വേനൽ മഴ

"ഹലോ, രവിയേട്ടാ... നിങ്ങളിതെവിടെയാ?"

" ഞാൻ പാർട്ടിയാഫീസിലാ... ഒരർജന്റ് മീറ്റിംഗ്..."

"നിങ്ങളുടെ ഒരു മീറ്റിംഗ്... ഇന്ന് മോളുടെ പിറന്നാളാണെന്നുള്ള കാര്യം മറന്നു പോയോ? എല്ലാരും ഊണു കഴിക്കാൻ നിങ്ങളെ വെയിറ്റ് ചെയ്യുന്നു.. "

"അയ്യോ, എനിക്കെത്താൻ പറ്റില്ലല്ലോ... ഒരു കാര്യം ചെയ്യ്... നിങ്ങളു കഴിച്ചോ... എന്നെ വെയിറ്റ് ചെയ്യേണ്ട..."

" ഒരു കാര്യത്തിനും നിങ്ങളിവിടെയുണ്ടാവില്ല.... എന്നുമൊരു പാർട്ടിയും ജനങ്ങളും... കുടുംബത്തിലെ ഒരു കാര്യവും നോക്കാൻ സമയമില്ല.... " വീണ കത്തിക്കയറുകയാണ്....

ഇനിയും കൂടുതൽ സംസാരിച്ചാൽ അതൊരു വഴക്കിലേക്കെത്തുമെന്ന് കണ്ട് രവി ചന്ദ്രൻ ഫോൺ കട്ടാക്കി...

വീണ്ടും വീണ്ടും വീണ ഡയൽ ചെയ്തെങ്കിലും രവി ചന്ദ്രന്റെ ഫോൺ സ്വിച്ച് ഓഫ്.... തികട്ടി വന്ന ദേഷ്യം അവൾ പണിപ്പെട്ടടക്കി... ബന്ധുക്കൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു.... മുഖത്തൊരു ചിരി വരുത്തി അവൾ ബന്ധുക്കൾക്കിടയിലേക്കു ചെന്നു....

"രവിയേട്ടന് എത്താൻ പറ്റില്ല... ഊണു കഴിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു... "

"ങാ... അവന് തിരക്കായിരിക്കും ... നമുക്ക് തുടങ്ങാം മോളേ.." രവിചന്ദ്രന്റെ അമ്മ പറഞ്ഞു...

യാന്ത്രികമായി അവൾ അടുക്കളയിലേക്കു ചെന്നു .... ഭക്ഷണം വിളമ്പുന്നതിലും മറ്റു പണിയെടുക്കുന്നതിലും വ്യാപൃതയായി...

സ്ഥിരം പരിപാടിയാണ് ഇത്... വീട്ടിലെ ആഘോഷങ്ങൾക്കൊന്നും തന്നെ രവിയേട്ടനുണ്ടാവില്ല... ഒരത്യാവശ്യ കാര്യത്തിനും ആളുടെ പൊടി പോലും കാണില്ല...മോളുടെ ആദ്യത്തെ പിറന്നാളിനും ആളിവിടെയില്ല.. രണ്ടാമത്തെ പിറന്നാളിനുമില്ല..... എന്തിന് ?മോളു ജനിച്ച സമയത്തു പോലും ഹോസ്പിറ്റലിലെത്താൻ രവിയേട്ടനായിട്ടില്ല...പരാതി പറഞ്ഞാൽ ഒറ്റ മറുപടിയിൽ തന്റെ വായടപ്പിക്കും....
"ഒരു രാഷ്ട്രീയക്കാരന്റെ ഭാര്യ കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടുകളൊക്കെ സഹിക്കാൻ പഠിക്കണം... ഞാൻ മുമ്പുതന്നെ പറഞ്ഞതാണല്ലോ... "വാചകക്കസർത്തു കൊണ്ട് വായടപ്പിക്കാൻ വിരുതനാണ് ആൾ... ആ വാഗ്ധോരണിയിൽ ആകൃഷ്ടയായിട്ടാണല്ലോ കോളിളക്കങ്ങൾ ഏറെ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് രവി ചന്ദ്രനൊപ്പം വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങിപ്പോന്നത്.

കോളേജിലെ തീപ്പൊരി പ്രാസംഗികനായിരുന്നു രവിചന്ദ്രൻ.. യൂണിവേഴ്സിറ്റി ഇലക്ഷൻ സമയങ്ങളിലൊക്കെ എസ്.എഫ്.ഐ യുടെ തുറുപ്പുചീട്ട്. കോളേജ് യൂണിയൻ ചെയർമാൻ....കാറൽ മാർക്സിന്റെയും ചെഗുവേരയുടെയും ആശയങ്ങളിലൂടെ വിപ്ലവം പടർത്തിയിരുന്നയാൾ..... ആ മുഖത്തു നിന്നും പ്രണയത്തിൽ ചാലിച്ച ഒരു നോട്ടമോ ചിരിയോ ലഭിക്കാൻ വേണ്ടി കോളേജിലെ പെൺകുട്ടികൾ ഭൂരിഭാഗവും നോക്കിയിരുന്നിരുന്നു. എന്തു കൊണ്ടോ രവി ചന്ദ്രന്റെ കണ്ണുകളുടക്കിയത് വീണയുടെ നിഷ്കളങ്കമായ മുഖത്ത്... രവി ചന്ദ്രന്റെ കട്ട ആരാധകരിലൊരാളായിരുന്ന വീണയ്ക്ക് പിന്നീടൊന്നും ആലോചിക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല. അച്ഛന്റെ വർഗശത്രുവിന്റെ മകനാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും പ്രണയിച്ചു.അച്ഛന്റെ സമ്മതമില്ലാതെ രജിസ്റ്റർ മാര്യേജ് കഴിച്ചു.... അതു കൊണ്ടു തന്നെ വീണയുടെ വീട്ടിൽ നിന്നും അധികം സപ്പോർട്ടില്ല... രവി ചന്ദ്രൻ ഇപ്പോൾ പാർട്ടിയുടെ ഏരിയാ സെക്രട്ടറിയാണ്.....

"എന്താണ് പ്രിയ ഭാര്യേ, ആലോചിച്ചു നിൽക്കുന്നത്?" പിന്നിലൂടെ വന്ന് രവി ചന്ദ്രൻ അവളുടെ ചുമലിൽ കൈവച്ചു .... ഒന്നും മിണ്ടാതെ അവൾ കൈയെടുത്ത് മാറ്റി ബെഡ് റൂമിലേക്കു നടന്നു...

"മുഖത്ത് കടന്നലുകുത്തിയോ? ചട്ടി പോലെയുണ്ടല്ലോ.???"വെളുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് രവി ചന്ദ്രൻ അവളുടെ പുറകേ ചെന്നു..

" ഒന്നും മിണ്ടണ്ട... എല്ലാ രാഷ്ട്രീയക്കാരും ഇങ്ങനെയാണോ? എന്നും പാർട്ടിയും ജനങ്ങളും മാത്രം.. സന്തോഷമുള്ള ഒരു കാര്യത്തിനും നിങ്ങളിവിടെയുണ്ടാവില്ല..."

"എടീ, അത് മനപൂർവ്വമല്ലല്ലോ... അത്യാവശ്യമായതുകൊണ്ടല്ലേ..."

"എന്ത് അത്യാവശ്യം? ഇതിപ്പോ പ്രവാസികളുടെ ഭാര്യമാരേക്കാൾ കഷ്ടമാണല്ലോ? ഗൾഫുകാർ ലീവിനു വന്നാലെങ്കിലും ഭാര്യമാരുടെ കൂടെ തന്നെയുണ്ടാവുമെന്നെങ്കിലും പറയാം... നിങ്ങൾക്ക് എന്നും കമ്മിറ്റ്മെന്റ് പാർട്ടിയോടും ജനങ്ങളോടുമാ.... എന്നിട്ടേയുള്ളൂ ഞാനും മോളുമൊക്കെ...." അവളുടെ ശബ്ദം ഇടറി..

"എടീ, അങ്ങനെയൊന്നുമല്ല.... എനിക്കു നീയും മോളും തന്നെയാ വലുത്... ചില അത്യാവശ്യങ്ങൾ വരുമ്പോൾ നമ്മുടെ സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ മാറ്റി വയ്ക്കേണ്ടി വരും.... സ്വന്തം ആൾക്കാരുടെ കാര്യങ്ങളല്ലേ നമുക്ക് പിന്നീടേക്ക് മാറ്റി വയ്ക്കാനാവൂ.... അവർക്കല്ലേ നമ്മളെ മനസിലാക്കാൻ
പറ്റൂ... നീയും മോളും വേഗം റെഡിയായിക്കേ.... നമുക്കൊന്നു പുറത്തു പോകാം..... ഈ വൈകുന്നേരവും നാളെ മുഴുവനും നിന്റെയും മോളുടെയും കാര്യം മാത്രമേ നോക്കുന്നുള്ളൂ... "

" ശരിക്കും "

" ഉം..... ശരിക്കും...... "

പതിനാലാം രാവുദിച്ചതു പോലെ വീണയുടെ മുഖം തിളങ്ങി. അവളുടെ പരിഭവങ്ങളും വിഷമങ്ങളുമെല്ലാം ആ ഒറ്റപ്പറച്ചിലിൽ കെട്ടടങ്ങി.

ഉത്സാഹത്തോടെയുള്ള അവളുടെ പോക്കു കണ്ടപ്പോൾ രവിചന്ദ്രൻ മനസ്സിലോർത്തു....
ഇത്രയേയുള്ളൂ ഈ സ്ത്രീകളുടെ കാര്യം... ഒരു ചെറിയ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്താൽ മതി.... അവർക്കതു വലിയ കാര്യമാണ്.....

രജിത കൃഷ്ണൻ