Showing posts with label Beena. Show all posts
Showing posts with label Beena. Show all posts

നൊമ്പരം

നൊമ്പരം
പോസ്റ്റ് ഓഫീസ് സേവിങ്സ് അക്കൗണ്ട് വഴി കിട്ടേണ്ട പൈസ വാങ്ങാനാണ് ഞാൻ പോസ്‌റ്റോഫീസിലേക്കു ചെന്നത് ...പുറത്തു വെയിറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള ക്ഷമ ഇല്ലാത്തതാണോ അതോ പോസ്‌റ്റോഫീസിൽ പോയിട്ട് കുറച്ചുനാളായതുകൊണ്ടു അവിടുത്തെ രീതികളൊക്കെ മറന്നുപോയതാണോ എന്നുമറിയില്ല ...ഞാൻ ധൃതിയിൽ അകത്തേക്ക് കടന്നു ....എന്റെ ഈ കടന്നുകയറ്റം അവിടുത്തെ ഉദ്യോഗസ്ഥക്കു അത്ര പിടിച്ചില്ല ...എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ തന്നെ പുറത്തു പോയി നില്ക്കാൻ പറഞ്ഞു ...കുറച്ചു താമസമുണ്ട്, വിളിക്കാമെന്ന് .............
കുറച്ചു ഈര്ഷ്യയോടും അമ്പരപ്പോടും കൂടി, ഞാൻ പുറത്തു കടന്നു ....
പുറത്തു ഒരു ബെഞ്ചും ഡെസ്കും ...ഡെസ്കിൽ മുഴുവൻ പശയും ഒരു പശകുപ്പിയും, ബെഞ്ചിൽ രണ്ടു മുത്തശ്ശിമാർ ഇരിക്കുന്നു ...കുറച്ചു സ്ഥലം എനിക്കും ലഭിച്ചു..... ഞാനും അവരോടൊപ്പം ഇരുന്നു
എന്റെ അടുത്തിരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശിയെ ഞാൻ ഒന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു ....ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞൊഴുകുന്നു .....
മുറ്റത്തു കിടക്കുന്ന ഓട്ടോയിലിരിക്കുന്ന ഡ്രൈവർ ഈ കാഴ്ച കണ്ടിട്ടു "കരയാതെ അമ്മെ" എന്നു പറയുന്നതും കേൾക്കാം .....
ഈ രംഗം എന്നെ വല്ലാതെ അസ്വസ്ഥതപ്പെടുത്തി ...ഞാൻ മുത്തശ്ശിയുടെ തോളിൽ കൈവച്ചു ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു ...കൂടെ ഇരിക്കുന്ന മുത്തശ്ശി നിർവികാരയായി ഒരു കാഴ്ചക്കാരിയെ പോലെ ........
എന്റെ സ്വാന്ത്വനിപ്പിക്കൽ മുത്തശ്ശിയെ കൂടുതൽ വേദനിപ്പിച്ചോ എന്നറിയില്ല ...എന്റെ തോളിലേക്കവർ ചാഞ്ഞു...... എന്നിട്ടവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ........
ഇതെന്റ നാടാണ് മോളെ , ഇവിടുന്നു രണ്ടു വീടപ്പുറമാണ് എന്റെ വീട് , എന്റെ കെട്ട്യോനോടും മക്കളോടുമൊപ്പം ഞാൻ ജീവിച്ച വീട് ...ഇപ്പോൾ എന്റെ മകനും കുടുംബവും അവിടെ താമസിക്കുന്നു ....ഞാൻ വൃദ്ധസദനത്തിലും ....പെൻഷൻ വാങ്ങാൻ വന്നതാണ് ഇവിടെ ......
എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാനേ കഴിഞ്ഞില്ല സ്വന്തം വീടിനരികെ ......ഒരന്യയെ പോലെ .....ഒന്ന് കടന്നു ചെല്ലാൻ പോലുമാകാതെ ...............
ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കി ...ആ കണ്ണുകളിലൂടെ എനിക്ക് കാണാം ആ ഓർമ്മകൾ ......
വിവാഹം കഴിഞ്ഞു സന്തോഷത്തോടെ കടന്നുവന്നത് , മക്കളോടൊപ്പം ജീവിച്ചത് ...ഭർത്താവിനോടൊപ്പം ഇണങ്ങിയും പിണങ്ങിയും കഴിഞ്ഞത് , വേദനകളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കു വച്ചതു ....ഇന്നും അവർ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ആ ഓർമകളിൽ നിറഞ്ഞു അവിടെ ജീവിക്കാനല്ലേ ..........
ആ വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമായി മക്കൾക്കും കൊച്ചുമക്കൾക്കും വേണ്ടി നിറഞ്ഞ പ്രാർത്ഥനയോടെ അവിടെ ആയിരിക്കേണ്ട ഈ മുത്തശ്ശി തീരാത്ത വേദനയോടെ വൃദ്ധ സദനത്തിൽ ....സ്വന്തം മക്കൾക്ക് നന്മ വരണമേ എന്ന് മാത്രമാവും ഇപ്പോഴും അമ്മയുടെ പ്രാർത്ഥന .....
ആ മക്കൾ അറിയുന്നോ ............
അമ്മയെ മറന്നുള്ള ഈ ഓട്ടം ............. ......... എല്ലാം വെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ എത്ര വ്യഗ്രതയോടെ ഓടിയാലും ഈ അമ്മയുടെ കണ്ണീരിനു മുൻപിൽ എല്ലാ നേട്ടങ്ങളും കരിഞ്ഞു പോകുമെന്ന് ............
മക്കളോടൊപ്പം വാർധക്യ കാലം വരെ ജീവിക്കാൻ സാധിക്കുക എന്നത് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ഭാഗ്യമാണെന്ന് ആ മുത്തശ്ശി എന്നെ ഓർമിപ്പിച്ചു .....
ബീന ബോണിഫേസ്

ഗൾഫ് ജീവിതത്തിന്റെ ഏടുകളിൽ നിന്നും രസകരമായ മറ്റൊരു അനുഭവം .....

ഗൾഫ് ജീവിതത്തിന്റെ ഏടുകളിൽ നിന്നും രസകരമായ മറ്റൊരു അനുഭവം .....
ഗൾഫിൽ സ്വകാര്യ സ്ഥാപനത്തിൽ ജോലിചെയ്യുന്നവർക്ക് ഒരു പ്രത്യേക ഭാഗ്യമുണ്ടെന്നേ ഞാൻ പറയു ...പുതിയ പുതിയ ജോലിക്കായി ശ്രമിക്കാം , അങ്ങനെ ജോലി കിട്ടിയാലും വലിയ തടസങ്ങൾ കൂടാതെ ഉടൻ ജോലി മാറുകയും ചെയ്യാം..
സ്ത്രീകൾക്കാണ് ഇതിന്റെ ഗുണം ഏറെ , കാരണം അവരുടെ സ്പോൺസർ മിക്കാവാറും ഭർത്താക്കന്മാരായിരിക്കും ......
അങ്ങനെ ഒരു ജോലിയിലിരിക്കെ തന്നെ എനിക്ക് മറ്റൊരു ജോലിക്കുള്ള ഒരു ഇന്റർവ്യൂ കാൾ വന്നു , ഷാർജയിൽ ഇന്റർവ്യൂനായി ചെന്ന ഞാൻ ഒരു നിമിഷം സംശയിച്ചു, ഇനി പിഎസ്‌സി ഇന്റർവ്യൂ എങ്ങാനുമാണോ ഇവിടെ നടക്കുന്നത് എന്നൊരു തോന്നൽ , അത്രക്കുണ്ട് ജനം .... , ഒരു കോളേജിൽ നിന്ന് തന്നെ ഒരു ഗ്രൂപ്പ് ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ എത്തിയിട്ടുണ്ട് അവിടെ ....പിന്നെ വടക്കേ ഇന്ത്യകാർ , പാകിസ്ഥാനികൾ , ഈജിപ്ത്യന്സ് , ഫിലിപ്പൈൻസിൽ നിന്നുള്ളവർ തുടങ്ങിയവരൊക്കെ ഇന്റർവ്യൂനു തയാറായിട്ടുണ്ട് ....
ഒടുവിൽ എന്റെ സമയമെത്തി ... ....കുറച്ചൊക്കെ റ്റെന്ഷന് ഇല്ല എന്ന് പറയാതെ വയ്യ ...അകത്തേക്ക് കയറിയപ്പോൾ ഇന്റർവ്യൂ ബോർഡിലും നീണ്ട നിര ...അഞ്ചു പേര്‌ അങ്ങനെ തയാറെടുത്തിരിക്കുന്നു ...നാലു പുരുഷന്മാരും ഒരു സ്ത്രീരത്‌നവും ...ഇത്രയും പേര് എന്തിനാണ് ഇരിക്കുന്നത് എന്ന എന്റെ സംശയം ഇന്റർവ്യൂ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവസാനിച്ചു ....എന്താണെന്നോ ...ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നവർ എല്ലാം ആ കമ്പനിയുടെ പാർട്ണർസ് ആണ്, കുറെ കമ്പനികൾ ഇവർക്ക് സ്വന്തമായിട്ടുണ്ട് , . ...കൂടുതൽ ചോദ്യങ്ങളും ആ സ്ത്രീ രത്നത്തിന്റെ വകയാണ് ...ഞാൻ കൂളായി ഇന്റർവ്യൂ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു ...കൂട്ടത്തിൽ ഒരു പാർട്ണർക്ക്‌ നല്ല വിവരം ലാന്റ്സ്കേപ്പിംഗ് നെ കുറിച്ച് ..ഒരുവിധം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ചോദ്യങ്ങളൊക്കെ പുള്ളിയുടെ വകയായിരുന്നു ....അങ്ങനെ ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ, അകത്തു എനിക്ക് നേരിടേണ്ടി വന്ന ചോദ്യശരങ്ങളെ കുറിച്ച് അറിയാനുള്ള ആകാംഷയുമായി പുറത്തുള്ളവർ ...കുറച്ചു നേരം അവരുമായി സംസാരിച്ച ശേഷം മടങ്ങിപ്പോയി ...
ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അത് സംഭവിച്ചു ..ജോലിയിൽ പ്രവേശിക്കാനായുള്ള ഇമെയിൽ സന്ദേശം ലഭിച്ചു ....ജോലി എന്താണെന്നോ ....ഒരു ലാൻസ്‌കേപ്പിങ് കമ്പനി തുടങ്ങുക ദുബായിൽ ......
അങ്ങനെ ദുബായിൽ ,പുതിയ കമ്പനിയിൽ ജോലി ആരംഭിച്ചു , വിശാലമായ ഒരു മുറിയിലാണ് എന്റെ ഇരിപ്പിടം , ആ മുറിയിൽ തന്നെ കമ്പനിയുടെ അക്കൗണ്ടന്റ്ന്റെ ഇരിപ്പിടവും ....ഇതൊരു ഗ്രൂപ്പ് കമ്പനി ആണെന്ന് അവിടെ ജോലിക്കു പ്രവേശിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് വ്യക്തമായി മനസിലായത് ......നാലു കമ്പനികൾ നിലവിൽ ഉണ്ട് ,
അഞ്ചാമത്തെ കമ്പനി തുടങ്ങാനാണ് എന്നെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നത് ....ഏതായാലും ഒന്ന് ശ്രമിക്കാം എന്ന് ഞാനും കരുതി , ആ നീണ്ട നിരയിൽ നിന്നും എന്നെ തെരെഞ്ഞെടുത്തത് അവരുടെ ആത്മവിശ്വാസം കൊണ്ടല്ലേ , അപ്പോൾ ഞാനായിട്ട് പിന്മാറുന്നതെന്തിന് എന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത് .......
അങ്ങനെ ആ പുതിയ ജോലി ആരംഭിച്ചു , കാർ ലിഫ്റ്റിലാണ് അപ്പോഴും യാത്ര ..ഒരു ഹിന്ദിക്കാരന്റെ കാറിൽ, ...അമിതാഭ് ബച്ചന് കൂടുതൽ വയസായാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും ...അതാണ് എന്റെ ഡ്രൈവർ , പുള്ളി തന്നെ കാറിന്റെ മുതലാളിയും ...പഴയ ഹിന്ദി സിനിമ ഗാനങ്ങൾ കേൾക്കാൻ തയ്യാറാണെങ്കിൽ മാത്രം ആ കാറിൽ കയറിയാൽ മതി , ഒപ്പം ഒന്ന് കൂടി ...കാർ എവിടെ എപ്പോൾ നിൽക്കും എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല , ക്ഷമയോടെ യാത്ര ചെയ്യാമെങ്കിൽ മാത്രം കയറുക , ദുബായിൽ ഇത്രയും പഴയ വാഹനം ഉണ്ടോ എന്ന് ഞാൻ കൂലംകഷമായി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങി , എങ്ങനെ ഈ വണ്ടി യുടെ ലൈസൻസ് വർഷാവർഷം പുതുക്കാൻ സാധിക്കുന്നു ....എങ്കിലും ഈ വണ്ടി ക്ഷമിക്കണം ഈ കാറിലാണ് എന്റെ യാത്ര ......
അങ്ങനെ വിശാലമായ എന്റെ മുറിയിൽ ഇരുന്നു ഞാൻ എന്റെ ജോലി തുടങ്ങി ....പുതിയ കമ്പനിക്കുള്ള പേരുകൾ തെരഞ്ഞെടുക്കൽ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു ....മൂന്ന് പേരുകൾ തയാറാക്കി , ഏതെങ്കിലും ഒന്ന് തെരഞ്ഞെടുക്കും എന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ഒപ്പം കമ്പനിയുടെ പ്രൊഫൈൽ തയാറാക്കി , കൂടാതെ കമ്പനി ലോഗോയും ....
മിക്കവാറും ദിവസങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരു പാർട്ണർ വിളിച്ചു പ്രോഗ്രസ്സ് അന്വേഷിച്ചു കൊണ്ടും ഇരിക്കും ..
അങ്ങനെ കുറച്ചു കൂടെ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ജോലിക്കുള്ള തയാറെടുപ്പായി . കമ്പനിക്ക് ആവശ്യമുള്ള മറ്റു സ്റ്റാഫുകളെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനുള്ള ഉത്തരവാദിത്തം
സ്ക്രീനിംഗ് നടത്തി 8 ക്യാൻഡിഡേറ്റ്സ് നെ തെരെഞ്ഞെടുത്തു പാർട്നെർസ് നു നൽകുക , അവരിൽ നിന്നും 3 എൻജിനീയേർസിനെ തെരഞ്ഞെടുക്കാനാണ് ഉദ്ദേശം ....
അങ്ങനെ പത്രത്തിൽ പരസ്യം നൽകി , ഇന്റർവ്യൂ ന്റെ ദിവസം നിശ്ചയിച്ചു .....ആ ദിവസം ഇങ്ങെത്തി .........
ഓഫീസ് ലോബിയിൽ ഇന്റർവ്യൂ നു എത്തിയ ക്യാൻഡിഡേറ്റ്സ് നെ ഒന്ന് കാണാനുള്ള ആകാംക്ഷയിൽ ഞാൻ അവിടെ എത്തി .... എന്നാൽ അവിടെ എത്തിയ ഉദ്യോഗാർത്ഥികൾ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു എന്ന് പറയുന്നതാവും ശരി ..
ഈ കമ്പനിയിലെ ജോലിക്കായി ഞാൻ ഷാർജയിൽ ഇന്റർവ്യൂന് പോയപ്പോൾ അവിടെ കണ്ടുമുട്ടിയവരെല്ലാം ഇവിടെയുമുണ്ട്.. എന്നെ കണ്ടതും അവർക്കു വീണ്ടും അതെ പഴയ ചോദ്യം ....ഇന്റർവ്യൂ എങ്ങനുണ്ട് എന്ന് ..
ഞാൻ ഇവിടെ ഇന്റർവ്യൂ കഴിഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങി എന്നായിരുന്നു അവർ കരുതിയത് ....
എന്റെ മറുപടി ഇങ്ങനെ .....ഞാനാണ് നിങ്ങളെ ഇന്റർവ്യൂ ചെയുന്നത് ....
തികച്ചും അപ്രതീക്ഷിതമായ ഈ മറുപടി അവരുടെ മുഖത്തുണ്ടാക്കിയ വിവിധ ഭാവങ്ങൾ ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞത് പോലെ എന്റെ മനസിൽ ഇന്നും മായാതെയുണ്ട് ..
എന്റെ കമ്പനി വിശേഷങൾ കൂടുതൽ അറിയാനുള്ള ആകാംഷ നിങ്ങൾക്കുണ്ടാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതട്ടെ ....
അങ്ങനെ പുതിയ കമ്പനി തുടങ്ങാനായി എനിക്ക് ചെയ്യണ്ട ജോലികളൊക്കെ ഏകദേശം പൂർത്തിയായി ........
ഇനി കമ്പനിക്കു ലൈസൻസ് ലഭിക്കണം .............
അതിനായുള്ള കാത്തിരിപ്പു... ...
ഞാൻ കൃത്യമായി ഓഫീസിൽ എത്തും പക്ഷെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ..എനിക്ക് ചെയ്യാൻ ജോലിയൊന്നുമില്ല ....എന്റെ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്ന് നോക്കിയാൽ കാണുന്നത് വിശാലമായ സബീൽ പാർക്ക് ....അവിടെ പുൽത്തകിടി നിർമിക്കുന്നത് എന്റെ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്നാൽ കാണാം ..അത് നോക്കി കാണുക....അതാണ് എന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ ജോലി ...........
ഇനി ഈ പുൽത്തകിടി നിർമിക്കുന്നതിനായിട്ടുള്ള മേൽനോട്ടം ഞാനാണോ വഹിക്കുന്നത് എന്നുള്ള സംശയം മാത്രം എനിക്ക് ....കാരണം അത്രയ്ക്ക് കൃത്യമായി ഞാനിതൊക്കെ ജനാലയ്ക്കൽ നിന്ന് നിർവഹി ക്കുന്നുണ്ട്.........
ഇടയ്ക്കു കമ്പനി അക്കൗണ്ടന്റിനെ ഒന്ന് പാളി നോക്കും , പുള്ളിക്ക് ഒരു നാലു കയ്യ് ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് പലപ്പോഴും ഞാൻ ചിന്തിച്ചു പോകുന്നു ....അത്രക്കുണ്ട് ജോലി ഭാരം ...ഞാൻ കംപ്യൂട്ടർന്റെ മുൻപിൽ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് വെറുതെ ഇരിക്കുന്നതും , ജനാലയ്ക്കൽ നിന്ന് പ്രകൃതി സൗന്ദര്യം ആസ്വദിക്കുന്നതും പുള്ളിക്ക് ഒട്ടും ദഹിക്കുന്നില്ല ...പുള്ളിയുടെ നോട്ടം എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വരുമ്പോൾ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് ഒരു ചോദ്യം ചോദിക്കും ....കമ്പനിയുടെ ലൈസൻസ് കാര്യം എന്തായി ? എപ്പോൾ ശരിയാകും ? ഉടനെയെങ്ങാനും ശരിയാകുമോ ? ...തുരുതുരാ ഉള്ള എന്റെ ഈ ചോദ്യങ്ങൾ പുള്ളിക്ക് ഒട്ടും പിടിക്കില്ല ...പിന്നെ ഞാൻ ഇരിക്കുന്ന ഭാഗത്തേക്ക് പുള്ളിയുടെ നോട്ടം ഉണ്ടാകില്ല , ആശ്വാസം ...
അങ്ങനെ ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞു , രണ്ടു മാസം കഴിഞ്ഞു , ശമ്പളം കൃത്യമായി ലഭിക്കുന്നു ...പക്ഷെ കമ്പനിയുടെ ലൈസൻസ് ഇതുവരെ ശരിയായില്ല ...ഞാൻ പാർട്നെർസ് നെ മാറി മാറി വിളിച്ചു ...ഇങ്ങനെ ജോലിയൊന്നും ചെയ്യാതെ ഓഫീസിൽ ഇരിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് അറിയിച്ചു ...എന്നാൽ അവരുടെ മറുപടി എനിക്ക് സന്തോഷമാണോ ദുഖമാണോ നല്കിയതെന്നറിയില്ല ...കുറച്ചു നാള് കൂടെ ഒന്ന് വെയിറ്റ് ചെയ്യണം ലൈസൻസ് ലഭിക്കാൻ ......
ഒരു മാസം കൂടെ കാത്തിരിക്കാം എന്ന് ഞാൻ കരുതി ....
മൂന്നാം മാസവും ലൈസൻസ് ലഭിക്കാനുള്ള കാലതാമസം എനിക്ക് വല്ലാത്ത ബുദ്ധിമുട്ടു ആയിട്ടു തോന്നി ...കൃത്യമായി ലഭിക്കുന്ന ജോലി ചെയ്യാതെയുള്ള ശമ്പളം എനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ട് ആയതിനാൽ അടുത്ത മാസം മുതൽ ഞാൻ ജോലിക്കു വരുന്നില്ല എന്ന് അവരെ അറിയിച്ചു ....
അങ്ങനെ ആ കമ്പനിയിൽ നിന്ന് ഞാൻ സ്വയം വിരമിച്ചു .....
അതെ ...ഇപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല ആ കമ്പനി തുടങ്ങിയോ എന്ന് ???
ആ അക്കൗണ്ടന്റ് ഇപ്പോഴും രണ്ടു കൈയുമായി നാലുപേരുടെ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് ???
അന്ന് തെരഞ്ഞെടുത്ത എഞ്ചിനീയർമാർ ആരെങ്കിലും അവിടെ ജോലി ചെയ്യുന്നുണ്ടോ എന്ന് ??
ആ ഓഫീസ് കെട്ടിടത്തിന്റെ മുൻപിൽ കൂടി യാത്ര ചെയുമ്പോൾ ഇപ്പോഴും എന്റെ ഓർമ്മകൾ വർഷങ്ങൾ പിറകിലേക്കു പായും, എത്ര രസകരമായ ഓർമ്മകൾ, അനുഭവങ്ങൾ ..........
****************************************
ബീന

ഒരു ടോയ്‌ലറ്റ്കഥ....

ഒരു ടോയ്‌ലറ്റ്കഥ....
ഗൾഫ് അനുഭവത്തിൽ നിന്നും ഒരേട് ...
കൃത്യമായി ശമ്പളം കിട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന കമ്പനിയിൽ നിന്നും സ്വയം വിരമിച്ചു, ഒന്നോ രണ്ടോ ആഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് മറ്റൊരു കമ്പനിയിൽ ജോലി കിട്ടി ....ഇത്ര വേഗം കിട്ടുന്നതാണോ ഈ ജോലി എന്ന സംശയം വേണ്ട ...ഇത് 2005-2006 കാലഘട്ടത്തിലെ കാര്യമാണ് ...ജോലി കിട്ടാൻ ഒരു പ്രയാസവുമില്ലാത്ത കാലം ... ...റീസെഷൻ എന്ന വാക്ക് വിദൂരതയിൽ പോലും കേൾക്കാത്ത കാലമാണ് ....
അപ്പോൾ പുതിയ കമ്പനിയിൽ ജോലിക്കു പ്രവേശിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് അറിയുന്നത് , അവിടെ എന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരു സ്ത്രീ രത്നമേ ഉള്ളു എന്ന് ...അവർ കമ്പനിയുടെ സെക്രെട്ടറിയാണ് ....90% ത്തോളം സ്റ്റാഫും മലയാളികളാണ് എങ്കിലും ഇതൊരു മലയാളി കമ്പനി അല്ല ...
സെക്രട്ടറിയെ ഞാനൊന്നു നോക്കി ..വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിക്കാൻ ..അങ്ങനെയല്ലേ സൗഹൃദം തുടങ്ങേണ്ടത് അല്ലെ ...പക്ഷെ ചിരി പോയിട്ട് മന്ദസ്മിതം പോലും മറന്നു പോയ ഒരു സ്ത്രീ ...അതിനാൽ ഞാൻ എന്റെ പുഞ്ചിരിയിൽ നിന്നും വിടവാങ്ങി ...ഒന്ന് ചമ്മിയോ എന്ന് സ്വയം ചോദിച്ചു .ഹെയ് ഇല്ല .. ഉറപ്പിച്ചു ..ഒട്ടും ചമ്മിയില്ല ...
നീന്തൽകുള നിർമാണവും ലാന്റ്സ്കേപ്പിംഗ് ജോലികളുമാണ് കമ്പനി മുഖ്യമായും ചെയുന്നത് ...
ഇവിടെ ഉള്ളവരൊക്കെ വളരെ വിചിത്രമാണല്ലോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി ...മലയാളികൾ എല്ലാവരും അവരവരുടെ ജോലിയിൽ മുഴുകി പുറം ലോകവുമായി ഒരുബന്ധവുമില്ലാതെ .....ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ?? ഞാൻ ചിന്തിച്ചു ...കാരണം വേഗം പിടികിട്ടി ...കമ്പനി എംഡിയെ എല്ലാവർക്കും പേടിയാണത്രെ . എംഡി കുറച്ചു പ്രായമുള്ള മനുഷ്യനാണ് ...എന്തെ ഈ മനുഷ്യനെ ഇത്രക്ക് പേടിക്കാൻ എന്നായി എന്റെ ചിന്ത..
സാമാന്യം വലിയ ഒരു ഓഫീസ് ആണ് എങ്കിലും അവിടെ ഒരു ഓഫീസ് ബോയ് മാത്രം ...ബോയ് എന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട ..വിറച്ചു നടക്കുന്ന ഒരു വല്യപ്പൻ .. വേഷവിധാനങ്ങളൊക്കെ കൊള്ളാം പക്ഷെ ചായ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ ആ കപ്പിന് ഒരു ചെറിയ ഭൂമികുലുക്കം പോലെ . ഒരു വിറ അത്ര തന്നെ ...ഞാൻ ആലോചിച്ചു ഇത്രയും പ്രായമുള്ള ഒരാൾ എന്തിനു ഇപ്പോഴും ജോലി ചെയുന്നു ??? നല്ല ചുറുചുറുക്കുള്ളവർ ചെയ്യണ്ട ജോലി ഈ മനുഷ്യനെ കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെട്ടു ചെയ്യിക്കുന്നത് എന്തിനു ?? ഉത്തരവും വേഗം കിട്ടി ..മുതലാളിയുടെ അടുത്ത ആളാണ് , ബന്ധുവും കൂടിയാണ് ഓഫിസ് ബോയ് വല്യപ്പൻ . .ചുമ്മാതല്ല ഞാൻ ഓർത്തു ...
എന്റെ ടേബിളിനു മുന്നിൽ കുടി പോകുമ്പോളെല്ലാം മുതലാളി ഒരു നിമിഷം നിൽക്കും ...ഞാൻ എന്ത് ചെയുന്നു എന്ന് നോക്കും ..ഇതെന്നെ അലോസരപ്പെടുത്തിയോ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ....അതെ തീർച്ചയായും ...
ഒന്ന് രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ
ചുറ്റുപാടുമൊക്കെ മനസിലാക്കിയെടുത്തു ...ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ വീട്ടിലേക്കു പോകാമെന്നത് എനിക്ക് ആശ്വാസവും ഒപ്പം ടെന്ഷനുമാണ് .......വേഗം തന്നെ തിരികെ എത്തണ്ടേ .........
ജോലികൾ അങ്ങനെ ഒന്നൊന്നായി തുടർന്ന് കൊണ്ടിരുന്നു .ഒന്ന് വാഷ് റൂമിൽ പോകണമല്ലോ ...ഇത്രയും ദിവസമായിട്ടും ഓഫീസിലെ വാഷ്‌റൂമിൽ പോയിട്ടില്ല ..സെക്രട്ടറി പോകാറുള്ള വാഷ്‌റൂമിലേക്ക്‌ ഞാൻ നടന്നു ...അതാ ധൃതിയിൽ സെക്രട്ടറി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ....ഈ വാഷ്‌റൂം ഉപയോഗിക്കാൻ പറ്റില്ല ...എംഡി മാത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നതാണെന്നു ...ഞാൻ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ഞെട്ടി എന്ന് പറയാം ....ഞാൻ ചോദിച്ചു ...അപ്പോൾ നിങ്ങൾ പോകുന്നതോ ???
"അത് എനിക്കും ഇത് ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവാദമുണ്ട് ...നിങ്ങള്ക്ക് എല്ലാവരും ഉപയോഗിക്കുന്ന വാഷ്‌റൂം ഉപയോഗിക്കാം " ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവർ പറഞ്ഞ ടോയ്‌ലെറ്റിലേക്കു ചെന്ന് . ...ഒന്നേ നോക്കിയുള്ളൂ ...ഇത്രയ്ക്കു വൃത്തികെട്ട ഒരിടം ഞാൻ മുൻപ് എവിടെയും കണ്ടിട്ടില്ല ...വല്ലാത്തൊരു അറപ്പു തോന്നി ...പ്രായമായ ഓഫീസ് ബോയ് എങ്ങനെ വൃത്തിയാക്കാനാണ് ഇവിടം ....????
എനിക്ക് ഉണ്ടായ മാനസിക സമ്മർദ്ദം പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ .....ഇത്രയ്ക്കു വേർതിരിവ് അതും ഒരു സ്ത്രീയിൽ നിന്നും ...എന്റെ വ്യക്തിത്വത്തെ ഏറ്റവും അധികം വൃണപ്പെടുത്തിയൊരനുഭവം.
സെക്രെട്ടറിയും എംഡിയുടെ ബന്ധുവാണ് എന്ന് ഞാൻ മലയാളി സുഹൃത്തുക്കളിൽ നിന്നും അറിഞ്ഞു ... പിന്നെ വൈകിയില്ല .... വീട്ടിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു ...പോകും വഴി ഞാൻ ഓർക്കുകയായിരുന്നു , ഇപ്പോൾ ഒരുമാസം ആകുന്നു ജോലിക്കു കയറിയിട്ട് .....മുൻപ് ജോലിചെയ്ത കമ്പനി നല്കിയതിനേക്കാൾ ഇരട്ടി ശമ്പളം ആയിരുന്നു ഈ കമ്പനി ഓഫർ ചെയ്തത് ...എന്നിട്ടും .........
ഞാൻ കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോചിച്ചു സമയം കളഞ്ഞില്ല ...എംഡി യെ വിളിച്ചു ....എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു .."ഒരു നല്ല വാഷ്‌റൂം ഉപയോഗിക്കാൻ സ്വാതന്ത്ര്യമില്ലാത്ത നിങ്ങളുടെ കമ്പനിയിലെ ജോലി എനിക്ക് വേണ്ട, ഞാൻ നാളെമുതൽ ജോലിക്കു വരുന്നില്ല ""
മറുപടിക്കായി ഞാൻ കാത്തില്ല ...എനിക്ക് ഒന്നും കേൾക്കണ്ടായിരുന്നു .. എന്റെ വ്യക്തിത്വത്തിനേറ്റ മുറിവ് അത്രയ്ക്ക് വലുതായിരുന്നു ......
ബീന

പാര


ജോലിക്കിടയിൽ പാര പണിയുന്നവരിൽ നിന്ന് തിക്താനുഭവം ഉണ്ടായിട്ടുണ്ടോ നിങ്ങളിൽ ആർക്കെങ്കിലും ????
എന്റെ ഒരനുഭവം ...ഇപ്പോൾ ഞാൻ അത് ഓർക്കാൻ ഇഷ്ടപെടാത്തതാണ് എങ്കിലും , ഇവിടെ കുറിക്കട്ടെ ...
ലാന്റ്സ്കേപ്പിംഗ് കമ്പനിയിലെ ജോലി കുറച്ചൊക്കെ ടെൻഷനും അതിലേറെ ഉത്തരവാദിത്തമുള്ളതാണെങ്കിലും അതിൽ ആനന്ദം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കൂടെ ജോലിചെയുന്നയാളുടെ പാര പണി ...അന്യ സംസ്ഥാനക്കാരനാണെങ്കിലും കൂടെ ജോലിചെയ്യുന്ന സുഹൃത്ത് എന്ന നിലയിൽ അത്യാവശ്യം സൗഹൃദത്തോടെ ആയിരുന്നു ഞാൻ പെരുമാറിയിരുന്നത് ............
പക്ഷെ ഈ സൗഹൃദത്തിനു അധികo ആയുസ്സു ഉണ്ടായിരുന്നില്ല ...പുള്ളി എല്ലാ കാര്യത്തിലും തർക്കിക്കുയും മീറ്റിങ്ങിനു വിളിച്ചാൽ താമസിച്ചു വരികയോ വരാതിരിക്കയോ ചെയുന്ന സ്വഭാവം ...എന്നാൽ മറ്റുള്ളവരുടെ മുൻപിൽ അങ്ങനെ അല്ല ...വളരെ വിനയ ഭാവം , സഹായമനസ്കൻ ...ഈ വിചിത്രമായ സ്വഭാവം ...പുള്ളിയുടെ അഭിനയം ആണെന്ന് കുറച്ചു ദിവസങ്ങൾ കൊണ്ട് എനിക്ക് മനസ്സിലായി ...
GM.(ജനറൽ മാനേജർ )എന്റെ ക്യാബിനിൽ വന്നു സംസാരിച്ചു പോയി കഴിഞ്ഞാൽ പുള്ളി വളരെ അസ്വസ്ഥനായിരിക്കും ...എന്നോട് എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന് അറിയാനുള്ള ത്വര ...
- ഒരു ദിവസം GM ഒരു ജോലി എന്നെ ഏൽപ്പിച്ചു ..ഒരു നഴ്സറി യുടെ (പ്ലാന്റ് നഴ്സറി ) ബഡ്ജറ്റ് തയാറാക്കണം .....കുറച്ചധികം തയാറെടുപ്പൊക്കെ എനിക്ക് വേണ്ടി വന്നു ...അങ്ങനെ ഒരാഴ്ചത്തെ തയ്യാറെടുപ്പോടെ എല്ലാം റെഡി ആക്കി ...ജിഎം ന്റെ ക്യാബിനിൽ വച്ച് ഒരു മീറ്റിംഗ് ഫിക്സ് ചെയ്തു ...അതിനെ കുറിച്ച് സുഹൃത്തിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞു ....ബാക്കി ഒക്കെ മീറ്റിങ്ങിൽ വച്ച് വിശദമായി ചർച്ച ചെയാം എന്ന് പറഞ്ഞു ...
- ഞാൻ 4 സെറ്റ് കോപ്പി പ്രിന്റിങ്നു കൊടുത്തു ...കോമൺ പ്രിൻറർ ആണ് ...കോപ്പികൾ എടുക്കാൻ പ്രിന്ററിന്റെ അടുത്ത് ചെന്ന് നോക്കിയിട്ടു പ്രിന്റ് ഒന്നും കാണുന്നില്ല ....(ചുട്ട കോഴി പറന്നു പോയ പോലെ )...ഞാൻ വീണ്ടും പ്രിന്റ് കൊടുത്തു ...നാലു സെറ്റ് തയാറാക്കി ജിഎം ന്റെ ക്യാബിനിലേക്കു ചെന്നപ്പോൾ കാണുന്ന കാഴ്ച ...നമ്മുടെ പാര അവിടെയുണ്ട് ...കയ്യിൽ ഞാൻ പ്രിന്റ് കൊടുത്ത ഒരു കോപ്പി , ജിഎം ന്റെ കൈയിൽ മറ്റൊരു കോപ്പി , ബാക്കി ഉള്ളതു ടേബിളിലും
- എല്ലാം വായിച്ചു പഠിച്ചു തയാറായിട്ടാണ് പുള്ളിയുടെ ഇരിപ്പു ...മോഷ്ടിച്ച കോപ്പികളുമായി ......
- ഇങ്ങനെ ഒരു വ്യക്തിയോടോപ്പം എത്ര നാൾ ജോലി ചെയ്യാനാവും എന്ന് ചിന്തിക്കാവുന്നതല്ലേയുളളു ..
- എത്രയെത്ര വ്യക്തികളെ നാം പരിചയപ്പെടുന്നു ..ചിലരൊക്കെ നമുക്ക് സന്തോഷകരമായ നിമിഷങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുന്നു ....ചിലർ സങ്കടങ്ങളും ...എല്ലാം ഓരോരോ ജീവിതാനുഭവങ്ങൾ അല്ലെ ????
-
ബീന

സൗഹൃദം


എന്റെ സ്കൂൾ ജീവിതത്തിൽ എന്നും എന്നോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യാറുള്ള സുഹൃത്തിനെ, എന്റെ സുഹൃത്ത് മീരയെ അവിചാരിതമായി ഇന്നലെ കണ്ടുമുട്ടി ...എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ നക്ഷത്രത്തിളക്കം, പരസ്പരം വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ പങ്കുവച്ചു , പക്ഷെ വർത്തമാനത്തിൽ എന്തോ ഒരു അപാകത ...ഞാൻ പറഞ്ഞത് പലതും വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിക്കുന്നു , ഒരു ഓര്മക്കുറവുപോലെ . ..ഞാൻ മീരയെ ഒന്നുകൂടി നോക്കി...വേഷം അലക്ഷ്യമായി ..എന്തോ ഒരു സന്തോഷക്കുറവ് , എങ്കിലും ചിരിക്കുന്നു ...കുടുംബ വിശേഷങ്ങൾ ഒക്കെ പങ്കുവച്ചു , ജോലിയെ കുറിച്ച് സംസാരിച്ചപ്പോൾ ഇഷ്ടപെടാത്ത പോലെ , ഞാൻ അപ്പോൾ വിഷയം മാറ്റി , കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞു യാത്ര പറഞ്ഞു പിരിഞ്ഞു ....
ഞാൻ എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തേക്ക് ഒരുനിമിഷം മടങ്ങിപ്പോയി ... ബസ് യാത്രയിൽ ഒരു സീറ്റ് തരപ്പെട്ടാൽ അത് മീരയ്ക്ക് ഒത്തിരി സന്തോഷാണ് , കാരണം ആ സീറ്റിൽ ഇരുന്നാൽ മീര വേഗം തന്നെ ഗാഢനിദ്രയിലാകും ...എന്നും അത്ഭുതത്തോടെ ഞാൻ ഈ ഉറക്കം നോക്കിനിൽകാറുണ്ടായിരുന്നു ..അതിനു കാരണമുണ്ട് ...ഇത്രമാത്രം ഉറങ്ങാൻ എങ്ങനെ സാധിക്കുന്നു എന്ന എന്റെ ചോദ്യത്തിനുള്ള മറുപടി എനിക്കൊരു വേദനയാണ് സമ്മാനിച്ചത് ...അത് ബീന , ഞാൻ സ്വസ്ഥമായി ഉറങ്ങുന്നത് ഇപ്പോഴാണ് , വീട്ടിൽ ചെന്നാൽ പഠിക്കാന് നിർബന്ധിച്ചു അച്ഛൻ എപ്പോഴും കൂടെ ഉണ്ടാകും , ഉറങ്ങാൻ കുറച്ചു സമയമേ ഞങ്ങൾക്ക് അനുവദിച്ചിട്ടുള്ളു ...
പഠിക്കാൻ മിടുക്കിയായിരുന്നു എന്റെ സുഹൃത്തു , sslc ക്കു വളരെ ഉയർന്ന മാർക്ക് നേടിയാണ് കോളേജിലേക്ക് കടന്നു പോയത് ...ഡോക്ടർ ആകണമെന്ന സ്വപ്നവുമായി ... പിന്നെ ഞാൻ ഇപ്പോഴാണ് എന്റെ മീരയെ കാണുന്നത് , നിഷ്കളങ്കമായ മനസുള്ള എന്റെ മീര .....
ഇപ്പോൾ ഞാൻ അറിഞ്ഞതും കേട്ടതുമൊക്കെ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു...ഡോക്ടർ ആകുന്നതിൽ കവിഞ്ഞു ഒരു ജോലിയും ആഗ്രഹിക്കാനുള്ള അവകാശം അച്ഛൻ നൽകിയിട്ടില്ല എന്നത് എന്റെ മീരയെ ഏറെ സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കി , രാവും പകലും കഠിനമായി എൻട്രൻസ് നു വേണ്ടി പഠിച്ചു , എന്നാൽ അതൊരു മരീചിക പോലെ ആയി ...വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുതി എങ്കിലും നിരാശ ആയിരുന്നു ഫലം ...അങ്ങനെ എന്റെ മീര, മനസ്സിന് അത്ര ബലമില്ലാത്ത എന്റെ സുഹൃത്തു ഒരു മനോവിഭ്രാന്തിയുടെ ലോകത്തായി ...ദിവസങ്ങളോളം അടച്ച മുറിയിൽ , ഏകാന്തതയിൽ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു , ഒടുവിൽ ഏറെ നാളത്തെ ചികിത്സക്ക് ശേഷം ജീവിതതിലേക്കു തിരിച്ചു വന്നു , ഇപ്പോൾ ഒരു മകളുടെ അമ്മയാണ് ..
ഒരു നല്ല അധ്യാപികയാകമായിരുന്ന , ഒരു നല്ല സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥയാകമായിരുന്ന , ഒരു നല്ല ശാസ്ത്രഞ്ജയകമായിരുന്ന , എത്രയോ മികച്ച ഉയരങ്ങളിൽ എത്തുമെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന എന്റെ മീര.. ...ആരെ ഞാൻ കുറ്റപ്പെടുത്തണം , സമ്മർദ്ദം ഏറെ നൽകിയ ആ മാതാപിതാക്കളെയോ , ദുർബലമായ ആ മനസിനെയോ ...
ഇന്നും മകൾക്കൊപ്പം അവരുണ്ട് , തുണയായി ...... അവർ അനുഭവിച്ച വേദനകൾ എനിക്ക് ഊഹിക്കാവുന്നതേ ഉള്ളു ...... ...
.ഇല്ല ആരെയും കുറ്റപ്പെടുത്താനാവില്ല എനിക്ക് .. ...........
നിഷ്കളങ്കമായ കണ്ണുകളുള്ള , നിഷ്കളക്കമായ മനസുള്ള എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുഹൃത്തിനു എല്ലാ സന്തോഷങ്ങളും ലഭിക്കാൻ ഞാൻ പ്രാര്ഥിക്കുന്ന്നു ...സ്വപ്‌നങ്ങൾ കാണാൻ ആ മകൾക്കു സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കുന്ന ഒരു അമ്മയാണ് ഇന്ന് എന്റെ സുഹൃത്ത് ......
ഇംഗ്ലീഷ് സാഹിത്യത്തിൽ റിസർച്ച് ചെയുന്നു മകൾ എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിലെ നക്ഷത്രത്തിളക്കം ഞാൻ കണ്ടു ....സന്തോഷിക്കട്ടെ എന്റെ മീര ഒത്തിരി സന്തോഷിക്കട്ടെ......
ഹൃദയത്തിൽ , സൗഹൃദം അമുല്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്ന എല്ലാ സുഹൃത്തുക്കൾക്കുമായി സമർപ്പിക്കുന്നു .....
================================
ബീന

DON'T MISS

Nature, Health, Fitness
© all rights reserved
made with by templateszoo