അമ്മ

അമ്മതൻ ഗന്ധം നിറയുന്നൊരാ മുറി

തന്നിലായിന്നങ്ങു ചെന്നു ഞാനും

ഓർമ്മയാം തെന്നൽ തഴുകിയെത്തി

ഞാനോ മിഴികളടച്ചങ്ങനെ

വന്നങ്ങരികെയിരുന്നമ്മയും

മെല്ലെത്തലോടിയെൻ നെറ്റിമേലെ

കുഞ്ഞേ എന്നങ്ങു മൊഴിഞ്ഞീടവേ

നെഞ്ചകം വിങ്ങിയുണർന്നു ഞാനും

പൊട്ടിക്കരഞ്ഞങ്ങാ മാറിലേയ്ക്കൊരു

കൊച്ചു കുട്ടിയെപ്പോലെ വീണിടുന്നു

എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത ദു:ഖമെന്നു

ള്ളിൽത്തിരപോലുയർന്നീടവേ

സങ്കടമൊക്കെയൊതുക്കി ഞാനമ്മയെ

സന്തോഷമായിന്നു കാണുവാനായ്

പാരിലെനിയ്ക്കു മറ്റാരുള്ളൂയീവിധം

ഭാരമിറക്കിയൊന്നാശ്വസിക്കാൻ

അമ്മ തൻ പൊന്മകളായി പിറക്കണം

എന്നൊരു മോഹം വരും ജന്മത്തിലും

നേരമങ്ങേറെ കഴിഞ്ഞു ഞാനാമുറി

വാതിലു ചാരിയിറങ്ങി മെല്ലെ

Written by

Saritha Madhu