കുഞ്ഞുമനസ്സിലെ അമ്മതൻ സ്നേഹം

കുഞ്ഞുമനസ്സിലെ അമ്മതൻ സ്നേഹം
***************************************

"ഡോക്ടറങ്കിൾ വേണ്ട....എന്റെ അമ്മേടെ വയറ് കത്തികൊണ്ട് കുത്തികീറല്ലേ.എനിക്ക് പേടിയാ.എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് വേദനിക്കും .എന്റെ അമ്മയെ വേദനിപ്പിച്ച് എനിക്ക് പുറത്തേക്ക് വരണ്ട."
ഞാനാദ്യമായി കരഞ്ഞത് അന്നായിരുന്നു.പക്ഷേ എന്റെയാ കരച്ചിൽ ആരും കണ്ടില്ല...

"കുഞ്ഞിന്റെ തല പുറത്തേക്ക് വരാൻ ഭയങ്കരപാടാണ്..സിസേറിയൻ വേണ്ടിവരും "
എന്ന് എന്റെ അമ്മയോട് ഡോക്ടർ അങ്കിളും ഡോക്ടറാന്റിയും പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മയും അതിന് സമ്മതിച്ചു.

അമ്മയ്ക്ക് എങ്ങനേലും എന്റെ മുഖമൊന്ന് കണ്ടാൽ മതി .അതിനായി എന്ത് വേദനയും അമ്മ സഹിക്കാൻ തയ്യാറാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.
ഓപ്പറേഷന് സമ്മതമാണെന്ന് പേപ്പറിൽ അച്ഛായെ കൊണ്ട് ഒപ്പിടീക്കാനായി സിസ്റ്റർ പോയപ്പോൾ ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു.

"ദൈവമേ എന്റെ അമ്മയുടെ വയറ് കത്തികൊണ്ട് കുത്തികീറാൻ അച്ഛ സമ്മതിക്കരുതേയെന്ന്"
പക്ഷേ അച്ഛ ആ പേപ്പറിൽ ഒപ്പിട്ട് കൊടുത്തു.എനിക്കന്ന് ആദ്യമായി അച്ഛയോട് ദേഷ്യം തോന്നി.കുറച്ചു മുൻപ് വരെ അമ്മ വയറിന് മുകളിൽ കൈവെച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞതാ

"വാവേ നീ അമ്മയെക്കാളും ഏറെ അച്ഛയെ സ്നേഹിക്കണംട്ടോ ,അമ്മയ്ക്ക് ഏറ്റവും സന്തോഷവും അതാട്ടോ"
എന്നിട്ടാ അങ്ങനെയുള്ള എന്റമ്മയെ വേദനിപ്പിക്കാൻ അച്ഛ സമ്മതിച്ചത്.

ചിലപ്പോ അമ്മയെപ്പോലെ തന്നെ എന്റെ മുഖം വേഗം കാണാൻ വേണ്ടിയാകുമല്ലേ അച്ഛയും അങ്ങനെ സമ്മതിച്ചത്.അതോർത്തപ്പോ അച്ഛയോടുള്ള ദേഷ്യം കുറഞ്ഞൂട്ടോ വാവയ്ക്ക്...

ലേബർ റൂമിൽ നിന്നും അമ്മയെ ഓപ്പറേഷൻ തിയറ്ററിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുമ്പോഴും അമ്മ
വയറിൽ കൈവെച്ച്" അമ്മേടെ വാവ പേടിക്കണ്ടാട്ടോ .വേഗം അമ്മേനെ കാണാല്ലോ" എന്നെന്നോട് മനസ്സ്കൊണ്ട് മന്ത്രിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അമ്മ എപ്പഴും അങ്ങനാ.ഉറക്കെ എന്നോട് വല്ലപ്പോഴുമെ സംസാരിക്കൂ.അല്ലാതെ എപ്പോഴും വയറിന് മീതെ കൈവെച്ച് ശബ്ദമില്ലാതെ മനസ്സ് കൊണ്ട് സംസാരിക്കും.

ഒരു ഉറുമ്പ് കടിച്ചാ കരയണ എന്റെ അമ്മ എങ്ങനെയാ ഇത്രയും വലിയ വേദന സഹിക്കണേ,പക്ഷേ എന്റെയീ പേടി അമ്മയ്ക്കില്ല ..അമ്മയുടെ മനസ്സ് മുഴുവൻ എന്റെ കുഞ്ഞുമുഖം കാണാനുള്ള ആർത്തിയാ..

അമ്മയെ ഓപ്പറേഷൻ ടേബിളിൽ കയറ്റി മുട്ടുകുത്തി കിടത്തിയിട്ട് നട്ടെല്ലിന് മരവിക്കാനുള്ള മരുന്ന് കുത്തിവെച്ചു.അപ്പോഴും അമ്മയ്ക്ക് വേദനിക്കുമെന്നോർത്ത് ഞാൻ കരഞ്ഞെങ്കിലും അമ്മ കരഞ്ഞില്ല.

ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അമ്മേടെ ചുറ്റും ഡോക്ടറങ്കിളും ഡോക്ടറാന്റിയും നഴ്സാന്റിമാരും ഒക്കെ എത്തി.അമ്മേടെ വയറ് കത്തികൊണ്ട് കീറി എന്നെ പുറത്തെടുത്തു.

"മിടുക്കൻ ഒരു മോനാട്ടോ" എന്ന് എന്റമ്മയോട് ഡോക്ടറാന്റി പറഞ്ഞു.അത് കേട്ടപ്പോ അമ്മേടെ ഒരു സന്തോഷം .....എന്നെ അമ്മയെ ഒന്ന് കാണിച്ചിട്ട് വേഗം തന്നെ ആ മുറീന്ന് കൊണ്ടുപോയി.അമ്മയെ കാണാഞ്ഞ് ഞാൻ അപ്പോൾ വല്ലാതെ കരഞ്ഞു.

ആ സമയത്ത് എന്റമ്മയുടെ .....കത്തികൊണ്ട് കീറിയ വയറപ്പോൾ തുന്നിച്ചേർക്കുവായിരുന്നു....നേഴ്സാന്റി എന്നെ അച്ഛയുടേയും അമ്മൂമ്മയുടേയും ഒക്കെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുചെന്നു.എല്ലാരും എന്നെ ഒത്തിരി സ്നേഹത്തോടെ മാറിമാറി ലാളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

എന്റമ്മയെ കുറിച്ച് അവരെല്ലാം നേഴ്സാന്റിയോട് തിരക്കിയപ്പോൾ അമ്മ സുഖമായിരിക്കുന്നെന്ന് ആന്റി മറുപടി പറഞ്ഞു.ഇത്തിരി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് വിശക്കാൻ തുടങ്ങി.കരച്ചിൽ നിർത്താതായപ്പോൾ എന്നെ അമ്മേടടുത്ത് കൊണ്ടുപോയി.ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ അമ്മ വേദന കൊണ്ട് കരയുവായിരുന്നു പക്ഷേ എന്നെ കണ്ടതും അമ്മ "അമ്മേടെ പൊന്നു വാവേ "എന്നും വിളിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ എനിക്ക് പാൽ തന്നു. എന്നെക്കണ്ടതോടെ എന്റമ്മയുടെ സകലവേദനയും എവിടേയ്ക്കോ പോയ്മറഞ്ഞു.

അമ്മയുടെ അന്നത്തെ ആ ഭാവമാറ്റം എനിക്കന്നുതൊട്ടിന്നോളം ഒരു അത്ഭുതമായിരുന്നു.എത്ര വലിയ വേദനയിലും ഞാനടുത്തെത്തുമ്പോൾ എന്റമ്മ ഒരു ചെറുപുഞ്ചിരിയാലതിനെ മറയ്ക്കും. എനിക്ക് കുത്തിവെയ്പ്പെടുക്കണ സമയത്ത് അത് കാണാനാകാതെ അമ്മ മുഖം തിരിച്ചു നിന്ന് എന്നേക്കാൾ ഉച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞതും ഞാനൊന്ന് വീഴുമ്പോൾ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിവന്നെടുക്കുന്നതും ......എല്ലാം...എല്ലാം
എനിക്ക് അത്ഭുതം തന്നെയാണ്.കാരണം അമ്മയ്ക്ക് വേദനിക്കുമ്പോഴല്ല എനിക്ക് വേദനിക്കുമ്പോഴാണ് പിന്നീടെന്റമ്മ കരഞ്ഞതൊക്കെയും.

ഇത്തിരി കൂടി വലുതായി്ട്ടും ഞാൻ വികൃതികാട്ടുമ്പോൾ അടിതന്നിട്ട് ആ അടിച്ച സ്ഥലത്ത് എന്റമ്മ ഞാനുറങ്ങുമ്പോൾ ഉമ്മ തരുന്നത് പലപ്പോഴും ഞാനറിയുന്നത് അമ്മയുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ ചൂടേൽക്കുമ്പോഴാണ്.

ഞാനുറങ്ങിയശേഷം ഉറങ്ങുകയും ഞാനുണരും മുൻപേ എനിക്കായുണരുന്നതും എന്റമ്മയല്ലാതെ വേറാരാ?മാമൂട്ടാനായി പറയണതൊക്കെയും കളവാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി കഴിയുമ്പോ
ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കും എന്റെ കള്ളച്ചി അമ്മ ....

"ഈ ജന്മം മാത്രമല്ല ഇനി വരുമോരോ ജന്മവും ഈ അമ്മ തൻ മകനായി മതിയെനിക്കി നരജന്മം "

Written by
RemyaRajesh