ചിന്നു

ചിന്നു
----------------
"അമ്മേ... ചിന്നു എന്തിയേ?"
രണ്ട് മാസം പ്രായമായ.. തന്റെ കുഞ്ഞിനോട് മാത്രമല്ല, എല്ലാമായ ചേച്ചീടെ കുഞ്ഞിനോടുമുണ്ട് ദീപ്തിക്ക് ശ്രദ്ധയും, സ്നേഹവും.
"അവള് ദേ... അവളുടെ അപ്പാപ്പേടെ കൂടെ പറമ്പിലൂടെ നടക്കണൂ"
സിറ്റൗട്ടിൽ ഇരുന്ന് ന്യൂസ്പേപ്പർ അരിച്ച് പെറുക്കി നോക്കുന്നതിനിടയിൽ, തലയുയർത്തി കണ്ണട ഒന്നുകൂടി അമർത്തി വച്ച് കൊണ്ട്.. എൽസമ്മചേച്ചി അല്പം ശബ്ദം കൂട്ടി വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
ഒരു പത്തു മിനിറ്റ്കൂടി കഴിഞ്ഞ് ദീപ്തി മുൻ വശത്തേക്ക് വന്നു.
അപ്പച്ചാ... നല്ല മഴക്കാറുണ്ട്. കപ്പ കിട്ടീങ്കിൽ ഇങ്ങ് കേറി പോരേ. ചിന്നൂനെ കുളിപ്പിക്കാനുള്ള വെള്ളം ചൂടാറി പോവും.

"ആ.... ദേ വന്നൂ."
ഒരു കൈയ്യിൽ വാക്കത്തിയും കുറച്ച് കപ്പയും, മറുകൈ കൊണ്ട് ചിന്നുവിനേയും എടുത്ത് കൊണ്ട്.... കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടൻ ,കാന്താരിമുളക് ചെടികൾ ചവിട്ടാതെ സൂക്ഷിച്ച് പറമ്പിൽ നിന്നും മുറ്റത്തേക്കിറങ്ങി.

അയ്യാൾ താഴെ നിർത്തിയും, ഓടിച്ചെന്ന്... ദീപ്തിയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ചവൾ കുളിക്കാനായ് നടന്നു.
ആരാണ് എന്താണ് - ഒന്നും അവൾക്കറിയില്ല. ഒന്നറിയാം. ഇത് തന്റെയമ്മയല്ല.

അവളുടെ ആ പോക്ക് , കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടനും ഭാര്യ എൽസമ്മയും വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി നിന്നു.
മൂന്ന് വയസ്സ്പോലും ആയില്ല. ഒരു കുഴപ്പോ മില്ല്യാ. എവിടെയിരുത്തിയോ അവിടേരുന്നോളും. അതിന്റെ അപ്പന്റെം അമ്മേടേം കൂടെകഴിയേണ്ട സമയല്ലെയിത്...!!
ഭാര്യ പറഞ്ഞത് ശരിയെന്ന രീതിയിൽ, കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടൻ ഒന്നു മൂളുകമാത്രം ചെയ്തു.
കുളി കഴിഞ്ഞ് അമ്മമ്മ ഇട്ടു കൊടുത്ത കുഞ്ഞുടുപ്പും ഇട്ട് അവൾ വീണ്ടും ബാത്റൂമിലേക്കോടി.
വേറൊന്നിനുമല്ല. ഏതാണ്ടൊക്കെ തന്റെ അമ്മയെ പോലെയിരിക്കുന്ന ദീപ്തിയാന്റിയുടെ ദേഹത്ത് പറ്റിചേർന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട്..വാവയെ കുളിപ്പിക്കുന്നത് കാണാം,
വാവയുടെ ചിരി കാണാം, പിന്നെ ബേബിസോപ്പിന്റെ മണവും.

കപ്പ വേവിക്കുന്ന മണം കിട്ടിയതോടെ അവൾ ദീപ്തിയേയും കുഞ്ഞിനെയും വിട്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടി.പിന്നെ അമ്മമ്മയുടെ നൈറ്റി തുമ്പത്തായ് പരുങ്ങൽ.
അവൾ മാത്രമല്ലല്ലോ അവളുടെ അമ്മയുടെ കുടുംബക്കാരാകെ കപ്പയെ സ്നേഹിക്കുന്നവരാണല്ലോ...!!

എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചിരുന്നു കപ്പയും കാന്താരി ചമ്മന്തിയും കഴിക്കുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന സംസാരത്തിന്റെ ബാക്കിയും കൊണ്ടാണ് ,കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടനും ഭാര്യയും ഇറയത്തേക്ക് വന്ന് ഇരുന്നത്. വിഷയം ചിന്നു തന്നെ.
അപ്പച്ചന്റെയും അമ്മച്ചിയുടെയും അടുത്തേക്ക് തന്റെ കുഞ്ഞിനെയും എടുത്തു കൊണ്ട് ദീപ്തിയും വന്നു.

ദീപേച്ചി എന്നു വരൂന്നാ അമ്മേ പറഞ്ഞേ ? ചിന്നൂനെ എത്ര നാളിങ്ങനെ നിർത്താന പ്ലാൻ?

ഡിസംമ്പറിൽ വരൂന്നാടീ കൊച്ചേ പറഞ്ഞേ.
അവളിപ്പോ ജോലിക്ക് കേറീട്ട് എട്ട് മാസല്ലേയായുള്ളൂ. അതുമല്ല സാമ്പത്തികമാന്ദ്യം വന്നപ്പോൾ അവന്റെ ജോലിം പോയില്ലായിരുന്നോ...!! ഇന്നലെ വിളിച്ചപ്പോൾ പറഞ്ഞത് അവന് വേറെ ഒരു ജോലി ശരിയായിട്ടുണ്ടെന്നാ.
പ്രൈവറ്റ് ഹോസ്പിറ്റലിൽ ആണെങ്കിലും അവള് ജോലിക്ക് കേറീത് നന്നായ്.അല്ലെങ്കിൽ രണ്ട് പേരും നാട്ടിലേക്ക് പോരേണ്ടി വരില്ലാർന്നോ...!

ഉം.....!

അവൾക്ക് ലീവ് കിട്ടില്ലാടീ. അതുമല്ല, അവനും ജോലിക്ക് കയറാൻ പോണല്ലേയുള്ളൂ. അല്ലായിരുന്നേൽ നിന്റെ കൊച്ചിന്റെ മാമോദീസ അവർക്ക് കൂടാൻ പറ്റിയേനെ.
ഡിസംമ്പറിൽ വന്നാൽ ചിന്നുമോളേം കൊണ്ട്പോകും. അന്ന്... ഗൾഫിലേക്ക് പോണ സമയം കൊച്ചിനെ ഇവിടെ നിർത്തിയിട്ട് പോവാൻ, അവൾക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമല്ലായിരുന്നു. പാവം...എയർ പോർട്ടിൽ ചെല്ലുന്നവരെ കരച്ചിലായിരുന്നു. അതുമല്ല ഒറ്റയ്ക്കല്ലെ പോയത്.

ഒരമ്മയുടെ നൊമ്പരം ഭാര്യയുടെ ശബ്ദത്തിന്നുണ്ടെന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നി.

അത് അങ്ങനെയാമ്മേ. ഗൾഫിലൊക്കെ ജോലിക്ക് പോകുന്ന പെമ്പിള്ളേരുടെ അവസ്ഥ ഏതാണ്ടിങ്ങനെയൊക്കെ തന്നെയാ.പ്രത്യേകിച്ച് നഴ്സ്മാരുടെ.
അമ്മയ്ക്കറിയാമോ....... പ്രഗ്നന്റ് ആണെങ്കിൽ നഴ്സിംഗ് ജോലിക്ക് എടുക്കാത്ത ഹോസ്പിറ്റൽസ് ഗൾഫിലുണ്ട്.

രണ്ട് പേരും തങ്ങളുടെ മകളുടെ മുഖത്തേക്ക് ശ്രദ്ധിച്ച് ഒന്ന് നോക്കി. അവർക്കതൊരു പുതിയ അറിവായിരുന്നു.

ദീപ ഗൾഫിൽ പോയ്..കുറച്ച് നാളത്തേക്ക് കൊച്ച് നല്ല കരച്ചിലാർന്നു. രാത്രി കിടത്തി യൊറക്കീട്ടില്ല ആരേം. എട്ടു മാസത്തോളായില്ലേ..! ഇപ്പോ നല്ല ഇണക്കായവൾ.
പകല് അപ്പാപ്പേന്നും വിളിച്ചോണ്ട്, അപ്പച്ചന്റെ പുറകെ നടന്നോളും.

ഭാര്യ ആ പറഞ്ഞത്... കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടൻ സന്തോഷത്തോടെ ശരിവച്ചു. തന്റെ ആദ്യത്തെ കൊച്ച്മോളല്ലെ..!

"പക്ഷെ രാത്രിയായാൽ അവൾക്ക് എന്റെ കൂടെ കെടന്നാലേ ഒറക്കം വരൂ "
സ്വയം അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ടല്ലെ..എൽസമ്മ അപ്പറഞ്ഞത് - എന്ന് അയാൾക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല.

"ദീപേഷിനോട് അവൾക്ക് അത്ര അടുപ്പമില്ലാ. ഒന്നാമത് അവൻ രാവിലെ ഒൻപത് മണിക്ക് കടയിലേക്ക് പോയാപിന്നെ... വരണത് രാത്രി ഏഴ് മണിക്കാ.കൈയിലിരിക്കുന്ന പലഹാര പൊതി കാണിച്ചിട്ടാ അവൻ അവളെയൊന്ന് എടുക്കുന്നതുതന്നെ.കേറിയാൽ പിന്നെ താഴെയിറങ്ങുന്ന പ്രശ്നമേയില്ലാ....."
ഇതും പറഞ്ഞുള്ള അപ്പച്ചന്റെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ ദീപ്തിയും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല.

അപ്പച്ചോ അതൊക്കെ ശരിയായിരിക്കാം.ഞാൻ പ്രസവം കഴിഞ്ഞ് വന്നിട്ട് ഏതാണ്ട് ഒന്നര മാസല്ലെ ആയുള്ളൂ..! പക്ഷെ അവൾക്കിപ്പോ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം എന്നോടാ.

അതിന് അമ്മയാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത് --- അത് വേറൊന്നുമല്ലാടീ. നീയും ദീപയും ഏതാണ്ട് ഒരേ ഛായയല്ലെ. നിങ്ങൾ തമ്മിൽ മൂന്ന് വയസ് വ്യത്യാസമല്ലെയുള്ളൂ. അതുകൊണ്ട് ഒക്കെയാവാം. പാവം...!

എനിക്ക് പേടി അതല്ലമ്മേ. ഡിസംബറിൽ വരുമ്പോൾ ചിന്നു , ദീപേച്ചിയെ തിരിച്ചറിയുമോന്നാ..!

രണ്ട് വയസ്സുള്ളപ്പോൾ പറിച്ചെടുത്ത് മാറ്റിയതല്ലെ. ഇപ്പോ മൂന്ന് വയസ്സാവാറായ്.ബുദ്ധിവളർച്ചയുടെ പ്രായമാ. പെറ്റമ്മയുടെ സ്നേഹോം ചൂരും കിട്ടി വളരണ്ട സമയം. --- ഇതു പറയുമ്പോൾ തന്റെ അമ്മയുടെ സ്വരം ഇടറിയത് ദീപ്തി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

എന്റെ കാര്യം എന്താവുമോ ആവോ.റോയിച്ചൻ മിനിഞ്ഞാന്ന് വിളിച്ചപ്പോഴും പറഞ്ഞായിരുന്നു... ഹോസ്പിറ്റലുകളിൽ ബി.എസ്.സി. നഴ്സിന്റെ ഒഴിവുകളുണ്ടെന്ന്. ഫാമിലി വിസക്ക് അപേക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തായാലും ,എന്റെ...മോനെ നാട്ടിൽ നിർത്തിയിട്ട് പോണ പരിപാടിയില്ല.
തന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ഉറ്റുനോക്കുന്ന കുഞ്ഞിനെ നോക്കി കൊണ്ടാണവൾ അത് പറഞ്ഞത്.

"സന്ധ്യയായില്ലേ. നീയാ കൊച്ചിനേം കൊണ്ട് അകത്ത് കയറി പോ."
കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടൻ തനി കാരണവൻമാരുടെ രീതിയിൽ പറഞ്ഞു.

അതെന്താ അപ്പച്ചാ അങ്ങനെ പറയുന്നെ എല്ലാവരും ?? -- അവൾക്കൊരു സംശയം !

"ആ.... അതങ്ങനെയാ.നിങ്ങൾക്ക് പിള്ളേർക്ക് അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ മനസ്സിലാവില്ല. കേറിപ്പോ '''' -- രണ്ട് പേരും ഈ കാര്യത്തിൽ ഒറ്റകെട്ടാണെന്ന് മനസ്സിലായതോടെ അവൾ സംശയം തല്ക്കാലം മാറ്റിവച്ച് തിരിഞ്ഞ് നടന്നു.

സോഫയിലിരുന്ന് ,ടിവിയിലെ കാർട്ടൂൺ പ്രോ ഗ്രാം കാണുന്ന ചിന്നുവിനെ നോക്കി അവൾ അല്പനേരം നിന്നു പോയി. പാത്രത്തിൽ കൊടുത്ത കപ്പയും, അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ട ബിസ്ക്കറ്റും , എല്ലാംതന്നെ കഴിച്ചിട്ടുണ്ട്.

ചെറുതായ് ചിണുങ്ങാൻ തുടങ്ങിയ കുഞ്ഞിനേയും കൊണ്ട് അവൾ തന്റെ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു.
* * * *
ദീപേഷ് കട പൂട്ടിവരാൻ വൈകുമെന്നാ പറഞ്ഞെ.

ഓ.....ഇന്ന് ശനിയാഴ്ചയല്ലെ , ഭായിമാരുടെ കച്ചോടം ഉണ്ടാവും.
എന്നാൽ പിന്നെ അവൻ വന്നിട്ടാവാം സന്ധ്യാപ്രാർത്ഥനാ.
ആം.... കുഞ്ഞുമോൻ ചേട്ടൻ സമ്മതം മൂളി .

കാർട്ടൂൺ കണ്ടു മടുത്തിട്ടായിരിക്കണം, ചിന്നു നടന്നു അയാളുടെ കസേരയുടെ അടുത്ത് വന്ന് നിന്നു.
അപ്പപ്പേം അമ്മമ്മേം തമ്മിൽ പറയുന്നതൊന്നും മനസ്സിലായിട്ടൊന്നുമല്ലാ...... അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ മലർന്ന് കിടക്കുമ്പോൾ മുക്കിയും മൂളിയും അവളും എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു .

പെട്ടെന്നവൾ, എന്തോ ഓർത്തിട്ടെന്നപോലെ... അവിടെ നിന്നും ഊർന്നിറങ്ങി അകത്തേക്ക് നടന്നു. ദീപ്തി കുഞ്ഞിനെ കിടത്തി പാലു കൊടുക്കുന്ന മുറിയുടെ വാതിൽക്കൽവരെ എത്തി നിന്നു ആ കുഞ്ഞിക്കാലുകൾ.
അവൾക്കറിയാം ഈ കാണുന്ന തൊട്ടിൽ തന്റെയായിരുന്നു മുമ്പ്. ഇപ്പോൾ അത് വാവയുടെയാണ്.
കട്ടിളപ്പടിയിൽ മുഖവും കൈയും ചേർത്ത്, ഒരു കുഞ്ഞികാൽ അല്പം മടക്കി........പുറംതിരിഞ്ഞ് കിടക്കുന്ന ദീപ്തിയെ തന്നെ നോക്കി അവളങ്ങനെ നിന്നു.

സ്നേഹം എന്താണെന്ന് ഈ കുഞ്ഞിനറിയുമോ !! എങ്കിൽ അവളും ചിന്തിക്കുന്നുണ്ടാവും..... അപ്പപ്പേം അമ്മമ്മേം തരുന്നതും സ്നേഹമാണെന്ന്..
തന്റെ അമ്മ ഗൾഫിൽ നിന്നും വിളിക്കുന്ന ഓരോ ഫോൺ കോളുകളും സ്നേഹമാണെന്ന്...
ദീപ്തിയാന്റിയും അങ്കിളും തരുന്നതും സ്നേഹമാണെന്ന്..
പിന്നെ..... അപ്പപ്പേടെകൂടെ മുടിവെട്ടാൻ പോകുന്ന കടയിലെ ,പൊക്കം കുറഞ്ഞ ചേട്ടൻ ,മുടി മുറിക്കുമ്പോൾ മുഖം പിടിച്ച് തിരിക്കുന്നതും...
മുകളിലത്തെ വീട്ടിലെ പിള്ളേര് വരുമ്പോൾ തന്നെ എടുക്കാൻ മത്സരിക്കുന്നതും സ്നേഹമാണെന്ന്...

കൊലുസിന്റെ ശബ്ദം വാതിൽപ്പടിവരെ എത്തിയത് അറിയാമായിരുന്നിട്ടും ദീപ്തി തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. താൻ മനപൂർവ്വം ശ്രദ്ധിക്കാത്ത മട്ടിൽ കിടന്നാലും, അല്പം കഴിഞ്ഞ്...ആ കൊലുസ്സിന്റെ കുഞ്ഞു ശബ്ദം തന്റെ കട്ടിലിന്റെ അടുത്ത് വരെ എത്തുമെന്നും...
എന്നിട്ടും താൻ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയില്ലെങ്കിൽ,
ഒരു കുഞ്ഞുകൈ വന്ന് ചുമലിൽ തൊടുമെന്നും നന്നായ് അറിയാം.

"നിറഞ്ഞ സങ്കടത്തോടെയാണെങ്കിലും അമ്മ പല തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...കുഞ്ഞിനു മുലപ്പാൽ കൊടുക്കുന്നത് ചിന്നു കാണരുത് എന്ന്.''

ഇപ്പോൾ തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയാൽ, തുളുമ്പി നിൽക്കുന്ന തന്റെ സങ്കടം പൊട്ടിവീഴുമെന്ന് ദീപ്തിക്ക് ഉറപ്പായിരുന്നു. അവളുടെ ദയനീയമായ മുഖത്തേക്ക് താനെങ്ങനെ നോക്കും ? കൊതി മാറാത്ത ആ കുഞ്ഞു ചുണ്ടുകൾ കണ്ടാൽ തനിക്കെങ്ങനെ പുഞ്ചിരിച്ച് കാണിക്കാൻ സാധിക്കും ?
താനും ഒരമ്മയല്ലെ....!!?

അവൾ...ഉറങ്ങിപോയ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ നല്ലപോലെ കിടത്തിയിട്ട്... എഴുന്നേറ്റ് , കട്ടിലിന്റെ വശത്ത് പിടിച്ച് നിൽക്കുകയായിരുന്ന ചിന്നുവിനെ വാരിയെടുത്ത് ഉമ്മവെച്ചു. കണ്ണുനീരിനെ തടഞ്ഞു നിർത്താൻ അവൾ വെറുതെ ശ്രമിച്ച് നോക്കി. സാധിച്ചില്ല.

ദീപ്തി അവളെയും കൊണ്ട് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു.....അവൾക്ക് ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെട്ട ''മീമി" യായ ചാള വറുത്തതും , ''''ഉട്ട "" എന്ന മുട്ട പൊരിച്ചതും , പിന്നെ..ഒരമ്മയുടെ സ്നേഹവും ആവോളം വാരികൊടുക്കാൻ വേണ്ടി...... ( RejicheN ).