“കണ്ടട്ട് നല്ല പരിചയം തോന്നണുണ്ടല്ലോ ? എന്നെ അറിയോ ?” തന്റെ മുന്നിലിരുന്ന മദ്ധ്യവയസ്കന്റെ
കുഴഞ്ഞ സ്വരത്തിലുള്ള ചോദ്യം കേട്ട് ജോബി മുഖമുയർത്തി.
“എനിക്കും തോന്നിയാർന്നു. ഞാൻ നേരത്തേ ചോദിക്കണോന്ന് വിചാരിച്ചതാ. എവ്ടാ ബ്രോന്റെ വീട് ?” ജോബിയും നല്ല കണ്ടീഷനിലായിരുന്നു.
“എന്റെ വീട് ഇവ്ടെ അടുത്തന്നെ. പുത്തൂർന്ന് പറയും കേട്ടട്ടുണ്ടോ ?”
“ങ്ഹേ! അതു കൊള്ളാല്ലോ. പുത്തൂരെവടെ ? പുത്തൂരു തന്നെയാ എന്റേം വീട്.” ജോബി ആശ്ചര്യുപ്പെട്ടു.
“പുത്തൂര് കൊറച്ച് ഉള്ളീട്ടു കേറണം. കൊങ്ങമ്പാറ എന്നു കേട്ടട്ടുണ്ടോ ?”
ജോബി ഞെട്ടി മേശയിലൊരടി!
“കൊങ്ങമ്പാറേലോ ? താനിതെന്തുട്ട് വർത്താനാ ഈ പറയണെ ? എന്റെ വീടും അവടെത്തന്നെഡോ!”
“ശരിക്കും ?”
“അതേന്ന്! താനേതു സ്കൂളിലാ പഠിച്ചെ ?”.
“പുത്തൂരു തന്നെ. ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളില്.”
“ദൈവമേ! ഞാനും അവടെത്തന്നെഡോ! ഏതു വർഷാരുന്നു ?”
“ഞാൻ 1998 ബാച്ച്, എസ് എസ് എൽ സി. ബ്രോയോ ?”
ജോബി ചടിയെണീറ്റു.
“ഡോ! ഒന്നുകിൽ താനെന്നെ കളിയാക്കുവാ. അല്ലെങ്കി...”
മറ്റവനും ചാടിയെണീറ്റു.
“ഞാനെന്തിനാഡോ കോപ്പേ തന്നെ കളിയാക്കുന്നെ ?”
“പിന്നെ, 1998 ബാച്ചിൽ പുത്തൂർ സ്കൂളി പഠിച്ചെറങ്ങീട്ട് നമ്മൾ തമ്മിലെങ്ങനാഡോ പരിചയമില്ലാതെ വരുന്നെ ? ഞാനും ആ ബാച്ചിൽ തന്നെയല്ലാർന്നോ ?”
“എന്നാ നിന്റെ അപ്പന്റെ പേരെന്നാ ? അത് പറഞ്ഞേ. ആളെയെങ്കിലും അറിയോന്ന് നോക്കട്ടെ.“
”എന്റെ അപ്പൻ തോമാസ്. തുരുത്തിക്കര തോമാസ്!“
‘പ്ടേ!’ എന്നൊരു ശബ്ദം കേട്ടു. അപ്പുറത്തിരുന്നവന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ പൊന്നീച്ചകൾ പാറിക്കളിച്ചു.
“അത് നിന്റെ അപ്പനാണെങ്കി, എന്റെ അപ്പനാരാഡാ പന്നീ ?തോന്ന്യാസം പറഞ്ഞാ ചവിട്ടിക്കൂട്ടും ഞാൻ!” ജോബി ചാടി മേശപ്പുറത്തു കേറി.
ഈ സമയം, ഡ്യൂട്ടി കഴിഞ്ഞെത്തിയ ഒരു പൊലീസുകാരൻ ബാറിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.
”എന്താ അവടെയൊരു ബഹളം ?“ അയാൾ ബാർ അറ്റൻഡറോട് തിരക്കി.
”അതു കൊഴപ്പില്ല സാറേ. മ്മടെ കൊങ്ങമ്പാറേലെ തോമസേട്ടന്റെ എരട്ടപ്പിള്ളേരാ. രണ്ടും നല്ല ഫിറ്റാ.“
(തുടരുന്നില്ല...)
ബൈ ദുബായ് . ഇംക്ലീഷ് കഥയുടെ മോഷണമാണ് കേട്ടോ.
Written by Alex john
