പ്രണയ മധുരമീ കാരക്കകൾ..!

8 മണിക്ക് പാർസൽ സർവ്വീസ് ഷോപ്പ് അടയ്ക്കും.
അതിന് മുൻപ് ടൗണിൽ എത്തണം.
ആദ്യം കണ്ട ബസിൽ തന്നെ ഓടി കേറി.
തിരക്ക് കുറവാണ്. ഭാഗ്യത്തിന് സീറ്റും കിട്ടി.

"മാസപ്പിറവി കണ്ടു..
നാളെ മുതൽ നോമ്പ് തുടങ്ങും."

ബസിൽ ആരോ പറയുന്നു..

റംസാൻ പിറവി എനിക്ക് അവളാണ്.
അവളുടെ വറ്റാത്ത, തെളിഞ്ഞ ഓർമ്മകളാണ്.

വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പുള്ള ഇതേ ദിവസം..
അന്ന് മാസപ്പിറവി അറിഞ്ഞപ്പോൾ വലിയ ടെൻഷനായിരുന്നു.

പിറ്റേന്ന് തൊട്ട് റംസാനായതിനാല്‍
അവളെ കാണാൻ കിട്ടില്ല..
സമയം 7 മണി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..
എന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞ് അവളുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയേ പറ്റൂ...
ഒന്നുമാലോചിച്ചില്ല..
അങ്ങ് പോയി.
കോളിംഗ് ബെൽ അടിച്ചു...
ഭാഗ്യം അവൾ തന്നെ വാതിൽ തുറന്നു..

കൗമാരത്തിന്റെ ധൈര്യം വല്ലാത്തത് തന്നെ..!
അവളുടെ ഉപ്പയാണ് വാതിൽ തുറന്നെതെങ്കിൽ എന്ത് പറയണമെന്ന് പോലും ഓർത്ത് വെക്കാതെയാണ് ചെന്നത്...

അവളുടെ കണ്ണുകൾ അത്ഭുതത്താൽ വിടർന്നിരിക്കുന്നു..
കൈയ്യിലുള്ള കാരക്കാപ്പൊതി അവളുടെ നേരെ നീട്ടി..

"ഇതെന്റെ സമ്മാനമാണ് ...
നീ ഈ കാരക്കകൾ കൊണ്ട് നിന്റെ എല്ലാ നോമ്പും തുറക്കണം...
ഇതിനൊരു പ്രത്യേകതയുണ്ട്..
അത് പിന്നീട് പറയാം.. "

അവൾ ആ പൊതി തട്ടത്തിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പൊതിഞ്ഞ് ഒതുക്കി.

"ഞാൻ പോട്ടെ"
കണ്ണുകൾകൊണ്ടാണ് ചോദിച്ചത്...

അവൾ തലയാട്ടി.

അകത്ത് നിന്നും ചോദ്യങ്ങൾ വരുന്നതിന് മുമ്പെ പടികൾ ഇറങ്ങി ഞാനോടി...
അവളെന്തായിരിക്കും പറഞ്ഞിരിക്കുക..
നുണ പറയാൻ അവൾക്ക് ഒട്ടും വശമില്ലാത്തതുമാണ്...

അവധിയായതിനാൽ അവളെ ഇനി കാണാൻ കിട്ടില്ല.

വൈകുന്നേരങ്ങൾ ഇനി നോമ്പുതുറയ്‌ക്കു ഭക്ഷണമൊരുക്കലിലാവും...

വീട്ടിലേക്ക് വരുന്ന പതിവും ഇനിയുണ്ടാവാൻ സാധ്യതയില്ല...

പറയണം... കൊടുത്ത സമ്മാനത്തിന്റെ വിശേഷം പറയണം..
പറഞ്ഞാൽ അത് പൈങ്കിളിയാവുമോ ?
ആകെയൊരു ചമ്മൽ...

പ്രണയമാണെന്ന് രണ്ട് പേർക്കുമറിയാം.
കണ്ണുകൾ പണ്ടേ പറഞ്ഞതാണ്...
ശരീരവും...
പക്ഷെ, ഒരേയൊരു പ്രശ്നം മാത്രം..
ജനിച്ച മതങ്ങൾ മാത്രം വ്യത്യസ്തമായിപ്പോയി.....

വാങ്ങിയ കാരക്കകൾ ഓരോന്നായി ചുംബിച്ച് പാക്ക് ചെയ്ത് കൊടുക്കാനുള്ള ഐഡിയ തോന്നിയത് വൈകുന്നേരമാണ്..

മാസപ്പിറവി നാളെയാകുമെന്ന് കരുതി ഒന്നു അമാന്തിച്ചു.

ധൃതിയിൽ ആണ് എത്തിച്ചത്.. പറയാൻ കഴിഞ്ഞുമില്ല... തോന്നിയുമില്ല..

രഹസ്യം അറിയുവാൻ, എന്തെങ്കിലും കാരണം പറഞ്ഞ് അവൾ പിറ്റേന്ന് എത്തും..
മനസ്സ് പറയുന്നു.. അതായിരുന്നു പ്രതീക്ഷയും...

പറഞ്ഞത് പോലെ പിറ്റേന്ന് ഉച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ എത്തി.
വാഴയിലകൾ വേണം....
ഞാനും ഇറങ്ങി...
പറമ്പിലെ വാഴകൾ കാട് പോലെയാണ്...
അതിലേക്ക് ഇറങ്ങും മുമ്പ് അവൾ ഓർമ്മപ്പെടുത്തി...
"എനിക്ക് നോമ്പാണ് "
അതിൽ പലതുമുണ്ട്.
"ഉം "
ഞാനൊന്ന് ഇരുത്തി മൂളി.

വാഴത്തോട്ടത്തിൽ വെച്ച് കാരക്കയുടെ രഹസ്യം പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു തീർത്തു.
അവൾ മൂളി കേട്ടു .അപ്പഴേക്കും അമ്മയും എത്തി സഹായിക്കാൻ..

പിന്നീട് ഒന്നും പറയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അവളുടെ മറുപടിയും പ്രതികരണവും അറിഞ്ഞതുമില്ല.

എനിക്ക് മതാചാരങ്ങൾ വല്യ വശമില്ല..
ഇത്തരം കാരക്കകൾ നോമ്പു തുറക്കാനുപയോഗിക്കാമോ..?
ഉള്ളിൽ ഭയമായി..
മതം കഴിഞ്ഞേ മനുഷ്യന് എന്തുമുള്ളൂ...
ഇത് കൊണ്ട് നോമ്പ് തുറന്നാൽ നോമ്പ് മുറിയുമോ ?
മതവിരുദ്ധമാവുമോ എന്റെ ഇഷ്ടം ?
വല്ലാത്ത ആശങ്കകൾ..
മറുപടി അറിയാൻ സമയം കിട്ടിയതുമില്ല.

ദിവസങ്ങൾ കഴിയിന്നു..
അവളെ കാണാൻ കിട്ടുന്നില്ല.
വൈകുന്നേരം കളി കഴിഞ്ഞ് വന്നപ്പം അമ്മ പറഞ്ഞു..
അന്നെല്ലാവർക്കും ഭക്ഷണം അവളുടെ വീട്ടിലാണെന്ന്.
അവൾ നോമ്പ് തുറ വിളിക്കാൻ വന്നത്രേ...
കളിക്കാൻ പോകാൻ തോന്നിയ നിമിഷത്തെ ഞാൻ ശപിച്ചു..

സന്ധ്യയായപ്പം അവളുടെ വീട്ടിലെത്തി..
എല്ലാവരുമുണ്ട്.
ഒരു കാര്യവും പറയാൻ പറ്റില്ല.
ഞങ്ങൾ മേശക്ക് ചുറ്റും ഇരുന്നു.
പാത്രങ്ങൾ നിരന്നു.
അവളുടെ ഉമ്മ കാരക്കകൾ നിരത്താൻ തുടങ്ങി.
എന്റെ പ്ലേറ്റിലും അവളുടെ പ്ലേറ്റിലും കാരക്കകൾ നിരന്നു.

അപ്പം ഞാൻ നൽകിയ കാരക്കകൾ ?
ഇത്രയും ആൾക്കാർക്കിടയിൽ നിന്ന് അവളുടെ മുഖം വായിച്ചെടുക്കാൻ പ്രയാസമാണ്..

കാര്യങ്ങൾ കൈവിട്ട് പോയി.
ഞാൻ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇല്ലാത്ത പണമുണ്ടാക്കി വാങ്ങി നൽകിയ കാരക്കകൾ എവിടെയോ കിടന്ന് പൂപ്പൽ പിടിക്കുന്നു..
എന്റെ വാക്കുകൾക്ക് ഒരു വിലയും കൊടുക്കാതെ അവൾ മറ്റ് കാരക്കകൾ കൊണ്ട് നോമ്പ് തുറക്കുന്നു.
നെഞ്ചിൽ വല്ലാത്തൊരു കനം...
എന്റ വാക്കിന് വിലയില്ലാതെ പോയതാണ് വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കുന്നത്...
അവഗണനയാണല്ലോ പ്രണയത്തിൽ ഏറ്റവും സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത്....
ഞാൻ ചിന്തിച്ച് കൂട്ടിയത് മുഴുവൻ ശരിയാണ്....
മതം കഴിഞ്ഞേ അവൾക്ക് ഞാനുമുള്ളൂ...
കണ്ണ് നിറയും പോലെ...
ഇറങ്ങി പോരാന്നാണ് തോന്നിയത്..
അവളുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ പ്ലേറ്റിലെ കാരക്കയിൽ തുറിച്ച് നോക്കി ഞാനിരുന്നു.

അവൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായോ ?
കാലിൽ ആരോ ചവിട്ടുന്നു. ഞാൻ നോക്കി.
അവൾ ആരും കാണാതെ അവളുടെ ചുരുട്ടി പിടിച്ച വലതു കൈയിലെ വെളുത്ത് മെലിഞ്ഞ വിരലുകൾ രണ്ടെണ്ണം തുറന്ന് കാണിച്ചു.
അതിനുള്ളിൽ ഞാൻ കൊടുത്ത കാരക്ക ഒട്ടിയിരിക്കുന്നു..
എത്ര കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് അവൾ എന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ച് തരുന്നത്..
മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത സന്തോഷം..
ലോകം കീഴടക്കിയ പോലെ...
ആ സന്തോഷം ബാങ്ക് വിളിയിൽ ലയിച്ച് ചേർന്നു..
എല്ലാരും കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അവൾ കാരക്ക അവളുടെ ചുണ്ടിനോട് ചേർത്ത് പിടിച്ച് ഒരു കള്ള ചിരി ചിരിച്ചു.. ...
എന്റെ ചുംബനം അവളുടെ ചുണ്ടിലേക്ക് പടരുന്നതും നോക്കി ഞാനിരുന്നു..

പ്രണയസാക്ഷാൽക്കാരം വിവാഹം മാത്രമാണ് എന്നൊരു ചിന്ത ഞങ്ങൾ രണ്ട് പേർക്കും അന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല..
ഒരു പക്ഷെ , ഒരു ഹിന്ദു മുസ്ലീം വിവാഹം ഈ സമൂഹത്തിൽ അസാധ്യമാണെന്ന തോന്നലാവാം കാരണം.
ഒരിക്കലും സ്വന്തമാവില്ലെന്ന് കരുതി കൊണ്ടുള്ള പ്രണയം...
അതാണ് ആ പ്രണയത്തെ ഉത്സവമാക്കിയത്..

പിരിയുമെന്ന് ഉറപ്പിച്ച് ഒരു പരിധിയുമില്ലാതെ സ്നേഹിക്കുക.. അതായിരുന്നു അവൾ....

മരിക്കുംവരെ മറക്കരുതെന്ന് പറഞ്ഞ് അവൾ പകർന്ന് നൽകിയ എത്ര നിമിഷങ്ങൾ....

എല്ലാം ഞാൻ മറന്ന് തുടങ്ങിയോ ?

ഇല്ല....!
റംസാൻ പിറക്കുമ്പം, മാസപ്പിറവി എന്ന് കേൾക്കുമ്പം അവൾ കാരക്കയുമായ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് മനസ്സിൽ ഓടിയെത്താറുണ്ട് ...

ഞാൻ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കുക അതായിരന്നു അവളുടെ ജന്മ ലക്ഷ്യം...

നോമ്പ് തുറയ്ക്ക് അവൾ മറ്റു വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഒളിച്ച് കടത്തുന്ന എന്റെ കാരക്കകളുടെ പൊതി വഴിവക്കിൽ വെച്ച് ആരും കാണാതെ എന്നെ കാണിച്ചത് എന്നെ സന്തോഷം കൊണ്ട് നിറയ്ക്കാനായിരുന്നു.

കടുംബശ്രീയിലുള്ള ഒരു ചെറിയ വഴക്കാണ് ഞങ്ങളുടെ കുടുംബത്തെ അകത്തിയത്.
അതിന് ശേഷം അവളുടെ വിശേഷങ്ങൾ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
വിവാഹ ശേഷം ബാഗ്ലൂരാണെന്നും നല്ല ജോലിയാണെന്നും അറിഞ്ഞു.
ഇടയ്ക്ക് വിദേശത്ത് പോയെന്നും..

ഞാനെന്തേ അവളെ പറ്റി ചിന്തിക്കാതെ പോയത് ?
കാലം അവളെ മാറ്റിയിരിക്കും ..
പഴയ കാരക്ക പ്രണയം അവൾ മറന്നു കാണും..
അതിന് ശേഷം എത്ര കാരക്കകൾ കൊണ്ട് അവൾ നോമ്പ് തുറന്ന് കാണും ?
ലോകത്തെ ഏറ്റവും മുന്തിയ കാരക്കകൾ വാങ്ങുവാൻ ഒരു വിഷമവുമില്ലാത്ത സാമ്പത്തിക സ്ഥിതിയും..
സ്വസ്ഥമായ കുടുംബ ജീവിതമാവും..
കുട്ടികൾ.....?
ഒന്നുമെനിക്കറിയില്ല... അറിയാൻ ശ്രമിച്ചില്ല.
FB യിലോ വാട്സ് ആപ്പിലോ എന്തിലെങ്കിലും അവളുണ്ടോയെന്ന് ഞാൻ തിരഞ്ഞില്ല.
അവൾ ഞാൻ തന്നെയായിരുന്നില്ലേ...?
എന്നിട്ടും ഞാൻ....!

ഒരു പക്ഷെ, ഇനി ബന്ധപ്പെടുന്നത് അവർക്കിഷ്ടമായിരിക്കില്ല.
കുടുംബവുമായുള്ള സ്വസ്ഥജീവിതമായിരിക്കും.

ഒരു സാധ്യത പോലും തിരക്കാതെ ഞാനെന്താണിങ്ങനെ ?

ബസ് ടൗണിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു.
പലതും ചിന്തിച്ചിരുന്നു സമയം പോയതറിഞ്ഞില്ല.

ഇറങ്ങി പാർസൽ കടയിലെത്തി.

വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
"എവിടുന്നാ പാർസൽ ? "

"ഫ്രം അഡ്രസ്സില്ല "

പൊതി വാങ്ങി ഇറങ്ങി.

താഴേക്ക് പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ ചെറിയ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ പൊതി തുറന്നു.

കാരക്കകൾ.....!!!!!

മനസ്സൊന്നു പിടഞ്ഞു.

ഒരിക്കലും മാറാൻ സാധ്യതയില്ലാത്ത എന്റെ അഡ്രസ്..
അതിൽ ഞാനുണ്ടാവുമെന്ന് അവൾക്ക് ഉറപ്പാണ്.
അവൾ മറന്നിട്ടില്ല.
മാസപ്പിറവി കണ്ട ഇന്നുതന്നെ കിട്ടത്തക്കവിധം എത്ര കൃത്യമായാണ് അവൾ അയച്ചത്.

മൊബൈൽ വെളിച്ചത്തിൽ വല്ല എഴുത്തുമുണ്ടോയെന്ന് തിരഞ്ഞു.

"ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മുന്തിയ കാരക്കകളാണിത്. പക്ഷെ ഇതിന് ഞാൻ പണ്ട് നോമ്പ് തുറന്ന കാരക്കകളുടെ മധുരമില്ല !."

പേപ്പർ തിരിച്ചും മറിച്ചും നോക്കി.
മറ്റൊന്നുമില്ല.

ഇതും അവൾ എന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ചെയ്തതാണ്..
പക്ഷെ ആദ്യമായി..
എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി അവൾ ചെയ്തത് എന്നെ സന്തോഷിപ്പിച്ചില്ല..
അവളെ ഞാൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതോർത്തെന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു....
എന്റെ കണ്ണുനീരിൽ കാരക്കകൾ നനഞ്ഞു..
ഞാനതിൽ നിന്നൊന്നെടുത്ത് എന്റെ ചുണ്ടോട് ചേർത്തു പിടിച്ചു.
അവളുടെ ചുംബനം എന്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ഏറ്റുവാങ്ങി..

By: