ദൈവത്തിന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനം

ദൈവത്തിന്റെ പിറന്നാൾ സമ്മാനം

മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപ് ഒരു ദിവസം..

ഞാനാകെ ടെൻഷനിലാണ്...
എന്തു ടെൻഷൻ എന്നായിരിക്കും നിങ്ങളിപ്പോൾ ആലോചിക്കുന്നത്.. അങ്ങനെ പറയുവാൻ മാത്രമുള്ള വല്യ ടെൻഷനൊന്നുമല്ല കേട്ടാൽ ഒരു പക്ഷേ എന്നെ കളിയാക്കും. ന്നാലും ഞാൻ പറയാം..
നാളെയാണ് ഡോക്ടറെ കാണേണ്ട തിയ്യതി.അഡ്മിറ്റാവാൻ തയ്യാറായി വരണമെന്ന് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച പ്രത്യേകം പറഞ്ഞതാണ്.. പോവാനാണെങ്കിൽ എനിക്കു മടി...
മടിയുടെ കാരണം എന്താന്നു വെച്ചാ, നാളെ എന്റെ പിറന്നാളാണ്. പിറന്നാൾ ദിവസം തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടക്കേണ്ട കാര്യമോർത്തപ്പോൾ, പിന്നേയും പിന്നേയും മടി മടിയോടു മടി... പോവില്ലാന്നു ഞാൻ തീരുമാനവുമെടുത്തു. അപ്പോഴാണ് ഏട്ടന്റെ വക ചോദ്യം

'നാളെയ്ക്കുള്ള നമ്പർ ബുക്ക് ചെയ്തോ അനൂ...'

ഹും .. നാളെയ്ക്ക്... ഞാൻ... ബുക്ക് ചെയ്തതു തന്നെ..
എന്ന ഭാവത്തിൽ കള്ളത്തരത്തോടെ ഞാനേട്ടന്റെ മുഖത്തു നോക്കിയൊരു വളിച്ച ചിരിയും പാസാക്കി നിന്നു.

എന്റെ ഭാവം ഏട്ടനു പെട്ടന്നു പിടികിട്ടി

'നീ ബുക്ക് ചെയ്തില്ലാലേ...'

അതു പിന്നെ ഞാൻ.....
അതേയ് ഏട്ടാ, ഈ പിറന്നാളിനൊക്കെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ അഡ്മിറ്റാവാന്നു പറഞ്ഞാൽ..
വേണ്ട നമുക്ക് നാളത്തെ കഴിഞ്ഞു പോവാന്നേ.
ഒരു ദിവസത്തെകാര്യല്ലേ അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല.

അതു വേണോ... റിസ്കാണ്...

ഏയ് ഒരു പ്രശ്നവുമില്ലെന്നു ഞാൻ...
മനസ്സില്ലാ മനസ്സോടെ ഒടുവിൽ ഏട്ടൻ സമ്മതിച്ചു.

ഞാൻ ഹാപ്പിയായി...

അല്ലേലും ഈ ആശുപത്രിയെന്നു കേൾക്കുമ്പോ തന്നെ എനിക്ക് 'ചെകുത്താൻ കുരിശു കണ്ട പോലെയാണ് '
എന്റെ ഓർമ്മയിൽ ഞാൻ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കിടന്നത് ആകെ രണ്ടു തവണ. രണ്ടും എന്റെ പൊന്നു മക്കൾക്ക് ജന്മം നൽകാൻ വേണ്ടി മാത്രം...

വല്യ വീരവാദമൊക്കെ പറഞ്ഞു അങ്ങനെ ഉറങ്ങാൻ കിടന്നപ്പോഴല്ലേ രസം !
എന്തോ ഒരു വല്ലായ്ക.. ഏട്ടനോടു പറഞ്ഞാലോ..?

ഏട്ടൻ മര്യാദയ്ക്കു പറഞ്ഞതാ നാളെ ഡോക്ടറെ കാണാൻ ബുക്ക് ചെയ്യാൻ.. കേട്ടില്ല .. പറഞ്ഞതു കേട്ടില്ല.. ഇനി അനുഭവിച്ചോ...
ഞാനെന്നോടു തന്നെ ദേഷ്യപ്പെട്ടു പറഞ്ഞു.

'ന്തേയ്... നീയ്യുറങ്ങണില്ലേ...?'

'പിന്നേ.. ഉറക്കം വന്നിട്ടു എനിക്കു കണ്ണു കാണാൻ വയ്യ..
ഒന്നുമറിയാത്ത പൂച്ച കുഞ്ഞിനെ പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.
തൽക്കാലം വല്യ അസ്വസ്ഥതയില്ല.. ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലന്നു പറഞ്ഞ് സ്വയമങ്ങു സമാധാനിപ്പിച്ചു.

സമയം കടന്നു പോയി. ഏട്ടനാണെങ്കിൽ ഗാഢമായ ഉറക്കത്തിൽ.. ഈശ്വരാ.. വീണ്ടും എന്തോ പോലെ..
പണി പാളിയോ..
അവസാനം ഉറക്കത്തിലായിരുന്ന ഏട്ടനെ തോണ്ടി വിളിച്ചു.

ഏട്ടൻ ഞെട്ടി പിടഞ്ഞെഴുന്നേറ്റു ചോദിച്ചു..
'എന്തേയ്...? എന്തേ..വല്ല കുഴപ്പവുമുണ്ടോ..?'

പറയാൻ ധൈര്യമില്ല.. ചീത്ത പറയാൻ തുടങ്ങിയാൽ രണ്ടു കിലോ പഞ്ഞി ചെവിട്ടിൽ തിരുകിയാലും മതിയാവാതെ വരും..ന്താപ്പ ചെയ്യാ...?

'എന്തേ ടീ മിണ്ടാണ്ടിരിക്കുന്നേ...?'

'ഒന്നൂല്യ.. നേരം വെളുക്കാറായോന്നു ചോദിക്കാൻ വിളിച്ചതാ.. '

ഉറക്കം കളഞ്ഞ ദേഷ്യം നന്നായുണ്ട് മുഖത്ത് .പക്ഷേ എന്തോ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. സമയം പന്ത്രണ്ടു മണിയായിട്ടുള്ളൂ .. എന്നോട് കിടക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഏട്ടൻ വീണ്ടും കിടന്നു.

കുറെ കഴിഞ്ഞ് ഞാൻ വീണ്ടും തോണ്ടി... അങ്ങനെ ഒരു മൂന്നാലു പ്രാവിശ്യം ആവർത്തിച്ചപ്പോൾ ഏട്ടൻ ഇടഞ്ഞില്ലെങ്കിലല്ലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ..

'ദേ.. മിണ്ടാണ്ട് കിടന്നുറങ്ങിയില്ലെങ്കിൽ ഇപ്പ തന്നെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ടോയിടുമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോ പിന്നെ ഞാൻ തോണ്ടിയില്ല. ഞാൻ ഒന്നുമറിഞ്ഞില്ല ... പറഞ്ഞും ഇല്ലേ....
രാമനാരായണ എന്നും വിചാരിച്ചങ്ങു കിടന്നിട്ട്
എങ്ങനെയൊക്കെയോ നേരം വെളുപ്പിച്ചു.

എഴുന്നേറ്റു വന്നപ്പോഴെ എന്റെ മോൻ ഓർഡറിട്ടു.

'അമ്മേ ഇന്നു ഇഡലീം സാമ്പാറും മതി'
ഇഡലി പെട്ടന്നുണ്ടാക്കാം മാവ് റെഡിയാണ്.. പക്ഷേ സാമ്പാർ.. അതു വറുത്തരച്ചു തന്നെ വയ്ക്കണമെന്ന് വീട്ടിൽ നിർബന്ധമാണ് എല്ലാവർക്കും. അതിനു തൽക്കാലം പറ്റില്ല. ഇപ്പോ ഇടവിട്ടൊരു വേദന വരുന്നുണ്ട്.. എന്താ ഇപ്പ ചെയ്യാ..
ഏട്ടനോട് വളരെ സൗമ്യമായി ഞാൻ കാര്യം പറഞ്ഞു..

അപ്പഴേ ഞാൻ പറഞ്ഞതല്ലേ.. നിന്റെയൊരു പിറന്നാള് വേഗം റെഡിയാവ് ഇപ്പ തന്നെ പോവാംന്ന് ഏട്ടൻ..

പോവാം മോന് ബ്രേക്ക് ഫാസ്റ്റ് കൊടുക്കാതെങ്ങനെ.. ഞാൻ പെട്ടന്നു റെഡിയാക്കാം എന്നിട്ടു പോവാം.
പേരിനൊരു സാമ്പാറും ഇഡലിംണ്ടാക്കി മോനു കൊടുത്തിട്ട്
ഞങ്ങൾ യാത്രയായി ഇന്നു പോകേണ്ടെന്നു തീരുമാനിച്ച അതേ ദിവസം ഹോസ്പിറ്റലിലേക്ക്.
എന്റെ പിറന്നാള് , രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ വെഡിംങ്ങ്
ആനിവേഴ്സറി.. ഒക്കെ ഇനി ഹോസ്പിറ്റലിൽ..

പറഞ്ഞിട്ടെന്താ കാര്യം ഇതൊക്കെ ദൈവം വിചാരിക്കുന്ന പോലെയല്ല നടക്കൂ.. മാറ്റി ചിന്തിച്ചത് എന്റെ തെറ്റ്..

ഡോക്ടറെ കണ്ടപ്പോൾ നല്ലൊരു ചീത്ത ബോണസ്സായും കിട്ടി... പിറന്നാൾ കേമായി..

വേഗം ലേബർ റൂമിലേക്കു മാറ്റാൻ നേഴ്സിനോടു ഡോക്ടർ പറഞ്ഞു.

ലേബർ റൂമിലെത്തിയപ്പോ എന്റെ കണ്ണുകൾ മറ്റൊരാളെ തിരഞ്ഞു... വേറാരേയുമല്ല ആദ്യത്തെഡെലിവറിക്ക് ഒരു കണ്ടു പിടിത്തം നടത്തിയ പ്രായമായ ഒരു നേഴ്സിനെ..

ഇനി കണ്ടുപിടുത്തമറിയണ്ടേ..

വേദന സഹിക്കാൻ പറ്റാണ്ട് കിടന്നു കരയുന്ന എന്നെ നോക്കി ചോദിച്ചു
'ഹസ്ബന്റ് എവിടെയാ....?'

ഗൾഫിലാണെന്നു ഞാൻ.
എവിടെ...?

അബുദാബിയിലാണ്.
തൊട്ടപ്പുറത്തു കിടക്കുന്ന വേറൊരു കുട്ടിയെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിട്ടു പറഞ്ഞു

'ദേ.. ആ കുട്ടീടെ ഹസ്ബന്റ് അമേരിക്കയിലാ അത് മിണ്ടാണ്ട് കിടക്കുന്ന കണ്ടോ...?'

ന്താപ്പ പറയാ... എനിക്കങ്ങു ദേഷ്യം വന്നു പ്രസവവേദനയ്ക്ക് അബുദാബിയും അമേരിക്കയും തമ്മിൽ എന്തു ബന്ധം....?
സാഹചര്യം മോശമായതുകൊണ്ടും വേദന സഹിക്കാൻ വയ്യാത്തോണ്ടും ദേഷ്യം വന്നപ്പോ കയ്യിൽ ഇട്ടിരുന്ന കാന്യുല വലിച്ചൂരി... അറിയാതെ സംഭവിച്ചതാണ്... ഇനിയിപ്പ ഇതും പറഞ്ഞായിരിക്കും അടുത്തത്...
തെറ്റിയില്ല ആ നേഴ്സ് ഉടൻ തന്നെ അമ്മേനെ വിളിപ്പിച്ചു.ദേ ഈ കുട്ടി ഇതൊക്കെ വലിച്ചു പറച്ചു കളഞ്ഞു . അതിനോട് മിണ്ടാണ്ട് കിടക്കാൻ പറയൂ... എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട് അമ്മ അതിലും വല്യ കരച്ചിലെന്നും പറഞ്ഞ് അമ്മേനെ വന്ന പോലെ തന്നെ തിരിച്ചുവിട്ടു.

പറഞ്ഞു വന്നതെന്താണെന്നു വെച്ചാൽ ആ കക്ഷിയെയാണ് എന്റെ കണ്ണുകൾ തിരയുന്നത്. വേറൊരു നേഴ്സിനോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞു
ആ നേഴ്സ് റിട്ടയറായി എന്ന്..

ആഹാ ..ഒരു സമാധാനം..
വേദന കൂടി വരുന്നു പണ്ടത്തെ പോലെയല്ല ഇപ്പോ വേദനയൊക്കെ നമ്മുടെ മുമ്പിൽ മുട്ടുകുത്തും..
അപ്പോഴും ഡോക്ടർക്ക് സംശയം
വേദനയില്ലേ അനൂ...

ആ... ഉണ്ട്...

കൂടട്ടെ....

കൂട്ടിക്കോട്ടെ... ന്ന് ഞാനും

ഞാനൊന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് വരാം പത്തു മിനിറ്റ് അപ്പോഴേക്കേ ആവുള്ളൂ... അങ്ങനേം പറഞ്ഞ് ഡോക്ടർ ഊണുകഴിക്കാൻ പോയി.

അനൂ മൂത്തത് ആൺകുട്ടിയാണല്ലേ.. ഇതു ആണായാൽ നിർത്തുന്നുണ്ടോ...?
പിന്നേ... ആണായാലും പെണ്ണായാലും നിർത്തും.

'പെൺകുട്ടിയാവട്ടെ...'

അതെ ..ഏട്ടനും പെൺകുട്ടി വേണമെന്നായിരുന്നു ആഗ്രഹം

അല്ല ഇതെന്താ കാലിലും കയ്യിലുമെല്ലാം നെയിൽ പോളിഷ്.. ഡേറ്റ് അടുത്തിരിക്കമ്പോ ഇതൊന്നും പാടില്ലാന്നറിയില്ലേ...

അത് ചുമ്മാ പിറന്നാളൊന്നു ആഘോഷിക്കാനിട്ടതാ.. ഇവിടെ ഇന്നുതന്നെ വരുംന്ന് വിചാരിച്ചില്ലല്ലോ!

ഉം... ആ മൂളൽ അത്ര സുഖകരമല്ല.

ഊണുകഴിക്കാൻ പോയ ഡോക്ടറെ കാത്തു നിൽക്കാൻ എന്റെയുള്ളിലെ കാന്താരി സമ്മതിച്ചില്ല ആളു പെട്ടന്നിങ്ങു വന്നു എന്റെ അധികം കരയിക്കാതെ തന്നെ...

അനൂ... പെൺകുട്ടിയാണ്....
എനിക്കു സന്തോഷമായി. ഏട്ടന്റെ ആഗ്രഹം പോലെ തന്നെയായല്ലോ ..
നേഴ്സ് അവളെ എന്നെ കാണിച്ചു. അവളുടെ റോസ് നിറമുള്ള കുഞ്ഞു കാലുകളിൽ ഞാൻ തൊട്ടു. അവളെന്റെ സ്പർശനം തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ ചുരുട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കാൽവിരലുകൾ നിവർത്തി വീണ്ടും ചുരുട്ടി പിടിച്ചു.

കുറച്ചു കഴിഞ്ഞ് തൂവെള്ള ടർക്കിയിൽ പൊതിഞ്ഞ് അവളെ ആദ്യം നേഴ്സ് വച്ചു കൊടുത്തത് ഏട്ടന്റെ കയ്യിലായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ ജീവിതത്തിൽ അത്രയുമുള്ള കുഞ്ഞിനെ ആദ്യമായാണ് ഏട്ടൻ കയ്യിൽ വാങ്ങുന്നത്. ഒരിക്കലും ആ അനുഭൂതി മറക്കാൻ കഴിയില്ലയെന്നു ഏട്ടൻ ഇടയ്ക്കിടെ പറയാറുണ്ട്. മോനെ കയ്യിൽ വാങ്ങാൻ കഴിയാതിരുന്ന ആ വിഷമമെല്ലാം അപ്പോഴാണ് മാറിയതത്രേ...

മക്കളുടെ കരച്ചിൽ കേട്ട് എല്ലാ അമ്മമാരും സന്തോഷിക്കുന്ന ഒരേ ഒരു ദിവസം.. ഞാനും അന്നു സന്തോഷിച്ചു..

ഇന്നു എന്റെ പിറന്നാളാണ് ദൈവം എനിക്കു തന്ന ഏറ്റവും വലിയ പിറന്നാൾ സമ്മാനം എന്റെ മോളാണ്.... ( my profile picture)
ഇന്ന് എന്റെ പിറന്നാൾ ദിവസമാണെങ്കിലും നാളനുസരിച്ച് നാളെയാണ് അവളുടെ പിറന്നാള്... ഇന്നും നാളെയും സന്തോഷത്തോടെ ദൈവത്തിന്റെ സമ്മാനത്തിന് എന്നും നന്ദിയോടെ ഓർത്തുകൊണ്ട്....

അനുപ്രിയ ഷിബു......