ഒരു ഉപദേശം ചെയ്ത ഉപകാരം

ഒരു ഉപദേശം ചെയ്ത ഉപകാരം
-------------------------------------------------
എട്ടുമാസം ഗർഭത്തിന്റെ അവശതകളും പേറി കാർഡിയോതൊറാസിക് സർജറി ഐസിയുവിൽ നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടി ചെയ്യുന്ന സമയം .. നെഞ്ചെരിച്ചിലും ശ്വാസംമുട്ടലും ഒപ്പം കൂടെക്കൂടെയുള്ള മൂത്രശങ്കയും ചേർന്ന് ആകെ അസ്വസ്ഥത..
നൈറ്റ്‌ ഷിഫ്റ്റിൽ പന്ത്രണ്ടു മണിയോടെ ഡ്യൂട്ടിയിലുള്ള പകുതി സ്റ്റാഫ്‌ റെസ്റ്റിനു പോവുമ്പോ ചെയ്ഞ്ചിങ്ങ് റൂമിന്റെ വാതിൽ ലോക്ക് ചെയ്യും... യൂണിറ്റിൽ ആകെയുള്ള ഫീമെയിൽ ടോയ്ലറ്റ് ചെയ്ഞ്ചിങ്ങ് റൂമിനുള്ളിലായതിനാൽ പിന്നെ ഡ്യൂട്ടിക്കിടയിൽ ആവശ്യം വന്നാൽ ഐസിയു വിനപ്പുറം ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തുള്ള ടോയ്ലെറ്റ്‌വരെ മൂന്നാലു മിനിട്ട് നടക്കണം കാര്യം സാധിക്കാൻ..
ഇഴഞ്ഞും വലിഞ്ഞും ഒപ്പമുള്ള സ്റ്റാഫിന്റെ സഹായം തേടിയും ഒരുവിധം ഡ്യൂട്ടിചെയ്തുചെയ്തു നേരം വെളുപ്പിന് ഒന്നരയായപ്പോ മൂത്രശങ്ക കലശലായി..അങ്ങനെ ഞാൻ ഓപ്പറേഷൻ തിയേറ്ററിലെ ടോയ്ലറ്റ് ലക്‌ഷ്യമാക്കി പതുക്കെ നടന്നു..

തിയേറ്ററിലേക്കുള്ള വാതിൽ തള്ളിത്തുറന്നു പ്രവേശിക്കുമ്പോ അസ്ഥി മരയ്ക്കുന്ന തണുപ്പാണ്.. എസി കൂളിംഗ് അവിടെ കൂടുതലാണ്.. ഇടതു വശത്തു ഒന്നിനുപിറകെ ഒന്നായി നാലു ഒപ്പേറഷൻ റൂമുകൾ.. നടുവിൽ നീണ്ടുകിടക്കുന്ന അരണ്ട വെളിച്ചം മാത്രമുളള ഇടനാഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഉള്ളിൽ ചെറിയ പേടി തോന്നി.. മങ്ങിയ വെളിച്ചം അരിച്ചിറങ്ങുന്ന സ്ലൈഡിങ് ഡോറിലെ കിളിവാതിലിലൂടെ ഒപ്പേറഷൻ റൂമുകളുടെ അകത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ അകത്തു ക്യാപ്പും മാസ്കും ഗൗണുമൊക്കെ ധരിച്ച ഒരുകൂട്ടം ആളുകൾ നിൽക്കുന്ന പോലെ..
ഒന്നുകൂടി കണ്ണുചിമ്മിനോക്കുമ്പോൾ അതിനുള്ളിൽ ഒഴിഞ്ഞ സർജറി ടേബിളും ലൈറ്റും മാത്രം !
പേടികൊണ്ട് എന്റെ ഹൃദയതാളം എനിക്ക് കേൾക്കാമെന്നായി..ആകെ ഒരു തളർച്ച.. കാലുകൾ മുൻപോട്ട് നീങ്ങുന്നില്ല.. തൊണ്ട വരണ്ടുണങ്ങി.. ആ മരണതണുപ്പിലും വിയർത്തു കുളിച്ചു.. നടന്നിട്ടും നടന്നിട്ടും എങ്ങുമെത്താത്ത പോലെ...
അപ്പോഴുണ്ട് മുൻപിലെ ഓപ്പറേറ്റിംഗ് റൂം നമ്പർ ത്രീയുടെ വാതിൽ തള്ളിതുറന്നുകൊണ്ട് ഒരു സിസ്റ്റർ ധൃതിയിൽ ഇടനാഴിയിലൂടെ നടന്നുപോകുന്നു...
ഹോ... സമാധാനമായി... തിയറ്ററിനുള്ളിൽ ആളനക്കമുണ്ടല്ലോ... വല്ല എമർജൻസി സർജറിയും നടക്കുന്നുണ്ടാവും എന്നു കരുതി ഞാൻ സിസ്റ്ററിന്റെ പുറകെ വച്ചു പിടിച്ചു.. അവരെ കണ്ട ധൈര്യത്തിൽ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോയി തിരിച്ചിറങ്ങുമ്പോൾ വീണ്ടും അവരതാ മുൻപേ നടന്നു പോകുന്നുണ്ട്‌... അത്രേം ആശ്വാസം എന്ന് കരുതി ഞാനും ധൃതിയിൽ തന്നെ നടന്നു.. പോകുന്ന വഴി റൂം നമ്പർ ത്രീയിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അവിടെ സർജറിയൊന്നും നടക്കുന്നില്ലെന്ന് മനസിലായി..
ഈ സിസ്റ്ററിന് വല്ലിടത്തും കിടന്നുറങ്ങിക്കൂടെ എന്തിനാണിങ്ങനെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത് എന്നോർത്ത് നടന്നു നടന്നു അവരുടെ തൊട്ടു പിറകിലെത്തി... "കേസൊന്നുമില്ലല്ലോ, സുഖമായിക്കിടന്നു ഉറങ്ങിക്കൂടെ "എന്ന് ചോദിക്കവേ ഇടനാഴിയിലെ ലൈറ്റ് മെല്ലെ മെല്ലെ മങ്ങിക്കെടാനൊരുങ്ങി... ഇടനാഴിയാകെ ഒന്നുകൂടി ഇരുണ്ടു... സിസ്റ്റർ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയതും ലൈറ്റ് മുഴുവൻ കെട്ടതും ഒരുമിച്ചായിരുന്നു... ഭയന്നു പോയ ഞാൻ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് അവരുടെ കൈകളിൽ കടന്നു പിടിക്കവേ അവരുടെ വിരലുകൾക്ക് ഐസിനെക്കാൾ തണുപ്പായിരുന്നു എന്നത് എന്നെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.. അവരുടെ നിശ്വാസം പോലും തണുത്തുറഞ്ഞത്...!
തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം ലൈറ്റ് വന്നപ്പോൾ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയ ഞാൻ ഞെട്ടി ശ്വാസംകിട്ടാതെ പിടഞ്ഞു... ഒരു നിലവിളി എന്റെ തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി.. ആ മുഖത്ത് ഒന്നുമില്ല...!!! അല്ല... അവർക്ക് മുഖം തന്നെയില്ല... പകരം വെളുത്ത പാടപോലെ എന്തോ ഒന്ന്.. !!അസഹനീയമായ ദുർഗന്ധം ചുറ്റിലും പരക്കുന്നതറിയവേ ഒച്ചയില്ലാതെ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിലത്തു വീണുപോയി... എന്റെ ഓർമ്മ മറഞ്ഞു..
*************
അലറിവിളിച്ചുകൊണ്ടു ഞെട്ടിയെഴുന്നേൽക്കുമ്പോ ഞാൻ വീട്ടിലെ ബെഡ്‌റൂമിലാണ്..! എന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി അല്പം ദേഷ്യത്തിൽ കെട്ടിയോൻ
അടുത്ത് നിൽപ്പുണ്ട്.. പതിയെ ഞാൻ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി... നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടികഴിഞ്ഞു വന്ന് ഉറങ്ങാൻ കിടന്നത് മുതൽ ഞാൻ പിച്ചുംപേയും പറച്ചിലാണത്രെ..!
തലേരാത്രിയിൽ ഡ്യൂട്ടിക്കിടെ ഒറ്റയ്ക്ക് ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോകുന്നത് കണ്ട്‌ ഗർഭിണികൾ അസമയത്ത് ഒറ്റയ്ക്ക് നടന്നാൽ പേടിതട്ടുമെന്ന് ഒരു സീനിയർ സിസ്റ്റർ പറഞ്ഞതു ഓർമയിൽ തെളിഞ്ഞു.. എവിടെപ്പോയാലും ആരെയെങ്കിലും ഒപ്പം കൂട്ടണമത്രേ... അതും ഓർത്തു കിടന്നാണ് ഉറങ്ങിയത്..
അപ്പൊ അതാണ് കാര്യം.. പേടിതട്ടിയതാണ് !!ഏതായാലും അവരുടെ ഉപദേശം ഫലം കണ്ടു. അന്നുവരെ ഏതു പാതിരായ്ക്കും യാതൊരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ എവിടെവേണേലും പോയിരുന്ന എനിക്ക് പിന്നെ സന്ധ്യ കഴിഞ്ഞു മുറിയിൽനിന്നും വെളിയിലിറങ്ങാൻ തന്നെ പേടിയായി എന്ന് പറഞ്ഞാൽ മതിയല്ലോ...!
ചില ഉപദേശങ്ങൾ അങ്ങനെയാണ്.. പറയുന്നവർക്ക് പത്തു പൈസേടെ ചെലവില്ലെങ്കിലും കേൾക്കുന്നവന്റെ കാര്യം ഒരു വഴിക്കാക്കി തരും.. എനിക്ക് പറ്റിയ പോലെ... ഏതായാലും അടുത്ത നൈറ്റ്‌ ഡ്യൂട്ടിക്കു മുൻപ് ഞാൻ മറ്റേണിറ്റി ലീവെടുത്തു നാടുകടന്നു എന്നതാണ് സത്യം...

Anju