണ്ട്‌ സർബത്ത്‌ വാങ്ങി പുറത്തെത്തി കുറച്ചൊക്കെ തട്ടി തൂവി പോയെങ്കിലും ബാക്കിയുള്ളത്‌ ആസ്വദിച്ച്‌ കുടിച്ചു.
വേറെവിടെ പോയാലും ഇത്ര ടേസ്റ്റ്‌ ഉള്ള സർബത്ത്‌ കിട്ടൂല.ഇത്‌ ഞങ്ങൾ കോയ്ക്കോട്ടാരുടെ സ്വകാര്യ അഹങ്കാരമാണു.
വാങ്ങി വെച്ച ഗിഫ്റ്റ്‌ ആൻസിക്ക്‌ കൊടുക്കാൻ എവിടേലും ഒന്ന് ഇരിക്കണമല്ലോ എന്ന ചിന്തിച്ചപ്പോ മനസ്സിൽ വന്നത്‌ മാനാഞ്ചിറ മൈതാനമാണു.
അവളേയും കൂട്ടി മാനാഞ്ചിറ എത്തിയപ്പോ ഗെയ്റ്റ്‌ തുറന്നിട്ടില്ല ഇനിയും സമയമുണ്ട്‌ ഒന്ന് കറങ്ങിയിട്ട്‌ വരാം അപ്പോഴേക്കും തുറക്കും എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവളുടെ അവളുടെ കൈ പിടിച്ച്‌ റോഡ്‌ മുറിച്ച്‌ നേരെ എത്തിയത്‌ ഷെരീഫ്ക്കയുടെ മുന്നിലേക്കാണു.
അല്ലാ ഇതാരപ്പത്‌ ഏടെ പോയെരാ രണ്ടാളും കൂടെ ഓരോ വത്തക്ക വെള്ളം എടുക്കട്ടെ ???
മൂപ്പരുടെ തനതായ ശൈലിയിലുള്ള ചോദ്യം വന്നു.വേണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും നിർബന്ദിച്ച്‌ ഒരോ കഷണം വത്തക്ക തീറ്റിച്ചു.ഇപ്പൊ വരാന്ന് പറഞ്ഞ്‌ പോവാൻ നേരത്ത്‌ ഒരുപദേശവും കിട്ടി "കെട്ടാൻ പോണ കുട്ട്യാൺന്നൊരു ബോധം വേണം വെയിൽ കൊള്ളിച്ച്‌ അതിന്റെ മൊഞ്ച്‌ ഇല്ലാതാക്കണ്ട ട്ടോ.
സൗമ്യമായൊരു ചിരി ഉത്തരമായ്‌ നൽകി ഞങ്ങൾ മിഠായി തെരുവിലേക്ക്‌ നടന്നു.
ആൻസിയുടെ കണ്ണുകൾ ഡിസ്‌ പ്ലേക്ക്‌ വെച്ച ചുരിദാറിലൊന്നും തട്ടാതെ പോവണേ എന്നായിരുന്നു പ്രാർത്ഥന.ഭാഗ്യം അവളൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല.
തെരുവിന്റെ ഗന്ധം പലയിടത്തും പല തരത്തിലായിരുന്നു, കടന്നു വരുമ്പോൾ വരവേറ്റ ദുർഗ്ഗാ ക്ഷേത്രത്തിലെ ചന്ദനത്തിരിയുടെ സുഗന്ധത്തിൽ തുടങ്ങി ഹനുമാൻ കോവിലിലെ സിന്ദൂരത്തിന്റെയും കാപ്പിപ്പൊടിക്കടയുടെയും ഒടുവിൽ ടോപ്ഫോം ഹോട്ടലിലെ ദം ബിരിയാണിയുടെ മസാലയുടെ കൊതിപ്പിക്കുന്ന വാസന കൂടിയാവുമ്പോഴേക്ക്‌ തെരുവിന്റെ അറ്റത്തെത്തും.
ഇനിയും അവിടെ നിന്നാൽ ആൻസി ബിരിയാണി വേണമെന്ന് പറയും എന്ന് ഉറപ്പുള്ളതിനാൽ വേഗം അവളേയും കൂട്ടി തിരിച്ച്‌ നടന്നു.അങ്ങോട്ട്‌ പോയതിനേകാൾ തിരക്ക്‌ കൂടിയിട്ടുണ്ട്‌ രാധ തിയറ്ററിൽ ഷോ വിട്ടതാവും എന്ന് ഞാൻ ഊഹിച്ചു ഊഹം തെറ്റിയില്ല.
തിരിച്ച്‌ മാനാഞ്ചിറയിൽ തന്നെയെത്തി.
മൈതാനത്ത്‌ പോയി കുറേ നേരം ആകാശം നോക്കി കിടന്നു.
പിറന്നാളായിട്ട്‌ നിനക്കെന്താ വേണ്ടത്‌ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ അവളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
എന്താടോ പറ്റിയത്‌ എന്താ യ്യ്‌ മിണ്ടാത്തേ ???
ഒന്നൂല്യ എത്ര കാലാ ഇങ്ങനെ നടക്കാ
അപ്പൻ കല്യാണം കഴിപ്പിക്കും എന്ന വാശിയിലാ …………
ഹൊ പിന്നേ അത്രക്ക്‌ ധൈര്യം ഉണ്ടോ നിന്റെ അപ്പനു.
അങ്ങിനെ ആരേലും വരാണെങ്കിലല്ലേ അപ്പോ നോക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവൾക്ക്‌ ധൈര്യമേകി.
വാങ്ങിവെച്ച ഗിഫ്റ്റ്‌ ബോക്സ്‌ കൊടുത്തപ്പോ തെളിഞ്ഞ്‌ നിന്ന അവളുടെ കണ്ണിൽ സന്തോഷാശ്രുക്കൾ പൊടിഞ്ഞിരുന്നു
അയ്യേ എന്തിനാ കരയണത്‌
അതല്ല പൈസ ഇല്ലാത്തപ്പോ ഇതൊക്കെ വാങ്ങണ്ടായിരുന്നു.
നിനക്കല്ലാതെ പിന്നാർക്കാടീ ഞനെന്തേലും വാങ്ങാ നീയിത്‌ പിടിച്ചേ
അതവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തിട്ട്‌ കവിളിൽ കണ്മഷിയോടൊപം ഒലിച്ചിറങ്ങിയ കണ്ണീർ തുടച്ചു.
എണീറ്റേ വാ പോവാം ഇന്നു വീട്ടിലേക്ക്‌ കുറെ സാധനം വാങ്ങാനുണ്ട്‌ ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിൽ ഇറക്കി തരാം വീടിന്റവിടെ ഇറക്കീട്ട്‌ അന്നത്തെ പോലെ പ്രശ്നാവണ്ട.
അവളെ ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിൽ ഇറക്കീട്ട്‌ വേഗം പാളയത്തേക്ക്‌ പോയി.നല്ല തിരക്ക്‌ ഉണ്ട്‌ അത്യാവശ്യം വേണ്ടതൊക്കെ വാങ്ങി.ലീസ്റ്റിൽ ഇല്ലാത്ത പലതും വാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക്‌ പുറപെട്ടു റോഡാകെ ബ്ലോക്കാണു എന്തോ പ്രകടനം പോകുന്നുണ്ട്‌.
പാളയത്തിനുള്ളിലൂടെ പുറക്‌ വശത്തുള്ള വഴി കേറി പോയത്‌ കൊണ്ട്‌ വേഗം മെയിൻ റോഡിലെത്തി.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ അമ്മച്ചിയും ഹാപ്പി.
അമ്മച്ചീടെ പൊന്നുമോനല്ലേ ഇന്നെന്താ നിനക്ക്‌ സ്പെഷ്യൽ വേണ്ടത്‌.
ഓ ഒന്നും വേണ്ട പൈസ ഉള്ളപ്പോ പൊന്നുമോൻ അല്ലാത്തപ്പോ ചീത്ത മോൻ.
അതെന്നാടാ നീ അങ്ങിനെ പറഞ്ഞേ നീ അമ്മച്ചീന്റെ മുത്തല്ലേ
സ്നേഹം മൂക്കുമ്പോ കോട്ടയം സ്ലാങ്ങ്‌ ഇട്ട്‌ നോക്കാല്ലെ വേണ്ട.
എനിക്ക്‌ ചപ്പാത്തീം മുട്ടക്കറിയും മതി ട്ടോ മുട്ട ഞാൻ കൊണ്ടു വന്ന കവറിൽ ഉണ്ട്‌ എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ കുളിക്കാൻ പോയി.
അപ്പൻ വന്നില്ലേ ??
ഇല്ല ഇന്ന് വരത്തില്ല
എവിടെയാ ഇന്ന് കൂടൽ ??
വയനാട്ടിൽ പോയേക്കുവാ എന്തിനാന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല
നീ വേഗം കുളിച്ച്‌ വാ എനിക്ക്‌ സീരിയൽ കാണാനുണ്ട്‌.
ഓ ഈ നശിച്ച സീരിയൽ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഞാൻ കുളിക്കാൻ കയറി.
അമ്മച്ചി എന്തൊക്കെയോ പിറുപിറുക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
കുളിച്ച്‌ മാറ്റി ഡൈനിംഗ്‌ ടേബിളിരിക്കാതെ ടിവിക്ക്‌ മുന്നിലിരുന്നു ചാനൽ മാറ്റി.
അത്‌ വെക്കടാ അമ്മച്ചി കെഞ്ചി
പോയി ഫുഡ്‌ എടുത്ത്‌ വരീ അപ്പോഴേക്കും ദീപ്തി പ്രസവിക്കൊന്നുല്ല്യ.
കൊറേ കാലായല്ലോ ഇവൾ വല്യ വയറും കൊണ്ട്‌ നടക്കണത്‌
ബാക്കി ഞാൻ ഇത്‌ കഴിച്ചിട്ട്‌ പറയാം സീരിയൽ നോക്കി ഇരുന്ന് ഉപ്പൊക്കെ വാരി ഇട്ടിണ്ടാവും കറീൽ ഒറപ്പാ……
പ്ലേറ്റിൽ ചോറും കറിയുമെടുത്ത്‌ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി.
ഭക്ഷണം കഴിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ്‌ നേരെ പോയ്‌ കിടന്നു.
അപ്പൻ ഇന്ന് വരോ എന്ന് ചോദിച്ചതിനു ഉത്തരമൊന്നും വരാഞ്ഞത്‌ കൊണ്ട്‌ ഞാൻ അമ്മച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക്‌ പോയി.
എവിടാ പോയത്‌ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലെ
പറഞ്ഞിട്ട്‌ എന്തിനാ പോയി മൂക്കറ്റം കുടിച്ച്‌ കിടക്കുന്നുണ്ടാവും
ചേട്ടായീന്റെ മോന്റെ എസ്റ്റേറ്റ്‌ കാണാൻ പോവാന്ന് പറഞ്ഞാ പോയത്‌.
എന്തേലും ആയ്ക്കോട്ടെ.
നീ പോയ്‌ കിടന്നോ ..
ഞാൻ ഇന്ന് അമ്മച്ചിയുടെ കൂടെ കിടന്നോട്ടെ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോഴേക്കും മറുചോദ്യം ഇങ്ങോട്ട്‌ വന്നു
പോത്ത്‌ പോലെ വലുതായീലെ പെണ്ണുകെട്ടാായിട്ടും അമ്മച്ചീന്റെ കൂടെ കിടക്കാൻ നാണമില്ലല്ലോടാ
അതിനെന്താ എന്റെ അമ്മയുടെ കൂടെയല്ലേ ന്നാ വാ കിടക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ടി വി ഓഫാക്കി അമ്മ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി.
കിടന്നിട്ട്‌ ഉറക്കം വരുന്നില്ലേ എന്റെ തലയൊന്ന് മസാജ്‌ ചെയ്യോ.
ഈ ചെക്കനെ കൊണ്ട്‌ തോറ്റു എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഒണ്ട്‌ അമ്മ തലയിലൊടെ വിരലോട്ച്ചു.
ഇങ്ങനെ നടന്നാ മത്യോ ബെന്ന്യേ നീ എന്നാ ആൻസിയെ കൂട്ടി കൊണ്ട്‌ വരുന്നത്‌.
ഒക്കെ ശരിയാവും എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഞാനാ തലോടൽ ആസ്വദിച്ച്‌ ഉറങ്ങിപോയ്‌.
അപ്പന്റെ പഴയ അലാറത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാണു എണീറ്റത്‌
ഇന്നെന്താടാ പരിപാടി
നീ ബാങ്കിൽ പോണുണ്ടൊ
എന്തേ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോ അമ്മ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു അപ്പനറിയാതെ വെച്ച കുറച്ച്‌ പൈസ ഉണ്ട്‌
നീ പോവാണെങ്കിൽ ഒന്നു മാറ്റി വാങ്ങോ.
ഉം..എന്ന് അമർത്തിമൂളി കൊണ്ട്‌ എത്ര ഉണ്ട്‌ എന്ന് ഞാൻ ചോദിച്ചു
6000 റുപ്യ ണ്ട്‌ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അമ്മ മുഷിഞ്ഞ കുറേ അഞ്ഞൂറിന്റെ നോട്ട്‌ എടുത്ത്‌ തന്നു.
ചില നോട്ടുകൾക്ക്‌ പൗഡറിന്റെ മണം ചിലതിനു മസലായുടെ പണം.
ഇങ്ങൾ എവിടാ ഇതൊക്കെ ഒളിപ്പിച്ചത്‌
മുഴുവൻ മുഷിഞ്ഞീണ്ട്‌ ബാങ്കിൽ എടുത്താൽ ഭാഗ്യം പോയ്‌ നോക്കട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ ഞാൻ കുളിക്കാൻ കയറി.
കുളി കഴിഞ്ഞ്‌ ഡൈനിംഗ്‌ ടേബിളിൽ വന്ന് ഇരുന്നപ്പോ പതിവിനു വിപരീതമായ്‌ പലഹാരങ്ങളിരിക്കുന്നു.
പുട്ടും കടലയും തിന്ന് മടുത്ത എനിക്ക്‌ ഇടിയപ്പവും സ്റ്റ്യൂവും മുട്ട പുഴുങ്ങിയതും നേന്ത്രപഴം പുഴുങ്ങിയതും ഒക്കെ കിട്ടിയപ്പോ നല്ല സന്തോഷായ്‌.
എല്ലം ഒരു ദിവസം കൊണ്ട്‌ തീർക്കാന്ന് കരാർ ഉണ്ടോ എന്നൊക്കെ ചോദിക്കാൻ തോന്നിയെങ്കിലും ആ ചോദ്യത്തെയും ആ ഇടിയപ്പത്തിനൊപ്പം വിഴുങ്ങി.
ആ പൈസയും വാങ്ങി ഞാൻ ഇറങ്ങി.
നേരത്തെ എത്തി ക്യൂവിൽ നിന്ന് പൈസ മാറിയതിനു ശേഷം സെന്റ്രൽ ലൈബ്രറിയുടെ താഴെ പോയ്‌ ഇരുന്നു.
കോഴിക്കോട്‌ നഗരത്തിന്റെ സ്പന്ദനം അറിയാൻ ചെന്ന് ഇരിക്കേണ്ട സ്ഥലമാണിത്‌.സാംസ്കാരിക
പ്രവർത്തകരും റിയൽ എസ്റ്റേറ്റ്‌ ബ്രോക്കർമ്മാരും ക്ലാസ്സ്‌ കട്ട്‌ ചെയ്തു നടക്കുന്ന ഫ്രീക്കന്മാരും ഒമ്പതെന്ന് പൊതുസമൂഹം വിളിച്ച്‌ കളിയാക്കുന്ന ട്രാൻസ്ജെൻഡേർസ്സും തുടങ്ങി പല തരത്തിലുള്ളവരുടെ സംഗമവേദിയാണിത്‌.
ഒരു സിഗരറ്റും കത്തിച്ച്‌ ഞാനവിടെ ഇരുന്നു.കിഴക്കോട്ട്‌ നോക്കിയാൽ മിഠായി തെരുവുനെ നോക്കി ഇരിക്കുന്ന ജീവൻ തോമസ്‌ ഉണ്ടാക്കിയ എസ്‌ കെ പൊറ്റക്കാടിന്റെ പ്രതിമ കാണാം.
എല്ലാ പ്രതിഷേധസമരങ്ങളും കൂട്ടായ്മകളും തെരുവ്‌ നാടകങ്ങളും കോലം കത്തിക്കലും കണ്ട്‌ ഈ തെരുവിന്റെ കഥാകാരൻ മൂകസാക്ഷിയായ്‌ ഇവിടെ ഇരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും.
പോകുന്ന വഴിക്ക്‌ റഹ്മത്ത്‌ ഹോട്ടലിൽ കയറി രണ്ഡ്‌ ബീഫ്‌ ബിരിയാണിയും വാങ്ങി
.അവിടെയും ചില്ലറ ഇല്ലാത്തോണ്ട്‌ ലോട്ടറികടയിൽ കയറി മുന്നൂറു രൂപ കൊടുത്ത്‌ ഒരു സെറ്റ്‌ ലോട്ടറി എടുത്ത്‌ രണ്ടായിരം ചില്ലറയാക്കി
വീട്ടിലെത്തി അമ്മച്ചിയെ തിരഞ്ഞ്‌ കുറേ നടന്നു.
അയൽപക്കത്തെ പരദൂഷണകമ്മിറ്റിയിലാവും എന്ന് കരുതി ഞാൻ അടുക്കളയിൽ കയറി ചായക്ക്‌ വെള്ളം വെച്ച്‌ മുഖം കഴുകാൻ വേണ്ടി ബാത്‌ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി.
അവിടേക്ക്‌ കയറിയതും ഞാനാകെ തരുത്ത്‌ നിന്ന് പോയ്‌ അമ്മ ബക്കറ്റിനരികിൽ വീണു കിടക്കുന്നു.
തട്ടി വിളിച്ചു വെള്ളം കുടഞ്ഞു ഇല്ല ബോധം വരുന്നില്ല.
കാർ എടുത്ത്‌ വേഗം പി വി എസ്സ്‌ ഹോസിറ്റലിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുപോയി.
ബ്ലോക്കിൽ പെട്ട്‌ എങ്ങിനെയോ അവിടെ എത്തിച്ചു.
ഇ സി ജി യും എക്കോ ടെസ്റ്റും കഴിഞ്ഞ്‌ കിട്ടിയ റിസൾറ്റ്‌ വന്നപ്പോ ഡോക്റ്റർ എന്നെ വിളിപ്പിച്ചു.പേടിക്കണ്ട ചെറിയ ഒരു കാർഡിയാക്‌ അറെസ്റ്റ്‌ ആണു
ഒരു ആൻ ജിയോപ്ലാസ്റ്റി ചെയ്യനമെന്നും പറഞ്ഞു.
മരുന്ന് വാങ്ങാനുള്ള പൈസയേ കയ്യിലൂള്ളൂ
അതു തന്നെ രണ്ടായിരം ആയതോണ്ട്‌ പലരും വാങ്ങുന്നില്ല.
ചേച്ചീനോട്‌ അളിയനെ വിളിച്ച്‌ പൈസ എന്തേലും വാങ്ങി വെക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട്‌ ഉള്ള രണ്ടായിരം ചില്ലറയാക്കാൻ പുറപെട്ടു.
എവിടെയും കിട്ടാനില്ല.
ബൈക്കിൽ പോയ്‌ ഒടുവിൽ രാവിലെ ലോട്ടറി ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത ഷോപ്പിനു മുന്നിലെത്തി.
അയ്യാ നാ ഉങ്കളെ നെനച്ചിട്ടേ ഇരുന്ത കാലൈലേ എടുത്ത ടിക്കറ്റ്‌ കൊടു സാർ ഉങ്കൾക്ക്‌ പ്രൈസ്‌ അടിച്ചിരുക്ക്‌ ഒന്നും റണ്ടും ഇല്ലൈ എളുപത്തച്ച്‌ ലച്ചം
ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ അയാൾ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞപ്പോഴും ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല.
ടിക്കെറ്റ്‌ എടുത്ത്‌ മാച്ച്‌ ചെയ്ത്‌ കാണിച്ച്‌ തന്നപ്പോ കിലുക്കത്തിലെ ഇന്നസ്സെന്റിനെ പോലെ ചിരിക്കണോ കരയണോ എന്ന് പിടിത്തം കിട്ടണില്ല
ബാകി ഒൻപത്‌ ടിക്കറ്റിന്റെ ആശ്വാസസമ്മാനമായ തൊണ്ണൂറായിരം വാങ്ങി ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്‌ പോയി.
അളിയനും ചേച്ചീം കാര്യം അറിഞ്ഞപ്പോ നല്ല സന്തോഷം.
ആൻസിയെ വിളിച്ച്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു
അമ്മയുടെ ഓപ്പറേഷൻ കഴിഞ്ഞ്‌ സുഖായാൽ വീട്ടുകാരെ കൂട്ടി കാണാൻ വരാമെന്ന് പറഞ്ഞുറപ്പിച്ചു.
എങ്കിലും ഒന്നു കൂടെ ഉറപ്പിക്കാൻ അന്ന് തന്നെ വൈകിട്ട്‌ ആൻസീന്റെ അച്ഛനെ പോയ്‌ കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു.
പുള്ളി ആദ്യം ഗൗരവം നടിച്ചെങ്കിലും പിന്നെ സൗമ്യമായ്‌ പറഞ്ഞു.
നിനക്ക്‌ ലോട്ടറി അടിച്ച പൈസ കണ്ടാണു ഞാൻ കെട്ടിച്ച്‌ തരാൻ സമ്മതിച്ചത്‌ എന്ന് കരുതണ്ട ന്റെ മോൾടെ സന്തോഷാ നിക്ക്‌ വലുത്‌.
ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് പറഞ്ഞ്‌ അവിടെ നിന്ന് യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോ ഉള്ളിൽ സന്തോഷവും നിറഞ്ഞാടുകയായിരുന്നു
പണത്തിനു മുകളിൽ പറക്കാൻ ഒരു പരുന്തുമില്ല എന്ന ശാസ്ത്രം സത്യം തന്നെ
അന്നും ഇന്നും എന്നും

Suresh raj P

മഞ്ജുവിന്റെ ഓർമ്മക്ക്‌


മഞ്ജുവിന്റെ ഓർമ്മക്ക്‌
മോൾടെ കരച്ചിൽ കേട്ടാണു നന്ദൻ ഉണർന്നത്‌.അലാറം പോലും വെക്കാതെ കൃത്യസമയത്ത്‌ ഉണരുന്ന അവളുടെ കഴ്‌വിൽ അവനു അത്ഭുതം തോന്നാറുണ്ട്‌.കിടന്ന കിടപ്പിൽ തന്നെ അവളെ വാരി എടുത്ത്‌ നെഞ്ചിൽ കിടത്തി നെറ്റിയിലൊരുമ്മ കൊടുത്തിട്ട്‌ മെല്ലെ പുറത്ത്‌ തട്ടി,എന്നും അപ്പയുടെ ആ തലോടൽ ശീലമായി അവൾക്ക്‌.
നെഞ്ചിൻ ചൂടിലവൾ ഉറങ്ങുമ്പോൾ നന്ദൻ ഓർമ്മയുടെ തേരിൽ പിറകിലേക്ക്‌ പോവുകയായിരുന്നു.
മോളെ തനിക്കേകി
ആശുപത്രികിടക്കയിൽ നിന്ന് യാത്രയായ ദിവ്യയുടെ ഓർമ്മകൾ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ കുത്തിനോവിക്കുന്നു.
അമ്മയെ കൊന്ന് കൊണ്ട്‌ വന്നവൾ എന്ന് പേരു മോളെ പലരും ഒളിഞ്ഞും തെളിഞ്ഞും വിളിക്കുന്നത്‌ അറിഞ്ഞത്‌ കൊണ്ടാണു നന്ദൻ ടൗണിൽ ഫ്ലാ റ്റെടുത്ത്‌ താമസം മാറിയത്‌
അമ്മയുടെ കുറവ്‌
അറിയിക്കാതെ തന്നെ വളർത്തുന്നുവെങ്കിലും ഉള്ളിൽ പേടിയാണു.
വളർന്ന് വരുന്നത്‌ പെൺകുട്ടിയാണു അമ്മയോട്‌ മാത്രം പലതും പങ്കുവെക്കാനുള്ള സാഹചര്യത്തിലേക്ക്‌ ഇവൾ വലുതാവുമ്പോ ഞാൻ എന്ത്‌ ചെയ്യും എന്ന ചിന്ത അവന്റെ മനസ്സിനെ വല്ലാതെ അലട്ടിയിൂന്നു.
വരുന്നിടത്ത്‌ വെച്ച്‌ കാണാം എന്ന ചിന്തയുമായ്‌ മുന്നോട്ട്‌ പോകുമ്പോഴും വളർത്തമ്മയായ്‌ ഒരാളെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ കൂട്ടിക്കൂടേ എന്ന് പലരുടേയും ചോദ്യങ്ങൾക്ക്‌ മ്ങൾക്ക്‌ മുന്നിൽ തളർന്നു പോകുന്നു.
ഒരാശ്വാസത്തിനാണു മോളെ ഉറക്കിയതിനു ശേഷം രണ്ടു പെഗ്ഗ്‌ കഴിച്ച്‌ കിടക്കുന്നത്‌.
പക്ഷേ ഇന്ന് കുറച്ചധികം കഴിച്ചു
അതിനുള്ള കാരണം മോളുടെ വാശിയായിരുന്നു
പ്ലേ സ്കൂളിൽ കൂട്ടാൻ വരുന്നവരിൽ അമ്മമാരും ഉണ്ടായിരുന്നു അതിൽ ഒരമ്മ മോൾടെ അമ്മയെവിടെയാ കണ്ടിട്ടേ ഇല്ലല്ലോ എന്ന ഒരു ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
വീട്ടിലെത്തിയപ്പോ തുടങ്ങിയതാണു
ഇനിച്ച്‌ അമ്മേനെ കാണണം അപ്പ പറ ഇന്റമ്മ ഏട്യാ പോയത്‌ ?
മോളെ ഇഷ്ടല്യായ്ട്ട്‌ പോയതാ ?
എന്നീ ചോദ്യങ്ങൾക്ക്‌ മുന്നിൽ തളർന്നിരുന്നു പോയി.
ആ സങ്കടത്തിൽ രണ്ടെണ്ണം അധികം സേവിച്ച്‌ മൊബെയിലും കൈയിൽ പിടിച്ച്‌ ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ നോക്കുമ്പോഴാണു ആ കാഴ്ച്ചയിൽ കണ്ണുടക്കിയത്‌.
മദ്യലഹരിയിൽ ആയത്‌ കൊണ്ട്‌ കണ്ണു തിരുമ്മി നന്ദൻ ഒരിക്കൽ കൂടി മൊബെയിലിലേക്ക്‌ നോക്കി.അതെ അവൾ തന്നെ കലാലയ ജീവിതത്തിൽ വിപ്ലവാത്മക പ്രണയത്തിനു തുടക്കം കുറിച്ച അവന്റെ സ്വന്തം
മഞ്ജു.
അവൾ ഇപ്പോൾ എഴുത്തിന്റെ ലോകത്താണെന്നറിഞ്ഞതിൽ സന്തോഷം.
എന്തോ അവാർഡ്‌ വാങ്ങുന്നതിന്റെ ഫോട്ടോ ആണെന്ന് മാത്രം മനസ്സിലായി,പ്രിയ കഥാകാരിക്ക്‌ ആശംസകൾ എന്ന തലക്കെട്ടിലേക്ക്‌ നോക്കികൊണ്ട്‌ അവൻ ഭൂതകാലത്തിലേക്ക്‌ ഓർമ്മകളെ പായിച്ചു.
സ്വാശ്രയ നയത്തിനെതിരേ സമരം കൊടുമ്പിരി കൊണ്ട സമയം.
എത്ര പറഞ്ഞിട്ടും മഞ്ജു വിടുന്ന മട്ടില്ല,
സമരത്തിൽ പങ്കെടുത്തേ അടങ്ങൂ എന്ന് വാശി ലാത്തിയും ഗ്രനേഡും ഒക്കെ ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടും അവൾക്കൊരു കൂസലുമില്ല.എന്റെ നന്ദേട്ടൻ ഉള്ളപ്പോ ഞാനാരെ പേടിക്കാനാ എന്ന സ്ഥിരം പല്ലവിയാൽ അവൾ മറ്റുള്ളവരെ നിശബ്ദരാക്കി.
വിദ്യാർത്ഥികളെ തല്ലിചതച്ച നടപടിയിൽ പ്രതിഷേധിച്ച്‌ പോലീസ്‌ സ്റ്റേഷനിലേക്ക്‌ മാർച്ച്‌ ഇരമ്പിചെന്നു.
സമരത്തിന്റെ രൂപവും ഭാവവും രൗദ്രമാണെന്ന് ഉയർന്ന് പൊങ്ങുന്ന ഓരോ മുഷ്ടിയും അലറി വിളിക്കൂന്ന കണ്ഠങ്ങളും വിളിച്ചു പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
ജലപീരങ്കി ചീറ്റി കൊണ്ട്‌ ജാഥയെ വരവേറ്റ പോലീസ്‌ ഗ്രനേഡും ടിയർ ഗ്യാസ്‌ ഷെല്ലും തലങ്ങും വിലങ്ങും എറിഞ്ഞു.
പ്രതിരോധത്തിനായ്‌ കൂട്ടത്തിലെ ചില സഖാക്കൾ കൈയിൽ കിട്ടുന്നതെല്ലാം എടുത്ത്‌ എറിഞ്ഞു.
പുകയൊന്നടങ്ങിയപ്പോ കണ്ട കാഴ്ച്ച അതിഭീകരമായിരുന്നു.
നെറ്റിയും തലയും പൊട്ടി ചോര ഒലിപ്പിച്ചു വീണു കിടക്കുന്ന സഖാക്കൾക്കിടയിൽ മഞ്ജുവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആ വിഷയം വീട്ടിലറിഞ്ഞതൊടെ സജീവ രാഷ്ട്രീയം അവൾക്ക്‌ നിർത്തേണ്ടി വന്നു.
ഹോസ്റ്റലിൽ നിന്ന് പേരു വെട്ടി കോളേജിനടുത്തുള്ള അമ്മയുടെ അകന്ന ബന്ദുവിന്റെ വീട്ടിലേക്ക്‌ മാറ്റി താമസിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഇതൊരു കാരണമാക്കി മാറ്റി നന്ദനിൽ നിന്ന് അവളെ അകറ്റുക എന്നതായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.
വിവാഹം കഴിച്ച്‌ ഒപ്പം കൂട്ടുമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ അവളുടേ അച്ഛൻ പറഞ്ഞ വാക്ക്‌ ഇന്നും നന്ദൻ മറന്നിട്ടില്ല.
"നിനക്ക്‌ അഷ്ടിക്ക്‌ വകയില്യാത്ത ഈ ചെറുമനെയാണോ കിട്ട്യേത്‌ നമ്മുടെ സമുദായം അറിഞ്ഞാ ന്താവും സ്ഥിതീന്ന് കുട്ടിക്ക്‌ വല്ല നിശ്ചയോം ണ്ടോ "
രജിസ്റ്റർ വിയാഹം കഴിക്കാം എന്ന് ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന സമയത്താണു മുൻപെങ്ങോ നടന്ന ഒരു സമരത്തിന്റെ
സമൻസ്‌ കേസായി വന്നത്‌
റിമാൻഡിലായാൽ ഇതു വരെ പ്ലാൻ ചെയ്തതെല്ലാം വെറുതെയാവും.
അതു പോലെ തന്നെ സംഭവിച്ചു രണ്ട്‌ മാസത്തെ തടവിനു ശിക്ഷ വിധിച്ചു.
എല്ലാം ശരിയാകുമെന്ന് അവളുടെ കൈയിൽ പിടിച്ച്‌ പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ പോലീസ്‌ ജീപ്പിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോഴും മനസ്സ്‌ നിറയെ ഒന്നിച്ച്‌ ജീവിക്കുന്നതിനെ കുറിച്ചുള്ള സ്വപ്നങ്ങളായിരുന്നു.
ആ ചിന്തയിലെപ്പൊഴോ ഉറങ്ങിപോയതറിഞ്ഞില്ല,
പതിവു പോലെ മോൾ ഇന്നും വിളിച്ചുണർത്തി,ഇന്നലത്തെ കരച്ചിലിന്റെ ക്ഷീണമുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും മുഖത്ത്‌ കാണാനില്ല.
ഇനിയുമെത്ര നാൾ ദൂരെ ഒരിടത്ത്‌ പോയ അമ്മ വരുമെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ കബളിപ്പിക്കും എന്നോർത്ത്‌ കിടന്നെങ്കിലും തലയിലും മുഖത്തും മസാജ്‌ ചെയ്തുകൊണ്ട്‌ ആര്യകുട്ടി കലാപരിപാടി തുടങ്ങിയതിനാൽ എണീറ്റു നേരെ അടുക്കളയിലേക്കോടി.എല്ലാം താറുമാറായ്‌ കിടക്കുകയാണു
പാത്രങ്ങളിലെല്ലാം ഉറുമ്പരിച്ച്‌ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
എല്ലാം വേഗം ഒതുക്കി വെച്ച്‌ അത്യാവശ്യം വേണ്ട സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ ഇറങ്ങി.
എല്ലാം യാന്ത്രികമായ്‌ നടക്കുന്നത്‌ പോലെയാണവനു തോന്നിയത്‌.
ഇന്നലെ കണ്ട കാഴ്ച്ചകൾ സത്യമായിരുന്നോ എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.
കൊന്നാലും അറുത്ത്‌ മാറ്റപ്പെടില്ല എന്നെല്ലാരും
 വിളിച്ച ആ ബന്ധം ഇല്ലാതായത്‌ എത്ര പെട്ടെന്ന് ആണെന്ന് ഓർക്കുമ്പോൾ വെറുപ്പ്‌ തോന്നും എങ്കിലും ആ സാഹചര്യത്തിൽ അതല്ലാതെ അവൾക്ക്‌ മുന്നിൽ വേറെ വഴിയില്ലായിരുന്നു.
നന്ദൻ സാറേ കൂയ്‌ ഇതെന്താ സ്വപ്നം കണ്ട്‌ നടക്കാ ???
മീൻ കാരൻ സിദ്ധിക്കിന്റെ വിളി കേട്ടാണു നന്ദൻ പകൽക്കിനാവിൽ നിന്നുണർന്നത്‌.
ഏയ്‌ അങ്ങിനൊന്നുമില്ലടോ ഇന്ന് ലീവായപ്പോ ഇറങ്ങിയതാ എല്ലാം മെല്ലെ ചെയ്താ മതിയല്ലോ വൈകുന്നേരം വരെ സമയം ണ്ടല്ലോ
ങക്ക്‌ ഒരു പെണ്ൺ കെട്ടിക്കൂടെ ന്ന് കുട്ടീനെ നോക്കാനും സ്കൂളിൽ കൊണ്ടാക്കാനും ഒരാൾ ണ്ടായാൽ ന്താ കുഴപ്പം എന്ന മീൻ കാരന്റെ ചോദ്യത്തിനു മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ ഒരു ചിരിയും ചിരിച്ച്‌ മീൻ വാങ്ങി നന്ദൻ മുന്നോട്ട്‌ നടന്നു.
വീട്ടിലെത്തി ഭക്ഷണമെല്ലാം തയ്യാറാക്കി മോളുടെ കൂടെ ഇരുന്ന് കഴിച്ചതിനു ശേഷം ടി വിക്ക്‌ മുന്നിൽ ചടഞ്ഞിരുന്നു.
എന്തോ പരിപാടികൾ ഒന്നും രസിക്കുന്നില്ല മൊബെയിലെടുത്ത്‌ ഇന്നലെ കണ്ട പോസ്റ്റ്‌ ഒന്നൂടെ നോക്കി.
എഴുത്തുലോകം എന്ന പേരുള്ള ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ പേജിൽ വന്ന വാർത്തയാണു കണ്ടത്‌ എന്ന് മനസ്സിലായി,
എത്ര അടക്കിപിടിച്ചിട്ടും ഓർമ്മകളുടെ മലവെള്ള പാച്ചിലിനെ തടുക്കാനാവുന്നില്ല
മുൻപ്‌ എന്നോ കുറിച്ച്‌ വെച്ച്‌ എഫ്‌ ബി യിൽ പോസ്റ്റ്‌ ചെയ്ത ചില വരികൾ അപ്പോൾ ഓർമ്മ വന്നു,
കടന്നു പോയ വഴികളും
മറവിയുടെ മാറാലയാൽ മൂടിയ ഓർമ്മകളും
എന്നും കൊതിച്ചിരുന്ന
എന്നാൽ കാണാൻ സാധിക്കാതെ
പോയ കാഴ്ച്ചകളും
എന്നും മനസ്സിന്റെ വിങ്ങലാണു
മറവി അനുഗ്രഹമായെങ്കിൽ എന്ന് കൊതിച്ച്‌ പോകുന്ന ചില സന്ദർഭങ്ങൾ ജീവിതത്തിൽ വരുന്നത്‌ വല്ലാത്ത ഒരവസ്ഥയാ.
വാക്കുകൾക്ക്‌ അതീതമാണത്‌,
എങ്കിലും അവളെ കാണാൻ മനസ്സ്‌ കൊതിച്ചില്ല എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അത്‌ കള്ളമായിപോവും,
ആ ഫെയ്സ്ബുക്ക്‌ പേജിൽ അംഗമായി അവളുടെ എഴുത്തുകളും കവിതകളും ഒക്കെ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങി,
ഒരു ദിവസം ധൈര്യം സംഭരിച്ച്‌ ഫ്രണ്ട്‌ റിക്വസ്റ്റ്‌ അയച്ചു.ഒന്നു രണ്ടു ദിവസത്തേക്ക്‌ മറുപടി ഒന്നും കാണാതായപ്പോൾ ഒരുപാട്‌ റിക്വസ്റ്റുകൾക്കിടയിൽ മുങ്ങിപ്പോവാൻ വേണ്ടി അത്‌ അയച്ച തൻറ്റെ വിഡ്ഡിത്തത്തെ കുറിച്ചോർത്ത്‌
അവനു സ്വയം പുച്ഛം തോന്നി.
പക്ഷേ അന്ന് അവന്റെ പ്രതീക്ഷകൾക്ക്‌ ചിറകു വിരിയുകയായിരുന്നു.
റിക്വസ്റ്റ്‌ സ്വീകരിച്ചതിനോടൊപ്പം മെസ്സെഞ്ജറിൽ മെസ്സേജും വന്നിട്ടുണ്ട്‌.
"എന്നെ മറക്കാതെ പോയതിനു നന്ദിയുണ്ട്‌," എന്നായിരുന്നു ആ മെസ്സേജ്‌
പിന്നീടുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ മോളുടെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ചെയ്തു തീർത്ത്‌ കുറച്ച്‌ സമയം ചാറ്റിങ്ങിനായ്‌ മാറ്റിവെച്ചു.
പലതും ചർച്ച ചെയ്തു അതിൽ രാഷ്ട്രീയവും സിനിമയും കലയും എല്ലാം കയറിവന്നു.
എങ്കിലും ഒരിക്കൽ പോലും അവൾ ഭൂതകാലം ചികഞ്ഞെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല.
നന്ദൻ തന്നെ അതിനും തുടക്കമിട്ടു.
നിനക്ക്‌ ഓർമ്മയുണ്ടോ ജയിലിൽ നിന്ന് ഞാൻ ഇറങ്ങിയ അന്ന് നിന്റെ അച്ഛൻ നിന്റെ ടി സി വാങ്ങാൻ വന്ന വരവ്‌,
ഉം എന്ന ഒരു മൂളൽ മാത്രമാണു അവൾ മറുപടിയായ്‌ തന്നത്‌.
അതോടൊപ്പം നെറ്റ്‌ ഓഫാക്കി ചാറ്റിങ്ങും നിർത്തി.
പക്ഷേ നന്ദനു ആ ദിവസത്തെ കുറിച്ച്‌ ഓർക്കാതിരിക്കാനായില്ല.
ജയിൽ നിന്നിറങ്ങി സ്വീകരണം ഏറ്റുവാങ്ങി കോളേജിലേക്ക്‌ കയറുമ്പോഴാണു മഹേഷ്‌ ഓടിവന്നത്‌ എടാ നീയറിഞ്ഞില്ലേ മഞ്ജു അതാ അവിടെ നിന്ന് കരയുന്നു,അവൾടെ അച്ഛനും ചെറിയച്ഛന്മാരും ഇന്നു
 വരുന്നുണ്ട്‌ ടി സി വാങ്ങീട്ടേ പോകൂ ………
ഒരുപാട്‌ യുവമിഥുനങ്ങളുടെ പ്രണയത്തിനും വിരഹത്തിനും മൂകസാക്ഷിയായ്‌ നിന്ന ഗുൽമോഹർ മരത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ അവളെന്നെ കാത്ത്‌ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നെ കണ്ടതും മാറത്തലച്ച്‌ വീണുകൊണ്ട്‌ ഏങ്ങി കരഞ്ഞു.
തികട്ടി വന്ന തേങ്ങലുകളിൽ പല വാക്കുകളും മുറിഞ്ഞു പോയെങ്കിലും അവൾ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
നിക്ക്യെന്റെ നന്ദേട്ടനെ മറക്കാൻ പറ്റൂല പക്ഷേ ഞാൻ കൂടെ വന്നാൽ ഏട്ടനെ കൊന്നിട്ടാണെങ്കിലും അച്ഛൻ എന്നെ കൊണ്ടുപോവും.
എന്താ ചെയ്യാ നമ്മൾ ????
ആ ചോദ്യത്തിനു മുന്നിൽ പകച്ച്‌ നിന്നുപോയ്‌ .
അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ്‌ നന്ദൻ പറഞ്ഞു ഒരുമിക്കാൻ വിധിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ നിന്നെ തള്ളികളയുകയല്ല കൂടെകൂട്ടിയാൽ ജീവൻ പോകുമെന്ന ഭയവുമില്ല.
ജീവിതം മെച്ചപെടുന്നതു വരെ കാത്തിരിക്കാൻ പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക്‌ സാധിക്കും എങ്കിലും എത്ര നാൾ നീ വീട്ടുകാരെ ധിക്കരിക്കും.ഇതുവരെയുള്ള നല്ല ഓർമ്മകൾ മതി ഈ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ നമുക്ക്‌ ഓർക്കാൻ,
ഒന്നും പറയാതെ കണ്ണിൽ നിന്നും ധാരയായൊഴുകുന്ന മിഴിനീരിനെ സാക്ഷിയാക്കി ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു
എല്ലാത്തിനും സാക്ഷിയായ ഗുൽമോഹർ മരം പൂക്കൾ കൊഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു
ഒരു കൂടിച്ചേരലിനു വേണ്ടി ഇരുവരും കൊതിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും തുറന്ന് പറയാൻ ധൈര്യം വന്നില്ല.
ചാറ്റിംഗ്‌ തുടർന്നുകൊണ്ടേയിരുന്നു,
അമ്മാവൻ നിർബന്ദിച്ച്‌ മകളെ കൊണ്ട്‌ വിവാഹം കഴിപ്പിച്ചതും മോൾ ജനിച്ചതും ദിവ്യ മരിച്ച്‌ പോയതുമെല്ലാം ചാറ്റിങ്ങിലൂടെ അവളെ അറിയിച്ചു.
പക്ഷെ അവൾ മാത്രം ഒന്നും തുറന്നു പറഞ്ഞില്ല,ജീവിതത്തിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങളൊന്നും തന്നെ പറഞ്ഞില്ല.
ഒന്ന് കണ്ടൂടെ എന്ന അവനൊരു ദിവസം ചോദിച്ചു.
അനുകൂലമായൊരു മറുപടി വരണേ എന്ന് കൊതിച്ചു.
കുറച്ച്‌ വൈകിയാണെങ്കിലും അവൾ സമ്മതിച്ചു.
പിറ്റേന്ന് മോളെ പ്ലേ സ്കൂളിലാക്കി ഓഫീസിൽ ലീവ്‌ പറഞ്ഞ്‌ നന്ദൻ അവൾ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്തെത്തി,
കോളേജിൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്‌ ഒഴിവു സമയത്ത്‌ വന്നിരിക്കാറുള്ള ആ കുന്നിൻ ചെരിവ്‌.,അവിടെയുള്ള ക്രിസ്ത്യൻ പള്ളി പുതുക്കി പണിതല്ലാതെ വലിയ മാറ്റമൊന്നും വന്നിട്ടില്ല.
എന്തു പറഞ്ഞ്‌ തുടങ്ങണമെന്ന് രണ്ടാൾക്കും അറിയില്ല അവിടെയും നന്ദൻ തന്നെ തുടക്കമിട്ടു.
ഞാൻ എന്റെ എല്ലാ വിശേഷങ്ങളും നിന്നോട്‌ പങ്കുവെച്ച്‌ കഴിഞ്ഞു നീ മാത്രം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല അത്രക്ക്‌ വെറുപ്പാണോ എന്നോട്‌ ?
അതെന്താ നന്ദേട്ടാ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചത്‌ എന്നെ കുറിച്ച്‌ അങ്ങിനെയാണൊ കരുതിയത്‌
പിന്നെ ഞാനെന്തു കരുതണം നിന്റെ നിശബ്ദത വല്ലാതെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കുന്നു
അതിനും മറുപടി കുറേ നേരത്തെ മൗനമായിരുന്നു.
നന്ദേട്ടൻ എനിക്ക്‌ മാപ്പ്‌ തരണം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട്‌ അവൾ സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി
എന്തിനു ???
നന്ദൻ ചോദിച്ചു
കള്ളകഥ പറഞ്ഞതിനു
ദുഖം മാത്രം സമ്മാനിച്ചതിനു,
നീ എന്തൊക്കൊയാ മഞ്ജൂ പറയുന്നത്‌ എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല
ഇല്ല നന്ദേട്ടനു മനസ്സിലാവില്ല,
അത്രക്ക്‌ ദുഷ്ടയാണു ഞാൻ
നീ ഒന്നു തെളിച്ചു പറ പ്ലീസ്‌
ഇത്രക്ക്‌ ഫോർമാലിറ്റി വേണോ നമുക്കിടയിൽ അത്രക്ക്‌ അന്യനാണോ ഞാൻ
അതുകൊണ്ടല്ല നന്ദേട്ടാ ഞാൻ പറയാം എല്ലാം പറയാം
അന്നു പിരിഞ്ഞതും അച്ഛൻ വന്ന് ടി സി വാങ്ങിയതും എല്ലാം ഒരു നാടകമായിരുന്നു,നമ്മുടെ കല്യാണത്തിനു വരെ അച്ഛൻ സമ്മതിച്ചിരുന്നു ഞാനാണു അത്‌ വേണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ്‌ മുടക്കിയത്‌
നന്ദനാക്കെ തരുത്ത്‌ നിന്ന് പോയ്‌ എന്തിനെന്ന് ചോദിച്ചത്‌ അൽപം ക്ഷോപത്തോടെയായിരുന്നു.
സഹിക്കാനാവിലെന്നറിയാം എങ്കിലും പറയാം എന്ന മുഖവുരയോട്‌ കൂടി
മറുപടി ആയവൾ പറഞ്ഞു
ഒരുമിച്ച്‌ ജീവിച്ചാൽ ബുദ്ധിമുട്ടായേക്കാവുന്ന കുറേ പ്രശ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഒരിക്കൽ പോലും നന്ദേട്ടനു ഒരു കുട്ടിയെ സമ്മാനിക്കാൻ കഴിയാത്ത വിധത്തിൽ അസുഖബാധിതയായിരുന്നു ഞാൻ ഇല്ലായ്മയിലേക്ക്‌ കൂട്ടായ്‌ വിളിച്ച്‌ ഏട്ടനു ഒരു ഭാരമായ്‌ വന്ന് പാതിവഴിയിൽ ജീവൻ ഉപേക്ഷിച്ച്‌ പോകേണ്ട എന്ന് മാത്രമാണു ഞാൻ അന്ന് ചിന്തിച്ചത്‌.
എങ്കിലും
 ആ ഓർമ്മകളാണു എന്നെ ജീവിപ്പിച്ചത്‌,പൊരുതാൻ ശക്തി തന്നത്‌,നന്ദേട്ടൻ സ്നേഹത്തോടെ തഴുകിയിരുന്ന തലമുടികളോരുന്നും മരുന്നിന്റെ ഫലമായ്‌ കൊഴിഞ്ഞു പോകുമ്പോഴും ഞാനെത്ര കരഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നറിയോ ???
ആ വേദനകളും അനുഭവങ്ങളും ഞാനിന്ന് അക്ഷരങ്ങളിലേക്ക്‌ പകർത്തി അതിനാണു അവാർഡ്‌ കിട്ടിയത്‌
അവളുടെ കാൽക്കൽ വീണു മാപ്പ്‌ പറയാൻ നന്ദൻ കൊതിച്ചു.
നീയല്ല മാപ്പ്‌ പറയേണ്ടത്‌ ഞാനാ
മനസ്സിലാക്കാതെ പോയത്‌ ഞാനല്ലെ
ഇനിയും വൈകിയിട്ടില്ല ദൂരെ എവിടെയോ ഉള്ള എന്നെങ്കിലും മടങ്ങി വരുമെന്ന് എന്റെ മകൾ കൊതിച്ചിരിക്കുന്ന ആ അമ്മയായ്‌ നീ വരുന്നോ എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ ശബ്ദമിടറിയെങ്കിലും നന്ദൻ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു.
വരാം ……………
കാലം നമുക്കായ്‌ കാത്തുവെച്ചത്‌ ഇങ്ങനെ ഒരു ഒത്തുകൂടലായിരിക്കും അല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു വീണുകൊണ്ട്‌ കരഞ്ഞു
ഒരായുസ്സിന്റെ വേദന മുഴുവൻ തന്നിൽ നിന്ന് മറച്ച്‌ വെച്ച്‌ എന്റെ സുഖത്തിനായ്‌ വഴി മാറിയവളെ ഇനി ഒരിക്കലും ദുഖിക്കാൻ ഇടവരുത്തില്ല എന്ന ഉറച്ച തീരുമാനത്തോടേ അവൻ മഞ്ജുവിനെ കൂട്ടി അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ പോയി
അച്ചനോട്‌ സമ്മതം ചോദിക്കാനായ്‌ മാത്രം

Suresh Raj

ആവർത്തനം


കാമമടക്കാനൊറ്റകൈയ്യൻ ചാമി
മാരിനിയും വരും
അമ്മപെങ്ങൾമാരുടെജീവനെടു
ത്തിട്ടവന്മാരിവിടെ നീതി പീഠത്തിൻ
മുന്നിൽ നിവർന്നുനിന്നുകൊണ്ട്‌ അട്ടഹസിക്കും
മടിക്കനം കൂടിയവർ നൽകുന്ന വിലക്ക്‌ വന്നു കിടക്കുന്നവളെ കണക്കേ നീതിപീഠം നക്ഷത്രവേശ്യയാവും
എല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും പ്രതികരിക്കാനാവാതെ ജീവിക്കുന്ന നമ്മെളെല്ലാരും ചാമിമാരെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും
നൈമിഷികസ്ഖലനത്തിനായ്‌
മാത്രമുപയോഗിക്കാനുള്ളൊരു യന്ത്രമായ്‌ സ്ത്രീയെ കാണുന്ന
സമൂഹചിന്താഗതിമാറാത്തിടത്തോളംകാലംസൗമ്യമാരിനിയുംകൊല്ലപെടും
കണ്ടിട്ടും കണ്ടില്ലെന്ന് നടിച്ച്‌
കേട്ടിട്ടും കേൾക്കത്തവരായി നിന്നു
സുഖലോലുപരായൊരുകൂട്ടമിവിടെ ജീവിക്കും
താൻ ചെയ്യുന്നതിനെയൊക്കെ വ്യക്തിസ്വാതന്ത്രമെന്ന പേരിട്ട്‌ വിളിച്ചവർ ജീവിതമഘോഷമാക്കും
എല്ലാ പാപക്കറയും പണമെന്ന തൈലത്താൽ കഴുകികളഞ്ഞവർ
അടച്ചുറപ്പുള്ള വീടുകളിലന്തിയുറങ്ങും
ജീവിതമെന്ന വാക്കിനു പട്ടിണിയെന്ന പദം കൊണ്ട്‌ പര്യായം കണ്ടെത്തുന്നവരെന്നും
പീഡപ്പിക്കപെടുംബോളെല്ലാം
തുടർക്കഥകളാകും
മാധ്യമങ്ങളാഘോഷമാക്കും
ഇരകളായൊരുപാട്‌ പേരിനിയും സൃഷ്ടിക്കപെടും
സൗമ്യമാരിനിയും മരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും
By: 
Suresh Raj P

ആണുകാണൽ (ഒരു സ്വപ്നം)

നാളെ നിന്നെ കാണാനൊരു കൂട്ടർ 
വരുന്നുണ്ടെന്നുമ്മതിനാൽ നീയവധി 
പറയണമെന്നുമമ്മ അടുക്കളയിൽ
നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു
എന്നെ കാണാനോ എന്തിനെന്ന 
ചോദ്യമുയരും മുൻപേ മറുപടിയെ
ന്നോണം അമ്മ മൊഴിഞ്ഞു
നിന്നെ ആണു കാണാനാണവരു
വരുന്നതെന്ന്
ആകെ നാണത്താൽ മൂടിയ
ഞാനെന്റെ മുറിയിലേക്കോടി
കട്ടിലിൽ കമിഴ്‌ന്നു വീണു
ഭാവി വധു എങ്ങിനെയാവണമെന്ന്
സ്വപ്നം കണ്ടു കിടന്നു
നിറയെ മുടിയും വടിവൊത്തൊ
രുടലുമായൊരു യുവതിയെൻ
സ്വപ്നത്തിൽ വന്നെങ്കിലും
എണീക്കെടായെന്ന അമ്മയുടെ
വിളിയിലാ സ്വപ്നം മുഴുമിപ്പിക്കാൻ
സാധിച്ചില്ല
പതിവിലും വ്യത്യസ്തമായി
നേരമെടുത്ത്‌ കുളിച്ചു മാറ്റി നിന്നു
അവരെത്തും നേരമായപ്പോ
ഴേക്കുമെന്റെ ചങ്കിടിപ്പേറി
ഒടുവിലാ നിമിഷമെത്തി
പുതുപുത്തൻ കാറിലെന്നെ
കെട്ടികൊണ്ടോവാൻ വന്നവൾ
വന്നിറങ്ങി
ചായയുമേന്തി ഞാനുമ്മറത്തേക്ക്‌ നടന്നു കുനിഞ്ഞുനിന്നവൾക്ക്‌ ചായ
കൊടുക്കവേ ഞാനാ മുഖത്തേക്കാരും
കാണാതൊരു നോട്ടമെയ്തു
നല്ല ചന്തമുള്ളവൾ അഞ്ചക്കശമ്പളം മാസം തോറുമെണ്ണി വാങ്ങുന്നവൾ
എനിക്കുമവൾക്കും അവളിൽ
ഞങ്ങൾക്കുണ്ടാവുന്ന കുട്ടികൾക്കും ജീവിക്കാനുള്ളതിലുമധികം സ്വത്തുമുണ്ട്‌
പിന്നെന്തു ഭയക്കാൻ
ആ സൗന്ദര്യധാമത്തെയിമവെട്ടാതെ ജനൽപാളിക്കുള്ളിലൂടെ
നോക്കിനിൽക്കവേ പിറകിൽ
നിന്നുമെന്നെയാരോ കുലുക്കിവിളിച്ചു
"എണീറ്റ്‌ പോയി കുളിക്കെടായെന്ന
അമ്മയുടെ സ്ഥിരം പല്ലവി കേട്ടുണന്നർപ്പോഴാണതൊരു സ്വപ്നമായിരുന്നുവെന്നത്‌ മനസ്സിലായത്‌
സ്വപ്ന്മായിരുന്നെങ്കിലും നടപ്പിലായാൽ ഒരുപാട്‌ പേർക്കതൊരാശ്വാസമാവുമെന്നൊരു തോന്നൽ . . . . . . . .

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo