അമ്മ മനസ്സ് ( കഥ)
ഒരു വല്ലാത്ത അസ്വസ്ഥത ..
വെളുക്കുവോളം ഉറക്കം വന്നില്ല.
വെളുക്കുവോളം ഉറക്കം വന്നില്ല.
സൂര്യകിരണങ്ങൾ ഭൂമിയെ ചുംബിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നതേയുള്ളൂ.
കണ്ണുകളിൽ വല്ലാത്ത ഒരു ആലസ്യം.
വീണ്ടും ഒന്നു മയങ്ങാൻ തോന്നുന്നു.
വീണ്ടും ഒന്നു മയങ്ങാൻ തോന്നുന്നു.
പെട്ടെന്ന് താഴോട്ട് വീഴും പോലെ ഒരു തോന്നൽ ,
ഞെട്ടി കൺ തുറന്നു.
ഞെട്ടി കൺ തുറന്നു.
തോന്നലല്ല താഴോട്ട് പോകുക തന്നെയാണ്.
അമ്മേ .......
എന്നെ രക്ഷിക്കൂ .......
ആ വീഴ്ചയിൽ അവൾ അലറി വിളിച്ചു.
മറുപടി കിട്ടാത്തതു കൊണ്ട് അവൾ
അമ്മയെ നോക്കി , ആ കണ്ണുകളിൽ എന്തു
വികാരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല .
വികാരമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല .
സാധാരണയായി ഏതെങ്കിലും പയ്യൻമാർ വഴിയെ നടന്നു പോയാൽ പോലും തന്നെ മറച്ചു പിടിക്കുന്നതാണ് അമ്മയുടെ ശീലം .
അവൾ വളർന്നുതുടങ്ങിയതിനു ശേഷം എല്ലാ ദിവസവും അങ്ങിനെയായിരുന്നു.
തന്റെ ശരീരം ഒരു ഒത്ത പെണ്ണിന്റേതായി വളരുന്തോറും ആ കരുതൽ വർദ്ധിച്ചിരുന്നു.
ഇന്നിതാ താൻ വീണു തുടങ്ങുമ്പോൾ പോലും അമ്മ കണ്ണടയ്ക്കാതെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.
പക്ഷെ ഇപ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖത്ത് ഒരു അങ്കലാപ്പ് പ്രകടമായി .
ഠിം.....
പുറമിടിച്ചാണ് വീണത്.
കുറച്ചിലകൾ വീണു കിടന്നിരുന്നു അതിൻ മേലാണ് വീണത് .
അതു കൊണ്ട് തന്നെ ചെറുതായേ വേദനിച്ചുള്ളൂ ....
വീണ് കിടന്ന് അവൾ വീണ്ടും അമ്മയെ നോക്കി.
ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരാശ്വാസ ഭാവം .....
തന്നെ അത്യധികം സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന അമ്മയുടെ ഇപ്പോഴത്തെ
ആ ഭാവം അവളുടെ കണ്ണുകളെ നിറച്ചു .
ആ ഭാവം അവളുടെ കണ്ണുകളെ നിറച്ചു .
സങ്കടം സഹിക്കാനാവാതെ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച്
വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
വീണ്ടും ഉറങ്ങാൻ ശ്രമിച്ചു.
മകളുടെ കവിളിണകളിൽ ചുവപ്പ് പടർന്നതു മുതൽ ആ അമ്മ
ഇങ്ങനെ ഒരു ദിനത്തിനായി പ്രാർത്ഥനയോടെ
കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഇങ്ങനെ ഒരു ദിനത്തിനായി പ്രാർത്ഥനയോടെ
കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.
തന്റെ ഏക പുത്രിയുടെ വേർപിരിയലിൽ
കടുത്ത വിഷമമുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും
ഭൂമിയിൽ തന്റെ പരമ്പര തുടർന്നു പോകാൻ
ഏറെക്കാലത്തിനു ശേഷം ആ മകളിലൂടെ
സാധിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ അവളിൽ
ഒരു പുതിയ മുളപൊട്ടുന്നതും കാത്ത് നിൽക്കുകയാണ്
ആ നാട്ടുമാവ് .
Gopal A

No comments
Post a Comment
ഈ രചന വായിച്ചതിനു നന്ദി - താങ്കളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായം രചയിതാവിനെ അറിയിക്കുക