നർമ്മകഥ..
മിക്കവാറും ബാങ്കുകളിലെല്ലാം കാന്റീൻ നിലവിലുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ ബ്രാഞ്ചിൽ ഈ മാസമാണ് കാന്റീൻ തുടങ്ങിയത്. ഇന്നലെ ഉച്ചക്ക് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ ജോളിച്ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു "കാന്റീൻ തുടങ്ങിയ കാരണം രാവിലെ ഇത്തിരി വൈകി എണീറ്റാൽ മതി. Breakfast മാത്രം ഉണ്ടാക്കിയാൽ മതിയല്ലോ." പുതിയതായി ട്രാൻസ്ഫർ ആയി വന്ന ശ്രുതിയും പറഞ്ഞു ഞാനിപ്പോൾ വീട്ടിൽ breakfast മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ എന്ന്. "പക്ഷെ എന്റെ ജോലിക്ക് ഒരു കുറവുമില്ല. എനിക്ക് ഇപ്പോഴും ചോറും കറിയും ഉണ്ടാക്കണം." ഞാനിത്തിരി വിഷമത്തോടെ പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ശ്രുതി ചോദിച്ചു "സ്കൂളിലേക്ക് ചോറ് കൊണ്ടോണം ല്ലേ...എത്ര കുട്ടികളാ..?" ശ്രുതി ജോയിൻ ചെയ്തിട്ടു രണ്ടാഴ്ച ആയി. ഞങ്ങൾ തമ്മിൽ നന്നായി സംസാരിക്കുമെങ്കിലും personel കാര്യങ്ങൾ ഒന്നും ചോദിച്ചിരുന്നില്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞു. "രണ്ടു പേർ". "രണ്ടാളും സ്കൂളിൽ പോണുണ്ടോ.. ?" അടുത്ത ചോദ്യം. "ആ...പോകുന്നുണ്ട്.." ഞാൻ പറഞ്ഞു. "എത്രാം ക്ലാസ്സിലൊക്കെയാ...?" പിന്നേം ശ്രുതി. "എട്ടാം ക്ലാസ്സിലും മൂന്നാം ക്ലാസ്സിലും.. " ഞാൻ പറഞ്ഞു. ശ്രുതിയുടെ മുഖത്തു ആകെ ഒരു അമ്പരപ്പ്..
😲 "എട്ടാം ക്ലാസിലോ...!! എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയുണ്ടെന്നു കണ്ടാൽ പറയില്ല ട്ടോ...!!
ഹോ... ദൈവമേ..ദേഹം മുഴുവൻ ഒരു കോരിത്തരിപ്പ്...!! ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. കൃഷ്ണകുമാറും സോണിയും ജോളി ചേട്ടനും തല കുമ്പിട്ടിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു. ഗിരിജേച്ചി മുഖം പൊത്തി പിടിച്ചു ചിരിക്കുന്നു. സവിത ആർത്തട്ടഹസിച്ചു ചിരിക്കുന്നു. സ്വതവേ ഗൗരവക്കാരിയായ അക്കൗണ്ടന്റ് ഷംലമാഡം മാത്രം ഞാനീ നാട്ടുകാരിയല്ല എന്ന മട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ഷംലമാഡത്തിനോട് എനിക്ക് ബഹുമാനം തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും ഒരാൾ ഒരു സത്യം പറയുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കേണ്ട കാര്യമെന്താ...?
😠 ഞാൻ മുഖത്തെ expression ഒക്കെ ഒന്നു മാറ്റി പരമാവധി ഭവ്യതയോട് കൂടി ശ്രുതിയോട് പറഞ്ഞു.
"എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്..."
😊..
"എന്നാലും ഇതെങ്ങനെയാ...? നേരത്തേ കല്യാണം കഴിച്ചു കാണും ല്ലേ.. ?" അടുത്ത ഇടിവെട്ട് ചോദ്യം. കെട്ടിയോനെ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. എന്നാലും ചേട്ടാ.. എന്നോടിത് വേണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിപ്പോ എന്താ മറുപടി പറയ്യാ...
🤔!!
"അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല്യ..." ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് എല്ലാവരെയും ഒന്നു നോക്കി. കൃഷ്ണകുമാറും സോണിയും ജോളി ചേട്ടനും ചോറിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് ചിരിക്കുന്നു. ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ഗിരിജേച്ചിയുടെ കണ്ണീന്നൊക്കെ വെള്ളം വരുന്നുണ്ട്. സവിതയെ കാണാനേയില്ല..താഴെ വീണുകിടന്നു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്... ഷംലമാഡവും ചോറുണ്ണൽ നിർത്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്കാണെങ്കിൽ ശ്രുതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാൻ കൈ തരിച്ചിട്ടു വയ്യ. എന്റെ വയറ് നിറഞ്ഞു. ഇനി ഒരു മാസത്തേക്ക് ഭക്ഷണം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. എണീറ്റ് കൈ കഴുകി. ഇനി കൗണ്ടറിൽ പോയി കസ്റ്റമേഴ്സ് നൊക്കെ ഗംഭീര സർവീസ് കൊടുക്കണം. ഇപ്പോഴാ ഒരു ആവേശം കിട്ടിയത്.
😍
😎
😲 "എട്ടാം ക്ലാസിലോ...!! എട്ടാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന കുട്ടിയുണ്ടെന്നു കണ്ടാൽ പറയില്ല ട്ടോ...!!ഹോ... ദൈവമേ..ദേഹം മുഴുവൻ ഒരു കോരിത്തരിപ്പ്...!! ഞാൻ ചുറ്റും നോക്കി. കൃഷ്ണകുമാറും സോണിയും ജോളി ചേട്ടനും തല കുമ്പിട്ടിരുന്നു ചിരിക്കുന്നു. ഗിരിജേച്ചി മുഖം പൊത്തി പിടിച്ചു ചിരിക്കുന്നു. സവിത ആർത്തട്ടഹസിച്ചു ചിരിക്കുന്നു. സ്വതവേ ഗൗരവക്കാരിയായ അക്കൗണ്ടന്റ് ഷംലമാഡം മാത്രം ഞാനീ നാട്ടുകാരിയല്ല എന്ന മട്ടിൽ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നു. ഷംലമാഡത്തിനോട് എനിക്ക് ബഹുമാനം തോന്നി. അല്ലെങ്കിലും ഒരാൾ ഒരു സത്യം പറയുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ ചിരിക്കേണ്ട കാര്യമെന്താ...?
😠 ഞാൻ മുഖത്തെ expression ഒക്കെ ഒന്നു മാറ്റി പരമാവധി ഭവ്യതയോട് കൂടി ശ്രുതിയോട് പറഞ്ഞു."എല്ലാവരും പറയാറുണ്ട്..."
😊.."എന്നാലും ഇതെങ്ങനെയാ...? നേരത്തേ കല്യാണം കഴിച്ചു കാണും ല്ലേ.. ?" അടുത്ത ഇടിവെട്ട് ചോദ്യം. കെട്ടിയോനെ മനസ്സിൽ ഓർത്തു. എന്നാലും ചേട്ടാ.. എന്നോടിത് വേണ്ടായിരുന്നു. ഇതിനിപ്പോ എന്താ മറുപടി പറയ്യാ...
🤔!!"അങ്ങനെയൊന്നും ഇല്ല്യ..." ഒരു വിധത്തിൽ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചു. എന്നിട്ട് എല്ലാവരെയും ഒന്നു നോക്കി. കൃഷ്ണകുമാറും സോണിയും ജോളി ചേട്ടനും ചോറിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്ന് ചിരിക്കുന്നു. ചിരിച്ചു ചിരിച്ചു ഗിരിജേച്ചിയുടെ കണ്ണീന്നൊക്കെ വെള്ളം വരുന്നുണ്ട്. സവിതയെ കാണാനേയില്ല..താഴെ വീണുകിടന്നു ചിരിക്കുന്നുണ്ട്... ഷംലമാഡവും ചോറുണ്ണൽ നിർത്തി ചിരിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്കാണെങ്കിൽ ശ്രുതിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു ഒരു ഉമ്മ കൊടുക്കാൻ കൈ തരിച്ചിട്ടു വയ്യ. എന്റെ വയറ് നിറഞ്ഞു. ഇനി ഒരു മാസത്തേക്ക് ഭക്ഷണം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും കുഴപ്പമില്ല. എണീറ്റ് കൈ കഴുകി. ഇനി കൗണ്ടറിൽ പോയി കസ്റ്റമേഴ്സ് നൊക്കെ ഗംഭീര സർവീസ് കൊടുക്കണം. ഇപ്പോഴാ ഒരു ആവേശം കിട്ടിയത്.
😍😎
ജീന രാജേഷ്.
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക