നിഴൽ മാത്രം

നിഴൽ മാത്രം
************

മനുഷ്യൻ നിഴൽമാത്രം
ക്ഷണികമായ ജീവിതം!
ഞാൻ സമ്പാദിച്ചുകൂട്ടുന്നു;
അനുഭവിക്കുന്നതാര്?
വിശന്ന വയറിന് നൽകിയോ ഞാനെന്റെ സമ്പാദ്യം?
കൊട്ടാരത്തിലെ അകത്തളങ്ങളിൽ വസിക്കുന്നവന് വിരുന്നുനൽകി ഞാൻ;
ഒട്ടിയ വയറുമായ് പോയ ബാലനെ ഞാൻ കണ്ടില്ല;
കാണുന്നതെന്തിന് പത്രാസില്ലാത്തവനെ.
സിൽക്ക് സാരിയിലും പട്ടുമെത്തയിലും രമിച്ചു ഞാൻ;
കീറിയ ഓയിൽ സാരി ഞാൻ കണ്ടില്ല, പുൽപ്പായ ഞാൻ കണ്ടില്ല;
പെർഫ്യൂമിന്റെ സുഗന്ധമെന്നെ മാടി വിളിച്ചു;
മുല്ലപ്പൂവിന്റെ സുഗന്ധമെന്റെ ഇഡ നാഡി അടച്ചു കളഞ്ഞു.
കൊടി വച്ച കാറാണെന്റെ നയനങ്ങളെ ത്രസിപ്പിച്ചത്!
ഓട്ടോറിക്ഷയിൽ വന്നവനെ നോക്കി മുഖം തിരിച്ചു.
വിപ്ളവമെന്റെ സിരകളിലിന്നില്ല;
അധികാര ലഹരിയിൽ;
പ്രകൃതിയെ ഞാൻ കണ്ടില്ല;
ഭൂമിദേവി സങ്കല്പമെനിക്കില്ല.
വികസനമാണെന്റെ വജ്രായുധം;
കൊടിപിടിക്കുന്നവനെന്റയടിമ,
ഞാൻ ഗർജ്ജിക്കുമ്പോൾ മാത്രമുയരട്ടെ കൊടികൾ!
പ്രതിഷേധിക്കുന്നവന് കാരാഗൃഹം;
പ്രശംസിക്കുന്നവന് അധികാരത്തിന്റെ വീഞ്ഞു നുണയാം.
അയ്യോ, എന്റെ അസ്ഥികൾ ക്ഷയിച്ചിരിക്കുന്നു;
അധികാരചെങ്കോൽ വലതുഭാഗത്തിരുന്നവൻ തട്ടിയെടുത്തു.
എന്റെ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളെന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ;
ഞാനെന്റെ ഭാരം താങ്ങാൻ കഴിയാതെ ഇഴയുന്നു;
കാൽ വ്രണങ്ങളഴുകി ദുർഗന്ധം!
ഞാൻ ബധിരനും മൂകനുമായിരിക്കുന്നു;
കൊട്ടാരസുഖത്തിൽ ശീലിച്ചയെന്റെ - പാതിയെന്നെ തൊഴിച്ചുമാറ്റുന്നു;
കുടിലിൽ തളർന്നുകിടക്കുന്ന കണവന്റെ നെഞ്ചകംതടവുന്ന പത്നിയെക്കണ്ടുഞാൻ കരയുന്നു.
ആരവങ്ങളില്ല, അനുയായികളില്ല;
എ.സി മുറിയിലസ്ഥിപഞ്ജരമായ് ഞാൻ കിടക്കുന്നു;
എന്റെ ആയുസിന്റെ ദൈർഘ്യമറിയാതെ ഞാൻ കരയുന്നു.
അധികാരവീഥിയൊരുക്കിയ അധ്വാനവർഗമെന്നെനോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യജീവിതമെത്ര ക്ഷണികമാണെന്നു ഞാനറിയുന്നു.
ഒന്നുറങ്ങിയാൽ മതിയായിരുന്നു.

Written by Saji Varghese