താമസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകാനായി ഫോൺ ചാർജ്ജറും

താമസസ്ഥലത്തേക്ക് പോകാനായി ഫോൺ ചാർജ്ജറും ഡയറിയും മറ്റും ബാഗിൽ ധൃതി പിടിച്ച് നിറയ്ക്കുന്നതിനിടയിലാണ് കസ്റ്റമർ കെയർ ഡെസ്കിലെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തത്....

അടുത്ത ഷിഫ്റ്റിലെ കസ്റ്റമർ കെയർ എക്സിക്യുട്ടീവ് രാജീവ് വന്നതേയുള്ളൂ.... ഇതിവന്റെ സ്ഥിരം കലാപരിപാടിയായി മാറിയിരിക്കുകയാണ്....

ഫഹൂ ഒന്നെടുക്കെടാ... രാജീവിന്റെ സോപ്പിടൽ...

പോടാ പുല്ലേ എന്ന് മുഖഭാവം നൽകി ഞാൻ റിസീവർ കയ്യിലെടുത്തു..

ഗുഡ് ഈവനിംഗ് .... ഐഡിയാ കസ്റ്റമർ കെയറിലേക്ക് സ്വാഗതം....
ഞാൻ ഫഹദ്... പറയൂ എങ്ങനെയാണ് ഞാൻ താങ്കളെ സഹായിക്കേണ്ടത്.....?

ഹലോ സർ, മൃദുസ്വരം കാതിലേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി...

പറയൂ...

ഞാൻ ഒരു സിം എടുത്തിട്ട് ഇന്നേക്ക് നാല് നാളായി.. ഇതുവരെ അത് ആക്ടീവായിട്ടില്ല... എന്താ കാരണം.....?

നമ്പരൊന്ന് പറയാമോ

ഉം പറയാം 97..... 47.... 3344.. 29

ഓക്കേ...യ്... ആരുടെ പേരിലാ സിം എടുത്തത്...? ആളുടെ പേരൊന്ന് പറയാമോ ?

ജ്യോതി....

ഓക്കേയ് മാഡം..... ഞാൻ റിക്വസ്റ്റ് ഫോർവേഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട് ... രണ്ട് മണിക്കൂറിനുള്ളിൽ Active ആകും....

ഇത് ഞാൻ കഴിഞ്ഞ മൂന്ന് ദിവസമായി കേൾക്കുന്നതാ....

മാഡം..... ക്ഷമിക്കുക... ഞാൻ ഫോർവേഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.... ഉടൻ തന്നെ ആക്ടീവാകുന്നതാണ്....

ശരി....

ഐഡിയായെ കുറിച്ച് മറ്റെന്തെങ്കിലും അറിയുവാനുണ്ടോ....?

റൂമിലേക്ക് പോകുവാനുള്ള വ്യഗ്രതയിൽ ഞാൻ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു....

എന്താ പേര് ?

ഫഹദ്....

OK.. ay

ഐഡിയയിലേക്ക് വിളിച്ചതിന് നന്ദി ...... ശുഭരാത്രി.....

call കട്ട് ചെയ്ത് , രാജീവിനെ നോക്കി എന്തോന്നടേയ് ഇത് എന്ന് കൈ കൊണ്ട് ആംഗ്യം കാണിച്ചിട്ട് ബാഗും എടുത്ത് തോളിൽ തൂക്കി ഞാൻ ഓഫീസ് വിട്ടിറങ്ങി....

ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓൺ ചെയ്തപ്പോഴേക്കും മനുവിന്റെ കോൾ വന്നു.....

ഹലോ .... മനൂ...

എവിടാ ടാ.... ടിക്കറ്റ് കൊടുത്തു തുടങ്ങി......

ദാ ഞാനെത്തി.... ഷേണായീസിൽ മൂവി കാണാൻ പോകുന്ന കാര്യം അപ്പോഴാണ് ഓർമ്മ വന്നത്.... നേരെ ഒരു ഓട്ടോ പിടിച്ച് ഷേണായീസിലെത്തി.....

രാത്രി പന്ത്രണ്ടരയായി റൂമിലെത്തിയപ്പോൾ.....
വന്നപാടെ കട്ടിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.....

-------------------- ----------------------- ---------------------

ഓഫീസിലെ രാവിലത്തെ തിരക്കൊക്കെ കഴിഞ്ഞ് സഹപ്രവർത്തക സൂര്യയുമായി നർമ്മരസത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോൾ സൂര്യയുടെ ക്യാബിനിൽ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു..... അവൾ സംസാരിച്ച് തുടങ്ങി അൽപ്പം കഴിഞ്ഞ് എന്നെ നോക്കിയിട്ട് പറഞ്ഞു '' നിനക്കുള്ള ക്വട്ടേഷനാ.... ഞാൻ കണക്ട് ചെയ്യാം......

ആദ്യ റിംഗിൽ തന്നെ ഞാൻ ഫോണെടുത്തു...

പ്രഥമ ചടങ്ങുകൾ കഴിയുന്നതിന് മുൻപ് തന്നെ കംപ്ലയിന്റ് വന്നു....

ഫഹദ് സാറല്ലേ....

അതെ.....,

ഞാൻ ജ്യോതി.... ഇതുവരെ സിം ആക്ടീവായിട്ടില്ല

ഒരു മിനിട്ട് ഞാനൊന്ന് ചെക്ക് ചെയ്തോട്ടെ ..... ലൈനിൽ തുടരുക....

Activation സെക്‌ഷനിലെ ബിബിനെ വിളിച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു...

ബിബിൻ ID പ്രൂഫ് കിട്ടാത്തതിനാലാണ് Active ആകാത്തത് എന്ന് Reply നൽകി.....

ഹലോ മാഡം.......

Yes ......

മാഡത്തിന്റെ ID Proof ലഭിച്ചിട്ടില്ല അതിനാൽ SIM Active ചെയ്യാൻ സാദ്ധ്യമല്ല...... ദയവായി നിങ്ങൾ സിം വാങ്ങിയ ഷോപ്പുമായി ബന്ധപ്പെടുക......

ഫഹദിന്റെ e -mail ID ഒന്നു തരാമോ ഞാനുടൻ Send ചെയ്യാം....

ശരി ഞാൻ ഈ നമ്പരിൽ sms അയച്ചേക്കാം....

ജ്യോതിയും ഞാനുമായുള്ള സൗഹൃദം അവിടെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു...........

ദിവസം ഒരു നേരമെങ്കിലും അവൾ വിളിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു........

അവളുടെ വീട്ടിലെ എല്ലാപേരെയും എനിക്കവൾ ഫോണിലൂടെ പരിചയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.........
അവളുടെ നാല് വയസ്സുള്ള മകൾ നീതു ആയിരിക്കും കൂടുതൽ നേരവും എന്നോട് സംസാരിക്കുക.......

കാലങ്ങളായ് നേരിട്ടറിയാവുന്ന / അടുത്ത കൂട്ടുകാരനെപ്പോലെയാണവൾക്ക് ഞാൻ.........

ഏത് വിഷമഘട്ടത്തിലും എനിക്ക് താങ്ങായ് ധൈര്യം പകർന്നു തന്നിരുന്നു അവൾ.....

പക്ഷേ ഒരിക്കലും അവളുടെ വിഷമങ്ങൾ എന്നോട് പറഞ്ഞിരുന്നില്ല....

അവളുടെ ജീവിത പങ്കാളിയുടെ മരണം പോലും അവളുടെ അമ്മയിലൂടെയാണ് ഞാനറിഞ്ഞത്......

ഒരു ഞായറവധിയുടെ പകൽ ഉച്ചയുറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ കിടക്കുമ്പോൾ എന്റെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു....

ജ്യോതിയാണ്..........

ഹായ് ജ്യോതി.......

ടാ നീയെവിടെയാ..........?

ഞാൻ റൂമിലാ....... ന്തേ?

നീ ഇടപ്പള്ളി വരെ ഒന്നു വരാമോ ?

അതിനെന്താ ... ഒരു 20 മിനിട്ട്....... ഞാൻ ദാ എത്തി...

ഞാനവിടെ എത്തിയപ്പോഴേക്കും 25 മിനിട്ടോളമായി....

ആദ്യമായ് നേരിട്ടു കാണുകയാണ് ....... നീതുവിന് സമ്മാനമായി നൽകുവാൻ പോലും ഒന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ല.......

ഫോണിലൂടെ മാത്രമേ പരിചയമുള്ളൂ എങ്കിലും വർഷങ്ങളായുള്ള ബന്ധുവിനെ പോലെയാണ് അമ്മയും അച്ഛനും എന്നോട് സംസാരിച്ചത്....
അവർ ഒരു ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിൽ പോയി മടങ്ങും വഴിയാണ്....

അടുത്ത ഹോട്ടലിൽ നിന്ന് ചായയും കുടിച്ച് വിടപറയുമ്പോൾ നീതു അവരോടൊപ്പം പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയില്ല.....

അങ്കിൾ നാളെ വരാം എന്ന് ഉറപ്പു നൽകിയപ്പോൾ മനസ്സില്ലാമനസോടവൾ വണ്ടിയിൽ കയറി....

ക്ഷണിച്ചപ്പോഴൊന്നും എനിക്ക് ജ്യോതിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല....

വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഡൽഹിയിൽ നിന്നും നാട്ടിലെത്തിയ സമയത്ത് , ഒരു വെള്ളിയാഴ്ച അപ്രതീക്ഷിതമായി ജ്യോതിയുടെ അച്ഛൻ വിളിച്ചു...

ജ്യോതിക്ക് തീരെ വയ്യാ എന്നും ... കാണുവാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെന്നും പറഞ്ഞു...

ഞാൻ വേഗം തന്നെ ജ്യോതിയുടെ സ്വന്തം നാടായ വയനാട്ടിലേക്ക് ബസ് കയറി......

ICU വിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ എന്റെ ശരീരമാകെ തണുത്തിരുന്നു.......

പല തവണ കീമോതെറാപ്പിക്ക് വിധേയയായതിനാലാവാം അവളുടെ തലമുടികളെല്ലാം കൊഴിഞ്ഞിരുന്നു...
ശരീരം ആകെ മെലിഞ്ഞിരുന്നു....
ഞാനടുത്തെത്തിയതും പ്രയാസപ്പെട്ടവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്നു...

പുഞ്ചിരിക്കുവാനുള്ള അവളുടെ ശ്രമം വിഫലമായി...... കണ്ണുകളിലുടെ മിഴിനീർ തുള്ളികളായ് അടർന്നു വീണു.....

നീ.....തു..... അവൾ ചുണ്ടനക്കി....

ഇവിടുണ്ട്.......

ഞാൻ ICU വിന് വെളിയിലിറങ്ങി നീതുവിനെയും എടുത്ത് വീണ്ടും അകത്തേക്ക് കയറി....

നീ ഇവളെ ആഴ്ചയിൽ ഒരു തവണയെങ്കിലും വിളിക്കണം....

അമ്മയോടും അച്ഛനോടും നിന്നോടുമൊപ്പം ഞാനിവളെ ഏൽപ്പിക്കുകയാണ്.... അസ്പഷ്ടമായി അവൾ പറഞ്ഞു...

കരച്ചിൽ ഞാൻ കൈകളാൽ നിയന്ത്രിച്ചു.....

നീതുവിനേയും എടുത്ത് ഞാൻ ICU വിന് വെളിയിലേക്ക് നടന്നു....

പ്രാർത്ഥനകളാൽ ദിനങ്ങൾ കടന്നു പോയി......

ടാ ..... പോത്തേയ് , നീ അവധിക്ക് നാട്ടിൽ വന്നിട്ട് എന്റെ നീതൂനെ കാണാനോ വിളിക്കാനോ ശ്രമിച്ചില്ല അല്ലേടാ....
ഇത്രേ ഉള്ളൂ അല്ലേടാ............

ജ്യോതിയുടെ മെസ്സേജാണ്.......

ചില സൗഹൃദങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ് മരണത്തേപ്പോലും തോൽപ്പിച്ച് നമ്മുടെ കൂടെയുണ്ടാകും.......

ഇന്ന് അവൾ ക്യാൻസറിനെതിരെ പടപൊരുതി പൂർണ്ണ ആരോഗ്യവതിയായ് ചങ്ക് സുഹൃത്തായി എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പമുണ്ട്....

അവൾക്കുള്ള മറുപടി ഇനി എന്ത് കള്ളം പറഞ്ഞ് അയയ്ക്കുമോ ന്തോ ?

Fahad Loveshore typing..........