ഒരു രാത്രികൊണ്ട് എന്നിലേക്ക് ഓടിക്കിതച്ചെത്തിയവളായിരുന്നില്ല അവള്........
എത്രയോ ദിനരാത്രികള് കണ്ണീരാലും പ്രാര്ത്ഥനയാലും ക്യഷ്ണന് എനിക്കായ് നല്കിയ വരപ്രസാദമായിരുന്നു അവള്........
ജീവിതത്തിന് പാതിവഴിയില് തളര്ന്നുവീഴാറായ എന്നിലേക്ക് പുനര്ജന്മവുമായ് കടന്നുവന്നവള്.......
അവള് ഈ അമ്മയെ അറിഞ്ഞ മകളായിരുന്നൂ......
ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടോ വാക്കു കൊണ്ടോ വിലപ്പെട്ട എന് സമയത്തെ അവള് ചോദിച്ചൂ വാങ്ങിയിരുന്നില്ല.........എന് ചിറകിനുള്ളില് ഒതുങ്ങാനോ ചൂടുപറ്റി ഉറങ്ങാനോ അവള് വാശിപിടിച്ചിരുന്നില്ല....
നിദ്രയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ ആ നിഷ്കളന്ക മുഖം,പലപ്പോഴും അവള്ക്കു ഞാന് നല്കാന് മറന്നുപോയ സമയത്തെക്കുറിച്ചും വാല്സല്യത്തെക്കുറിച്ചും അവളെന്നെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നൂ.........
''പ്രായത്തിന്റെ കുഴപ്പമാവാം''എന്ന് പലരും പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാനും ആ വാക്കുകളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് സ്വയം ആശ്വസിച്ചൂ........എന്കിലും പലപ്പോഴും എന്നിലൊരമ്മയുണ്ടായിരുന്നു.....ഞാന് പോലും മറന്നുപോയ ഒരമ്മ.....
അന്നവളുടെ ജന്മദിനമായിരുന്നൂ....എന്റെ എല്ലാ വിലപ്പെട്ട സമയങ്ങളും അന്ന് ഞാനവള്ക്കായ് മാറ്റിവച്ചു..ആ കൈപിടിച്ച് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തേക്ക് പറവകളെ പോല് ഞങ്ങള് പാറിനടന്നൂ..ഓരോ പൂവിന്റെ നിറവും മണവും...പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും സൗന്ദര്യവും .....ആകാശത്തിന്റെ വര്ണ്ണങ്ങളും ആക്യതിയും....ഞാന് അവളോടൊപ്പം ആസ്വദിച്ചൂ...അവളിലൂടെ ഞാന്....ഞാന് തന്നെയായ് മാറുകയായിരുന്നൂ.....ഇന്നലെകളിലെവിടെയോ നഷ്ടപെട്ടു പോയയെന് ബാല്യകാലം മറക്കില്ലയെന്ന വാശിയോടെ എന്നിലേക്ക് ഓടിയെത്തീ....
അമ്മതന് നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റ് ആ ഹ്യദയസ്പന്ദനമറിഞ്ഞ് ആ ജന്മത്തിന്റെ ഭാഗമായ് മാറിയവള്......പിറന്നുവീണ അന്നുമുതല് എന് ജീവനുകാവലിരുന്ന... സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഹ്യദയത്തിലേന്തി നടന്ന അമ്മ.....ഒടുവില് യൗവനത്തിന്റെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന അഗ്നിഗോളമായ് പ്രണയം മാറിയപ്പോള്.... സ്വന്തം ജന്മത്തെ മാറോടുചേര്ത്തുപിടിച്ച് അവന്റെ നിഴലുകള്ക്കു പിറകെ വിറയാര്ന്ന കാലുകളാല് നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോഴും.....ഓര്ത്തീല ഞാന്.... ഈ കാലം എനിക്കായ് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നൂ വെന്ന്........ഇന്ന് ഞാന് ഭയപ്പെടുന്നു...നാളെ എന്റെ മകള് ഇന്നെലെകളിലെ ഞാനായ് മാറുമെന്നോര്ത്ത്......അന്നവള്ക്കായ് നല്കാന് ഒന്നുമെന് കൈവശമുണ്ടാവില്ല......വീണുടഞ്ഞയെന് സ്വപ്നങ്ങളും.....മിഴികളില് നിറയുന്ന കണ്ണുനീര് തുള്ളിയുമല്ലാതെ......................
By:
നീതള് അനൂപ്
എത്രയോ ദിനരാത്രികള് കണ്ണീരാലും പ്രാര്ത്ഥനയാലും ക്യഷ്ണന് എനിക്കായ് നല്കിയ വരപ്രസാദമായിരുന്നു അവള്........
ജീവിതത്തിന് പാതിവഴിയില് തളര്ന്നുവീഴാറായ എന്നിലേക്ക് പുനര്ജന്മവുമായ് കടന്നുവന്നവള്.......
അവള് ഈ അമ്മയെ അറിഞ്ഞ മകളായിരുന്നൂ......
ഒരു നോട്ടം കൊണ്ടോ വാക്കു കൊണ്ടോ വിലപ്പെട്ട എന് സമയത്തെ അവള് ചോദിച്ചൂ വാങ്ങിയിരുന്നില്ല.........എന് ചിറകിനുള്ളില് ഒതുങ്ങാനോ ചൂടുപറ്റി ഉറങ്ങാനോ അവള് വാശിപിടിച്ചിരുന്നില്ല....
നിദ്രയിലേക്ക് ആഴ്ന്നുപോയ ആ നിഷ്കളന്ക മുഖം,പലപ്പോഴും അവള്ക്കു ഞാന് നല്കാന് മറന്നുപോയ സമയത്തെക്കുറിച്ചും വാല്സല്യത്തെക്കുറിച്ചും അവളെന്നെ ഓര്മ്മിപ്പിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നൂ.........
''പ്രായത്തിന്റെ കുഴപ്പമാവാം''എന്ന് പലരും പറഞ്ഞപ്പോള് ഞാനും ആ വാക്കുകളെ കൂട്ടുപിടിച്ച് സ്വയം ആശ്വസിച്ചൂ........എന്കിലും പലപ്പോഴും എന്നിലൊരമ്മയുണ്ടായിരുന്നു.....ഞാന് പോലും മറന്നുപോയ ഒരമ്മ.....
അന്നവളുടെ ജന്മദിനമായിരുന്നൂ....എന്റെ എല്ലാ വിലപ്പെട്ട സമയങ്ങളും അന്ന് ഞാനവള്ക്കായ് മാറ്റിവച്ചു..ആ കൈപിടിച്ച് ചുറ്റുമുള്ള ലോകത്തേക്ക് പറവകളെ പോല് ഞങ്ങള് പാറിനടന്നൂ..ഓരോ പൂവിന്റെ നിറവും മണവും...പക്ഷികളുടെ ശബ്ദവും സൗന്ദര്യവും .....ആകാശത്തിന്റെ വര്ണ്ണങ്ങളും ആക്യതിയും....ഞാന് അവളോടൊപ്പം ആസ്വദിച്ചൂ...അവളിലൂടെ ഞാന്....ഞാന് തന്നെയായ് മാറുകയായിരുന്നൂ.....ഇന്നലെകളിലെവിടെയോ നഷ്ടപെട്ടു പോയയെന് ബാല്യകാലം മറക്കില്ലയെന്ന വാശിയോടെ എന്നിലേക്ക് ഓടിയെത്തീ....
അമ്മതന് നെഞ്ചിലെ ചൂടേറ്റ് ആ ഹ്യദയസ്പന്ദനമറിഞ്ഞ് ആ ജന്മത്തിന്റെ ഭാഗമായ് മാറിയവള്......പിറന്നുവീണ അന്നുമുതല് എന് ജീവനുകാവലിരുന്ന... സ്വപ്നങ്ങളും പ്രതീക്ഷകളും ഹ്യദയത്തിലേന്തി നടന്ന അമ്മ.....ഒടുവില് യൗവനത്തിന്റെ ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന അഗ്നിഗോളമായ് പ്രണയം മാറിയപ്പോള്.... സ്വന്തം ജന്മത്തെ മാറോടുചേര്ത്തുപിടിച്ച് അവന്റെ നിഴലുകള്ക്കു പിറകെ വിറയാര്ന്ന കാലുകളാല് നടന്നു നീങ്ങിയപ്പോഴും.....ഓര്ത്തീല ഞാന്.... ഈ കാലം എനിക്കായ് കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നൂ വെന്ന്........ഇന്ന് ഞാന് ഭയപ്പെടുന്നു...നാളെ എന്റെ മകള് ഇന്നെലെകളിലെ ഞാനായ് മാറുമെന്നോര്ത്ത്......അന്നവള്ക്കായ് നല്കാന് ഒന്നുമെന് കൈവശമുണ്ടാവില്ല......വീണുടഞ്ഞയെന് സ്വപ്നങ്ങളും.....മിഴികളില് നിറയുന്ന കണ്ണുനീര് തുള്ളിയുമല്ലാതെ......................
By:
നീതള് അനൂപ്
Great Lines
ReplyDelete