ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്ത് ഉൗട്ടി കാണാ൯ പോയ കഥ.

ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്ത് ഉൗട്ടി കാണാ൯ പോയ കഥ.
*****

കോളേജിന് മുന്നിലൂടെയുള്ള ഹെെവേയിലൂടെ ഉൗട്ടിയിലേക്കുള്ള ബസ്സ് ദിവസവും പോവുന്നത് കണ്ട് കൂട്ടുകാർ പറയും നമുക്കും പോവണം ഒരു ദിവസം ഉൗട്ടിയിലേക്ക് എന്ന്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് കാലം കഴിഞ്ഞു പോവുന്നു എന്നല്ലാതെ 'ഉൗട്ടി ടൂ൪' സ്വപ്നം നടക്കുന്നില്ല. ഒരാൾക്ക് സമ്മതമാവുംമ്പോൾ മറ്റു പല൪ക്കും സമ്മതമാവില്ല. ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്ത് പോവാ൯ പഠിപ്പിസ്റ്റുകളായ പല കൂട്ടുകാരും തയ്യാറല്ല എന്നതാണ് ഒരു പ്രധാന തടസ്സം.

ഇതിങ്ങനെ പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് കാലം കഴിയും എന്നല്ലാതെ ടൂ൪ നടക്കില്ല എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ഞാനുമെന്റെ കൂട്ടുകാരനും ഒരു ദിവസം ഊട്ടിയിലേക്ക് പുറപ്പെടാ൯ തീരുമാനിച്ചു.

അന്നൊരു ദിവസം രാവിലെ കോളജിലേക്ക് പോവാൻ ഒരുങ്ങുന്നതിനിടെ പെട്ടുന്നുണ്ടായ തീരുമാനമായിരുന്നു ഈ പോക്ക്.

രാവിലെ പുറപ്പെട്ട ഞങ്ങൾ ഏകദേശം ഉച്ചയോടെ ഊട്ടിയിലെത്തി.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ആദ്യം പോയത് ബോട്ടാണിക്കൽ ഗാ൪ഡനിലേക്കാണ്.

വെക്കേഷന് നാട്ടിൽ പോവാൻ സമയമായതിനാൽ ഞങ്ങളുടെ കയ്യിൽ കാശ് വളരെ പരിമിധമാണ്.

നാട്ടിൽ നിന്നും വന്നാൽ ആദ്യത്തെ ആഴ്ചയിൽ തന്നെ ഒരു മാസത്തേക്ക് കൊണ്ട് വന്ന പണത്തിന്റെ മുക്കാൽ ശതമാനവും ചിലവഴിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. പിന്നെയുള്ളത് പലപ്പോഴും നാട്ടിലേക്കുള്ള ട്രയി൯ ടിക്കറ്റിനുള്ള പണം മാത്രമായിരിക്കും. താമസിക്കുന്ന റൂമിൽ നിന്നും കോളേജിലേക്ക് പോവാൻ അധികവും ലിഫ്റ്റ് തന്നെയാണ് ആശ്രയം. നമ്മുടെ നാട്ടിലെ പോലെയല്ല , BMW വിൽ പോവുന്നവ൪ വരെ അവിടെ യാതൊരു നീരസവും കൂടാതെ ലിഫ്റ്റ് തരാ൯ തയ്യാറാവും.

ബൊട്ടാണിക്കൽ ഗാ൪ഡനിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിയപ്പോഴേക്ക് തണുപ്പ് ഇരച്ചു കയറാ൯ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒപ്പം മഞ്ഞ് മൂടാനും തുടങ്ങി. ഒന്നുകിൽ എത്രയും വേഗം തിരിച്ച് പോവുക അതല്ലെങ്കിൽ റൂം എടുത്ത് അവിടെ തങ്ങി അടുത്ത ദിവസം കറങ്ങാനും കാഴ്ചകൾ കാണാനും ഇറങ്ങുക എന്നുമുള്ള രണ്ട് വഴികളെ ഞങ്ങളുടെ മുന്നിലൊള്ളൂ. ചെറിയ കാശിന് റൂം കിട്ടിയാൽ എടുക്കാം എന്ന ചിന്തയിൽ ഞങ്ങൾ മുന്നിലൂടെ കടന്നുപോയ ഒരു തമിഴനോട് "ഇങ്കെ കൊഞ്ചം കാശിന് റൂം കെടക്കുമോ അണ്ണാ " എന്ന് ഒരു വിധം അറിയാവുന്ന തമിഴിൽ ചോദിച്ചു. ഈ ചോദ്യം കേട്ട് മലയാളിയായ അദ്ദേഹം "മലയാളിയാണോ"? എന്ന് തിരിച്ചൊരു ചോദ്യം. അതോടെ ഞങ്ങളൊന്ന് ചൂളിയെങ്കിലും ഒരു മലയാളിയെ കണ്ടുമുട്ടിയതിൽ ഏറെ സന്തോഷിച്ചു. പിന്നെ അയാൾ നാട് എവിടെ എന്ന് ചോദിച്ചു. കൊണ്ടോട്ടിയിലെ പഴയ ഒരു മുതലാളിയും തീയേറ്റർ ഉടമയുമായ ഹാജിയാ൪ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പഴയ ബോസാണ്. ആ ബോസ് തന്നെയാണ് പാലക്കാട് സ്വദേശിയായ ഇദ്ദേഹത്തിന് തമിഴ്നാട് ടൂറിസം ഡിപ്പാ൪ട്ട്മെന്റിൽ ജോലി ശരിയാക്കി കൊടുത്തതും. ബോസിന്റെ നാട്ടുകാരാണ് ഞങ്ങൾ എന്നറിഞ്ഞതോടെ അദ്ദേഹത്തിന് ഭയങ്കര സ്നേഹം. കോളേജ് സ്റ്റുഡ൯സ് ആണെന്നും കോളേജ് കട്ട് ചെയ്ത് വന്നതാണെന്നുമുള്ള ഞങ്ങളുടെ വിവരണം കേട്ട് അയാൾ ഒരുപാട് ചിരിച്ച് ഇത്തരം സാഹസിക പ്രവ൪ത്തനങ്ങൾ ഇനിയും തുടരാ൯ പെരുവിരൽ ഉയത്തിപ്പിടിച്ച് കെെ കൊണ്ട് ഒരു ലെെക്ക് തന്ന് പ്രോത്സാഹനം നൽകി .

രാജ൯ എന്ന് പേരായ അദ്ദേഹം ഉൗട്ടിയിലെ ഒരു കുന്നി൯ മുകളിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു. ചെറിയ ഒരു ഭയം ഉണ്ടെങ്കിലും ഞങ്ങൾ എല്ലാം വരുന്നിടത്ത് വെച്ച് നേരിടാം എന്ന തീരുമാനത്തിൽ അയാളെ അനുഗമിച്ചു. നടന്ന് പോവുന്നതിനിടെ ചില സ്ഥലം പിടിച്ച്പറിക്കാരുടെ ഏരിയയാണെന്നും കൊള്ളക്കാരുടെ ഏരിയയാണെന്നുമെല്ലാം പറഞ്ഞ് പരിചയപ്പെടുത്തി തന്നു. പലതരം ചിന്തകളും സംശയങ്ങളും ഞങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞ് വന്നെങ്കിലും ഒന്നും പുറത്ത് കാണിക്കാതെ അയാളെ പിന്തുടർന്നു. ഏകദേശം ഒരു കിലോമീറ്റർ നടന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ബോസിന്റെ നാട്ടുകാരാണ് എന്നറിഞ്ഞതോടെ അയാളുടെ ഭാര്യക്കും വലിയ സന്തോഷമായി.

ചായ സൽക്കാരം കഴിഞ്ഞ് അയാൾ ഞങ്ങളെ വീടിന് അടുത്തുള്ള ഊട്ടിയിലെ പ്രശസ്തമായ മുരുക൯ ടെംബ്ബിളിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ട് പോയി. അന്ന് അവിടെ ഉത്സവമായിരുന്നു. അതിനാൽ അമ്പലവും ഉത്സവത്തോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കലാപരിപാടികളുമെല്ലാം പോയി കണ്ട് വരാ൯ പറഞ്ഞ് അദ്ദേഹം പടിക്കൽ നിന്നു. വീട്ടിൽ എത്തിയ ഉടനെ ചെറുതായൊന്ന് 'വീശി'യതിനാലാണ് അദ്ദേഹം ഞങ്ങളുടെ കൂടെ അമ്പലത്തിൽ കയറാതെ പടിക്കൽ നിന്നത് എന്ന സത്യം പിന്നീടാണ് മനസ്സിലായത്. ഒരുപാട് പടികളുള്ള ആ അമ്പലത്തിന്റെ പടികൾ ഓരോന്നായി കയറി അബദ്ധത്തിൽ ഞങ്ങൾ എത്തിപ്പെട്ടത് ഒരു തറയിൽ നിരത്തി വെച്ച വിഗ്രഹങ്ങളുള്ള ഭാഗത്താണ്. അവിടെ എത്തുന്ന ആണുങ്ങളും പെണ്ണുങ്ങളുമെല്ലാം വലിയ ഭക്തിയോടെ കയ്യും കൂപ്പി ആ വിഗ്രഹ തറയെ വലയം വെക്കുകയാണ്. കയ്യും കെട്ടി ഇത് നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഞങ്ങളെ സംശയത്തോടെ അവരെല്ലാം തുറിച്ച് നോക്കുകയാണ്.സംഗതി മനസ്സിലായ ഞങ്ങൾ ഉടനെ കയ്യും കൂപ്പി അവരോടൊപ്പം ചേ൪ന്ന് ഒന്ന് രണ്ട് തവണ തറ വലയം വെച്ചു. അതോടെ അവ൪ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കാതെയായി. ഇതിനിടെ അവിടെ കണ്ട വാതിലിലൂടെ അമ്പലത്തിന് അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവിടെ കണ്ട പൂജാരിയോട് ഞങ്ങൾ ഹിന്ദുക്കളല്ലെന്നും മുസ്ലിംകളാണെന്നുമുള്ള സത്യം തുറന്ന് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തിപ്പെട്ട കഥകളെല്ലാം ചുരുക്കി വിവരിച്ചു. ഇത് കേട്ട പൂജാരി നിങ്ങൾ പേടിക്കേണ്ടെന്നും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെ സമാധാനിപ്പിച്ചു. ആ നല്ലവനായ പൂജാരിയുടെ കൂടെ നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുത്ത് ഞങ്ങൾ കൂടുതൽ അവിടെ കറങ്ങാ൯ നിൽക്കാതെ വേഗം തിരിച്ച് പോന്നു.

ഞങ്ങൾ വീണ്ടും രാജേട്ടനടുത്തെത്തി അദ്ദേഹത്തെയും കൂട്ടി അവിടെ കറങ്ങുന്നതിനിടെ നല്ലൊരു ലോഡ്ജ് കാണാനിടയായി. അവിടെ റൂമിന് എന്ത് വാടകയുണ്ടെന്ന് പോയി ചോദിക്കാൻ രാജേട്ട൯ ഞങ്ങളെ വിട്ടു. ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞ വാടക കേട്ട് ദേഷ്യത്തോടെ തന്റെ ടൂറിസം ഡിപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ എെഡന്റിറ്റി കാ൪ഡ് കാണിച്ച് രാജേട്ട൯ അവരെ ഒന്ന് വിരട്ടി. അതോടെ ആദ്യം പറഞ്ഞ സംഖ്യയുടെ പകുതി വിലക്ക് റൂം ലഭിച്ചു!!

അടുത്ത ദിവസം പത്ത് മണിയോടെ രാജേട്ട൯ റൂമിലെത്തി. ഞങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തോടൊപ്പം ഊട്ടി ടൗണിൽ കറങ്ങി നടന്നു.ശേഷം ചില പാ൪ക്കിലും സൂയിസെെഡ് പോയന്റിലും വ്യൂ ഹൗസിലുമെല്ലാം ചുറ്റിക്കറങ്ങി. അദ്ദേഹം കൂടെ ഉള്ളതിനാൽ അവിടെയെല്ലാം ടിക്കറ്റ് ഫ്രീയായി കിട്ടി. കാശില്ലാതെ ഉൗട്ടിയിലെത്തി ഒരുവിധം എല്ലാം ഫ്രീയായി കറങ്ങി കണ്ട് രണ്ടാം നാൾ തിരിച്ച് പോന്നു. ക്ലാസ് കട്ട് ചെയ്തുള്ള കറങ്ങലായതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് തിരിച്ച് പോരൽ അനിവാര്യമായിരുന്നു.
സംഭവിച്ചതെല്ലാം റൂമിലെത്തി കൂട്ടുകാരോട് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവ൪ ഈ കഥ വിശ്വസിച്ചില്ല. ഊട്ടിയിൽ നിന്നും ഞങ്ങൾ എടുത്ത ഫോട്ടോ കഴുകി കിട്ടുന്നത് വരെ അവരുടെ സംശവും കളിയാക്കലുകളും തുട൪ന്നു...

(എം ആ൪ ഒളവട്ടൂ൪)