ഈ പോസ്റ്റിൽ ഏതെങ്കിലും വാക്ക് അശ്ലീലം ആയി തോന്നിയാൽ അതെന്റെ കുറ്റമല്ലാന്നു പറയാൻ പറഞ്ഞു
നടരാജണ്ണൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് തമിഴ്.
ഈ കഥ നടക്കുന്നത് കൊറച്ചു വര്ഷങ്ങള്ക്കു മുമ്പാണ്, അന്ന് അപ്പക്ക് കരിങ്കൽക്വാറി യുടെ ബിസ്സിനെസ്സ് ആണ്, ബിസ്സിനെസ്സ് എന്ന് ഒക്കെ ഞാൻ ഒരു ജാടക്ക് പറഞ്ഞതാ കരിങ്കല്ല്ക്വാറി നോക്കി നടത്തുന്ന പണിയാണ്. അന്ന് ഇന്നത്തെപ്പോലെ ജെ.സി.ബി യും ഹിറ്റാച്ചി ഒന്നും വന്നിട്ടില്ല ആളുകള് ഉളിയും ഹാമ്മറും ഒക്കെ ഉപയോഗിച്ചാണ് കല്ല് മുറിക്കുന്നത്, അങ്ങനെ കല്ല് മുറിക്കാൻ അപ്പ തമിഴ്നാട്ടിൽ നിന്നും ഇറക്കുമതി ചെയ്ത ആളാണ് നുമ്മടെ നായകൻ, നിങ്ങള് ഞാനാണ് നായകൻ എന്ന് തെറ്റുധരിച്ചു കാണും അല്ലെ, നായകന്റെ ഗ്ലാമർ ഉണ്ടെന്നേ ഉള്ളു ഞാൻ വില്ലനാ..
അങ്ങനെ നടരാജണ്ണൻ ഞങ്ങടെ ക്വാറിയിൽ വന്നു അപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്ന൦ തുടങ്ങുന്നത് പുള്ളിക്ക് താമസം വേണം ഇന്നാണെങ്കിൽ കൊഴപ്പമില്ല കൊറേ ബംഗാളികൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് നാട്ടിൽ ഇപ്പൊ താമസസൗകര്യം ഉണ്ട്, അന്നങ്ങനെ അല്ല ,അവസാനം അപ്പ ഒരു ഐഡിയ കണ്ടു പിടിച്ചു നമ്മടെ വീട്ടിൽ തന്നെ താമസിപ്പിക്കാം പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട് അമ്മി സമ്മതിക്കണം,
അമ്മി അന്ന് അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നില്ല "അല്ലെങ്കിലെ ഈട രണ്ടാക്കു നിക്കാൻ സലല്യ അയിന്റെ ഇടക്കെക്കാന്നു ഒരു തമിഴനും കൂടെ.... നിങ്ങക്ക് വേറെ ഒരു പണിയുല്ല അല്ലെ" അമ്മി അപ്പയോട് കയർത്തു ഒടുവിൽ അപ്പയുടെ കാലുപിടുത്തം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അമ്മി ഉപാധികളോടെ സമ്മതം മൂളി ഉപാധി ഒന്നേ ഉള്ളു അയാള് കള്ളുകുടിക്കാൻ പാടില്ല ഇതെല്ലം കേട്ട് മിണ്ടാതെ പുറത്തു നിന്ന അണ്ണൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു " അമ്മാ നാൻ അന്ത മാതിരി ആൾ കേടായതു " തമിഴും മലയാളവും കലർന്ന ഭാഷ.. അങ്ങനെ നടരാജഅണ്ണനും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ താമസമായി.
അന്ന് ഞാൻ പഠിക്കുന്നത് ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ള ഒരു കോൺവെന്റ് സ്കൂളിൽ ആണ് അവിടെ സിസ്റ്റേഴ്സ് ആണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് , നല്ല സ്ട്രിക് ആണ് ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ, ആദ്യമായും അവസാനമായും ഞാൻ "ടൈ" കെട്ടിയതു ആ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ്, അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അപ്പ കണക്കൊക്കെ നോക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ മലയാളം ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു അപ്പെടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പുസ്തകത്തിൽ കുഞ്ഞു കൈ ചൂണ്ടി ഇതെന്താണെന്നു ചോദിച്ചു ("തറ , പറ " ആണ് പുസ്തകത്തിൽ ) ... അപ്പ തിരക്കിലായതു കൊണ്ട് നീ അമ്മിനോട് ചോദിക്കു എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇത് കെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നുമ്മടെ നായകൻ സാക്ഷാൽ നടരാജണ്ണൻ ഇടപെട്ടു "പാപ്പാ എന്ന പ്രച്ഛനെ നാൻ സൊല്ലിക്കൊടുക്കിരെ"എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇത് കേട്ട് അപ്പ പറഞ്ഞു "അണ്ണാ അത് മലയാള൦ ആണ് അവള് പറഞ്ഞു കൊടുത്തോളും" അപ്പ മുഴുവിക്കും മുമ്പേ അണ്ണൻ തുറന്നടിച്ചു "എന്ന മൊതലാളി നീങ്കെ, എവളോ വര്ഷ ആച്ചു നാൻ ഇന്ത കേരളവില് ഇത് സിന്ന മലയാളം എനക്ക് തെറിയാതാ "എന്തെങ്കിലും കാണിക്കു " അപ്പ അനിഷ്ടം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും അത് വകവെക്കാതെ അണ്ണൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങി തറാം... പറാം... അയാളുടെ ഉച്ചാരണം അതുപോലെ ഞാനും പറഞ്ഞു പഠിച്ചു തറാം... പറാം... പുസ്തകത്തിന്റെ അടുത്ത പേജിൽ മനുഷ്യ ശരീരത്തിൻെ ഫോട്ടോയും ശരീരഭാഗങ്ങളും അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് അതാണ് പഠിക്കേണ്ടത് "പാപ്പാ സൊല്ലു ഇതെന്നത്" ചിത്രത്തിലെ "കൈ" ചൂണ്ടി കാട്ടി അണ്ണൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ "കൈ" എന്ന് പറഞ്ഞു ഇതെന്നത് "കാൽ" ഇതെന്നത് "മ്ട്" (മുഖം ആണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്) (ഗുട്ടൻ ബർഗ് അച്ചടി ഭാഷ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ജനിച്ച എൻ്റെ അമ്മി എന്നോട് എത്രയോ വട്ടം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു "രൂപേഷേ കളി മതിയാക്കീറ്റ് കാലും മ്ടും കൈവിറ്റ് വേം വാ ചായ കുടിക്കാം" അപ്പൊ എനിക്കുറപ്പാണ് "മ്ടു" തന്നെ) പക്ഷെ ഭാഷാജ്ഞാനി നടരാജഗുരുക്കൾ സമ്മതിച്ചില്ല "മൂഞ്ചി" എന്നയാൾ തീരുത്തി ഗുരു പറഞ്ഞു തരുന്നത് അപ്പാടെ കേൾക്കുന്ന ഞാൻ അവസാനം മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ടു മനുഷ്യന്റെ കണ്ണും മൂക്കും വായും അടങ്ങുന്ന ഭാഗത്തിന് "മൂഞ്ചി" എന്ന് പറയും.
പിറ്റേന്ന് മലയാളം ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാരേംക്കാൾ കൂടുതൽ കോൺഫിഡൻസ് എനിക്കാണ് സിസ്റ്റർ എന്നോട് തന്നെ ചോദ്യം ചോദിക്കണേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവസാനം എന്റെ ഊഴം വന്നെത്തി "രൂപേഷ്.പി" എന്ന് സിസ്റ്റർ വിളിച്ചു അന്ന് എന്റെ പേരിനുപിന്നിൽ അച്ഛനെന്ന എന്റെ അഹങ്കാരം കടന്നു വന്നിട്ടില്ല പിന്നീട് സർക്കാർ സ്കൂളിൽ വച്ചാണ് പുതിയ നാമോദയം നടക്കുന്നത് "രൂപേഷ് ബാബു".
അപ്പൊ പറഞ്ഞത് ക്ലാസ്സിലെ കാര്യം, സിസ്റ്റർ ബോർഡിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന വലിയ മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്ത ചാർട്ടിൽ വലിയ ചൂരൽ വാദി കൊണ്ട് അതിന്റെ മുഖത്തു തൊട്ടു ചോദിച്ചു"രൂപേഷ്.പി പറയൂ എന്താ ഇത് "ഉണ്ടായിരുന്ന ശബ്ദം മൊത്തം എടുത്തു കോൺഫിഡൻസിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു "സിസ്റ്ററെ മൂഞ്ചി.. മൂഞ്ചി... ", അന്ന് സിസ്റ്റർ മുട്ടിനു താഴെ അതേ ചൂരൽ കൊണ്ട് തലോടിയത് ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. ക്ലാസിൽ നിന്നും പൊറത്താക്കി നാളെ അച്ഛനെ വിളിച്ചിട്ടു ക്ലാസ്സിൽ കയറിയാൽ മതിയെന്ന വിളമ്പരത്തിന്റെ പേരിൽ അന്ന് ഞാൻ ക്ലാസിനു വെളിയിൽ നിന്നു , പക്ഷെ എന്റെ സങ്കടം അതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ ശരിയായി പറഞ്ഞ ഉത്തരത്തിനു സിസ്റ്റർ എന്നെ തല്ലി.
പിറ്റേന്നു പണിയും കളഞ്ഞു അപ്പ സ്കൂളിൽ വന്നു സിസ്റ്ററെ കണ്ടു അവർ ഓഫീസിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നതു നോക്കി ഞാൻ വെളിയിൽ നിന്നു, എനിക്കറിയേണ്ടത് ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്.
അന്ന് വൈകുന്നേരം നടരാജണ്ണൻ വരുന്നതും കാത്തു അപ്പ വീട്ടിനു വെളിയിൽ തന്നെ നിന്നും അയാളെ കണ്ടതും പുലിമുരുകനിൽ മോഹൻലാൽ പുലിക്കുമേലെ ചാടി വീഴുന്നത് പോലെ അപ്പ ചാടി വീണു "അയാൾടെ മൂഞ്ചിയ പഠിപ്പിക്കല് മേലാൽ പിള്ളേരെടെ .. പുസ്തകത്തിൽ കൈവെച്ചാൽ മൈ.... ആ കൈ ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കും.." എന്ന് അണ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
അന്ന് എന്നെപ്പോലെ തന്നെ അണ്ണനും ഒന്നും മനസിലായിക്കാണില്ല.
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ദുബായിലേക്കുള്ള ആദ്യ ഇന്റർവ്യൂവിലെ ബിയോഡേറ്റ യിൽ language known എന്ന കോളത്തിൽ ഞാൻ മലയാളം,ഇംഗ്ലീഷ് , തമിഴ് എന്നെഴുതിക്കണ്ട ഇന്റർവ്യൂവർ എന്നോട് ചോദിച്ചു "did you learn thamizh, then how can you wrote this in your CV ." എനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ പഠിച്ചിറങ്ങിയത് നടരാജണ്ണൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് തമിഴിൽ നിന്നാണെന്നു...
രൂപേഷ്.
അങ്ങനെ നടരാജണ്ണൻ ഞങ്ങടെ ക്വാറിയിൽ വന്നു അപ്പോഴാണ് അടുത്ത പ്രശ്ന൦ തുടങ്ങുന്നത് പുള്ളിക്ക് താമസം വേണം ഇന്നാണെങ്കിൽ കൊഴപ്പമില്ല കൊറേ ബംഗാളികൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് നാട്ടിൽ ഇപ്പൊ താമസസൗകര്യം ഉണ്ട്, അന്നങ്ങനെ അല്ല ,അവസാനം അപ്പ ഒരു ഐഡിയ കണ്ടു പിടിച്ചു നമ്മടെ വീട്ടിൽ തന്നെ താമസിപ്പിക്കാം പക്ഷെ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട് അമ്മി സമ്മതിക്കണം,
അമ്മി അന്ന് അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നില്ല "അല്ലെങ്കിലെ ഈട രണ്ടാക്കു നിക്കാൻ സലല്യ അയിന്റെ ഇടക്കെക്കാന്നു ഒരു തമിഴനും കൂടെ.... നിങ്ങക്ക് വേറെ ഒരു പണിയുല്ല അല്ലെ" അമ്മി അപ്പയോട് കയർത്തു ഒടുവിൽ അപ്പയുടെ കാലുപിടുത്തം സഹിക്കാൻ വയ്യാതെ അമ്മി ഉപാധികളോടെ സമ്മതം മൂളി ഉപാധി ഒന്നേ ഉള്ളു അയാള് കള്ളുകുടിക്കാൻ പാടില്ല ഇതെല്ലം കേട്ട് മിണ്ടാതെ പുറത്തു നിന്ന അണ്ണൻ അത് കേട്ടപ്പോൾ പറഞ്ഞു " അമ്മാ നാൻ അന്ത മാതിരി ആൾ കേടായതു " തമിഴും മലയാളവും കലർന്ന ഭാഷ.. അങ്ങനെ നടരാജഅണ്ണനും ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ താമസമായി.
അന്ന് ഞാൻ പഠിക്കുന്നത് ഞങ്ങടെ നാട്ടിൽ തന്നെ ഉള്ള ഒരു കോൺവെന്റ് സ്കൂളിൽ ആണ് അവിടെ സിസ്റ്റേഴ്സ് ആണ് പഠിപ്പിക്കുന്നത് , നല്ല സ്ട്രിക് ആണ് ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ, ആദ്യമായും അവസാനമായും ഞാൻ "ടൈ" കെട്ടിയതു ആ സ്കൂളിൽ പഠിക്കുമ്പോഴാണ്, അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകുന്നേരം അപ്പ കണക്കൊക്കെ നോക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ മലയാളം ടെക്സ്റ്റ് ബുക്കും പൊക്കിപ്പിടിച്ചു അപ്പെടെ അടുത്ത് ചെന്ന് പുസ്തകത്തിൽ കുഞ്ഞു കൈ ചൂണ്ടി ഇതെന്താണെന്നു ചോദിച്ചു ("തറ , പറ " ആണ് പുസ്തകത്തിൽ ) ... അപ്പ തിരക്കിലായതു കൊണ്ട് നീ അമ്മിനോട് ചോദിക്കു എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇത് കെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന നുമ്മടെ നായകൻ സാക്ഷാൽ നടരാജണ്ണൻ ഇടപെട്ടു "പാപ്പാ എന്ന പ്രച്ഛനെ നാൻ സൊല്ലിക്കൊടുക്കിരെ"എന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞു ഇത് കേട്ട് അപ്പ പറഞ്ഞു "അണ്ണാ അത് മലയാള൦ ആണ് അവള് പറഞ്ഞു കൊടുത്തോളും" അപ്പ മുഴുവിക്കും മുമ്പേ അണ്ണൻ തുറന്നടിച്ചു "എന്ന മൊതലാളി നീങ്കെ, എവളോ വര്ഷ ആച്ചു നാൻ ഇന്ത കേരളവില് ഇത് സിന്ന മലയാളം എനക്ക് തെറിയാതാ "എന്തെങ്കിലും കാണിക്കു " അപ്പ അനിഷ്ടം പ്രകടിപ്പിച്ചെങ്കിലും അത് വകവെക്കാതെ അണ്ണൻ എന്നെ വിളിച്ചിരുത്തി പഠിപ്പിക്കൽ തുടങ്ങി തറാം... പറാം... അയാളുടെ ഉച്ചാരണം അതുപോലെ ഞാനും പറഞ്ഞു പഠിച്ചു തറാം... പറാം... പുസ്തകത്തിന്റെ അടുത്ത പേജിൽ മനുഷ്യ ശരീരത്തിൻെ ഫോട്ടോയും ശരീരഭാഗങ്ങളും അടയാളപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട് അതാണ് പഠിക്കേണ്ടത് "പാപ്പാ സൊല്ലു ഇതെന്നത്" ചിത്രത്തിലെ "കൈ" ചൂണ്ടി കാട്ടി അണ്ണൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ഞാൻ "കൈ" എന്ന് പറഞ്ഞു ഇതെന്നത് "കാൽ" ഇതെന്നത് "മ്ട്" (മുഖം ആണ് ഉദ്ദേശിച്ചത്) (ഗുട്ടൻ ബർഗ് അച്ചടി ഭാഷ കണ്ടു പിടിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ജനിച്ച എൻ്റെ അമ്മി എന്നോട് എത്രയോ വട്ടം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു "രൂപേഷേ കളി മതിയാക്കീറ്റ് കാലും മ്ടും കൈവിറ്റ് വേം വാ ചായ കുടിക്കാം" അപ്പൊ എനിക്കുറപ്പാണ് "മ്ടു" തന്നെ) പക്ഷെ ഭാഷാജ്ഞാനി നടരാജഗുരുക്കൾ സമ്മതിച്ചില്ല "മൂഞ്ചി" എന്നയാൾ തീരുത്തി ഗുരു പറഞ്ഞു തരുന്നത് അപ്പാടെ കേൾക്കുന്ന ഞാൻ അവസാനം മനസ്സിൽ വരച്ചിട്ടു മനുഷ്യന്റെ കണ്ണും മൂക്കും വായും അടങ്ങുന്ന ഭാഗത്തിന് "മൂഞ്ചി" എന്ന് പറയും.
പിറ്റേന്ന് മലയാളം ക്ലാസ്സിൽ എല്ലാരേംക്കാൾ കൂടുതൽ കോൺഫിഡൻസ് എനിക്കാണ് സിസ്റ്റർ എന്നോട് തന്നെ ചോദ്യം ചോദിക്കണേ എന്ന് ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവസാനം എന്റെ ഊഴം വന്നെത്തി "രൂപേഷ്.പി" എന്ന് സിസ്റ്റർ വിളിച്ചു അന്ന് എന്റെ പേരിനുപിന്നിൽ അച്ഛനെന്ന എന്റെ അഹങ്കാരം കടന്നു വന്നിട്ടില്ല പിന്നീട് സർക്കാർ സ്കൂളിൽ വച്ചാണ് പുതിയ നാമോദയം നടക്കുന്നത് "രൂപേഷ് ബാബു".
അപ്പൊ പറഞ്ഞത് ക്ലാസ്സിലെ കാര്യം, സിസ്റ്റർ ബോർഡിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന വലിയ മനുഷ്യ ശരീരത്തിന്റെ ചിത്രം ആലേഖനം ചെയ്ത ചാർട്ടിൽ വലിയ ചൂരൽ വാദി കൊണ്ട് അതിന്റെ മുഖത്തു തൊട്ടു ചോദിച്ചു"രൂപേഷ്.പി പറയൂ എന്താ ഇത് "ഉണ്ടായിരുന്ന ശബ്ദം മൊത്തം എടുത്തു കോൺഫിഡൻസിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞു "സിസ്റ്ററെ മൂഞ്ചി.. മൂഞ്ചി... ", അന്ന് സിസ്റ്റർ മുട്ടിനു താഴെ അതേ ചൂരൽ കൊണ്ട് തലോടിയത് ഇന്നും ഓർക്കുന്നു. ക്ലാസിൽ നിന്നും പൊറത്താക്കി നാളെ അച്ഛനെ വിളിച്ചിട്ടു ക്ലാസ്സിൽ കയറിയാൽ മതിയെന്ന വിളമ്പരത്തിന്റെ പേരിൽ അന്ന് ഞാൻ ക്ലാസിനു വെളിയിൽ നിന്നു , പക്ഷെ എന്റെ സങ്കടം അതൊന്നും ആയിരുന്നില്ല ഞാൻ ശരിയായി പറഞ്ഞ ഉത്തരത്തിനു സിസ്റ്റർ എന്നെ തല്ലി.
പിറ്റേന്നു പണിയും കളഞ്ഞു അപ്പ സ്കൂളിൽ വന്നു സിസ്റ്ററെ കണ്ടു അവർ ഓഫീസിൽ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നതു നോക്കി ഞാൻ വെളിയിൽ നിന്നു, എനിക്കറിയേണ്ടത് ഒന്ന് മാത്രമായിരുന്നു എന്താണ് ഞാൻ ചെയ്ത തെറ്റ്.
അന്ന് വൈകുന്നേരം നടരാജണ്ണൻ വരുന്നതും കാത്തു അപ്പ വീട്ടിനു വെളിയിൽ തന്നെ നിന്നും അയാളെ കണ്ടതും പുലിമുരുകനിൽ മോഹൻലാൽ പുലിക്കുമേലെ ചാടി വീഴുന്നത് പോലെ അപ്പ ചാടി വീണു "അയാൾടെ മൂഞ്ചിയ പഠിപ്പിക്കല് മേലാൽ പിള്ളേരെടെ .. പുസ്തകത്തിൽ കൈവെച്ചാൽ മൈ.... ആ കൈ ഞാൻ തല്ലിയൊടിക്കും.." എന്ന് അണ്ണനോട് പറഞ്ഞു.
അന്ന് എന്നെപ്പോലെ തന്നെ അണ്ണനും ഒന്നും മനസിലായിക്കാണില്ല.
വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ദുബായിലേക്കുള്ള ആദ്യ ഇന്റർവ്യൂവിലെ ബിയോഡേറ്റ യിൽ language known എന്ന കോളത്തിൽ ഞാൻ മലയാളം,ഇംഗ്ലീഷ് , തമിഴ് എന്നെഴുതിക്കണ്ട ഇന്റർവ്യൂവർ എന്നോട് ചോദിച്ചു "did you learn thamizh, then how can you wrote this in your CV ." എനിക്ക് പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാൻ പഠിച്ചിറങ്ങിയത് നടരാജണ്ണൻ യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഓഫ് തമിഴിൽ നിന്നാണെന്നു...
രൂപേഷ്.
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക