BM ഹോസ്പിറ്റലിലെ മാലാഖ

BM ഹോസ്പിറ്റലിലെ മാലാഖ

ഇന്ന് ഞാനാ മാലാഖയെ വീണ്ടും കണ്ടു.......!!!

പക്ഷേ ഇന്നവൾ വെള്ള വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ശുഭ വസ്ത്രധാരിയായി ട്ടല്ല..

ഇളം പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ഒരു ഗൗണും ധരിച്ചു.....

മക്കൾക്ക് ഒന്ന് രണ്ട് കൂട്ടം ഡ്രസ്സ് എടുക്കാമെന്ന് വെച്ചാണ് ഞാനാ ടെക്സ്റ്റയിൽസിൽ കയറിയത്.....

ഡ്രസുകൾ തിരയുന്നതിനിടക്കാണ് കുറച്ചപ്പുറത്ത് ബേബി സെക്ഷനിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ നോക്കുന്ന സ്ത്രീയെ ശ്രദ്ധിച്ചത്.....

സിസ്റ്റർ സെറീന.....!!!!!!!

മരണത്തിനും ജീവിതത്തിനും ഇടക്കുള്ള നൂൽപാലത്തിൽ നിന്ന് എന്നെയും മോനെയും രക്ഷിച്ച ദൈവത്തിന്റെ കൈകൾ.........

ഓർമ്മകളിൽ ഇന്നും പ്രകാശിക്കുന്ന മുഖം.....

ഞാൻ ഓടിച്ചെന്ന് കെട്ടിപിടിച്ചു...

പെട്ടെന്നുള്ള ആലിംഗനത്തിൽ അവൾ തെല്ലന്നമ്പരന്നു.....
അവളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞുമാലാഖ കരയാനും തുടങ്ങി.....

ഓർക്കുന്നുണ്ടോ ........!!!!!???? ഞാൻ ചോദിച്ചു.....

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ചോദ്യ ഭാവങ്ങൾ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

അല്ലെങ്കിലും അവരെ പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല...... അവരെ പോലുള്ളവർ സർവീസിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഒരുപാടു മുഖങ്ങൾ ......ഒരുപാട് ഓർമ്മകൾ............ ഒരുപാട് വേദനകൾ .......
കണ്ടും ..
....കേട്ടും ........ഒക്കെ....

എന്നാൽ പരിചയപ്പെടുത്തലിന്റെ ആവശ്യം ഒന്നും ഇല്ലായിരുന്നു...

അവളെന്നെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു...
വല്ലാത്തൊരു സന്തോഷം തോന്നി പെട്ടെന്നുള്ള ആ കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ...

ഇപ്പോൾ ജോലിക്കൊന്നും പോവാറില്ല മോളേയും ഭര്ത്താവിനെയും നോക്കിയ ഒരു കുടുംബിനിയുടെ റോൾ അലങ്കരിക്കുകയാണ് എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അല്പം സങ്കടമായി...
ഒരുപാട് അമ്മമാർക്ക് വലിയൊരു നഷ്ടമാണ് നിങ്ങളെപ്പോലുള്ളവരുടെ അഭാവമെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ ഒന്നു മന്ദഹസിച്ചു...

അവളുടെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞു മാലാഖകൊരു കുഞ്ഞുടുപ്പും സമ്മാനിച്ചാണ് അവരെ യാത്രയാക്കിയത്....

അതുവരെ ഇല്ലാതിരുന്ന ആവേശവും സന്തോഷവും കണ്ടിട്ടാവണം ഡ്രസ്സ് എഴുത്തു തന്നിരുന്ന സെയിൽസ് ഗേൾ എന്നോട് ചോദിച്ചത്

ആരാണ് അവരെന്ന്.....!!!!???

വെറും രണ്ട് ദിവസത്തെ പരിചയം ഉള്ളുവെങ്കിലും പറയാൻ ഒരുപാടുണ്ടായിരുന്നു അവരെക്കുറിച്ച്.....

BM ഹോസ്പിറ്റലിലെ നേഴ്സായിരുന്ന അവർ...

ആതുര സേവകരായ മാലാഖമാരിൽ ഒരാൾ....

അതിജീവനത്തിന്റെയും കാരുണ്യത്തിന്റെയും പ്രതീകങ്ങൾ.....

അഭിവൃദ്ധിയുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ഒരു തിരുവോണ ദിനത്തിലാണ് ഞാനെന്റെ മകന് ജന്മം നൽകുന്നത്

ഏകദേശം ഉച്ചയോടടുത്താണ് ഞങ്ങൾ ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിയത്

സാധാരണ രോഗികളെയും സന്ദർശകരെയും കൊണ്ട് വീർപ്പുമുട്ടാറുള്ള ഹോസ്പിറ്റൽ അന്നു വിജനമായ കിടന്നു.....

അഡ്മിറ്റ് പേർഷ്യൻസിന്റെ കൂടെയുള്ളവര്രാകാം അങ്ങിങ്ങായി ഓരോ നിഴലുകൾ മാത്രം......

നിറ വയറിന്റെ പരവശത കളോടെ ഉമ്മയുടെ കയ്യും പിടിച്ചു കാറിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ തന്നെ വേദന അതിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ എത്തിയിരുന്നു.....

കണ്ണുകളിൽ
ഈറൻ പൊടിയുന്നുണ്ട്...

വയറും തങ്ങി പിടിച്ചുള്ള എന്റെ വരവ് കണ്ടപ്പോഴേ റിസപ്ഷനിൽ ഇരിക്കുന്ന ഒരു നേഴ്സ് പിറുപിറുക്കുന്നത് കണ്ടു......

ഇന്നെങ്കിലും ഒരു സ്വസ്ഥത തരുമോ.......?? എന്ന അർത്ഥത്തിലാകും.....

ഭർത്താവ് റിസപ്ഷനിൽ ചീട്ടു കാണിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.....

മാഡം ലീവ് ആയിരിക്കും അല്ലേ ഇന്ന്.............?????

എന്താ ചേട്ടാ...... ഇന്ന് ഓണമാണെന്ന് അറിയില്ലേ......???

പല്ലിൽ കടിച്ചു കൊണ്ടാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞത്.........
ഇക്കാക്ക ദേഷ്യം കയറി.....

നേരത്തെ നോട്ടീസടിച്ച് അറിയിച്ചിട്ടണോ സിസ്റ്ററെ.... ഈ പ്രസവ വേദനയൊക്കെ വരുന്നത്.....!!!?

ഇക്കയുടെ അപ്രതീക്ഷിതമായ മറുപടി കേട്ടിട്ടാവണം പിന്നെ അവൾ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല........

ഞാനപ്പോൾ ഇക്കാന്റെ കൈ മുറുകെപ്പിടിച്ചു വേദന കടിച്ചമർത്താൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു......

എനിക്ക് പേടിയാകുന്നു ഇക്കാ.......
ഇവരുടെ അടുത്തേക്കല്ലേ ഞാനിനി.......

എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു......

എന്നെ ലേബർ റൂമിലേക്ക് കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴും ചെക്കപ്പ് നടത്തുമ്പോഴുമെല്ലാം അവളിലെ ഉള്ളിൽ ചെകുത്താൻ സടകുടഞ്ഞെഴുന്നേൽക്കുന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.......

എല്ലു നുറുങ്ങുന്ന പ്രസവ വേദനയെക്കാൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചത് അവൾക്ക് തന്നോടുള്ള സമീപനമാണ്.....

എന്തിനും ഏതിനും കയർക്കുന്നു.....
ഏതൊരു പെണ്ണും കരുണയും സഹാനുഭൂതിയും കാംഷിക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.....

പണ്ടൊക്കെ വീടുകളിൽ നടന്നിരുന്ന പ്രസവങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു നല്ലതെന്ന് പലയാവർത്തി മനസ്സിൽ തോന്നി.......
ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ സാമീപ്യമെങ്കിലും ഉണ്ടാകുമല്ലോ.........!!!

വേദന കൂടട്ടെ എന്നും പറഞ്ഞ് ഇട്ടിട്ട് മണിക്കൂർ മൂന്നു കഴിഞ്ഞു.......
ലേബർ റൂമിൽ ഞാനും അവളും മാത്രമേയുള്ളൂ......

അവളാകട്ടെ സദാസമയവും ഫോണിലും........

വേദന സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ ഞാനാകെ തളർന്നു പോകുന്നു...
ഇതിലും വലിയൊരു വേദന വരാനില്ല എന്ന് തോന്നിപ്പോകുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.....

അമ്മയെ വിളിച്ച് ഒന്നുറക്കെ കരയണമെന്ന് തോന്നി.....

അവസാന സഹികെട്ടപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു
...... സിസ്റ്റർ.......... ടൈം ആയില്ലേ..........!!!?????
ഡോക്ടർ വരുന്നില്ലേ.......???

സമയമായാൽ എനിക്ക് തന്നെ അറിയാം.....
ഫോണിൽ നിന്നും കണ്ണെടുക്കാതെ അവൾ പിറുപിറുത്തു........

കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്ത ആ മനുഷ്യ പിശാചിന്റെ മുന്നിൽ കിടന്നു ഞാൻ മരിച്ചുപോകും എന്നു പോലും പേടിച്ചു..............

നിമിഷങ്ങൾ മണിക്കൂറിന്റെ ദൈർഘ്യത്തോടുകൂടി ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുമ്പോഴാണ് നൈറ്റ് ഷിഫ്ടിൽ ഡ്യൂട്ടിക്കായി അവർ കടന്നു വരുന്നത്.............

പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖവുമായി ഒരു സുന്ദരി മാലാഖ.....

വന്ന ഉടനെ അവർ എന്റെ അടുത്തേക്കാണ് വന്നത്...

എന്താ മോളെ ഇത്.......!!!!!??
ആകെ വിയർത്ത് നനഞ്ഞിരിക്കുന്നല്ലോ......!!?

എന്റെ തട്ടമെടുത്തു മുഖമെല്ലാം തുടച്ചു തന്നു......

സാരമില്ല...... നമ്മുടെ വാവക്ക് വേണ്ടിയല്ലേടാ..........

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മരുഭൂമിയിൽ മഴപെയ്ത പ്രതീതിയാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത്....

അതുവരെ സംഹാര താണ്ഡവമാടി യിരുന്ന വേദനയൊക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതായ പോലെ.....

സമയമായില്ല സിസ്റ്റർ....... കുറേ നേരമായി വേദനയും സഹിച്ചിങ്ങനെ........

വന്നപ്പോൾ മുതൽ ചെയറിൽ സീറ്റ് ഉറപ്പിച്ചവൾ മൊഴിഞ്ഞു...........

ഞാനൊന്നു നോക്കട്ടെ........ അവർ പറഞ്ഞു......

ദൈവമേ............ ഇത് ലാസ്റ്റ് സ്റ്റേജിൽ എത്തിയിട്ടുണ്ടല്ലോ....... നീ ഇതുവരെ നോക്കിയില്ലേ......... അവർ അവളോട് ദേഷ്യപ്പെട്ടു......
പെട്ടെന്ന് പോയി മാടത്തെ വിളിക്കൂ...,... അവർ അട്ടഹസിച്ചു............
അവരുടെ പരിഭ്രാന്തി കണ്ട് ഞാനാകെ ഭയപ്പെട്ടു....
ഒന്നുമില്ലെടാ....... നല്ലപോലെ ദൈവത്തെ വിളിച്ചോളൂ......
അവർ എന്നെ സമാധാനിപ്പിച്ചു....
എന്നാലും അവരുടെ വാക്കിലെ വിറയൽ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു......
അറിയുന്ന പ്രാർത്ഥനകളെല്ലാം ഉറക്കെ ഉരുവിട്ടുകൊണ്ടിരുന്നു....

അവർ എന്തൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു..... ഞാൻ കണ്ണുമടച്ചു ദൈവത്തെയും വിളിച്ചു കിടന്നു.....
എന്തൊക്കെയാണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാത്ത സെക്കൻഡുകൾ.....
.
എന്റെ എല്ലാ വേദനകളിലും കൈകൾ കോർത്ത് അവർ കൂടെ നിന്നു......

പെട്ടെന്നാണ് വാവയുടെ കരച്ചിൽ....... ഞാൻ കണ്ണുതുറന്നു.......
മോനാണ്....... സിസ്റ്റർ പുഞ്ചിരിച്ചു......
ഞാൻ പോലുമറിഞ്ഞില്ല എന്റെ പ്രസവം......
അല്ല അവർ അറിയിച്ചില്ല..
അല്ലെങ്കിലും ചിലരുടെ സാമീപ്യം തന്നെ മതിയാകും നമുക്ക്......
..

ഡോക്ടർ ഓടിക്കിതച്ചു വന്നപ്പോഴേക്കും എല്ലാം കഴിഞ്ഞിരുന്നു......
അവർ ഡോക്ടറോട് അടക്കം പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു......
""" എത്ര സമയമായെന്നറിയില്ല മേടം ഇവർ ഈ അവസ്ഥയിൽ...... ബേബിയുടെ (ഡ്യൂട്ടി നേഴ്സിന്റെ )അശ്രദ്ധ....... കുറച്ചുകൂടെ വൈകിയിരുന്നെങ്കിൽ........... അവൾക്കിത് എത്രാം തവണയാണ് പിഴവുകൾ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.....
.""""
അവർ നെടുവീർപ്പിട്ടു.......

."""" നേഴ്സുമാരുടെ നിസ്തുല്യമായ സേവനങ്ങൾക്ക് വേദനകളെ ചെറുക്കാനും ഇരട്ടിപ്പിക്കാനും ഒരു പോലെ കഴിവുണ്ട്......... എല്ലാ സുമനസ്സുകളായ ഭൂമിയിലെ മാലാഖമാർക്കും വേണ്ടി സമർപ്പിക്കുന്നു..........."""""

M@h! M@j

Mahira