വാടകയ്ക്കല്ലാത്ത മുറികൾ

അണയാത്ത ചൂടുള്ള ഹൃദയത്തിലെപ്പഴോ 

അടവച്ചു വിരിയിച്ച മുറിയൊരുക്കി,
മാറാല മൂടിയാനിറഭംഗിയൂർന്നിപ്പോള-
കതാരിൽ ഞാനുമെന്നോർമ്മകളും

നൊമ്പരം നിറയുമ്പോളൊറ്റക്കിരിക്കുന്ന
ചെറുമുറിയൊഴിച്ചുള്ള ബാക്കിയെല്ലാം, 

വാടകക്കായ് കൊടുത്തെങ്കിലെന്നൊരാൾ
കണ്ടു ഞാൻ വീണ്ടുമാ പ്രണയഭാവം..?

സൗഭാഗ്യതീരങ്ങളകലെയാണന്നറി-

ഞ്ഞൊഴുകിമാറിപ്പോയ നദിയെയോർ-
ത്ത് കണ്ണുനീർപ്പാടത്തെ ഹൃദയവരമ്പി-
ലൂടൊരു വിരലൂന്നി നടന്നവൻ ഞാൻ

പണ്ടൊരുനാളിലിതേ പോലെയന്നൊരു
നെഞ്ചകം പൊട്ടിയ നിറസന്ധ്യയിൽ
കണ്ടതാണാതിരുവിട്ടൊഴുകി മട പൊട്ടി-
മുറി നിറച്ചൊഴുകിയ മിഴിപ്പെയ്ത്തുകൾ..

ആരോരുമറിയാതെ പൊഴിയും മഴയി-
ലെന്നതിരുകൾ ഭേദിച്ചൊഴുകിയെന്നാൽ
സായന്തനത്തിലെൻ വാടകക്കാരുടെ
നയനങ്ങളിൽ പൂത്തടർന്നെങ്കിലോ...?

കഥനവും കദനവും കേട്ടറിഞ്ഞെത്തിയ
കതിരു കാണാക്കിളിപ്പെൺമകളെ...
മാറാല മൂടിയ നിറമില്ലാമുറിയിലെൻ
ഹൃദയത്തിൻ ഊഷ്മാവലിഞ്ഞിരിപ്പൂ..

ഇനിയുമെനിക്കായ്പൊഴിക്കുവാനൊരു
തുള്ളിമിഴിനീരു പോലുംനിറച്ചിടല്ലേയാരു -

മിവിടെയീ ഞാനും, നിറംചോർന്നമുറികളും,
ഓർമ്മതൻലഹരിയിൽ പൂത്തു നിൽപ്പൂ...

© രാജേഷ്.ഡി.....✍