ഒന്നര വർഷത്തെ ഫേസ്ബുക് പ്രണയം ഇപ്പോഴത്തെ ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ. കഴിയുമ്പോൾ നേരിൽ കാണുവാൻ പോകുന്നു ....
നിത്യ യുടെ മനസ്സിൽ കുറേ ഏറെ ചോദ്യങ്ങൾ ഉരുത്തിരിയുന്നു ....
സത്യത്തിന്റെ ഭാഗത്തു നിന്നും മാത്രമേ ഈ നിമിഷം വരെ അഖിലും ആയി ചാറ്റ് ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ എന്നാലും നേരിൽ കാണുന്നത് ഓർക്കുമ്പോൾ എന്തോ ഒരു ഭയം ....
ഇന്നത്തെ ചാറ്റിംഗ് ഒരു ശുഭരാത്രി യിൽ ഒതുക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്നു ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു ...
ഇന്നത്തെ ചാറ്റിംഗ് ഒരു ശുഭരാത്രി യിൽ ഒതുക്കേണ്ടതായിരുന്നു എന്നു ഇപ്പോൾ തോന്നുന്നു ...
അവനെ കാണുവാൻ ആയി പുതിയ വസ്ത്രവും വാങ്ങി ... എന്തായാലും ഒന്നു അണിഞ്ഞു നോക്കാം എല്ലാം ....
അവൾ കണ്ണാടിക്കു മുമ്പിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചെലവിട്ടു .... ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഇനി ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ ....
മൊബൈൽ കീ പേടിൽ നെയ്ത സ്വപ്നങ്ങൾ ഒറ്റ കണ്ടുമുട്ടലിൽ എന്താകും എന്ന ആശങ്ക ഏറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ....
അവൾ കണ്ണാടിക്കു മുമ്പിൽ മണിക്കൂറുകൾ ചെലവിട്ടു .... ഉറക്കം വരുന്നില്ല ഇനി ഏതാനും മണിക്കൂറുകൾ ....
മൊബൈൽ കീ പേടിൽ നെയ്ത സ്വപ്നങ്ങൾ ഒറ്റ കണ്ടുമുട്ടലിൽ എന്താകും എന്ന ആശങ്ക ഏറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ....
ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു അഖിൽ തനിക്കു അയച്ച ആദ്യ സന്ദേശം ...
" നിങ്ങളുടെ നയനങ്ങളിൽ ഒരു കാത്തിരിപ്പിന്റെ തിളക്കം ഞാൻ കാണുന്നു"
ആ ചോദ്യത്തിന് കാരണം തേടിയുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ എന്നിൽ പ്രണയത്തിന്റെ നാൾ വഴികളിലേക്കു എത്തിച്ചു ....
അന്ന് തൊട്ടു ഇന്നു വരെ അവൻ എന്നോട് പറയുമായിരുന്നു എല്ലാം നേരിൽ കാണുമ്പോൾ തീരും എന്ന് ....
അരുതേ എന്നെ പ്രണയിക്കരുതേ എന്നു മാത്രമേ അവൻ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളൂ ..
അതിന്റെ കാരണം അവൻ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല ....
അതിന്റെ കാരണം അവൻ ഇതുവരെ പറഞ്ഞിട്ടില്ല ....
അവന്റെ എഴുത്തുകളും ചിത്രരചനകളും അപ്പോഴൊക്കെ എന്നെ പിന്തിരിവിന്റെ വക്കിൽ നിന്നും തള്ളിമാറ്റി അവനോടു കൂടുതൽ സ്നേഹം കാഴ്ചവെച്ചു ..
ഇനി ഒന്നു ഉറങ്ങാം ശ്രമിക്കാം അല്ലെങ്കിൽ ഉറക്ക കുറവ് നാളെ മുഖത്തിന്റെ ഉള്ള ഭംഗി കളയും ....
സൂര്യദേവന്റെ പ്രകാശരശ്മികൾ എന്നെ തൊട്ടു വിളിക്കുമ്പോൾ നേരം വെളുത്തിരുന്നു ഉടൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു കുളിയും കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും കണ്ണാടിക്കു മുന്നിലേക്ക് ... അതിനിടയിൽ അഖിലിന്റെ ... സുപ്രഭാതം ഫോണിൽ എത്തി ....
ഞാൻ വരണോ എന്ന ചോദ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു ....
വരണം .... ഞാൻ ഇതാ വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങാറായി എന്ന് മെസേജ് തിരിച്ചു അയച്ചു ...
അമ്മയോട് നുണപറഞ്ഞു വീട്ടിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ...
പോകുന്ന വഴിക്കു കുറച്ചു മുല്ലപ്പൂ മാല വാങ്ങി മുടിയിൽ ചൂടി ...
ബീച്ചിലെ കളർ ബെഞ്ചുകളിൽ അവനോടു പറഞ്ഞിരുന്ന ചുവന്ന ബെഞ്ച് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു ...
വീണ്ടും ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു ... ഞാൻ ഒരു പെണ്ണല്ലേ ..
ഇന്നേ വരെ കാണാത്ത ഒരു ആളെ കാണാൻ ഇത്രയും നിർബന്ധിച്ചു കാണാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ശരിയാണോ ...
ഇന്നേ വരെ കാണാത്ത ഒരു ആളെ കാണാൻ ഇത്രയും നിർബന്ധിച്ചു കാണാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് ശരിയാണോ ...
വാക്കുകളിലൂടെ സ്നേഹിച്ച ഒരു ആളെ നേരിൽ കാണണോ ...
എന്തായാലും ഇത്രയും ആയില്ലെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ഒരു നഷ്ടബോധം കുറ്റപ്പെടുത്തും .
ബെഞ്ചിൽ പോയി ഇരുന്നു ... ഫോണിൽ അഖിലിന്റെ മെസേജ് ഒന്നും കാണുന്നില്ല ...
കുറച്ചും കൂടെ കാത്തിരിക്കാം വരാം എന്ന് പറഞ്ഞതല്ലെ ....
ബീച്ചിൽ കുട്ടികൾ വർണ്ണകടലാസ്സുകൊണ്ടു ഉണ്ടാക്കിയ പട്ടം പറത്തുന്നു .... കടൽ കാക്കകളും ... അങ്ങു ദൂരെ ബോട്ടുകളും .... എന്താ എന്നു അറിയില്ല ഇന്ന് ഈ സാഗരത്തിന്ന് ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി ....
ഞാൻ എത്തി ..
എന്ന അഖിലിന്റെ മെസേജ് ഫോണിൽ വന്നു
ചുറ്റും നോക്കി മനസ്സിൽ ഉള്ള രൂപം എവിടെയും കാണുന്നില്ല ...
ഒരു മധ്യവയസ്സായ സ്ത്രി എൻ്റെ അടുത്തെക്കു വന്നു ...
നിത്യ മോൾ അല്ലെ... ?
നിത്യ മോൾ അല്ലെ... ?
അഖിൽ പറഞ്ഞിരുന്നു മോള് ഇവിടെ ഈ ബെഞ്ചിൽ ഉണ്ടെന്നു ...
അഖിൽ എവിടെ ....
പറയാം അതിനു മുൻപ് ഞാൻ ആരെന്നു അറിയേണ്ടെ...
ഞാൻ അഖിലിന്റെ അമ്മയാണ് ...
അവൻ മോളോട് പറയാത്ത കുറച്ചു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ട് . അതു ഞാൻ പറയാം അതിനു ശേഷം മോൾക്ക് തിരുമാനിക്കാം, അവനെ കാണണോ വേണ്ടയോ എന്ന് ....
എന്താ അതു?പറയു അമ്മേ ,എനിക്കു അഖിലിനെ കാണണം അത് എന്തു തന്നെ ആയാലും ..
മോളെ അവന്റെ ചെറുപ്രായത്തിൽ അവനു ഒരു അപകടം പറ്റി ,ഒരു കാലിന്റെ ചലന ശേഷി നഷ്ടപ്പെട്ടു .
അല്ല ഞാൻ കാരണം എന്നു വേണം പറയാൻ ... എൻ്റെ ശ്രേദ്ധ കുറവ് എന്നു വേണം പറയാൻ ... ഞാൻ ഓടിച്ചിരുന്ന സ്കൂട്ടർ മറ്റൊരു വാഹനത്തിൽ ഇടിച്ചു സംഭവിച്ചതാണ് ....
അതിനു ശേഷം എൻ്റെ മകൻ മറ്റുള്ള കുട്ടികളിൽ നിന്നും തഴയപ്പെട്ടു ....
പക്ഷെ ഞാൻ ഇന്ന് ഈ നിമിഷം വരെ അവനെ അതിന്റെ വേദനയിൽ നിന്നും കരകയറ്റാൻ കൂടെയുണ്ട് ...
മോളുടെ കാര്യം ആദ്യമൊക്കെ എന്നോടു പറയുമായിരുന്നു പിന്നെ പിന്നെ അതില്ലാതായി ...
പക്ഷെ എന്റെ മകൻ കൂടുതൽ സമയവും സന്തോഷത്തിൽ കഴിഞ്ഞു വരുന്നത് ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നു .... രണ്ടു ദിവസം ആയി അവന്റെ മാറ്റം ഞാൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ ആദ്യം ഒരു ചിരിയിലൂടെ തുടങ്ങി ഒരു പൊട്ടികരച്ചിലിൽ വന്നെത്തി ....
അവനെ നേരിൽ കാണുപോൾ മോൾ എന്തു പറയും എന്ന ആധി ആണ് അതിനു കാരണം .
അവനെ നേരിൽ കാണുപോൾ മോൾ എന്തു പറയും എന്ന ആധി ആണ് അതിനു കാരണം .
അതുകൊണ്ടാണ് മോളോട് എല്ലാം സംസാരിച്ചിട്ട് മതി നേരിൽ കാണൽ എന്നു ഞാൻ അവനെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കിയത് ....
നിത്യ എല്ലാം കേട്ട് ഒരു തീരുമാനം പറയാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയിൽ ആയി പോയി ....
മോളെ .... മോളെ....
ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവൾ പറഞ്ഞു ..... അമ്മേ എനിക്ക് അഖിലിനെ കാണണം ....
പറയാൻ ഉള്ളത് ഞാൻ അഖിലിനോട് നേരിൽ പറയാം ....
വരൂ മോളെ അവൻ കാറിൽ ഇരിപ്പുണ്ട് ...
അമ്മയുടെ കൂടെ നിത്യ നടന്നു കാറിന്റെ അടുത്തു എത്തിയപ്പോൾ മുഖം തിരിഞ്ഞു ദൂരേക്ക് ഒരു ഊന്നു വടിയുടെ സഹായത്തോടെ നിൽക്കുന്ന അഖിലിനെ നിത്യ വിളിച്ചു...
അഖി....
അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി അവന്റെ കണ്ണുകൾ ഈറൻ അണിഞ്ഞിരുന്നു..
നിത്യ .....
അഖി .... ഞാൻ നിന്നെ നേരിൽ കാണാതെയാണ് ഇത്രയും കാലം സ്നേഹിച്ചത് ....
മനസ്സിൽ നിന്നെ എപ്പോഴും ഓർത്തുകൊണ്ടു നടക്കുമ്പോൾ നിന്റെ കുറവുകളെ ഞാൻ ഇതുവരെ കണാൻ. ശ്രമിച്ചിട്ടില്ല ......
ഈ ഒരു കുറവ് ഞാൻ നിന്റെതാകുമ്പോൾ മാറും എങ്കിൽ നിനക്കു തീരുമാനിക്കാം ....
ഇന്നു മുതൽ ആ ഊന്നുവടിക്കു പകരം ജീവിതകാലം മുഴുവൻ എൻ്റെ ഈ തോൾ........
അഖിലിന്റെ മുഖത്തു എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം അലതല്ലി..
നിറകണ്ണുകളോടെ രണ്ടു കയ്യും ആ അമ്മ അവളുടെ നേരെ കൂപ്പി...
അരുതമ്മേ ഇത്രയും കാലം ഈ മോനെ നോക്കി വളർത്തി എനിക്കായ് തന്നതിനു ഞാൻ ആണ് നന്ദി പറയേണ്ടത്...........
ജീവിതം അതു നമ്മെ സ്നേഹിക്കുന്നവർക്ക് കൂടെ ആകുമ്പോഴേ പൂർണ്ണത ഉള്ളൂ..
ഹരി
No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക