ഞാൻ മരിച്ചു കൊള്ളട്ടെ

കണ്ണീർകുടമൊന്നുടഞ്ഞാൽ
കടലും തോറ്റു പോകും പ്രിയരെ
കണ്ണിമകളടച്ചാർദ്രമായ് മിഴിനീരിനെയൊക്കെയും
ഘനീഭവിപ്പിക്കുന്നു ഞാൻ 
തമോജഡിലമായ എൻ
പ്രണയനഷ്ടങ്ങളെ
അനന്തമാംഉൻമാദ സ്വപ്നങ്ങളെ
ദൂരെ തെളിയുന്നതല്ല ഒരു മൺ
ചിരാതിനുള്ളിലെ ഒരിത്തിരി വെട്ടം പോലും
അറിയുന്നു ഞാനെന്നാലും
പൊൻവെയിലിൽ പൂത്ത മന്ദാരപ്പൂമാല
ഒന്നെന്റെ കൈകുമ്പിളിൽ ഭദ്രമായിരിക്കുന്നു
മഴമേഘങ്ങൾക്കുമപ്പുറം ശ്യാമാംബരങ്ങൾക്കുമപ്പുറം മലനിരകൾക്കുമപ്പുറം
കണ്ണയച്ച് ഞാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു ഹിമശിഖരിപോലെ നീർമാതള പൂവ് പോലെ
പാതിരാ മുല്ല പോലെ ഘനശ്യാമമേഘം പോലെ ഒരു മയിൽ പീലി പാറുംപോലെ
നിന്നോടുള്ള എൻ പ്രണയം
നിൻ പാതയിൽ പൊഴിയുന്ന വാടാമല്ലിയോട്
നിന്നെ നനയ്ക്കുന്ന നിലാമഴയോടും
നിന്നെ പുതയ്ക്കുന്ന മഞ്ഞവെയിലിനോട്
നിന്നെ തഴുകുന്ന കാറ്റിനോടും പിന്നെ
നിൻമേൽ പതിക്കുന്ന മഞ്ഞുകണങ്ങളോടും
പ്രണയമാണെനിക്കെന്നും
മരണം പോലെ തീഷ്ണമാണതെങ്കിൽ
കാലം സാക്ഷി ഞാൻ മരിച്ചു കൊള്ളട്ടെ!

By Ammu Santhosh