വീഡിയോഗ്രാഫി

കാലങ്ങൾക്ക് മുൻപേ എന്റെ മനസ്സിൽ കയറിക്കൂടിയ വികാരമാണ് വീഡിയോഗ്രാഫി..... കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല സിനിമ ഒരു ലക്ഷ്യമായിരുന്നു....
ആ ലക്ഷ്യത്തിലേക്കുള്ള പാത പാതിയിൽ ഡിവേർട്ട് ചെയ്ത് ആദ്യം മലേഷ്യയിലും പിന്നെ പല രാജ്യങ്ങളിലും ഇപ്പോ സൗദിയിലും എന്നെക്കൊണ്ടെത്തിച്ചു... ജീവിതത്തിലെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ തന്നെയാണതിന് കാരണമെന്നും പറയാം....

പ്രവാസത്തിനിടയിലെ അവധിക്കാലങ്ങളിൽ നാട്ടിലെത്തിയാൽ വീഡിയോഗ്രാഫി പൊടി തട്ടി എടുക്കും.... മിക്കവാറും വിവാഹങ്ങളുടെ കവറേജ് തന്നെയാവും ഉണ്ടാവുക..... വട്ടച്ചിലവുകൾക്കുള്ള കാശ് സമ്പാദിക്കാനുള്ള വഴിയുമാണത്.....

എന്റെ അനുഭവത്തിൽ ഏറ്റവും കോമഡി അരങ്ങേറുന്നത് കല്യാണ വീടുകളിലാണ്.... അങ്ങനെ ഒരനുഭവം നിങ്ങൾക്കായി കുറിക്കുന്നു.....

ക്വോലാ ലംപൂരിൽ നിന്നുള്ള Air Asia AK 37 ഫ്ലൈറ്റ് രാവിലെ കൃത്യം 7:35 ന് തന്നെ കൊച്ചി ഇൻറർനാഷണൽ Airport ൽ ലാന്റ് ചെയ്തു.... കസ്റ്റംസ് ക്ലിയറൻസും മറ്റും കഴിഞ്ഞ് 8:10 ഓടെ ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി ... പേഴ്സിലെ ചെറിയ ഉറയിൽ സൂക്ഷിച്ച !dea സിം എടുത്ത് ഫോണിലിട്ട് സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്ത് തിരികെ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിക്ഷേപിച്ച് ഞാൻ Money Exchange ന് മുന്നിലെത്തി.... ക്വോന്താനിൽ നിന്നും ക്വോലാ ലംപൂരിലേക്കുള്ള യാത്ര ബസിലായതിനാൽ കുറച്ച് റിങ്കിറ്റ് ഇന്ത്യൻ മണിയാക്കാതെ ഞാൻ സൂക്ഷിച്ചിരുന്നു... ക്വോലാ ലംപൂരിലെ എയർപോർട്ടിൽ Coffee യും മറ്റും കഴിച്ചതിന്റെ ബാക്കി ഇന്ത്യൻ രൂപയാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു ലക്ഷ്യം.... പേഴ്സെടുത്ത് റിങ്കിറ്റ് എണ്ണിത്തുടങ്ങി... സത്തു... ടു അ.... തിഗ... അംമ്പ.. ലിമ... അന്നം... ലിമാപ്ലൂ..... അന്നം റാത്തൂസ് ലിമാപ്ലൂ റിങ്കിറ്റ് .... അതായത് 650 റിങ്കിറ്റ്... കൗണ്ടറിലിരുന്ന ചേട്ടന് റിങ്കിറ്റ് നൽകി ഒരു നിമിഷം കാത്തു നിന്നു...

ചേട്ടൻ റിങ്കിറ്റ് എണ്ണി തിട്ടപ്പെടുത്തി കാൽക്കുലേറ്ററിനെ കുത്തിനോവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ എന്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു '' ഉരുഗുതേ... മരുഗുതേ.... നമ്മടെ ശ്രേയപെണ്ണിന്റെ ഗാനം......
ഞാൻ ഫോൺ ജീൻസിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നെടുത്തു... Swarajettan Calling...... ശ്ശെടാ ഈ മനുഷ്യനെങ്ങനറിഞ്ഞു ഞാൻ വരുന്ന കാര്യം ചിന്തകൾ പല വഴിക്ക് സഞ്ചരിക്കാൻ ഒരുങ്ങവേ ഓടുന്ന പട്ടിയെ കുരുക്കിട്ട് വലിക്കുന്ന പോലെ... സർ.. എന്ന് കൗണ്ടറിലെ ചേട്ടന്റെ വിളി വന്നു.... Please take ur Cash... ഞാൻ ക്യാഷും വാങ്ങി പേഴ്സിൽ തിരുകി ഒരു നന്ദിയും പറഞ്ഞ് തിരിയവെ പിന്നെയും ശ്രേയ പെണ്ണ് പാടാൻ തുടങ്ങി... ഞാൻ മൊബൈലിന്റെ പച്ച ബട്ടണിൽ വിരലമർത്തി ഫോൺ ചെവിയോട് ചേർത്തു...
ടാ നീ എത്തിയില്ലേ..??
ഇല്ല ചേട്ടാ കസ്റ്റംസ് ക്ലിയറൻസും മറ്റ് കാര്യങ്ങളും കഴിഞ്ഞ് ഇറങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ......
വേഗം വാ ഒരു കാര്യം ണ്ട്.....
ശരി ചേട്ടാ..... ഞാൻ Call കട്ട് ചെയ്ത് മൊബൈൽ പോക്കറ്റിൽ തിരുകി പുറത്തേക്കുള്ള ചില്ലുവാതിൽ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി....

വാതിലിന് തൊട്ടു മുന്നിലായ് കാക്കി യൂണിഫോം ധരിച്ച ഉദ്യോഗസ്ഥന്റെ നോട്ടം Duty free Shop ന്റെ പേരുള്ള പോളിത്തീൻ ബാഗിലാണ്...

അയാളുടെ മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ എന്നോടയാൾ Passport കാണിക്കാൻ പറഞ്ഞു.. ഞാൻ പാസ്പോർട്ട് നൽകി....

പ്ലാസ്റ്റിക് ബാഗിലെന്താ....?

ഒരു Glenfiddich ആണ്

അയാൾ Passport ലേക്കും എന്റെ മുഖത്തേക്കും മാറി മാറി നോക്കി .... അതിന്റെ അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ പറഞ്ഞു..... '' ഫ്രണ്ട്സിനാ....,,

ഒന്നല്ലേയുള്ളൂ....

ഉം.... അയാൾ തിരികെ പാസ്പോർട്ട് തന്നിട്ട് വഴിമാറിതന്നു......

ഞാൻ ചില്ലുവാതിലും കടന്ന് വെളിയിലേക്ക് വന്നു..... വീട്ടിൽ നിന്ന് എന്നെ സ്വീകരിക്കാനെത്തിയവരെ പരതി.... ആരെയും കാണാനില്ല.....
കുറച്ചു കൂടി മുന്നിലേക്ക് നടന്നപ്പോൾ ജ്യേഷ്ഠത്തിയുടെ ഭർത്താവ് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു..... ഞാൻ അങ്ങോട്ട് നടന്നു ചെന്നു...... എന്നെ ആദ്യം ചേട്ടന് മനസ്സിലായില്ല..... പിന്നെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വന്ന എല്ലാരേയും വിളിച്ച് കൂട്ടി.... ആർക്കും ആദ്യം എന്നെ മനസ്സിലായില്ല..... കാരണം അങ്ങോട്ട് പോയ ഞാനല്ല തിരിച്ച് വന്നത്.... മുടിയൊക്കെ വളർത്തി സ്ട്രെയ്റ്റൻ ചെയ്ത്..... വീട്ടുകാരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ കോലം കെട്ടല്ലേ വരവ്.....

എല്ലാപേരും വണ്ടിയിൽ കയറി.... വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തുടങ്ങി......

യാത്രയിലുടനീളം എന്റെ തലമുടിയും തൊപ്പിയുമായിരുന്നു സംസാരവിഷയം.........

വീണ്ടും ശ്രേയ പെണ്ണ് പാടിത്തുടങ്ങി..... Swarajettan Calling ...ഞാൻ കോൾ അറ്റൻഡ്......

ടേയ് എവിടായെടേയ്.....?

ചേർത്തല......

വന്നാലുടൻ സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് പോരേയ്......

OK......... ay..

സ്വരാജേട്ടൻ നുമ്മടെ ചങ്ക് ബ്രോയാണ് ..... സ്റ്റിൽ ഫോട്ടോഗ്രാഫർ....... പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകൻ... Wild Life Photographer..... ഒന്നും പറയണ്ട ആള് പുലിയാണ്....
ഞാൻ നാട്ടിലുള്ളപ്പോൾ സ്വരാജേട്ടൻ എന്നെ വർക്കിന് വിളിക്കും......

ഞങ്ങൾ പോയ വർക്കിലെല്ലാം എന്തെങ്കിലും കോമഡി കണ്ട് ചിരിച്ച് മരിക്കാതെ വരവില്ല.....

ഞങ്ങൾ വീട്ടിലെത്തി...... ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ബാത്റൂമിൽ കയറി കുളിയൊക്കെ പാസാക്കി ഡ്രെസ് ചെയിഞ്ച് ചെയ്യുമ്പോൾ സ്വരാജേട്ടൻ വീട്ടുപടിക്കലെത്തി........

ഞാനിറങ്ങി ചെന്നു.....

ടാ നാളെ ഒരു വർക്കുണ്ട്..... പത്തനംതിട്ടയിലാ...... വെളുപ്പിനെ പോകണം.... കരുനാഗപ്പള്ളിയിൽ പോയി ക്യാമറ എടുക്കണം...... നീ വണ്ടിയിൽ കേറ്..... ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ എല്ലാം പറഞ്ഞു തീർത്തൂ .....

ഞാൻ ബൈക്കിൽ കയറി .....

കരുനാഗപ്പള്ളിയിൽ പോയി ക്യാമറയും എടുത്ത് തിരിച്ചു വന്നു..... എന്നെ വീട്ടിൽ വിട്ടിട്ട് രാവിലെ 3 മണിക്ക് റെഡിയായിരിക്കാൻ പറഞ്ഞ് സ്വരാജേട്ടൻ പോയി...........

ഞാൻ ക്ഷീണത്താൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കിടന്നുറങ്ങി...

രാവിലെ രണ്ട് മണിക്ക് തന്നെ എഴുന്നേറ്റ് കുളിയും തേവാരവും മറ്റും നടത്തി സ്വരാജേട്ടനെ കാത്തിരുന്നു......

2:45 ന് ആളെത്തി..... ഞങ്ങൾ പത്തനംതിട്ടയിലേക്ക് യാത്രയായി..... ചെക്കൻ വീട്ടുകാരുടെ വർക്കാണ്..... 5:30 ന് ചെറുക്കൻ ഇറങ്ങും അതാണ് ഇത്ര വെളുപ്പിന് പോകാൻ കാരണം......
ഞങ്ങൾ 4:05 ന് പത്തനംതിട്ടയിലെത്തി..... ഫോൺ വിളിച്ച് വഴിയൊക്കെ ചോദിച്ച് കല്യാണവീടിന് അടുത്തെത്തി....

വീടിന് കുറച്ചകലെയായി വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്ത് ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു......

കല്യാണവീടിന്റെ ഒരു ലക്ഷണങ്ങളും കാണാനില്ല....

എല്ലാപേർക്കും ഒരു മൂകത...

സംശയം തീർക്കാനായി ഒരു വല്യപ്പച്ചനോട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.... അപ്പാ ഇത് രാജേഷിന്റെ കല്യാണവീട് തന്നല്ലേ.......
അതെ ...... നിങ്ങളകത്തോട്ട് ചെന്നാട്ട്......

ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി....... അവിടെയും സ്ഥിതി മറിച്ചല്ല.... കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്ന പെണ്ണുങ്ങൾ എന്തോ അടക്കം പറയുന്നുണ്ട്...... എല്ലാരുടേയും മുഖത്ത് വലിയ വിഷമഭാവം.....

കല്യാണ ചെക്കൻ വന്ന് ഞങ്ങളെ ചായ കുടിക്കാൻ വിളിച്ചു..... ഞങ്ങൾ വരുന്ന വഴിക്ക് ചായ കുടിച്ചതിനാൽ സ്നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു......

ലൈറ്റും മറ്റും സെറ്റ് ചെയ്ത്....... ഞങ്ങൾ വർക്കിന് തയ്യാറെടുത്തു....

നിലവിളക്ക് തെളിക്കുന്നതും ..... ചെറുക്കന്റെ വസ്ത്രധാരണവും മറ്റും ഷൂട്ട് ചെയ്ത ശേഷം ദക്ഷിണ കൊടുക്കുന്നതിന്റെ ഷൂട്ടിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു......

ദക്ഷിണ നൽകുന്നതിനിടയിൽ കൂടി ഒരു ചേച്ചി തൊട്ടടുത്ത റൂമിലേക്ക് കയറി പോവുകയും കുറച്ച് സമയം കഴിഞ്ഞ് കരഞ്ഞുകൊണ്ട് കണ്ണും തുടച്ച് മൂക്കും ചീറ്റി ഇറങ്ങി അടുക്കള ഭാഗത്തേക്കും പോകുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു..... ഇത് പല പ്രാവശ്യം തുടർന്നപ്പോൾ ഞാൻ ആ ചേച്ചിയോട് കാര്യം തിരക്കി......

ചേച്ചി എന്റെ കയ്യും പിടിച്ച് ആ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു.... ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് സ്വരാജേട്ടനോട് വരാൻ കണ്ണുകൊണ്ട് സിഗ്നൽ നൽകി.....

ചേച്ചി മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറി...... ഞാനും..... എന്റെ പിന്നാലെ സ്വരാജേട്ടനും.....

അവിടെ ആ മുറിക്കുള്ളിൽ ഒരാൾ ദേഹമാസകലം പ്ലാസ്റ്ററുമായി ഒരു കാൽ കട്ടിലിൽ ഉറപ്പിച്ച സ്റ്റാന്റിലെ വള്ളിയിൽ തൂക്കിയിട്ടു കൊണ്ട് കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നു......
ഞാൻ ചോദിച്ചു....... ആരാ ചേച്ചി ഇത്.....?

കല്യാണ ചെക്കന്റെ ഒരേ ഒരളിയനാ..... എന്റെ കെട്ടിയോൻ......

എന്ത് പറ്റീതാ.......?

അത് മേനേ ...... ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് കണ്ണുനീർ തുടച്ചു കൊണ്ട് ചേച്ചി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി..... കഴിഞ്ഞാഴ്ചയായിരുന്നു ഈ വീടിന്റെ പാല് കാച്ച്....... അന്ന് വൈകിട്ട് അളിയനും കൂട്ടുകാർ എല്ലാരും കൂടെ ടെറസിൽ ഇരുന്നൊന്ന്കൂടി......... ചേട്ടൻ അവിടെ തന്നെ കിടന്നുറങ്ങി ..... വെളുപ്പിനെ ഒന്ന് മൂത്രമൊഴിക്കാനിറങ്ങീതാ......... പാരപ്പെറ്റ് കെട്ടീട്ടില്ലാരുന്നു.........

ബാക്കി പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ വന്ന ചിരി കൈകളാൽ മറച്ച് ഞാൻ തിരിച്ചിറങ്ങി..... ഓടി എന്നു തന്നെ പറയാം........

വെളിയിൽ വന്ന് ഞാൻ നോക്കുമ്പോൾ സ്വരാജേട്ടൻ ഒരു തെങ്ങിനോട് ചേർന്ന് നിന്ന് മുഖം പൊത്തി കിതയ്ക്കുകയാണ്.....

ഞാൻ സ്വരാജേട്ടനെ വിളിച്ചു....... ചേട്ടാ കരയാതെ........ ചേട്ടാ.....

ഒന്ന് പോടാ അവിടുന്ന് ഇത്രേം വലിയ കോമഡി കേട്ടിട്ട് ഞാൻ കരയാനോ.......? എന്ന് പറഞ്ഞ് ചേട്ടൻ പൊട്ടി പൊട്ടി കരഞ്ഞു....... sorry ചിരിച്ചു ആരും കാണാതെ.............

ഫഹദ് ലവ്ഷോർ....