ഉറക്കം വരാത്ത ഒരു രാത്രിയുടെ സൃഷ്ടി.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയെ എനിക്ക്
ഭയമാണ്.......
എന്നിട്ടും...ഇന്നുഞാനുണർന്നിരിക്കുന്നു.
കണ്ണടയ്ക്കുമ്പോൾ ഇരുട്ടാണ്.....
എനിക്കാ ഇരുട്ടിനേയും ഭയമാണ്.
നിശബ്ദതയെ,ഇരുട്ടിനെ..പേടിയില്ലാത്ത
എന്റെ മനസ്സിനെയിന്നെവിടെയോ
കളഞ്ഞുപോയി...
പ്രണയത്തിന്റെ പാരമ്യതയിൽ
ഞാൻ ഇരുട്ടിലായിരുന്നു.
അന്നു ഞാനായിരുട്ടിനെ
എന്റെ നെഞ്ചോടുചേർത്ത് ലാളിച്ചു..
ഇരുട്ടിൽ കനൽക്കട്ടപോലെ ജ്വലിച്ച
എന്റെ പ്രണയമിന്ന് ഞാൻ
വെളിച്ചത്തു കണ്ടു..
അതിന് കരിക്കട്ടയുടെ തിളക്കമായിരുന്നു.
'തീയാറിയ വെളിച്ചം കെട്ടുപോയ കരിക്കട്ട'
അതാണിന്നെന്റെ പ്രണയം.
എന്നോടു തന്നെ ചോദിച്ചു ഞാൻ
"ഇതു നേടുവാനോ നീ നഷ്ടപ്പെടുത്തി
ദൈവം നിനക്കായ് തീർത്ത ഏദൻതോട്ടം".
ഏദൻ തോട്ടത്തേക്കാൾ വലുതായിരുന്നു
എനിക്ക് നിന്റെ സ്നേഹം.
ഇന്ന് ഈ നിമിഷത്തിലും
ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിക്കുന്നു.
എന്റെ സ്നേഹം കാണാൻ...
എന്നെയറിയാൻ നിനക്കാവുന്നില്ലല്ലോ...
എന്റെ നഷ്ടങ്ങളുടെ പട്ടികയിൽ
നിന്റെ സ്നേഹവും....
നഷ്ടപ്പെട്ട സ്നേഹം..എന്നും....
മധുരമുളള ഒരു വേദനയാണ്...
വേദനയിലും മധുരം പകരാൻ
വിരഹത്തിനേ കഴിയൂ...
വിരഹത്തിനു മാത്രം...

വീണ ബിനൂപ്