ഓണത്തിനിടയിൽ i Muhammed Ali Mankadav
ഗ്രെയ്റ്റ് ഗ്ലോബൽ കിച്ചൺ | Mohammed Ali Mankadavu
ഏഴാം ബഹറിനിപ്പുറത്ത് കുറെ അടുക്കളകളുണ്ട്. അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അടുക്കളയിലെ പല അടുപ്പുകളിൽ വേവുന്ന പല രാജ്യങ്ങളിലെ വ്യത്യസ്ത വിഭവങ്ങളുണ്ട്.
വീതിക്കാനാവാത്തത്…
ഇംഗ്ലീഷ് വിംഗ്ളീഷ്
"ഇംഗ്ളീഷ് മീഡിയത്തിൽ പഠിച്ച് ഡിഗ്രിയെടുത്ത പെണ്ണാണ്, കാണാനും നല്ല ചേലുള്ള കുട്ടിയാ, ഇത് ഉമ്മറിന് ഇഷ്ടപ്പെടും.. നല്ല ഒന്നാന്തരം കുടുംബമല്ലേ ..ബ്രോക്കർ ഹസ്സൻ കോയ ഉമ്മറിന്റെ ബാപ്പ അബ്ദുഹാജിയോട് പെണ്ണിന്റെയും, വീട്ടുകാരുടെയും മഹിമ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേർത്ത് വിളമ്പി.
മലയാളം മീഡിയത്തിൽ ബിരുദം വരെ പഠിച്ച ഉമ്മർ നാടൻ ജീവിതശൈലിയുമായി ജീവിച്ചു ശീലിച്ച പയ്യനാണ്.
ഇംഗ്ളീഷ് മീഡിയത്തിൽ പഠിക്കുന്ന പെൺകുട്ടികളെ കാണുമ്പോ തന്നെ ഉമ്മറിന് വിറയൽ തുടങ്ങും. അവരുടെ യൂണിഫോം ഡിസൈൻ കാണുമ്പോ ഇംഗ്ലീഷ് ഉച്ചാരണം ശരിയായി വരാനാണോ ഈ ഇറുകിയ ടൈ കഴുത്തിനു മുറുകെ കെട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്നതെന്നാണ് ഉമ്മറിന്റെ സാധാരണ കമന്റ്. പിന്നെ മുട്ടിനു തൊട്ടുതാഴെ വരെ മാത്രമെത്തുന്ന പാവാടയും ആൺകുട്ടികൾ ധരിക്കുന്ന പോലത്തെ കുപ്പായവും.. ഹും...ഉമ്മർ തുറിച്ചു നോക്കികൊണ്ട് പല്ല് ഞെരിക്കും.
എന്തായാലും പെണ്ണ് കാണാൻ വീട്ടിൽ പോകാതെ പുറത്ത് വെച്ചു കണ്ടു.
"എന്താ പേര്?" എന്തെങ്കിലും മിണ്ടണമല്ലോ എന്ന് കരുതി ഉമ്മർ ചോദിച്ചു.
മൈ നെയിം ഈസ് ഉമ്മു ഖുൽസു"
"ഖുൽ' ഉച്ചാരണം കേട്ടപ്പോ ഉമ്മർ ഞെട്ടി രണ്ടടി പിറകോട്ടു മാറി നിന്നു, അടുത്ത ചോദ്യം ചോദിച്ചു.
"ഏത് സ്ക്കൂളിലാ പഠിച്ചത്?
"അറ്റ്ലസ് പബ്ളിക് സ്ക്കൂൾ" അതിൽ 'പ' പറയുമ്പോൾ കൂടുതലും 'ഭ' യാണ് ഉച്ചാരണത്തിൽ വന്നതെന്നതിനാൽ ഉമ്മർ പിന്നെയും രണ്ടടി പിറകോട്ടു മാറി നിന്നു .. ഇനി അവളെന്നെ 'ഭ' എന്ന് ആട്ടിയതാണോ എന്ന് സംശയിച്ചു.
പക്ഷെ അവളുടെ മനോഹരമായ പുഞ്ചിരിയിൽ ആ പെണ്ണ് കാണലിന്റെ ഇൻഡക്സ് ചന്ദ്രയാൻ റോക്കറ്റ് പോലെ മേലോട്ട് കുതിച്ചു. ഭാഷാ മീഡിയമില്ലാത്ത പുഞ്ചിരിയിൽ പണ്ടേ വീണു ശീലമുള്ള ഉമ്മർ അതിലങ്ങ് വീണു. നാടൻ മലയാളിയെങ്കിലും ബോളിവുഡ് നടനെ വെല്ലുന്ന ഉമ്മറിന്റെ ഗ്ലാമറിൽ ഉമ്മുകുൽസുവും മയങ്ങിയെന്നതാണ് സത്യം.
നികാഹ് ഉറച്ചു.
കല്യാണം കഴിഞ്ഞ മധുവിധു ആഘോഷങ്ങളുടെ ആദ്യ നാളുകളൊന്നിൽ ഭാര്യയോടും
ബന്ധുക്കളോടുമൊപ്പം പ്രാതൽ കഴിക്കാനിരുന്നതായിരുന്നു ഉമ്മർ. വിഭവസമൃദ്ധമായ പ്രാതലിൽ എരിവുള്ള മാങ്ങ അച്ചാർ കൂടി രുചിച്ചു നോക്കിയപ്പോ ഉമ്മറിന്റെ വയർ എരിഞ്ഞു കത്തി.
"ആമാശയം കേടാകുന്ന ഇമ്മാതിരി സാധനമാണോ രാവിലെ തന്നെ ഇവിടെ ശീലം" എന്ന് ഉമ്മർ പുതുമണവാളന്റെ സൗമ്യതയോടെ സാന്ദർഭികമായി പറഞ്ഞു.
"അച്ചാർ കഴിച്ചാൽ എങ്ങനെയാ ബ്രെയിൻ കേടാകുന്നത് " ഉമ്മുകുൽസു സഗൗരവം ചോദ്യമെറിഞ്ഞു.
അമ്മോച്ചൻ ആകെ വിഷണ്ണനായി മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അമ്മായി ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അടുക്കളയിലേക്ക് ചായയെടുക്കാൻ പോയി.
ഉമ്മറിന്റെ അണ്ണാക്കിലേക്ക് ഇറങ്ങാൻ കാത്തുനിന്ന അയക്കൂറ കഷ്ണം, പവർകട്ട് വന്നപ്പോൾ എയർപോർട്ടിലെ കൺവെയർ ബെൽറ്റ് നിശ്ചലമായിപ്പോയത് പോലെ സഞ്ചാരം നിർത്തി അവിടെ നിന്നു. വായ്ക്കകത്തേക്ക് പകുതി വെച്ച പത്തിരി യൂട്യൂബ് ചാനൽ കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ മൗസ് കൊണ്ട് അമർത്തി പോസ് ചെയ്തത് പോലെ വിരലുകളിലും ചുണ്ടിനുമിടയിലും കുടുങ്ങി ശ്വാസംമുട്ടി കിടന്നു.
നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ രംഗമൊന്ന് അയഞ്ഞതോടെ അയക്കൂറ സഞ്ചാരം തുടർന്നു ആമാശയത്തിലേക്കിറങ്ങിപ്പോയി. ശ്വാസം മുട്ടിയ പത്തിരി കഷ്ണത്തെ അകത്തേക്ക് തള്ളി ഉമ്മർ ഇളകിയിരുന്നു ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ തൊണ്ടയനക്കി.
"അപ്പോ ആമാശയം എന്ന് പറഞ്ഞാ എന്താണെന്നാ പറഞ്ഞെ? " കുൽസുവിനെ നോക്കി ഉമ്മർ ചോദിച്ചു.
"അത് ബ്രെയിനല്ലേ, അതല്ലേ ഞാൻ നേരത്തേ ചോദിച്ചതും".
ചിരിയടക്കാൻ പാടുപെട്ട ഉമ്മർ വാ പൊത്തി. ഉടനെ ഇടപെട്ട അമ്മോച്ചൻ ചെറിയ വളർച്ചയിലുള്ള തന്റെ കുടവയർ തടവിക്കൊണ്ട് മകളോട് പറഞ്ഞു..
"മോളേ, ആമാശയം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ദാ..ഇത്.. അതായത് കുടൽ "
"അപ്പോ ബ്രെയിൻ എന്താ? കുൽസുവിന്റെ ചോദ്യം..
"അത് തലച്ചോർ", വാത്സല്യത്തോടെ മകൾക്ക് പറഞ്ഞു കൊടുക്കുമ്പോ ചായയുമായി വരുന്ന ഭാര്യയെ ഒന്നമർത്തി നോക്കുകയും ചെയ്തു.
തൽക്കാലം പ്രതികരിക്കാതിരുന്ന ഉമ്മർ 'പബ്ലിക് കാരിയർ' എന്ന് ലോറിയിലെ നെറ്റിയിൽ വലിയക്ഷരത്തിൽ എഴുതിയത് 'പുബിലിക് കർറർ' എന്ന് ഉച്ചത്തിൽ വായിച്ചത് ഓർത്തു. പിന്നെ
എപ്പോളും "എനിക്ക് ഗ്യാസ് ട്രബിളിന്റെ തകരാറെന്ന്" പറയാറുള്ള എളയാപ്പനെയും.
പിന്നീട് ഭാര്യയെ വിളിച്ചു ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു..
"നീ വാ, നമുക്ക് മുകളിലെ ബാൽക്കണിയിലെ ചെയറിൽ സിറ്റി വല്ല ബ്രെയിൻ ഹണ്ടും നടത്താം"..
- മുഹമ്മദ് അലി മാങ്കടവ്
08/12/2020
കുൽസുവിന്റെ ചലഞ്ച്
ഇറയത്തെ ചാരുകസേരയിലിരുന്ന് സ്മാർട്ട്ഫോൺ സെൽഫി മോഡിലിട്ട് കവിൾ വീർപ്പിച്ചും, ചുണ്ടുകളിൽ കാറ്റ് കയറ്റിവിട്ട് എന്തൊക്കെയോ വാനര അടയാളങ്ങൾ കാട്ടുകയും ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഉമ്മറിനെ കണ്ട് ഉമ്മുകുൽസുവിന് കലികയറി.
"ദേ നിങ്ങളിങ്ങനെ എന്തെല്ലോ കോപ്പിരാട്ടികൾ കാട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നോ, ഉച്ചക്കത്തെ ചോറിന് കറിയുണ്ടാക്കാനുള്ള ഒരു സാധനവുമിവിടെയില്ല. ഒന്നും വാങ്ങിക്കൊണ്ടു വന്നില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് ചോറ് മാത്രം - വേണമെങ്കിൽ കഴി ക്കേണ്ടിവരും പറഞ്ഞേക്കാം" ഉമ്മുകുൽസു അയാളുടെ പിറകിൽ പോയി നിന്നു ചെവിപൊട്ടുമാറുച്ചത്തിൽ ചീറി.
"ഓഹ്, ഇങ്ങനത്തെയൊരു പെമ്പറന്നോള്! ഒരു പുരോഗമനവുമില്ലാത്ത ഒന്നാണല്ലോ എന്റെ തലയിൽ ഞാൻ ചുമന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.. കാര്യമായ ഒരു പണിയെടുക്കുന്നത് കേമറയിലാക്കുമ്പോളാ അലിക്കത്തും കുലുക്കി ഓള് തൊണ്ടപൊട്ടിക്കുന്നത് , നിയങ്ങോട്ട് മാറി നിന്നേ" അവളോട് പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ലെന്നറിയാവുന്ന ഉമ്മർ ദേഷ്യത്തോടെ രണ്ടടി വലത്തോട്ട് മാറി ഇടത്തോട്ട് തിരിഞ്ഞു നിന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,
"എടീ കുൽസു, ഇതാണ് പുതിയ ചലഞ്ച്. അതായത്, വെളുത്ത രോമം എടുത്തുമാറ്റി , കറുത്ത രോമം നിലനിർത്തൽ ചലഞ്ച്, ഇതൊന്ന് വെടിപ്പായി ചെയ്ത്, ഒരു പൊളപ്പൻ ഫോട്ടോയുമെടുത്ത് സുക്കറണ്ണൻറെ ഫേസ്വുക്കിൽ കൊണ്ടുപോയി അങ്ങിടണം .. നീ നോക്കിക്കോ പിന്നെ ലൈക്കോട് ലൈക്കായിരിക്കും .. ഹഹഹ "
ഉമ്മർ അതാലോചിച്ച് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
"മുണ്ടാണ്ടിരി , ഇങ്ങക്ക് വട്ട് പിടിച്ചാ , സുക്കറെന്ന് കേട്ടപ്പോളാ ഓർമ്മ വന്നത് , നമ്മുടെ സുക്കൂറിനെ പോലീസ് പിടിച്ച് നല്ല പെഴയിട്ട് പോലും , ഹെൽമെറ്റില്ലാതെ വണ്ടിയോടിച്ചതിന്" കുൽസു മനോവിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു.
" ഹഹഹ... ങ്ഹാ, അളിയന് കിട്ടേണ്ടത് തന്നെയാണ് .. ഈയിടെ പിടിച്ചത് ലൈസൻസ് ഇല്ലാഞ്ഞിട്ട്, ഇപ്പൊ ഹെൽമറ്റില്ലാഞ്ഞിട്ട് അടുത്തത് എന്തിനാണാവോ "
"ഉമ്മർക്ക, ഇങ്ങള് ചായ കുടിക്കാൻ ബാ, മയ്യത്തപ്പം റെഡിയാണ്".. കുൽസു ചായ കുടിക്കാൻ ക്ഷണിച്ചു.
"ദേ വന്നു അടുത്തത്, മനുഷ്യൻ പ്രായമായി വരുന്നതിന്റെ ലക്ഷണമായി കാണുന്ന നരച്ച രോമങ്ങൾ എങ്ങനെയൊക്കെയോ മറച്ചുവെക്കാൻ നോക്കുന്നതിനിടയിലാ മയ്യത്തിന്റെ കാര്യവും പറഞ്ഞോണ്ട് വരുന്നത്. നാക്കെടുത്താൽ ഇമ്മാതിരി പേടിപ്പിക്കുന്ന കാര്യമല്ലാതെ പറയൂല.. അള്ളോ"
"ഈയാക്ക് തിന്നാനും വേണ്ടാണ്ടായോ പടച്ചോനേന്നും" പറഞ്ഞു ഉമ്മുകുൽസു അമർത്തിച്ചവുട്ടി അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി. ഉമ്മർ വെള്ളരോമങ്ങൾ വേരോടെ പിഴുതെടുത്തു സുന്ദരൻ ചിരിയോടെ ഒരു ഫോട്ടോ പിടിച്ചു.
കുൽസു ഉണ്ടാക്കിയ മയ്യത്തപ്പം അകത്താക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോ കോളിങ് ബെൽ ചിലക്കുന്നു. കടിച്ചു കഴിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അപ്പം വലത് കയ്യിൽ പിടിച്ചു ഇടത്തെ കൈ കൊണ്ട് വാതിൽ തുറക്കുമ്പോളാണ് ഉടുത്തിരുന്ന ലുങ്കി അഴിഞ്ഞു വീഴാൻ തുടങ്ങിയത്. വലത്തേ കൈകൊണ്ട് ലുങ്കി പിടിക്കാനോക്കിയപ്പോളേക്കും അപ്പം താഴേക്ക് വീണു വീണ്ടും മയ്യത്തായി.
വാതിൽക്കൽ അളിയൻ ഷുക്കൂർ..
"നിനക്കല്ലേ പോലീസിന്റെ പിഴ കിട്ടിയെന്ന് കുൽസു പറഞ്ഞത്"
"ഹത് അളിയാ .. ശരിയാ ഹെൽമെറ്റ് വെക്കാതെ തിരക്കിട്ടങ്ങ് പോകുമ്പോളാ.. വേഗത്തിൽ പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ലോകത്തെ കൊറോണ പിടിച്ചു വെച്ചത് പോലെ പോലീസെന്നെ തടഞ്ഞു നിർത്തിയത്. മാസ്ക്ക് വെച്ചത് കൊണ്ട് പോലീസിനെന്നെ മനസ്സിലായില്ല.. ഹത് വലിയ കാര്യമല്ലേ ഉമ്മറളിയാ".
ഇവന്റെ വിഢിത്തരത്തിന് ഒരു മാറ്റവും കൊറോണ വരുത്തിയില്ലല്ലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചുവെങ്കിലും "ങ്ഹാ അത് നന്നായെന്ന്" ഉമ്മർ വെറുതെ തട്ടിവിട്ടു.
ഫോണിൽ, താൻ ഹെൽമെറ്റ് വെച്ച് ഇളിക്കുന്ന ഓരോ ഫോട്ടോ കാട്ടി ഷുക്കൂർ പറഞ്ഞു..
"ഇതാപ്പോ എന്റെ ചലഞ്ച്, ഹെൽമെറ്റില്ലാതെ പോലീസ് പിടിച്ചപ്പോ എനിക്ക് തോന്നിയ ഐഡിയ ആണ് "ഹെൽമറ്റ് ചലഞ്ച്, ഫൈനടക്കേണ്ടി വന്നെങ്കിലെന്താ , പുതിയൊരു ഐഡിയയും കിട്ടി, അടച്ച ഫൈൻ തുകയെക്കാളും ലൈക്കുകൾ ഞാൻ വാരിക്കൂട്ടും ..ഹും അളിയൻ കണ്ടോ ഹ ഹ ഹാ..അതും പറഞ്ഞു ഷുക്കൂർ നിയന്ത്രണം വിട്ടു പൊട്ടിച്ചിരിക്കുന്നത് കേട്ടു കൊണ്ടാണ് അടുക്കളയിൽ നിന്നും കുൽസു അങ്ങോട്ട് വന്നത്..
"ഇന്ന് രാവിലെ മുതൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ചിരികൾ കേൾക്കുന്നു, ആദ്യം ഉമ്മർക്ക, പിന്നെ അപ്പുറത്തെ വീട്ടീന്ന് ശ്രീലത , ഇപ്പൊ ദാ സുക്കൂറും".. ഏടിയോ എന്തോ കൊയപ്പമുണ്ട് .. കുൽസു ആത്മഗതം പറഞ്ഞു..
"ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ എല്ലാരും ഒരു വല്ലാത്ത ചിരി ചിരിക്കുന്നെ , എനിക്കാണെങ്കിൽ ഇത് കണ്ടും കേട്ടും ചിരിയല്ല , ചൊറിച്ചിലാ വരുന്നെ"..
"അതേയ് ഇത്താത്താ , ഇതാണ് ചിരി ചലഞ്ച് , ഫേസ്ബുക്കിൽ പുതിയ പരിപാടിയാ .. നമ്മുടെ സുക്കറിന്റെ ഓരോ കണ്ടുപിടുത്തങ്ങൾ, ഇത്താത്താക്ക് ചൊറിച്ചിലാണെങ്കിൽ ചൊറിച്ചിൽ ചലഞ്ച് എന്ന് പറഞ്ഞു ചൊറിയുന്ന ഫോട്ടോയെടുത്ത് പോസ്റ്റ് ചെയ്യാം.. കൊറേ ലൈക്കുകൾ കിട്ടും , ഹഹഹാ..”
"നിന്റെ ഒരു ലൈക്ക് , കയ്യിലുള്ള കൈല് ഷുക്കൂറിന്റെ നേർക്ക് ഓങ്ങിക്കൊണ്ട് കുൽസു പറഞ്ഞു "ഇത് ചിരി ചലഞ്ചല്ല, പിരി ചലഞ്ചാണ് ..സുക്കറും , സുക്കൂറും , ഉമ്മറും .. എല്ലാത്തിനും ഞാനിന്ന് വെച്ചിട്ടുണ്ട്." കുൽസു ചിറി കോട്ടിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
ചായകുടി കഴിഞ്ഞു ഉമ്മർ വാ പിളർന്നു ഉച്ചത്തിൽ ഏമ്പക്കം വിട്ടു. അത് കേട്ടപ്പോ കുൽസുവിന് തോന്നി ഇനി ഏമ്പക്കം ചലഞ്ച് കൂടി കാണേണ്ടി വരുമോന്ന്.
"കുൽസു ഇത്താത്താ , ഏയ്"
അടുക്കള ഭാഗത്ത് നിന്നും പരിചിത ശബ്ദം കേട്ട് കുൽസു അങ്ങോട്ട് പോയി നോക്കി. അടുക്കളമുറ്റത്ത് നാടൻപണിക്കാരൻ ബാബുവാണ്.
"എന്താ ബാബുവേ, എല്ലാം കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ടോ?" കുൽസു ചോദിച്ചു.
"പറഞ്ഞതെല്ലാം റെഡിയാണ് ഇത്താത്ത" ബാബു പറഞ്ഞു.
“ഞാനിപ്പോ വരാന്നും” പറഞ്ഞു കുൽസു അകത്ത് പോയി ഉമ്മറിനെയും ഷുക്കൂറിനെയും കൂട്ടി അടുക്കളഭാഗം വളപ്പിന്റെ മതിലിനോട് ചേർന്നുള്ള ഭാഗത്തേക്ക് നടന്നു. ഉമ്മറിനും ഷുക്കൂറിനും കാര്യമൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.
അവിടെ ചെന്ന് കുൽസു ബാബു കേൾക്കത്തക്കവണ്ണം അവനെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
"എടാ ബാബുവേ നീ അതെല്ലാം എടുത്ത് ഇങ്ങോട്ട് വാ"
ഒരു തെങ്ങിൻ തൈ , വാഴക്കന്ന് , പ്ലാവിൻ തൈ, കുറച്ച് പച്ചക്കറി വിത്തുകൾ ഇതൊക്കെയെടുത്ത് ബാബു അവരുടെയടുത്തെത്തി.
"ബാബു നിന്റെ ആ വായ്ക്കോട്ട് ഉമ്മർക്കാന്റെ കയ്യിൽ കൊടുക്ക്" കുൽസു ബാബുവിനോട് നിർദ്ദേശിച്ചു.
കാര്യമൊന്നും മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും കുൽസുവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ഉമ്മർ വായ്ക്കോട്ട് കയ്യിലേന്തി.
"ഉമ്മർക്കാ, ആ ഫോണിങ്ങ് താ, എന്നിട്ട് കുഴിക്കാൻ തുടങ്ങിക്കോ, ആദ്യം തെങ്ങ് നടാനുള്ള കുഴി".
കുൽസുവിന്റെ പിടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ തൽക്കാലം മറ്റു വഴികളില്ലായെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഉമ്മർ തെങ്ങിൻ തൈ നടാനുള്ള കുഴിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.
"സുക്കൂറേ , ഉമ്മർക്ക കുഴിക്കുന്ന ഫോട്ടം പിടിച്ചോ.. എന്നിറ്റ് ഫേസ്വുക്കിലോ എവിടെയാണെന്ന് വെച്ചാ ചെയ്തോ..അതാ ഇപ്പോളത്തെ ചലഞ്ച് എന്ന് വെച്ച് കാച്ചിക്കോ .. പിന്നെ.. നിനക്കുള്ള ജോലി വാഴക്കന്ന് നടുന്നതാ.. ഉമ്മർക്കയുടെ ജോലി തീർന്നാൽ ഉടനെ നീ അത് ചെയ്തോളണം, പണ്ട് ബാപ്പ നിന്നെ പറ്റി പറഞ്ഞത് നിനക്കോർമ്മയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ ?" ഉമ്മുകുൽസു ഷുക്കൂറിനെയൊന്ന് പാളി നോക്കി ഊറിച്ചിരിച്ചു .. ഷുക്കൂർ ഉമ്മുകുൽസുവിനെ കണ്ണുതറപ്പിച്ചൊന്നു നോക്കി ആസ്വദിച്ചു ചിരിച്ചു.
"രണ്ട് തൈ നടുന്ന കാര്യം നാട്ടാരെ അറിയിച്ചാ അയിന്റെ ഗൊണം നാടിനുണ്ടാകും. അതിൽ നിന്നുള്ള ഫലം കിട്ടുമ്പോ വരുന്ന നിറഞ്ഞ ചിരിയുണ്ടല്ലോ.. അതാ ചിരി”. വിളവെടുപ്പാലോചിച്ച് ഉമ്മുകുൽസു മനസ്സിൽ സന്തോഷിച്ചത് പുറത്ത് പുഞ്ചിരിയായി വന്നു. അയിലപ്പുറം എന്ത് ചലഞ്ച്".. ആത്മഗതം പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഉമ്മുകുൽസു ഉച്ചയൂണിനുള്ള അരി കഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു ..
- മുഹമ്മദ് അലി മാങ്കടവ്
24/09/2020
വീണ്ടും വസന്തം(കഥ)
സൂപ്പർമാർക്കറ്റിൽ കയറുമ്പോൾ കോവിഡ് പ്രോട്ടോക്കോളിന്റെ ഭാഗമായുള്ള ടെമ്പ്റേച്ചർ പരിശോധന നടക്കുന്ന നേരം സഞ്ജയന്റെ മൊബൈൽ ഫോൺ ചെറിയ ശബ്ദത്തിൽ നോട്ടിഫിക്കേഷൻ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
പരിശോധന കഴിഞ്ഞയുടൻ അയാൾ വാട്സാപ്പ് സന്ദേശം വായിച്ചു, പ്രതീക്ഷിച്ചത് പോലെ തന്നെ കീർത്തനയുടെ മെസ്സേജുകളും അതിലുണ്ട്. വീട്ടിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുമ്പോൾ വാങ്ങേണ്ടുന്ന സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് ടൈപ്പ് ചെയ്തിട്ടതുണ്ട്, എന്നാലും സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി തിരികെ വീട്ടിലെത്തുന്നത് വരെയും പിന്നെയും പിന്നെയും ഓരോന്നിന്റെ പേരിങ്ങനെ പുതിയ സന്ദേശങ്ങളായി എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത് പതിവായതിനാൽ സഞ്ജയൻ അതുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഒരു കൗതുകത്തിന് ഇതിനു മുൻപ് കീർത്തനയുമായുള്ള വാട്സാപ്പ് സന്ദേശങ്ങൾ വെറുതെ മുകളിലേക്ക് സ്ക്രോൾ ചെയ്തു നോക്കി, കൂടുതലും വീട്ടു സാധനങ്ങളുടെ ലിസ്റ്റ് തന്നെ , അല്ലെങ്കിൽ കുട്ടികളുടെ പഠിപ്പിനാവശ്യമായ എന്തെങ്കിലും... അയാൾക്ക് ചിരിയടക്കാനായില്ല. സൂപ്പർമാർക്കറ്റിന്റെ മുകൾനിലയിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ സ്റ്റെയർകേസിന് അഭിമുഖമായി ചുമരിൽ ഒട്ടിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്ന വലിയ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി അയാൾ തന്റെ ചിരി ആസ്വദിക്കുമ്പോളാണ് പരിസരബോധമുണ്ടായത്, ഭാഗ്യം വേറാരും കണ്ടിട്ടില്ല! അയാൾ വീണ്ടും ഭാര്യയുമായി നടത്തിയ വാട്സാപ്പ് സംഭാഷങ്ങൾ വെറുതെ വായിച്ചും കേട്ടുകൊണ്ടുമിരുന്നു. പ്രണയാർദ്രമായ ശബ്ദസന്ദേശമോ, വാക്കുകളോ, ഇമോജികളോ, അനേകം സന്ദേശങ്ങൾക്കിടയിലും പരസ്പരം കൈമാറിയതായി കാണാനായില്ല. അതിനൊരപവാദമെന്നോണം ഏതോ ഒരു ദിവസം കീർത്തനയുടെ ഒരു ലവ് ഇമോജി കണ്ടു. അവൾക്കെന്തോ നല്ല ശാരീരിക ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്ന ദിവസം "ഇന്ന് നടന്നു പോകാൻ വിഷമമാണെന്ന്” അറിയിച്ചതിനാൽ ഓഫീസിൽ നിന്ന് കാറിൽ പിക്ക് ചെയ്തു വീട്ടിലെത്തിച്ചതിന് അവൾ പ്രകടിപ്പിച്ച സ്നേഹമായിരുന്നു ആ ഇമോജി, മറുപടിയായി താൻ മൂന്നു ലവ് ഇമോജികൾ നൽകിയിട്ടുണ്ട്.
“തിരക്ക് പിടിച്ച ജീവിതത്തിനിടയിൽ കുടുംബബന്ധങ്ങൾ തകരുന്നു, ഭാര്യാഭർത്താക്കന്മാർ പരസ്പരമുള്ള കരുതലുകളും കുട്ടികളോടുള്ള ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും മറക്കുന്നു”. പ്രമുഖ മനഃശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ യൂടൂബ് വീഡിയോ ഇടക്കെപ്പോളോ കുറച്ച് സമയം കണ്ടപ്പോൾ ശ്രദ്ധയിൽ വന്ന വാക്കുകൾ സഞ്ജയന് ഓർമ്മവന്നു.
ഓഫീസ്ജോലിയുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത ക്ഷീണമായിരിക്കും. എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാൻ പോലുമുള്ള മാനസികാവസ്ഥയായിരിക്കില്ല. വീട്ടുജോലികൂടി ചെയ്തു രാത്രി കിടപ്പറയിലെത്തി, കിടക്ക കാണുമ്പോളെക്കും ഉറങ്ങിപ്പോകുന്ന അവസ്ഥയാണ് കീർത്തനക്ക്. മറ്റുകാര്യങ്ങളെല്ലാം എത്രയോ കാലമായി ഉറക്കത്തിലലിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. . വല്ലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന വൈകാരിക കൂടിച്ചേരലുകൾക്കിടയിലും മനസ്സിൽ ജീവിതത്തിരക്കിന്റെ സംഘർഷങ്ങൾ കയറിവന്നു രസംകൊല്ലിയാകും. ഇനി മനസ്സ് എല്ലാറ്റിൽ നിന്നും മുക്തമായിരിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുമായുള്ള എന്തെങ്കിലും കലപിലകളോ, തന്റെ മുൻശുണ്ഠിയുടെ ഫലമായുള്ള ഏതെങ്കിലും മൂർച്ചയേറിയ വാക്കുകളോ അവളുടെ സമാധാനം നശിപ്പിക്കാൻ ധാരാളമാവും.
എന്തൊക്കെ ചിന്തകളാണ് കടന്നുവരുന്നത്, എല്ലാമുണ്ടായിട്ടുംചിലസമയങ്ങളിൽ ജീവിതത്തിന് യാതൊരു അർത്ഥമില്ലാത്തത് പോലെ സഞ്ജയന് തോന്നാറുണ്ട്. “പക്ഷെ അതിലൊന്നും തളരരുത്, ഇങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാണ് ജീവിതമെന്നും ഇതിനിടയിൽ സന്തോഷമുണ്ടാകുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തു മുന്നേറുകയാണ് വേണ്ടതെന്ന” ആരുടെയോ ഉപദേശം അയാൾ ഓർത്തു.
"അതേയ് , സഞ്ജയേട്ടാ , ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് ഓർമ്മയില്ലേ ? അടുത്തയാഴ്ച മുതൽ ഞാൻ രണ്ടാഴ്ചത്തേക്ക് ഞാൻ ഓഫീസിൽ അവധിയിലാണ്, ബാക്കിയുള്ള കുറച്ച് അവധി ദിവസങ്ങൾ നിർബ്ബന്ധമായും എടുത്തു തീർത്തേ മതിയാകൂ, അല്ലെങ്കിൽ അത് ലാപ്സാകും".
കൊണ്ടുവന്ന സാധനങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ചേർന്ന് അതാതിന്റെ സ്ഥാനങ്ങളിലും ഫ്രിഡ്ജിലുമായി വെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ അവൾ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു
"ഹാവൂ, രണ്ടാഴ്ചക്കാലം ആശ്വാസമായി , വൈകിട്ട് ഞാൻ വീടണയുമ്പോ എനിക്കെന്റെ പഴയ കീർത്തനയുടെ പ്രസന്നവദനം കാണാനാകുമല്ലോ, പിന്നെ.. ആഹ്.. മറ്റുള്ളതൊക്കെ ആഗ്രഹിക്കുകയെങ്കിലും ചെയ്യാലോ" സഞ്ജയൻ അർത്ഥഗർഭമായ മൂളലോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു അവളെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി.
"ഓ, കള്ളന്റെയൊരു സാഹിത്യവും , വയസ്സാൻ കാലത്തെ ഒരു ശ്രംഗാരവും", അയാളുടെ ഭാവപ്പകർച്ച ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് കീർത്തനയും മറുപടി നൽകി.
"നാൽപ്പ ത്തിയൊന്നിൽ മനുഷ്യന് വയസ്സാകുവോടോ ? അതൊക്കെ പണ്ട് , ഇപ്പൊ നാൽപ്പതുകളിലാണ് യൗവനം ആരംഭിക്കുന്നത് തന്നെ. ഒപ്പം എന്നെപ്പോലെ പക്വതയും " സഞ്ജയൻ കൈയുയർത്തി മസിലിലേക്ക് നോക്കി ആരോഗ്യചിഹ്നം കാട്ടി ചിരിച്ചു .
"ഉവ്വ്വ്വ്, യുവകോമളനെ കണ്ടാലും മതി" കീർത്തന കുസൃതിച്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകി.
അവിചാരിതമായി കടന്നുവന്ന സന്ദർഭത്തിലെ സുന്ദരമുഹൂർത്തങ്ങൾ രണ്ടുപേരെയും ഏറെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
"കീർത്തന, നമ്മുടെ വിവാഹത്തിന് ശേഷമുള്ള ആദ്യത്തെ കുറച്ച് നാളുകൾക്ക് ശേഷം നമ്മുടെ അടുപ്പവും പ്രണയവുമെല്ലാം തീരെ കുറഞ്ഞു പോയി.. കൃത്യമായി പറഞ്ഞാൽ കിരൺ പിറന്നതിന് ശേഷം, പിന്നെ സുപ്രിയയും , കാർത്തികും നമ്മുടെ അംഗങ്ങളായതോടെ അതെല്ലാം പൂർണ്ണമായും കൈമോശം വന്നെന്ന് പറയാം.. നിന്റെ ജോലിയും, വീട് നോക്കലും ഒക്കെ കൂടി ആകെ തിരക്കും ബഹളവും.. എന്നും ഗൗരവമുള്ള കാര്യങ്ങൾ മാത്രം നമ്മൾ ചർച്ച ചെയ്തു".
"പക്ഷെ ഒന്നും കരുതിക്കൂട്ടിയല്ലല്ലോ സഞ്ജുവേട്ടാ , നമ്മൾ പോലും വിചാരിക്കാതെ ഇങ്ങനെയൊക്കെ സമയം കടന്നുപോകുന്നു.. എന്നാലും നമ്മൾ ഇതിന് കൂടിയും സമയം നീക്കിവക്കേണ്ടതുണ്ട്...അത് ശരിയാ".
അടുത്തയാഴ്ചയിലെ ചൊവ്വാഴ്ച രാവിലെ , പതിവുപോലെ ഒൻപത് മണിക്ക് ഓഫീസിലേക്ക് പോയി ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ പത്തരയോടെ വീട്ടിൽ തിരിച്ചെത്തിയ സഞ്ജയിനെ കണ്ടു കീർത്തന അത്ഭുതം കൂറി.
"ഇതെന്താ, ഓഫീസിൽ പോയില്ലേ ? എന്ത് പറ്റി ?"
കുറച്ചു നേരം ഗൗരവം നടിച്ച സഞ്ജയ് പൊട്ടിചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു ,
"ഒന്നും പറ്റിയില്ലെടോ, ഞാനിന്ന് ലീവെടുത്തു"
"ആഹാ, അസുഖം വന്നു കിടപ്പിലായാലും ഓഫീസേന്നും പറഞ്ഞു ഓടിപ്പോകുന്നയാൾ ഇന്ന് ലീവെടുക്കുകയോ, ആകാശം ഇടിഞ്ഞു വീഴുമോ ഭഗവാനേ" കീർത്തന ഭർത്താവിനെ ഇടക്കണ്ണിട്ടു നോക്കി.
"ആകാശം വീഴട്ടെടോ, അതിന്റെയും മേലെ ഇരുന്നു ,നമ്മളിന്ന് .. ... നമ്മളിന്ന്.. നമ്മളിന്ന് .. ഒരുമിച്ചു പുറത്ത് നിന്നും ലഞ്ച് കഴിക്കും, നമ്മൾ രണ്ടുപേരും മാത്രം.. ഇന്ന് കുറച്ചു മണിക്കൂറുകളെങ്കിലും നമ്മുടേതായ ലോകത്ത് എവിടെയെങ്കിലും അങ്ങനെയിരിക്കണം... നമുക്ക് വാതോരാതെ കുറെ സംസാരിക്കണം , കുറച്ച് സമയം ഒന്നും മിണ്ടാതെ പരസ്പരം നോക്കിയിരിക്കണം നഷ്ടപ്പെടുമെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങൾ നമുക്ക് തിരിച്ചു പിടിച്ചു തുടങ്ങണം, നീ വേഗം റെഡിയാക്" സഞ്ജയ് സ്നേഹമൂറുന്ന കണ്ണുകളോടെ ശബ്ദം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു.
അപ്പോൾ കുട്ടികൾ ? അവരെ കൂടാതെ നമ്മൾ ഇതുവരെ പുറത്തുപോയി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ ..എനിക്കെന്തോ ഒരു .. "
പറഞ്ഞു മുഴുമിപ്പിക്കാൻ സഞ്ജയ് കീർത്തനയെ അനുവദിച്ചില്ല, അയാൾ പറഞ്ഞു..
"കിരണും സുപ്രിയയും ഓൺലൈൻ ക്ലാസ്സിൽ, കാർത്തിക് ഓമനേച്ചിയുടെ കൂടെ നിന്നോളും, എല്ലാ ദിവസവും നീ ഓഫീസിൽ നിന്നും വരുന്നത് വരെ അവരുടെ കൂടെ തന്നെയല്ലേ അവൻ ചെലവഴിക്കുന്നത് , ഏറിയാൽ മൂന്നോ നാലോ മണിക്കൂർ.. കുട്ടികളെയൊക്കെ കൂട്ടിയാണോ നമ്മൾ പ്രേമിക്കാൻ പോകേണ്ടത് .. ഈ മണിക്കൂറുകൾ നമ്മൾ മാത്രം.. നീ വേഗം വാ"..
"എനിക്കൊന്ന് ഫ്രഷ് ആവണം, പെട്ടെന്ന് റെഡിയാകാം". സന്തോഷത്തോടെ കീർത്തന അകത്തേക്ക് പോയി
ഒരു മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ കീർത്തന അണിഞ്ഞൊരുങ്ങി. എന്നോ അലമാരിയിൽ പൂട്ടിവെച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ എടുത്തണിഞ്ഞു, ഏറ്റവും പുതിയതും നല്ല ചേർച്ചയുള്ളതുമായ വേഷം ധരിച്ചുവന്ന കീർത്തനയെ കണ്ടു സഞ്ജയ് മൂക്കത്ത് വിരൽ വെച്ചു. അകത്തേക്ക് കയറിവന്നിരുന്ന സൂര്യപ്രകാശം തട്ടി , അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന നെക്ലേസിലെ കല്ലിൽ നിന്നുള്ള നീലവെളിച്ചം അയാളുടെ മുഖത്തെ പ്രണയഭാവത്തിന് നിറം നൽകി. ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ അയാൾ അഭിമാനം കൊണ്ടു.
കോവിഡ് പ്രോട്ടോകോൾ അനുസരിച്ച് ഭാഗികമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും , സാമൂഹിക അകലം പാലിച്ചു കസ്റ്റമേഴ്സിനെ അനുവദിക്കുന്ന മുന്തിയ റെസ്റ്റോറന്റിൽ നേരത്തെ തന്നെ രണ്ടു സീറ്റുകൾ റിസർവ് ചെയ്ത, ബഹളമില്ലാത്ത ഒരു മൂലയിലുള്ള ടേബിളിനീരുവശവുമിരുന്നു ആവശ്യത്തിന് സമയമെടുത്തു , കമിതാക്കളെ പോലെ സല്ലപിച്ചു അവർ ആസ്വദിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കീർത്തനക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ചോക്ളേറ്റ് ഫ്ലേവറിലുള്ള ഐസ്ക്രീം , കേക്ക് .. ഡിസേർട്സ് ആയി ടേബിളിൽ സ്ഥാനം പിടിച്ചു..
കുശാലായ ഭക്ഷണത്തിന് ശേഷം ബീച്ചിൽ പോയിരുന്നു. അവരുടെ പഴയ കാലം പുനഃസൃഷ്ടിച്ചു. എന്തൊക്കെയോ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിച്ചു .. കഴിഞ്ഞുപോയ കുറെ കാര്യങ്ങൾ ഓർത്തെടുത്തു വികാരഭരിതരായി. ആർത്തലച്ചുവന്നു തീരത്തെ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ തിരമാലകൾ ദമ്പതികളായ ആ പ്രണയജോഡികളെ നോക്കി അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
കുട്ടികളുടെ ക്ളാസ് അവസാനിക്കുന്ന സമയം കണക്കാക്കി അവർ തിരികെ വീട്ടിലെത്തി. അങ്ങനെ മറക്കാനാകാത്ത പുതിയൊരു ദിവസം അവർ കണ്ടെത്തി.
പിറ്റേ ദിവസത്തെ പ്രഭാതം ഏറെ പുതുമയുള്ളതായിരുന്നതായി അവർക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.
“കീർത്തനേ , സന്തോഷം നാം തന്നെ കണ്ടെത്തേണ്ടതാണെടോ”, സഞ്ജയ് അവളുടെ ചെവിയിൽ മന്ത്രിച്ചു. അവൾ അയാളുടെ നെഞ്ചിൻ ചൂടിലേക്ക് കൂടുതൽ അമർന്നു കിടന്നു.
-മുഹമ്മദ് അലി മാങ്കടവ്
01/09/2020
സ്നേക്ക് പാർക്കിലേക്കൊരു സന്ദർശനം (യാത്രാവിവരണം)
03/08/2020
അൽ തുറുങ്ക് (കഥയെഴുത്ത് - മത്സരം) - Entry 21
മാതൃസ്പർശം (കഥ)
അബോർഷൻ (കഥ)
ബാബുവിന്റെ ശരികൾ

---------------------------------------
എയർപോട്ടിൽ അറൈവൽ ഏരിയയിൽ വെച്ചാണ് ബാബുവിനെ ഞാൻ പരിചയപ്പെട്ടത്. മറ്റൊരു യാത്രക്കാരനോടൊപ്പം ഷെയർ ടാക്സിയിൽ ഞങ്ങൾ റെയിൽവേസ്റേഷനിലെത്തി. വടക്കോട്ടുള്ള ട്രെയിനിലാണ് ഗൾഫിൽ നിന്നും നാട്ടിലെത്തിയ ഞങ്ങൾ മൂന്നുപേർക്കും വീട്ടിലേക്ക് പോകേണ്ടതും.
31/12/2019







