ഭാര്യ

വാതിലിലെ മുട്ടുകേട്ടാണ് അവൾ ഉണർന്നത്. സമയം നോക്കി, 9 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ചാടി പിടിച്ചെഴുന്നേക്കാൻ നോക്കി, നടന്നില്ല. ഓടിപോകാതിരിക്കാനാണെന്നു തോന്നുന്നു മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ചിരിക്കുകയാണ്. കഷ്ടപ്പെട്ട് കൈകൾ എടുത്തു മാറ്റി, സാധന സമഗ്രികളുമായി കുളിമുറിയിലേക്ക് ഓടി. നോക്കിയപ്പോൾ ഒരു തുള്ളി വെള്ളമില്ല. കുടവും ബക്കറ്റുമെടുത്ത് കിണറ്റിൻ കരയിലെത്തി. കിണർ കുറച്ചകലെയാണ്.

പെട്ടെന്ന് കുളിച്ചെന്നു വരുത്തി ഇറങ്ങി. മുണ്ടും നേര്യതും ഉടുത്തു. 2 മാസമായി ദിവസവും ഈ വേഷമാണ്. അവളുടെ ഏട്ടനു ഇങ്ങനെ കാണാനാണു ഇഷ്ടം. വേഷം മാറിയ ഉടനെ കുങ്കുമചെപ്പെടുത്തു നെറുകൈയ്യിൽ ചുവന്ന സീമന്ത രേഖ അലങ്കരിച്ചു. എന്നിട്ട് ഭർത്താവിന്റെ കാൽ തൊട്ട് വണങ്ങി, അടുക്കളയിൽ പോയി.

അമ്മയെല്ലാം തയ്യാറാക്കി വെച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് ജാള്യത തോന്നി. ഇത്രയും നേരം ഉറങ്ങിയതോർത്ത് കുറ്റബോധം ഉണ്ടായി. എങ്ങനെ ഉറങ്ങാതിരിക്കും, ഭർത്താവു നാട്ടിൽ വന്നന്നു തുടങ്ങിയ തിരക്കാണ് വീട്ടിൽ. അവളെ താലി കെട്ടി പിറ്റേന്ന് വണ്ടി കേറിയതാണ്. രണ്ടു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞാണു ഇപ്പോ എത്തിയേക്കുന്നത് അതും രണ്ടു മാസത്തെ ലീവിനു. ഇന്നു തിരിച്ചു പോകും.

അമ്മ ഉണ്ടാക്കിവച്ച ചായയുമായി ഏട്ടനെ പോയി ഉണർത്തി. അവള്‍ക്ക് ആ മുഖത്ത് നോക്കിയിരിക്കണമെന്ന് തോന്നി. പക്ഷേ അപ്പോഴെത്തേക്കും അമ്മയുടെ വിളി എത്തി.

'മോളേ'....

'ദാ വരുന്നു അമ്മേ'....

പിന്നെ രണ്ടു പേരും ചേര്‍ന്ന് ഉച്ചയ്ക്കെത്തേക്കുളളത് തയ്യാറാക്കി. അപ്പോഴത്തേക്ക് വീട്ടിലുള്ള എല്ലാവരും രാവിലത്തെ ഭക്ഷണമെല്ലാം കഴിച്ചു. അവളോടാരും ചോദിച്ചില്ല കഴിച്ചോ എന്നു പോലും. ഓടി നടന്നു ജോലി ചെയ്യ്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു. പല തവണ തലകറങ്ങിയപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു.

'മോളേ.. പോയി വല്ലോം കഴിക്ക്. മോളിങ്ങനെ കഴിക്കാതെ ഓടി നടന്നാൽ എങ്ങനാ? അവനിന്നു തിരിച്ചു പോകുമ്പോൾ ഒരു സമാധാനവും കാണില്ല. "

'ഞാൻ കഴിച്ചോളാം അമ്മേ'....

അപ്പോഴത്തേക്ക് വീടു മുഴുവൻ ബന്ധുമിത്രാതികളെകൊണ്ട് നിറഞ്ഞു. ഏട്ടനെ ഒന്നു കാണാൻ കൂടി കഴിഞ്ഞില്ല. അവൾക്ക് എന്തൊക്കെയോ അയാളോടു പറയുവാൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയാളോടു സംസാരിക്കാൻ പല അവസരങ്ങളുമുണ്ടാക്കി നോക്കി. ഒന്നും നടന്നില്ല. അങ്ങനെ അയാൾക്ക് പോകാൻ സമയമായി. വണ്ടി വീടിനു മുന്നിൽ വന്നു. എല്ലാം വണ്ടിയിൽ എടുത്തു വച്ചു. കൂടെ അവളുടെ ജീവനും കയറി. അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്തോ മൊഴിഞ്ഞു. അയാൾക്കതു മനസ്സിലായെന്നു തോന്നുന്നു. അയാളുടെ കണ്ണുകളും അവളുടെ കൈകളും ഒരേ സ്ഥാനത്തേക്ക് പോയി.

അവളുടെ ഉദരത്തിലേക്ക്...

അതേ, പ്രതീക്ഷയുടെ ഒരു പുതുനാമ്പ് അവിടെ ഉദയം കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....
ഇനിയുള്ള രണ്ടു വർഷം ആ മണലാരണ്യത്തിൽ കിടന്നു കഷ്ടപ്പെട്നുള്ള ഊർജമായാണ് അയാളതു കണ്ടത്.

അവളുടെ മൗനം എല്ലാം പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണുനീർ കാഴ്ച്ചയെ മറച്ചപ്പോലെ, വിഷമങ്ങൾ മറയ്ക്കാൻ അവൾക്ക് കഴിഞ്ഞു....

By: Shari P Panicker