കിനാവും കണ്ണീരും

കിനാവും കണ്ണീരും
***************
രണ്ട്‌ നിഡോ,രണ്ട്‌ ടാങ്ക്‌ എത്രയായി ഇക്കാ...?

ഹാരിസ്‌ ബക്കാലയിലെ ഇക്കയോട്‌ മൊബൈലിൽ സെൽഫി എടുക്കുന്നതിനിടയിൽ ചോദിച്ചു.

110 റിയാൽ,എന്താ ഇജ്ജ്‌ നാട്ടിൽ പോന്നുണ്ടൊ?

ഉണ്ട്‌ ഇക്കാ,അടുത്ത ആഴ്ച പോണം...
അത്‌ പറയുമ്പോൾ അവന്റെ മുഖം തുടുത്തിരുന്നു...
ഷറഫിയയിലെ ആ കടയിൽ നിന്നിറങ്ങുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ്സിൽ നാട്ടിലെ മണിയറയിൽ തന്നെ കാത്തിരിക്കുന്ന രഹന മാത്രമായിരുന്നു.റൂമിലേക്ക്‌ നടക്കുമ്പോൾ വഴിയിൽ പരിചയക്കാരെ ഒരു പാട്‌ കണ്ടു,അവരോടെല്ലാം നാട്ടിൽ പോകുന്നതിനെ പറ്റി ഹാരിസ്‌ വാചാലനായി.

സൗദിയിൽ വന്നിട്ട്‌ നാലഞ്ച്‌ തവണ നാട്ടിൽ പോയിട്ടുണ്ട്‌,പക്ഷെ ഈ പോക്കിനു ഒരു പ്രത്യേകത ഉണ്ട്‌.കാരണം കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട്‌ ആദ്യത്തെ പോക്കാണു...ശരിക്കും ആഹ്ലാദത്തിമിർപ്പിലാണു ഹാരിസ്‌. .‌പെണ്ണു കാണലും കല്യാണവും ഒരു ഫ്ലാഷ്‌ ബാക്‌ പോലെ അവന്റെ മനസ്സിൽ ഇന്നലെ കഴിഞ്ഞത്‌ പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു.

വല്യ ശമ്പളമുള്ള ജോലിയൊന്നുമില്ലായിരുന്നു ഹാരിസിനു,അത്‌ കൊണ്ട്‌ തന്നെ ലീവും കുറവായിരുന്നു.കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം ലീവിനു വന്നപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ നിർബന്ധം കാരണമാണു ഇരുപത്തഞ്ചാം വയസ്സിൽ അവൻ രഹനയെ പെണ്ണു കാണാൻ പോയത്‌.ഇരുപത്‌ വയസ്സുകാരി രഹനയെ ഒറ്റ നോട്ടത്തിൽ അവനിഷ്ടമായി,അവൾക്ക്‌ ഹാരിസിനേയും.എന്നാൽ കല്യാണം ഇപ്പോ വേണ്ട,അടുത്ത കൊല്ലം മതി എന്ന ഹാരിസിന്റെ വാശി ആരും ചെവിക്കൊണ്ടില്ല.പ്രായമായവർ പറയുന്നത്‌ അനുസരിക്കുകയല്ലേ വഴിയുള്ളു..

അത്യാവശ്യം നല്ലപോലെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞു.കല്യാണത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനിടയിലും ഹാരിസിന്റെ ഹൃദയം വിങ്ങിപ്പൊട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഒമ്പത്‌ ദിവസം കഴിഞ്ഞാൽ ഈ സന്തോഷമെല്ലാം തീരുമല്ലോ?

നേരാം വണ്ണം ഒന്നു സ്നേഹിക്കാൻ പോലും പറ്റിയിട്ടില്ല രണ്ട്‌ പേർക്കും,സൽക്കാരങ്ങളും യാത്രകളുമായി ആ ഒമ്പത്‌ ദിവസങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ തീർന്നു.ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ വീട്ടുകാരുടെയെല്ലാം മുഖം വാടാൻ തുടങ്ങി.

പോകാനുള്ള ടിക്കറ്റും വാങ്ങി വന്നപ്പോൾ ഉപ്പ ചോദിച്ചു...
മോനെ നിനക്ക്‌ മറ്റന്നാൾ തന്നെ പോണൊ,ലീവ്‌ നീട്ടിത്തരാൻ പറഞ്ഞൂടെ കഫീലിനോട്‌?
'ലീവ്‌ നീട്ടിക്കിട്ടില്ല' എന്ന് പത്തിരുപത്‌ വർഷം പ്രവാസിയായി ജോലി ചെയ്ത ഉപ്പാക്കറിയാഞ്ഞിട്ടല്ല,എല്ലാരുടെയും വിഷമം കാണുമ്പോൾ വെറുതെ ചോദിച്ചതാണെന്ന് അവനു മനസ്സിലായി.അവനൊന്നും മിണ്ടീല്ല.

പോകുന്നതിനു തലേന്നാൾ ആരും ഉറങ്ങീല്ല,മണിയറയിൽ നവ വധൂ വരന്മാരുടെ കണ്ണീർപൂക്ക്കൾ നിലത്ത്‌ വീണു ചിതറി.അവൾ അവനു വാക്കു കൊടുത്തു...

ഇല്ല ഇക്കാ ഞാൻ കരയില്ല,പൊന്ന് പോയിട്ട്‌ വേഗം വാ,ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.ഇക്കയും കരയരുത്‌,ധൈര്യമായിട്ടിരിക്കണം,ഞാനില്ലെ കൂടെ, പിന്നെന്താ ...

യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ അവൾക്ക്‌ കൊടുത്ത വാക്കു പാലിച്ചു,അവൻ കരഞ്ഞില്ല,എല്ലാർക്കും സലാം പറഞ്ഞു കൈ കൊടുത്ത്‌ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോൾ അവൻ ഒന്നൂടെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.ജനാലയുടെ കർട്ടനിടയിൽ കൂടെ വിതുമ്പിക്കരയുന്ന രഹനയുടെ മുഖം അവൻ കണ്ടു.സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല,കാറിൽ കയറിയതും അവൻ പൊട്ടിക്കരഞ്ഞു.കൂടെ വന്ന കൂട്ടുകാരായ സമീറും നൗഫലും ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടിയാകണം,ഒരു പാട്‌ കളിയാക്കി...

പത്ത്‌ മാസം!പത്ത്‌ വർഷങ്ങൾ പോലെയാണു അവനു തോന്നിയത്‌,ഉറക്കമില്ലാത്ത എത്ര രാത്രികൾ,കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന തലയിണകൾ..എല്ലാത്തിനും വിട..ഞാൻ നാട്ടിൽ പോകുന്നു,അൽഹംദുലില്ലാഹ്‌...

പോകാനുള്ള ദിവസമായി,ലഗ്ഗേജ്‌ കെട്ടുന്നതിനിടയിൽ മണികണഠൻ ചോദിച്ചു.

ഇതെന്താ ഒരേ പോലെ രണ്ട്‌ പെട്ടി?

ഒന്ന് എന്റെ വീട്ടിലേക്കും ഒന്ന് അവൾടെ വീട്ടിലേക്കും?അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ മറുപടി പറഞ്ഞു.
ആഹാ...ഇങ്ങളുടെ നാട്ടിൽ ഇങ്ങനെയാണൊ?നമ്മുടെ നാട്ടിലൊന്നും ഇങ്ങനെയില്ല കേട്ടൊ?കയർ വലിച്ചു മുറുക്കി മണികണ്ഠൻ ചിരിച്ചു.

വില കൂടിയ ഒരു സ്പ്രേയും പൗഡറും ഫേസ് ക്രീമും അവൻ ഹാന്റ്ബാഗിലാക്കി,ഇത്‌ അവൾക്ക്‌ മാത്രമുള്ളതാണു,ആരും കാണണ്ട...

റൂമിലെ എല്ലാവരോടും യാത്ര പറഞ്ഞു പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ സലീമിന്റെ വക ഒരു കമന്റ്‌...
പോയി തകർത്തിട്ടു വാ പുയ്യാപ്പ്ലെ എന്ന്...
എല്ലാവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു...
ഹാരിസ്‌ മനസ്സിലും...

ജിദ്ധ എയർപ്പോർട്ടിൽ നിന്നും എയർ ഇൻഡ്യയുടെ വിമാനം കൃത്യ സമയത്ത്‌ തന്നെ പുറപ്പെട്ടു.അടുത്ത സീറ്റിലിരിക്കുന്ന പുള്ളി എന്തൊക്കെയോ പറയുന്നുണ്ട്‌,അവൻ എല്ലാത്തിനും തലയാട്ടി...പാവത്തിന്റെ മനസ്സ്‌ ഇവിടൊന്നുമല്ലല്ലോ.....

വിമാനം കോഴിക്കോട്‌ ‌എയർപ്പോർട്ടിൽ ഇറങ്ങി ‌ ക്ലിയറൻസും മറ്റ്‌ ഫോർമ്മാലിറ്റീസും കഴിഞ്ഞു
പുറത്തിറങ്ങി,അതാ ഉപ്പയും എളാപ്പയും മൂത്താപ്പാന്റെ മകൻ സുഹൈലും.എല്ലവരെം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു വിഷേഷങ്ങൾ തിരക്കി.

കാറിൽ കയറിയപ്പോഴാണു എല്ലാരുടെം മുഖത്ത്‌ എന്തോ ഒരു വിഷമം പോലെ,ആർക്കും ഒരു ഉഷാറില്ല,ഇവർക്കിതെന്ത്‌ പറ്റി?ഹെയ്‌,തനിക്ക്‌ തോന്നിയതായിരിക്കും,അങ്ങനൊന്നുമുണ്ടാവില്ല?ഇനി ഒന്നര മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞാൽ വീടെത്തും,റോഡിനു ഇരു വശത്തും കണ്ട്‌ പാടങ്ങളും പച്ചപ്പുമൊന്നും അവനെ അത്രക്ക്‌ ആകർഷിച്ചില്ല.

രഹന മെലിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകുമോ?അതൊ തടിച്ചൊ?പാവം ഒരു പരിചയവുമില്ലാത്ത എന്റെ വീട്ടിൽ അവൾ പത്ത്‌ മാസം നിന്നില്ലെ?സമ്മതിക്കണം അവളെ...അവൻ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു.

ഈ ഒരു മാസം ശരിക്കും അടിച്ചു പൊളിക്കണം,ഒരു പാട്‌ സ്ഥലങ്ങളിൽ പോണം,സ്നേഹം കൊണ്ട്‌ അവളെ വീർപ്പുമുട്ടിക്കണം... ഇൻഷാ അല്ലാഹ്‌..

വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി എത്താറായി,അവൻ പോക്കറ്റിലുണ്ടായിരുന്ന ചീർപ്പ്‌ എടുത്ത്‌ മുടി നേരെയാക്കാൻ തുടങ്ങി.ഹൃദയം പെരുമ്പറ കൊട്ടുന്നു.
വീട്ടിൽ ഒരു പാട്‌ ആൾക്കാരുണ്ട്‌,അവൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട്‌ കാറിൽ നിന്നിറങ്ങി.
ഉമ്മ ഓടി വന്നു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരഞ്ഞു!ഉമ്മ ഇതെന്തിനാ കരയുന്നെ?അവനു ഒന്നും മനസ്സിലായില്ല.
ആരും ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല,എല്ലാവരുടെ മുഖത്തും വല്ലാത്ത വിഷമം!
അവൻ രഹനയെ തിരഞ്ഞു.ഇല്ല,അവളെ കാണാനില്ല,അവളുടെ നാണം കലർന്ന മുഖം ഹാരിസ്‌ അവിടെയെല്ലാം തിരഞ്ഞു.

ഉമ്മാ... രഹന എവിടെപ്പോയി?ആരും ഒന്നും മിണ്ടാതായപ്പോൾ അവൻ ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു.
അതും കൂടി കേട്ടപ്പോൾ അവിടെ കൂടി നിന്നവരെല്ലാം പൊട്ടിക്കരയാൻ തുടങ്ങി...

ഉമ്മാ ..രഹന എവിടെ?പറ ഉമ്മാ...അവൻ ഉമ്മയോട്‌ കയർത്തു.

അവൻ അകത്തേക്ക്‌ കയറി,എല്ലാ മുറിയിലും അവൻ അവളെ തിരഞ്ഞു...ഇല്ല,അവൾ ഈ വീട്ടിലില്ല...ആകെ ഭ്രാന്ത്‌ പിടിക്കുന്ന അവസ്ഥ!
ആരും ഒന്നും മിണ്ടുന്നുമില്ല...അവൾക്കെന്തോ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്‌,അവൻ ഉറപ്പിച്ചു.അവനും കരയാൻ തുടങ്ങി...
'ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറ'...ഹാരിസ്‌ അലറി...
അടുത്ത വീട്ടിലെ കൃഷ്‌ണേട്ടൻ ഹാരിസിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു സോഫയിലിരുത്തി..

ഹാരിസേ...ചെറിയ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ട്‌...എങ്ങനെ പറയണം എന്നെനിക്കറീല്ല,എല്ലാം നീ ക്ഷമയോടെ കേൾക്കണം,രഹനയെ ഇന്നലെ രാത്രി കിച്ചണിൽ വെച്ച്‌ ഒരു പാമ്പ്‌ കടിച്ചു.ഹോസ്പിറ്റലിൽ കൊണ്ട്‌ പോയി,പക്ഷെ......അപ്പോഴെക്കും......

ഭൂമി കീഴ്‌ മേൽ മറയുന്നത്‌ പോലെ തോന്നി ഹാരിസിനു...കണ്ണിൽ ഇരുട്ട്‌ കയറുന്നു,അവൻ അലറിക്കൊണ്ട്‌ നിലത്ത്‌ വീണു....
താൻ കൊണ്ട്‌ വന്ന പെട്ടി ആരൊക്കെയോ താങ്ങിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട്‌ വരുന്നത്‌ അവൻ കണ്ടു..അല്ല,അവനു തെറ്റി...അവൻ കൊണ്ട്‌ വന്ന പെട്ടിയായിരുന്നില്ല അത്‌...
തന്റെ ജീവന്റെ ജീവനായ രഹനയെ കൊണ്ട്‌ പോകാനുളള മയ്യത്ത്‌ മകട്ടിലായിരുന്നു അത്‌...

Shafas